Cobh

31 mei 2026

Gisteravond laat ingeslapen. Er werden achter onze camperplek werkzaamheden uitgevoerd aan het spoor. Vanaf 0:30 uur werd het stil. Vanochtend lekker uitgeslapen en tijdens ons late ontbijt zijn we getuige van het aanleggen van een groot cruiseschip, de Norwegian Sky, bijna vlak voor onze neus. Nog voor de boot is aangelegd, staat de kade al vol met bussen die de toeristen naar allerlei bezienswaardigheden in de wijde omgeving van Cobh brengen.

Tot ongeveer half elf brengen we onze tijd in de camper door. We lezen en “rommelen” wat en gaan dan naar Cobh. Het is heerlijk wandelweer, temperatuur rond de 18° en een klein zonnetje. We nemen dit keer wel uit voorzorg de paraplu mee.

Ondanks het cruiseschip valt de drukte mee. We bekijken eerst het oude en verbouwde treinstation waar je nu alles kunt lezen en te weten kunt komen over de Lusitania. Dit grote passagiersschip werd in 1915 hier vlak voor de kust getorpedeerd door een Duitse U-boot. Van de 2000 passagiers overleefden er ongeveer 800. De overlevenden en doden werden naar Cobh (toen nog Queenstown) gebracht. Veel doden werden hier begraven.

Cobh is ook heel bekend vanwege de Titanic. Het wereldberoemde schip werd bekend vanwege de aanvaring met een ijsberg en vertrok van Cobh voordat het verging. Het is één van de vele plekken waar je een “Titanic Experience” kunt meemaken. In Cobh is het gehuisvest in het originele ticket-kantoor van de White Star Line dat de eigenaar van de Titanic was.

Bij de aanlegsteiger van de cruiseschepen staat ook het standbeeld van Annie Moore dat herinnert aan de miljoenen die emigreerden naar Amerika in de tijd van de Great Famine. Annie Moore zou de eerste Ierse immigrante zijn die aankwam op Ellis Island bij New York.

We hebben heerlijk over de “boulevard” gewandeld en genoten van het uitzicht op de gekleurde huisjes. Bij het haventje hoorden we van een interessant project ivm de aangroei van zeewieren op verschillende materialen waar hier proeven mee worden gedaan.

Voor een bezoekje aan de St. Colman’s Cathedral moeten we even wachten tot de kerkdienst is afgelopen. Een prachtige kerk voor zo’n kleine plaats. Tegenover de kerk vinden we de “Deck of Cards”, een steile weg met gekleurde huisjes die erg fotogeniek zijn.

Net als we besluiten om weer naar de camper te gaan, begint het een beetje te regenen. Dit keer komen we redelijk droog in de camper dankzij onze duo-paraplu.

Lekker droog in de camper genieten we al gauw weer van het uitzicht op het komen en gaan van allerlei schepen. Vandaag wordt er ook opvallend veel gezeild in de haven.

‘s Avonds wandelen we nog even naar het centrum van Cobh en zien de Norwegian Sky vertrekken onder het genot van een lekker ijsje.

Kinsale – Old Head – Timoleague

1 juni 2026

Kinsale

Nog voor we vandaag vertrekken, legt om 8:00 uur het volgende cruiseschip al weer aan. Het is de “Deutschland” die geregistreerd staat in de Bahama’s.

We maken onze eerste stop in Kinsale. Hier is de start van de Wild Atlanctic Way. We doen er onze eerste boodschappen (bij onze vakantie boodschappenwinkel de Lidl) in Ierland en bekijken het stadje.

Het stadje staat bekend om z’n kleurige huisjes. Er komen veel toeristen op af. We herkennen de bussen die vanochtend nog bij het cruiseschip stonden.

Bij de tourist information krijgen we een handige overzichtskaart van de Wild Atlantic Way. Handig omdat veel van de bezienswaardigheden die we deze reis willen bekijken, zich langs deze route bevinden.

Old Head Signal Tower

We rijden nu over echt hele smalle en steile (15%) weggetjes naar onze volgende stop bij het museumpje over de Lusitania die hier vlak voor de kust verging. Het museum is klein en stelt niet zoveel voor. Het is gehuisvest in de Old Head Signal Tower die nog niet zo lang geleden helemaal is opgeknapt.

Onderaan deze Signal Tower is een monument met de namen van alle overlevenden die door de bewoners van Old Head zijn gered. De gevolgen van het laten zinken door een torpedo van de Duitse U-boot zijn heel groot geweest voor de Eerste Wereldoorlog. Amerika, tot dan toe neutraal, werd vanaf dat moment actief betrokken bij WO I.

De landtong waarop de vuurtoren staat, kunnen we helaas niet bezoeken. De Old Head Golfclub heeft de hele landtong afgezet. Alleen leden mogen het terrein op.

Vlak voor de oude torens die de toegang flankeren lopen we naar de kliffen waar we genieten van een spectaculair uitzicht.

Timoleague

We staan vannacht op een gratis parkeerplek aan de baai bij het dorpje Timoleague. Er zijn hier geen voorzieningen. Maar we zijn zelf-supporting. Er wordt gewaarschuwd dat soms bij hoog water deze parkeerplaats onder water kan komen te staan. We hebben opgezocht dat het om 17:30 uur hoog water is.

De zeearmen in Ierland gaan ver landinwaarts en staan in een open verbinding met zee. Bij laag tij is het net of je naar de overkant kunt lopen. Bij hoog tij loopt de hele baai vol.

Wij maken nog een wandelingetje naar Abbey Mahon. In verband met mogelijk vallende stenen kunnen we niet dichtbij komen. Maar ach… het zal vast niet de laatste ruïne zijn die we tegenkomen. Als we terug bij de camper zijn, is het hoogwater. Gelukkig staan we droog.

In onze buscamper is het ook hoogwater. In de douchebak van onze Pössl wil het water niet goed weglopen. We staan echt recht en het trucje met baking soda en azijn werkt ook niet. De waterbak van ons keukentje loopt prima weg. Morgen gaan we een plopper kopen.

Skibbereen – Mizen Head – Goleen Harbour

2 juni 2026

Skibbereen

We volgen de bordjes van de Wild Atlantic Way tot aan Skibbereen. Schitterend landschap. Doordat we soms de bordjes missen, rijden we ook wel eens op erg smalle weggetjes. We vinden echter elke keer de route terug.

In Skibbereen kopen we bij een bouwmarkt wat spulletjes om te kijken of we onze verstopping kunnen verhelpen. Gaan we later proberen. (‘s Avonds geprobeerd maar helaas nog geen succes – trekveer, ragers, ploppers, baking soda met azijn werken niet).

In Skibbereen brengen we een bezoek aan het Skibbereen Heritage Center waar we de uitgebreide tentoonstelling bekijken over The Great Famine. Ingeluid door een zich snel verspreidende aardappelziekte kwam bijna de helft van de Ierse bevolking vanaf 1846 om het leven. Skibbereen is bekend geworden vanwege de werkhuizen waar de hongerende bevolking aan het werk werd gezet voor een zeer laag inkomen en soep uit de gaarkeukens.

Mizen Head

Vanaf Skibbereen vervolgen we WAW naar Mizen Head. We maken onderweg nog twee keer een stop. Allereerst stoppen we bij Ballydehob (leuke naam) om te lunchen. We staan tussen twee oude bruggen aan de waterkant.

Daarna staan we ook even bij The Altar. Het lijkt wel een soort van hunebed maar het is gebouwd van grote platte stenen. Er staan er tientallen in deze omgeving. (Een hele bekende op The Burren). Ooit (2000 v Chr) was het een grafmonument, later een plek waar kerkdiensten door de armen werden gehouden. Een plaatselijke kunstenaar heeft er ook wat stukken hout achtergelaten die met schelpjes zijn beplakt.

Onze laatste halte van vandaag is Mizen Head. Het weer is fantastisch helder en we kunnen ver kijken. Over een kloof met rotspartijen is een brug gebouwd in 1907 om bij de Signal Tower en het oude bezoekerscentrum te komen. De brug biedt een spectaculair uitzicht over de rotsen. Vanaf meerdere uitzichtpunten kijk je uit over de golven die tegen de kust slaan. Erg fotogeniek!

Goleen Harbour

We sluiten de dag af op camping Goleen Harbour. De kosten zijn € 25,00 voor een overnachting. Geen elektra. Wel douches en toilet. Lozen mag alleen met een eco-toilet. Het is hier eigenlijk voor tenten. De vriendelijke eigenaar geeft ons een plekje op een grasveld vlakbij de ingang.

Ook hier mogen we ons vuilnis niet achterlaten. Terwijl dat eigenlijk bij campings wel moet kunnen. De zgn. compacters waar je tegen betaling het vuilnis kunt inleveren, zijn er niet in deze regio. We zijn geen voorstanders van zomaar vuilnis ergens dumpen. We maken op dit moment kleine pakketjes die wel door de piepkleine openingen passen van bakken bij parkeerplekken. Het aantal containers dat we zien staan voor allerlei soorten gekleurd glas of voor “huishoudblikjes” is echter weer heel groot. We hebben al gezien dat er mensen zijn die daar misbruik van maken.

Als we met de campingeigenaar spreken over het vuilnis, vertelt hij ons dat hij € 0,40 per kilo moet betalen. Elk jaar krijgt hij meer vuilnis van zijn gasten (kampeerders en camperaars). In de camper is het nog te doen om je vuilnis mee te nemen. Hoe zit dat met de kampeerders op de fiets? De WAW is er ook als langeafstands fietsroute…

Als we ‘‘s avonds nog even naar de zee lopen over de camping, zien we dat ze ook “geodomes” verhuren. Deze witte koepels zien er leuk uit!

Sheep’s Head – Seefin – Agridole

3 juni 2026

Sheep’s Head

Vlak voor we vandaag aankomen bij Sheeps Head krijgen we een enorme regenbui op ons dak. We wachten de bui af en zetten de camper 500 m voor Bernie’s Cup and Tea (cafeetje bij het discoverypoint van de WAW). Op de kaart die we hebben gekregen staan mooie plekken aangegeven als “discoverypoints”. Op die plekken staan grote ijzeren palen met het logo en de naam van het punt van de Wild Atlantic Way. Onderweg vind je het logo terug op de wegwijzers met een N of een S. Je kunt de route namelijk naar het Noorden (N) of het naar het Zuiden (S) rijden.

Hierna komt het zonnetje weer tevoorschijn om niet meer weg te gaan tijdens onze wandeling naar de vuurtoren op de kop van Sheaps Head. De wandeling is 2 km heen en 2 km terug. Prima te doen op goede wandelschoenen. De uitzichten zijn andermaal fabuleus!

Het laatste stukje (2 km) naar het café zijn over de weg niet te doen voor grote campers. Er wordt hier ook tijdig voor gewaarschuwd!

Seefin viewpoint

Op weg naar onze volgende overnachtingsplek blijven we de route volgen van de WAW en maken ook een stopje (na een pittig hellinkje) bij het Seefin viewpoint. Je staat hier op de graat van deze landtong en hebt er een prachtig uitzicht naar beide kanten.

De bloemen en planten op de foto’s zijn speciaal voor Elly, onze buurvrouw, die ons trouw volgt en ons helpt als we de namen van de planten zelf niet kunnen vinden!

Agridole

Daarna maken we (met opnieuw een prachtige route) een begin met “The Ring of Beara” en parkeren ons campertje op een camping bij Agridole. De camping heeft alle faciliteiten die we maar willen inclusief gebruik van een wasmachine en droger. Het weer is momenteel echt Iers te noemen: zonnige en natte buien wisselen elkaar voortdurend af. Vinden we niet erg. We “rommelen” lekker in de camper en vermaken ons prima! We moeten nog even uitvogelen hoe we de Ring of Beara morgen gaan rijden omdat we deze route ook al eens reden in 2010.