Elche en omgeving

Uitgelicht

Zondagsrust

Zondag 8 november 2026

Zondag rustdag vandaag. We zitten te lezen, te puzzelen. We maken gebruik van de douchefaciliteiten. Het weer is goed te doen – bewolkt maar de temperatuur is prima.

Nieuwe trui voor de winter

Agnes heeft m’n trui af… ik mag m even showen – daarna weer uit want het is nu nog te warm 😀.

Het blijft de hele dag wat bewolkt. We hangen de hele dag wat rond de camper en spreken met de de vele Nederlandse buren die we hier op deze camperplaats hebben. We hebben even geen behoefte om wat anders te gaan doen.

Keer op Keer 3

We doen nog een spelletje (de laatste versie van Keer op Keer is een aanrader) en kijken naar wat filmpjes op YouTube. De dag vliegt voorbij.

Morgen weer een dag. We gaan een stukje opschuiven.

Novelda – Elche

Maandag 9 november 2026

We verkassen vandaag. Voordat we naar onze volgende overnachting rijden, bezoeken we eerst het Santuari de Santa Maria Magdalena.

Dit mooie kerkje staat op een heuveltop boven het plaatsje Novelda naast een oud kasteel. De helling (8 en 13%) nodigt niet echt uit om het op de fiets te doen.

Het kerkje staat naast het Castell de la Mola. Het kasteel is totaal verwaarloosd maar het kerkje is prachtig om te zien en gebouwd in Gaudiaanse stijl. Helaas lukte het alleen maar om van de buitenkant wat foto’s te maken. Het staat helemaal omgeven door hoge witte bouwhekken en het wordt zowel van binnen als van buiten gerestaureerd. De foto van het interieur heb ik niet zelf gemaakt maar van het internet gepikt.

Sí Encanto

Hierna rijden we naar “Sí Encanto!” Het is een kleine camperplaats (maar 3 plekken) niet ver van Elche. Als we ons boeltje hebben uitgepakt en hebben geluncht, gaan we op het fietsje de stad in. Er loopt vanaf deze camperplaats een mooi vrijliggend fietspad tot aan de binnenstad.

Daar zoeken we de oude rivierbedding op. Langs deze bedding ligt het beroemde Parc Municipal met veel mooie palmbomen. De prachtige palmbomen zijn een erfenis van 400 jaar Arabische (Moorse) aanwezigheid in deze stad. We lopen door het park naar het Palacio de Altamira dat we gratis mogen bezichtigen. In Elche vind je ook nog de beroemde Huerto del Cura met een aantal beroemde palmen maar omdat we daar al eens eerder waren, slaan we die nu over.

In het Palacio wordt veel aandacht gegeven aan een replica van een beeld (La Dama de Elche) dat daar ooit is gevonden in 1897. Het beeld zelf is na omzwervingen via het Louvre in 1941 in het Prado in Madrid beland. In het Elche vind je verder overal replica‘s.

Het Palacio de Altamira huisvest op dit moment het Gemeentelijk Archeologisch Museum. Het Palacio is weer teruggebracht naar de kasteelfunctie die het ooit had, terwijl het vroeger in de tijd van de Moren een paleis was en op enig moment zelfs een textielfabriek was.

Na het bezoek aan het Alcazar de la Señoría (zoals het Palacio ook wel wordt genoemd) fietsen willen we de Basílica de Santa Maria bekijken maar die is ook weer gesloten vanwege restauratie.

We fietsen langs de oude rivierbedding. De bodem van de rivier is in 1991 en 2014 beschilderd met allerlei graffiti-achtige schilderingen. Het “schilderij” groeide zo van 1200 meter tot 2700 meter lang en haalde zelfs het Guinnessbook of records.

We beëindigen het bezoek aan Elche met een bezoekje aan telefoonwinkel Lowy waar we een simkaart kopen voor € 15,00 (250 GB data). Kunnen we voorlopig weer even vooruit. We zijn net voor het donker wordt weer bij de camper bij Sí Encanto!

El Cau

Dinsdag 10 november 2026

De laatste dagen leveren we ‘s avonds voor het slapengaan hele veldslagen met de vele vliegen die ons het leven zuur maken in de camper. Nu daar vannacht ook de muggen bijkwamen, werd het vannacht om 01:00 uur tijd om de klamboe op te hangen.

Hierdoor slapen we wat langer uit dan normaal. Na een verlaat ontbijt en een douchebeurt stappen we pas om 13:00 uur op de fiets naar El Cau.

El Cau is een plekje in de heuvels vlakbij Elche. Vanaf Sí Encanto is het drie kwartier fietsen. De weg is deels geasfalteerd en deels onverhard met wat gravel. Hier en daar een pittige heuvel maar met onze e-bikes geen probleem. Het laatste stuk laten we de fietsen staan bij Apparcamientos El Cau en lopen omhoog. Deze laatste kilometer is echt niet te doen met een fiets.

We kregen via Rigre on Tour de tip om de beeldhouwkunst van El Cau in de heuvels te bezoeken. De beeldhouwkunst is gemaakt door Mariano Ros (1926–2017), een gepensioneerde schoenmaker uit Elche die na zijn pensionering begon met beeldhouwen. Hij werkte hieraan tussen 2000 en 2008.

Hij maakte de sculpturen in een oude zandsteengroeve op de hellingen van de Sierra de Tabayá, bij het buurtschap El Ferriol ten noorden van Elche. Er zijn meer dan 100 reliëfs en beelden rechtstreeks uit de rotsen en wanden van de groeve uitgehouwen.

El Cau

We hebben er geen spijt van gehad. De naïeve sculpturen waren voor ons een grote verrassing. We hebben weer genoten.

De fietstocht terug ging een stuk makkelijker 😇 dan de heenweg en terug bij de camper hebben we nog lekker twee uurtjes buiten gezeten. De temperatuur was vandaag prima – eigenlijk te warm om een heuvel op te lopen 😉 – 25° C.

Het valt ons op dat er vandaag veel vliegtuigen overvliegen (we staan onder de vliegroute naar Alicante). Wellicht zijn er meer vluchten omdat er morgen in Spanje een algemene stakingsdag is?

El Pantano del Elche

Woensdag 11 november 2026

Onze laatste dag in de omgeving van Elche. Het weerbericht beloofd wat regen in de loop van de middag. We pakken daarom al gauw de fiets en rijden naar een parkeerplaats 3 kilometer verderop ten noorden van Elche. Hiervandaan is het twintig minuten lopen naar El Pantano, de oudste boogstuwdam van Europa.

De bouw van deze stuwdam is al gestart in 1635 en was bedoeld om de overstromingen van de Rio Vinalopó tegen te gaan en de omliggende landerijen van water te voorzien. De dam heeft ook een aantal tegenvallers gehad waardoor de dam niet altijd zijn werk goed heeft kunnen doen. De laatste keer was dat in 1995 toen de dam doorbrak. Pas in 2007 heeft men de dam opnieuw hersteld.

We zetten op deze parkeerplaats onze fietsen vast aan een boom en beginnen dan aan de wandeling naar de elektriciteitscentrale die vlakbij bij de stuwdam staat van het stuwmeer Panta d’Elx.

De wandeling naar de dam is prachtig. Je loopt door verschillende vegetaties. Vooral het stuk door de palmbomen is mooi. Ook de waterval bij de dam is echt schitterend.

Wij blijven niet bij de stuwam maar lopen een wandelroute om het stuwmeer heen. Het landschap waar we door heen lopen, is elke keer weer anders. Ook de verschillende irrigatiekanalen in het landschap zijn bijzonder. Veel van de oude kanalen worden momenteel weer hersteld.

We lopen aan de andere kant van het meer terug. Gewoon het pad volgen, is hier soms wel even spannend. Water- en modderstromen hebben hier het wegdek op een aantal plekken weggeslagen.

Ook is een deel van de route verboden terrein geworden omdat men er een sinaasappel- en mandarijnenplantage heeft gebouwd. We negeren echter de verbodsborden en lopen door de plantage terug naar de dam.

Om weer bij de fietsen te komen, moeten we ook even een stukje behoorlijk sluip- en kruipdoor doen omdat het pad door een moerassig stukje van de bedding loopt. Na drie en half uur wandelen zijn we weer bij de fietsen. Het begint dan net een beetje te druppelen. Een prima dag!

We hoorden vanochtend van de eigenaren dat wij hun laatste gasten zijn geweest. De politie gedoogt niet langer dat particulieren aan camperaars (zonder vergunning) onderdak verlenen. Wij gaan morgen weer verder naar een andere plek.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Afslag richting zon?

Uitgelicht

Madrid II

Donderdag 5 november 2026

Vandaag vieren we opnieuw een verjaardag: Agnes is jarig! 65 jaar! Jarenlang was dit een speciale datum. Het voelt nog steeds als een mijlpaal. In Spanje krijg je in ieder geval bij veel musea “seniorenkorting” 😉.

Thyssen-Bornemisza museum Madrid

Na een rustig ontbijt pakken we de metro naar opnieuw hetzelfde metrostation als gisteren (Banco de Espana). We bezoeken vandaag het Thyssen-Bornemisza museum. We hebben twee dagen geleden al via het internet toegangskaarten gekocht met een tijdslot gekocht. We mogen om 11:15 uur naar binnen.

Bij aankomst staat er echter een rij van honderden meters lang. Het blijken allemaal Madrileense leerkrachten te zijn die op deze manier een ludieke actie voeren. Ze dragen allemaal groene shirts waarop hun eisen voor beter onderwijs staan. De beveiliging wordt er erg onzeker van. We mogen ondanks ons tijdslot niet naar binnen en moeten achteraan aansluiten. Het lukt ons echter om voor te dringen en we staan al snel binnen. Het hele museum kleurt groen van de leerkrachten.

Het “Thyssen” (zoals het museum in de volksmond wordt genoemd) is het resultaat van een enorme kunstverzamelwoede van een steenrijke industrieel (en zijn nazaten).

De collectie bevat van vrijwel elke kunstperiode een aantal kunstwerken van de belangrijkste kunstenaars. In tegenstelling tot het Prado wandel je eigenlijk steeds langs allemaal topstukken. Veel kwaliteit en niet alleen kwantiteit. Tip: begin bovenin het museum. Dan zie je de collectie in chronologische volgorde (van oud naar nieuw). Wij begonnen op de begane grond en zagen de moderne periodes eerst.

Zo zagen we de Madrileense leerkrachten op de foto gaan met het schilderij “French Workers” van Ben Shahn dat Franse arbeiders laat zien die protesteren. Ik mag hen even op de foto zetten. We genieten verder erg van de tentoonstelling van de vaste collectie.

Leuk toeval is dat er ook twee tijdelijke tentoonstellingen zijn. Eentje met werk uit het Mauritshuis (Den Haag) en een zeer drukbezochte overzichtstentoonstelling van Dali. Wij vinden het trouwens opvallend dat de vaste collectie ook erg veel Nederlandse meesters bevat.

Het is half twee als we weer buiten staan. We besluiten om in het centrum wat tapas te gaan eten en dan naar de camping terug te gaan om nog even in het zonnetje te kunnen zitten. Als de zon wegzakt, koelt het namelijk al snel af. We komen uiteindelijk om 16:00 uur op de camping en genieten nog van de zon tot 17:00 uur.

Wel leuk om hier even te melden dat we erg blij zijn met het elektrische kacheltje dat ‘s ochtends en ‘s avonds onze camper goed op temperatuur houdt. Het is ‘‘s nachts 2° C. en dan stoken we op gas tot 10° maximaal om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water laat vallen.

Minder leuk is dat onze laptop niet meer oplaadt. Het lijkt er op dat de voeding het heeft begeven. We moeten dus op zoek naar een nieuwe voeding. We gebruiken de laptop vooral om de foto’s op te slaan zodat we later een fotoboek kunnen maken van onze reizen.

Madrid – Aspe

Vrijdag 6 november 2026

We hebben vanochtend vroeg besloten om onze geplande route om te gooien. Daar waren een paar redenen voor…

Allereerst hebben we gezien dat het weer in Portugal vanaf het komende weekend behoorlijk verstoord gaat worden door een groot storm- en regenfront.

Provisorisch gerepareerd

Ten tweede hebben we materiaalpech. We ontdekten gisteren een grote scheur in de keukenkraan. Weliswaar provisorisch gerepareerd maar om het de komende twee maanden hier mee te moeten doen, zien we niet zitten.

En we raakten een beetje stedenmoe… dus hebben we Toledo uit het programma geschrapt en die stad bewaren we voor een andere keer.

“Camperking” Aspe

Vandaag zijn we in één lange ruk naar Aspe gereden en staan nu geparkeerd bij de “Camperking”. Het is een mooie ruime camperplaats met een campergarage. We kregen deze tip ooit via Rigre on Tour die hier ook een reparatie heeft laten uitvoeren. De voorspellingen voor het weer in deze omgeving zijn stukken beter.

Uitzicht “Camperking” Aspe

We willen hier blijven tot er een nieuwe kraan in de camper zit en we willen hier vandaan naar Elche om daar de Mediamarkt te bezoeken om een nieuwe voeding voor onze laptop te kopen.

En we gaan in een wat rustiger tempo kijken hoe we nu verder gaan.

Klusjes in de zon

Zaterdag 7 november 2026

De dag begint goed. Om een uur of negen krijgen alle camperaars een lekker broodje bezorgd door Martin.

Vanochtend rijd ik eerst (na overleg met Martin – de Camperking ) op de fiets naar de firma Cruz in Elche om een nieuwe keukenkraan te halen voor de camper en naar de Mediamarkt voor een universele oplader voor onze laptop. Agnes blijft bij de camper.

De fietsroute van de camping naar Elche is een flinke afdaling van ruim 10 kilometer langs de autoweg. Een fietspad is nergens te bekennen. Eenmaal in Elche kom ik wel fietspaden tegen maar die beginnen plotseling maar ophouden doen ze ook plotseling. Op een gegeven moment ben ik hier maar gewoon op de weg blijven rijden. De automobilisten houden vrijwel allemaal goed rekening met de fietsers (de regels op dit punt zijn flink aangescherpt) dat is wel fijn!

Een nieuwe keukenkraan levert weinig problemen op bij Cruz (grote camper en caravan zaak). Ook bij de Mediamarkt ben ik succesvol. Het lukt me om daar een universele oplader van de Hama aan te schaffen voor € 24,99. Goeie tip, Joke!

De terugweg van Elche gaat wat minder soepeltjes. Google Maps stuurt me na 5 kilometer de ruige heuvels in tussen Elche en Aspe. Over paadjes waar ik alleen maar een motorcrosser tegenkom en wat mountainbikers, worstel ik me omhoog en omlaag over keien en grind vooruit. Ik ben blij dat ik de laatste 2 km weer over asfalt rijd. Ik doe de route bij de foto’s maar het is voor de terugweg geen aanrader.

Martin aan het werk

Terug bij de camper hoor ik dat Martin vandaag nog de kraan gaat vervangen. De laptop is inmiddels al weer opgeladen.

Spaanse Aldi – Nederlandse mededeling

We doen daarna samen nog wat boodschappen bij de Aldi (op 800 m van de camperplaats) en dan zitten alle klusjes voor vandaag er weer op.

Nieuwe trui – bijna klaar

Agnes legt op dit moment de laatste hand aan een mooie trui voor mij. De afgelopen weken is ze hier druk mee geweest als we even ergens rustig in het zonnetje zaten of een TV programma keken. Ik ben blij met zo’n mooie trui.

Verder doen we vandaag niet veel meer. Lekker luieren in het zonnetje voor de camper.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Richting Madrid

Uitgelicht

Bardenas Reales

Zondag 1 november 2026

Vanochtend vieren we voor de tweede keer eerst een verjaardag van één van onze kleinkinderen. Dit keer is het Tije die 12 jaar wordt. Dankzij FaceTime kunnen we ‘m toch even live feliciteren. Hij is ons oudste kleinkind. Tije: Ook van hieruit van harte!

12 jaar Tijsjestijd

Vandaag staat het natuurpark Bardenas Reales op het programma. Al veel van gehoord maar nu willen we het zelf meemaken. Van Zaragoza is het iets meer dan een uur rijden over de A68 en de N134. Borden geven duidelijk aan waar je met je camper het Parco Bardenas Reales in kunt rijden. We hadden op camping Zaragoza al een kaart van het gebied gekregen van één van onze Duitse buren maar je krijgt ‘m ook gratis bij het Infocentrum.

De route is ongeveer 40 kilometer en gaat over ongeasfalteerde wegen en harder rijden dan 30 km per uur lijkt ons onverantwoord, al kom je ook gekken tegen die even hun 4wheeldrive willen uitproberen (zie filmpje).

We hebben genoten van de mooie rit door deze tot een woestijn verworden binnenzee. Aan het einde van de rit gaan we naar een perfecte camperplaats bij Arguedas. De camperplek is vlakbij het kerkhof (is wel toepasselijk met Allerzielen) en grotwoningen die we morgenochtend nog willen bekijken.

Arguedas – Tarazona

Maandag 2 november 2026

Vanochtend maken we eerst een klein uitstapje naar het dorpje Arguedas en het kerkhof waar we met onze camper vlakbij staan.

Het kerkhofje zelf is niet heel bijzonder maar wat wij wel speciaal vinden is de enorme bloemenpracht die we hier zien. Dat zal vast komen door Allerheiligen (gisteren) en Allerzielen (vandaag). Allerheiligen (Todos los Santos) is in Spanje een officiële feestdag.

Arguedas is niet heel bijzonder. Je vindt er een paar muurschilderingen. De grotwoningen houden we voor gezien. Bij de ingang vond ik nog wel een foto van hoe het er tot 1960 heeft uitgezien.

Terug op de.camperplaats lozen we de camper en rijden daarna naar Tarazona. Hier komen we mooi op tijd aan en pakken we één van de vier officiële (gratis) camperplekken. Er staan echter veel meer campers op de ruime parkeerplaats. Er wordt gedoogd (de parkeerplaats is achter het gebouw van de Guardia Civil).

Tarazona

Na een kopje koffie in de camper nemen we een kijkje in Tarazona. We doen dit zoals gewoonlijk weer aan de hand van een labcache.

Tarazona is een grote verrassing. Het begint al gelijk met de kathedraal van Santa María de la Huerta die werd gebouwd in de 12e eeuw en in de 16e eeuw verbouwd in renaissancestijl.

De kathedraal heeft Mudéjar-elementen en een grote voorhof. N a een uitgebreide restauratie (1985-2011) zijn er bijzondere schilderingen ontdekt die eeuwenlang verborgen waren gebleven. Het interieur van de kerk verkeert in een zeer gave staat. Wij zijn enorm verrast.

Een andere plek in Tarazona is de oude stierenvechtersarena. De Plaza de Toros Vieja dateert van 1792 en is achthoekig van vorm. Om de arena vind je woningen van drie verdiepingen hoog. De arena is niet meer in gebruik maar is historisch uniek en één van de oudste in Spanje.

Het oude Tarazona is ook prachtig gelegen aan de Queiles. Deze rivier loopt gekanaliseerd door het oude Tarazona. Aan weerszijden zijn woningen gebouwd en je vindt er o.a. de oude Joodse wijk met de hangende woningen (wordt op dit moment gerestaureerd) en de restanten van een oude vesting.

Het stadje (heeft ongeveer 10.000 inwoners) heeft een erg groot stadhuis. Voor het stadhuis staat een “standbeeld” met een verhaal. Het is verhaal van El Cipotegato. Elk jaar op 27 augustus om 12:00 uur vertrekt een als harlekijn verklede inwoner van het stadhuisplein. El Cipotegato loopt dan via een geheime route door de stad waar hij/zij wordt bekogeld door duizenden inwoners met tomaten. Pas als El Cipotegato terugkeert op het standbeeld voor het stadhuis, stopt men met tomatengooien en beginnen de jaarlijkse festiviteiten van San Atilano die duren tot 1 september.

Bij het stadhuis hangen de vlaggen trouwens halfstok. Drie dagen nationale rouw ivm de treinramp.

Na drie uur slenteren door het mooie stadje, drinken we nog een biertje aan de rivier en lopen terug naar de camper. Daar zitten we ook nog een uurtje in de zon. Leuk is dat we op een gegeven moment een grote groep kraanvogels horen en zien overkomen op weg naar het warme zuiden (Extramaduro – Spanje of Noord-Marokko).

Kraanvogels trekken voorbij

Naar Madrid

Dinsdag 3 november 2026

Er valt vandaag niet zoveel te melden. Vanaf Tarazona nemen we de N122 naar Soria en gaan daar de autoweg op (de A-15 en de E90) naar Madrid. Ook hier weer een “valpartij” onderweg.

We tanken vlak Soria voor het eerst een volle tank voor de Spaanse prijs van € 1,97 per liter (we hebben onderwieg al lagere prijzen gezien) en halverwege maken we een koffiestop.

Bij Madrid kiezen we voor Camping Osuna van waaruit we de komende dagen de stad Madrid gaan verkennen. We boeken hier voor drie nachten.

Nadat we de camper hebben geïnstalleerd (is hier wat lastig omdat de plekken erg ongelijk zijn) doen we wat klusjes en houden ons de rest van de dag rustig.

Madrid I

4 november 2026

Het was koud vannacht. We hebben de verwarming op 10° C. gezet om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water zou lozen. Bij het wakker worden was het nog 2° C. De verwarming uitgezet en ons nieuwe kacheltje aangezet. Het geluid valt mee en de camper is snel op temperatuur.

Om half tien vertrekken we naar metrostation Callejas. We kopen voor de komende twee dagen een tienrittenkaart voor € 13,40 per waar we allebei twee dagen mee kunnen reizen in Madrid.

Bij Banco de Espagna komen we weer boven de grond. Hier vandaan is het niet ver lopen naar het Prado Museum. Wat een groot museum is dat! De collectie bevat bijna 20.000 kunstwerken maar hiervan hangen / staan er maar zo’n 2000.

We wandelen in een pittig tempo door bijna alle zalen van het museum. We beginnen met de zalen waar de schilderijen hangen van Jeroen Bosch. Voor “De lof der zotheid” moeten we bijna een gevecht leveren met de groep Koreanen die zeker een kwartier voor het doek blijft staan. Na tien minuten geven wij het op en lopen we door.

In het hele museum zijn de suppoosten er op getraind om iedereen die probeert stiekem foto’s te maken, het leven zuur te maken. Foto’s maken is er ten strengste verboden.

Collectie Dauphin

Het is toch gelukt om hier en daar wat plaatjes te schieten. Het aanbod in het museum is zo groot dat we niet altijd meer weten welke schilders of andere kunstenaars we hebben gezien en hebben gefotografeerd.

Bijzonder is dat de enorme rijen allemaal bij de schilderijen van Jeroen Bosch staan. Bij de andere doeken van de collectie is het veel rustiger. We zagen prachtig werk van Rembrandt, Rubens, van der Weijden, Pieter Brueghel de Oude, Goya. Er is zoveel te zien dat we op een gegeven moment het niet meer kunnen opbrengen om nog langer rond te kijken. Na vier uur Prado (waarvan een half uur koffiepauze) lopen we het museum uit naar het dichtstbijzijnde park waar we onze boterhammen opeten. We hebben genoten! Het was ook erg leuk te zien dat er groepen behoorlijk jonge kinderen in hun schooluniform uitleg krijgen over de kunstwerken.

Het is bijna 15:00 uur als we via de Calle Mayor en Puerta del Sol naar het Plaza de Mayor lopen. De hele dag merken we dat er overal in de stad veel politie op de been in is. Het heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met het feit dat gisteren de politie het Plaza del Sol heeft schoongeveegd. Hier was 37 dagen een tentenkamp opgezet door demonstranten die zich verzetten tegen het woningtekort.

Rond het Plaza de Mayor vind je veel gezellige straatjes met leuke winkeltjes. Wij kijken even rond op het grote plein met o.a. wat levende standbeelden.

Mercado de San Miguel

Bij de Mercado de San Miguel kijken we onze ogen uit naar de vele lekkere hapjes die hier worden aangeboden. De Spanjaarden genieten er flink van bij een glaasje wijn of een lekker biertje.

Wij lopen echter door naar het Koninklijk Paleis waar we nog even rondkijken terwijl de zon steeds lager zakt. De zon is wel nodig om de temperatuur op zo’n 14° C. te houden. We gaan na het paleisbezoek naar metrostation Opera en rijden terug naar Callejas. Bij onze camping drinken we nog net een drankje voor de camper voordat het koud wordt en we naar binnen vluchten. Prima dag weer!


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Naar Zaragoza

Uitgelicht

Artieda – Zaragoza

29 oktober 2026

Op weg naar Zaragoza maken we een paar tussenstops.

Monasterio de Leyre

Niet ver van Artieda ligt op een berghelling het Monasterio de Leyre. Voor € 5,00 p.p. krijgen we de sleutel van de crypte en de kerk. Een deel van het kloostergebouw wordt momenteel verbouwd tot appartementen voor “touristicos”…

Het klooster heeft uitzicht op het (stuw)meer van Yesa. Het gebouw was vroeger einddoel van bedevaarten in Navarra. Sinds 1954 huist hier de Orde van St.-Benedictus uit Santo Domingo de Silos.

Het oudste gedeelte dateert uit de 10e eeuw, maar werd verwoest door de Moren. Een van de meest lugubere legendes over het kasteel is die over de onthoofde nonnen, omdat ze weigerden het islamitische geloof aan te nemen.

In de 11e eeuw gaf koning Sancho García opdracht tot het bouwen van een nieuw klooster. Uit die periode is nog de crypte intact en uit de 12e eeuw de romaanse gevel. De bijgebouwen van het klooster worden nog steeds bewoond door monikken. In de crypte liggen de graven van de eerste koningen van Navarra.

Kasteel van Javier

Na het klooster rijden we 10 km verder naar het kasteel van Javier. We vinden het kasteel een beetje tegenvallen. Het is duidelijk niet een echt authentiek kasteel dat ooit gebouwd is als verdediging tegen een vijand. De ligging is mooi. We bekijken wel de gratis toegankelijke kerk maar laten het interieur van het kasteel voor wat het is.

Sangüesa

Onze laatste stop voor Zaragoza is het kleine dorpje Sangüesa aan de rivier de Aragón. Het is een gezellig dorpje met wat oude gebouwen.

Vlak voor het dorpje passeren we nog een betonmortelwagen die in een bocht op z’n kant is gevallen.

Agnes komt bovendien tot de ontdekking dat haar schoenzool helemaal heeft losgelaten. Een schoenmaker in de Dorpsstraat wil de schoen wel repareren. Omdat we tien minuten moeten wachten, drinken we een biertje in de Bodega tegenover de schoenmakerij. Als we 15 minuten later de schoen ophalen, hoeft Agnes niets te betalen! Fantastisch!

De oude kerk is helaas gesloten. We lopen nog door de winkelstraat met wat oude huizen en gebouwen naar de oude brug over de Aragón en kopen een vers brood bij een bakker dat we terug bij de camper eten voor de lunch. Een leuk dorp om even een stop te maken.

Camping Zaragoza

De weg naar Zaragoza valt tegen. De hele route (A127 en A126) wordt vernieuwd. We mogen de hele weg van Sangüesa naar Zaragoza niet harder dan 60 km/u rijden. We komen hierdoor pas om 16:45 uur op de camping aan. Erg laat voor ons doen. Gelukkig hebben we dit keer gereserveerd. De camping zelf maakt alles weer goed. Alles is hier werkelijk perfect geregeld. Niet vaak meegemaakt dat alles zo netjes is ingericht als hier!

Zaragoza I

30 oktober 2026

Vandaag rustig op, in het zonnetje ontbijten en dan op het fietsje naar het oude centrum van Zaragoza. Als eerste gaan we naar het Plaza de Nuestra Señora del Pilar. We willen de beroemde kathedraal Nuestra Señora del Pilar bezoeken.

De fietsroute naar dit plein verloopt niet helemaal volgens plan… er zijn nogal wat werkzaamheden en wegomleidingen. Toch aangekomen op het plein voor de kathedraal, blijkt het plein veranderd in een bouwput. Men is namelijk al druk in de weer om een kerstdorp op te bouwen. Het aanzicht van de gevel is niet wat het normaal is.

Het dak van de kathedraal met alle gekleurde torentjes is gezichtsbepalend voor Zaragoza. De baroksfeer van het interieur van de kathedraal valt bij binnenkomst gelijk over ons heen. De kathedraal herbergt verschillende kapellen waarvan de bekendste de Capella del Virgen is. We vonden vooral de dakconstructie van deze kapel in de kerk heel speciaal.

Fresco Francisco Goya

Er zijn twee koepels die beschilderd zijn met fresco’s van Francisco Goya. Wel moeilijk te zien omdat de koepels niet verlicht mogen worden.

Het altaarstuk van Damián Forment vinden we zeer indrukwekkend. Wat een werk! We hebben al eerder werk van deze kunstenaar gezien in Poblet. De drukte in de kathedraal wordt ook te weeg gebracht door de vele bedevaartgangers. Ooit is Maria hier verschenen bij een pilaar waar vervolgens een kapel en later de kathedraal op is gebouwd (vandaar de naam El Pilar).

Er is nog een kathedraal aan het Plaza del Pilar. Deze slaan we over. Even genoeg kerk voor vandaag.

We lunchen vandaag in de grote markthal vlakbij Plaza del Pilar. Heerlijk tapas (visgerechtjes) zitten snoepen.

Palácio de la Aljafería

We fietsen vervolgens door naar het Palácio de la Aljafería. Het is een paleis dat van oorsprong is gebouwd met een Islamitische architectuur.

Van binnen is het paleis rijk versierd met Mudéjar stijl die we ook al eerder in Spanje en in Marokko hebben gezien. Wij vinden “kantwerk” prachtig.

Het Paleis doet ook dienst als museum. Wij zagen een tentoonstelling met werk van Goya (volgens ons blijvend) en een tentoonstelling met mooi borduurwerk van mantels die door een Mariabeeld worden gedragen tijdens processies in Zaragoza.

Het Palácio is ook de zetel van het regionale parlement van Aragón (Cortes de Aragón). We mochten even een kijkje nemen in de grote vergaderzaal.

Parlement Aragón

Omdat ons hoofd al weer aardig vol zit met alle indrukken, fietsen we op tijd weer naar de camping, zitten daar nog even in de zon en doen een wasje.

Zaragoza II

31 oktober 2026

Vandaag opnieuw naar de stad met maar drie “reisdoelen”. We willen (via een betere fietsroute) naar de Iglesia de San Pablo, de oude brug over de Ebro en het Expoterrein. De fietsroute van vandaag rijdt een stuk beter.

Iglesia de San Pablo

De oorsprong van het grote gebouw van de Iglesia de San Pablo ligt in een kapel uit 1118. Kort na 1259 werd de kapel afgebroken om plaats te maken voor een grotere kerk, die werd gebouwd in de huidige gotische-mudéjarstijl . Een aantal verbouwingen maakte het grote gebouw dat er tot op de dag van vandaag staat.

De kerk staat niet aan een groot plein maar in een kleine straat met wat cafeetjes tussen de woningen ingeklemd. Het zijn de mooie torens op het dak die je er op wijzen dat hier een grote kerk staat. Op bepaalde dagen is de grote toren te beklimmen met een rondleiding van een gids.

Wij vonden de kerk van binnen erg sfeervol. Opvallend is het altaarstuk met de grote luiken aan weerszijden. Ook is er achter in de kerk een kapel met erg veel mooi houtsnijwerk die de kapel een intieme sfeer geeft. In de kerk zelf staan ook erg veel houten beelden.

Via de Puente de Piedra naar het Expoterrein

Voor we naar de Puente de Piedra fietsen, gaan we nog even langs de La Seo del Salvador – Catedral. Voor de deur was het erg druk. Er wordt op zaterdag veel getrouwd in deze kerk. Wij komen er om de mooie toren en zijkant (mudéjar-stijl) op de foto te zetten.

Vanaf de Puente de Piedra (de oude brug over de Ebro) hebben we de Cathedral del Pilar nog een keer mooi op de foto gezet. De brug is alleen toegankelijk voor voetgangers en bussen en taxi’s.

Langs de Ebro fietsen we naar het Expoterrein uit 2008. Het voormalige Terre van de Expo 2008 is nu in gebruik als een multifunctionele wijk voor kantoren, cultuur en recreatie.

Opvallende onderdelen van het terrein zijn het openbare stadspark van Luis Buñuel. Terwijl wij er fietsen, geeft een jonge fietsacrobaat een leuk showtje.

Je vind er o.a. het grootste zoetwateraquarium van Europa, de Ciudad de la Justicia (gerechtsgebouwen van Zaragoza). het Pabellón Puente (Brugpaviljoen) dat is ontworpen door Zaha Hadid en nu in gebruik voor Mobility City (siësta van 14:00 – 16:00 uur), de druppelvormige watertoren en het Palacio de Congresos de Zaragoza (congres- en tentoonstellingscentrum met ervoor het El Alma del Ebro (De ziel van de Ebro) met een opvallende sculptuur van Jaume Plensa.

Ook van dit moderne gezicht van Zaragoza hebben we weer erg genoten. Als laatste fietsen we over de Puente del Tercer Milenio (Brug van het derde Milennium) weer terug naar de camping.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

De Pyreneeën over

Uitgelicht

Lescun – Camping du Lauzart

Zondag 25 oktober 2026

Vanochtend eerst heerlijk uitgeslapen. We vertrekken aan de – voor ons – late kant. Om 9:30 uur bellen we eerst om de jarige Lot (onze kleindochter is drie jaar geworden) te feliciteren. We hebben thuis al cadeautjes gekocht en die mag ze nu uitpakken. Ze is blij met onze cadeautjes maar met het cadeau van haar ouders is ze superblij: Een echte “trapperfiets”..

Na het servicen van de camper doen we boodschappen bij de Lidl en rijden we over een mooie weg binnendoor naar Lescun.

Lescun ligt in de Franse Pyreneeën en vlakbij het dorpje zelf staan we voor twee nachtjes op camping du Lauzart. We gaan van hieruit wandelen in de schitterende omgeving van de Pyrenees Atlantic.

Camping du Lauzart

Morgen belooft het mooi weer te worden terwijl het nú zachtjes regent. Maar we vermaken ons prima in de camper.

Omgeving camping du Lauzart (3:26)

Als we ‘s avonds wat TV kijken in de camper, komt bij “Dit was het nieuws” een grap voorbij die misschien wel een leuke spreuk voor achter op een camper zou kunnen zijn: “Leef nu, rollator…” (TV – kijken doen we op onze iPad).

Plateau Sanchèse

Maandag 26 oktober 2026

Bij het opstaan is het al heerlijk weer. We ontbijten rustig en zetten de fietsen klaar voor een ritje van drie kilometer (onderweg hebben we wel “heuveltje“) naar de parkeerplaats bij Napia.

Hiervandaan lopen we naar het Plateau van Sanchèse. Prachtig plateau om te wandelen tussen de bergmassieven van de Pyreneeën en er is ook een waterval met twee kleine stroompjes. Schitterende omgeving en heerlijk rustig. Je voelt je hier even helemaal van de wereld.

Als we thuiskomen na onze wandeling, komen we bij de camper nog een andere wandelaar tegen. Het is een rups van de Meriansborstel (Calliteara pudibunda), een opvallende soort nachtvlinder uit de familie van de spinneruilen. Hij eet o.a. graag berkeblaadjes en verpopt zich tot een cocon waar in de lente een nachtvlinder uitkomt.

Vanavond eten we mee bij Gîte op de camping. We hebben zoiets nog niet eerder gedaan. Het was een eenvoudige maar voedzame maaltijd: een soufflé vooraf, rijst met een droge kipfilet en champignonsaus en een soort appelcake toe.

Canfranc – Artieda

Dinsdag 27 oktober 2026

Van een aantal volgers kregen we de vraag of het mogelijk is om met een wat grotere camper mogelijk is om naar de camping te rijden. Dat is lastig in te schatten. Ik heb daarom een filmpje gemaakt van de terugweg van de camping naar de grote weg. Het filmpje wordt afgespeeld op dubbele snelheid. Kijk en oordeel zelf. Je ziet op dit filmpje ook even kort hoe een motorrijder is omgevallen toen hij moest afremmen voor een auto bij een haarspeldbocht. Hij kon daarna gewoon de weg vervolgen.

Route van Camping du Lauzart naar de N134

Canfranc Estaçion

We vertrekken vandaag richting Spanje en gaan via de N134 / N330 en de tunnel van Somport (lengte 8800 m) de Pyreneeën over. Net als we de tunnel door zijn nemen we de afslag naar Canfranc Estacion. We parkeren de camper achter het station.

Het station dat hier ligt, is gebouwd aan een spoorwegtunnel die tussen 1908 en 1915 (vertraagd door WO I) is gebouwd en geopend is op 19 juli 1928.

In de tijd van de Spaanse burgeroorlog en WO II speelde het station ook een belangrijke rol o.a. bij de Jodenvervolging. Via deze link krijg je meer uitgebreide info over dit station.

De spoortunnel verbond het Franse en Spaanse spoorwegnet van Pau naar Zaragoza. Nadat een ontsporing in Frankrijk de brug van L’Estanguet verwoestte (en die niet is hersteld ) is de tunnel niet meer gebruikt en werd het treinstation een soort van spookstation.

Het oude station is inmiddels prachtig gerestaureerd en nu in gebruik als 5-sterren hotel. In 2022 bezochten we het oude station ook al en toen was men nog volop bezig met het herstel van de oude glorie.

Als we rond het gerestaureerde hotel lopen, zien we dat er allerlei oude elementen van de vroegere spoorweg in de nieuwe architectuur zijn opgenomen. Het is een prachtig complex geworden. Vlak achter het station – nu hotel – ligt bovendien ook een nieuw aangelegde camperplek.

Er zijn wel plannen om de spoorlijn en de tunnel in de toekomst te renoveren voor een mogelijke heropening van de internationale verbinding tussen Zaragoza en Pau.

Artieda

Op weg richting Zaragoza overnachten we op een campinkje bij Artieda. Als we er omstreeks half twee aankomen, staan er pas twee campers.

Camping Artieda

We staan hier op een prachtig plekje met uitzicht op de Valle del Aragón. Arie en Caroline: Bedankt voor de tip. Het schijnt dat van deze plek ook regelmatig gebruik wordt gemaakt door lopers van de Camino. We hebben ze vandaag nog niet ontmoet.

Het betonnen gebouw (waterbeheer ??) wordt gebruikt door actiegroepen (zie foto’s) die zich verzetten tegen het verhogen van de stuwdam (Yesa No) in de Aragón rivier, tegen Israël (Pro Palestina) en het in de steek laten van oorspronkelijke bevolking van de West Sahara (Free Sahara from Morocco). De tekst op de blauwe mural luidt vertaald:

“Het verdedigen van het land is geen misdaad, het is een recht. Artiedo geeft niet op.”

Het zonnetje schijnt heerlijk en we zitten in een t-shirtje buiten voor de camper van het lekkere weer te genieten. We luieren en lezen tot het tijd is om voor de camperplaats in te checken bij de bar in het dorpje naast de camperplaats om daar het “menu del dia” te gaan eten.

Helaas… geen “menu del dia”. De herberg blijkt gesloten. Er wordt in een ruimte gesleuteld aan iets wat een hele grote boiler lijkt. We krijgen te horen dat de bar pas na 19:00 uur open gaat. We lopen terug door het leuke dorpje en Agnes fixed zelf een lekker maal (heerlijke bietensalade). In het dorpje treffen we op de huizen ook weer veel “revolutionaire” teksten aan.

Bij de camper gekomen, is er nog wel tijd om wat foto’s te maken van de dramatische avondlucht.

Artieda

Woensdag 28 oktober 2026

Vandaag plannen we een rustig dagje waarin we weinig doen. Het is deze reis voor het eerst dat we buiten in het zonnetje ontbijten. Lekker hoor!

Ontbijt in de zon

De rest van de ochtend “rommelen” we wat bij de camper… lezen een boek… hebben even contact met het thuisfront… en ik zet wat filmpjes op You Tube (zie hierboven).

Omdat we gisteravond niet konden inchecken bij de bar en ook daar niet gegeten hebben, gaan we omstreeks 13:30 uur naar de auberge om er te lunchen en in te checken. Nadat we dat hebben gedaan, wandelen we nog even door het dorpje.

Het oude Romaanse kerkje is helaas gesloten. Er zou een oude mozaïekvloer in moeten liggen die we wel hadden willen bekijken.

De bewoners (het zijn er nog 92) van het kleine (hooggelegen) dorpje doen hun best om de huizen en straten met van alles op te vrolijken. Ze gebruiken er veel geverfde stenen bij.

We ontdekken ook nog meer muurschilderingen die veel verzet uitstralen. Het wordt vooral veroorzaakt door de onzekerheid t.a.v. de stuwdamuitbreiding. Die zou al het land onder water zetten. De andere reden voor verzet is het feit dat Artieda al eeuwenlang niet tot een bepaalde gemeente hoort. Het is bijvoorbeeld niet geregeld waar bewoners bij calamiteiten zoals ziekenhuisopnames terecht kunnen. Artieda is door het verzet van haar vooral jonge bevolking bekend in heel Spanje.

‘s Middags luieren we onze tijd vol. Morgen gaan we verder richting Zaragoza.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Van Bergerac naar Lourdes

Périgueux – Bergerac

Donderdag 22 oktober 2026

Van verschillende mensen gehoord dat Bergerac een leuk stadje is om te bezoeken. Daarom rijden we vandaag slechts 59 km verder naar het zuiden en parkeren we ons huisje op wielen op camping La Pelouse aan de Dordogne bij Bergerac.

Na een kopje thee en koffie doen we eerst wat klusjes. Agnes maakt gebruik van de wasmachine en droger en Jan vervangt de waterpomp die er toch mee gestopt is. Gelukkig hebben we altijd een reserve waterpomp bij ons en na een half uurtje zit de nieuwe pomp erin en werkt alles weer naar behoren. De kapotte pomp is nog maar een jaar oud terwijl de vorige daarvoor het vier jaar had uitgehouden.

Bergerac

Na een lunch in de camper (het zonnetje is dan even weg) lopen we langs de Dordogne naar de stad. Er zijn in Bergerac drie korte labcaches die we lopen om het stadje te bekijken. De eerste labcache brengt ons naar de oude brug die la Madeleine (faubourg van Bergerac) met Bergerac verbindt. Deze wijk was vroeger vooral bekend door de keramiek fabriek die er stond.

Over de Oude brug (zo wordt de brug zelf ook in Bergerac genoemd) lopen we binnenstad in. Het stadje oogt gezellig, heeft meerdere kleine pleintjes en veel oude vakwerkhuizen (met bakstenen). We passeren twee standbeelden van Cyrano de Bergerac (die dus niets met Bergerac te maken heeft) en vinden de eerste wateraangedreven “dynamo” die de stad van elektrisch licht voorzag: Moulin des Cinq Cannelles.

Moulin des Cinq Cannelles

Sinds enige jaren organiseert Bergerac jaarlijks een festival voor street art. Dat heeft er voor gezorgd dat er hier en daar prachtige muurschilderingen zijn te vinden in de stad. De tweede labcache wijst ons de weg naar vijf prachtige exemplaren.

Op weg naar één van die murals komen we langs de Notre Dame de Bergerac. Van binnen maakt het sobere grijze interieur van deze kerk een verrassende indruk op ons.

Al met al genieten we weer volop van dit mooie stadje.

Bergerac – Lourdes

Vrijdag 23 oktober 2026

Het weer is vandaag erg wisselvallig. Veel regenbuien. We rijden vandaag van Bergerac naar Lourdes. Maar niet nadat we eerst weer een nieuwe reserve waterpomp hebben gekocht. Vlak buiten aan de rand van Bergerac is een grote camperzaak Passion Camper Car waar we een nieuwe waterpomp halen maar gelijk ook nog wat andere spulletjes. We worden er goed geholpen. Deze zaak is echt een aanrader!

Het is meer dan twintig jaar geleden dat we al eens eerder in Lourdes waren. Toen nog met de auto en tent. Nu dus met de camper.

Onderweg…

We rijden in een rustig tempo over wat kleinere wegen naar de camperplaats in Lourdes en komen daar omstreeks 16:15 uur aan.

Vertrek naar Pic du Jer

Vlakbij de camperplaats is ook de tandradbaan naar de Pic du Jer (ook de naam van onze camperplaats). Vanaf deze Pic schijn je een prachtig uitzicht te hebben over Lourdes en de Pyreneeën. Als we er ‘s avonds heenlopen. blijkt dat de tandradbaan vanwege de weersomstandigheden vandaag niet heeft gereden. We gaan kijken of hij morgen wel rijdt, dan gaan we met het treintje naar boven en wandelen terug.

Behalve het vriendinnetje van de chauffeur zijn we de enige passagiers

Nu pakken we er de bus (Ligne 4) naar de Grotte des Apparitions in Lourdes. We mogen gratis mee want de betaalautomaat in de bus is kapot.

In het centrum van Lourdes bij de Basilique de Notre Dame de Rosaire is nog behoorlijk druk. Ondanks het regenachtige weer is het druk in de grote winkelstraat. In vrijwel alle winkels zijn er flacons, flessen en jerrycans te koop om het heilige bronwater van Lourdes in op te vangen en mee te nemen. Ook de hoeveelheid beelden (in allerlei formaten) van Maria is onafzienbaar. Ook andere heiligen (we zagen beelden van veel pausen) zijn te koop voor de gelovigen.

Blijft natuurlijk het assortiment aan kaarsen dat overal wordt aangeboden. We zagen kaarsen in allerlei formaten. Er waren er bij van meer dan € 300, die later in de kaarsenkapel stonden te branden.

We hebben nog een deel van een mis bijgewoond in de Notre Dame waar het ook ‘s avonds nog erg druk was. Toen het buiten wat droger werd. zijn wij nog even langs de grot gelopen waar Maria achttien keer aan Bernadette is verschenen. Ook hier stonden ondanks de regen nog steeds mensen in de rij.

We sluiten de avond af met een bezoek aan de kaarsen-kapel waar nog steeds kaarsen worden aangestoken.

Op de foto’s is te zien dat het kasteel van Lourdes baadt in het rose licht. Overal waar we de afgelopen week hebben gereisd wordt er veel aandacht besteed aan het feit dat oktober de maand is waar aandacht is voor borstkanker. Op veel plekken zijn allerlei voorwerpen (soms hele gebouwen) in roze stof of papier gewikkeld.

Grotte des Apparitions

Omdat lijn 4 niet meer rijdt, lopen we terug naar de camperplaats. Morgen weer een dag.

Lourdes

Zaterdag 24 oktober 2026

Vandaag doen we een dagje Lourdes maar nu met beter weer dan gisteravond.

Vanmorgen lopen we om 11:00 uur eerst naar de tandradbaan Pic du Jer. Gisteren was de Pic du Jer gesloten vanwege het regenachtige weer maar vandaag schijnt de zon. De steile baan brengt ons in een kwartiertje naar boven. Daar moeten we nog een stukje lopen om het kruis op de top (950 meter) te bereiken.

Het was onze bedoeling om lopend naar beneden te gaan. De voetpaden van de Pic du Jer naar beneden bleken echter afgesloten. Het slechte weer van de laatste dagen had de veiligheid in gevaar gebracht (losliggende stenen e.d.). We gaan dus met de tandradbaan weer naar beneden.

In plaats van de bergwandeling doen we nog een labcache in Lourdes met vragen rond de kerkgebouwen. We komen hierdoor nog op een aantal plekken waar we nog niet eerder waren. Eentje daarvan is de moderne kerk die tussen 1956 en 1958 onder de grond is gebouwd voor de Notre Dame ter gelegenheid van het honderdjarig jubileum van de verschijningen.

De basiliek van Sint Pius X doet denken aan een omgekeerd scheepsruim. De afmetingen zijn indrukwekkend (191 meter lang en 61 meter breed). Het wordt ook wel de grootste crypte ter wereld genoemd. De basiliek biedt plaats aan 25.000 mensen.

Ook wandelen we nog rond bij de grot waar Maria verschenen zou zijn en kijken onze ogen uit naar de mensen die hier komen uit werkelijk alle delen van de wereld. Eenmaal terug bij de camper zitten we ook nog even lekker buiten. De temperatuur is prima.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Van Chartres naar Périgueux

Uitgelicht

Chartres – dag 1

Zondag 18 oktober 2026

We zijn allebei na een prima nacht al vroeg wakker en over de lege zondagswegen (op honderden marathonlopers na vlakbij Rouen) komen we rond 11:00 uur aan op onze overnachtingsplek in Chartres. We kiezen voor het gemak van de camping en laten de gratis plekken voor de deur voor andere camperaars.

Na een vroege lunch lopen we in een kwartiertje naar het historische centrum van Chartres. De wandelroute (verkrijgbaar bij de receptie van de camping) voert ons langs een aantal kerken – vast een zondagsroute – en een mooie markthal naar de prachtige kathedraal die op een heuvel hoog boven Chartres uittorent.

Église St. Pierre

De eerste kerk op onze route (Église St. Pierre) valt tegen. Alleen het koor van de kerk is beschermd tegen de duiven die alles onderschijten. Jammer. De kerk is best wel de moeite waard om te restaureren.

De volgende kerk, de Église St. Aignan, vinden we best bijzonder met z’n geschilderde wanden. Deze rooms-katholieke kerk krijgt er een beetje een oosterse uitstraling door. De gebrandschilderde ramen zijn prachtig.

Markthal groentemarkt

Via de oude markthal komen we bij de grote kathedraal van Chartres. Het is vooral deze kathedraal waarom naar Chartres zijn gereden.

Kathedraal Chartres

Het beroemde labyrint is in 1200 aangelegd in het middenschip van de kathedraal. Het heeft een diameter van bijna 13 meter en een wandelpad van 261,5 meter lang.

We wilden heel graag het beroemde labyrint met eigen ogen zien. Er zijn allerlei niet bewezen theorieën over het ontstaan van dit labyrint. Over dit labyrint in de kathedraal kun je een leuk artikel vinden op deze website. Je vindt hier ook foto’s hoe het labyrint er uitziet zonder stoelen. De tweede foto hierboven is één van de vele putdeksels die je om de kathedraal kunt vinden. Het labyrint zelf kan alleen op vrijdag gelopen worden maar desondanks vinden we het de moeite waard om het vandaag te bekijken.

Er is in de kathedraal nog veel meer moois te zien. Wij zijn vooral onder de indruk van de fantastische gebrandschilderde ramen en het reliëfwerk dat het koor omvat: 100 meter lang en 7 meter hoog. Geweldig.

We doen in en buiten de kerk een labcache en komen op die manier veel te weten over het ontstaan van de kathedraal. Het valt ons op dat de buitenkant van de kathedraal een rommelige indruk maakt met alle verschillende bouwstijlen. Ook zien we veel beschadigingen. Jammer. Aan de achterkant van de kathedraal was een dame bezig met een fotoshoot. Ik mocht ook een kiekje maken…

Moegelopen gaan we weer terug naar de camping en nemen het er nog lekker even van. Wel jammer dat ons campertje in de schaduw staat. Het zonnetje schijnt nog lekker tot een uur of half zes.

Chartres – dag 2

Maandag 19 oktober 2026

Het was voor het eerst koud. 2°C. Voor alle zekerheid vannacht de verwarming op 10°C. om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water laat vallen.

Na een prima nacht rustig aan gedaan en wat gerommeld rond de camper. Tijdens de afwas een tip gekregen voor een klein kacheltje dat onze camper vol warme lucht blaast op 500 W.

Dus de fietsen eraf en naar een grote bouwmarkt in de buurt en een kacheltje gekocht voor € 14,80. Het werkt wel maar maakt wel wat veel geluid en doet het alleen als we ergens aan de stroompaal staan. Maar goed… alle kleine beetjes helpen om gas te besparen.

Na deze aankoop rijden we door naar het Maison Picassiete waar iemand z’n hele leven heeft gewijd aan het be-mozaïeken van zijn huis en tuin. Helaas… de informatie die we via het internet hadden gevonden, bleek onjuist. Het Maison was op niet op maandag geopend. We komen er een volgende keer voor terug.

We zetten de fietsen vlakbij de trap naar de kathedraal op slot en zwerven tot ongeveer 15:00 uur aan de hand van wat andere labcaches door oud-Chartres.

We eten onze boterhammen op in de kathedraal (warmer dan buiten) en ontdekken daar dat we toch in het koor kunnen wandelen.

Achter het spreekgestoelte (met vier byzondere koperen koppen) is een doorgang waarlangs je het koor kunt bekijken.

De rest van de middag vermaken we ons in en om de camper. Morgen reizen we weer verder en maken weer een sprongetje richting het zuiden.

St. Amand-Magnazeix

Dinsdag 20 oktober 2026

Vanochtend wakker geworden met regen en omdat het blijft regenen, vertrekken we vroeg. Beter om te rijden in de regen dan af te wachten. Via Orleans en Vierzon rijden we over de A20 richting Limoges richting onze overnachtingsplek van vandaag.

We tanken (gewoon volle tank – we horen verhalen over lange rijen en dieseltekort) bij een tankstation van Le Clerc en doen boodschappen bij een Lidl.

Camperplaats St. Amand-Magnazeix

Om 13:30 stoppen we bij St.-Amand-Magnazeix. Prachtige gratis camperplek.

We maken een korte wandeling door het dorpje (iets van 25 huizen groot) en lopen even over het best wel grote kerkhof. We zagen op de Michelinkaart dat hier iets bijzonders staat. Het is een “Lanterne des mortes”. Het is een torentje dat boven het kerkhof uitsteekt met bovenin een lantaarn die ‘s nachts “de dolende zielen” de weg wijst.

We vinden het kerkhof ook bijzonder omdat er allemaal glazen serres te vinden zijn waarin zich graven bevinden.

Omdat onze waterpomp kuren heeft, kijk ik die ook nog even na. Na controle doet ie het gewoon weer. Ik laat de reservepomp nog even in de krat zittten.

Campertje…

De rest van de middag zitten we heerlijk in het zonnetje. In de loop van de middag loopt de camperplaats aardig vol. De bus van de Zwitserse post heeft een Nederlands nummerbord en van de eigenaar hoor ik dat hij al drie jaar de bus als camper gebruikt. Bijzonder plaatje.

Périgueux

Woensdag 21 oktober 2026

We vertrekken na een rustig ontbijt door de regen (hier en daar fikse buien) en komen in Périgueux aan met een mager zonnetje. We zien op het weerbericht dat er nog twee flinke buien aankomen. De eerste bui wachten we af in de camper en dan gaan we de stad in.

Het beproefde recept: We bezoeken de oude binnenstad van Périgueux aan de hand van een aantal labcaches. Het is toch elke keer weer verrassend hoe simpel het werkt. We krijgen de leukste plekjes van de stad op een presenteerblaadje aangeboden.

De eerste labcache laat ons vooral de oude binnenstad zien rondom de kathedraal. Deze dateert uit de 12e eeuw. De huidige architectuur heeft veel weg van de Byzantijnse architectuur. De klokkentoren in dezelfde stijl is 60 meter hoog. Door alle koepels heeft het gebouw een oosterse sfeer die ons deed denken aan de moskeeën we in Turkije bezochten.

De oude binnenstad is erg sfeervol en heeft kleine pleintjes en smalle straatjes met leuke winkeltjes. De tweede regenbui hebben we even afgewacht in een cafeetje met een kop thee en koffie.

Périgueux heeft ook een Romeins verleden en we ontdekten zelfs de restanten van een Romeins amfitheater. Het Gallo-Romeins museum is zeker ook de moeite waard maar hebben wij wel overgeslagen omdat we vorig jaar al veel oude villa’s hebben bezocht op Sicilië.

Hoewel de dag begon met veel regen, sluiten we m toch weer af met een heerlijk zonnetje.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Op weg naar het zuiden

Uitgelicht

Delft – Sas van Gent

15 oktober 2026

We vertrekken weer. Dit keer voor een langere reis naar het zuiden waar we door Frankrijk richting Spanje en Portugal gaan reizen. We zullen proberen om elke woensdag en zaterdag hier verslag te doen van onze avonturen.

We beginnen de reis met een kopje koffie bij zoonlief Casper die vandaag 40 jaar wordt en vertrekken richting het Zuiden.

We vinden het niet erg om te vertrekken omdat we elkaar thuis niet kunnen verstaan door de herrie die veroorzaakt wordt door de bouwlieden die de kopgevels van onze flat aanpakken. Nieuwe voegen, nieuwe muurankers, nestkasten voor de gierzwaluwen en vleermuizen en zowaar isolatie. We zijn er blij mee maar de herrie zijn we liever kwijt dan rijk.

Ons huis in de steigers

We kiezen voor de Zeeuwse route en rijden door de (gratis) Westerschelde tunnel naar camperplaats “‘t Eiland” in Sas van Gent. Hier zitten we nog lekker even een poosje met een warm zonnetje (bijna) aan het water dat ons morgen richting Gent gaat brengen.

Ons “reisaltaar” is verrijkt met een echte edelstenenboom uit Duitsland. Met dank aan Rosemarije, Jelmer, Jochem en Tobias.

Ons “reisaltaar” voorin de camper

Sas van Gent – Arras

16 oktober 2026

Het is 9:00 uur als we vertrekken uit Sas van Gent. In een rustig tempo doorstaan we wegomleidingen bij Gent en de ochtendspits tot aan Arras waar ook het zonnetje een beetje doorbreekt.

De vorige keer dat we Arras bezochten, was de stad ondergedompeld in kerstsfeer. Nu willen we Atrecht (In Nederland bekend van de Unie van Atrecht uit 1579) zonder al deze opsmuk bekijken.

Place des Héros

We lopen een labcache door de stad waarbij we veel bezienswaardigheden ontdekken. De stad is vooral bekend door twee pleinen met mooie gevelrijen. Het Place des Heros is het gezelligst met z’n terrasjes en het mooie stadhuis waarin ook het Office de tourisme is gehuisvest.

Als we hier even een kijkje nemen, komen we ook de Géants van Arras tegen. Deze grote reuzen komen tevoorschijn op grote evenementen in Arras en dansen dan door de straten. Ze staan o.a. symbool voor de wederopbouw van de stad omdat ze tijdens beide wereldoorlogen vernietigd zijn door bombardementen en daarna weer opnieuw zijn gebouwd.

Het Grand’Place heeft ook schitterende gevels maar is nu vooral bekend door het grote reuzenrad dat daar staat. De grote parkeerplaats komt de gezelligheid niet ten goede.

Op veel plekken in Arras vind je ronde metalen plaatjes met een rat er op afgebeeld. De rat is een officiële en geliefde mascotte van Arras. “Arras” wordt in het Frans uitgesproken zonder de ‘s’ (Arra), wat klinkt als à rat (naar de rat). Je vindt het symbool van de rat op verschillende plekken. Ook op het stadhuis zijn sculpturen van ratten verwerkt.

Ons viel vandaag op dat er veel gebouwen zijn die gerestaureerd of gerenoveerd worden. De complexen van de grote kathedraal die we in 2023 nog wel konden bekijken, zijn nu allemaal gesloten en staan in de steigers.

La Citadine

Opvallend vinden we ook de kleine busjes die we overal in de binnenstad zien rijden. Het zijn Citadines… gratis en ecologisch vervoer in Arras. Goede regeling. Elke twaalf minuten komt de bus voorbij.

Wij wandelen weer terug naar de camperplaats en nemen nog gauw een lekkere warme douche voordat het om 16:00 uur gaat regenen.

Arras – Neufchâtel-en-Bray

17 oktober 2026

Als we de camperplek in Arras verlaten, rijden we eerst naar Carrière Wellington. Dit museum ligt onder de grond. Het is de toegang tot een gangenstelsel dat zich onder de straten van Arras bevindt.

Ingang Carrière Wellington

De grote zalen waren vroeger onderdeel van een oude steengroeve waar men kalksteen won. In de laatste jaren van WO
I werden de ruimtes verbonden door een gangenstelsel dat door mijndeskundigen uit Nieuw Zeeland werd gegraven om er 24.000 Britse militairen te kunnen verbergen.

Arras bevond zich zo dicht bij het front met de Duitse loopgraven dat men een verrassingsaanval voorbereidde door de Britse soldaten bij een aanval achter de Duitse linies naar boven te laten komen.

In eerste instantie was de verrassingsaanval succesvol. De Duitsers herstelden zich echter snel en de slag om Arras ontaardde in een bloedbad.

De Tommy-helm diende als bescherming…

Tijdens de rondleiding (Frans- en Engelstalig) met een Nederlandse audioguide en Tommy-helm op het hoofd hoorden we anderhalf uur lang alle bijzonderheden. Hierna waren we ook weer blij om bovengronds te komen omdat het toch wel erg fris was (11 ° C. ). Arie en Caroline: Bedankt voor de tip. Het was zeker de moeite waard.

Camperplaats Neufchâtel-en-Bray

Om 14:00 uur komen we na een fraaie rit aan bij de camperplaats in Neufchâtel-en-Bray waar we nog een paar uurtjes lekker in het zonnetje zitten. Prima dagje weer.

Italiëreis 2025

Uitgelicht

Terugblik

Twee maanden Zuid-Italië zitten er op. Wij hebben enorm genoten van deze reis. Het was een aaneenschakeling van culturele hoogtepunten. “Italië is één groot openluchtmuseum” is een kreet die we vaak hoorden. We snappen dat wel en zijn het er ook wel een beetje mee eens.

We hebben prachtige steden en dorpjes gezien. Ook het landschap was genieten. De temperatuur in de maanden oktober en november heeft ons aangenaam verrast. Vooral op Sicilië. We troffen er mensen die er voor gekozen hebben om op Sicilië te overwinteren.

Er is zoveel te zien dat wij in die twee maanden nog lang niet alles hebben gezien. We zeggen nu al tegen elkaar dat dat niet erg is. Hebben we een goede reden om nog eens terug te gaan voor de rest.

Helemaal geen minpuntjes? Ja hoor… de wegen kunnen beter… wat minder vuil in de berm… het kan altijd nog mooier natuurlijk. Wij kwamen echter ogen te kort met al het moois dat we hebben gezien en komen terug voor meer!

Nogmaals bedankt voor alle reacties, tips en het meereizen.

Jan en Agnes

Ons huishoudboekje

Zoals na elke lange reis geven we jullie ook weer een overzicht van onze Italiëreis:

Aantal reisdagen57 dagen
Aantal overnachtigingsplekken34 plekken of campings
Kosten overnachtigingsplekken€ 878,50
Gemiddelde kosten overnachtigingsplek€ 15,41 per nacht
Duurste overnachtigingsplek€ 25,00 (meerdere locaties)
We stonden 9 x op een gratis plek.
Kosten wassen en drogen€ 39,00
Gereden kilometers:5748 kilometers
Gefietst:323 kilometer
Gelopen:233 kilometer
We tankten diesel:€ 860,00 + AdBlue € 34,90
We betaalden aan tol:€ 184,00
Veerboten:€ 442,00
Openbaar vervoer (incl. funiculair e.d.)€ 52,40
Musea:€ 345,00
Simkaarten:€ 20,00
Sauna (Duitsland)€ 70,00
Monteur tbv storing AdBlue€ 40,00
Auto wassen€ 9,00
In totaal gaven we uit:€ 2114,60 *

* Dit is zonder onze dagelijkse boodschappen en kopjes koffie met “iets lekkers” er bij.

We reden door 4 landen
We luisterden onderweg naar tientallen podcasts met als onze favorieten: Maarten van Rossem, De Publieke Tribune en Overleven van Human o.l.v. Coen Verbraak en “losse” podcasts veelal van de NRC en Volkskrant.
Agnes las 12 boeken waarvan ook een aantal luisterboeken via de Fluister-app (van DPG – media) met als tip dit keer: De Waddenthrillers van Matthijs Deen – weliswaar thrillers maar zeker ook literaire hoogstandjes.
We kijken alleen “terug” via de iPad: Mes op Tafel, Per Secdondewijzer, Twee voor twaalf en Arjan Lubach
We maken samen elke dag één cryptogram om onze hersenen te blijven trainen
Bijna elke avond spelen we een spelletje voor het slapen gaan. Deze reis waren populair: de verschillende varianten van Clever, Qwixx, Keer op Keer, Yathzee en Phase 8
Jan las 2 1/2 boek, schreef 18 blogs, schreef elke dag op Polarsteps en maakte veelal de foto’s en filmpjes.

Onze website

Als je je hebt geabonneerd op onze website, ontvang je een emailbericht met de inhoud van het bericht dat we sturen. Op de website zelf ziet het bericht er heel anders uit. De opmaak van het bericht in de mail is niet zo mooi als op de website. Foto’s en tekst komen op de website beter tot hun recht. We zien dat veel volgers alleen het bericht in de email lezen i.p.v. de website bezoeken. Dat is jammer.

Ik (Jan) probeer al een tijdje om de emailberichten er het zelfde uit te laten zien als op de website. Ik zal in de komende berichten proberen om de verschillen recht te breien. Mocht de opmaak van de berichten er dus anders uit gaan zien dan weten jullie waardoor dat komt. Het bezoeken van de website loont trouwens wel de moeite. Je kunt er ook veel tips op campergebied lezen.

Polarsteps overzicht

Wij gebruiken Polarsteps. Elke dag dat we reizen, plaatsen we een step. We vermelden er altijd de P4N codes en de codes van Camper Contact. Ook plaatsen we foto’s van de overnachtingsplek en wat we er zelf van vinden. In de menubalk van deze website vind je de link naar onze Polarsteps. Die is openbaar. Je hoeft je alleen maar aan te melden om ons te volgen.

Op huis aan

Uitgelicht

Pompeï

23 november 2025

Was het gisteren nog een dag met regen en sneeuw, vandaag hebben we een dag met prachtig weer om Pompeï te bezoeken. Om 9:00 uur staan we klaar bij de ingang. Naseizoen… dus geen lange rijen voor de kassa. We kopen een kaartje, krijgen een landkaart van het terrein en proberen voor onszelf een route te bedenken die ons door Pompeï moet leiden.

Pompeï (dat al bestaat van de zesde eeuw voor Chr.) is de best bewaarde Romeinse stad (met ooit zo’n 20.000 inwoners) doordat de vulkaanuitbarsting de hele stad met as bedekte. Al aan het eind van de 16e eeuw werden de eerste overblijfselen ontdekt. Sinds de 18e eeuw worden opgravingen verricht. De stad trekt jaarlijks zo’n 2,5 miljoen bezoekers. Er zijn inmiddels maatregelen genomen om de toeristenstroom tot 20.000 per dag te beperken.

Op dat moment wordt heel erg duidelijk hoe groot het archeologisch terrein van Pompeï is. Vantevoren hadden we ons wel enigszins voorbereid maar dat het zo’n enorme oppervlakte zou zijn, hebben we ons niet gerealiseerd.

Al op de lagere school heb ik de verhalen gehoord en gelezen over de uitbarsting van de Vesuvius die op 24 oktober 79 heel Pompeï onder een dikke laag as en steen bedekte. Dat de stad zo groot was, werd me gisteren voor het eerst duidelijk toen we bij de kazernes van de gladiatoren het opgravingsterrein opkwamen.

Nadat we daar ook de twee theaters hebben bekeken, lopen we de Via dell’Abbondanza op richting het Amfitheater. Deze weg heeft aan weerszijden een verhoogde “stoep” waarover het makkelijk lopen is. In lagere wegdek liggen op regelmatige afstand verhoogde stapstenen waarover je met droge / schone voeten de overkant kunt halen. De afstand tussen de stenen is ruim genoeg om karren door te laten.

Aan deze weg staan allerlei panden. We bekijken panden van wijnboeren, bakkers en “snackbarren” maar ook een aantal prachtige huizen met mooie mozaïeken en fresco’s. Er zijn huizen met diepe en mooi ingerichte tuinen, badkamers en meer. We hoeven er weinig moeite voor te doen om ons voor te stellen hoe het leven hier vroeger geweest moet zijn. We wanen ons echt in een Romeinse stad uit die tijd.

Wat een ontzetting moet dat geweest zijn toen dat leven door de uitbarsting van de vulkaan zo abrupt tot een halt kwam. In het Palestra Grande tegenover het amfitheater is een tentoonstelling ingericht waar we ook enkele versteende slachtoffers bekijken. Je leest aan de gelaatsuitdrukking van de slachtoffers (zo snel is het gegaan) de verschrikking af.

Het amfitheater zelf is groot. Het bood ooit plaats aan ongeveer 20.000 toeschouwers. Tegenover de uitgang van het amfitheater werd wijn verkocht. Vanaf deze plek heb je een mooi uitzicht over de wijnvelden tot aan de Vesuvius.

Op de website even klikken op de foto’s

We lopen de Via dell’Abbondanza helemaal terug naar het Forum. Onderweg bezoeken we nog het badhuis en een bordeel. Bij het Forum eten we een boterham (belaagd door een Felix Domestica di Pompeï).

We sluiten ons bezoek aan Pompeï af met een bezoek aan twee grote Romeinse villa’s die iets buiten de stadsmuren liggen. Villa dei Misteri is erg mooi met z’n kleurige muurschilderingen.

Pompeï – Modena

24 november 2025

Vandaag gaan we al vroeg weg (7:00 uur) en rijden een groot stuk richting het noorden. Het is vrijwel de hele dag slecht weer. Wel was het fijn dat we vanuit Pompeï snel en makkelijk de snelweg op konden rijden.Het eerste stuk als we rond Napels rijden, is het erg druk. Verder op werd het relaxter rijden met een mooie weg. Omstreeks 15:30 uur arriveren we bij de camperclub Mutina bij Modena.

Zij hebben daar werkelijk een schitterend ingerichte camperplek. Aan alles is gedacht! Zie onze Polarsteps voor meer info!

Modena – Efringen-Kirchen

25 november 2025

Vandaag opnieuw een grote rit. Ook nu rijden we weer vroeg weg. De camperplek is ook hier vlakbij de snelweg. We vermaken ons tijdens deze lange rit (drie kwartier langer dan nodig ivm de file voor Milaan) door te luisteren naar allerlei interessante podcasts. Heerlijk vermaak als je lange stukken gaat rijden, voor je het weet ben je weer een uur verder.

De route tot aan de Gotthardtunnel hebben we prachtig weer. We genieten van de besneeuwde bergtoppen om ons heen. Prachtig rijden! Na de tunnel is het mooie weer op. We rijden door tot Efringen-Kirchen in Zuid Duitsland (vlak boven Basel). We parkeren onze bus op de parkeerplaats bij weingut Huck waar we ’s avond ook nog een paar flesjes wijn meenemen voor thuis.

Delft

26 november 2025

Vanuit Zuid-Duitsland naar Delft is een flink stuk rijden maar als het paard de stal ruikt… We vertrekken weer om 7:00 uur en rijden over de 5 en de 61 door Duitsland naar Nederland. Ook nu weer vrijwel de hele weg wisselvallig weer met veel regen. Bij Venlo komen we Nederland binnen en… vanaf dat moment schijnt de zon!

Om 16:00 uur komen we aan in Delft en parkeren we de bus voor de flat. Toch wel moe van het lange stuk rijden, nemen we het hoognodige mee naar binnen. De rest komt morgen wel (de bus is inmiddels leeg – 27 november).

Vragen…

Een flink aantal van onze volgers verwonderden zich over het feit dat we na twee maanden al weer naar huis gingen. We hadden toch gezegd dat we drie maanden weg zouden gaan? We zouden ook nog naar Sardinië? Waarom dan toch nu al weer thuis? Is er iets gebeurd?

Nee. We hebben werkelijk enorm genoten van deze reis. Het is één van de mooiste reizen geweest die we tot nu hebben gemaakt. Veel mooie cultuur, geschiedenis en kunst. Ook een reis met leuke ontmoetingen onderweg. Daar houden we van. Ook het weer was de eerste zes weken fantastisch. Continu temperaturen rond de twintig graden, heerlijk weer om lekker in je t-shirtje buiten te lopen, niet te heet!

Toch eerder terug? Ja. We hadden weliswaar drie maanden de tijd maar eenmaal op het vaste land werd het weer minder. Het werd kouder en natter (!). We raakten ook verzadigd door al het moois! Weer een bijzondere kerk, weer een prachtig stadje. We realiseerden ons dat we sommige dingen te vanzelfsprekend gingen vinden. Wat ook een rol speelt om sneller naar huis terug te keren was het gemis aan onze kinderen en vooral de kleinkinderen. We kregen allebei last van heimwee naar het kleine grut. Toen we dan ook nog berichten kregen (en dat zelf ook meemaakten in de Apennijnen) dat het sneeuwt op Sardinië, is het besluit snel genomen. We gaan terug. We bewaren Sardinië voor een volgende reis.

Wanneer is jullie volgende reis?

We kregen ook vragen wanneer we weer op reis gaan. Op dit moment weten we dat nog niet. We wonen in een flatgebouw dat verduurzaamd gaat worden. Zodra de planning van de verduurzaming duidelijk is, plannen we ook weer onze reizen..

Wel staat er een reis op het programma naar Ierland, Wales en Schotland. Ook een reis naar Sardinië en Corsica staat op ons verlanglijstje. Zo kunnen we nog wel even doorgaan… We gaan het zien. Als de reisplannen definitieve vormen gaan aannemen, laten we het weten.

Bedankt!

We willen iedereen bedanken die weer met ons mee is gereisd. Bedankt voor alle tips, opmerkingen en reacties. Tot een volgende reis!

Is dit de laatste blog van deze reis? Nee, jullie houden nog één blog te goed. Hierin vind je in ieder geval ons inmiddels traditionele “huishoudboekje”.

Puglia

Uitgelicht

Gallipoli

16 november 2025

Vandaag een dag met veel bewolking. Het historische centrum van Gallipoli ligt op drie kilometer fietsen van de camping. Het ligt op een schiereiland voor de kust en over een smalle toegangsweg fiets je het stadje binnen over de “ringweg” langs het water van de Ionische Zee. De toegangsweg wordt beschermd door het Castello di Gallipoli.

Gallipoli

Om het hele stadje heen vind je havens met pleziervaartuigen maar vlakbij het Castello liggen ook de vissersboten die je door de week aan het eind van de middag over zee ziet terugkeren.

Op de website even klikken op de foto’s

Een van de bekendste strandjes bij Gallipoli is het Spiaggia della Purità. Bijzonder omdat het beschermd wordt door een havenhoofd en de stadsmuur en hierdoor als het ware omsloten wordt.

Op de website even klikken op de foto’s

Het stadje zelf vinden we niet heel bijzonder. We raken een beetje verwend, denken we. De Duomo in het midden van de stad valt op omdat de rijk versierde gevel alleen valt te zien vanuit een smal straatje. Van binnen is de kerk bijna helemaal met schilderijen bedekt.

Op de website even klikken op de foto’s

Terug op de camping maken we lekker gebruik van de goede douches en gaan we “uit eten” bij het restaurant van de camping.

Langs de kust naar Otranto

17 november 2025

Vandaag maken een rondrit langs de kust van Gallipoli naar Otranto. Op verschillende plekken stappen we even uit als we iets interessants zien.

Het eerste uitstapje maken we bij Ex Colonia Scarciglia a Santa Maria di Leuca. Onder de vuurtoren die op het zuidelijkste punt van Puglia staat, is ooit een sanatorium voor TBC patiënten gebouwd in opdracht van Mussolini. Het oude gebouw staat boven de Cazzafri-grotten waar je o.a. kunt duiken.

Op de website even klikken op de foto’s

Wij nemen op de bouwval van het sanatorium een kijkje en rijden dan met de camper naar boven bij de vuurtoren. Daar blijkt ook een klooster te zijn: het Santuario di Santa Maria de Finibus Terrae. Het heiligdom staat er al vanaf de vroege dagen van het Christendom. Ooit zou hier Petrus aan land zijn gekomen op weg naar Rome. We vermoeden dat het een plek is die ook door pelgrims wordt bezocht omdat er veel wandelaars met bepakking de kerk bezoeken.

Op de website even klikken op de foto’s

Van het zuidelijkste punt van Puglia rijden we naar het oostelijkste punt van heel Italië. Het wordt ook wel Punta Palascia of Capo d’Otranto genoemd. De vuurtoren die er staat is in eerste instantie niet zichtbaar maar als je het pad naar beneden afloopt, komt hij tevoorschijn. Het museumpje bij de vuurtoren is tijdelijk gesloten. Boven de vuurtoren bevindt zich een militaire installatie.

Op de website even klikken op de foto’s

Vlakbij Otranto begeven we ons nog even op verboden terrein om een oude bauxietmijn te bekijken. We vinden een veilig paadje naar de voormalige mijn.

Op de website even klikken op de foto’s

De camping waar we gaan overnachten is drie kilometer verder. Het weerbericht voorspelt storm voor vannacht. We vinden een beschutte plek en hebben nog een gezellige en droge avond in de camper.

De kathedraal van Otranto

18 november 2025

Als we vandaag wakker worden, regent het nog steeds. Het zal waarschijnlijk de hele dag blijven regenen dus stellen we ons in op een “binnen” programma.

Gewapend met onze rode tweepersoonsparaplu lopen we door de regen naar de kathedraal in het oude centrum van Otranto. We lopen al om 9:00 uur de kathedraal binnen en zijn dan de enige bezoekers.

Op de website even klikken op de foto’s

Deze dom heeft haar bekendheid verworven door de “Martelaren van Otranto”. Honderden mannen zijn op 14 augustus 1480 door Turkse bezetters onthoofd omdat ze weigerden de Islam als geloof te aanvaarden. In de kasten van martelarenkapel zijn hun schedels en botresten opgeslagen.

Op de website even klikken op de foto’s

Ook heeft de kerk heeft over een lengte van 54 meter en een breedte van 28 meter een vloermozaïek. Het betreft een werk uit de jaren 1163-1166 dat tot stand kwam onder leiding van de monnik Pantaleone. Het mozaïek vertrekt vanuit een levensboom gedragen door twee olifanten en vertelt over legenden, maar ook over scènes uit de bijbel. Om het te kunnen maken waren er ongeveer 600.000 steentjes nodig.

Op de website even klikken op de foto’s

Onder de kerk bevindt zich een mooie crypte waar nu nog steeds diensten worden gehouden. Op de wanden van de crypte zijn mooie fresco’s te vinden.

Op de website even klikken op de foto’s

Na ons bezoek aan deze kathedraal gaan we met de camper naar Galatina. Daar staat ook nog een andere kerk die we willen bezichtigen. Als we daar aankomen, blijkt dat de kerk gesloten is van 13:00 – 16;00 uur. Het regent nog steeds en het blijft regenen. We besluiten om vandaag niet te gaan maar morgen als het hopelijk droger is. We overnachten op een grote parkeerplaats niet ver van de kathedraal en vermaken ons in de camper.

Basilica di Santa Caterina d’Alessandria.

19 november 2025

Op de website even klikken op de foto’s

Het is droog als we wakker worden! We maken er gelijk gebruik van door snel te ontbijten en op zoek te gaan naar de kerk die we willen bezoeken. Het stadje Galatina in het zuiden van Puglia heeft een basiliek met unieke fresco’s. De kerk heeft de op één na grootste oppervlakte aan fresco’s van Italië. Alleen de Dom in Assisi heeft er meer. De basiliek werd gebouwd op het einde van de 14de eeuw (tussen 1369 en 1391) in opdracht van de rijke graaf Raimondo Orsini del Balzo en zijn echtgenote Maria d’Enghien. De kerk biedt onderdak aan de vinger van de heilige Catharina van Alexandrië. Graaf Raimondo had die vinger als relikwie meegebracht na een bedevaart naar het Heilige Land.

Op de website even klikken op de foto’s

De basiliek is snel gevonden. Het is ongeveer een kilometer lopen van onze parkeerplaats. Zodra we binnenkomen, valt onze mond open van verbazing. Waar je ook kijkt – van links naar rechts, van boven naar onder – vrijwel elke centimeter van de wanden en plafonds van de kerk is beschilderd met fresco’s.

Op de website even klikken op de foto’s

Het scheppingsverhaal, Adam en Eva, Noach, alles komt voorbij. We zien scènes uit het leven van Jezus, van zijn geboorte tot zijn lijden en dood. Vanaf het plafond word je aangestaard door engelenscharen. Vooraan in de kerk zien we het gruwelijke verhaal van de marteldood van de heilige Catharina van Alexandrië.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij de zijbeuken is iets eigenaardigs aan de hand. Hier is te zien dat eerdere fresco’s overschilderd zijn. Vrijwel de gehele middenbeuk is opnieuw beschilderd.

Op de website even klikken op de foto’s

Links van de kerk bevindt zich een klooster. De vierkante binnenplaats is omgeven door een kloostergang waarvan op de wanden ook fresco’s zijn te vinden. De scènes zijn uit het leven van Sint Franciscus en zijn volgelingen. Sommige scènes zijn nogal gruwelijk.

Op de website even klikken op de foto’s

Na de kathedraal gaan we ook nog op zoek naar de “Pozzo di San Paolo” (de Put van Paulus). Petrus en Paulus zouden hier hebben overnacht bij een familie. Als dank liet Paulus een put achter waarvan het water je kon genezen van de beet van een Tarantula spin.

Om niet zelf in de put te raken, verwennen we ons met een kop koffie en een pasticiotto. Dit gebakje (gevuld met room) is typisch voor de streek rondom Lecce. Het restaurant verwent z’n klanten nogal… Er stopt zo nu en dan een auto voor de deur, toetert en vervolgens krijgt deze automobilist koffie geserveerd achter het stuur!

Als wij terug gewandeld zijn naar de camper, begint het opnieuw te regenen. Onze overnachtingsplek voor vandaag is gelukkig niet ver. Wij rijden na 18 kilometer de poort door bij Agriturismo Arangea op ongeveer zes kilometer afstand van Lecce. We boeken hier voor twee nachten. Morgen wordt het een zonnige dag en gaan we op de fiets Lecce bezoeken.

Vlakbij deze Agriturismo gaan we nog een paar uurtjes naar de wasserette Ecowash die op 900 meter afstand ligt. Terwijl wij al ons klamme wasgoed wassen en drogen, hebben we erg leuke gesprekken met de andere bezoekers van de Ecowash. Ze zijn erg nieuwsgierig wat we van Italië vinden. Enkele van hen hebben zelf ook banden met Nederlanders. Leuk hoor!Het is trouwens heerlijk en comfortabel om weer op een camperplaats / camping te staan. Vannacht hebben toch een wat mindere nacht meegemaakt. De plek was weliswaar veilig en had goede reviews maar je gaat toch minder relaxed slapen. We lagen wakker van rondrijdende auto’s, jankende katten, vuurwerk en luid pratende voorbijgangers. Fijn dat we vannacht weer relaxed ons hoofd op het kussen kunnen leggen. Dan kost het maar wat meer…

Lecce

20 november 2025

Het lijkt er op dat het weer nu echt gaat omslaan. Vandaag en morgen nog twee mooie dagen met temperaturen rond de 20 graden en dan wordt het hier ook herfst. We gaan vandaag op de fiets naar Lecce. Vanaf de Agriturismo Arangea is het maar 7 km en een prima fietsroute tot aan één van de stadspoorten.

Op de website even klikken op de foto’s

Vlakbij het oude Romeinse theater (waar men nog druk bezig is met opgravingen) zetten we de fietsen vast (opnieuw aan een lantaarnpaal – we blijven Nederlanders). We gaan Lecce verkennen aan de hand van een labcache die ons langs verschillende hoogtepunten brengt.

Op de website even klikken op de foto’s

Lecce heeft de bijnaam “het Florence van Puglia” te zijn. We zijn zelf driemaal in Florence geweest en vinden deze bijnaam voor Lecce ietwat overdreven. Weliswaar is Lecce een leuke stad maar op Sicilië hebben we zeker vier stadjes gezien die deze bijnaam eerder verdienen (niet van Puglia natuurlijk) dan Lecce.

Op de website even klikken op de foto’s

We wandelen door de hoofdstraat van Lecce. De buitenkant van de Dom is mooi en ook de binnenkant is rijk versierd.

Op de website even klikken op de foto’s

Vlakbij de Dom zien we voor het eerst één van de “specialiteiten” van Lecce. Men werkt er veel met een vorm van papier-maché. Veel heiligenbeelden maar ook ander “beeldhouwwerk“ is van papier-maché gemaakt. We lopen een aantal ateliertjes binnen waar we kunnen zien hoe ze gemaakt worden. Vreemd genoeg mag er van verschillende eigenaren niet gefotografeerd worden. Een andere “specialiteit” van Lecce zijn de poppetjes van terracotta die je overal ziet. De toeristenwinkeltjes staan er vol mee. Oorspronkelijk handwerk maar tegenwoordig worden de meeste poppetjes gegoten en beschilderd. Kleurrijk gezicht.

We boffen ook weer met twee “cadeautjes”. Slenterend door Lecce liepen we een gallery binnen met schilderwerk van Riccardo Boccuzzi die prachtige portretten maakt van dieren.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij de kunstacademie sluipen we stiekem naar binnen als daar een tentoonstelling wordt geopend met het werk van Luigi Spano. Werkelijk prachtig gedetailleerd en kleurrijk werk. We hadden nog niet eerder werk van hem gezien maar genoten van zijn fantasievolle creaties.

Op de website even klikken op de foto’s

We sluiten ons bezoek aan Lecce af bij het Garibaldipark en het kasteel en fietsen terug naar de camper. Hier genieten we nog even een uurtje van de zon voor de camper.

Alberobello

21 november 2025

Gisteravond hebben we besloten om in de provincie Puglia alleen nog Alberobello te gaan bekijken. De vele andere stadjes in Puglia slaan we voor nu over en bekijken we op een andere reis. Na Alberobello “stappen we over” naar de andere van Italië en reizen we naar Pompeï. Van hieruit gaan we in wat grotere stappen richting huis. Ook onze plannen voor Sardinië moeten wachten. We spelen met de gedachte om volgend jaar in dezelfde periode als dit jaar een reis naar Corsica en Sardinië te maken. “Wat in het vat zit, verzuurt niet” luidt het spreekwoord.

Op de website even klikken op de foto’s

Ook vandaag laten we het weer ons tempo bepalen. We willen op tijd in Alberobello aankomen omdat het daar vanaf 15:00 uur gaat regenen. We rijden daarom op tijd weg bij Lecce en zijn mooi op tijd bij Alberobello waar we de beroemde Trulli bezoeken.

Op de website even klikken op de foto’s

Omdat we er in het naseizoen zijn, is het lekker rustig. Geen hordes toeristen en het zonnetje schijnt heerlijk. We genieten er extra van want het zal voorlopig de laatste warme dag zijn.

Op de website even klikken op de foto’s

“Kenmerkend voor de trullo is het kegelvormige dak, soms versierd met primitieve, christelijke of magische symbolen. Bij de bouw van de kalkstenen huizen wordt geen gebruik gemaakt van cement. De trullo is rond het jaar 1500 ontstaan. Verhaal gaat dat de bewoners van de trulli de huizen zonder cement bouwden, omdat deze dan ook snel weer afgebroken konden worden. Dat was handig, omdat er dan minder belasting betaald hoefde te worden. Heden ten dage zijn de meeste trulli opgeknapt en extra verstevigd” (Wikipedia)

De meeste trulli staan in het hele gebied van de Valle d’Itria. De meeste staan echter in het dorp Alberobello. Er staan meer dan 1000 Trulli in het dorp en hierom is het gehele dorp terecht gekomen op het werelderfgoed van UNESCO.

Op de website even klikken op de foto’s

We wandelen bijna drie uur rond in het dorp waarbij we ook nog een bezoekje brengen aan het Trulli museum. Het museumpje stelt niet zoveel voor maar men laat er wel een leuke film zien waarin je kunt zien hoe een Trullo wordt gebouwd zonder cement. Best wel een secuur werkje.

Op de website even klikken op de foto’s

Na nog een lekker broodje in de zon op een bank op het centrale plein zijn we net op tijd weer bij de camper voor het gaat regenen. Omdat de overnachtingsplek vlakbij de Trulliwijk ligt, lopen we na de regenbuien nog even langs de Trulli om wat sfeerfoto’s in het donker te maken van de wijk.

Op de website even klikken op de foto’s

‘s Avonds koelt het voor het eerst sterk af. Het is de eerste keer dat we in de camper de verwarming even aanzetten.

Pompeï

22 november 2025

Vandaag vertrekken we vroeg. We rijden weg uit Alberobello om 8:00 uur. We steken dwars Puglia en Basilicata naar de provincie Campania. Tot aan Potenza hebben we redelijk weer en een schitterende route maar in de bergen bij Potenza gaat het sneeuwen en als we na Potenza afdalen richting de kust, verandert de sneeuw in regen die niet meer ophoudt. Ook de temperaturen zijn een stuk lager dan we de laatste dagen gewend waren.

In Pompeï parkeren we onze bus op camperplaats Fortuna Village tegen over de ingang van het archelogisch park van Pompeï. Morgen wordt het een droge en zonnige dag (tenminste… daar gaan we vanuit en de weerberichten beloven het ons).

Basilicata – Puglia

Uitgelicht

Naar Matera

13 november 2025

We dalen vandaag af naar de kust van de Ionische Zee. Van Frascineto naar Matera is een mooie rit. We dalen eerst af naar Francavilla Marittimo via de SP 263 en daar pakken we de SS 92 tot aan de kust.

Er wordt hier een nieuwe snelweg gebouwd richting Matera. Dat duurt nog wel even voordat die weg klaar is dus wij nemen de SP 253 en de E90 naar Matera. We komen rond 14:00 uur aan bij Area Camper Kartodromo Matera. Onze overnachtingsplek is een voormalige kartbaan. Prima plek met goede voorzieningen.

We maken ‘s middags nog een kort fietstochtje (met wel een stevig klimmetje) naar een mooi uitzicht op Matera. Het uitzichtpunt is midden in het Parco Regionale della Murgia Materana. Het terrein is vergeven van de grotwoningen (Sassi) met zelfs hier en daar oude grotkerkjes.

Op de website even klikken op de foto’s

We blijven niet te lang want we willen voor het donker thuis zijn. We moeten er nog steeds aan wennen dat het hier al vroeg (17:00 uur) donker wordt.

Matera

14 november 2025

Vandaag gaan we naar het oudhistorische centrum van Matera. Er is een shuttlebus service vanaf onze camperplek voor € 5,00 (retour twee personen). Wij kiezen er echter voor op de fiets te gaan. Antonio, de eigenaar van de camperplek wijst ons een rustige weg en een route met tips door de stad.

Op de website even klikken op de foto’s

Matera ligt op 46 kilometer afstand van de Ionische Zee in de provincie Basilicata. De stad is bekend vanwege de Sassi, een wijk die bestaat uit huizen die deels in de bergen uitgehouwen zijn. De oorsprong van Matera ligt in de prehistorie toen men begonnen is met het uithakken van woningen in de kloven in de streek, waaronder in het Natuurpark Murgia Materana.

Op de website even klikken op de foto’s

De stad bestaat uit twee delen; de Sassi nabij de kloof en de moderne stad op de vlakte. De Sassi werden tot 1952 nog door 15.000 mensen bewoond toen de Italiaanse regering dit verbood in verband met de slechte hygiënische en sanitaire omstandigheden. In het centrum van de Sassi staat op het hoogste punt de kathedraal  uit 1230. Naast deze kerk tellen de Sassi 155 grotkerken, vanaf enkele vierkante meters groot. (Vrij naar Wikipedia)

Wij fietsen allereerst naar het uitkijkpunt bij het Convento di Sant’Agostino. Hier zetten we de fietsen vast aan een lantaarnpaal tegenover de kerk.

Op de website even klikken op de foto’s

Vanaf daar wandelen en slenteren we door deze prachtige stad. Er zijn in de oude binnenstad maar enkele wegen waar auto’s kunnen komen. Daar omheen is het een wirwar van smalle straatjes met trappen. Als je niet van traplopen houdt of het niet kunt (!), breng dan geen bezoek aan Matera of doe een rondleiding met zo’n klein gemotoriseerd karretje als hieronder op de foto.

Er is in Matera één labcache. Die gaat langs de meest bekende uitkijkpunten. Bij veel van de uitkijkpunten staat ook een kunstwerk van Andrea Roggi. We kwamen in Spello ook al werk van hem tegen.

Op de website even klikken op de foto’s

Zo brengen wij natuurlijk ook een bezoek aan de kathedraal. Opvallend is de grote kroon die daar hangt en het fresco van de aartsengel Gabriel die de draak (het kwaad) verslaat.

Op de website even klikken op de foto’s

Tijdens het wandelen ontmoeten we Andamion Murataj die net uit Den Haag komt. Hij blijkt de regisseur van de Albanese speelfilm “Man of the house” die in november in première is gegaan bij het Filmhuis.

Het mooiste kerkje vonden wij echter de Chiesa di San Giovanni Batista. Het kerkje is in de 13e eeuw gebouwd en een mooi voorbeeld van Romaanse architectuur.

Op de website even klikken op de foto’s

Om 14:30 uur zijn wij weer terug op de kartbaan. We besluiten toch nog gebruik te maken van de shuttle service naar de oude binnenstad om de stad in het donker te bekijken.

Op de website even klikken op de foto’s

De wandeling die we in het donker maken, is ook fantastisch. Matera wordt ‘s avonds schitterend verlicht door de straatverlichting die de straatjes en de trappen in een sfeervol licht zet. Ook nu genieten we weer volop en… we zien zelfs voor het eerst kerstverlichting in Italië.

Tijdens het avondbezoek gaan we ook nog naar de Palombara Lungo, het grote waterreservoir (cisterne) onder het Piazza Vittorio Veneto. De Palombara Lungo is een enorme wateropslagtank onder de Piazza Vittorio Veneto. De cisterne is aangelegd vanaf de 16e eeuw en heeft een capaciteit van 5 miljoen liter water en is 50 meter lang en heeft een diepte van 16 meter.

Op de website even klikken op de foto’s

De rotswanden zijn bedekt met cocciopesto, een speciale waterbestendige pleisterlaag op basis van terracotta. We kunnen de opslagplaats bezoeken dankzij handige loopbruggen boven het water.

Moe gewandeld (vandaag twaalf km met vrijwel allemaal trappetjes) worden we door Antonio om 19:00 uur weer opgehaald en teruggebracht naar onze camper. We kijken terug op een fantastische dag!

Gallipoli

15 november 2025

Rustig opgestart vandaag. Ik (Jan) ben niet helemaal fit. Waarschijnlijk iets fout gegeten. Buikloop. Geen buikpijn maar we doen rustig aan. Het weer werkt in deze ook een beetje mee. Tot een uur of tien is het vrij mistig. We vertrekken pas om 10:30 uur.

We rijden over veel binnendoor-wegen naar Gallipoli. Halverwege in Loperano maken we een stop. Op een parkeerplaats hebben een gesprekje mbv Google Translate met twee Italiaanse mannen. Op onze vraag waarom er in Italië zoveel vuilnis langs de weg ligt, krijgen we het antwoord: “Omdat onze regering voortdurend de verkeerde beslissingen neemt!” We laten hen van onze speculaas proeven. Als bedankje haalt één van hen drie grote citroenen voor ons uit zijn auto. Altijd leuk zulke gesprekjes.

Het is een flink stuk rijden over de binnenwegen naar Gallipoli. We rijden door eindeloze velden met druiven en het valt ons op dat hier enorm veel oude olijfbomen staan waarvan de stammen de wonderlijkste vormen hebben.

Pas om 15:00 uur rijden we de prachtige camping Sabea met veel voorzieningen op. De camping heeft zelfs een restaurant en een zwembad. Van onze Oostenrijkse buren horen we dat hier veel mensen overwinteren. Roland is trouwens de eerste buitenlander die ik zie rondrijden met een Busbiker op zijn buscamper. Begrijp van hem dat de fietsendrager ook in Oostenrijk wordt verkocht.

Aan het eind van de middag lopen we nog even naar de zee. De kust is hier behoorlijk rotsachtig maar we genieten van de mooie zonsondergang.

Calabrië

Uitgelicht

Diamante

9 november 2025

Als we wakker worden, is het droog. Het weerbericht belooft in de loop van de dag nog een behoorlijke regenperiode met onweer. We gaan – nu het nog droog is – op de fiets naar Diamante.

Op de website even klikken op de foto’s

Het stadje staat bekend vanwege de vele muurschilderingen. In 1981 kwam men met het idee om oude vervuilde muren in het oude centrum van Diamante te beschilderen om te zorgen voor een frisse aanblik van de oude stad.

Op de website even klikken op de foto’s

Men hoopte ook meer toeristen te trekken, want Diamante dreigde leeg te lopen en te verpauperen. Het plan werd direct goedgekeurd. Deze Operazione Murales bracht ongeveer tachtig nationale en internationale artiesten naar Diamante. In juni 1981 begonnen ze met het beschilderen van verschillende muren in het historisch centrum, met veel verwijzingen naar de zee en het leven in een vissersplaats.

Op de website even klikken op de foto’s

Het stadje kent inmiddels meer dan 300 “murales” en ook het nieuwere deel vlakbij het station heeft veel moderne muurschilderingen waarbij er niet altijd een relatie met de zee valt te zien.

Op de website even klikken op de foto’s

We zetten de fietsen vast aan een lantaarnpaal bij de boulevard en lopen het oude stadje in. We kijken onze ogen uit en genieten van de vele schilderingen. In de straatjes zijn niet alleen “murales” te vinden, de bewoners hebben het oude centrum ook erg sfeervol ingericht met veel groene planten en haakwerk. Wij vonden het er heel gezellig. Kijk naar de foto’s en oordeel zelf.

Op de website even klikken op de foto’s

We sluiten rond 14:00 uur ons bezoek aan Diamante af met een kopje koffie op de boulevard en keren daarna vóór de regenbuien terug naar de camper. De rest van van de dag vermaken we ons binnen.

Diamante

10 november 2025

Prachtig weer! We ontbijten in het zonnetje voor de camper met uitzicht op zee. Daarna zitten we tot 12:00 uur te wachten tot er een monteur komt om ons te helpen met de storing van het AdBlue – systeem. Wij maken ons daar nogal zorgen om omdat de handleiding aangeeft dat als de storing niet wordt verholpen, de motor na 400 km er mee stopt. Als je over dit probleem leest op camperforums lopen de oplossingen nogal uiteen en daarmee ook de kosten…

Op de website even klikken op de foto’s

Gelukkig lost om 12:00 uur de monteur ons probleem op door het systeem uit te lezen en het systeem vervolgens te resetten. Dit moet zo goed gaan. Bang geworden door alle verhalen op het internet, moet ons vertrouwen de komende dagen weer wat groeien. Eén van onze volgers gaf aan dat hij dit soort problemen oplost met een zgn. OBDlink MX+. Onze vraag aan jullie is: Zijn er meer mensen die met dit apparaatje ervaring hebben? Wij overwegen er eentje aan te schaffen.

Op de website even klikken op de foto’s

Nadat de storing was verholpen, hebben wij nog genoten van het heerlijke weer en prachtige uitzicht vanaf onze plek. ‘s Middags zijn we nog een keer op de fiets naar Diamante gereden, nog wat muurschilderingen ontdekt en ons zelf getrakteerd op een heerlijk ijsje op de boulevard. Morgen rijden we weer verder!

Frascineto – Civita

11 november 2025

We maken vandaag een korte trip van iets meer dan 80 km naar Frascineto. We rijden van Diamante iets terug en pakken dan de SS 283 omhoog naar de E45. Het is een goede weg met prachtige uitzichten onder andere op het grootste nationale park van Italië het Parco Nazionale de Pollino. Aan het begin van de SS 283 moeten we een paar stevige klimmetjes maken met de camper maar het is prima te doen met onze bus.

Op de website even klikken op de foto’s

Na anderhalf uur rijden bereiken we onze overnachtingsplek de Vorea Campsite in Frascineto. Het is de beste camperplaats tot nu toe. De eigenaar geeft overal veel uitleg dmv QR – codes (bij de toiletten) op het terrein. Alles werkt prima. Alleen de QR code die toegang geeft tot het terrein, geeft problemen. Het duurde bijna twintig minuten om binnen te komen. Maar we staan nu op een werkelijk schitterende plek met de “ kleine Dolomieten“ als decor.

Civita

‘s Middags fietsen we naar het dorpje Civita. Hiervandaan hebben we een mooi uitzicht op de kloof “Gole del Raganello”.

Op de website even klikken op de foto’s

Civita zelf is gebouwd op de rand van de kloof. Eind 15e eeuw trokken grote groepen Albanezen weg uit Albanië ivm de overheersing van de Turken. In verschillende groepen kwamen ze naar onder andere Sicilië en Zuid-Italië. Deze Albanese vluchtelingen worden Arbëreshë genoemd. In Calabrië zijn momenteel nog zo’n vijftig dorpen waar de bewoners nog steeds oud-Albanees spreken. Ook in Civita wordt Albanees gesproken, al spreken de meeste mensen ook Italiaans. Het museumpje (waar de Albanese vlag buiten hangt) is gesloten als we het dorpje bezoeken. Je kunt vanuit het dorpje ook een steil pad naar beneden wandelen om de “Ponte del Diavolo” te bekijken. We vonden het pad “duivelssteil” en wilden nog voor het donker weer thuis zijn. Dus maar een klein stuk gedaan.

Morano Colabro

12 november 2025

De temperatuur zakte vannacht naar 7°C. Zo koud hebben we het deze reis nog niet meegemaakt. Lekker tot half negen in ons warme bed gelegen. Hierna had de zon de buitentemperatuur al weer aardig opgewarmd en hebben we voor de camper ons ontbijt genuttigd.

Op de website even klikken op de foto’s

De eigenaar van de camping had ons getipt dat het met een elektrische fiets geen probleem moest zijn om bij Castrovillari het fietspad te bereiken dat gebruik maakt van een oude spoorbaan. Dit stuk spoorbaan is onderdeel van de Ciclovia della Parchi Calabria. Deze fietsroute loopt door heel Calabrië (Zuid-Italië). De route is een combinatie van wegen met weinig verkeer, fietspaden en routes en loopt door 46 steden, 3 nationale parken en 1 regionaal park.

Op de website even klikken op de foto’s

Wij doen vandaag 15 kilometer van deze route naar Morano Colabro. Dit historische dorpje is schitterend gelegen op een heuvel langs de fietsroute. Onderaan deze heuvel is een mooi servicepunt voor fietsers waar je zelfs (opladers mee!) je ebikes kunt opladen.

Op de website even klikken op de foto’s

Over dezelfde weg terugrijden is geen straf. Het zonlicht doet je de route weer op een heel andere manier beleven. Het fietspad over deze oude spoorlijn is een echte aanrader. Terug bij de camper doen we nog even een wasje en genieten nog van de zon.

Op weg naar de Etna

Uitgelicht

Syracuse op de fiets

30 oktober 2025

Het is maar 37 kilometer van onze camping in Noto naar onze volgende stek. Het is nog maar net 10:00 uur geweest als we onze buscamper parkeren op camperplaats Syracuse bij Giardino. Deze camperplaats heeft alle voorzieningen maar ligt op een bijzondere plek ingeklemd tussen een groot industrieterrein en een groot winkelcentrum vlak boven Syracuse. Het is fijn dat de camperplaats goed is beveiligd.

Niet ver deze plek begint een vrijliggend fietspad naar Syracuse en voor de deur vertrekt een bus naar het oude centrum op het schiereiland Ortigia. Vandaag kiezen wij ervoor om op de fiets te gaan. Het fietspad is aangelegd op het traject van een oude spoorbaan van Targia naar Syracuse: “Ciclabile Rossanna Maiorca”. Het begin van het fietspad is lastig te bereiken. We moeten eerst 2,5 kilometer langs een drukke autoweg fietsen voordat we op het vrijliggende fietspad naar Syracuse kunnen rijden.

Op de website even klikken op de foto’s

We hebben de fietsroute gevonden dankzij één van de twee labcaches die Syracuse heeft. De oude spoorlijn loopt helemaal langs de kust tot aan een herdenkingsmonument van de Tweede Wereldoorlog.

Op de website even klikken op de foto’s

Vanaf hier loopt er opnieuw een fietspad tot aan het schiereiland Ortigia. Op het eilandje Ortigia ligt het historische stadscentrum omgeven met hoge stadsmuren. Het is tegenwoordig verbonden met de rest van de stad door drie bruggen die het smalle water overbruggen en Ortigia met het grote Syracuse verbinden.

Op de website even klikken op de foto’s

Het is druk in Ortigia. Veel toeristen dwalen door de gezellige straatjes. Nadat we wat hebben gegeten bij het standbeeld van de hier geboren Archimedes, fietsen we door de oude stad naar het uiterste puntje aan de zee waar het grote beeld van Icarus (Mitoraj) staat. Langs de westelijke kustlijn van Ortigia fietsen / wandelen we terug. We nemen dezelfde weg terug. Het lukte niet om de laatste 2,5 kilometer veiliger af te leggen. Op Google leek het alsof dit wel mogelijk was maar we kwamen vast te zitten op het industrieterrein. Net voor de zonsondergang waren we weer bij de camper.

Syracuse

31 oktober 2025

Vannacht zijn we vaak wakker geweest. Nadat we gisteravond tot laat met de deur open hebben gezeten, barst er midden in de nacht een gigantisch onweer los. De bliksem en de donder zijn een paar uur lang niet van de lucht. Er valt enorm veel regen. Gelukkig staan we op een goed verharde ondergrond en het water loopt goed weg. Bij het opstaan schijnt de zon weer en is het prima wandelweer met 23° C.

Op de website even klikken op de foto’s

De bus (retourtje Ortigia voor € 3,80 pp) brengt ons in een half uurtje bij het archeologisch park Neapolis. Het park is de grootste archeologische vindplaats in Syracuse, waar je de belangrijkste overblijfselen van de oude Griekse en Romeinse stad kunt zien.

Op de website even klikken op de foto’s

Je vindt er grafkamers (graftombe van Archimedes), een groot Grieks theater, een Romeins amfitheater, oude steengroeven, het oor van Dionysus en het altaar van Hiëro II.

Op de website even klikken op de foto’s

Het is voor ons een grote verrassing dat er in het park een twee jaar durende tentoonstelling is met beelden van de Poolse beeldhouwer Igor Mitoraj. Eén van zijn beelden zal voor velen bekend zijn omdat het bij museum Beelden aan Zee in de duinen staat in Scheveningen. We bezochten in 2021 daar ook een tentoonstelling met zijn werk. Wij zijn fan van zijn werk! Zijn klassiek ogende beelden staan prachtig in het decor van Neapolis.

Het oor van Dionysius

Op de website even klikken op de foto’s

Deze eeuwenoude grot, uitgehouwen in kalksteen, staat bekend om zijn ongelooflijke akoestiek. Volgens de legende gebruikte de tiran Dionysius hem om gevangenen te bespioneren. De unieke vorm versterkt gefluister. Ons bezoek viel letterlijk in het water. Door het nachtelijk noodweer was de grot maar moeizaam met droge voeten te bezoeken. Het licht dat het beeld van Mitoraj moest verlichten, was uitgevallen.

Het altaar van Hiëro II

Op de website even klikken op de foto’s

Het altaar van Hiëro II is gebouwd in de 3de eeuw voor Christus, is 198 meter lang en 22 meter breed. De kolossale fundamenten geven een idee van hoe ontzagwekkend het altaar er ooit in zijn geheel moet hebben uitgezien. Het wordt beschouwd als het grootste altaar uit de Griekse wereld. Van het altaar is nu niet zoveel meer te zien omdat Spaanse bezetters in latere jaren het altaar afbraken om de stenen voor andere gebouwen te gebruiken.

Op de website even klikken op de foto’s

Ortigia

Vanaf Neapolis nemen we één van de vele kleine rode bussen (€ 1,50 pp) die ons naar Ortigia brengen.We eten onze boterham op bij de fontein van Diane. Gisteren had ik wat problemen met mijn fototoestel maar dat is gelukkig weer opgelost en het lukte nu wel om van de fontein mooie foto’s te maken.

Op de website even klikken op de foto’s

We wandelen (ditmaal zonder fiets) door de smalle straten van het oude centrum. We willen graag het poppenmuseum bezoeken. Dat is echter gesloten als wij er zijn en we lopen door naar de fontein van Aretusa. Deze fontein grenst aan de stadsmuur aan de waterkant.

Op de website even klikken op de foto’s

Als we teruglopen, zien we in de haven ook nog het schip “Ocean Viking” liggen. Dit oude ondersteuningsschip voor de olie- en gasindustrie in de Noordzee, werd omgebouwd voor humanitaire doeleinden en probeert slachtoffers te voorkomen onder bootvluchtelingen uit Afrika.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij het busstation van Syracuse pakken we de witte AST bus terug naar de camping. Ook nu brengen we de avond nog tot laat met een open deur door. Wel met onze horren stijf dicht want we zijn allebei sinds Noto behoorlijk door de muggen “onder handen genomen”. We zijn dus opnieuw erg blij met onze klamboe.

Naar de Etna

1 november 2025

Vandaag beginnen we de dag met het vieren van de verjaardag van onze oudste kleinzoon Tije. Hij wordt al weer 11 jaar! We hebben al een mooie verjaardagskaart gestuurd en voor ons vertrek een cadeautje achtergelaten. Een video-belletje maakt het helemaal compleet. Doordat we veel onderweg zijn en niet altijd de verjaardagen van de kleinkinderen meevieren, sturen we altijd een verjaardagskaart via één van de vele apps die je daarvoor kunt gebruiken. Als we weer thuis zijn, halen we de schade in met gezellige logeerpartijtjes.

Rond 9:30 uur vertrekken we richting de Etna. Het doel is om ergens boven in de buurt van de kabelbaan naar de Etna te overnachten. Echter… als we naar boven rijden, wordt het zicht steeds slechter en op de beoogde overnachtingsplek is er vrijwel geen (uit)zicht door de laaghangende bewolking.

Op de website even klikken op de foto’s

We rijden een stukje terug en maken een stop in de buurt bij een oude sterrenwacht. Aan de vergane vlaggen te zien waarschijnlijk ooit gesponsord door de EU maar nu volledig buiten gebruik. Aan de oude sneeuwschuivers is te zien dat het hier ook aardig kan sneeuwen. Na een korte wandeling dalen we weer af tot het zicht en de temperaturen weer normaal zijn.

Op de website even klikken op de foto’s

We vervolgen onze reis om de Etna (noordkant) heen tot aan Solicchiata waar we een mooie camperplek vinden bij een agriturismo. Het is een eenvoudige plek (kosten: 1 fles wijn) maar het uitzicht op de Etna is er grandioos!

Op de website even klikken op de foto’s

De wegen op Sicilië

Eén van onze volgers informeerde naar de kwaliteit van de wegen op Sicilië. Op deze website vind je een overzicht van de Italiaanse wegen.

Wij reden op de A – wegen en die zijn gewoon goed te noemen. Ook de kwaliteit van de SS wegen (Strata Statale) is goed maar meestal tweebaans. De kwaliteit van de SP en de SC wegen kan enorm verschillen. Soms zijn ze prima maar wegen met grote gaten komen ook voor. We hebben meegemaakt dat een geasfalteerde weg opeens veranderde in een zand- of grindweg. Ons advies t.a.v. Italiaanse wegen blijft dan ook: Let goed op de staat van het wegdek. Het onderhoud van de meeste wegen vertoont grote achterstand. Hoe meer je het “binnenland in gaat, hoe slechter de wegen worden.

Afval

Waar wij ons wel aan ergeren, is de grote hoeveelheid afval die je hier aantreft. Het schitterende landschap wordt bijna overal ontsierd door afval dat langs de wegen wordt gedumpt. We hebben gelezen dat het de schuld van de Maffia zou zijn die 50% van de afvalverwerking in handen heeft. Op veel stille landwegen zien we inderdaad opeens vanuit het niets hele hopen afval.

Dumping door de maffia veroorzaakt echter o.i. niet het feit dat het afval overal in de bermen ligt. Het kan niet anders dat het hier de gewoonte is om zomaar je troep uit het autoraam te gooien. Het blijft jammer dat er in dit mooie land zoveel vuilnis zomaar op straat belandt.

Het hoekje om…

Uitgelicht

Punta Secca

26 oktober 2025

Onze laatste dag op de Azienda Camping bij Punta Secca. We beginnen met het uitzetten van de luifel voor wat schaduw. Het weerbericht voorspelt een dag zonder wind en wolken met temperaturen die oplopen tot 29° C. Voordat we het dichtbij gelegen strand gaan opzoeken, bellen we eerst met onze kleindochter Lot die vandaag haar tweede verjaardag viert. We zijn er vandaag niet bij maar hebben wel voor twee cadeautjes gezorgd die we samen voor de camera uitpakken.

De rest van de dag doen we niet veel. De stoelen worden aan het strand gezet en we controleren regelmatig of de watertemperatuur nog goed is. Daarnaast heerlijk gelezen. Een laatste luierdag. Morgen gaan we weer verder!

Ispica – Cozzo del Parocco

27 oktober 2025

Vanochtend waren we al vroeg wakker. Harde wind schudde onze camper heen en weer. Gelukkig hadden we gisteravond bijna alles al opgeruimd. Het laatste wat we nog moesten binnen halen, was de waslijn.

Veel vroeger dan we hadden verwacht, staan we klaar bij de receptie om te betalen. Helaas… nog niemand aanwezig. Na twintig minuten konden we wel afrekenen en vertrekken.

Ispica

In Ispica brengen we een bezoek aan de Cava d’Ispica. Net buiten de bebouwing van de stad Ispica een archeologisch park waar ooit opgravingen zijn gedaan aan de rand van een lange kloof. In de dertien kilometer lange kloof vind je veel grotwoningen en overblijfselen van christelijke catacomben die in gaten in de rotsbodem hun doden begroeven.

Op de website even klikken op de fotos’s

Het archeologisch park zelf is niet groot en niet heel indrukwekkend. De foto van de grot met graven hebben we van het internet gepikt.

Op de website even klikken op de foto’s

De stad Ispica is één van de steden die door de al eerder genoemde aardbeving in 1639 zwaar is getroffen. Ook hier is veel opnieuw opgebouwd in de barokstijl. Na een korte wandeling (wel wat trappen op) bereiken we de Basilica della Santissima Annunziata.

Op de website even klikken op de foto’s

Het is elke keer weer een verrassing hoe verschillend alle kerken kunnen zijn die we bezoeken. Ook hier weer een bijzonder interieur. Wat vooral opviel was een aantal zeer grote kaarsen bij één van de altaren. het houten kruis bevat een complete kruisgang.

Op de website even klikken op de foto’s

Het Loggiata de Sinatra van de architect Vincenzo Sinatra is weliswaar een bijzonder plein (tegenover de basiliek Santa Maria Magiore) maar stelde ons teleur omdat het een vervallen indruk maakte. De basiliek was niet toegankelijk. Waarschijnlijk wordt er gerestaureerd.

Cozzo del Parocco

Wat vroeger dan gepland, vertrekken we naar Cozzo del Parocco. Het is onze Agricamper overnachtingsplek. De boerderij verbouwt druiven, amandelen en olijven. Als tegenprestatie voor onze overnachting hebben we gereserveerd voor een diner dat door de gastvrouw voor ons wordt bereid.

Het viel niet mee om de boerderij te bereiken. De gastheer had ons een “speld” van Google toegestuurd met de exacte locatie van de ingang. Alleen… de navigatie via Google bracht ons via zeer ongebruikelijke weggetjes en een stukje weiland naar de juiste plek. Dat was wel even zweten hier en daar. Maar… het lukte ons uiteindelijk. Ook het plekje voor de camper was niet helemaal waterpas. We hebben uiteindelijk overnacht op de parkeerplaats voor de deur.

Marzamemi

Nadat we kennis hebben gemaakt, hebben we de fiets gepakt en zijn we naar Marzememi gefietst. Via een paar drukke autowegen kwamen we om 16:30 uur aan bij het oude tonijnvissersdorp. Het dorp is tegenwoordig vooral bekend vanwege het gezellige pleintje vlak aan het water bij de zee.

Op de website even klikken op de foto’s

We realiseren ons echter dat het al snel weer donker wordt (wintertijd) en we moeten opschieten om voordat de avond valt we weer thuis moeten zijn. Hier werd het echt spannend. Google liet ons andermaal in de steek. We kozen voor een andere route (met minder heuvels) en in eerste instantie reed dat prima. Maar op een gegeven moment veranderden de asfaltwegen in zandweggetjes. Nog wat later was het pad (midden in de olijfboomgaarden) helemaal verdwenen. Het werd ook steeds donkerder. De zon was al onder de horizon verdwenen. Het lukte ons uiteindelijk om met wat geluk weer een weggetje te vinden dat ons rond 18:00 uur bij de boerderij terugbracht. Pfff…

Op de website even klikken op de foto’s

Het diner verliep ook niet helemaal zoals we hadden gehoopt. Ondanks de prima verzorgde maaltijd in een erg leuke eetkamer, hadden we opnieuw pech. Agnes verslikte zich en er schoot iets in haar luchtpijp waar ze erg veel last van bleef houden. We hebben hierdoor ons dinertje niet helemaal beëindigd zoals gepland. Gelukkig hebben we hierna wel een goede nacht kunnen maken.

Naar Noto

28 oktober 2025

Capo delle Correnti

Onze eerste uitstapje van vandaag is naar het meest zuidelijke punt van Sicilië. Via een matig toegangsweggetje komen we op een ruime parkeerplek bij de Capo delle Correnti. Normaal gesproken betaal je € 10,00 om je camper daar te parkeren maar we zijn buiten het seizoen en de “ticketoffice” is leeg. Het restaurant bij de Capo biedt een desolate indruk. De parasols werpen hun ronde schaduwen op het lege met lint afgezette terras.

De badmeester is er vandaag ook niet en omdat hij geen toezicht kan houden, heeft hij voor alle zekerheid de rode vlag maar gehesen. Een eenzame visser trekt zich er niets van aan en staat tot aan z’n knieën in het water.

Verder lopend langs het strand komen we bij het beeld van Jezus dat op de kaap tussen de Mar Mediterraneo en de Mare Ionio de wacht houdt.

Op de website even klikken op de foto’s

We vinden deze kaap een prachtige plek om even rond te wandelen. Na de dag van gisteren waaien we even heerlijk uit. Voor de kaap ligt een klein eilandje met de overblijfselen van een oude kazerne. Naast de restanten van de oude vuurtoren is er nu een kleiner exemplaar gemaakt van glasvezel. Als wij er zijn, is het vloed. Met eb en een niet te harde wind verandert het eiland Isola Dell Correnti even in een schiereiland. De oude “arm” die het eiland met het vaste land verbond, is door stormen weggevaagd. De resten zijn nog steeds zichtbaar.

Op de website even klikken op de foto’s

De ballen van Neptunus

Als we langs het strand teruglopen richting de camper, vallen ons opnieuw de wollige ballen op die hele stukken van het strand bedekken. De ballen variëren in grootte en vorm, van perfect rond tot meer cilindrisch. In sommige zit touw of stukjes plastic die eruit steken.

Nieuwsgierig geworden hebben we opgezocht wat deze ballen zijn…

“De sponsachtige ballen zijn compacte bundels Posidonia oceanica zeegras, beter bekend als Neptunusgras. Het blijkt dat ze oceaanplastic van de zeebodem opdweilen en naar ons teruggooien, aldus een groep onderzoekers in Barcelona. Stukjes plastic zakken, flessen en visnetten raken verstrikt in de wuivende onderwaterweiden van Posidonia. Elke herfst verliest het gras zijn bladeren en verstrengelen de vezelige strengen zich tot dichte ballen. De golfbewegingen maken er ronde vormen van: Neptunusballen.” (Wikipedia).

De Neptunusballen komen alleen voor in de Middellandse Zee. een aantal van onze volgers hebben ergens gelezen dat ze heel soms ook voorkomen op Nederlandse stranden. Laat maar eens horen of jullie ze ook hebben gevonden.

Capo Passero

Er is nog een kaap die genoemd wordt als je opzoekt waar het zuidelijkste stukje Sicilië zich bevindt. Het is de Capo Passero. Het is de kaap bij Portapalo. Ook hier ligt een klein eiland vlak voor de kust. Hier is het Maria die op het einde van een piertje staat.

Op de website even klikken op de foto’s

Een korte wandeling langs het strand brengt ons nog bij de ruïne van een tonijnfabriek. De vissen op de schoorsteen laten zien dat hier vroeger veel geld aan tonijn is verdiend. Of het nieuwerwetse kasteel bij de oude tonijnfabriek de woning is van de oud-eigenaar, weten we niet.

Noto

‘s Middags zijn we op tijd bij Camping “Area Noto Parking” bij Noto. We parkeren onze buscamper onder citroenbomen en we doen de rest van de middag niet veel meer. Morgen gaan we Noto bekijken.

Noto

29 oktober 2025

De gratis “navetta” (shuttlebus) van de camping brengt ons in vijf minuten naar de Porta Reale van de stad Noto. Deze oude stadspoort markeert het begin van de belangrijkste weg door de stad. Langs de Corso Vittorio Emanuele vind je veel van de meest opvallende palazzo’s en kerken van Noto.

Op de website even klikken op de foto’s

Ook Noto is in 1639 zwaar getroffen door de grote aardbeving. Besloten werd om de stad (op een lager gelegen stuk grond) opnieuw op te bouwen. Ook in Noto deed men dat in Barokstijl. In tegenstelling tot Ragusa gebeurde dat hier volgens een strak geplande plattegrond. Als je door Noto loopt, merk je dat gelijk. Wij vonden dat de stad hierdoor een minder gezellige sfeer uitstraalt.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij de Chiesa di San Francesco d’Assisi all’Immacolata kopen we een toegangsbewijs waarmee we toegang krijgen tot de vier belangrijkste kerken van Noto. We krijgen er ook toegang mee tot de klokkentoren en de crypte van twee andere kerken.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij caffé Sicilia eten we “granita” met een espresso. Het schaafijs van dit restaurant is wereldberoemd. We hebben gelezen dat een aflevering van “Chefs Table” (Netflix, serie 4 aflevering 2) helemaal is gewijd aan dit restaurant. We proeven allebei twee soorten: amandel, citroen en bosbessenijs. Heerlijk!

Op de website even klikken op de foto’s

Hoewel we de gebouwen prachtig vinden, merken wij wel dat we een beetje “kerkenmoe” beginnen te worden. Wat wel weer speciaal was om van het uitzicht bovenin een klokkentoren te genieten.

Op de website even klikken op de foto’s

Ook de crypte in de laatste kerk was voor ons nieuw. In deze crypte werden de overledenen in een zittende houding in de nissen geplaatst. Volgens de beschrijving was het gat in het midden van de vloer bedoeld om de lichaamssappen af te voeren.

Op de website even klikken op de foto’s

Aan het eind van onze wandeling krijgen we nog een klein “cadeautje”. In het oude Convento di Santa Chiara is een gratis toegankelijke tentoonstelling met werken van Andrea Chisesi. Deze kunstenaar maakt van oude kunstwerken een nieuw werk. Wij vonden ze erg mooi.

Op de website even klikken op de foto’s

Als uitsmijter van deze dag pikten we nog een klein concertje mee van een Siciliaanse zanger: Claudio Bertuccio. Prima zanger en gitaarspeler en afsluiter van onze Notodag. (Even een uitprobeerseltje… excuses als de uploadtijd te lang is).

Ragusa en omgeving

Uitgelicht

Punta Secca

23 oktober 2025 – 🌞 24° C.

Vandaag valt er niet zoveel te melden. We doen twee keer een was (die gelukkig snel opdroogt met een lekker windje van zee). We geven de camper een schoonmaakbeurt en ruimen alle rommel op die we de afgelopen weken hebben gemaakt en nog niet hadden opgeruimd.

Terwijl we zitten te wachten op het drogen van ons wasgoed, nemen we ook een bad in zee. De temperatuur van het zeewater is heerlijk (klimaattechnisch gezien te warm) en we genieten van de golven omdat de wind aantrekt.

Op de website even klikken op de foto’s

‘s Avonds fietsen we nog even naar het dorpje naast de camping waar we op een terrasje genieten van een een drankje en “calamare”.

Marina di Ragusa

24 oktober 2025 – ☀️ 23° C.

Als we wakker worden, waait het al flink. Die wind zal in de loop van de dag nog toenemen tot ongeveer windkracht 6. Ondanks de harde wind maken we vandaag een fietstocht naar Marina di Ragusa. We “vliegen” bijna naar Marina. Zodra we de gemeentegrens passeren, wordt het helemaal mooi. Langs de hele kustlijn van Marina di Ragusa ligt een mooi fietspad. We fietsen door het centrum en langs de Marina en langs het prachtige strand.

Op de website even klikken op de foto’s

Als het fietspad ophoudt, keren we om en gaan we terug naar het centrum. We doen hier een poging om lekker op het mooie strand te liggen (de temperatuur is prima) maar na een half uurtje breken we toch op. We worden echt letterlijk gezandstraald. Terug op de camping vermaken we ons verder prima. Een goed boek en uit de wind in het zonnetje. Wat wil een mens nog meer?

Ragusa – Ibla

25 oktober 2025

Vandaag pakken we vanaf ons campinkje aan zee de bus (€ 11,40 voor twee retourtjes) naar Ragusa Ibla. Na een zeer grote aardbeving op Sicilië (11 januari 1693) stortte een groot deel van de stad in. Het was de zwaarste aardbeving ooit in Italië. De aardbeving had een geschatte sterkte van 7,4 op de Schaal van Richter.

Op de website even klikken op de foto’s

Minstens zeventig steden en dorpen werden verwoest en ongeveer 60.000 mensen kwamen om. De aardbeving veroorzaakte een tsunami die kustplaatsen aan de Straat van Messina en de Ionische Zee verwoestte. Het oude centrum van Ragusa is na deze aardbeving in barokke stijl herbouwd. Vanaf die tijd bestaat de stad Ragusa uit het historisch centrum: Ragusa Ibla en een moderne stad: Ragusa Superiore.

De bus brengt ons in een uurtje naar Ragusa Ibla aan de voet van de Chiesa delle anime Sante del Purgatorio. Dat komt mooi uit want hier begint ook onze labcache door Ragusa Ibla.

Op de website even klikken op de foto’s

De labcache brengt ons weer langs alle mooie plekjes van deze sfeervolle stad. Hoewel het zaterdag is, is het niet superdruk en we genieten van het slenteren door de smalle straatjes met leuke winkeltjes (nu eens niet het standaardwerk).

Als we de grote Duomo di San Giorgio binnengaan, hebben we geluk. Een grote groep toeristen wordt verrast met een orgelconcert. Wij genieten mee! Het is namelijk een heel bijzonder orgel: in het orgel zitten trommels “verstopt” die het gespeelde stuk van slagwerk voorzien. Nog nooit eerder meegemaakt.

Op de website even klikken op de foto’s

Agnes heeft via “Ciao Tutti” ontdekt dat we een oude rijtuigmaker kunnen bezoeken. Vooral het beschilderen van de oude rijtuigen (carretti) en het houtsnijwerk vereiste groot vakmanschap. De beschilderingen werden ook ontdekt en gebruikt voor modern design van koffiepotten, broodroosters, scooters, koelkasten (o.a. door Dolce Gabbane) en andere voorwerpen.

Op de website even klikken op de foto’s

Na ruim drie uur sluiten we ons bezoek af met het eten van een lekkere pasta (Agnes heeft een bijzondere pasta van Johannesbroodboompittenmeel) bij een restaurantje tegenover de Chiesa delle anime Sante del Purgatorio.

Om 15:00 uur pakken we de bus terug naar Punta Secca en nemen we nog even een lekkere duik in de zee bij onze camper.

Sicilië

Uitgelicht

9 oktober 2025

Een dagje op de boot…

Gisteravond vertrokken we keurig op tijd uit Genua. We varen op een vrij nieuwe veerboot van GNV “De Polaris” uit 2024.

Afscheid van Genua

We merken al gauw dat niet alleen het schip nieuw is maar dat het ook geldt voor de bemanning aan boord. Allereerst wijst de bemanning ons tot twee keer toe de verkeerde weg naar onze hut. De hut die we hebben is prima. Na een week camperen voelt het heel luxe om een mooie eigen badkamer met warme douche tot je beschikking te hebben. In de camper kunnen we ook prima douchen, maar toch…

Als we voor ons avondeten aan tafel willen gaan, kost het nogal wat moeite om uit te vinden wat er nu wel of wat er niet in ons vooruit betaalde ticket zit. De (ook hier) nieuwe bemanning weet het ook niet en spreekt geen woord over de grens.

Na maar gewoon uitproberen, komen we er achter dat we voor het biertje en wijntje (€ 9,30) extra moeten bijbetalen. Vinden we wel logisch… een frisdrankje was gratis geweest. Het extra betalen, kost veel tijd. De meneer achter de kassa weet namelijk nog niet hoe de kassa werkt. We hopen even dat dat in ons voordeel werkt maar hij komt er met hulp van een meerdere (gezien het uniform) uit. Het eten smaakt vervolgens redelijk al eet ik wel koude frites bij mijn zalm.

Na het eten verkennen we het schip en nemen we op het buitendek afscheid van Genua. De temperatuur is nog goed. Terug in onze hut wachten we nog even tot het schip echt wegvaart en niet lang daarna vertrekken wij ook naar dromenland.

Na een redelijke nacht, de matrassen zijn wat aan de harde kant, zitten we na een uitgebreide douchebeurt om 8:00 uur aan het ontbijt. Hier blijkt dat het scheepsmanagement het roulatiesysteem hanteert. De bemanningsleden die ons gisteren bedienden in het restaurant, hebben nu allemaal een andere plek in de voedselketen. Nieuwe mensen die het eten serveren op de plates en weer een nieuwe collega achter de kassa.

De langste wachtrij ontstaat achter het apparaat dat zorgt voor verse sinaasappelsap. De meneer die dit apparaat bedient, stond gisteravond nog achter de kassa. Hij moet nu leren dat je voldoende sinaasappels in het apparaat moet doen voor er vers sap uitkomt. Maar goed… we hebben geen haast, helpen hem een handje door de sinaasappels aan te reiken en de sinaasappelsap is heerlijk. Dat we € 20,30 moeten bijbetalen omdat we allemaal extra’s hebben genomen die niet in ons ticket zaten, mag de pret niet drukken.

Als we weglopen van de ontbijttafel, vinden om de hoek naast het buffet een klein A4-tje waarop staat wat er wel in ons ticket zit. We zijn benieuwd of het ons lukt om de lunch geserveerd te krijgen zonder dat we moeten bijbetalen.

Observation lounge

We doden de tijd aan boord door wat rond te lopen over het schip. Op de achtste verdieping (we slapen en eten op de zevende) zitten we in de Observation lounge. In lekkere stoelen kun je hier lezen en we doen er ook gezellig een spelletje. Ook op het buitendek is het prima vertoeven. Prima temperatuurtje in de zon. Wel wat wind maar dat vinden juist wel lekker.

Rond 14:00 uur is het tijd voor de (warme) lunch. We slagen er in ditmaal wel in om ons eten te bestellen zonder dat we bij hoeven te betalen. Daarna spelen we opnieuw mee in een ouderwetse slapstickfilm… Nadat we bij de kassa hebben afgerekend wat we willen eten, komen we achteraan in de rij te staan bij een toonbank waar al het eten staat uitgestald. Achter diezelfde toonbank staat zes man personeel klaar om het eten op de borden te scheppen. Elk personeelslid schept z’n eigen gerecht op.

Op een gegeven moment was de schaal met tagliatelle leeg… Dat was het sein voor al het personeel om te stoppen met opscheppen. Er werd pas weer opgeschept nadat de nieuwe tagliatelle was aangerukt uit de keuken. Ook de passagiers (zoals ik) die helemaal geen tagliatelle hadden besteld, moesten hier op wachten. Na tien minuten werd het opscheppen hervat… Alle personeelsleden kwamen weer in beweging. Na een kwartier wachten, hebben we lekker geluncht.

De rest van de middag brengen we opnieuw door met een boek en wat spelletjes. Om 15:15 uur passeren we het eilandje Ustica. Ook wordt er omgeroepen dat we al om 17:15 uur zullen arriveren in Palermo. Dat is wel prettig omdat we dan bij daglicht onze camperplek voor vannacht kunnen opzoeken.

Aankomst in Palermo

Achteraf is het grappig om te constateren dat door twintig uur wachttijd aan boord van de ferry we de maaltijden tot hoogtepunten van de dag gaan rekenen. We hadden een prima overtocht met het personeel van de GNV in een hoofdrol 😉.

Palermo

10 oktober 2025

Er gaan verschillende verhalen hoe veilig het is om in deze stad te fietsen en vanaf onze camperplaats gaat bus 107 naar Palermo Centrale. Het wordt dus de bus. De camperbaas verkoopt ons voor € 3,50 p.p. een dagkaart. De bus zou om het kwartier moeten rijden… Dat duurt dus iets langer maar we hebben alle tijd.

Santa Maria dell’Ammiraglio

Vanaf Palermo Centrale lopen we in tien minuten naar het Piazzo Pretoria. Rondom dit plein bevinden zich vier schitterende kerken. De één nog mooier dan de andere. De eerste kerk die we bezoeken, is de Chiesa di Santa Maria dell’Ammiraglio’.

Op de website even klikken

De kerk dateert uit 1143 en is werkelijk prachtig versierd met Byzantijnse mozaïeken die enkele van de oudste en best bewaarde in Sicilië zijn. De mozaïeken, die scènes uit het Nieuwe Testament uitbeelden, tonen een mix van Byzantijnse kunst en Normandische invloeden (de kerk is gebouwd door een Normandische admiraal – Wikipedia).

Op de website even klikken

Boven de toegangsdeur hing een groot wapen van Albanië. Het bleek dat er vroeger bij de bouw van de kerk veel Albanese vluchtelingen waren betrokken.

 Piazzo Pretoria – “Piazza della Vergogna”

Op het Piazzo Pretoria zelf (ook wel “Plein van de schande” genoemd) staat de beroemde Fontana Pretoria. De fontein was eigenlijk bedoeld voor de tuin van de Florentijnse villa van de Spaanse onderkoning van Napels. Helaas… de opdrachtgever overleed voordat de opdracht was voltooid. De fontein werd verkocht aan het stadsbestuur van Palermo. De maar liefst 644 verschillende onderdelen van de twaalf meter hoge fontein werden naar de Siciliaanse hoofdstad verscheept, waar ze op 26 mei 1574 aankwamen, om daar als een uitdagende puzzel in elkaar gezet te worden.

Op de website even klikken

De Palermitanen waren echter in eerste instantie verre van verguld met de fontein. Vooral de beelden die de fontein sieren moesten het ontgelden. Volgens de inwoners van de stad waren de beelden veel te naakt.

Op de website even klikken

De nonnen van de nabijgelegen kloosters zouden zo ontzet zijn geweest, dat ze veel neuzen van de mannelijke beelden afbraken. Hun geloof verbood hen andere uitstekende lichaamsdelen aan te raken, anders waren de mannelijke beelden nu niet zo makkelijk te herkennen geweest…

Gesù – Casa Professa

Niet ver van de Fontana Pretoria vinden we de Gesù, die ook wel Casa Professa wordt genoemd. De kerk is vol van bombastische barokke elementen.

Op de website even klikken

De Jezuïeten kwamen in 1549 aan in Palermo. Een van de eerste dingen die de Jezuïeten planden, was de bouw van een eigen kerk, die uiteindelijk in 1636 werd ingewijd. Als we binnenkomen, weten we niet wat we zien… Geen enkel stukje versiering is simpel, alles is overdadig – zelfs de lijsten van de schilderijen. We hebben nog nooit zoveel marmeren engeltjes in één kerk gezien. Helaas ging veel van dit originele werk verloren. De Gesù werd tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar gebombardeerd. Pas in 2009 ging de kerk weer open, na een omvangrijke restauratie die de kerk weer laat zien zoals ze ooit schitterde.

Kathedraal van Palermo

Wij sluiten ons dagje Palermo af met een bezoek aan de Kathedraal van Palermo. De kathedraal werd oorspronkelijk gebouwd in de 12e eeuw door de Normandische koning Roger II, en werd later uitgebreid en gerenoveerd in de gotische stijl. Een beetje moe van al het kerk-geweld, laten we het interieur zitten en kopen alleen een kaartje om op het dak te kunnen kijken.

Op de website even klikken

Een van de meest opvallende kenmerken van de kathedraal is de klokkentoren, die gebouwd is in de Arabisch-Normandische stijl. Deze toren, die bijna 70 meter hoog is, biedt een spectaculair uitzicht over de stad en de omringende heuvels.

Door de straten van Palermo

De straten van Palermo vormen één groot doolhof. Je loopt door smalle straatjes langs kleurrijke gevels, vervallen gebouwen en ruikt overal wel de geur van lokale lekkernijen. De architectuur varieert van eeuwenoude paleizen tot piepkleine winkeltjes. Sommige straatjes zijn zo smal dat ze slechts ruimte bieden aan één voetganger tegelijk.

Op de website even klikken

Je ziet overal het gewone leven. Bewoners zitten soms met het hele gezin midden op straat te eten. Bij sommige markten is het een kakofonie van geluid, muziek, schreeuwende mensen en toeterende auto’s. Het viel ons ook op dat er meerdere jonge mensen met iets van een lauwerkrans op liepen. Na gevraagd te hebben waarom dat was, hoorden we dat er vandaag gevierd werd dat veel jonge mensen gepromoveerd waren.

Monreale – Castellammare del Golfo

11 oktober 2025

Vandaag laten we voorlopig de drukte van de grote steden achter ons. Vinden we niet erg en we moeten ook echt even wennen aan de verkeersmanieren van veel Italianen. Vooral de scooters en motoren scheuren links en rechts om je heen. Terugtoeteren hebben we inmiddels ook geleerd.

Op de website even klikken

We maken vandaag eerst een korte stop in het plaatsje Monreale. Veel van onze volgers hebben ons erop gewezen dat we dit dorpje niet mogen overslaan. We zijn er al vroeg maar… ruim twintig bussen van de cruiseschepen uit Palermo waren er eerder. We mogen boven niet parkeren maar honderd meter lager lukt het wel.

Op de website even klikken

WiIlem de Tweede (van Normandië) had ooit een droom gehad waarin Maria hem vertelde dat hij hier een kerk moest bouwen. Dat heeft hij in tien jaar tijd laten doen. Het werd een schitterende kerk met Normandische (Vikingen), Byzantijnse en Arabische invloeden.

Op de website even klikken

Het binnenwerk van de kerk is één en al mozaïek. Alle verhalen uit de bijbel hebben een plekje op de muur gekregen. Ook de vloeren zijn ingelegd met prachtige mozaïeken.

Op de website even klikken

Na een uur zitten we zo vol met al dat mozaïek dat we blij zijn als we de door de bergen naar Castellammare del Golfo rijden. Hier boeken we voor twee nachten een kleine camping aan het strand. Even afkicken van de drukte en de tijd nemen voor een wasje en een dagje strand. De temperaturen zijn hier namelijk nog prima. Het was vandaag 25° C. Heerlijk.

Richting Sicilië

Uitgelicht

Sneeuwblokkade

5 oktober 2025

Na een nacht met heel veel regen, rijden we weg met een heerlijk zonnetje. We hebben vandaag een mooie rit op het oog. We zijn van plan om via de Simplonpas naar Italië door te steken. Voor vertrek controleren we nog even op de website Alpenpassen of de Simplonpas open is. Die is open en we rijden vol vertrouwen met behulp van Google Maps richting Simplon.

Door een schitterend landschap gaan we steeds hoger de bergen in. Echter… we zien de besneeuwde bergen steeds dichterbij komen. Jullie voelen ‘m al aankomen… Op een gegeven moment durven we niet verder te rijden, eerst ligt de weg vol met natte sneeuw en nog weer wat verder blijft de sneeuw liggen en rijden we over een besneeuwde weg. Nu hebben we wel sneeuwkettingen bij ons maar we keren toch om. Veiligheid voor alles.

Op de website even klikken op de foto’s

We besluiten om een andere route naar de Simplonpas te nemen. Ook hier gooit de sneeuw roet in het eten. De nieuwe route gaat over de Sustenpas en langs de weg wordt aangegeven dat deze pas ook gesloten is. De regen van vannacht is op een paar hooggelegen passen als sneeuw gevallen. We gooien het plan helemaal om en bereiken Italië uiteindelijk via de Gotthardtunnel. Doordat er behoorlijk wat passen dicht zijn gegaan vanwege de plotselinge sneeuwval, staat er een file van een uur voor de tunnel.

Op de website even klikken op de foto’s

Na zeven uur in de camper, bereiken we Albizzate. Hier overnachten we bij onze eerste Agricamper plaats. Voor de “prijs” van twee lekkere flesjes wijn, hebben we hier een prima overnachtingsplek.

Genova

6 oktober 2025

Vlakbij Albizzate liggen een aantal meren en een natuurgebied met kleinere watertjes. We parkeren onze buscamper op de camperplaats in Ternate waar we gelijk ons toilet lozen en we halen de fietsen van de busbiker.

Op de website even klikken op de foto’s

We maken een fietstocht om het Lago di Comabbio. Er loopt een fietspad om het meer met hier en daar een paar verraderlijke klimmetjes die overigens prima te doen zijn. Pas het tweede deel van de route rijden we echt langs het water en krijgen we mooie uitzichtpunten. Terug bij de camper fietsen we door naar het Lago di Varese waar we nog een labcache willen doen. Het laatste stukje van de weg loopt echter langs een drukke autoweg. We keren daarom om en nemen de fietsroute door het natuurgebied terug naar het meer.

Op de website even klikken op de foto’s

Omstreeks 12:00 uur rijden weg uit Ternate en over een rustige snelweg naar Genua. We parkeren bij een vriendelijke Alessandro de camper op het terrein van een grote camperstalling. Deze overnachtingsplek verdient geen schoonheidsprijs maar we staan er wel veilig als we morgen Genua gaan bezoeken.

Op de website even klikken op de foto’s

Vanmiddag doen we niet veel meer… we lopen naar een stukje strand bij Voltri. Er ligt hier veel rommel op het strand maar het ligt heerlijk in het zonnetje. Op de terugweg kopen een heerlijke foccacia bij de plaatselijke (beroemde) foccaciabakker.

Genova

7 oktober 2025

Vanaf de camperplek nemen we de trein naar Genova (Genova Pra – Genova Principe). Het ritje in de moderne trein duurt 20 minuten (€ 1,80 p.p.). Station Genova Principe is vlakbij de oude haven. Via onze wandel- en fietsapp Wikiloc vinden we een stadswandeling van ongeveer 10 kilometer die ons langs de leukste en mooiste plekjes van Genova brengt.

Op de website even klikken op de foto’s

We lopen o.a. langs het Palazzo Ducale (Hertogelijk Paleis), Palazzo Reale (Koninklijk Paleis), Palazzo Bianco, Palazzo Rosso en het Palazzo Doorsa Tursi (allemaal in één straat: Via Garibaldi), de Porto Antico (Oude Haven). Wat ons opvalt is dat er in Genova eigenlijk weinig echt grote pleinen zijn.

Op de website even klikken op de foto’s

We willen wel heel graag de Cattedrale di San Lorenzo bezoeken. Deze prachtige kathedraal herbergt hele oude fresco’s waar we in geïnteresseerd zijn. De teleurstelling was dan ook groot toen bleek dat de toegang weliswaar gratis was maar we niet verder kwamen dan de achterste kerkbanken. Hierdoor was het niet mogelijk om de fresco’s te bekijken.

Op de website even klikken op de foto’s

Voor mensen die van oude en kleine winkeltjes houden, is Genova geweldig. In de vele smalle straatjes van het oude centrum om de Oude Haven stikt het van zulk soort winkeltjes (en dan niet alleen toeristenshops).

Op de website even klikken op de foto’s

Om 15:00 uur zijn we moe geslenterd en drinken we nog wat bij het station voordat we de trein terugnemen. Bij de camper drinken we nog even een lekker wijntje (met foccacia 😋) in de zon. We hadden een fijne dag!

Op de boot

8 oktober 2025

Als we wakker worden, ontbijten we rustig voor de camper. Het is al heerlijk in het zonnetje. We pakken de tassen al in met onze spulletjes die we meenemen aan boord. Vanavond om 22:30 uur vertrekt onze boot (GNV ferries). Doordat we vroeg hebben geboekt, betalen we € 380,00 voor een ticket waarmee we met de camper overvaren naar Palermo. In de prijs zijn een hut en maaltijden inbegrepen. De vaartijd is ruim twintig uur en we komen morgen om 18:45 uur aan in de haven van Palermo op Sicilië.

Aan boord kun je wel gebruiken maken van WiFi maar de kosten hiervan vinden wij te hoog. Dus even lekker “op je telefoon zitten”, is er niet bij. Maar aan spelletjes en goede boeken geen gebrek. Dus “Clever” en “Keer op Keer” gaan mee. Trouwens… nog leuk om hier even te melden… we kochten gisteren in Genova voor € 20,00 een simkaart voor 250 GB (Lyca). Je schijnt aan boord ook prima in het zonnetje op het dek te kunnen zitten. Dus als het net zulk lekker weer is als de afgelopen dagen, hebben we helemaal niets te klagen.

We doen vandaag ook nog wat laatste boodschappen en doen nog wat kleine klusjes aan de camper. Ik zorg voor een paar ophangklemmetjes voor onze “afvalgrijper” en Agnes repareert het gat in onze fietshoes. Op weg naar de supermarkt, bezoeken we het naast de camperstalling gelegen kerkhof. We kunnen het niet laten om ook hier even een kijkje te nemen. De kerkhoven in Italië vallen op door de vele grafmonumenten. Ook de graven in de muur kennen wij amper in Nederland.

Op de website even klikken op de foto’s

De laatste voorbereidingen Italiëreis

Uitgelicht

De laatste week voor vertrek

De laatste week voor ons vertrek staat er best wel het één en ander op ons lijstje:

  • We vullen drie kratten met een basisvoorraad aan levenmiddelen (blikjes en potjes e.d.).
  • We checken of we voldoende medicijnen hebben omdat we lang weg blijven.
  • We kopiëren alle reisdocumenten (zie onze paklijst).
  • We zorgen voor muntgeld ivm automaten op camperplaatsen.
  • We checken of alle belangrijke documenten in de cloud beschikbaar zijn (OneDrive en Google Drive – voor elk google account krijg je gratis 15 GB opslag in de cloud).
  • We downloaden de kaarten van alle landen in Google Maps waar we doorheen rijden zodat we de kaarten ook offline kunnen gebruiken.
  • We vullen onze e-readers met boeken die we willen lezen.
  • Alle apparaten gaan zoveel mogelijk opgeladen mee.
  • De fietsen hebben een servicebeurt gehad bij Karlas in Delft.
  • De gasflessen worden weer helemaal gevuld bij Aldoc BV in Schiedam.
  • De camper wordt alvast zoveel mogelijk ingericht. De dure apparatuur e.d. gaan pas vlak voor vertrek in de camper.
  • We maken afspraken met Arie en Annemarie die op onze flat passen als we op pad gaan.
  • We halen een inenting voor Corona ivm nieuwe covid-varianten die er zijn.
  • We regelen een machtiging voor onze zoon die ook in Delft woont zodat hij voor ons gaat stemmen op 29 oktober! We vinden het erg belangrijk dat bij deze verkiezing er geen stem verloren gaat. In de Gemeente Delft hoef je hier alleen maar een ingevuld aanvraagformulier op te sturen en het wordt geregeld!
  • Het laatste weekend voor ons vertrek gaan we nog een weekend op stap met de camper met vrienden. We komen dan vast nog wat laatste dingetjes tegen…

Wat voor weer krijgen we?

We kiezen er dit keer voor om niet een “standaard overwinterland” te kiezen. Van enkele volger kregen we al reacties dat ze benieuwd zijn naar het weer dat we gaan krijgen. Dat zijn wij natuurlijk ook!

We weten van vorig jaar dat het in Italië in oktober nog een zonnige en aangename maand kan zijn. De temperaturen liggen rond de 20-25°Celsius. November wordt koeler, maar blijft mild met temperaturen tussen 13-21°C. en december kent gemiddeld koelere temperaturen (rond de 9-13°C). Voor de temperaturen zijn we niet bang. Daar kun je je op kleden. We nemen ook warme kleding mee. Wel lezen we dat het de natste maanden van het jaar zijn.

Maar… we gaan niet voor de stranden maar voor de kunst en cultuur die we er hopen te vinden. We hopen dat er genoeg droge dagen zullen zijn om het vele moois dat Zuid-Italië en de eilanden ons biedt, te bewonderen. We hebben van verschillende andere camperaars gehoord dat zij goede ervaringen hadden. Blijft het te lang regenen… dan rijden we gewoon door naar drogere gebieden.

Nieuwe paklijst

Hoewel we zo langzamerhand echt wel weten wat we mee moeten nemen, hadden we wel behoefte aan een nieuwe afvinklijst voor we vertrekken.

Aan de hand van paklijsten van anderen (o.a. NKC en ANWB) hebben we onze eigen paklijst aangepast en een nieuwe lijst opgesteld die we voorlopig gaan gebruiken. Als je belangstelling hebt, kun je hier onze paklijst bekijken en eventueel downloaden.

Peasmakers

Op onze paklijst kom je ook “Peasmakers” tegen. Wat zijn Peasmakers? Wij proberen al geruime tijd wat minder vlees te eten. Dat is gezonder en goed voor het milieu. Wij gebruiken Peasmakers als vleesvervangers. Het zijn stukjes die gemaakt zijn van gele erwten en tuinbonen en ze zitten boordevol eiwitten en vezels. Als je deze stukjes in een recept gebruikt nemen ze de smaak op die jij met de kruiden aan ze geeft en ze worden lekker sappig en vlezig van structuur. Wij vinden het lekker en prima eten! Wij geruiken het thuis maar ook op reis is het handig om een voorraadje bij je te hebben. Hier kun je een klein receptenboekje downloaden om eens wat te proberen.

Als het jou ook lekker lijkt, bestel ze dan eens. In één zakje van 125 gram zitten vijf porties. Als je ze bestelt via deze link (https://loox.io/z/sJfhA_TWs?s=wsp) krijg jij € 5,00 korting en wij ook.

Bandenpomp

Tijdens onze laatste reis hebben we verschillende keren een melding op het dashboard gekregen dat onze bandenspanning te laag zou zijn. Ook kreeg ik vorige week voor het eerst een lekke band met mijn fiets. Om het ons zelf wat makkelijker te maken om een fiets- of autoband op te pompen onderweg, hebben we een compressorpomp aangeschaft. Op aanraden van vrienden van ons hebben we een Donrox (RIDE F511) gekocht. Hij is klein en compact, zit in een handig foudraal en is makkelijk mee te nemen als we gaan fietsen. De handleiding van dit handige apparaatje vind je hier. Bij de eerstvolgende lekke of leeglopende band hoor je onze bevindingen.

Fotoboek laatste reis

Zoals de vaste volgers wel weten, maak ik altijd een reisverslag / fotoboek van onze reizen. Het fotoboek van de laatste reis naar Italië, Slovenië en Kroatië is inmiddels klaar. Voor de liefhebbers: in deze link kun je het hele fotoboek bekijken. Het is een fotoboek van groot formaat, dus als je de tekst goed wil kunnen lezen, bekijk het dan op een groot beeldscherm: Fotoboek reis Italië – Slovenië – Kroatië