Ring of Beara

Uitgelicht

Adrigole

4 juni 2026

Lui dagje vandaag. Gewandeld langs de baai. Gelezen, een spelletje.,puzzelen, breien, lekker douchen😀… kortom geluierd. Vandaag niet gereisd. Morgen gaan we weer verder.

Trouwens…. We hebben de afgelopen dagen enorm veel een soort van yucca’s langs de weg in bloei zien staan. Het zijn echter bloeiende Cordylines. Volgens Google ook wel Cabbage-palmen genoemd.

Rondje Beara

5 juni 2026

Healy Pass

We beginnen het rondje door over de Healy Pass te rijden. Deze weg is ooit aangelegd als werkgelegenheidsproject tijdens de Great Famine. De weg is weliswaar smal maar goed te doen voor campers. We vinden op YouTube zelfs een filmpje van een Brits stel dat de Pass rijdt met een grote Hymer. Om te laten zien dat het goed te doen is, maak ik een filmpje. Stom genoeg zet ik op weg naar boven de Timelaps-camera aan. Van boven naar beneden zie je de rit in normale video.

Healy’s Pass (16:38 min)

We hebben een prachtige rit met schitterende vergezichten. Het is helder weer met zelfs hier en zon en blauwe luchten. We genieten! Omdat we op tijd zijn vertrokken, hebben we maar weinig tegenliggers.

Dooneen

We maken een kleine maar mooie stop vlak voor het dorp Allihies langs de kust. Er is hier terecht een prachtig discoverypoint van de Wild Atlantic. Het point heet Dooneen en heeft mooie rotspartijen in het water. We ontdekten hier ook nog een paar (voor ons) nieuwe bloempjes.

Het stuk dat we hier langs de kust rijden is weer schitterend. We passeren de dorpjes Eyeries en Allihies met hún gekleurde huisjes. Prachtig!

Eyeries – Allihies (12:22 min)

Cable Car Ferry

Na opnieuw een schitterende camperrit komen we aan bij de Cable Car Ferry die ons naar Dursey Island kan brengen. Tenminste… als het niet te hard waait. Gelukkig… hoewel het hard waait (doet het vaak in Ierland 😉), kunnen we een kaartje kopen en niet veel later “rijden” we naar de overkant.

Het ritje is prachtig met mooie uitzichten. Het is mogelijk om een mooie wandeling te maken op Dursey Island. We kiezen voor een korte wandeling naar het kerkhofje vlakbij het haventje.

De Engelsen hebben in 1602 hier flink huisgehouden. Veel Ieren waren een veldslag bij Kinsale naar Dursey gevlucht en de Engelse soldaten hebben uit wraak ruim 300 mensen op dit eilandje vermoord.

Op het kerkhofje vinden we echter niet heel oude graven. Wel is het een mooi plekje aan de Dursey Sound. We passeren hier nog een aanlegsteiger voor vissersboten? Het lijkt er wel op als we al die kreeftenkooien zien.

Op de terugweg met de CCF valt ons het bijzondere interieur op: … psalm 91 en “holywater” hangen in een hoekje en de brandblusser valt ook op. Het haakje aan de binnenkant van deur lijkt ook niet al te stevig. Wat je binnen niet ziet, is dat de deur aan de buitenkant ook nog wordt vergrendeld.

We komen zonder gekke dingen aan de overkant. We eten bij de viskraam onze eerste fish and chips op deze reis.

Cable Car Ferry (3:38 min)

Teruglopende naar de camper, begint het ook te regenen om de rest van de middag niet meer op te houden. Ook de temperatuur is flink aan het dalen (13° C.).

Kenmare Stone Circle

Vanaf de Cable Car Ferry rijden we zonder onderbrekingen naar de Stonecircle bij Kenmare. We overnachten hier op de camper-parking bij de steencirkel. Als we willen aanmelden/inloggen bij de slagboom, worden we staande gehouden door de beheerder van de parking. Hoewel er nog heel veel plekken openstaan, zegt hij dat we niet zelf een plek mogen kiezen. Volgens hem hebben er heel veel “vrienden” van hem al een plekje gereserveerd. Vreemde gang van zaken… nergens viel te lezen dat het mogelijk was om te reserveren. Pas later ontdekken we dat op z’n website reserveren mogelijk is.

We nemen genoegen met een plek op het midden van het terrein. We hebben geen zin om nog verder te zoeken en sinds we bij de Cable Car Ferry zijn vertrokken, is het behoorlijk aan het regenen. Morgen kijken we wel weer.

Terugkijkend hebben we vandaag een hele mooie rit gemaakt. Tot we terugkwamen van de CCF prima weer. Goeie dag weer!

Ierland camperland?

We krijgen van verschillende kanten vragen of Ierland leuk is om te camperen? Wij vinden van wel.

Ierland is prachtig tot nu toe. Ongelofelijk mooie natuur. De mensen zijn er ook erg vriendelijk. Qua weer kun je hier beter met de camper reizen dan met een tent. We spreken uit eigen ervaring. We waren hier ook al eens met de tent.

Tja… de wegen zijn er smal. Maar als je geen haast hebt, is het goed te doen. Er zijn op alle wegen voldoende passeerplekken. Omdat wij als notoire rechtsrijders wat te langzaam rijden voor sommige Ieren, gaan we zo nu en dan even opzij om de auto’s achter ons te laten passeren.

Er zijn wel weinig camperplaatsen of campings. Parkeerplaatsen langs de kust zijn afgesloten met 2m hoogte barrières. De camperplaatsen en campings die er wel zijn, zijn best prijzig. Maar goed… de periode dat een campingeigenaar hier zijn boterham moet verdienen is maar kort vanwege het klimaat.

We zijn ook blij dat de mooie kust hier niet verziekt wordt door overal maar campers toe te staan. Dan maar wat betalen. Het is het waard.

Killarney

6 juni 2026

Vanochtend was het na een nacht met veel regen weer droog. We nemen eerst even kijkje bij de beroemde Kenmare Stone Circle. Hij ligt er nog net zo mooi bij als zestien jaar geleden. Toen bezochten we ‘m in de regen, nu is het droog. Toen was alles nog gratis, nu moet je toegang betalen en je krijgt een pen mee met twee wenskaartjes voor in de twee “wensbomen”.

Na de steencirkel lopen we het ontzettend drukke stadje in. Even door gezellige winkelstraat (veel Ierse wol in de aanbieding) en naar het iets verder gelegen winkelcentrum lopen om een prepaid simkaart te kopen voor gebruik in Ierland.

Houses of Kenmare

We halen de camper op, rijden naar de Lidl voor wat kleine boodschapjes en rijden dan weer een prachtige route naar Killarney een overnachtingsplek hebben gevonden op ongeveer twee kilometer van het stadje.

Killarney Flesk Camper Park

De camping is strategisch gelegen. Veel campinggasten bezoeken / rijden van hieruit de Ring van Kerry. Al weer prachtige tocht langs de kusten van dit mooie schiereiland. Wij gebruiken vandaag de camping als uitvalsbasis voor een mooie fietstocht in de omgeving.

In deze omgeving kun je prima fietsen. Er zijn veel vrijliggende fietspaden door het Killarney National Park. Aan de hand van een labcache zetten we een mooie fietstocht uit van bijna twintig kilometer.

De fietsroute gaat van Muckross (mooi oud landhuis met prachtige tuinen) naar Castle Ross op Ross Island.

Vervolgens fietsen we naar Killarney waar we bezoek brengen aan de verrassend mooie Mary’s Cathedral en de drukke winkelstraatjes (met veel barretjes) van Killarney.

Het is een uur of 17:00 uur als we weer bij de camper terug zijn.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken.

Start Wild Atlantic Way

Uitgelicht

Cobh

31 mei 2026

Gisteravond laat ingeslapen. Er werden achter onze camperplek werkzaamheden uitgevoerd aan het spoor. Vanaf 0:30 uur werd het stil. Vanochtend lekker uitgeslapen en tijdens ons late ontbijt zijn we getuige van het aanleggen van een groot cruiseschip, de Norwegian Sky, bijna vlak voor onze neus. Nog voor de boot is aangelegd, staat de kade al vol met bussen die de toeristen naar allerlei bezienswaardigheden in de wijde omgeving van Cobh brengen.

Tot ongeveer half elf brengen we onze tijd in de camper door. We lezen en “rommelen” wat en gaan dan naar Cobh. Het is heerlijk wandelweer, temperatuur rond de 18° en een klein zonnetje. We nemen dit keer wel uit voorzorg de paraplu mee.

Peace Memorial Lusitania

Ondanks het cruiseschip valt de drukte mee. We bekijken eerst het oude en verbouwde treinstation waar je nu alles kunt lezen en te weten kunt komen over de Lusitania. Dit grote passagiersschip werd in 1915 hier vlak voor de kust getorpedeerd door een Duitse U-boot. Van de 2000 passagiers overleefden er ongeveer 800. De overlevenden en doden werden naar Cobh (toen nog Queenstown) gebracht. Veel doden werden hier begraven.

Cobh is ook heel bekend vanwege de Titanic. Het wereldberoemde schip werd bekend vanwege de aanvaring met een ijsberg en vertrok van Cobh voordat het verging. Het is één van de vele plekken waar je een “Titanic Experience” kunt meemaken. In Cobh is het gehuisvest in het originele ticket-kantoor van de White Star Line dat de eigenaar van de Titanic was.

Bij de aanlegsteiger van de cruiseschepen staat ook het standbeeld van Annie Moore dat herinnert aan de miljoenen die emigreerden naar Amerika in de tijd van de Great Famine. Annie Moore zou de eerste Ierse immigrante zijn die aankwam op Ellis Island bij New York.

We hebben heerlijk over de “boulevard” gewandeld en genoten van het uitzicht op de gekleurde huisjes. Bij het haventje hoorden we van een interessant project ivm de aangroei van zeewieren op verschillende materialen waar hier proeven mee worden gedaan.

Voor een bezoekje aan de St. Colman’s Cathedral moeten we even wachten tot de kerkdienst is afgelopen. Een prachtige kerk voor zo’n kleine plaats. Tegenover de kerk vinden we de “Deck of Cards”, een steile weg met gekleurde huisjes die erg fotogeniek zijn.

Deck of Cards – Cobh

Net als we besluiten om weer naar de camper te gaan, begint het een beetje te regenen. Dit keer komen we redelijk droog in de camper dankzij onze duo-paraplu.

Lekker droog in de camper genieten we al gauw weer van het uitzicht op het komen en gaan van allerlei schepen. Vandaag wordt er ook opvallend veel gezeild in de haven.

‘s Avonds wandelen we nog even naar het centrum van Cobh en zien de Norwegian Sky vertrekken onder het genot van een lekker ijsje.

Kinsale – Old Head – Timoleague

1 juni 2026

Kinsale

Nog voor we vandaag vertrekken, legt om 8:00 uur het volgende cruiseschip al weer aan. Het is de “Deutschland” die geregistreerd staat in de Bahama’s.

De “Deutschland” legt aan.

We maken onze eerste stop in Kinsale. Hier is de start van de Wild Atlanctic Way. We doen er onze eerste boodschappen (bij onze vakantie boodschappenwinkel de Lidl) in Ierland en bekijken het stadje.

Het stadje staat bekend om z’n kleurige huisjes. Er komen veel toeristen op af. We herkennen de bussen die vanochtend nog bij het cruiseschip stonden.

Bij de tourist information krijgen we een handige overzichtskaart van de Wild Atlantic Way. Handig omdat veel van de bezienswaardigheden die we deze reis willen bekijken, zich langs deze route bevinden.

Old Head Signal Tower

We rijden nu over echt hele smalle en steile (15%) weggetjes naar onze volgende stop bij het museumpje over de Lusitania die hier vlak voor de kust verging. Het museum is klein en stelt niet zoveel voor. Het is gehuisvest in de Old Head Signal Tower die nog niet zo lang geleden helemaal is opgeknapt.

Onderaan deze Signal Tower is een monument met de namen van alle overlevenden die door de bewoners van Old Head zijn gered. De gevolgen van het laten zinken door een torpedo van de Duitse U-boot zijn heel groot geweest voor de Eerste Wereldoorlog. Amerika, tot dan toe neutraal, werd vanaf dat moment actief betrokken bij WO I.

De landtong waarop de vuurtoren staat, kunnen we helaas niet bezoeken. De Old Head Golfclub heeft de hele landtong afgezet. Alleen leden mogen het terrein op.

Vlak voor de oude torens die de toegang flankeren lopen we naar de kliffen waar we genieten van een spectaculair uitzicht.

Timoleague

We staan vannacht op een gratis parkeerplek aan de baai bij het dorpje Timoleague. Er zijn hier geen voorzieningen. Maar we zijn zelf-supporting. Er wordt gewaarschuwd dat soms bij hoog water deze parkeerplaats onder water kan komen te staan. We hebben opgezocht dat het om 17:30 uur hoog water is.

Timoleague

De zeearmen in Ierland gaan ver landinwaarts en staan in een open verbinding met zee. Bij laag tij is het net of je naar de overkant kunt lopen. Bij hoog tij loopt de hele baai vol.

Wij maken nog een wandelingetje naar Abbey Mahon. In verband met mogelijk vallende stenen kunnen we niet dichtbij komen. Maar ach… het zal vast niet de laatste ruïne zijn die we tegenkomen. Als we terug bij de camper zijn, is het hoogwater. Gelukkig staan we droog.

In onze buscamper is het ook hoogwater. In de douchebak van onze Pössl wil het water niet goed weglopen. We staan echt recht en het trucje met baking soda en azijn werkt ook niet. De waterbak van ons keukentje loopt prima weg. Morgen gaan we een plopper kopen.

Skibbereen – Mizen Head – Goleen Harbour

2 juni 2026

Skibbereen

We volgen de bordjes van de Wild Atlantic Way tot aan Skibbereen. Schitterend landschap. Doordat we soms de bordjes missen, rijden we ook wel eens op erg smalle weggetjes. We vinden echter elke keer de route terug.

De bouwmarkt in Skibbereen

In Skibbereen kopen we bij een bouwmarkt wat spulletjes om te kijken of we onze verstopping kunnen verhelpen. Gaan we later proberen. (‘s Avonds geprobeerd maar helaas nog geen succes – trekveer, ragers, ploppers, baking soda met azijn werken niet).

In Skibbereen brengen we een bezoek aan het Skibbereen Heritage Center waar we de uitgebreide tentoonstelling bekijken over The Great Famine. Ingeluid door een zich snel verspreidende aardappelziekte kwam bijna de helft van de Ierse bevolking vanaf 1846 om het leven. Skibbereen is bekend geworden vanwege de werkhuizen waar de hongerende bevolking aan het werk werd gezet voor een zeer laag inkomen en soep uit de gaarkeukens.

Mizen Head

Vanaf Skibbereen vervolgen we WAW naar Mizen Head. We maken onderweg nog twee keer een stop. Allereerst stoppen we bij Ballydehob (leuke naam) om te lunchen. We staan tussen twee oude bruggen aan de waterkant.

Daarna staan we ook even bij The Altar. Het lijkt wel een soort van hunebed maar het is gebouwd van grote platte stenen. Er staan er tientallen in deze omgeving. (Een hele bekende op The Burren). Ooit (2000 v Chr) was het een grafmonument, later een plek waar kerkdiensten door de armen werden gehouden. Een plaatselijke kunstenaar heeft er ook wat stukken hout achtergelaten die met schelpjes zijn beplakt.

Onze laatste halte van vandaag is Mizen Head. Het weer is fantastisch helder en we kunnen ver kijken. Over een kloof met rotspartijen is een brug gebouwd in 1907 om bij de Signal Tower en het oude bezoekerscentrum te komen. De brug biedt een spectaculair uitzicht over de rotsen. Vanaf meerdere uitzichtpunten kijk je uit over de golven die tegen de kust slaan. Erg fotogeniek!

Goleen Harbour

We sluiten de dag af op camping Goleen Harbour. De kosten zijn € 25,00 voor een overnachting. Geen elektra. Wel douches en toilet. Lozen mag alleen met een eco-toilet. Het is hier eigenlijk voor tenten. De vriendelijke eigenaar geeft ons een plekje op een grasveld vlakbij de ingang.

Goleen Harbour

Ook hier mogen we ons vuilnis niet achterlaten. Terwijl dat eigenlijk bij campings wel moet kunnen. De zgn. compacters waar je tegen betaling het vuilnis kunt inleveren, zijn er niet in deze regio. We zijn geen voorstanders van zomaar vuilnis ergens dumpen. We maken op dit moment kleine pakketjes die wel door de piepkleine openingen passen van bakken bij parkeerplekken. Het aantal containers dat we zien staan voor allerlei soorten gekleurd glas of voor “huishoudblikjes” is echter weer heel groot. We hebben al gezien dat er mensen zijn die daar misbruik van maken.

Als we met de campingeigenaar spreken over het vuilnis, vertelt hij ons dat hij € 0,40 per kilo moet betalen. Elk jaar krijgt hij meer vuilnis van zijn gasten (kampeerders en camperaars). In de camper is het nog te doen om je vuilnis mee te nemen. Hoe zit dat met de kampeerders op de fiets? De WAW is er ook als langeafstands fietsroute…

Geodome

Als we ‘‘s avonds nog even naar de zee lopen over de camping, zien we dat ze ook “geodomes” verhuren. Deze witte koepels zien er leuk uit!

Sheep’s Head – Seefin – Agridole

3 juni 2026

Sheep’s Head

Vlak voor we vandaag aankomen bij Sheeps Head krijgen we een enorme regenbui op ons dak. We wachten de bui af en zetten de camper 500 m voor Bernie’s Cup and Tea (cafeetje bij het discoverypoint van de WAW). Op de kaart die we hebben gekregen staan mooie plekken aangegeven als “discoverypoints”. Op die plekken staan grote ijzeren palen met het logo en de naam van het punt van de Wild Atlantic Way. Onderweg vind je het logo terug op de wegwijzers met een N of een S. Je kunt de route namelijk naar het Noorden (N) of het naar het Zuiden (S) rijden.

Hierna komt het zonnetje weer tevoorschijn om niet meer weg te gaan tijdens onze wandeling naar de vuurtoren op de kop van Sheaps Head. De wandeling is 2 km heen en 2 km terug. Prima te doen op goede wandelschoenen. De uitzichten zijn andermaal fabuleus!

Het laatste stukje (2 km) naar het café zijn over de weg niet te doen voor grote campers. Er wordt hier ook tijdig voor gewaarschuwd!

Seefin viewpoint

Op weg naar onze volgende overnachtingsplek blijven we de route volgen van de WAW en maken ook een stopje (na een pittig hellinkje) bij het Seefin viewpoint. Je staat hier op de graat van deze landtong en hebt er een prachtig uitzicht naar beide kanten.

De bloemen en planten op de foto’s zijn speciaal voor Elly, onze buurvrouw, die ons trouw volgt en ons helpt als we de namen van de planten zelf niet kunnen vinden!

Agridole

Daarna maken we (met opnieuw een prachtige route) een begin met “The Ring of Beara” en parkeren ons campertje op een camping bij Agridole. De camping heeft alle faciliteiten die we maar willen inclusief gebruik van een wasmachine en droger. Het weer is momenteel echt Iers te noemen: zonnige en natte buien wisselen elkaar voortdurend af. Vinden we niet erg. We “rommelen” lekker in de camper en vermaken ons prima! We moeten nog even uitvogelen hoe we de Ring of Beara morgen gaan rijden omdat we deze route ook al eens reden in 2010.