9 oktober 2025
Een dagje op de boot…
Gisteravond vertrokken we keurig op tijd uit Genua. We varen op een vrij nieuwe veerboot van GNV “De Polaris” uit 2024.
We merken al gauw dat niet alleen het schip nieuw is maar dat het ook geldt voor de bemanning aan boord. Allereerst wijst de bemanning ons tot twee keer toe de verkeerde weg naar onze hut. De hut die we hebben is prima. Na een week camperen voelt het heel luxe om een mooie eigen badkamer met warme douche tot je beschikking te hebben. In de camper kunnen we ook prima douchen, maar toch…
Als we voor ons avondeten aan tafel willen gaan, kost het nogal wat moeite om uit te vinden wat er nu wel of wat er niet in ons vooruit betaalde ticket zit. De (ook hier) nieuwe bemanning weet het ook niet en spreekt geen woord over de grens.
Na maar gewoon uitproberen, komen we er achter dat we voor het biertje en wijntje (€ 9,30) extra moeten bijbetalen. Vinden we wel logisch… een frisdrankje was gratis geweest. Het extra betalen, kost veel tijd. De meneer achter de kassa weet namelijk nog niet hoe de kassa werkt. We hopen even dat dat in ons voordeel werkt maar hij komt er met hulp van een meerdere (gezien het uniform) uit. Het eten smaakt vervolgens redelijk al eet ik wel koude frites bij mijn zalm.
Na het eten verkennen we het schip en nemen we op het buitendek afscheid van Genua. De temperatuur is nog goed. Terug in onze hut wachten we nog even tot het schip echt wegvaart en niet lang daarna vertrekken wij ook naar dromenland.
Na een redelijke nacht, de matrassen zijn wat aan de harde kant, zitten we na een uitgebreide douchebeurt om 8:00 uur aan het ontbijt. Hier blijkt dat het scheepsmanagement het roulatiesysteem hanteert. De bemanningsleden die ons gisteren bedienden in het restaurant, hebben nu allemaal een andere plek in de voedselketen. Nieuwe mensen die het eten serveren op de plates en weer een nieuwe collega achter de kassa.
De langste wachtrij ontstaat achter het apparaat dat zorgt voor verse sinaasappelsap. De meneer die dit apparaat bedient, stond gisteravond nog achter de kassa. Hij moet nu leren dat je voldoende sinaasappels in het apparaat moet doen voor er vers sap uitkomt. Maar goed… we hebben geen haast, helpen hem een handje door de sinaasappels aan te reiken en de sinaasappelsap is heerlijk. Dat we € 20,30 moeten bijbetalen omdat we allemaal extra’s hebben genomen die niet in ons ticket zaten, mag de pret niet drukken.
Als we weglopen van de ontbijttafel, vinden om de hoek naast het buffet een klein A4-tje waarop staat wat er wel in ons ticket zit. We zijn benieuwd of het ons lukt om de lunch geserveerd te krijgen zonder dat we moeten bijbetalen.
We doden de tijd aan boord door wat rond te lopen over het schip. Op de achtste verdieping (we slapen en eten op de zevende) zitten we in de Observation lounge. In lekkere stoelen kun je hier lezen en we doen er ook gezellig een spelletje. Ook op het buitendek is het prima vertoeven. Prima temperatuurtje in de zon. Wel wat wind maar dat vinden juist wel lekker.
Rond 14:00 uur is het tijd voor de (warme) lunch. We slagen er in ditmaal wel in om ons eten te bestellen zonder dat we bij hoeven te betalen. Daarna spelen we opnieuw mee in een ouderwetse slapstickfilm… Nadat we bij de kassa hebben afgerekend wat we willen eten, komen we achteraan in de rij te staan bij een toonbank waar al het eten staat uitgestald. Achter diezelfde toonbank staat zes man personeel klaar om het eten op de borden te scheppen. Elk personeelslid schept z’n eigen gerecht op.
Op een gegeven moment was de schaal met tagliatelle leeg… Dat was het sein voor al het personeel om te stoppen met opscheppen. Er werd pas weer opgeschept nadat de nieuwe tagliatelle was aangerukt uit de keuken. Ook de passagiers (zoals ik) die helemaal geen tagliatelle hadden besteld, moesten hier op wachten. Na tien minuten werd het opscheppen hervat… Alle personeelsleden kwamen weer in beweging. Na een kwartier wachten, hebben we lekker geluncht.
De rest van de middag brengen we opnieuw door met een boek en wat spelletjes. Om 15:15 uur passeren we het eilandje Ustica. Ook wordt er omgeroepen dat we al om 17:15 uur zullen arriveren in Palermo. Dat is wel prettig omdat we dan bij daglicht onze camperplek voor vannacht kunnen opzoeken.
Achteraf is het grappig om te constateren dat door twintig uur wachttijd aan boord van de ferry we de maaltijden tot hoogtepunten van de dag gaan rekenen. We hadden een prima overtocht met het personeel van de GNV in een hoofdrol 😉.
Palermo
10 oktober 2025
Er gaan verschillende verhalen hoe veilig het is om in deze stad te fietsen en vanaf onze camperplaats gaat bus 107 naar Palermo Centrale. Het wordt dus de bus. De camperbaas verkoopt ons voor € 3,50 p.p. een dagkaart. De bus zou om het kwartier moeten rijden… Dat duurt dus iets langer maar we hebben alle tijd.
Santa Maria dell’Ammiraglio
Vanaf Palermo Centrale lopen we in tien minuten naar het Piazzo Pretoria. Rondom dit plein bevinden zich vier schitterende kerken. De één nog mooier dan de andere. De eerste kerk die we bezoeken, is de Chiesa di Santa Maria dell’Ammiraglio’.
Op de website even klikken
De kerk dateert uit 1143 en is werkelijk prachtig versierd met Byzantijnse mozaïeken die enkele van de oudste en best bewaarde in Sicilië zijn. De mozaïeken, die scènes uit het Nieuwe Testament uitbeelden, tonen een mix van Byzantijnse kunst en Normandische invloeden (de kerk is gebouwd door een Normandische admiraal – Wikipedia).
Op de website even klikken
Boven de toegangsdeur hing een groot wapen van Albanië. Het bleek dat er vroeger bij de bouw van de kerk veel Albanese vluchtelingen waren betrokken.
Piazzo Pretoria – “Piazza della Vergogna”
Op het Piazzo Pretoria zelf (ook wel “Plein van de schande” genoemd) staat de beroemde Fontana Pretoria. De fontein was eigenlijk bedoeld voor de tuin van de Florentijnse villa van de Spaanse onderkoning van Napels. Helaas… de opdrachtgever overleed voordat de opdracht was voltooid. De fontein werd verkocht aan het stadsbestuur van Palermo. De maar liefst 644 verschillende onderdelen van de twaalf meter hoge fontein werden naar de Siciliaanse hoofdstad verscheept, waar ze op 26 mei 1574 aankwamen, om daar als een uitdagende puzzel in elkaar gezet te worden.
Op de website even klikken
De Palermitanen waren echter in eerste instantie verre van verguld met de fontein. Vooral de beelden die de fontein sieren moesten het ontgelden. Volgens de inwoners van de stad waren de beelden veel te naakt.
Op de website even klikken
De nonnen van de nabijgelegen kloosters zouden zo ontzet zijn geweest, dat ze veel neuzen van de mannelijke beelden afbraken. Hun geloof verbood hen andere uitstekende lichaamsdelen aan te raken, anders waren de mannelijke beelden nu niet zo makkelijk te herkennen geweest…
Gesù – Casa Professa
Niet ver van de Fontana Pretoria vinden we de Gesù, die ook wel Casa Professa wordt genoemd. De kerk is vol van bombastische barokke elementen.
Op de website even klikken
De Jezuïeten kwamen in 1549 aan in Palermo. Een van de eerste dingen die de Jezuïeten planden, was de bouw van een eigen kerk, die uiteindelijk in 1636 werd ingewijd. Als we binnenkomen, weten we niet wat we zien… Geen enkel stukje versiering is simpel, alles is overdadig – zelfs de lijsten van de schilderijen. We hebben nog nooit zoveel marmeren engeltjes in één kerk gezien. Helaas ging veel van dit originele werk verloren. De Gesù werd tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar gebombardeerd. Pas in 2009 ging de kerk weer open, na een omvangrijke restauratie die de kerk weer laat zien zoals ze ooit schitterde.
Kathedraal van Palermo
Wij sluiten ons dagje Palermo af met een bezoek aan de Kathedraal van Palermo. De kathedraal werd oorspronkelijk gebouwd in de 12e eeuw door de Normandische koning Roger II, en werd later uitgebreid en gerenoveerd in de gotische stijl. Een beetje moe van al het kerk-geweld, laten we het interieur zitten en kopen alleen een kaartje om op het dak te kunnen kijken.
Op de website even klikken
Een van de meest opvallende kenmerken van de kathedraal is de klokkentoren, die gebouwd is in de Arabisch-Normandische stijl. Deze toren, die bijna 70 meter hoog is, biedt een spectaculair uitzicht over de stad en de omringende heuvels.
Door de straten van Palermo
De straten van Palermo vormen één groot doolhof. Je loopt door smalle straatjes langs kleurrijke gevels, vervallen gebouwen en ruikt overal wel de geur van lokale lekkernijen. De architectuur varieert van eeuwenoude paleizen tot piepkleine winkeltjes. Sommige straatjes zijn zo smal dat ze slechts ruimte bieden aan één voetganger tegelijk.
Op de website even klikken
Je ziet overal het gewone leven. Bewoners zitten soms met het hele gezin midden op straat te eten. Bij sommige markten is het een kakofonie van geluid, muziek, schreeuwende mensen en toeterende auto’s. Het viel ons ook op dat er meerdere jonge mensen met iets van een lauwerkrans op liepen. Na gevraagd te hebben waarom dat was, hoorden we dat er vandaag gevierd werd dat veel jonge mensen gepromoveerd waren.
Monreale – Castellammare del Golfo
11 oktober 2025
Vandaag laten we voorlopig de drukte van de grote steden achter ons. Vinden we niet erg en we moeten ook echt even wennen aan de verkeersmanieren van veel Italianen. Vooral de scooters en motoren scheuren links en rechts om je heen. Terugtoeteren hebben we inmiddels ook geleerd.
Op de website even klikken
We maken vandaag eerst een korte stop in het plaatsje Monreale. Veel van onze volgers hebben ons erop gewezen dat we dit dorpje niet mogen overslaan. We zijn er al vroeg maar… ruim twintig bussen van de cruiseschepen uit Palermo waren er eerder. We mogen boven niet parkeren maar honderd meter lager lukt het wel.
Op de website even klikken
WiIlem de Tweede (van Normandië) had ooit een droom gehad waarin Maria hem vertelde dat hij hier een kerk moest bouwen. Dat heeft hij in tien jaar tijd laten doen. Het werd een schitterende kerk met Normandische (Vikingen), Byzantijnse en Arabische invloeden.
Op de website even klikken
Het binnenwerk van de kerk is één en al mozaïek. Alle verhalen uit de bijbel hebben een plekje op de muur gekregen. Ook de vloeren zijn ingelegd met prachtige mozaïeken.
Op de website even klikken
Na een uur zitten we zo vol met al dat mozaïek dat we blij zijn als we de door de bergen naar Castellammare del Golfo rijden. Hier boeken we voor twee nachten een kleine camping aan het strand. Even afkicken van de drukte en de tijd nemen voor een wasje en een dagje strand. De temperaturen zijn hier namelijk nog prima. Het was vandaag 25° C. Heerlijk.
