Pieterpad op de fiets 2

Uitgelicht

Geplaatst op 19 september 2026 door Camper op pad

Hardenberg – Lochem

17 september 2026

Vandaag opnieuw een pittige afstand, van Hardenberg naar Lochem.

Ik vertrek omstreeks 8:00 uur. Het schemert nog een beetje als ik Hardenberg uit rijd. Het begin van de route gaat door en langs de Overijsselse Vecht.

Er is weer – voor wie het wil – van alles te zien. Ik geniet wel van het steeds wisselende landschap. De dag begint vrij bewolkt, ook de zonnebloemen laten het hoofd hangen.

Bij de stuw van Junne is behalve een sluis ook een vissentrap aangelegd. Als ik hier zo fiets, valt het me op dat ik vandaag heel vaak op hetzelfde traject fiets als de wandelaars van het Pieterpad.

Ik passeer zo nu en dan mooie landhuizen maar kom ook een piraat tegen die uit een oude boomstam is gehakt.

Vandaag passeer ik de Sallandse heuvelrug. Prachtig landschap met hei, een kleine zandverstuiving maar ook met geniepige hellinkjes (Lemelerberg) voor iemand die alleen in ECO wil blijven rijden…

Bij Holten kom ik iets bijzonders tegen. Achter het station ligt het Wereldtijdpad. Aan paaltjes met een jaartal zitten draaiende blokken waarop hoogtepunten uit dat jaar staan vermeld. Ook zijn er grote draaitafels met algemene geschiedkundige zaken. Dit is initiatief is ooit bedacht als het Millenniumpad.

Achter het station staat een kunstwerk dat een grote boomstronk moet voorstellen. De plaquette legt uit waarom.

In Lochem moet ik wachten omdat mijn gastadres er nog niet is. Omdat het nu toch echt begint te regenen, schuil ik even bij een restaurant om de hoek tot de gastvrouw weer thuis is.

Lochem – Lent

18 september 2026

Vannacht prima overnacht bij een logeeradres in Lochem. Het werd een lang ontbijt met een gezellig gesprek. De opbrengst van deze overnachting komt ten goede van de hulp aan Oekraïne. Pas rond negen uur vertrek ik richting Nijmegen / Lent.

Anders dan gepland, werd het vandaag mijn langste fietsdag. Het totaal aantal gefietste kilometers ging vandaag voor het eerst net over de honderd. Door een fikse tegenwind heb ik ook meer van mijn fietsbatterij gevraagd dan andere dagen. De accu bijna leeg gefietst.

Ik word aangemoedigd door de Gemeente Lochem

Desondanks is het een prima dag. Zon en heerlijke temperatuur. Voor de middagstop al even in het t-shirt gefietst. Later werd het wat frisser dus jasje weer aan. Net na Lochem werd ik al door de Gemeente aangemoedigd door een op het asfalt geschilderde kreet.

Pas bij kasteel Vorden kwam ik er achter dat ik met Wikiloc de route niet aan het opnemen was. Vergeten de app aan te zetten. Bij het aantal opgenomen kilometers moeten er dus nog 15 km bij zodat ik vandaag op een totaal van 101. km uitkom.

Misschien ook wel leuk om hier eens te noemen dat het aantal boze uitlatingen van boeren langs de fietspaden groot is. Nu fiets ik ook langs een flink aantal Natura 2000 gebieden. Dit zal er wel mee te maken hebben. Ik kom trouwens ook langs boerderijen waar ze de vlag goed hebben uithangen.

Ik passeer de Oude IJssel en film even kort een boer die de mais “knotst”. Wat je op het filmpje niet ziet, is dat er ook een tractor hier rondrijdt die de modder van de weg veegt met een grote borstel achter z’n tractor.

Niet lang na Zeddam (molen wordt gerenoveerd – wat staan er nog veel oude molens in Nederland) rijd ik Duitsland binnen. Geen fietsknooppunten meer maar even twee keer een “knotenpunkt”. Ze zien er net wat anders uit dan onze knooppunten. Maar gelukkig… m’n Fietsknoop app neemt ze gewoon mee. Zolang je niet te ver van de grens fietst, neemt deze fantastische fietsapp ook de Duitse en Belgische knooppunten mee. Het Pieterpad loopt op een paar plekjes door Duitsland en soms precies op de grens.

Op de Duitse grens passeer ik de De Wild / Oude Rijn. Aan de ene kant van de brug is het De Wild en natuurlijk heb ik de Oude Rijn op de foto gezet 😉. En inderdaad… Lobith ligt vlakbij.

Ik kom vandaag trouwens erg veel wandelaars tegen met een rugzak waarvan ik vermoed dat ze dit weekend een stuk van het Pieterpad lopen.

In de Bijland (zandwinningsgebied) staat een groot kunstwerk op de plek waar vroeger een Romeins Castellum stond. Het is de plek waar waarschijnlijk De Waal en de Rijn splitsen. Ter ere hiervan deze dame van Cortenstaal die bij hoog water dus in het water staat.

Bij Millingen aan de Rijn steek ik de rivier over met een fietspontje en fiets ik met een frisse tegenwind over de Waaldijk naar Lent waar ik weer gastvrij wordt onthaald en overnacht bij iemand van Vrienden op de fiets.

Nijmegen – Feerwerd – Delft

19 september 2026

Na opnieuw een prima nacht bij mijn gastadres in Lent, fiets ik om 8:35 uur over het fietspad van de spoorbrug naar het station van Nijmegen. Nog even een afscheidsfoto gemaakt vanaf de brug met zicht op de Rijnkade. In de verte de Waalbrug waar ik gisteren over fietste naar Lent.

Zonder problemen zet ik m’n fiets op de trein naar Zwolle waar ik overstap op de trein naar Groningen.

Bij controle blijkt dat ik volgens de conducteur heb ingecheckt bij een Arriva paal (is niet zo) terwijl ik in een NS trein zit. Ik krijg het advies om in Zwolle bij een Arriva paal uit te checken maar dat lukt niet. Het lukt wel om bij de NS in te checken. Thuis maar eens kijken hoe ik dat oplos.

Meer fietsers op de trein naar Groningen

In de trein ontmoet ik andere fietsers die een rondje gaan fietsen in Drenthe. Even gezellig mee zitten kletsen en nog wat tips gekregen voor een volgende tocht. Ik moet natuurlijk ook het tweede deel van de Pieterpad route nog fietsen (volgend jaar 😉).

In Groningen is het even zoeken hoe ik met fiets en bepakking het station kan verlaten. Hoewel het niet de bedoeling is, ben ik via het busstation op het gewone fietspad gegaan.

Langs het Reitdiep is het ook lekker voor de wind fietsen naar Feerwerd waar de camper staat. Vlak voor de aankomst moet ik me toch nog even in het regenpak hijsen. M’n derde buitje van deze week. Ik kan terugkijken op een heerlijk fietsweekje!

Maar voor de camperplaats staat dit bord 😟

In Aduarderzijl / Feerwerd heeft men prima op de camper gepast. Ik zet m’n spullen in de camper en de fiets achterop. Om 15:30 uur arriveer ik weer in Delft.

Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Pieterpad op de fiets 1

Uitgelicht

Geplaatst op 16 september 2026 door Camper op pad

Pieterburen – Garnwerd

14 september 2026

Vorig jaar ging Agnes op bezoek bij haar vriendin in Noorwegen. In die week heb ik toen ( camper mee) de Elfstedentocht gefietst. Camper mee betekent dat je elke avond weer naar de camper terug gaat. Hierdoor fietste ik bijna de dubbele afstand van de Elfstedentocht. Het fietsen van wat grotere afstanden is me goed bevallen. Daarom dit jaar opnieuw een fietstocht alleen (Agnes houdt niet van grote stukken fietsen).

Via Sjaak (zwager) hoorde ik van de fietsknooppuntenroute langs het Pieterpad. Deze week hoop ik een flink stuk van deze route te fietsen. De camper staat bij de familie Kuiper in Feerwerd en daarvandaan ga ik afzakken naar het zuiden.

Vandaag heb ik deel 1 van deze knooppunten route gedaan. Alleen… deze eerste keer even in omgedraaide volgorde omdat ik eerst nog een boodschap moest doen in Groningen.

Via Winsum, Eenrum (en nog veel meer kleine dorpjes) ben ik vandaag naar de Waddenzee en Pieterburen gefietst.

Aardappelen rooien

Fietsend over het Groningse platteland zie je dat er op veel plaatsen hard gewerkt wordt om de aardappeloogst binnen te halen.

Na een drankje op het terras bij het startpunt van het Pieterpad, ben ik een kortere route teruggefietst naar Schaphalsterzijl waar ik de veerpont naar Aduarderzijl neem.

De veerboot is een verrassing! Niet gewoon even oversteken maar het blijkt een vaartocht over het Reitdiep te zijn van bijna twintig minuten. Een cadeautje!

Morgen zak ik echt af naar het Zuiden. De camper mag hier blijven staan en ik ga gebruik maken van overnachtingen bij Vrienden op de Fiets!

Garnwerd – De Kiel

15 september 2026

Vanochtend al vroeg wakker na een slechte nacht in de camper… veel muggen. Nadat ik de klamboe heb opgehangen, heb ik uiteindelijk een goede nacht. Toch zoals altijd al om 6:00 uur wakker.

Om 7:00 uur vertrek ik uit Feerwerd richting Groningen. De akkers ogen nog een beetje heiig maar ik zie al wel de zon voorzichtig boven de horizon uitkomen.

Eenmaal in de stad Groningen zelf (druk met studenten, leek Delft wel) nadat ik de toren van de AA kerk op de foto heb gezet, begint langzaam de zon mee te doen.

Als ik Groningen ben gepasseerd (veel wegomleidingen), kom ik al gauw in de Drentse bossen en gaat het jasje uit. Het is een prima fietsweertje geworden. De knooppuntenroute brengt me door prachtige bossen en ik kan zelfs nog een hunebed op de foto zetten. Op een gegeven moment kom ik midden in het bos een stel koeien tegen die daar liggen te herkauwen. Vreemd gezicht… je verwacht ze in de wei.

Het is wel goed dat ik deze week met m’n helm op fiets. Het regent bij elk windbriesje eikels uit de bomen. De herfst is begonnen.

Wel waait er een pittig tegenwindje waardoor ik me een beetje zorgen maak of m’n fietsbatterij voldoende vermogen kan leveren. Ik fiets de hele route in de ECO stand. Achteraf haal ik de 95 km met gemak. Met deze wetenschap ben ik wel blij, want dan hoef ik me de komende dagen geen zorgen te maken. Vandaag was de route het langst (denk ik) van alle dagen.

Onderweg kom ik ook nog een akker tegen waar de hennepplant wordt geteeld. Het is voor industriële doeleinden. Nog niet zo vaak gezien. Op andere akkers liggen enorme hoeveelheden uien te drogen in de warme zon. Zelfs de hei staat hier in bloei.

Als ik bij De Kiel aankom bij mijn overnachtingsadres van Vrienden op de Fiets, is het pas kwart over drie. Ik ben veel te vroeg want ik word pas om 18:00 uur verwacht. Gelukkig kan ik wat eerder komen en wordt gastvrij onthaald. Voor het standaardbedrag van € 27,50 mag ik gebruik maken van de badkamer, het toilet, krijg ik een bed en een schone handdoek. En niet onbelangrijk: ik kan hier ook mijn batterij weer opladen. Ik ben niet de enige die hier overnacht. Er is ook nog een echtpaar uit Hengelo die het Pieterpad de andere kant op fietst. Gezellig!

De Kiel – Hardenberg

16 september 2026

Na een prima nacht op een goed bed en goed ontbijt (hoort bij de Vrienden op de Fiets service en is in het standaardbedrag inbegrepen) vertrek ik voor de volgende etappe naar Hardenberg. Frits, bedankt voor de goede verzorging! Vandaag fiets ik een kortere route dan gisteren. Mijn einddoel is Hardenberg.

Al snel kom ik voorbij De Kiel (ik ben geen plaatsnaambord tegengekomen) bij twee grote objecten tegen. Van mijn gastheer van vannacht heb ik gehoord dat dit het Pieterpad monument moet zijn. Een aantal grote keien zijn als twee standbeelden naast het fietspad gezet. De keien passen natuurlijk wel bij Drenthe.

Via het Oranjekanaal rijd ik naar Sleen. Het kleine dorpje heeft een enorm kerkhof met o.a. oorlogsgraven.

In de bossen staan al veel paddestoelen. Nadat ik de snelweg ben overgestoken, wordt het landelijker.

Bij de voormalige Daler Joodse begraafplaats krijg ik de eerste bui op m’n kop. De bui komt tamelijk onverwachts. Als ik het regenpak aan heb, moet ik m’n telefoon met de routebeschrijving nog veiligstellen. Ik krijg een foutmelding dat ik de powerbank even niet kan koppelen omdat er vocht in de USB aansluiting zit. Het duurt ruim anderhalf uur voordat alles weer droog is. M’n telefoon blijft het gelukkig wel doen. Toch morgen maar een reserve papiertje schrijven met de knooppunten of een waterdicht hoesje op de kop tikken.

In Coevorden bij de ganzenfontein (geen foto van gemaakt) lunch ik met een stuk appeltaart en een latte. Na het stevige ontbijt bij Frits even geen trek in meer.

Vlak voor Hardenberg passeer ik nog een groot landgoed waar ik nog nooit van had gehoord: De Groote Scheere. Ik heb een verhaal over het landgoed op de foto gezet. Misschien vind iemand het interessant.

Vlak voor Hardenberg valt de tweede bui. Die zie ik gelukkig tijdig aankomen. Ik kom droog aan op mijn logeeradres.

Dit keer weer een andere ervaring met VodF. Er is niemand thuis en ik heb een uitgebreide handleiding met foto’s erbij gekregen waar ik alles kan vinden. Prima service!

Vanwege de korte afstand van vandaag, ben ik er al vroeg. Zo vroeg dat ik daarna nog even de tijd heb om vier Labcaches in Hardenberg te doen voordat ik mezelf op een Chinees trakteer 😊.

Ik kom in de stad ook nog twee Hardenbergse iconen tegen op muurschilderingen:

Op een flat staat Jan Willem Schutte alias De Klepperman. Het uitgangspunt is een oude foto van Jan Willem Schutte, die van 1918 tot 1933 de ronde deed als laatste ‘echte’ nachtwaker van Stad-Hardenberg. De klepperman waakte er ’s nachts voor dat mensen zich aan de regels hielden en fungeerde als brandwacht en stadsomroeper. ‘s Zomers kun je de klepperaar weer horen… Hardenberg wordt dan omgedoopt tot Klepperstad.

In de binnenstad staat Aaltje Kraak afgebeeld. Zij liet op 8 mei 1708 een kaars omvallen en door een harde oostenwind greep het vuur als een razende om zich heen en legde in slechts anderhalf uur tijd vrijwel het hele stadje in de as. Hardenberg telde op dat moment iets meer dan honderd, vooral houten, woningen. De schade was ook groot doordat het lang niet had geregend. Slechts vier huizen, de kerk en een schooltje op de Eiermarkt bleven gespaard.

Morgen vroeg op. Dan weer een langere afstand

We gaan weer op reis

Uitgelicht

Geplaatst op 13 september 2026 door Camper op pad

Nadat we dit jaar twee keer een reis hebben afgebroken, zijn we weer een grotere reis aan het voorbereiden. Vanaf 17 oktober 2026 vertrekken we voor tweeënhalve maand.

Het zal een zwerftocht naar het zuiden worden waarbij we weer een aantal hoogtepunten willen gaan bekijken maar de route er naar toe ligt nog niet vast. We hebben het plan om het wat rustiger aan te doen dan voorgaande reizen en vooral het weer zal de route bepalen.

We zijn te volgen via Polarsteps en deze website. Het valt ons trouwens op dat er behoorlijk wat wijzigingen zijn doorgevoerd op Polarsteps. Komt het hierdoor dat we er flink wat volgers bij hebben gekregen?

Wel is het zo dat onze reisroutes altijd openbaar zijn en we leveren er tegenwoordig ook altijd een korte beschrijving/verwijzing bij van onze overnachtingsplekken.

Fotoboek

De laatste twee reizen hebben we voortijdig afgebroken. Dat is gelijk ook de reden dat je deze twee reizen (Voorjaarsreis Spanje en Ierland reis) nu in één fotoboek aantreft.

Voorheen liet ik mijn laatste fotoboek zien via de Albelligroep op Facebook. Omdat ik Facebook vaarwel heb gezegd, doe ik het nu hier. Ook zijn er een aantal leden van deze fotogroep die ons volgen vandaar ook wat technische details voor deze volgers.

Het fotoboek is gemaakt op XL formaat. De gebruikte sjablonen zijn van Albelli zelf. Voor de achtergronden heb ik gebruik gemaakt van standaard vormen, de fotolijstjes komen uit kaders – effecten. De gebruikte lettertypes zijn Basic Sans Light, Priestacy en Segoe Print. Het grote lettertype op de kaft is College Halo. Wil je het fotoboek bekijken? Klik dan op de link onder de foto en doe het op een groot beeldscherm.

Camperweekend

11 september 2026 – Heijningen

Twee keer per jaar spreken we een “Camperweekend” af met Mirjam en Jan Rijn. Wij camperen dan met onze Pössl en zij met hun zelfbouw camper (Renault). Dit keer maken we een trip naar Willemstad en omgeving.

Jan Rijn is één van de roeiers die meedoet aan de sloepenrace die georganiseerd wordt ter gelegenheid van het “ Waterweekend” in Willemstad.

We vertrekken rond half één met regen uit Delft. Net als we aankomen, breekt er een waterig zonnetje door. De temperatuur is goed maar we eten nog even een boterham in de camper. We halen wel gelijk de fietsen er af. Kunnen we straks nog even op stap. Mirjam en Jan Rijn werken allebei en arriveren later.

Als de laatste buitjes overwaaien, doen we een korte wandeling in de omgeving van de camper. We proberen een labcache in Heijningen te doen maar de weg blijkt niet door te lopen en stopt voor de snelweg. Dus we wandelen weer terug. Tijdens de wandeling komen we op een bordje nog een bizar verhaal tegen..

We lopen terug en nemen een borrel bij de camper en wachten tot Mirjam en Jan Rijn arriveren. Om 18:50 uur arriveert de After Schoolbus. We eten en kletsen al gauw honderduit terwijl er enorme groepen ganzen over ons hoofd naar het noorden vliegen. In de gezellige “huiskamer” van de camping zetten we de gesprekken voort en wordt het al snel 22:30 uur voor we ons bedje opzoeken.

Waterweekend in Willemstad

12 september 2026

Jan Rijn moet ter gelegenheid van het Waterweekend in Willemstad 14 kilometer roeien in een sloep. Er doen (overal uit Nederland) zo’n vijftien teams mee. De wedstrijd begint om 14:00 uur dus hebben we tijd om vantevoren het oude fort Sabina te bekijken.

Het oude werd in 1809 gebouwd om de toegang tot Holland te beschermen. Vandaag is het voor iedereen geopend en zijn er ook wat kunstenaars te zien omdat het open monumenten dag is en er ook een kunstroute is georganiseerd. Na de rondwandeling over de muren van het fort, fietsen we door naar Willemstad.

In Willemstad is het al een drukke bedoening. Het oude vestingstadje is afgesloten voor auto’s. Om de roeiwedstrijd heen zijn allerlei activiteiten georganiseerd. Ook hier open monumentenroute maar ook een shantykoren festival waar vijf koren aan meedoen. In de straten allemaal gezellige kraampjes.

Jan Rijn vertrekt om 14:02 uur voor zijn veertien kilometer. De boten vertrekken met een minuut tussentijd en de uitslag wordt berekend op basis van de aankomsttijd, terwijl er rekening wordt gehouden met de kracht en rompsnelheid van de boot (weerstand). Jan Rijn eindigt uiteindelijk na ruim anderhalf uur roeien met het “Sloepweesje” op de vierde plaats. Een knappe prestatie!

De wedstrijd wordt gevaren op het open water van het Hollands Diep en is voor ons niet echt te volgen en wij zwerven in de tussentijd door Willemstad en bezoeken onder andere de oude kerk en het Mauritshuis. Bij het Shantykorenfestival drinken we nog even een drankje.

We sluiten de dag af met een gezellig etentje in het grillhuis De Polder in Heijningen en zijn ‘s avonds op tijd voor de regen weer bij de camper.

Delft

13 september 2026

We zijn vandaag na het ontbijt naar huis gegaan. Het weerbericht gaf alleen maar regen op. Dan is het thuis wat comfortabeler dan in onze buscamper.

Jan gaat morgen alleen op pad voor een fietstocht langs het Pieterpad dus nog even relaxed voorbereiden.

Vanaf morgen is deze fietstocht ook weer te volgen op Polarsteps en via deze website.

Bernkastel – Cochem

Uitgelicht

Geplaatst op 17 augustus 2026 door Camper op pad

13 augustus 2026

Daun – Bernkastel op de fiets

Vanochtend waren we al vroeg op. De fietsen werden klaargezet. Eén fietstas met mondvoorraad en drinken en onze zwemspullen voor als de kans zich voordeed op een meertje met verkoelend water. Om 9:15 uur stonden we klaar bij het busstation van Kues waar lijn 300 ons (met onze fietsen) ophaalt voor een fietstocht van Daun naar Bernkastel.

Al weer even geleden hebben we kaartjes gekocht voor onze fietsen (€ 8,00 voor twee fietsen). Omdat er in de aanhanger maar beperkt plaats is voor alle fietsen, is op tijd reserveren noodzakelijk. Buskaartjes voor fietsers zelf kunnen bij de buschauffeur gekocht worden.

De bus arriveert keurig op tijd en de fietsen staan er snel op. Er blijft ruimte voor twee fietsen en fietsers die een dorp verder opstappen. Als we willen gaan betalen, vindt er iets opvallends plaats.

De buschauffeur legt uit dat als we met alle wachtende fietsers groepjes van vier personen maken en per groepje betalen, we korting krijgen!!!

Wij maken dus snel een groepje van vier met twee Belgische passagiers en betalen hierdoor maar € 7,70 p.p. in plaats van € 16,80 per persoon. Dat is nog eens een buschauffeur die meedenkt met z’n klanten. De hele bus zat vol met groepjes van vier!

Alle fietsers stappen uit bij het oude treinstation van Daun waar de Maare-Mosel-Radweg begint. De fietstocht loopt over fietspaden die zijn aangelegd over een oud spoortraject. Het traject van de MMR gaat lichtglooiend naar beneden van Daun naar Bernkastel aan de Moezel.

De hele route is prachtig aangelegd en goed bewegwijzerd. We fietsen door koele tunnels en over viaducten met mooie uitzichten. Wel jammer dat er onderweg maar weinig stops waren. Met het warme weer (34° C. ) van vandaag, was een koel drankje wel lekker geweest. We maakten weliswaar onze eigen wind maar die voelde aan als een warme föhn… Pas in het zicht van de Moezel diende zich een eerste uitspanning aan waar we dan ook gelijk gebruik van maakten. Allebei even een alcoholvrij biertje voor de dorst, heerlijk!

Na ruim 64 kilometer zijn we omstreeks 16:30 uur weer terug bij de camper. Moe, dorstig en bezweet. Geen zwemgelegenheid onderweg maar gelukkig met hele goede douches op deze camperplaats. Prima dag!

Hitteplan

14 augustus 2026

Het gaat volgens onze weer app 37 °C. worden. Reden voor ons om te kijken of er op deze camperplaats een plaatsje is met meer schaduw. Dat lukt! We staan nu op een zeer schaduwrijke plek. Opnieuw vlak aan de Moezel. Dankzij de bomenrij vlak voor ons de hele dag schaduw. Fijn!

Tot het eind van de ochtend hangen we lui voor de camper. We lezen en luisteren naar muziek en podcasts.

‘s Middags pakken we de fiets en brengen voor de tweede keer een bezoek aan het zwembad in Kues. In het zwembad lezen we een buitentemperatuur af van 40.3 °C. Na het zwemmen halen we nog wat boodschapjes bij de Lidl.

Als we in de avond voor de camper zitten, worden we verwend door een zeer verdienstelijk spelend harmonieorkest dat een concert geeft aan de andere kant van de weg die voor de camperplaats loopt.

Naar Wintrich

15 augustus 2026

Het eerste dat opvalt als we vanochtend de hordeur openzetten (we hebben vannacht met de deur open geslapen) is het theekopje dat we gisteravond op tafel hebben laten staan. De mieren hebben zich te goed gedaan aan het laatste beetje thee in het kopje.

Tijdens het ontbijt varen de eerste schepen van de beroepsvaart al weer voorbij. We zien er veel Nederlandse schepen tussen.

Nu de temperaturen nog niet zo hoog zijn, maken we een fietstochtje naar Wintrich waar we een labcache doen met boven op de helling een mooi uitzicht over de Moesel. Op de terugweg drinken we een kopje koffie en thee waarna we weer naar de camper fietsen en waar we lekker in de schaduw zitten te lezen.

De middag besteden we weer op de dezelfde manier als de laatste twee dagen in het mooie openlucht zwembad van Kues. Het wordt ons laatste bezoekje want morgen gaan we verkassen richting Cochem waar we Casper, Malou, Sam en Lot gaan ontmoeten.

Vanmiddag in het zwembad toch nog even geschrokken. De hemel werd erg grijs en we roken een vieze brandlucht. Het begon erg hard te waaien dus besloten om naar de camper te gaan want alle luiken stonden nog wagenwijd open. Onderweg ontvingen we op onze telefoons de Duitse variant van een NL-alert.

Bij nader inzien viel het mee. De rooklucht werd veroorzaakt door een draaiende wind en afkomstig van de grote natuurbrand bij de Belgische Ardennen. Gelukkig bleken de luiken bij aankomst nog heel. Volgende keer toch maar niet wagenwijd open laten staan.

‘s Avonds gaan we wat eten aan de overkant bij de camperplaats in het dorpje Graach. We eten samen één flamkuche en een Schinkenplatte met ijs toe. Lekker. Bij het eten drinken we voor het eerst een Weinschorle (wijn met mineraaleatwe). Heerlijk voor de dorst!

Na afloop wandelen we nog even door het dorpje. Verrassend leuk!

Als we later die avond nog in het donker voor camper zitten te genieten van de rust en stilte, komt dit langs…

Cochem

16 augustus 2026

Vandaag zijn we op bezoek geweest bij Casper, Malou, Sam en Lot. Zij hadden een huisje gehuurd voor één week vlakbij Cochem.

We arriveerden daar om 9:45 uur. We hadden een heel gezellige dag met elkaar. De ochtend hebben we bij het huisje doorgebracht en gezellig spelletjes met de kinderen gedaan.

Na een kort middagslaapje van Lot hebben we de fietsen op de auto gezet (die van ons stonden nog achter op de camper) en naar een parkeerplaats aan de Moezel gereden.

Vanaf daar hebben we een mooie fietstocht gemaakt langs de Moezel van Cochem tot aan Nehren en na een “weinpicknick” weer terug naar Cochem waar we de dag hebben afgesloten met een gezellig etentje met elkaar.

Na het etentje hebben wij de fietsen weer achterop de camper gezet en hebben we afscheid genomen van elkaar. Het was een gezellige dag!

In tien minuten vonden we deze camperplaats aan de Moezel bij Bruttig – Fankel. Geen voorzieningen maar wel een mooi plekje!

Morgen gaan we weer naar huis. We zijn er heerlijk wat dagen tussen uit geweest. Ook fijn om te merken dat het reisje ook Agnes goed is bevallen.

Op familiebezoek en meer

Uitgelicht

Geplaatst op 13 augustus 2026 door Camper op pad

Harfenmühle

9 augustus 2026

Vanaf Prüm is het maar een klein uurtje rijden naar Camping Harfenmühle. Vanaf Prüm loopt een mooie weg naar Mōrschied. We kruisen onderweg de Moezel die we vanaf een hoog viaduct onder ons voorbij zien schieten. We maken er even een stop bij de bekende parkeerplaats Moselblick. Mooi uitzicht.

We gaan naar deze camping om Jelmer en Rosemarije , onze zoon, schoondochter en Jochem en Tobias, hun kinderen te ontmoeten. Nog voor we ons bij de receptie kunnen aanmelden, worden we al gespot door Jochem die ons welkom heet. Zij staan hier met de caravan. Er komt net een plaatsje naast hen vrij. Gezellig. We boeken voor twee nachtjes.

Op de camping is een zwemvijver en een beekje waarin elke ochtend “edelstenen” worden gestrooid. Alle kinderen zoeken in het water en halen ze boven water. Het water in het beekje staat erg laag vanwege de droogte. We nemen met de kinderen even een duik in de zwemvijver.

Wat later op de dag maken we een wandeling door de bossen in de buurt. De wandeling gaat normaal gesproken over vlonders door moerassig gebied. Nu is het zelfs hier droog. Bij het begin van het wandelgebied is ook een kleine speeltuin met klauterobjecten en sporttoestellen. Jochem en Tobias zijn erg sportief aangelegd en vinden het leuk om er even te spelen.

We sluiten de middag af door gezellig met elkaar te eten bij een biergarten in Kempfeld. De jongens vinden hier ook weer allemaal “edelsteentjes” die ze tussen het grind op de grond aantreffen.

We sluiten de dag af met een spelletje bij de caravan en gaan al vroeg slapen.

Idar – Oberstein

10 augustus 2026

We beginnen de dag met het edelstenen-ritueel op de camping en zien hoe een medewerker van de camping een emmer met “edelstenen” in de beek gooit. Als de emmer leeg is, kan de “jacht” beginnen.

Edelstenen ritueel

We blijven op de camping maar maken met ‘s middags elkaar wel een uitstapje naar de edelstenenmijn bij Idar-Oberstein.

We krijgen van een jongedame een rondleiding in het Duits. Als ze in het Duits de kinderen er bij wil betrekken, blijkt dat er alleen maar Nederlandse kinderen in de groep zitten. Dat wordt vertalen dus. Gelukkig zijn er audioguides in verschillende talen waaronder het Nederlands.

In de mijn kun je zien welke gesteenten er hier te vinden zijn. De omgeving staat helemaal in het teken van de edelstenen. Het verbaasde ons best dat er zoveel verschillende stenen in één mijn te vinden zijn. Na ons bezoek aan de mijn hebben we gezellig met elkaar “geborreld” en pannenkoeken gebakken en gegeten.

Bernkastel-Kues

11 augustus 2026

Niet zo ver van de familie camping waar we de afgelopen twee nachten stonden, strijken we nu neer op een mooie camperplaats slechts 39 km verderop aan de Moesel.

We hebben wel weer even zin om rustig aan te doen. In de middag brengen we een bezoekje aan het oude dorpje (of is het een stadje) Bernkastel – Kues.

Het is een erg gezellig dorpje/stadje met prachtige vakwerkhuizen. We doen er wat “boodschappen” voor onze buurvrouw en genieten van de mooie huizen.

Aan de andere kant van de Moezel zoeken we waar we donderdag vertrekken met de (fiets) bus naar Daun. Dat is snel gevonden en toevallig zien we de fietsbus ook net aankomen. Hierdoor weten we gelijk hoe alles er aan toegaat.

Na wat boodschappen bij de Lidl maken we ons fietsrondje af. Via de brug bij Wehlen gaan we weer terug naar de camperplaats waar we bij het incheck punt ( open van 16:00 – 18:00 uur) voor drie nachten boeken.

Zeltingen-Rachtig

12 augustus 2026

De hoge temperatuur noodzaakt ons een mentale voorbereiding op de dag van morgen als het nog wat warmer gaat worden (32° C. ).

We doen het nog rustiger aan dan we de laatste dagen al doen. ‘s Ochtends maken we een klein fietstochtje naar het dorpje verderop aan de Moezel, Zeltingen-Rachtig.

We doen er drie Labcaches die ons wat leren over het wijngebied om het dorp. Zo weten we nu wie de “wijnkoninginnen” zijn van 2022 en 2025. We bezoeken er ook een oud kerkje met een mooi houten interieur en oude houten beelden.

Daarna nuttigen we in de schaduw een kop thee en een lekkere kop koffie met iets lekkers er bij (sorry, foto vergeten te maken). Op de brug doen we de snelste labcache van deze regio en vervolgens fietsen we via de hangbrug bij Wehlen weer terug naar de camper.

Na een luie siësta van ruim twee uur, brengen we de rest van de middag door in het prachtige openluchtzwembad van Bernkastel-Kues.

‘s Avonds proberen we nog wat beelden te schieten van de zonsverduistering. Het lukt niet echt duidelijk zichtbaar een eclips op de foto te zetten. Wel prachtig strijklicht op de wijnhellingen.

Wijnhellingen Moezel

Wat dagen naar Duitsland

Uitgelicht

Geplaatst op 9 augustus 2026 door Camper op pad

Chateau de Wégimont

6 augustus 2026

Ruim anderhalve maand geleden schreven we voor het laatst over onze reisavonturen. We hebben toen verteld dat we de Ierland reis halverwege hebben afgebroken omdat het niet goed ging met de gezondheid van Agnes.

Gelukkig kunnen we nu weer op reis.

Dit keer gaan we richting Duitsland waarbij we ook twee van onze kinderen gaan opzoeken die daar vakantie houden.

Vandaag zijn we in twee en half uur naar België gereden en hebben ons witte huisje op wielen op de camperplaats geparkeerd bij het mooie kasteeltje Chateau de Wégimont vlakbij Luik. Ooit stonden we hier al eens in de buurt op de bekende camperplek bij de mijn van Blegny.

We doen niet veel vandaag. De enige inspanning die we ons permitteren is een kleine wandeling door het park dat bij het kasteel ligt. Het ooit mooie kasteelpark is veranderd in een soort van vakantiepark met camping, wandelpark met hoog uitzichtspunt, een mooi zwembad met grote glijbanen, een roeivijver en met een speeltuin. Het kasteel zelf, huisvest een restaurant dat vermoedelijk onze begroting te boven gaat.

We doen het er mee en houden ons rustig in de schaduw bij onze camper.

Ballade de Mme Paulus

7 augustus 2026

Vanochtend na een heerlijk koele nacht lekker uitgeslapen. We zaten pas om half tien aan ons ontbijt. Uniek laat voor ons doen.

In de omgeving van onze camping liggen enorm veel geocaches. Dit keer deden we geen labcaches om de omgeving te verkennen maar maakten we een mooie wandeling. De “Ballade de Mme Paulus” bracht ons langs 21 geocaches op een mooie route door het heuvellandschap om het Domaine de Wégimont.

Voor diegenen die niet weten wat geocachen is, kijk eens op onze website (camperoppad.com). Je vindt er een pagina met uitleg over dit favoriete spel van ons.

Vandaag een hartje bij alle logs voor ons Geocache maatje George. Hij weet wel waarom!

Bij terugkomst op de camping de onderweg gekochte broodjes opgegeten en een middagdutje gedaan.

De laatste activiteit van vandaag was een plons in het mooie (verwarmde) zwembad op het Domaine de Wégimont. Hoewel de buitentemperatuur er niet echt aanleiding toe geeft, verwarmt men het bad tot 26°.

Prüm

8 augustus 2026

We rijden in een uurtje over een, voor Belgische begrippen, prima weg naar Prüm waar Agnes een mooie camperplek heeft gevonden.

We komen maar net op tijd aan. Gelijk nadat wij ons hebben geïnstalleerd, is de camperplaats al weer vol. Bij aankomst zien we ook dat in het verlengde van de parkeerplaats een grote vlooienmarkt wordt gehouden. Na een kopje kopje koffie lopen we even langs de stalletjes. Altijd gezellig.

Na de lunch bij de camper maken we een fietstochtje langs het riviertje de Prüm dat door Prüm loopt… (logisch hè). Er loopt een mooi geasfalteerd fietspad langs het water.

We rijden eerst stroomafwaarts naar het Sculpturenpark. Het betreft een grote tuin waar de smid allerlei sculpturen van ijzer heeft gesmeed/gemaakt. Het thema van de sculpturen is de natuur. Niet heel bijzonder maar toch knap gemaakt en leuk om te bekijken.

Hierna fietsen we stroomopwaarts tot aan het dorpje Wilwerath. Hierna worden de hellingen ons te steil in de warme zon.

We keren om en pakken een biertje op het terras voor de basiliek van Prüm die helaas gesloten is zolang de kermis voor de deur wordt gehouden. Na deze opfrisser vinden we tijd voor een rondje om de basiliek in de vorm van een labcache.

De rest van de dag luieren we in de schaduw voor onze camper.

Terug naar huis

Uitgelicht

Geplaatst op 19 juni 2026 door Camper op pad

Turlough – Crossmolina

15 juni 2026

Vanmorgen hebben we eerst nog een rondje op Achil Island gereden. We wilden eigenlijk naar het verste puntje bij Keem Bay. Dat feestje gaat helaas niet door. Vanaf Dooagh Keel is de weg afgesloten. We keren om en rijden naar Castlebar.

Bij Castlebar Station parkeren we de camper. We maken hiervoor vaak gebruik van een QR – code die we op parkeerplekken aantreffen van Apcoa-services. Even de QR code scannen, betalen (vaak voor een hele dag maar een klein bedrag), en de fietsen er af. We zetten hier de camper neer niet ver van de Greenway naar Turlough.

De Greenway loopt 7 km langs een riviertje naar het National Museum of Ireland. Het museum is gratis toegankelijk en heeft een leuke collectie over het Ierse “Folklife” van de laatste 100 jaar. Erg leuk om te zien en tentoongesteld in een modern vormgegeven gebouw.

In de omgeving van het museum maken we nog een korte wandeling om een labcache op te lossen. Het laatste onderdeel van de labcache is één van de oudste kerken, gezien de ronde kerktoren, die gebouwd is tussen 900 en 1200 jaar na Christus. Ook hier weer de grafzerken in de ruïnes.

We fietsen hierna de Greenway terug naar Castlebar.

Van Castlebar rijden we in drie kwartier naar onze overnachtingsplek bij Crossmolina. De gratis camperplaats is een tip van Yvonne van Schipperen. Bedankt! Het is een oude aanlegsteiger van een voormalige veerboot. Het haventje wordt nu alleen nog gebruikt voor vissers die hier op forel vissen. We vinden hier een prima plekje voor de nacht.

Doordat er vandaag weinig wind is, maken we wel voor het eerst echt kennis met de “midges” die behoorlijk kunnen steken. We blijven binnen achter de horren.

Naar huis

16 juni 2026

Agnes zit al een poosje lichamelijk niet goed in haar vel. We hoopten dat deze reis daar verandering in zou brengen. Maar na opnieuw een slechte nacht, maken we ons zorgen om haar gezondheid. Zonder hier helemaal uit de doeken te doen wat er speelt, hebben we vanmorgen besloten om thuis eerst uit te zoeken wat er met haar aan de hand is.

Zodra duidelijk is wat we er aan kunnen doen, gaan we verder met reizen want dat laatste vinden we nog steeds fantastisch.

Vandaag hebben we gebruikt om over de kleine Ierse wegen naar Rosslare terug te rijden en daar de ferry naar Fishguard te nemen.

Na een volle dag reizen en een boottocht van Rosslare naar Fishguard overnachten we op de Tregoes camping. De reden hiervoor is de ligging van deze camping (op 10 minuten rijden van de aankomststeiger van onze ferry). Na telefonisch contact en reclame op hun website laten ze ons weten dat laat aankomen geen probleem is. We hebben met deze camping echter een slechte ervaring (lees voor meer bijzonderheden onze Polarsteps).

17 en 18 juni 2026

We zijn vandaag in één rit van Fishguard naar Dover gereden met een koffie- en een lunchpauze. Om 16:00 uur kwamen we aan bij de ferryport en konden hierdoor met een boot eerder dan gepland oversteken naar Calais.

Tien minuten rijden van de haven, overnachten we op de grote Camping-Car Park. Er is hier plaats voor ruim honderd campers. Het is een prima plek vlakbij het centrum en boulevard.

Morgen rijden we in één keer naar huis. We hopen jullie gauw te laten weten wat onze volgende reis zal zijn.

De tweede helft van onze Ierland reis houden jullie te goed. Als het aan ons ligt, gaan we snel terug. Het is er prachtig!

The Wild Atlantic continues…

Uitgelicht

Geplaatst op 14 juni 2026 door Camper op pad

Sky Road – Omey Island – Kylemore Abbey – Mulranny

12 juni 2026

Sky Road

Sky Road (11 min)

We beginnen de dag met het rijden van de Sky Road. Het is een prachtige weg en we begrijpen wel een beetje hoe deze weg aan z’n naam komt. Overal om je heen de wolken die met windkracht 5 door de lucht jagen. Het is goed dat we vandaag vroeg zijn vertrokken. We komen bijna geen andere auto’s tegen. Elkaar passeren op deze weg is trouwens geen probleem.

Omey Island

De volgende route gaat richting Omey Island. De weg brengt ons naar een discoverypoint van de Wild Atlantic. Bij het uitzichtpunt waar we de camper even parkeren, is vanwege het lage tij de baai drooggevallen.

Als je dat wilt, kun je hier de baai oversteken met je camper naar Omey Island. Als je maar drie uur voor hoog water terug bent. Wij durven dat niet aan. We hebben eenmaal een slechte ervaring gehad in Denemarken bij de oversteek naar Mandö. Toen kwamen we kantje boord aan de overkant.

Hier zien we verschillende auto’s zonder problemen de oversteek maken. De route staat met borden aangegeven op de zeebodem. De flora en fauna van de zee vinden we terug als we een stukje het “strand” oplopen. Bij Cleggan Harbour sluiten we dit stukje weer af. Opnieuw een mooie route!

Omey Island (2:39 min)

Kylemore Abbey

Kylemore Abbey is weer één van Ierlands hoogtepunten. Het landgoed dat ooit eigendom was van Mitchell Henry is niet lang na zijn overlijden overgenomen door de Benedictijnse Orde, een gemeenschap van nonnen die vanaf 1920 hier leven, bidden en werken. Maar de orde exploiteert het landgoed zeer commercieel en verdient door de vele bezoekers genoeg kapitaal om het landgoed prima te onderhouden.

Je kunt het landhuis bekijken dat met smaak is ingericht. Behalve het landhuis wandelen we ook naar de Gotische kerk en het mausoleum waar Mitchell Henry en zijn vrouw begraven zijn.

Hierna rijden we met de shuttlebus (we zijn lui) naar de grote ommuurde tuin. De tuin is wederom prachtig.

Het kent een deel met sierplanten en een deel met groenten (een gigantische moestuin). Als we door de tuin wandelen, is er heel wat personeel aan het werk en dat zijn geen nonnen 😉.

Na Kylemore Abbey twijfelen we even waar we gaan overnachten. In eerste instantie gaan we naar Leenaun. Hier lunchen we aan het enige fjord dat Ierland rijk is. Omdat de beoogde camperplek erg dichtbij een doorgaande weg is en we er erg scheef staan, rijden we door.

Het wordt uiteindelijk Mulranny. Bij Leenaun pikken we nog een lifter op. Het is een jonge Zuid-Koreaan die de halve wereld rondreist. In Westport zetten we hem af.

We vinden bij Mulranny een grasveld vlakbij zee. De plek heeft niet zoveel faciliteiten maar met de warme douches zijn we heel blij. Dat we te midden van de grazende schapen staan, geeft de plek alleen maar meer charme.

Naar Achill Island

13 juni 2026

Mulranny Beach

Omdat we vandaag maar een klein stukje verder hoefden te reizen, hebben we uitgebreid ontbeten en daarna nog een wandeling gemaakt in de omgeving van de camperplek.

De omgeving hier is best wel bijzonder. Het land waar de schapen op grazen is doorschoten met allemaal kreekjes die bij laag water droogvallen en waar bij hoog tij nog wat water in loopt. Het is een soort overgangsgebied. In de buurt is ook al wat duinvorming te zien.

We lopen door het gebied heen en op twee wat diepere stromen steken we het water over met twee houten bruggen. Aan de overkant verdwijnt het pad tussen de varens. We vinden er nog een oud soort pomphuis met verroeste pijpen.

Op de terugweg maak ik nog wat plaatjes in en om het teruggetrokken water.

Achill Island

De rit naar onze volgende stop is maar kort. We schuiven vijftien kilometer op. De camperplek is op Achill Island. We vinden hier een mooie plek om twee nachtjes te overnachten. Ook weer de was gedaan die dit keer snel droogt in de zon en wind.

Morgen gaan we een fietstocht maken over de Great Western Greenway die hier vlakbij loopt.

The Great Western Greenway

14 juni 2026

Er wordt vandaag perfect fietsweer voorspeld. Zonnig, windkracht 3 en in de loop van de dag wordt het 18°. Zo goed hebben we het de laatste twee weken nog niet gehad.

Vlak voor de brug van Achill Island begint het deel van de Great Western Greenway dat wij willen rijden. Zoals alle greenways tot nu toe is deze ook weer pico bello verzorgd. Gereedschap, oplaadpunt en duidelijke uitleg over de route. Er zijn zelfs speciale parkeerplekjes voor invaliden.

We fietsen ‘s morgens de Greenway terug naar onze overnachtingsplek bij Mulranny. Prachtige uitzichten over zee. We zien dat er hier ook nog turf wordt gestoken. Het wordt hier lokaal op Achill Island nog gebruikt als brandstof voor open haarden en kachels.

Vanaf Mulranny gaan we opnieuw de Wild Atlantic op. Ditmaal op de fiets. De kustweg is rustig om te fietsen en de hoogteverschillen geven geen enkel probleem. Vanaf Mulranny hebben we windkracht drie mee. Ook nu weer fantastisch fietsen met de mooiste uitzichten. De kust verandert voortdurend.

Bij een klein strandje liggen we anderhalf uur in de zon wat te lezen. Agnes ziet zelfs dolfijnen.

Agnes leest op dit moment het boek van de Ierse schrijfster Elisabeth O’Connor. Het boek speelt zich af op één van de eilanden in deze omgeving. De schrijfster heeft zich onder andere laten inspireren door de verhalen van de Blasket eilanden.

Een stukje verderop is een herinneringsplaquette op te muur te vinden. Een groot deel van de Spaanse Armada is in 1588 op deze kusten vergaan. De plaquette geeft aan waar destijds de Spaanse scheepswrakken werden gevonden.

Terug op Achill Island eindigen we onze fietstocht bij de SuperValu supermarkt waar ze heerlijke softijsjes verkopen.

Met een Indiase toko en een muzikale avond (live muziek) in de pub sluiten we deze mooie dag af.

Going up The Wild Way

Uitgelicht

Geplaatst op 11 juni 2026 door Camper op pad

Ring of Dingle

7 juni 2026

Het weerbericht is vandaag niet veelbelovend. We starten rustig op en rijden met regen rond 9:00 uur weg van de camping uit Killarney. We tanken en de prijs van de diesel valt mee (€ 1,79 p/l). De berichten van voor ons vertrek, kloppen niet. Er is tot nu toe overal benzine en diesel te krijgen.

We slaan de Ring of Kerry over (al eens gereden in 2010) en rijden het schiereiland Dingle op. We boffen… bij de stad Dingle zelf is het even droog. We slenteren wat door het stadje en bekijken een paar winkeltjes.

Naast de grote kerk (begint net een dienst) ontdekken we een soort van bezinningstuin met een kerkhofje (hier liggen allemaal nonnen begraven), een labyrint en een familietuin. De tuin is mooi en met zorg aangelegd.

Als het weer begint met regenen, rijden we door naar het meest westelijke puntje van Ierland (en Europa).

Vlak voor het meest westelijke punt van Ierland maken we eerst een stop om een boterham te eten en maken alleen snel een paar foto’s. Het regent nog steeds. We genieten van een Ierse vrouw die allemaal “echte” Ierse koek verkoopt aan de toeristenbusjes die hier een stop maken. Ze loopt aardig binnen in de korte tijd dat wij hier staan (€ 3,00 per koek 😉).

Wat later stoppen we om bij het uitkijkpunt naar de Blasket eilanden te kijken. Hier ontdekken we min of meer bij toeval een mooi museum dat gaat over de oude bevolking van deze eilanden. Prachtig vormgegeven! Centraal in het museum staan de schrijvers die de Blasket eilanden heeft voortgebracht. Veel Ieren zijn grootgebracht met het werk van Peig die een voortrekkersrol heeft vervuld voor de Ierse taal. We krijgen in het museum ook een goed beeld hoe zwaar de bevolking van de vijf Blaskets het heeft gehad voordat de Ierse regering de eilanden heeft geëvacueerd in 1953. Het was niet meer mogelijk om er veilig te leven voor de laatste 23 bewoners.

We staan vanavond op een gratis plekje achter een Pub / Restaurant Tankard. Mooi uitzicht op zee en vlakbij de Tralee – Fenit Greenway die we morgen bij goed weer willen gaan fietsen. Vanavond hebben we bij het restaurant gereserveerd. We eten allebei een vismenu en proeven ons eerste Guiness biertje. We vinden het wel te drinken maar nu niet speciaal.

Fenit – Adare

8 juni 2026

We beginnen de dag met een fietstochtje naar Fenit. Onze overnachtingsplek ligt aan de Greenway van Tralee naar Fenit. Het is een gloednieuw aangelegde Greenway van 13,5 km. Opnieuw perfect uitgerust met kilometerbordjes en keurig geasfalteerd. Het stuk naar Fenit Harbour biedt prachtige uitzichten over de zee.

Bij Fenit Harbour zijn ondanks de temperatuur (het is ongeveer 10° C. ) een aantal mensen aan het zwemmen in het koude zeewater. Wij fietsen dan nog even de pier af naar het werkelijk schitterende beeld van Saint Brendan the Navigator. De gedetailleerde kleding zit vol met allerlei Ierse symboliek.

Die symbolen vind je ook weer terug in het kleine beeldenparkje op het havenhoofd bij het standbeeld. Wij loggen er bovendien onze eerste echte geocache in Ierland. We fietsen terug naar de camper en rijden naar onze volgende bestemming.

Via een bijzondere route rijden we naar Adare. Google stuurt ons weer eens over onnavolgbare weggetjes maar… we komen hier omstreeks 13:15 uur aan. We eten hier een boterhammetje en gaan dan op de fiets naar het dorpje.

Volgens de boekjes moet Adare het mooiste dorpje van Ierland zijn. Door de hoofdstraat rijdt veel langzaam rijdend verkeer omdat Adara precies op een driesprong van wegen ligt. Aan de hoofdstraat ligt een aantal kleine cottages met rieten daken waar in de meeste gevallen kleine winkeltjes zitten.

Het mooiste vinden wij de abdijkerk van de Holy Trinity tegenover deze huisjes. Door het gebruik van de ruwe onbewerkte grijze steen heeft de kerk een ruw, sober en ingetogen interieur. Vooral de prachtige glas en lood ramen komen hierdoor erg mooi uit.

Het Heritage Center biedt vooral toeristische informatie over de omgeving en verkoopt Ierse souvenirs. Na drie kwartier Adare fietsen we terug naar de camping voor de nodige huishoudelijke klusjes zoals wassen, een fris bed opmaken en lekker douchen.

Limerick – Newmarket-on-Fergus

9 juni 2026

We willen vandaag even rondkijken in Limerick. Nadat we weer helemaal geserviced hebben, komen we na een half uurtje daar aan. We rijden twintig minuten rond voordat we een vrije parkeerplaats vinden bij de Technische Universiteit. Dat is vast omdat wij uit Delft komen 😀.

We maken aan de hand van een labcache een rondje langs de toeristische hoogtepunten van Limerick. Als we het rondje lopen, komen we er achter dat dit rondje plaatselijk bekend staat als de Three Bridges Walk.

Wij nemen een kijkje in het Hunt Museum, lopen om St. Mary’s Cathedral, het St. John’s Castle en maken het rondje weer compleet bij de bootclub van Limerick.

We eten een heerlijke sandwich op het terras van de Spar (grappig… een supermarkt met een terras) en lopen naar de Limerick City Gallery of Art waar we een tentoonstelling met keramiek en schilderijen bekijken.

We staan vannacht op een gratis camperplek bij een kerk in het plaatsje Newmarket-on-Fergus. We kregen de tip voor deze plek van Alida van Veelen. Bedankt! Onder de bomen voor de kerk is het om 16:00 uur als we aankomen nog erg rustig. Er zijn hier geen faciliteiten maar na onze campingstop in Adare kunnen we er weer even tegen.

We gaan ook even de douche uitproberen. We hebben vanochtend vroeg nog een ultieme poging gedaan om de afvoer te fixen. Als het vanavond weer niet lukt, stoppen we er mee.

Na het avondeten wandelen we nog in de omgeving en we hebben een poosje zitten kijken naar de training van een Hurlingteam. Het spel gaat razendsnel en is een mix tussen honkbal, hockey en rugby. We zijn blij dat we hier kunnen kijken op een overdekte tribune want er komt net een enorme hoosbui voorbij.

Wat ook fijn is aan deze parkeerplaats zijn de grote prullenbakken waar we onze pakketjes met afval in kwijt kunnen. De afvoer liep wel iets beter maar nog niet echt helemaal jofel. We doen het er mee. Thuis mee naar de garage.

The Burren – Cliffs of Moher – Doolin

10 juni 2026

We beginnen vandaag in het dorpje Corofin waar het Nationale Centrum van The Burren is. In het centrum zelf, krijg je veel uitleg over het ontstaan van dit woeste gebied.

Het mooie van dit centrum is dat je voor de deur wordt opgehaald met een shuttlebus die je gratis naar een centrale plek op The Burren brengt. Vanaf die plek zijn er diverse routes uitgezet. In het centrum zelf krijg je van de routes een uitgebreide beschrijving mee.

Wij kiezen voor de witte natuurroute. Wit omdat de hele route met kleine witte bordjes is uitgezet. Onderweg staan genummerde paaltjes die corresponderen met de routebeschrijving. Wij vonden het erg leuk om te doen. Wel goede schoenen meenemen! De grond is erg rotsachtig.

Vlak voor het einde van de wandeling krijgen we ook nog net de kans om onze nieuwe (speciaal voor het Ierse weer aangeschaft) regenponcho’s / pelgrimjassen uit te proberen. Na afloop worden we weer keurig in Corofin afgezet door de shuttlebus die elk half uur heen en weer rijdt.

Hoewel we het eigenlijk niet van plan waren, zijn we toch naar de Cliffs of Moher gegaan. Toen we hier zestien jaar geleden waren, goot het. Nu is het prachtig weer dus hebben we ons toch maar met de honderden andere toeristen aan de Cliffs of Moher Experience gewaagd.

In de afgelopen zestien jaar is er enorm veel veranderd. Ierlands topattractie kent nu geasfalteerde paadjes omhoog en onderweg wordt in toeristenwinkeltjes heel Ierland verkocht. En… als we eerlijk zijn… we hebben tijdens deze reis al veel mooiere rotspartijen en kliffen gezien.

Maar… met dit heerlijke weer hebben we een prachtig uitzicht op de beroemde kliffen van Moher. Na een half uurtje wandelen houden we het voor gezien en gaan we weer verder.

We hebben na de Cliffs geen zin om nog een eind te rijden en gaan naar een camping in de buurt die enigszins betaalbaar is. Eigenlijk zouden we doorrijden maar rond Galway zijn de campingprijzen erg hoog. Deze camping in Doolin is prima!

Galway – Clifden

11 juni 2026

Het is een druilerige dag. Bovendien harde wind (windkracht 5). We reizen vandaag een stukje verder naar het Noorden langs de Wild Atlantic.

Onze eerste stop is de St. Mary’s Cathedral in Galway. Het kost weer flink wat moeite om hier je camper kwijt te raken. Maar… we hebben geluk. Niet ver van de kerk vinden we bij een kapotte parkeermeter een plekje.

De kathedraal is niet ver lopen. Aan de buitenkant is de kathedraal sober qua uiterlijk maar van binnen is het erg mooi vorm gegeven. Opnieuw eenvoudig met de grijze stenen maar de prachtige glas-in-loodramen geven het toch een warme uitstraling.

Het houten dak en de houten banken maken deze uitstraling compleet. De kapellen aan weerszijden van het schip krijgen met kunstlicht een aparte sfeer. De labcache die over deze kathedraal gaat, kun je alleen binnen oplossen. Best wel bijzonder omdat de locaties van een labcache 24/7 bereikbaar moeten zijn.

Voordat we weer verder rijden, brengen we weer een bezoekje aan de Lidl om onze verse voorraad wat aan te vullen. Bij de Lidl lukt het altijd wel om een parkeerplek te vinden.

Het weer blijft slecht. De hele dag is het grijs en miezerig weer. We rijden naar Clifden waar we morgen de Sky Way willen rijden. Vandaag rijden we alvast de eerste twee kilometer vande beroemde weg.

Pas als we bij onze overnachtingsplek aankomen, stopt het met regenen en wordt het wat lichter. De wind neemt alleen wel toe. Gelukkig staan we bij het Boat House in de luwte. We genieten van ons uitzicht.

Ring of Beara

Uitgelicht

Geplaatst op 6 juni 2026 door Camper op pad

Adrigole

4 juni 2026

Lui dagje vandaag. Gewandeld langs de baai. Gelezen, een spelletje.,puzzelen, breien, lekker douchen😀… kortom geluierd. Vandaag niet gereisd. Morgen gaan we weer verder.

Trouwens…. We hebben de afgelopen dagen enorm veel een soort van yucca’s langs de weg in bloei zien staan. Het zijn echter bloeiende Cordylines. Volgens Google ook wel Cabbage-palmen genoemd.

Rondje Beara

5 juni 2026

Healy Pass

We beginnen het rondje door over de Healy Pass te rijden. Deze weg is ooit aangelegd als werkgelegenheidsproject tijdens de Great Famine. De weg is weliswaar smal maar goed te doen voor campers. We vinden op YouTube zelfs een filmpje van een Brits stel dat de Pass rijdt met een grote Hymer. Om te laten zien dat het goed te doen is, maak ik een filmpje. Stom genoeg zet ik op weg naar boven de Timelaps-camera aan. Van boven naar beneden zie je de rit in normale video.

Healy’s Pass (16:38 min)

We hebben een prachtige rit met schitterende vergezichten. Het is helder weer met zelfs hier en zon en blauwe luchten. We genieten! Omdat we op tijd zijn vertrokken, hebben we maar weinig tegenliggers.

Dooneen

We maken een kleine maar mooie stop vlak voor het dorp Allihies langs de kust. Er is hier terecht een prachtig discoverypoint van de Wild Atlantic. Het point heet Dooneen en heeft mooie rotspartijen in het water. We ontdekten hier ook nog een paar (voor ons) nieuwe bloempjes.

Het stuk dat we hier langs de kust rijden is weer schitterend. We passeren de dorpjes Eyeries en Allihies met hún gekleurde huisjes. Prachtig!

Eyeries – Allihies (12:22 min)

Cable Car Ferry

Na opnieuw een schitterende camperrit komen we aan bij de Cable Car Ferry die ons naar Dursey Island kan brengen. Tenminste… als het niet te hard waait. Gelukkig… hoewel het hard waait (doet het vaak in Ierland 😉), kunnen we een kaartje kopen en niet veel later “rijden” we naar de overkant.

Het ritje is prachtig met mooie uitzichten. Het is mogelijk om een mooie wandeling te maken op Dursey Island. We kiezen voor een korte wandeling naar het kerkhofje vlakbij het haventje.

De Engelsen hebben in 1602 hier flink huisgehouden. Veel Ieren waren een veldslag bij Kinsale naar Dursey gevlucht en de Engelse soldaten hebben uit wraak ruim 300 mensen op dit eilandje vermoord.

Op het kerkhofje vinden we echter niet heel oude graven. Wel is het een mooi plekje aan de Dursey Sound. We passeren hier nog een aanlegsteiger voor vissersboten? Het lijkt er wel op als we al die kreeftenkooien zien.

Op de terugweg met de CCF valt ons het bijzondere interieur op: … psalm 91 en “holywater” hangen in een hoekje en de brandblusser valt ook op. Het haakje aan de binnenkant van deur lijkt ook niet al te stevig. Wat je binnen niet ziet, is dat de deur aan de buitenkant ook nog wordt vergrendeld.

We komen zonder gekke dingen aan de overkant. We eten bij de viskraam onze eerste fish and chips op deze reis.

Cable Car Ferry (3:38 min)

Teruglopende naar de camper, begint het ook te regenen om de rest van de middag niet meer op te houden. Ook de temperatuur is flink aan het dalen (13° C.).

Kenmare Stone Circle

Vanaf de Cable Car Ferry rijden we zonder onderbrekingen naar de Stonecircle bij Kenmare. We overnachten hier op de camper-parking bij de steencirkel. Als we willen aanmelden/inloggen bij de slagboom, worden we staande gehouden door de beheerder van de parking. Hoewel er nog heel veel plekken openstaan, zegt hij dat we niet zelf een plek mogen kiezen. Volgens hem hebben er heel veel “vrienden” van hem al een plekje gereserveerd. Vreemde gang van zaken… nergens viel te lezen dat het mogelijk was om te reserveren. Pas later ontdekken we dat op z’n website reserveren mogelijk is.

We nemen genoegen met een plek op het midden van het terrein. We hebben geen zin om nog verder te zoeken en sinds we bij de Cable Car Ferry zijn vertrokken, is het behoorlijk aan het regenen. Morgen kijken we wel weer.

Terugkijkend hebben we vandaag een hele mooie rit gemaakt. Tot we terugkwamen van de CCF prima weer. Goeie dag weer!

Ierland camperland?

We krijgen van verschillende kanten vragen of Ierland leuk is om te camperen? Wij vinden van wel.

Ierland is prachtig tot nu toe. Ongelofelijk mooie natuur. De mensen zijn er ook erg vriendelijk. Qua weer kun je hier beter met de camper reizen dan met een tent. We spreken uit eigen ervaring. We waren hier ook al eens met de tent.

Tja… de wegen zijn er smal. Maar als je geen haast hebt, is het goed te doen. Er zijn op alle wegen voldoende passeerplekken. Omdat wij als notoire rechtsrijders wat te langzaam rijden voor sommige Ieren, gaan we zo nu en dan even opzij om de auto’s achter ons te laten passeren.

Er zijn wel weinig camperplaatsen of campings. Parkeerplaatsen langs de kust zijn afgesloten met 2m hoogte barrières. De camperplaatsen en campings die er wel zijn, zijn best prijzig. Maar goed… de periode dat een campingeigenaar hier zijn boterham moet verdienen is maar kort vanwege het klimaat.

We zijn ook blij dat de mooie kust hier niet verziekt wordt door overal maar campers toe te staan. Dan maar wat betalen. Het is het waard.

Killarney

6 juni 2026

Vanochtend was het na een nacht met veel regen weer droog. We nemen eerst even kijkje bij de beroemde Kenmare Stone Circle. Hij ligt er nog net zo mooi bij als zestien jaar geleden. Toen bezochten we ‘m in de regen, nu is het droog. Toen was alles nog gratis, nu moet je toegang betalen en je krijgt een pen mee met twee wenskaartjes voor in de twee “wensbomen”.

Na de steencirkel lopen we het ontzettend drukke stadje in. Even door gezellige winkelstraat (veel Ierse wol in de aanbieding) en naar het iets verder gelegen winkelcentrum lopen om een prepaid simkaart te kopen voor gebruik in Ierland.

We halen de camper op, rijden naar de Lidl voor wat kleine boodschapjes en rijden dan weer een prachtige route naar Killarney een overnachtingsplek hebben gevonden op ongeveer twee kilometer van het stadje.

De camping is strategisch gelegen. Veel campinggasten bezoeken / rijden van hieruit de Ring van Kerry. Al weer prachtige tocht langs de kusten van dit mooie schiereiland. Wij gebruiken vandaag de camping als uitvalsbasis voor een mooie fietstocht in de omgeving.

In deze omgeving kun je prima fietsen. Er zijn veel vrijliggende fietspaden door het Killarney National Park. Aan de hand van een labcache zetten we een mooie fietstocht uit van bijna twintig kilometer.

De fietsroute gaat van Muckross (mooi oud landhuis met prachtige tuinen) naar Castle Ross op Ross Island.

Vervolgens fietsen we naar Killarney waar we bezoek brengen aan de verrassend mooie Mary’s Cathedral en de drukke winkelstraatjes (met veel barretjes) van Killarney.

Het is een uur of 17:00 uur als we weer bij de camper terug zijn.

Start Wild Atlantic Way

Uitgelicht

Geplaatst op 3 juni 2026 door Camper op pad

Cobh

31 mei 2026

Gisteravond laat ingeslapen. Er werden achter onze camperplek werkzaamheden uitgevoerd aan het spoor. Vanaf 0:30 uur werd het stil. Vanochtend lekker uitgeslapen en tijdens ons late ontbijt zijn we getuige van het aanleggen van een groot cruiseschip, de Norwegian Sky, bijna vlak voor onze neus. Nog voor de boot is aangelegd, staat de kade al vol met bussen die de toeristen naar allerlei bezienswaardigheden in de wijde omgeving van Cobh brengen.

Tot ongeveer half elf brengen we onze tijd in de camper door. We lezen en “rommelen” wat en gaan dan naar Cobh. Het is heerlijk wandelweer, temperatuur rond de 18° en een klein zonnetje. We nemen dit keer wel uit voorzorg de paraplu mee.

Ondanks het cruiseschip valt de drukte mee. We bekijken eerst het oude en verbouwde treinstation waar je nu alles kunt lezen en te weten kunt komen over de Lusitania. Dit grote passagiersschip werd in 1915 hier vlak voor de kust getorpedeerd door een Duitse U-boot. Van de 2000 passagiers overleefden er ongeveer 800. De overlevenden en doden werden naar Cobh (toen nog Queenstown) gebracht. Veel doden werden hier begraven.

Cobh is ook heel bekend vanwege de Titanic. Het wereldberoemde schip werd bekend vanwege de aanvaring met een ijsberg en vertrok van Cobh voordat het verging. Het is één van de vele plekken waar je een “Titanic Experience” kunt meemaken. In Cobh is het gehuisvest in het originele ticket-kantoor van de White Star Line dat de eigenaar van de Titanic was.

Bij de aanlegsteiger van de cruiseschepen staat ook het standbeeld van Annie Moore dat herinnert aan de miljoenen die emigreerden naar Amerika in de tijd van de Great Famine. Annie Moore zou de eerste Ierse immigrante zijn die aankwam op Ellis Island bij New York.

We hebben heerlijk over de “boulevard” gewandeld en genoten van het uitzicht op de gekleurde huisjes. Bij het haventje hoorden we van een interessant project ivm de aangroei van zeewieren op verschillende materialen waar hier proeven mee worden gedaan.

Voor een bezoekje aan de St. Colman’s Cathedral moeten we even wachten tot de kerkdienst is afgelopen. Een prachtige kerk voor zo’n kleine plaats. Tegenover de kerk vinden we de “Deck of Cards”, een steile weg met gekleurde huisjes die erg fotogeniek zijn.

Net als we besluiten om weer naar de camper te gaan, begint het een beetje te regenen. Dit keer komen we redelijk droog in de camper dankzij onze duo-paraplu.

Lekker droog in de camper genieten we al gauw weer van het uitzicht op het komen en gaan van allerlei schepen. Vandaag wordt er ook opvallend veel gezeild in de haven.

‘s Avonds wandelen we nog even naar het centrum van Cobh en zien de Norwegian Sky vertrekken onder het genot van een lekker ijsje.

Kinsale – Old Head – Timoleague

1 juni 2026

Kinsale

Nog voor we vandaag vertrekken, legt om 8:00 uur het volgende cruiseschip al weer aan. Het is de “Deutschland” die geregistreerd staat in de Bahama’s.

We maken onze eerste stop in Kinsale. Hier is de start van de Wild Atlanctic Way. We doen er onze eerste boodschappen (bij onze vakantie boodschappenwinkel de Lidl) in Ierland en bekijken het stadje.

Het stadje staat bekend om z’n kleurige huisjes. Er komen veel toeristen op af. We herkennen de bussen die vanochtend nog bij het cruiseschip stonden.

Bij de tourist information krijgen we een handige overzichtskaart van de Wild Atlantic Way. Handig omdat veel van de bezienswaardigheden die we deze reis willen bekijken, zich langs deze route bevinden.

Old Head Signal Tower

We rijden nu over echt hele smalle en steile (15%) weggetjes naar onze volgende stop bij het museumpje over de Lusitania die hier vlak voor de kust verging. Het museum is klein en stelt niet zoveel voor. Het is gehuisvest in de Old Head Signal Tower die nog niet zo lang geleden helemaal is opgeknapt.

Onderaan deze Signal Tower is een monument met de namen van alle overlevenden die door de bewoners van Old Head zijn gered. De gevolgen van het laten zinken door een torpedo van de Duitse U-boot zijn heel groot geweest voor de Eerste Wereldoorlog. Amerika, tot dan toe neutraal, werd vanaf dat moment actief betrokken bij WO I.

De landtong waarop de vuurtoren staat, kunnen we helaas niet bezoeken. De Old Head Golfclub heeft de hele landtong afgezet. Alleen leden mogen het terrein op.

Vlak voor de oude torens die de toegang flankeren lopen we naar de kliffen waar we genieten van een spectaculair uitzicht.

Timoleague

We staan vannacht op een gratis parkeerplek aan de baai bij het dorpje Timoleague. Er zijn hier geen voorzieningen. Maar we zijn zelf-supporting. Er wordt gewaarschuwd dat soms bij hoog water deze parkeerplaats onder water kan komen te staan. We hebben opgezocht dat het om 17:30 uur hoog water is.

De zeearmen in Ierland gaan ver landinwaarts en staan in een open verbinding met zee. Bij laag tij is het net of je naar de overkant kunt lopen. Bij hoog tij loopt de hele baai vol.

Wij maken nog een wandelingetje naar Abbey Mahon. In verband met mogelijk vallende stenen kunnen we niet dichtbij komen. Maar ach… het zal vast niet de laatste ruïne zijn die we tegenkomen. Als we terug bij de camper zijn, is het hoogwater. Gelukkig staan we droog.

In onze buscamper is het ook hoogwater. In de douchebak van onze Pössl wil het water niet goed weglopen. We staan echt recht en het trucje met baking soda en azijn werkt ook niet. De waterbak van ons keukentje loopt prima weg. Morgen gaan we een plopper kopen.

Skibbereen – Mizen Head – Goleen Harbour

2 juni 2026

Skibbereen

We volgen de bordjes van de Wild Atlantic Way tot aan Skibbereen. Schitterend landschap. Doordat we soms de bordjes missen, rijden we ook wel eens op erg smalle weggetjes. We vinden echter elke keer de route terug.

In Skibbereen kopen we bij een bouwmarkt wat spulletjes om te kijken of we onze verstopping kunnen verhelpen. Gaan we later proberen. (‘s Avonds geprobeerd maar helaas nog geen succes – trekveer, ragers, ploppers, baking soda met azijn werken niet).

In Skibbereen brengen we een bezoek aan het Skibbereen Heritage Center waar we de uitgebreide tentoonstelling bekijken over The Great Famine. Ingeluid door een zich snel verspreidende aardappelziekte kwam bijna de helft van de Ierse bevolking vanaf 1846 om het leven. Skibbereen is bekend geworden vanwege de werkhuizen waar de hongerende bevolking aan het werk werd gezet voor een zeer laag inkomen en soep uit de gaarkeukens.

Mizen Head

Vanaf Skibbereen vervolgen we WAW naar Mizen Head. We maken onderweg nog twee keer een stop. Allereerst stoppen we bij Ballydehob (leuke naam) om te lunchen. We staan tussen twee oude bruggen aan de waterkant.

Daarna staan we ook even bij The Altar. Het lijkt wel een soort van hunebed maar het is gebouwd van grote platte stenen. Er staan er tientallen in deze omgeving. (Een hele bekende op The Burren). Ooit (2000 v Chr) was het een grafmonument, later een plek waar kerkdiensten door de armen werden gehouden. Een plaatselijke kunstenaar heeft er ook wat stukken hout achtergelaten die met schelpjes zijn beplakt.

Onze laatste halte van vandaag is Mizen Head. Het weer is fantastisch helder en we kunnen ver kijken. Over een kloof met rotspartijen is een brug gebouwd in 1907 om bij de Signal Tower en het oude bezoekerscentrum te komen. De brug biedt een spectaculair uitzicht over de rotsen. Vanaf meerdere uitzichtpunten kijk je uit over de golven die tegen de kust slaan. Erg fotogeniek!

Goleen Harbour

We sluiten de dag af op camping Goleen Harbour. De kosten zijn € 25,00 voor een overnachting. Geen elektra. Wel douches en toilet. Lozen mag alleen met een eco-toilet. Het is hier eigenlijk voor tenten. De vriendelijke eigenaar geeft ons een plekje op een grasveld vlakbij de ingang.

Ook hier mogen we ons vuilnis niet achterlaten. Terwijl dat eigenlijk bij campings wel moet kunnen. De zgn. compacters waar je tegen betaling het vuilnis kunt inleveren, zijn er niet in deze regio. We zijn geen voorstanders van zomaar vuilnis ergens dumpen. We maken op dit moment kleine pakketjes die wel door de piepkleine openingen passen van bakken bij parkeerplekken. Het aantal containers dat we zien staan voor allerlei soorten gekleurd glas of voor “huishoudblikjes” is echter weer heel groot. We hebben al gezien dat er mensen zijn die daar misbruik van maken.

Als we met de campingeigenaar spreken over het vuilnis, vertelt hij ons dat hij € 0,40 per kilo moet betalen. Elk jaar krijgt hij meer vuilnis van zijn gasten (kampeerders en camperaars). In de camper is het nog te doen om je vuilnis mee te nemen. Hoe zit dat met de kampeerders op de fiets? De WAW is er ook als langeafstands fietsroute…

Als we ‘‘s avonds nog even naar de zee lopen over de camping, zien we dat ze ook “geodomes” verhuren. Deze witte koepels zien er leuk uit!

Sheep’s Head – Seefin – Agridole

3 juni 2026

Sheep’s Head

Vlak voor we vandaag aankomen bij Sheeps Head krijgen we een enorme regenbui op ons dak. We wachten de bui af en zetten de camper 500 m voor Bernie’s Cup and Tea (cafeetje bij het discoverypoint van de WAW). Op de kaart die we hebben gekregen staan mooie plekken aangegeven als “discoverypoints”. Op die plekken staan grote ijzeren palen met het logo en de naam van het punt van de Wild Atlantic Way. Onderweg vind je het logo terug op de wegwijzers met een N of een S. Je kunt de route namelijk naar het Noorden (N) of het naar het Zuiden (S) rijden.

Hierna komt het zonnetje weer tevoorschijn om niet meer weg te gaan tijdens onze wandeling naar de vuurtoren op de kop van Sheaps Head. De wandeling is 2 km heen en 2 km terug. Prima te doen op goede wandelschoenen. De uitzichten zijn andermaal fabuleus!

Het laatste stukje (2 km) naar het café zijn over de weg niet te doen voor grote campers. Er wordt hier ook tijdig voor gewaarschuwd!

Seefin viewpoint

Op weg naar onze volgende overnachtingsplek blijven we de route volgen van de WAW en maken ook een stopje (na een pittig hellinkje) bij het Seefin viewpoint. Je staat hier op de graat van deze landtong en hebt er een prachtig uitzicht naar beide kanten.

De bloemen en planten op de foto’s zijn speciaal voor Elly, onze buurvrouw, die ons trouw volgt en ons helpt als we de namen van de planten zelf niet kunnen vinden!

Agridole

Daarna maken we (met opnieuw een prachtige route) een begin met “The Ring of Beara” en parkeren ons campertje op een camping bij Agridole. De camping heeft alle faciliteiten die we maar willen inclusief gebruik van een wasmachine en droger. Het weer is momenteel echt Iers te noemen: zonnige en natte buien wisselen elkaar voortdurend af. Vinden we niet erg. We “rommelen” lekker in de camper en vermaken ons prima! We moeten nog even uitvogelen hoe we de Ring of Beara morgen gaan rijden omdat we deze route ook al eens reden in 2010.

Waterford – Cobh

Uitgelicht

Geplaatst op 30 mei 2026 door Camper op pad

Beantwoorden

The road to Waterford

28 mei 2026

Tintern Abbey

De eerste stop die we vandaag maken is bij Tintern Abbey. De abdij dateert uit de 12e eeuw. Het oude gebouw wordt momenteel gerestaureerd. We boffen! Voor senioren geldt een gereduceerde prijs (€4,00) maar omdat we niet met cash geld kunnen betalen, krijgen we de kaartjes gratis.

De wandelpaden om de Abbey zijn zeer de moeite waard (ze worden dan ook “Enchanted Trail” genoemd) en we nemen ook nog een kijkje bij de begraafplaats met het oude kerkje achter de Abbey bij de brug.

Hook Lighthouse

Bij de volgende stop gaan we naar de vuurtoren Hook Lighthouse. Het is de oudste nog werkende vuurtoren ter wereld. De foto’s van de toren uit 1200 mag niet aan mijn verzameling vuurtorens ontbreken.

We zetten onze camper op zo’n vijfhonderd meter afstand neer en lopen naar de vuurtoren. Langs de weg er naar toe zijn de bermen bezaaid met kleine roze bloemetjes. Prachtig gezicht. Hier en daar wordt het roze afgewisseld met gele bloemen. De roze bloemetjes kennen wij als Engels gras. In Nederland komt het voor op de Waddeneilanden en is het beschermd. Deze grassoort kan goed tegen zout (water).

Bij de vuurtoren lopen we een rondje om de oude middeleeuwse toren. De muren zijn hier en daar 4 meter dik. In de dikke muren zijn kleine kasten maar ook toiletten aangebracht. Het uitzicht over de zee en rotsen is hier mooi.

We vinden op een van de publicatieborden een kaart met andere vuurtorens die de moeite waard zijn om te bekijken. Maar eens kijken hoever we komen…

Waterford

We rijden eerst naar onze overnachtingsplek. We staan twee nachten op de parkeerplaats bij de start van de Waterford Greenway.

Waterford is weliswaar het oudste stadje van Ierland maar niet zo heel interessant. Het centrum is wel gezellig druk als we het verkennen met een labcache. We hadden al gelezen dat er veel murals in Waterford zijn te zien. We kiezen daarom een labcache uit die ons langs een aantal mooie muurschilderingen brengt.

In Waterford weten ze trouwens al dat Nederlanders graag hun fietsen vastzetten aan een lantaarnpaal. We hebben er dankbaar gebruik van gemaakt.

Al lopende komen we ook nog langs wat andere bezienswaardigheden zoals The House of Waterford. Hier is veel kristalkunst te bewonderen waar Waterford beroemd om is.

Aan het eind van de wandeling doen we boodschappen bij de lokale Aldi. De zelfscankassa’s werken daar weer anders dan in Nederland. Gelukkig worden we door een vriendelijke meneer geholpen en zijn we snel weer buiten en gaan we terug naar de camper.

Morgen op de fiets! De Waterford Greenway lokt.

Waterford Greenway

29 mei 2027

Na een heerlijk nachtje op de parkeerplaats bij het begin van de Waterford Greenway hebben we vandaag deze fietsroute voor de helft gereden naar Kilmacthomas.

De route is aangelegd over een oude spoorweg die de eerste tien kilometer langs de rivier de Suir loopt. De rivier heeft een open verbinding met de zee waardoor de getijden ook invloed hebben op allerlei rivierbeddingen waar de spoorbaan over heen gaat.

Vlak na ons vertrek komen we een oud treintje tegen dat een bus met Duitse gasten kwam ophalen bij onze parkeerplaats. Het treintje legt een afstand van tien kilometer af tot een stationnetje waar de trein in de stalling staat en op het station wat gedronken en gegeten kan worden. Wij fietsen echter verder…

De Greenway is prachtig aangelegd en helemaal geasfalteerd. Niet alleen veel fietsers maar ook heel veel wandelaars maken er gebruik van. Het fiets- en wandelpad ligt helemaal ingebed tussen de groene heggen. Op zich prachtig maar wij missen een beetje het uitzicht op het omringende landschap. Pas bij Kilmacthomas komt hier wat verandering in.

We maken ons keerpunt iets voorbij Kilmacthomas waar we bij de Signal Box (grote omgebouwde container) een heerlijk kopje koffie drinken met iets lekkers er bij. Voor het toiletbezoek krijgt Agnes een sleutel mee met een grote koffiemok. Langs de route zijn hier en daar nog overblijfselen te bewonderen van de oude spoorweg.

‘s Middags zijn we omstreeks 16:00 uur weer bij de camper terug. Morgen rijden we weer verder.

Apps

Omdat we nog vaak vragen krijgen over sommige apps die we gebruiken…

Bij “Tips” hebben we een overzicht gemaakt met een korte uitleg bij apps die wij gebruiken. We hebben niet de illusie dat we volledig zijn maar misschien brengen we onze volgers op een idee. Als jullie van mening zijn dat er apps zijn die wij echt niet mogen missen, stuur ons dan een mailtje. Wellicht voegen we deze app dan toe aan ons eigen overzicht. Bij ons overzicht (op alfabetische volgorde) vermelden we of de apps zijn te downloaden in de App Store (Apple) of in de Play Store (Android) en indien bekend de prijs. Het overzicht is weer bijgewerkt.

Cobh

30 mei 2026

We rijden vandaag vroeg weg uit Waterford omdat we er zeker van willen zijn dat we een plekje bemachtigen op de populaire camperplek van Cobh aan de haven. Onderweg tackelen we nog een probleem.

Vuilnis

Als je in Ierland probeert als camperaar om ergens je vuilnis op te ruimen, kom je tot de ontdekking dat er eigenlijk nergens vuilnisbakken staan. Op de reguliere camperplekken lukt het wel. Dan staan er bakken. Maar verder nergens. We horen/lezen al dat er mensen bij benzinestations betalen om er een vuilniszak in te mogen leveren.

We hebben ontdekt (Safe Night app) dat je bij de K-Circle benzinepompen vaak een zgn. “Waste-compacter” (zie foto) kunt vinden waar je tegen betaling je vuilniszak kunt inleveren. We maken een stop bij deze pomp in Dungarvan. We zien de bovengenoemde wastecompacter staan maar we kunnen er onze vuilniszak in een reguliere bak doen. We hebben er gelijk ook getankt. De prijs van de diesel viel ons mee.

Cobh

Bij aankomst scoren we een mooi plekje aan het water. Er zijn dan nog twee van de dertig plaatsen open. We krijgen er ook de eerste regenbui op ons dak sinds we in Ierland zijn. We doen gelijk de verzorging en maken ons klaar om met de trein naar Cork te gaan. Het plekje aan het water vinden we heerlijk. Er valt veel te zien en er komt van alles voorbij.

Cork

De bui is van korte duur en zonder paraplu vertrekken we naar Cork.

Het is er gezellig druk, veel mensen doen er hun weekendboodschappen en we zien veel kleine winkeltjes waar van alles te koop is. Bij ons in Delft verdwijnen er steeds meer winkels omdat de mensen hun boodschappen via het internet doen.

Terwijl we de stad verkennen met een labcache lopen we tegen een optocht aan met demonstranten die voor de Palestijnen in Gaza actie voeren. Het filmpje kun je zien op onze Polarsteps. Het gaat er rustig aan toe.

We sluiten ons middagje Cork af met een kijkje in de Engelse markthal. Bovenin de hal is een grote ruimte waar je een drankje kunt drinken.

Als we terug gaan met de trein, krijgen we toch nog een bui op ons dak. Volgende keer toch maar onze paraplu of regencapes mee! 😀

Rond het avondeten wordt het weer droog en komt zelfs de zon weer meedoen. Prima dagje. Morgen gaan we Cobh bekijken.

Op de boot

Uitgelicht

Geplaatst op 28 mei 2026 door Camper op pad

Eaucourt-sur-Somme

24 mei 2026

We hebben vandaag een rustige rit naar Eaucourt-sur-Somme. Het enige oponthoud is tien minuten file bij de Kennedytunnel in Antwerpen. Verder is het lekker rustig vandaag op de weg zonder vrachtwagens.

Vlak voor ons vertrek vinden we nog een verrassingspakket voor onze voordeur. Arie en Annemarie bedankt! Zij gaan ook weer op ons huisje passen als we weg zijn.

Na de verjaardag van Sam (we hebben de fietsen thuis al op de fietsdrager gezet) rijden we naar onze eerste stop bij Eaucourt-sur-Somme. Mooie stop halverwege de rit naar Cherbourg waar we morgen de boot naar Ierland nemen.

In de avond maken we nog even een wandelingetje. Vlakbij de camperplek stroomt de Somme. Bij de brug de restanten van een oud kasteel waar ook activiteiten voor kinderen worden georganiseerd. Aan de overkant een knooppunt met fietsroutes langs deze rivier.

Cherbourg

25 mei 2026

Het is erg warm vandaag: 33° C. Bij de voorbereidingen hebben we niet echt rekening gehouden met deze temperaturen. Als we vertellen dat onze volgende reis naar Ierland gaat, duurt het niet lang of het gesprek gaat over het weer. Ierland staat bekend als een mooi land maar met veel regen. Onze laatste reis naar Ierland was in 2010. Toen bezochten we Ierland met de tent en zijn we na tien dagen weggeregend. Deze keer bezoeken we het land met de camper en laten we de regen geen spelbreker zijn. We hebben gelet op het regenachtige klimaat wel een paar zaken aangeschaft die ons moeten beschermen tegen te veel nattigheid.

Onze oude fietshoes is “overleden”. We zijn op zoek gegaan naar een nieuwe en hebben een Hindermann fietshoes voor 3 fietsen XL aangeschaft voor op de fietsdrager. (Cock: bedankt voor de tip :). Doordat de hoes vrij ruim is en open van onderen, kunnen we de hoes ook over de fietsen trekken als die naast de camper staan.

Voorlopig hebben deze echter nog niet nodig…Om te voorkomen dat we straks op de kade in de wachtrij verdampen in deze hitte, kiezen we er voor om bij Brix even een picknickplaats op te zoeken waar we in de schaduw rusten tot we naar de boot gaan.

We gebruiken de stop ook om onze fietsen in de camper te zetten dat scheelt al gauw € 100,00 bij de overtocht. We betalen per meter. Wel vantevoren even goed nadenken wat we mee aan boord willen nemen want met de fietsen binnen, kunnen we niet overal meer goed bij.

Omstreeks 17:00 uur rijden we door naar Cherbourg. Het inchecken begint keurig op tijd (17:30 uur) en om 17:45 uur staan we al ingecheckt en wel te wachten om aan boord te gaan. Aan de lengte van de wachtrij zien we dat het erg rustig is. Waarom onze overtocht een dag is vervroegd, snappen we niet. In de wachtrij hebben we alle tijd om onze maaltijdsalade te nuttigen. Nadat eerst al het vrachtverkeer het schip is opgereden, mogen we drie kwartier later aan boord. Het schip is bij lange na niet vol. We varen ook ruim een kwartier eerder weg dan gepland.

Bij onze hut aangekomen, zien we dat we een dubbele buitenhut hebben gekregen en dat we één badkamer delen. Zoveel luxe is nieuw voor ons maar om nu opeens apart te gaan slapen… We gebruiken maar één kamer en Jan slaapt op het bovenbed. We wanen ons weer even op schoolkamp.

Nadat we ons hebben geïnstalleerd, zitten we nog heerlijk aan dek en drinken een koud biertje terwijl we van het uitzicht genieten. In de salon spelen we nog een paar spelletjes Phase 8. We douchen en gaan om 22:00 uur slapen. De tijd op onze telefoon is dan teruggezet naar 21:00 uur omdat we de Engelse grens zijn gepasseerd.

Rosslare – Bannow Bay

26 mei 2026

We komen precies op de geplande tijd aan in Rosslare. De overtocht is erg rustig verlopen. We hebben prima geslapen in ons stapelbed.

‘s Ochtends zitten we heerlijk op het dek in het zonnetje en lezen we allebei het laatste deel van de Waddenzee thrillers van Mathijs Deen (De Visser). Wat schrijft die man toch heerlijk. Bijna jammer om het uit te lezen…

Als we de boot afrijden, zijn we allebei geconcentreerd op het links rijden. Dat went echter al weer gauw.

Na een korte rit parkeren we onze bus op de Bannow Bay Seaside Farm Motorhome Park.

Vanaf de camperplaats is het maar een korte wandeling naar het strand. Aan het begin van het weggetje naar het strand worden we aangemoedigd om vuilnis te verzamelen met een “litterpicker”. Goed initiatief. We doen er aan mee. We hebben in ons eigen camper ook zo’n vuilnisoppakker hangen. We ruimen onderweg vaak een vervuilde camperplek op als we ergens gratis hebben gestaan.

Voor we naar het strandje lopen, komen we langs de overblijfselen van St. Mary’s Church. Het is een oude kapel uit de tijd van de Normandische overheersing van rond 1200. Hoewel de kerk erg vervallen is, is de begraafplaats er om heen nog steeds in gebruik. Tussen de oude stenen sarcofagen liggen de nieuwe grafmonumenten.

We lopen een leuk paadje tot we bij het strandje komen. Er zwemmen best wel wat mensen (we denken dat het de Ieren zelf zijn) maar wij vinden het water toch echt te koud. Met een voorraadje plastic in onze vuilniszak lopen we weer terug naar de camper. Tijd voor een koud biertje. Nu de fietsen weer buiten de camper staan, kunnen we ook weer bij onze koelkast.

Wexford

27 mei 2026

Vandaag blijven we op de camperplaats bij Bannow Bay staan. We maken een fietstocht in de omgeving (Wexford county). Aan de hand van een labcache fietsen we een rondje van zo’n dertig kilometer langs “The Norman Way”.

Vlak voor we vertrekken komt de boerin afrekenen. Omdat we hier twee nachten willen overnachten, moeten we toch nog even de camper verplaatsen. De boer wil vandaag nog graag het gras maaien… Zij vertelde ons ook dat het vanaf morgen overal erg druk schijnt te worden. De Ieren hebben vrij ivm een bankholiday (1st monday in June).

We beginnen onze fietstocht bij het “Shellcottage” bij Cullens Strand. Het is weer één van de leuke plekjes die we altijd weer vinden met de app Atlas Obscura. Wat zijn er toch een hoop kunstenaars die op deze manier hun eigen museumpje maken door met hun creativiteit de eigen woning te versieren. Het schelpenhuis is al bijna honderd jaar oud en wordt nog steeds bewoond door een kleindochter van de maker Kevin Ffrench.

We fietsen achtereenvolgens naar Duncormick waar we een heilige bron bezoeken die gewijd is aan St. Clomaun, het kerkhof met een oud kerkje dat gewijd is aan St. Imoge, de kasteelruïne van Coolhull Castle en de restanten van een zilver- en loodmijn.

Ook met deze fietstocht is het weer even wennen dat we links moeten rijden. Het is echter goed te doen. De Ierse automobilisten houden goed rekening met fietsers en passen hun snelheid aan als ze ons passeren. Er staan hier veel waarschuwingsborden die er op wijzen dat 1,50 meter afstand van fietsers verplicht is.

Terug op de camperplaats zetten we de camper weer op z’n plek. Het gras is keurig gemaaid! We merken dat het weer gaat omslaan. Er waait een harde wind en de zon schijnt wisselvallig. Tot nu toe mogen we echter niet klagen. De Ieren zelf zeggen dat ze niet vaak deze temperaturen mee maken.

Even er tussen uit

Uitgelicht

Geplaatst op 6 mei 2026 door Camper op pad

Naar de IJsseldelta – Genemuiden

30 april 2026

We gaan er even een paar dagen tussen uit om de camper na een periode in de stalling weer een beetje op orde te brengen en om onze kleinkinderen op te halen die vanaf maandag een paar dagen bij opa en oma in Delft komen logeren. We arriveren rond het middaguur op de mooie camperplek Vlaktezicht en parkeren de camper achter de kalverenschuur. We hebben van af hier een mooi uitzicht over de weilanden. Vandaag ruik je de stal waar we achter staan wel een beetje. (noordoosten wind vandaag).

Als we onszelf hebben geïnstalleerd en wat hebben gegeten, maken we een klein fietstochtje naar Genemuiden. Eén van de vier labcaches die hier zijn, brengt ons langs de hoogtepunten van dit kleine stadje dat in 2025 zijn 750 jarig bestaan vierde. We bekijken achtereenvolgens het oude kerkhof, de petroleumkelders, het tapijtmuseum en fietsen om het oude haventje waar nu vooral pleziervaart aanmeert.

Genemuiden was vroeger bekend vanwege de kokosmatten en later van de tapijtindustrie. Nu maakt men van allerlei kunststoffen onder andere sportvelden van kunstgras.

Een opvallend kunstwerk bij de veerpont herinnert aan de ramp met de veerpont in 1922 waarbij 11 mensen omkwamen waaronder de burgemeester en zijn vrouw.

Ondanks de straffe tegenwind (windkracht 4) is het lekker om even een stukje te fietsen. Omstreeks vijf uur sluiten we de dag af in het zonnetje bij de camper. Prima dagje!

Zwartewaterland – Hasselt

1 mei 2026

We zijn vanochtend al vroeg vertrokken bij camperplaats Vlaktezicht bij Genemuiden. Nadat de wind wegviel werd de stank van de kalverenstal waar we achter stonden zo hevig dat we er ‘s nachts wakker van werden omdat Agnes misselijk werd en bijna moest overgeven. Jammer! De camperplaats heeft verder wel alle voorzieningen die je als camperaar wilt.

Vlakbij Genemuiden ligt Hasselt dat ook deel uitmaakt van de Gemeente Zwartewaterland waartoe ook Genemuiden behoort. Hier is een prima camperplek aan het water. Rond een uur of één is Agnes weer opgeknapt en durft het aan om een fietstocht naar Kampen te maken. We hebben een mooie knooppunt route uitgezet door de weilanden.

In Kampen doen we een labcache langs de kade van de IJssel. Zo komen we ook op de werf van de Kamper Kogge. Dit schip dat vroeger langs de Hanzesteden voer, is opgegraven en helemaal nagebouwd / gerestaureerd. Het maakt nu tochten tot aan Antwerpen en over de Oostzee.

Een bezoek aan de oude synagoge van Kampen is ook leuk om te doen. In samenwerking met het Stedelijk Museum van Kampen heeft de kunstenares Christie van der Haak de synagoge een “Metamorfose” gegeven. Gratis toegankelijk zolang het Stedelijk zelf wordt opgeknapt.

De terugweg duurt aanzienlijk langer dan gepland. De oorzaak: een veerpont (Pieperpont) die tijdelijk uit de vaart is (tien extra kilometers). De aankondiging dat de pont niet vaart, staat pas op 200 meter afstand voor de pont zodat we helemaal (nijna 5 kilometer) terug moeten om onze route te kunnen vervolgen.Ook bij Genemuiden krijgen we nog met twee omleidingen te maken. Al met al fietsen we ruim vijftien extra kilometers. Gelukkig heerlijk fietsweer.

En… aankomen op een camperplaats waar het lekker ruikt, doet ons ook goed. We eten buiten aan het water en zitten tot ‘‘s avonds 21:00 uur buiten. Heerlijk temperatuurtje!

Hasselt

2 mei 2026

Allebei een prima nacht gemaakt. Heerlijk geslapen en na een rustig ontbijt en een piepklein regenbuitje maken we een stadswandeling door Hasselt.

We vinden Hasselt echt een aanrader. Op deze zaterdagochtend was het heerlijk rustig in deze oude Hanzestad. De stad ziet er goed onderhouden uit en bij de meeste oude gebouwen vind je kleine ANWB-informatie bordjes die je iets vertellen over vroeger. Voor slechtzienden is er een QR code die de informatie voorlezen.

Behalve een oude vesting is Hasselt ook een oude bedevaartplaats. Het verhaal gaat dat hier tijdens een gevecht met een priester ooit een hostie op de grond is gevallen, waarna als boetedoening een kerk moest worden gebouwd.

Dankzij de labcache vinden we twee oude kalkovens. Vroeger werden hier schelpen verbrand die over het water werden aangevoerd. De opbrengst werd gebruikt in o.a. metselspecie.

Vlakbij de kringloopwinkel (leuke naam: Nogus&Nogus) ligt de oude Joodse begraafplaats met een monument ter nagedachtenis aan de vermoorden uit WO II.

In het centrum aan de waterkant vinden we de restanten van een paar stadspoorten. Nu komt al het verkeer over de groene brug de stad binnen. Grote wagens kunnen de oude binnenstad niet echt in. Daar zijn de grachten te smal voor.

Als we rondwandelen (ook al te zien in Kampen en Genemuiden), vallen ons de bijzondere versieringen op voor Koningsdag. Heel veel deuren zijn op deze manier versierd. In het “westen” komen we dit niet tegen. Leuk!

Na de stadswandeling doen we het de rest van de dag rustig aan. Heerlijk even lezen in een boek en vanavond de finale van de Mol kijken.

Blesdijke

3 mei 2026

We staan weer op Camperplaats Stoutenburght in Blesdijke. Wij vinden het één van de mooiste en beste camperplekken van Nederland. we arriveren er omstreeks 11:30 uur.

Het weerbericht geeft slecht weer op in de loop van de middag. We hebben het plan om voor het slechte weer het museum Hildo Krop in Steenwijk te bezoeken. Het is een half uurtje fietsen en als we aankomen, blijkt het museum gehuisvest in het souterrain van de villa Rams Woerthe in Steenwijk. Het is een prachtige villa in een mooi park.

We horen bij binnenkomst dat het in één jaar is gebouwd voor de rijke familie Tromp Meesters. Het is helemaal gebouwd in Art Nouveau stijl. In alle details van de villa komt deze stijl terug. Het is prachtig om hier rond te lopen. Het is zelfs toegestaan om op de meubels plaats te nemen en kastdeuren open te trekken.

De beeldhouwer Hildo Krop (geboren in Steenwijk) is vrijwel zijn hele leven in dienst geweest van de Gemeente Amsterdam en heeft grote bekendheid gekregen met zijn beeldhouwkunst die overal in de hoofdstad terug is te vinden. Het is daarom enorm jammer dat de interessante collectie van deze kunstenaar teruggevonden wordt in het souterrainvan deze villa. Hildo Krop verdient een mooiere tentoonstellingsruimte dan de kelders. We genieten wel van zijn beeldhouwkunst.

Omstreeks 14:30 uur zijn we terug bij de camper en maken we kennis met Cock en Miep Schrameijer. Zij volgen onze reisavonturen al een poosje en we drinken samen een kopje koffie en thee en wisselen wat camperervaringen uit. Gezellig!

Als het begint te regenen, vluchten we naar binnen. We maken gelijk maar even gebruik van de lekkere douches die hier zijn. De rest van de middag en avond relaxen we lekker binnen in ons rijdende huisje. Morgen gaan we in Oldemarkt onze kleinkinderen ophalen die dan een paar nachtjes bij opa en oma in Delft komen logeren.

Delft

4 mei 2026

Vanochtend om 9:00 uur Jochem en Tobias opgehaald en gelijk door naar Delft waar we alles weer hebben uitgepakt. Agnes moest vanmiddag naar een begrafenis. Jan en de jongens hebben zich prima vermaakt en aan het eind van de middag hebben we met elkaar de camper weer naar de stalling gebracht.

De afgelopen vier dagen waren een prima testrit voor onze reis naar Ierland. Alles doet het weer / nog!

Ierland 2026 – Voorpret

Uitgelicht

Geplaatst op 26 april 2026 door Camper op pad

Nog 28 nachtjes slapen en dan vertrekken we naar Ierland. Voor het eerst vinden we het spannend of een door ons geplande reis wel doorgaat… Vissersboten varen niet uit. Vaart onze ferry wel? Er is een groeiend tekort aan brandstof. We kregen al bericht van de ferry maatschappij dat onze boot uit Cherbourg een dag eerder vertrekt dan gepland. Er worden afvaarten geclusterd.

Is er genoeg diesel verkrijgbaar? Door acties en blokkades van brandstofdepots (deze maand) kampen veel Ierse tankstations met tekorten aan diesel en benzine. Er wordt gewaarschuwd voor wachttijden en pompstations die “droog” staan. De dieselprijs is er hoog… We horen ook andere berichten dat het wel meevalt.

We laten ons echter niet ontmoedigen en gaan door met onze voorberieidingen.

De Grote Podcastlas

We hebben hier al eens eerder laten weten dat we liefhebbers zijn van het luisteren naar een podcast. In onze zoektocht naar wetenswaardigheden over Ierland kwamen we bij “De Grote Podcastlas” terecht. Het gaat hier om een podcastversie van de Grote Bosatlas. Per aflevering bespreken drie geografen één land. Naar eigen zeggen doen ze dat nooit volledig maar wel origineel. Ze zijn (zeggen ze zelf) geen experts maar… wel liefhebbers.

De Grote Podcastlas behandelt elke week een ander land op alle facetten. Ze gaan in op de mensen, de geschiedenis en de politiek. Daarnaast bespreken ze de fysische geografie, economie en toerisme. Aan het einde behandelen ze de wat luchtigere elementen: kunst, keuken en sport. Tot slot stellen ze elkaar de vragen: wat maakt dit land uniek en wat zou je doen als je één dag in dit land zou zijn?

Wij kwamen de podcasts over Noord-Ierland en Ierland tegen en hebben er van genoten. Als voorbereiding op een reis naar andere landen is deze podcastserie een echte aanrader! Veel plezier.

Peasmakers

Sinds wij op onze website iets hebben geschreven over Peasmakers (klik hier), hebben we een flink aantal reacties gekregen van mensen die het ook zijn gaan gebruiken en er enthousiast over zijn. Daarom nog maar eens een klein stukje over deze vleesvervangers.

Als het jou ook lekker lijkt, bestel ze dan eens. In één zakje van 125 gram zitten vijf porties. Als je ze bestelt via deze link (https://loox.io/z/sJfhA_TWs?s=wsp) krijg jij € 5,00 korting en wij ook.

Op TV…

Echt voorbereiden is het natuurlijk niet maar het verhoogt wel de voorpret voor onze reis naar Ierland. We volgen een aantal tv-programma’s die zich afspelen in (Noord-)Ierland.

Zo kijken we momenteel de serie van Yvette van Boven, een Nederlandse kok maar geboren in Ierland. In haar laatste serie “Bij Van Boven thuis, in Ierland” keert zij terug naar haar geboortegrond in Ierland. Het koken staat centraal maar we krijgen en passant ook veel leuke Ierse weetjes mee. Mooi gemaakt programma!

Als je Ierland gaat bezoeken kun je niet om de Troubles heen. Een serie met veel humor is Derry Girls. De serie volgt de levens van een groep leerlingen van een katholieke middelbare school voor meisjes in Derry / Londonderry tijdens The Troubles. Erin, haar nicht Orla en hun vriendinnen Clare en Michelle vormen de hoofdpersonages, samen met Michelle’s Engelse neef James. De serie volgt de ontwikkelingen rond het vredesproces en kent maar drie seizoenen. Je kunt ze bekijken op Netflix of op You Tube. De serie werd een hit in Ierland en Noord-Ierland.

Ierland 2026

Uitgelicht

Geplaatst op 2 april 2026 door Camper op pad

Hoewel we pas op 24 mei a.s. vertrekken, zijn we hier en daar al druk bezig met de eerste voorbereidingen voor onze reis naar Ierland.

Boot geboekt naar Ierland

We kiezen er voor om vanuit de Cherbourg de oversteek te maken naar Rosslare in Ierland. Op maandag 25 mei 2026 om 19:00 vertrekt onze boot en we komen de volgende dag om 13:00 uur aan. We maken gebruik van Overtocht.nl en krijgen hierdoor 10% korting omdat we lid zijn van de NKC.

Wegenatlas Ierland

De wegenkaart van Ierland die we nog in ons bezit hebben, dateert van 2010. Hoewel we vaak navigeren met Google Maps, vinden we het nog steeds heerlijk om een ouderwetse wegenkaart op schoot te hebben waarop Agnes de routes uitzet en kan meerijden. We voorkomen hiermee ook de kleine “tussenweggetjes”die Google vaak neemt om een paar meter af te snijden.

We kopen voor € 16,95 de laatste wegenatlas van Groot Britannië (met Ierland) van Marco Polo (1:300.000) bij de ANWB.

Greenways of Ireland

Nemen we de fietsen mee naar Ierland? De adviezen die we krijgen, verschillen behoorlijk. We twijfelen nogal… De website van de Irish Cycling Campaign geeft de doorslag. We krijgen een handige overzichtskaart met mooie Greenways (fietsroutes die zijn aangelegd over oude spoorbanen). Je fietst er zonder veel last te hebben van druk autoverkeer. Met de overzichtskaart is het eenvoudig om uitgebreide informatie te krijgen over alle genoemde greenways (Google). We besluiten om de fietsen gewoon mee te nemen achterop onze buscamper.

The Irish Road Trip

Als we onze reis voorbereiden maken we graag gebruik van de ervaringen van andere camperaars (Mirjam en Jan Rijn, Haan on tour, Ria Kapteijn en Yvonne Schipperen). Ook struinen we allerlei websites af naar informatie.

The Irish Road Trip is gratis (wel veel reclame) en biedt veel informatie met kleine overzichtkaartjes voor elk stukje Ierland. De website is enorm uitgebreid en geeft naast veel tips ook een handig overzicht van al die mooie stukjes Ierland.

Electronic Travel Authorisation (ETA)

Je hebt een ETA nodig als je korter dan 6 maanden met een Nederlands paspoort naar het VK reist. Dit geldt voor zowel vakantie, studie als zakelijke doeleinden. Voor andere doeleinden en een periode langer dan 6 maanden heb je een visum nodig. Ook heb je een ETA nodig als je door het VK reist naar een ander land.

De ETA kun je eenvoudig aanvragen via de website van de overheid van het Verenigd Koninkrijk of via de app. Binnen drie werkdagen ontvang je per e-mail de bevestiging dat de ETA gekoppeld is aan je paspoort. Vanaf 8 april kost een ETA £ 20 per persoon. De ETA wordt gekoppeld aan je paspoort omdat een ID – kaart niet meer geldt in het Verenigd Koninkrijk.

Nieuwe vuilwaterafvoer

De oude vuilwaterafvoer van onze Pössl Summit 600 beviel ons steeds slechter. Er was veel kracht nodig (in gebukte houding) om de oude afsluiter naar beneden te trekken om ons grijze water te kunnen lozen. Onze nieuwe garage in Wateringen heeft het probleem eenvoudig opgelost door het monteren van een PVC pijp met een draaikraan. Met een slechts geringe inspanning (we draaien de rode kraan een kwartslag) lozen we ons vuile water keurig in het daarvoor bestemde putje. We zijn er erg blij mee.

Naar Bremerhaven

Geplaatst op 14 maart 2026 door Camper op pad

Bremen

12 maart 2026

Prachtig weer vandaag. Wel wat frisser dan de afgelopen dagen maar de zon warmt ons snel op.

Op de fiets langs de Weser zijn we snel in de oude binnenstad waar we de fietsen aan de ketting leggen en onze Brementour te voet voortzetten. Onderweg passeren we nog een vreemd, op een kasteel lijkend, gebouw dat als we het opzoeken een grote watertoren blijkt te zijn.

Het plein voor het Rathaus is een prima start. Als we daar aankomen schreeuwt een oudere Duitse onderwijzer net zijn kennis van het oude Rathaus over de hoofden van twee klasjes met basisschoolleerlingen zodat het halve stadhuisplein kan meegenieten.

Het oude stadhuis van Bremen is echt prachtig met veel mooie details. Ook de andere gevels aan en om het plein zijn het bekijken waard. Het is te zien dat Bremen ooit één van de Hanzesteden was die met de handel veel rijkdom heeft verworven.

Naast het stadhuis staat de meer dan 1200 jaar oude St. Petri Dom (St. Pieterkathedraal). De Dom is behalve door de vele kunstwerken ook beroemd door de Bleikeller (loodkelder). In acht sarcofagen in de Bleikeller liggen volledig gemummificeerde lichamen. De kelder werd gebruikt voor de opslag van lood voor het dak van de Dom. Door het droge klimaat in de kelder mummificeerden de lichamen op een natuurlijke manier. De kelder is in de wintertijd gesloten en dat noodzaakt ons om nog eens terug te komen.

De wandeling door het oude visserswijkje “Schnoor” was ook de moeite waard. Veel kleine huisjes met leuke winkeltjes. Een kopje koffie met een lekkere apfelstrudel konden we niet laten staan.

Tegenover het Rathaus is nog een interessant straatje. De Böttcherstraße is een klein straatje dat in de oorlog is platgebombardeerd maar nu opnieuw is opgebouwd in een modernistische stijl met mooie architectuur en o.a. beeldhouwkunst.

Je vindt er ook het
Paula Becker-Modersohn museum. Ons bezoek aan het museum vonden we vanwege het tentoongestelde werk tegenvallen.

Als afsluiting fietsen we door het grote Burgerpark naar de andere kant van Bremen waar het Universum Bremen staat. Dit wetenschapsmuseum is een architectonisch hoogstandje. We maken een kleine wandeling om het museum, zetten het mooi op de foto en fietsen terug naar de camper.

Bremerhaven

13 maart 2026

Bunker Valentin

Door enkele van onze volgers (Frans en Truus Nijland) werden we attent gemaakt op het Denkort Bunker Valentin. Op weg naar Bremerhaven doen we deze voormalige bunker – bouwplaats voor U-boten aan.

De Valentin-onderzeebootbunker, ook bekend als de Farge-onderzeebootbunker, is een bouwwerk aan de rivier de Weser in wat nu de wijk Rekum van Bremen is – toen Farge – Rekum. De bunker werd gebouwd tijdens de Tweede Wereldoorlog, van 1943 tot maart 1945, met behulp van dwangarbeid, wat duizenden doden tot gevolg had. De bunker was bedoeld voor de bouw van onderzeeboten. Het was het grootste bewapeningsproject van de Kriegsmarine. De bunker was voor ongeveer 95 procent voltooid toen de RAF de laatste uitbreiding bombardeerde. Uiteindelijk is er nooit een onderzeeër gebouwd. (Wikipedia)

Het gebouw kreeg verschillende bestemmingen na het einde van WO II. Tussen mei 2011 en november 2015 werd het omgebouwd tot een gedenkplaats met een bezoekerscentrum. De federale overheid en de deelstaat Bremen investeerden elk € 1,9 miljoen in het project. De gedenkplaats, bekend als de Bunker Valentin Gedenkplaats , werd geopend op 8 november 2015.

Als je hier rondloopt, is de omvang van dit project niet te bevatten. Gedurende bepaalde periodes waren er wel 10.000 dwangarbeiders aan het werk. Ze moesten 12 uur per dag achter elkaar werken en werden zeer slecht verzorgd. Ze werkten zich letterlijk dood.

In het herdenkingscentrum horen we ook Nederlandse getuigen het verslag doen van de tijd dat ze hier te werk werden gesteld. Heftig!

De grootschalige aanpak van deze bunker doet ons gek genoeg denken aan de grote bouwhal in Papenburg waar geen U-boten worden gebouwd maar cruiseschepen.

Het monument bij de hoofdingang doet recht en eer aan hen die hier hun leven lieten. We vinden het ook bijzonder dat dit monument (en het verhaal) in Nederland niet echt bekend is.

Bremerhaven

Na ons bezoek aan dit Denkort rijden we door naar Bremerhaven. We vinden een prima overnachtingsplek vlakbij de haven naast de sluis die de Fischereihaven met de open zee verbindt.

Het weer maar ook de vooruitzichten voor morgen zijn slecht geworden en we besluiten om vanmiddag al naar het Klimahaus in Bremerhaven te gaan.

We willen het gebouw vooral bekijken vanwege de architectuur. Samen het Atlantic Hotel Sail vormt het een futuristisch plaatje en samen de koepel van het Moin-outletcentrum bepalen ze de skyline van Bremerhaven.

Vlak voor het Klimahaus liggen ook nog wat oude schepen (waaronder een U-boot) van het scheepvaartmuseum in het water. De toegangsprijs voor het Klimahaus is fors (€ 22,50 p.p). In het Klimahaus maak je een reis door vijf ecologische systemen van deze wereld waarbij we o.a. de gletsjers van Zwitserland, de tropen, de woestijn en Antarctica voorbij zien komen.

Het gebouw zelf is erg mooi maar we vinden de “tentoonstelling” zelf tegenvallen. Veel leeswerk en presentatie maar weinig interactie. We zijn er in een uurtje doorheen gelopen. Jammer. Hier ligt een kans om de bezoekers iets duidelijk te maken over het milieu maar die kans laat men hier liggen.

Na twee blouses gekocht te hebben in de outletstore en een eenvoudige maaltijd in een visrestaurant zit ons bezoek in Bremerhaven er op. Morgen keren we om en rijden we weer richting Delft.

Delft

14 maart 2026

We vertrekken met slecht weer en de wetenschap dat het de komende dagen niet beter gaat worden. Het is de bedoeling dat we naar Kleef rijden en daar een klein museum gaan bezoeken (tip van Maarten van Rossum) en een dagje gaan fietsen vlakbij Nijmegen.

Als we echter in de stromende regen een bord passeren met daarop “Groningen 70 km” bezwijken we onder de druk om ons andere huis op te zoeken. Dan maar een weekje eerder thuis.

Zo gezegd, zo gedaan! Om 14:30 zijn we thuis.
Inmiddels draait de wasmachine en is de camper weer bijna klaar voor onze volgende trip.

Terugkijkend is het dit keer een vreemde reis geworden. Het plan was om wat meer tijd in Spanje en Frankrijk door te brengen. Door perikelen rond de verduurzaming liepen onze plannen anders. De tijd na onze VVE vergadering was voor ons weliswaar improviseren maar toch ook leuk om te doen. We zochten in Frankrijk en Spanje het lekkere weer. Dat hebben we al met al voldoende gehad. Nu een beetje een abrupt einde maar over twee maanden gaan we weer!

Bedankt allemaal voor het meereizen en tot 25 mei als we vertrekken naar Ierland. De boot vanuit Cherbourg is inmiddels geboekt.

Naar Bremen

Uitgelicht

Geplaatst op 11 maart 2026 door Camper op pad

Papenburg

8 maart 2026

Van de Woudfennen bij Joure zijn we met een half uurtje in Oldemarkt. Hier wonen Jelmer en Roos (Jans oudste zoon). Onze één na oudste kleinzoon Jochem viert vandaag zijn verjaardag. Nu we onverwachts toch in Nederland zijn, maken we natuurlijk een tussenstop om hem te feliciteren. Gezellig moment omdat we gelijk andere familieleden even spreken.

Drie uurtjes later rijden we door naar Duitsland. Voor de ingang van Camping Papenburg is een prima camperplek en we kunnen daar gebruik maken van alle faciliteiten van de camping.

Nadat we een half uurtje in het zonnetje te hebben gezeten, doen we drie labcaches tijdens een mooie wandeling door het oude bos (nog uit de ijstijd) dat achter de camping ligt. Heerlijke wandeling gemaakt.

Papenburg

9 maart 2026

Weet u waar Papenburg bekend door is geworden? Wij wisten het niet maar nu wel! Om 11:00 uur staan wij klaar voor een rondleiding over de Meyer Werft.

Deze werf (ooit begonnen in 1780) bouwt sinds 1987 de grootste cruiseschepen. Voor de allergrootste cruiseschepen heeft de werf een “dependance” in Finland (Turku).

De rondleiding (onder leiding van een gids) duurt bijna twee uur en aan de hand van o.a. drie films wordt ons het gigantische technische kunststukje haarfijn uitgelegd. De werft bouwt in drie jaar tijd deze enorme schepen.

In de grote bouwhal bouwt men in drie jaar tijd het hele schip af. We krijgen een kijkje in de grootste hal (504 m lang, 125 m breed en 75 m hoog). Terwijl we rondkijken in deze grote hal, zien we enorme kranen rondrijden die hele secties en blokken kunnen optillen van wel 800 ton. Als een “blok” is afgebouwd, schuift men het blok tegen het vorige blok en last de stukken aan elkaar tot één geheel.

De rondleiding wordt afgesloten met een film waarin we zien hoe een kant en klaar schip de bouwhal uitvaart. Vanuit de haven van Papenburg is het 40 kilometer naar open zee en bruggen die het nieuwe schip passeert moeten gebouwd zijn om het hoge en brede cruiseschip doorgang te verlenen. Een technisch hoogstandje.

Promotie Meyer Werft

Dat zo’n cruiseschip als het eenmaal vaart ook een enorme ecologische voetafdruk achterlaat, wordt niet echt onder de aandacht gebracht. Wie daar meer over wil weten, verwijzen we naar dit artikel.

Wij hebben de werf bezocht omdat we wel onder de indruk zijn van het technische plaatje. Op een cruise meegaan is niet ons ding. We komen de grote groepen passagiers van de cruiseschepen nogal eens tegen tijdens onze reisjes en dat leidt dan vaak tot overvolle bezienswaardigheden en overlast.

Na de rondleiding fietsen we terug naar het centrum van Papenburg. Het oude centrum van Papenburg heeft veel weg van het Nederlandse Stadskanaal. Het is dan ook een oude veenkolonie waar men heel veel turf heeft afgegraven naar Nederlands voorbeeld.

Het is leuk om door het oude centrum langs het Hauptkanal te wandelen en te fietsen. Je kunt aan beide kanten van het kanaal door de stad lopen of rijden. In het water van het Hauptkanal liggen allemaal oude schepen.

Van de vele Labcaches doen we alleen de Labcaches langs het water van het Hauptkanal dat bijna twee kilometer lang is.

We bezoeken ook nog de grote kerk tegenover het Rathaus. Het is zowel van buiten als van binnen prachtig vormgegeven met bakstenen.

In het midden van Papenburg kun je voor de molen ook nog even op de foto met “Moin”. Toen we gisteren wandelden werd elke keer “moin” gezegd als we andere wandelaars begroetten. Het betekent in Noord-Duitsland zoiets als “Goedendag”.

Meer informatie over het oude Papenburg vind je hier.

Papenburg

10 maart 2026

Het weerbericht belooft nog één mooie dag in Papenburg. Er is nog tijd voor een kleine fietstocht in de omgeving omdat het omstreeks 14:00 uur zal gaan regenen.

We maken met de Nederlandse app (ontworpen door een Belg volgens één van onze volgers) “Fietsknoop” een route met Duitse Knotenpunkten. In de grensgebieden van Nederland werkt dat prima. We probeerden dat al eens uit in België.

De richtingbordjes van de Duitse zusterorganisatie zien er iets anders uit. Aan de richtingbordjes hangen groene nummers die de kant opwijzen van het volgende knooppunt. Boven op de paal staat het grote nummer van het knooppunt waar je je nu bevindt (zie foto). Fietsbordjes wijzen onderweg naar het traject dat je moet volgen voor het volgende knooppunt. Het is in Duitsland trouwens nog steeds dezelfde Nederlandse dame die je vertelt dat je in de buurt komt van dat volgende “knotenpunkt”.

Het rondje vandaag is niet zo inspirerend. Veel open landbouwgebied. Gelukkig staat er nauwelijks wind. Gelukkig? Ach… het is maar hoe je het bekijkt… met de regen op komst hebben de landbouwers behoorlijk gegierd 🫢😷.

De route voert ons wel opnieuw langs een prachtige kerk. De meer dan 100 jaar oude St. Michael heeft een weliswaar sober maar toch strak versierd interieur met mooie details op de wanden en op het plafond.

Voor de kerk staat een oude toren die nu in gebruik is als oorlogsmonument. Op afspraak is de toren te beklimmen. De toren is een replica van de vuurtoren van Riga.

Na een kopje koffie met iets lekkers er bij rijden we door naar Papenburg om het terrein van de oude scheepswerf te bekijken. Veel oude werfgebouwen hebben nu een culturele bestemming gekregen en er is o.a. een hotel en een theater. Machines van de oude werf herinneren aan oude tijden en versieren de pleintjes bij de oude werf.

Er is nog tijd voor een labcache voordat we snel naar de camper racen om voor de buien binnen te zijn.

Tijdens de regenbuien lezen we lekker in onze boeken maar kijken ook naar een fantastische documentaire / film: Praten met de Nachtwacht (tip: echt mooi interview door Coen Verbraak met de mensen die op de Nachtwacht van Rembrandt staan afgebeeld). De film is terug te zien op NPO – Het uur van de Wolf.

Trailer Praten met de Nachtwacht

Bremen

11 maart 2026

Vandaag rijden we weer door. We lozen nog even grijs water en “tanken” onze watertank helemaal vol. Het belooft vandaag wat minder weer te worden dus voor ons een goede reden om een eindje verder te gaan. Het reisdoel van vandaag is Bremen.

Vanaf Papenburg loopt de weg voor een groot deel langs het Kustenkanaal naar Oldenburg. Daarna is het nog maar een klein stukje naar de camperplek aan de Weser waar we in ieder geval twee nachten gaan staan. Om 12:00 uur rijden we het terrein op. Er is plaats voor zo’n honderd campers op deze CP vlakbij de oude binnenstad. Hoewel het nog vroeg in het jaar is, staan er denken we wel een stuk of 45 campers.

We installeren ons, eten een boterhammetje en gaan vervolgens te voet naar De Kunsthalle. Vlakbij de camperplek brengt een veerbootje fietsers en voetgangers naar de overkant. Vanaf de aanlegplaats van de pont is het nog tien minuutjes wandelen naar het museum.

We lopen dan weliswaar door een gezellige wijk van Bremen (Das Viertel) maar de grote hoeveelheid graffiti die we hier zien, staat ons wel tegen.

Het bezoek aan De Kunsthalle maakt dat gelukkig snel goed. Voor maar € 12,00 p.p. krijgen we toegang tot een schitterende collectie.

Op de begane grond zien we een originele manier om een beelden uit alle tijdvakken ten toon te stellen.

Er zijn thematische kamers met schilderijen maar ook ruimtes waar de schilderijen per kunststroming worden getoond. We komen in de collectie veel bekende namen tegen.

Na ruim twee uur verlaten we het museum en lopen terug naar ons huisje op wielen. Het regent behoorlijk. Morgen schijnt hopelijk de zon en gaan we de oude binnenstad bekijken.

En door…

Uitgelicht

Geplaatst op 7 maart 2026 door Camper op pad

Kolhorn

5 maart 2026

De voorjaarsreis wordt voortgezet. We hebben de naam van deze reis op Polarsteps maar aangepast. Het is niet langer een reis naar alleen maar Frankrijk en Spanje. Daarom noemen we het nu maar onze “Voorjaarsreis”. De oorspronkelijke plannetjes voor die twee landen schorten we op. Er komt vast nog een andere mogelijkheid. En… we hebben de zon meegenomen uit Spanje.

De vergadering van onze VVE is teleurstellend verlopen. Voor de verduurzaming was geen 2/3 meerderheid van de aanwezige stemmen. Het huidige bestuur stapt op. Nieuwe plannen zullen hierdoor lang op zich blijven wachten. Hoewel we vijf jaar geleden onze flat helemaal hebben opgeknapt, komt er nu van de VVE geen toestemming om onze flat goed te isoleren terwijl de energieprijzen blijven stijgen.

Welnu, ook nu is het reizen met de camper een probaat middel om onze zinnen te verzetten. Onze voorjaarsreis brengt ons nu naar Noord-Holland. De eerste stop is het haventje van Kolhorn. Eerst even bijkomen van de frustratie die de vergadering van gisteravond heeft veroorzaakt.

Tot een uurtje of vier zitten we lui in het zonnetje. Daarna toch maar even de kuierlatten genomen. Langs De Strook (buurtschap) naar Kolhorn is tien minuten wandelen. Een klein rondje door dit dorp brengt ons bij het Havenkantoor waar we doorgeven dat we op de camperplaats staan. Vanavond komen ze dan afrekenen.

Bij het havenkantoor is een klein restaurantje (eilandenrij) waar we buiten op het terras een biertje drinken en een ijsje eten… en dat op 5 maart!! Op de terugweg spotten we nog een old-timer, een Hobby 600.

Kolhorn – Kolhorn

6 maart 2026

Vandaag staat er een kleine fietstocht op het programma. Het rondje dat we vandaag fietsen is zo’n 38 km en gaat via de voormalige Zuiderzeehaven Kolhorn naar Barsingerhorn, Haringhuizen, ‘t Veld, Nieuwe Nieland en naar Winkel.

Het is mooi fietsen in het afwisselende landschap. Bij Barsingerhorn (vroeger het tweelingdorp van Haringhuizen) zetten we het oude Raedshuys op de foto.

Bij Zijdewind is het de rotonde die de aandacht trekt met een bijzondere “klok”? In ‘t Veld brengt een labcache ons bij de torenspits van een oude rooms-katholieke meisjesschool. Eén leuke foto voor één van onze collega camperaar die beelden spaart van rotondes.

In Nieuwe Nieland eten we een broodje kroket als lunch nadat we de molen hebben bezocht.

Maar Winkel is het hoofddoel van onze fietstocht, de “Kunsttuin van Winkel”. Toen we er de vorige keer waren, regende het pijpenstelen. Een goeie reden om nog eens terug te komen met mooi weer.

Behalve een leuk gesprek met de nu 80-jarige maker (Ger Leegwater) van deze bijzondere kunsttuin, kijken we ook nu weer onze ogen uit met al het moois dat hier staat. Vier jaar geleden op 4 april 2022 spraken we ook al met elkaar.

Hij vertelde ons nu dat hij niet echt meer grote bouwsels maakt maar nog wel veel beelden die een plek in het voormalige “Nederlandse Kremlin” krijgen.

Als we door de tuin wandelen, hebben we de tuin helemaal voor ons zelf. Na drie kwartier zit het er op. We zijn weer helemaal bij. Het blijft knap dat één man (samen met z’n meissie – Ger) zoiets kan maken.

In Winkel wordt ook het oude Raadhuis van Winkel gefotografeerd. Het gebouw diende voorheen als waag. brandweerpost, school, postkantoor en politiebureau, parfumflessenmuseum en nu is het een woning!

Iets verder op hebben we geluk. De een na laatste stop van een labcache is de Lucaskerk. We treffen medewerker Sjaak Bakker van de kerkgemeente die ons even de prachtige binnenkant van de kerk liet zien met het oude orgel. Dat zijn altijd leuke cadeautjes!

Als we bij de camper zijn, zitten we nog lekker even in het zonnetje. De loods van de ansjovisjol de KH44 naast de camperplek staat open en ik als ik toestemming krijg om een paar gieters water te pakken voor de camper, raak ik in gesprek met één van de vrijwilligers die bezig is met het onderhoud van de KH44.

Deze jol is het enige varende monument van Kolhorn. ‘s Zomers is het mogelijk om een vaartocht te maken over het Kolhornerdiep.

Aan het eind van de dag gaan we uit eten bij de Eilanderij (naast het Havenhuis). Heerlijke pizza gegeten!

Joure – De Woudfennen

7 maart 2026

Het is vandaag een grijze dag en het weerbericht voorspelt dat het de hele dag grijs blijft. Wij steken een grijze afsluitdijk over en parkeren onze bus bij De Woudfennen bij Joure en gaan genieten van een heerlijk dagje sauna.

Overnachten kan hier ook. Gratis omdat we de sauna gebruiken. Er zijn een aantal keurig aangelegde camperplekken achter de sauna met gratis water en elektriciteit. Perfect geregeld. Lozen behoort niet tot de mogelijkheden.

Morgen gaan we weer verder. Geen foto’s 😉 vandaag.

Terug naar Nederland

Uitgelicht

Geplaatst op 4 maart 2026 door Camper op pad

Beantwoorden

Figueres

26 februari 2026

Vanmorgen (veel vroeger dan gepland) is het besluit genomen om langzaam terug naar huis te gaan vanuit Spanje.

Op 4 maart is er een besluitvormende vergadering van onze VVE t.a.v. de verduurzaming van onze flat. Op de inhoud van het besluit krijgen we geen duidelijkheid en we hebben er op afstand geen goed gevoel bij. De kosten lijken op te gaan lopen tot een verdubbeling van onze woonlasten per maand en de communicatie vanuit onze VVE is zo slecht dat we er niet wijs uit worden met telefoontjes en mailtjes. Het is niet anders.

Soms lopen dingen zo en we hebben gelukkig de tijd aan ons zelf en het reizen met de camper maakt ons flexibel. Na de vergadering hopen we door te gaan met onze reis door in Nederland en daarbuiten nog wat rond te toeren…

Onze eerste stop op de terugreis is Figueres. Het is vandaag nog prachtig weer om een mooie fietstocht te maken. We kiezen een reeds bestaande fietsroute van Wikiloc (we passen ‘m een beetje aan) door het natuurgebied tussen Figueres en Ampuria Brava: Parc Natural dels Aiguamolls de l’Empordà.

Parc Natural dels Aiguamolls de l’Empordà

Het park kent veel verschillende landschappen. Het opvallendste zijn de wetlands met hier en daar loslopende paarden. Op het strand van Ampuriabrava eten we even ons boterhammetje.

Bij La Torroelles liggen reusachtige stenen in het land. Datzelfde landschap wordt doorkruist door veel irrigatiekanalen.

Bijzonder is de moderne boerderij Torre d’en Mornau die er uitziet als een oud klooster. Vroeger lag daar wel een klooster.

Al fietsend komen we langs een vuilnisbelt waar tientallen ooievaars op de loer staan voor een “hapje”.

Al met al een leuke fietstocht!

St. Flour

27 februari 2026

Onze rit vanaf Figueres naar St Flour verloopt soepeltjes. We rijden over de prachtige A75 (tolvrij en één van onze favoriete snelwegen) richting Millau (daar wel even tol ivm het passeren van het Viaduc de Millau) en we lunchen rond 13:30 uur bij de l’aire de Aveyron met een fantastisch uitzicht over de vallei.

Hier komt ook de zon tevoorschijn en die blijft weer bij ons tot we de camperplek bij St. Flour oprijden. Deze stad is prachtig hoog gelegen op basaltrotsen en vanaf de camperplaats kijken we uit over de landerijen om de stad.

Op de stoelen buiten genieten we er nog even lekker van. Hopelijk lukt het ons om dit mooie lenteweer mee naar Nederland te nemen.

Het centrum van St Flour is vlakbij en we lopen nog even het stadje in voor een labcache. Het stadje maakt een gezellige indruk. Vanaf de stadsmuren heb je ook een mooi uitzicht over de omgeving.

Als we weer bij de camper zijn, krijgen we bezoek van Anja Leermakers en haar man die ons volgen en op dezelfde camperplek staan als wij. Altijd leuk om volgers te ontmoeten en te horen dat ze enthousiast zijn over onze schrijfsels.

Donzy

28 februari 2026

In Nevers was er geen plaats meer op de beoogde camperstop. Daarom rijden we door naar Donzy. Prima camperplek met alle voorzieningen voor € 13,00.

Donzy ziet er gezellig uit. Het dorpje is al oud en dateert van de zesde eeuw. De labcache laat ons een aantal oude plekjes zien. Het eerste komen we bij een oude watermolen. Verschillende watermolens in Donzy gebruiken het water van het riviertje de Nohain voor het maken van graan en noten. Het water van de Nohain staat erg hoog. Op de omringende akkers was ook al te zien dat het veel geregend heeft.

De toren van het oude kerkje is typerend voor het dorpsgezicht maar niet langer in gebruik. Om het kerkje heen staan hekken zodat passanten niet de dakgoten op hun hoofd krijgen.

Het dorpje heeft sfeervolle oude panden en winkeltjes en men is hier ook bezig met het renoveren van de riolering.

De leuke wandeling is een prima afsluiting van deze reisdag en op een klein motregenbuitje (5 minuten) na houden we het helemaal droog.

Mareuil-sur-Ay

1 maart 2026

Vandaag maken we een hele mooie rit door een zonovergoten landschap. Een frisse start – het was vannacht -1° C. – maar al gauw zorgde de zon voor warmte.

Omstreeks 14:00 uur rijden we de bekendste wijnstreek van Frankrijk (de Champagne) binnen en parkeren onze bus aan het haventje van Mareuil-sur-Ay. De camperplek is gratis en we staan eigenlijk aan het Marnekanaal waar het vrolijk is versierd met gekleurde ballonnen.

In dit kleine dorpje zijn drie labcaches die we alledrie kunnen oplossen door een wandeling te maken langs de oevers van het Marnekanaal. Aan de foto’s kunnen jullie wel zien dat het windstil is.

We steken het kanaal in het centrum over en komen zo via het kasteel weer bij de camper. De wandeling die we doen, is ook erg populair bij de inwoners van het dorp. Er zitten veel mensen te vissen.

Sas van Gent

2 maart 2026

Nadat de vuilnisophaaldienst van Mareuil-sur-Ay ons rond 5:00 uur heeft wakker gerammeld, vertrekken we vandaag om 8:00 uur richting Nederland.

Over een rustige snelweg (dit keer nemen we toch maar de tolweg), wat drukte bij Lille en wegwerkzaamheden bij Gent, arriveren we om 13:00 uur in Sas van Gent.

Met het uitzicht op de schepen die hier voorbij varen richting Gent, Brugge en Antwerpen zetten we onze stoelen in de zon naast de camper.

Vandaag doen we het verder rustig aan. Even genieten van het heerlijke Nederlandse weer.

Omstreeks 16:00 uur lopen we een rondje door Sas van Gent. Ooit was het een vestingstadje dat de toegang naar de vaarweg naar Gent beveiligde.

Van het vestingstadje is nu niet veel meer te zien. Een klein stukje bolwerk met de restanten van een oude korenmolen herinnert aan oude tijden. Het schijnt dat de oude kerk is veranderd in een markthal. De kerk is vandaag gesloten.

Langs de Oostkade staan nog wat oude panden maar het leukste schouwspel bij dit oude stadje is en blijft het drukke scheepvaartverkeer dat de grootste draaibrug van Europa voortdurend passeert.

Sommige schepen die hier langs op weg gaan naar Gent en Brugge zijn zo hoog dat hiervoor de 320 meter lange brug open draait. Leuk om lekker in het zonnetje naar te kijken.

Delft

3 maart 2026

Na een reis van anderhalf uur maken we een korte stop in Schiedam om weer even de gasflessen bij te vullen. Bij de firma Kerkhof Aldoc in Schiedam kost een volle gasfles slechts € 17,00 (moet wel een blauwe merkloze navulbare fles zijn).

We parkeren de camper om 11:00 uur thuis voor de deur. We halen de fietsen er af en nemen de waardevolle spullen mee naar binnen. Verder laten we camper ingepakt staan zodat we snel weer verder kunnen reizen.

Vandaag en morgen even wat dingen op een rij zetten en woensdagavond is de vergadering van onze VVE.

Donderdag zullen we onze reis weer voortzetten. Tot die tijd zetten we onze tracker van Polarsteps even uit.

Tot donderdag!