Punta Secca
26 oktober 2025
Onze laatste dag op de Azienda Camping bij Punta Secca. We beginnen met het uitzetten van de luifel voor wat schaduw. Het weerbericht voorspelt een dag zonder wind en wolken met temperaturen die oplopen tot 29° C. Voordat we het dichtbij gelegen strand gaan opzoeken, bellen we eerst met onze kleindochter Lot die vandaag haar tweede verjaardag viert. We zijn er vandaag niet bij maar hebben wel voor twee cadeautjes gezorgd die we samen voor de camera uitpakken.
De rest van de dag doen we niet veel. De stoelen worden aan het strand gezet en we controleren regelmatig of de watertemperatuur nog goed is. Daarnaast heerlijk gelezen. Een laatste luierdag. Morgen gaan we weer verder!
Ispica – Cozzo del Parocco
27 oktober 2025
Vanochtend waren we al vroeg wakker. Harde wind schudde onze camper heen en weer. Gelukkig hadden we gisteravond bijna alles al opgeruimd. Het laatste wat we nog moesten binnen halen, was de waslijn.
Veel vroeger dan we hadden verwacht, staan we klaar bij de receptie om te betalen. Helaas… nog niemand aanwezig. Na twintig minuten konden we wel afrekenen en vertrekken.
Ispica
In Ispica brengen we een bezoek aan de Cava d’Ispica. Net buiten de bebouwing van de stad Ispica een archeologisch park waar ooit opgravingen zijn gedaan aan de rand van een lange kloof. In de dertien kilometer lange kloof vind je veel grotwoningen en overblijfselen van christelijke catacomben die in gaten in de rotsbodem hun doden begroeven.
Op de website even klikken op de fotos’s
Het archeologisch park zelf is niet groot en niet heel indrukwekkend. De foto van de grot met graven hebben we van het internet gepikt.
Op de website even klikken op de foto’s
De stad Ispica is één van de steden die door de al eerder genoemde aardbeving in 1639 zwaar is getroffen. Ook hier is veel opnieuw opgebouwd in de barokstijl. Na een korte wandeling (wel wat trappen op) bereiken we de Basilica della Santissima Annunziata.
Op de website even klikken op de foto’s
Het is elke keer weer een verrassing hoe verschillend alle kerken kunnen zijn die we bezoeken. Ook hier weer een bijzonder interieur. Wat vooral opviel was een aantal zeer grote kaarsen bij één van de altaren. het houten kruis bevat een complete kruisgang.
Op de website even klikken op de foto’s
Het Loggiata de Sinatra van de architect Vincenzo Sinatra is weliswaar een bijzonder plein (tegenover de basiliek Santa Maria Magiore) maar stelde ons teleur omdat het een vervallen indruk maakte. De basiliek was niet toegankelijk. Waarschijnlijk wordt er gerestaureerd.
Cozzo del Parocco
Wat vroeger dan gepland, vertrekken we naar Cozzo del Parocco. Het is onze Agricamper overnachtingsplek. De boerderij verbouwt druiven, amandelen en olijven. Als tegenprestatie voor onze overnachting hebben we gereserveerd voor een diner dat door de gastvrouw voor ons wordt bereid.
Het viel niet mee om de boerderij te bereiken. De gastheer had ons een “speld” van Google toegestuurd met de exacte locatie van de ingang. Alleen… de navigatie via Google bracht ons via zeer ongebruikelijke weggetjes en een stukje weiland naar de juiste plek. Dat was wel even zweten hier en daar. Maar… het lukte ons uiteindelijk. Ook het plekje voor de camper was niet helemaal waterpas. We hebben uiteindelijk overnacht op de parkeerplaats voor de deur.
Marzamemi
Nadat we kennis hebben gemaakt, hebben we de fiets gepakt en zijn we naar Marzememi gefietst. Via een paar drukke autowegen kwamen we om 16:30 uur aan bij het oude tonijnvissersdorp. Het dorp is tegenwoordig vooral bekend vanwege het gezellige pleintje vlak aan het water bij de zee.
Op de website even klikken op de foto’s
We realiseren ons echter dat het al snel weer donker wordt (wintertijd) en we moeten opschieten om voordat de avond valt we weer thuis moeten zijn. Hier werd het echt spannend. Google liet ons andermaal in de steek. We kozen voor een andere route (met minder heuvels) en in eerste instantie reed dat prima. Maar op een gegeven moment veranderden de asfaltwegen in zandweggetjes. Nog wat later was het pad (midden in de olijfboomgaarden) helemaal verdwenen. Het werd ook steeds donkerder. De zon was al onder de horizon verdwenen. Het lukte ons uiteindelijk om met wat geluk weer een weggetje te vinden dat ons rond 18:00 uur bij de boerderij terugbracht. Pfff…
Op de website even klikken op de foto’s
Het diner verliep ook niet helemaal zoals we hadden gehoopt. Ondanks de prima verzorgde maaltijd in een erg leuke eetkamer, hadden we opnieuw pech. Agnes verslikte zich en er schoot iets in haar luchtpijp waar ze erg veel last van bleef houden. We hebben hierdoor ons dinertje niet helemaal beëindigd zoals gepland. Gelukkig hebben we hierna wel een goede nacht kunnen maken.
Naar Noto
28 oktober 2025
Capo delle Correnti
Onze eerste uitstapje van vandaag is naar het meest zuidelijke punt van Sicilië. Via een matig toegangsweggetje komen we op een ruime parkeerplek bij de Capo delle Correnti. Normaal gesproken betaal je € 10,00 om je camper daar te parkeren maar we zijn buiten het seizoen en de “ticketoffice” is leeg. Het restaurant bij de Capo biedt een desolate indruk. De parasols werpen hun ronde schaduwen op het lege met lint afgezette terras.
De badmeester is er vandaag ook niet en omdat hij geen toezicht kan houden, heeft hij voor alle zekerheid de rode vlag maar gehesen. Een eenzame visser trekt zich er niets van aan en staat tot aan z’n knieën in het water.
Verder lopend langs het strand komen we bij het beeld van Jezus dat op de kaap tussen de Mar Mediterraneo en de Mare Ionio de wacht houdt.
Op de website even klikken op de foto’s
We vinden deze kaap een prachtige plek om even rond te wandelen. Na de dag van gisteren waaien we even heerlijk uit. Voor de kaap ligt een klein eilandje met de overblijfselen van een oude kazerne. Naast de restanten van de oude vuurtoren is er nu een kleiner exemplaar gemaakt van glasvezel. Als wij er zijn, is het vloed. Met eb en een niet te harde wind verandert het eiland Isola Dell Correnti even in een schiereiland. De oude “arm” die het eiland met het vaste land verbond, is door stormen weggevaagd. De resten zijn nog steeds zichtbaar.
Op de website even klikken op de foto’s
De ballen van Neptunus
Als we langs het strand teruglopen richting de camper, vallen ons opnieuw de wollige ballen op die hele stukken van het strand bedekken. De ballen variëren in grootte en vorm, van perfect rond tot meer cilindrisch. In sommige zit touw of stukjes plastic die eruit steken.
Nieuwsgierig geworden hebben we opgezocht wat deze ballen zijn…
“De sponsachtige ballen zijn compacte bundels Posidonia oceanica zeegras, beter bekend als Neptunusgras. Het blijkt dat ze oceaanplastic van de zeebodem opdweilen en naar ons teruggooien, aldus een groep onderzoekers in Barcelona. Stukjes plastic zakken, flessen en visnetten raken verstrikt in de wuivende onderwaterweiden van Posidonia. Elke herfst verliest het gras zijn bladeren en verstrengelen de vezelige strengen zich tot dichte ballen. De golfbewegingen maken er ronde vormen van: Neptunusballen.” (Wikipedia).
De Neptunusballen komen alleen voor in de Middellandse Zee. een aantal van onze volgers hebben ergens gelezen dat ze heel soms ook voorkomen op Nederlandse stranden. Laat maar eens horen of jullie ze ook hebben gevonden.
Capo Passero
Er is nog een kaap die genoemd wordt als je opzoekt waar het zuidelijkste stukje Sicilië zich bevindt. Het is de Capo Passero. Het is de kaap bij Portapalo. Ook hier ligt een klein eiland vlak voor de kust. Hier is het Maria die op het einde van een piertje staat.
Op de website even klikken op de foto’s
Een korte wandeling langs het strand brengt ons nog bij de ruïne van een tonijnfabriek. De vissen op de schoorsteen laten zien dat hier vroeger veel geld aan tonijn is verdiend. Of het nieuwerwetse kasteel bij de oude tonijnfabriek de woning is van de oud-eigenaar, weten we niet.
Noto
‘s Middags zijn we op tijd bij Camping “Area Noto Parking” bij Noto. We parkeren onze buscamper onder citroenbomen en we doen de rest van de middag niet veel meer. Morgen gaan we Noto bekijken.
Noto
29 oktober 2025
De gratis “navetta” (shuttlebus) van de camping brengt ons in vijf minuten naar de Porta Reale van de stad Noto. Deze oude stadspoort markeert het begin van de belangrijkste weg door de stad. Langs de Corso Vittorio Emanuele vind je veel van de meest opvallende palazzo’s en kerken van Noto.
Op de website even klikken op de foto’s
Ook Noto is in 1639 zwaar getroffen door de grote aardbeving. Besloten werd om de stad (op een lager gelegen stuk grond) opnieuw op te bouwen. Ook in Noto deed men dat in Barokstijl. In tegenstelling tot Ragusa gebeurde dat hier volgens een strak geplande plattegrond. Als je door Noto loopt, merk je dat gelijk. Wij vonden dat de stad hierdoor een minder gezellige sfeer uitstraalt.
Op de website even klikken op de foto’s
Bij de Chiesa di San Francesco d’Assisi all’Immacolata kopen we een toegangsbewijs waarmee we toegang krijgen tot de vier belangrijkste kerken van Noto. We krijgen er ook toegang mee tot de klokkentoren en de crypte van twee andere kerken.
Op de website even klikken op de foto’s
Bij caffé Sicilia eten we “granita” met een espresso. Het schaafijs van dit restaurant is wereldberoemd. We hebben gelezen dat een aflevering van “Chefs Table” (Netflix, serie 4 aflevering 2) helemaal is gewijd aan dit restaurant. We proeven allebei twee soorten: amandel, citroen en bosbessenijs. Heerlijk!
Op de website even klikken op de foto’s
Hoewel we de gebouwen prachtig vinden, merken wij wel dat we een beetje “kerkenmoe” beginnen te worden. Wat wel weer speciaal was om van het uitzicht bovenin een klokkentoren te genieten.
Op de website even klikken op de foto’s
Ook de crypte in de laatste kerk was voor ons nieuw. In deze crypte werden de overledenen in een zittende houding in de nissen geplaatst. Volgens de beschrijving was het gat in het midden van de vloer bedoeld om de lichaamssappen af te voeren.
Op de website even klikken op de foto’s
Aan het eind van onze wandeling krijgen we nog een klein “cadeautje”. In het oude Convento di Santa Chiara is een gratis toegankelijke tentoonstelling met werken van Andrea Chisesi. Deze kunstenaar maakt van oude kunstwerken een nieuw werk. Wij vonden ze erg mooi.
Op de website even klikken op de foto’s
Als uitsmijter van deze dag pikten we nog een klein concertje mee van een Siciliaanse zanger: Claudio Bertuccio. Prima zanger en gitaarspeler en afsluiter van onze Notodag. (Even een uitprobeerseltje… excuses als de uploadtijd te lang is).