Vanmorgen hebben we eerst nog een rondje op Achil Island gereden. We wilden eigenlijk naar het verste puntje bij Keem Bay. Dat feestje gaat helaas niet door. Vanaf Dooagh Keel is de weg afgesloten. We keren om en rijden naar Castlebar.
Brug over de Achill Sound
Bij Castlebar Station parkeren we de camper. We maken hiervoor vaak gebruik van een QR – code die we op parkeerplekken aantreffen van Apcoa-services. Even de QR code scannen, betalen (vaak voor een hele dag maar een klein bedrag), en de fietsen er af. We zetten hier de camper neer niet ver van de Greenway naar Turlough.
De Greenway loopt 7 km langs een riviertje naar het National Museum of Ireland. Het museum is gratis toegankelijk en heeft een leuke collectie over het Ierse “Folklife” van de laatste 100 jaar. Erg leuk om te zien en tentoongesteld in een modern vormgegeven gebouw.
National Museum Turlough
In de omgeving van het museum maken we nog een korte wandeling om een labcache op te lossen. Het laatste onderdeel van de labcache is één van de oudste kerken, gezien de ronde kerktoren, die gebouwd is tussen 900 en 1200 jaar na Christus. Ook hier weer de grafzerken in de ruïnes.
Turlough
We fietsen hierna de Greenway terug naar Castlebar.
Crossmolina
Van Castlebar rijden we in drie kwartier naar onze overnachtingsplek bij Crossmolina. De gratis camperplaats is een tip van Yvonne van Schipperen. Bedankt! Het is een oude aanlegsteiger van een voormalige veerboot. Het haventje wordt nu alleen nog gebruikt voor vissers die hier op forel vissen. We vinden hier een prima plekje voor de nacht.
Pier bij Crossmolina
Doordat er vandaag weinig wind is, maken we wel voor het eerst echt kennis met de “midges” die behoorlijk kunnen steken. We blijven binnen achter de horren.
Naar huis
16 juni 2026
Agnes zit al een poosje lichamelijk niet goed in haar vel. We hoopten dat deze reis daar verandering in zou brengen. Maar na opnieuw een slechte nacht, maken we ons zorgen om haar gezondheid. Zonder hier helemaal uit de doeken te doen wat er speelt, hebben we vanmorgen besloten om thuis eerst uit te zoeken wat er met haar aan de hand is.
Zodra duidelijk is wat we er aan kunnen doen, gaan we verder met reizen want dat laatste vinden we nog steeds fantastisch.
Vandaag hebben we gebruikt om over de kleine Ierse wegen naar Rosslare terug te rijden en daar de ferry naar Fishguard te nemen.
Na een volle dag reizen en een boottocht van Rosslare naar Fishguard overnachten we op de Tregoes camping. De reden hiervoor is de ligging van deze camping (op 10 minuten rijden van de aankomststeiger van onze ferry). Na telefonisch contact en reclame op hun website laten ze ons weten dat laat aankomen geen probleem is. We hebben met deze camping echter een slechte ervaring (lees voor meer bijzonderheden onze Polarsteps).
17 en 18 juni 2026
Vertrek vanuit Dover
We zijn vandaag in één rit van Fishguard naar Dover gereden met een koffie- en een lunchpauze. Om 16:00 uur kwamen we aan bij de ferryport en konden hierdoor met een boot eerder dan gepland oversteken naar Calais.
Kust bij Calais
Tien minuten rijden van de haven, overnachten we op de grote Camping-Car Park. Er is hier plaats voor ruim honderd campers. Het is een prima plek vlakbij het centrum en boulevard.
Morgen rijden we in één keer naar huis. We hopen jullie gauw te laten weten wat onze volgende reis zal zijn.
De tweede helft van onze Ierland reis houden jullie te goed. Als het aan ons ligt, gaan we snel terug. Het is er prachtig!
Sky Road – Omey Island – Kylemore Abbey – Mulranny
12 juni 2026
Sky Road
Sky Road (11 min)
We beginnen de dag met het rijden van de Sky Road. Het is een prachtige weg en we begrijpen wel een beetje hoe deze weg aan z’n naam komt. Overal om je heen de wolken die met windkracht 5 door de lucht jagen. Het is goed dat we vandaag vroeg zijn vertrokken. We komen bijna geen andere auto’s tegen. Elkaar passeren op deze weg is trouwens geen probleem.
Sky Road
Omey Island
De volgende route gaat richting Omey Island. De weg brengt ons naar een discoverypoint van de Wild Atlantic. Bij het uitzichtpunt waar we de camper even parkeren, is vanwege het lage tij de baai drooggevallen.
Omey Island Bay
Als je dat wilt, kun je hier de baai oversteken met je camper naar Omey Island. Als je maar drie uur voor hoog water terug bent. Wij durven dat niet aan. We hebben eenmaal een slechte ervaring gehad in Denemarken bij de oversteek naar Mandö. Toen kwamen we kantje boord aan de overkant.
Hier zien we verschillende auto’s zonder problemen de oversteek maken. De route staat met borden aangegeven op de zeebodem. De flora en fauna van de zee vinden we terug als we een stukje het “strand” oplopen. Bij Cleggan Harbour sluiten we dit stukje weer af. Opnieuw een mooie route!
Omey Island (2:39 min)
Kylemore Abbey
Kylemore Abbey
Kylemore Abbey is weer één van Ierlands hoogtepunten. Het landgoed dat ooit eigendom was van Mitchell Henry is niet lang na zijn overlijden overgenomen door de Benedictijnse Orde, een gemeenschap van nonnen die vanaf 1920 hier leven, bidden en werken. Maar de orde exploiteert het landgoed zeer commercieel en verdient door de vele bezoekers genoeg kapitaal om het landgoed prima te onderhouden.
Je kunt het landhuis bekijken dat met smaak is ingericht. Behalve het landhuis wandelen we ook naar de Gotische kerk en het mausoleum waar Mitchell Henry en zijn vrouw begraven zijn.
Mausoleum Gotische Kerk
Hierna rijden we met de shuttlebus (we zijn lui) naar de grote ommuurde tuin. De tuin is wederom prachtig.
De ommuurde tuin
Het kent een deel met sierplanten en een deel met groenten (een gigantische moestuin). Als we door de tuin wandelen, is er heel wat personeel aan het werk en dat zijn geen nonnen 😉.
Na Kylemore Abbey twijfelen we even waar we gaan overnachten. In eerste instantie gaan we naar Leenaun. Hier lunchen we aan het enige fjord dat Ierland rijk is. Omdat de beoogde camperplek erg dichtbij een doorgaande weg is en we er erg scheef staan, rijden we door.
Lifter
Het wordt uiteindelijk Mulranny. Bij Leenaun pikken we nog een lifter op. Het is een jonge Zuid-Koreaan die de halve wereld rondreist. In Westport zetten we hem af.
Camper Glamping
We vinden bij Mulranny een grasveld vlakbij zee. De plek heeft niet zoveel faciliteiten maar met de warme douches zijn we heel blij. Dat we te midden van de grazende schapen staan, geeft de plek alleen maar meer charme.
Naar Achill Island
13 juni 2026
Mulranny Beach
Omdat we vandaag maar een klein stukje verder hoefden te reizen, hebben we uitgebreid ontbeten en daarna nog een wandeling gemaakt in de omgeving van de camperplek.
De omgeving hier is best wel bijzonder. Het land waar de schapen op grazen is doorschoten met allemaal kreekjes die bij laag water droogvallen en waar bij hoog tij nog wat water in loopt. Het is een soort overgangsgebied. In de buurt is ook al wat duinvorming te zien.
Oud pomphuisSauna on the beach
We lopen door het gebied heen en op twee wat diepere stromen steken we het water over met twee houten bruggen. Aan de overkant verdwijnt het pad tussen de varens. We vinden er nog een oud soort pomphuis met verroeste pijpen.
Eb
Op de terugweg maak ik nog wat plaatjes in en om het teruggetrokken water.
Achill Island
De rit naar onze volgende stop is maar kort. We schuiven vijftien kilometer op. De camperplek is op Achill Island. We vinden hier een mooie plek om twee nachtjes te overnachten. Ook weer de was gedaan die dit keer snel droogt in de zon en wind.
Morgen gaan we een fietstocht maken over de Great Western Greenway die hier vlakbij loopt.
The Great Western Greenway
14 juni 2026
Er wordt vandaag perfect fietsweer voorspeld. Zonnig, windkracht 3 en in de loop van de dag wordt het 18°. Zo goed hebben we het de laatste twee weken nog niet gehad.
Greenway
Vlak voor de brug van Achill Island begint het deel van de Great Western Greenway dat wij willen rijden. Zoals alle greenways tot nu toe is deze ook weer pico bello verzorgd. Gereedschap, oplaadpunt en duidelijke uitleg over de route. Er zijn zelfs speciale parkeerplekjes voor invaliden.
We fietsen ‘s morgens de Greenway terug naar onze overnachtingsplek bij Mulranny. Prachtige uitzichten over zee. We zien dat er hier ook nog turf wordt gestoken. Het wordt hier lokaal op Achill Island nog gebruikt als brandstof voor open haarden en kachels.
Achil Coastroad
Vanaf Mulranny gaan we opnieuw de Wild Atlantic op. Ditmaal op de fiets. De kustweg is rustig om te fietsen en de hoogteverschillen geven geen enkel probleem. Vanaf Mulranny hebben we windkracht drie mee. Ook nu weer fantastisch fietsen met de mooiste uitzichten. De kust verandert voortdurend.
Bij een klein strandje liggen we anderhalf uur in de zon wat te lezen. Agnes ziet zelfs dolfijnen.
Agnes leest op dit moment het boek van de Ierse schrijfster Elisabeth O’Connor. Het boek speelt zich af op één van de eilanden in deze omgeving. De schrijfster heeft zich onder andere laten inspireren door de verhalen van de Blasket eilanden.
Een stukje verderop is een herinneringsplaquette op te muur te vinden. Een groot deel van de Spaanse Armada is in 1588 op deze kusten vergaan. De plaquette geeft aan waar destijds de Spaanse scheepswrakken werden gevonden.
Achill SoundOnze route
Terug op Achill Island eindigen we onze fietstocht bij de SuperValu supermarkt waar ze heerlijke softijsjes verkopen.
Met een Indiase toko en een muzikale avond (live muziek) in de pub sluiten we deze mooie dag af.
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken
Het weerbericht is vandaag niet veelbelovend. We starten rustig op en rijden met regen rond 9:00 uur weg van de camping uit Killarney. We tanken en de prijs van de diesel valt mee (€ 1,79 p/l). De berichten van voor ons vertrek, kloppen niet. Er is tot nu toe overal benzine en diesel te krijgen.
Dingle
We slaan de Ring of Kerry over (al eens gereden in 2010) en rijden het schiereiland Dingle op. We boffen… bij de stad Dingle zelf is het even droog. We slenteren wat door het stadje en bekijken een paar winkeltjes.
Naast de grote kerk (begint net een dienst) ontdekken we een soort van bezinningstuin met een kerkhofje (hier liggen allemaal nonnen begraven), een labyrint en een familietuin. De tuin is mooi en met zorg aangelegd.
Bezinningstuin Dingle
Als het weer begint met regenen, rijden we door naar het meest westelijke puntje van Ierland (en Europa).
Vlak voor het meest westelijke punt van Ierland maken we eerst een stop om een boterham te eten en maken alleen snel een paar foto’s. Het regent nog steeds. We genieten van een Ierse vrouw die allemaal “echte” Ierse koek verkoopt aan de toeristenbusjes die hier een stop maken. Ze loopt aardig binnen in de korte tijd dat wij hier staan (€ 3,00 per koek 😉).
Blasket Centre
Wat later stoppen we om bij het uitkijkpunt naar de Blasket eilanden te kijken. Hier ontdekken we min of meer bij toeval een mooi museum dat gaat over de oude bevolking van deze eilanden. Prachtig vormgegeven! Centraal in het museum staan de schrijvers die de Blasket eilanden heeft voortgebracht. Veel Ieren zijn grootgebracht met het werk van Peig die een voortrekkersrol heeft vervuld voor de Ierse taal. We krijgen in het museum ook een goed beeld hoe zwaar de bevolking van de vijf Blaskets het heeft gehad voordat de Ierse regering de eilanden heeft geëvacueerd in 1953. Het was niet meer mogelijk om er veilig te leven voor de laatste 23 bewoners.
Onze eerste Guinness
We staan vanavond op een gratis plekje achter een Pub / Restaurant Tankard. Mooi uitzicht op zee en vlakbij de Tralee – Fenit Greenway die we morgen bij goed weer willen gaan fietsen. Vanavond hebben we bij het restaurant gereserveerd. We eten allebei een vismenu en proeven ons eerste Guiness biertje. We vinden het wel te drinken maar nu niet speciaal.
Fenit – Adare
8 juni 2026
We beginnen de dag met een fietstochtje naar Fenit. Onze overnachtingsplek ligt aan de Greenway van Tralee naar Fenit. Het is een gloednieuw aangelegde Greenway van 13,5 km. Opnieuw perfect uitgerust met kilometerbordjes en keurig geasfalteerd. Het stuk naar Fenit Harbour biedt prachtige uitzichten over de zee.
Greenway Tralee – Fenit Harbour
Bij Fenit Harbour zijn ondanks de temperatuur (het is ongeveer 10° C. ) een aantal mensen aan het zwemmen in het koude zeewater. Wij fietsen dan nog even de pier af naar het werkelijk schitterende beeld van Saint Brendan the Navigator. De gedetailleerde kleding zit vol met allerlei Ierse symboliek.
Brendan the Navigator
Die symbolen vind je ook weer terug in het kleine beeldenparkje op het havenhoofd bij het standbeeld. Wij loggen er bovendien onze eerste echte geocache in Ierland. We fietsen terug naar de camper en rijden naar onze volgende bestemming.
Via een bijzondere route rijden we naar Adare. Google stuurt ons weer eens over onnavolgbare weggetjes maar… we komen hier omstreeks 13:15 uur aan. We eten hier een boterhammetje en gaan dan op de fiets naar het dorpje.
Adare
Volgens de boekjes moet Adare het mooiste dorpje van Ierland zijn. Door de hoofdstraat rijdt veel langzaam rijdend verkeer omdat Adara precies op een driesprong van wegen ligt. Aan de hoofdstraat ligt een aantal kleine cottages met rieten daken waar in de meeste gevallen kleine winkeltjes zitten.
Holy Trinity Church
Het mooiste vinden wij de abdijkerk van de Holy Trinity tegenover deze huisjes. Door het gebruik van de ruwe onbewerkte grijze steen heeft de kerk een ruw, sober en ingetogen interieur. Vooral de prachtige glas en lood ramen komen hierdoor erg mooi uit.
Het Heritage Center biedt vooral toeristische informatie over de omgeving en verkoopt Ierse souvenirs. Na drie kwartier Adare fietsen we terug naar de camping voor de nodige huishoudelijke klusjes zoals wassen, een fris bed opmaken en lekker douchen.
Limerick – Newmarket-on-Fergus
9 juni 2026
We willen vandaag even rondkijken in Limerick. Nadat we weer helemaal geserviced hebben, komen we na een half uurtje daar aan. We rijden twintig minuten rond voordat we een vrije parkeerplaats vinden bij de Technische Universiteit. Dat is vast omdat wij uit Delft komen 😀.
Limerick
We maken aan de hand van een labcache een rondje langs de toeristische hoogtepunten van Limerick. Als we het rondje lopen, komen we er achter dat dit rondje plaatselijk bekend staat als de Three Bridges Walk.
Hunt Museum
Wij nemen een kijkje in het Hunt Museum, lopen om St. Mary’s Cathedral, het St. John’s Castle en maken het rondje weer compleet bij de bootclub van Limerick.
Limerick (putdeksel voor Janny 😉)
We eten een heerlijke sandwich op het terras van de Spar (grappig… een supermarkt met een terras) en lopen naar de Limerick City Gallery of Art waar we een tentoonstelling met keramiek en schilderijen bekijken.
Limerick City Gallery
We staan vannacht op een gratis camperplek bij een kerk in het plaatsje Newmarket-on-Fergus. We kregen de tip voor deze plek van Alida van Veelen. Bedankt! Onder de bomen voor de kerk is het om 16:00 uur als we aankomen nog erg rustig. Er zijn hier geen faciliteiten maar na onze campingstop in Adare kunnen we er weer even tegen.
Newmarket-on-Fergus
We gaan ook even de douche uitproberen. We hebben vanochtend vroeg nog een ultieme poging gedaan om de afvoer te fixen. Als het vanavond weer niet lukt, stoppen we er mee.
Na het avondeten wandelen we nog in de omgeving en we hebben een poosje zitten kijken naar de training van een Hurlingteam. Het spel gaat razendsnel en is een mix tussen honkbal, hockey en rugby. We zijn blij dat we hier kunnen kijken op een overdekte tribune want er komt net een enorme hoosbui voorbij.
Wat ook fijn is aan deze parkeerplaats zijn de grote prullenbakken waar we onze pakketjes met afval in kwijt kunnen. De afvoer liep wel iets beter maar nog niet echt helemaal jofel. We doen het er mee. Thuis mee naar de garage.
The Burren – Cliffs of Moher – Doolin
10 juni 2026
We beginnen vandaag in het dorpje Corofin waar het Nationale Centrum van The Burren is. In het centrum zelf, krijg je veel uitleg over het ontstaan van dit woeste gebied.
Het mooie van dit centrum is dat je voor de deur wordt opgehaald met een shuttlebus die je gratis naar een centrale plek op The Burren brengt. Vanaf die plek zijn er diverse routes uitgezet. In het centrum zelf krijg je van de routes een uitgebreide beschrijving mee.
The Burren
Wij kiezen voor de witte natuurroute. Wit omdat de hele route met kleine witte bordjes is uitgezet. Onderweg staan genummerde paaltjes die corresponderen met de routebeschrijving. Wij vonden het erg leuk om te doen. Wel goede schoenen meenemen! De grond is erg rotsachtig.
Vlak voor het einde van de wandeling krijgen we ook nog net de kans om onze nieuwe (speciaal voor het Ierse weer aangeschaft) regenponcho’s / pelgrimjassen uit te proberen. Na afloop worden we weer keurig in Corofin afgezet door de shuttlebus die elk half uur heen en weer rijdt.
Hoewel we het eigenlijk niet van plan waren, zijn we toch naar de Cliffs of Moher gegaan. Toen we hier zestien jaar geleden waren, goot het. Nu is het prachtig weer dus hebben we ons toch maar met de honderden andere toeristen aan de Cliffs of Moher Experience gewaagd.
Cliffs of Moher
In de afgelopen zestien jaar is er enorm veel veranderd. Ierlands topattractie kent nu geasfalteerde paadjes omhoog en onderweg wordt in toeristenwinkeltjes heel Ierland verkocht. En… als we eerlijk zijn… we hebben tijdens deze reis al veel mooiere rotspartijen en kliffen gezien.
Cliffs of Moher
Maar… met dit heerlijke weer hebben we een prachtig uitzicht op de beroemde kliffen van Moher. Na een half uurtje wandelen houden we het voor gezien en gaan we weer verder.
We hebben na de Cliffs geen zin om nog een eind te rijden en gaan naar een camping in de buurt die enigszins betaalbaar is. Eigenlijk zouden we doorrijden maar rond Galway zijn de campingprijzen erg hoog. Deze camping in Doolin is prima!
O’ Connors Riverside Camping Doolin
Galway – Clifden
11 juni 2026
Het is een druilerige dag. Bovendien harde wind (windkracht 5). We reizen vandaag een stukje verder naar het Noorden langs de Wild Atlantic.
St Mary’s Cathedral – Galway
Onze eerste stop is de St. Mary’s Cathedral in Galway. Het kost weer flink wat moeite om hier je camper kwijt te raken. Maar… we hebben geluk. Niet ver van de kerk vinden we bij een kapotte parkeermeter een plekje.
De kathedraal is niet ver lopen. Aan de buitenkant is de kathedraal sober qua uiterlijk maar van binnen is het erg mooi vorm gegeven. Opnieuw eenvoudig met de grijze stenen maar de prachtige glas-in-loodramen geven het toch een warme uitstraling.
St. Mary’s Cathedral
Het houten dak en de houten banken maken deze uitstraling compleet. De kapellen aan weerszijden van het schip krijgen met kunstlicht een aparte sfeer. De labcache die over deze kathedraal gaat, kun je alleen binnen oplossen. Best wel bijzonder omdat de locaties van een labcache 24/7 bereikbaar moeten zijn.
Voordat we weer verder rijden, brengen we weer een bezoekje aan de Lidl om onze verse voorraad wat aan te vullen. Bij de Lidl lukt het altijd wel om een parkeerplek te vinden.
Het weer blijft slecht. De hele dag is het grijs en miezerig weer. We rijden naar Clifden waar we morgen de Sky Way willen rijden. Vandaag rijden we alvast de eerste twee kilometer vande beroemde weg.
Boat House Clifden
Pas als we bij onze overnachtingsplek aankomen, stopt het met regenen en wordt het wat lichter. De wind neemt alleen wel toe. Gelukkig staan we bij het Boat House in de luwte. We genieten van ons uitzicht.
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken
Gisteravond laat ingeslapen. Er werden achter onze camperplek werkzaamheden uitgevoerd aan het spoor. Vanaf 0:30 uur werd het stil. Vanochtend lekker uitgeslapen en tijdens ons late ontbijt zijn we getuige van het aanleggen van een groot cruiseschip, de Norwegian Sky, bijna vlak voor onze neus. Nog voor de boot is aangelegd, staat de kade al vol met bussen die de toeristen naar allerlei bezienswaardigheden in de wijde omgeving van Cobh brengen.
The Norwegian Sky
Tot ongeveer half elf brengen we onze tijd in de camper door. We lezen en “rommelen” wat en gaan dan naar Cobh. Het is heerlijk wandelweer, temperatuur rond de 18° en een klein zonnetje. We nemen dit keer wel uit voorzorg de paraplu mee.
Peace Memorial Lusitania
Ondanks het cruiseschip valt de drukte mee. We bekijken eerst het oude en verbouwde treinstation waar je nu alles kunt lezen en te weten kunt komen over de Lusitania. Dit grote passagiersschip werd in 1915 hier vlak voor de kust getorpedeerd door een Duitse U-boot. Van de 2000 passagiers overleefden er ongeveer 800. De overlevenden en doden werden naar Cobh (toen nog Queenstown) gebracht. Veel doden werden hier begraven.
Cobh is ook heel bekend vanwege de Titanic. Het wereldberoemde schip werd bekend vanwege de aanvaring met een ijsberg en vertrok van Cobh voordat het verging. Het is één van de vele plekken waar je een “Titanic Experience” kunt meemaken. In Cobh is het gehuisvest in het originele ticket-kantoor van de White Star Line dat de eigenaar van de Titanic was.
Bij de aanlegsteiger van de cruiseschepen staat ook het standbeeld van Annie Moore dat herinnert aan de miljoenen die emigreerden naar Amerika in de tijd van de Great Famine. Annie Moore zou de eerste Ierse immigrante zijn die aankwam op Ellis Island bij New York.
Cobh
We hebben heerlijk over de “boulevard” gewandeld en genoten van het uitzicht op de gekleurde huisjes. Bij het haventje hoorden we van een interessant project ivm de aangroei van zeewieren op verschillende materialen waar hier proeven mee worden gedaan.
Colman Cathedral
Voor een bezoekje aan de St. Colman’s Cathedral moeten we even wachten tot de kerkdienst is afgelopen. Een prachtige kerk voor zo’n kleine plaats. Tegenover de kerk vinden we de “Deck of Cards”, een steile weg met gekleurde huisjes die erg fotogeniek zijn.
Deck of Cards – Cobh
Net als we besluiten om weer naar de camper te gaan, begint het een beetje te regenen. Dit keer komen we redelijk droog in de camper dankzij onze duo-paraplu.
Lekker droog in de camper genieten we al gauw weer van het uitzicht op het komen en gaan van allerlei schepen. Vandaag wordt er ook opvallend veel gezeild in de haven.
‘s Avonds wandelen we nog even naar het centrum van Cobh en zien de Norwegian Sky vertrekken onder het genot van een lekker ijsje.
Kinsale – Old Head – Timoleague
1 juni 2026
Kinsale
Nog voor we vandaag vertrekken, legt om 8:00 uur het volgende cruiseschip al weer aan. Het is de “Deutschland” die geregistreerd staat in de Bahama’s.
De “Deutschland” legt aan.
We maken onze eerste stop in Kinsale. Hier is de start van de Wild Atlanctic Way. We doen er onze eerste boodschappen (bij onze vakantie boodschappenwinkel de Lidl) in Ierland en bekijken het stadje.
Kinsale
Het stadje staat bekend om z’n kleurige huisjes. Er komen veel toeristen op af. We herkennen de bussen die vanochtend nog bij het cruiseschip stonden.
Bij de tourist information krijgen we een handige overzichtskaart van de Wild Atlantic Way. Handig omdat veel van de bezienswaardigheden die we deze reis willen bekijken, zich langs deze route bevinden.
Old Head Signal Tower
We rijden nu over echt hele smalle en steile (15%) weggetjes naar onze volgende stop bij het museumpje over de Lusitania die hier vlak voor de kust verging. Het museum is klein en stelt niet zoveel voor. Het is gehuisvest in de Old Head Signal Tower die nog niet zo lang geleden helemaal is opgeknapt.
Museum Lusitania
Onderaan deze Signal Tower is een monument met de namen van alle overlevenden die door de bewoners van Old Head zijn gered. De gevolgen van het laten zinken door een torpedo van de Duitse U-boot zijn heel groot geweest voor de Eerste Wereldoorlog. Amerika, tot dan toe neutraal, werd vanaf dat moment actief betrokken bij WO I.
De landtong waarop de vuurtoren staat, kunnen we helaas niet bezoeken. De Old Head Golfclub heeft de hele landtong afgezet. Alleen leden mogen het terrein op.
Old Head
Vlak voor de oude torens die de toegang flankeren lopen we naar de kliffen waar we genieten van een spectaculair uitzicht.
Timoleague
We staan vannacht op een gratis parkeerplek aan de baai bij het dorpje Timoleague. Er zijn hier geen voorzieningen. Maar we zijn zelf-supporting. Er wordt gewaarschuwd dat soms bij hoog water deze parkeerplaats onder water kan komen te staan. We hebben opgezocht dat het om 17:30 uur hoog water is.
Timoleague
De zeearmen in Ierland gaan ver landinwaarts en staan in een open verbinding met zee. Bij laag tij is het net of je naar de overkant kunt lopen. Bij hoog tij loopt de hele baai vol.
Abbey Mahon
Wij maken nog een wandelingetje naar Abbey Mahon. In verband met mogelijk vallende stenen kunnen we niet dichtbij komen. Maar ach… het zal vast niet de laatste ruïne zijn die we tegenkomen. Als we terug bij de camper zijn, is het hoogwater. Gelukkig staan we droog.
In onze buscamper is het ook hoogwater. In de douchebak van onze Pössl wil het water niet goed weglopen. We staan echt recht en het trucje met baking soda en azijn werkt ook niet. De waterbak van ons keukentje loopt prima weg. Morgen gaan we een plopper kopen.
Skibbereen – Mizen Head – Goleen Harbour
2 juni 2026
Skibbereen
We volgen de bordjes van de Wild Atlantic Way tot aan Skibbereen. Schitterend landschap. Doordat we soms de bordjes missen, rijden we ook wel eens op erg smalle weggetjes. We vinden echter elke keer de route terug.
De bouwmarkt in Skibbereen
In Skibbereen kopen we bij een bouwmarkt wat spulletjes om te kijken of we onze verstopping kunnen verhelpen. Gaan we later proberen. (‘s Avonds geprobeerd maar helaas nog geen succes – trekveer, ragers, ploppers, baking soda met azijn werken niet).
Skibbereen Heritage Center
In Skibbereen brengen we een bezoek aan het Skibbereen Heritage Center waar we de uitgebreide tentoonstelling bekijken over The Great Famine. Ingeluid door een zich snel verspreidende aardappelziekte kwam bijna de helft van de Ierse bevolking vanaf 1846 om het leven. Skibbereen is bekend geworden vanwege de werkhuizen waar de hongerende bevolking aan het werk werd gezet voor een zeer laag inkomen en soep uit de gaarkeukens.
Mizen Head
Ballydehob
Vanaf Skibbereen vervolgen we WAW naar Mizen Head. We maken onderweg nog twee keer een stop. Allereerst stoppen we bij Ballydehob (leuke naam) om te lunchen. We staan tussen twee oude bruggen aan de waterkant.
The Altar
Daarna staan we ook even bij The Altar. Het lijkt wel een soort van hunebed maar het is gebouwd van grote platte stenen. Er staan er tientallen in deze omgeving. (Een hele bekende op The Burren). Ooit (2000 v Chr) was het een grafmonument, later een plek waar kerkdiensten door de armen werden gehouden. Een plaatselijke kunstenaar heeft er ook wat stukken hout achtergelaten die met schelpjes zijn beplakt.
Mizen Head
Onze laatste halte van vandaag is Mizen Head. Het weer is fantastisch helder en we kunnen ver kijken. Over een kloof met rotspartijen is een brug gebouwd in 1907 om bij de Signal Tower en het oude bezoekerscentrum te komen. De brug biedt een spectaculair uitzicht over de rotsen. Vanaf meerdere uitzichtpunten kijk je uit over de golven die tegen de kust slaan. Erg fotogeniek!
Goleen Harbour
We sluiten de dag af op camping Goleen Harbour. De kosten zijn € 25,00 voor een overnachting. Geen elektra. Wel douches en toilet. Lozen mag alleen met een eco-toilet. Het is hier eigenlijk voor tenten. De vriendelijke eigenaar geeft ons een plekje op een grasveld vlakbij de ingang.
Goleen Harbour
Ook hier mogen we ons vuilnis niet achterlaten. Terwijl dat eigenlijk bij campings wel moet kunnen. De zgn. compacters waar je tegen betaling het vuilnis kunt inleveren, zijn er niet in deze regio. We zijn geen voorstanders van zomaar vuilnis ergens dumpen. We maken op dit moment kleine pakketjes die wel door de piepkleine openingen passen van bakken bij parkeerplekken. Het aantal containers dat we zien staan voor allerlei soorten gekleurd glas of voor “huishoudblikjes” is echter weer heel groot. We hebben al gezien dat er mensen zijn die daar misbruik van maken.
Als we met de campingeigenaar spreken over het vuilnis, vertelt hij ons dat hij € 0,40 per kilo moet betalen. Elk jaar krijgt hij meer vuilnis van zijn gasten (kampeerders en camperaars). In de camper is het nog te doen om je vuilnis mee te nemen. Hoe zit dat met de kampeerders op de fiets? De WAW is er ook als langeafstands fietsroute…
Geodome
Als we ‘‘s avonds nog even naar de zee lopen over de camping, zien we dat ze ook “geodomes” verhuren. Deze witte koepels zien er leuk uit!
Sheep’s Head – Seefin – Agridole
3 juni 2026
Sheep’s Head
Vlak voor we vandaag aankomen bij Sheeps Head krijgen we een enorme regenbui op ons dak. We wachten de bui af en zetten de camper 500 m voor Bernie’s Cup and Tea (cafeetje bij het discoverypoint van de WAW). Op de kaart die we hebben gekregen staan mooie plekken aangegeven als “discoverypoints”. Op die plekken staan grote ijzeren palen met het logo en de naam van het punt van de Wild Atlantic Way. Onderweg vind je het logo terug op de wegwijzers met een N of een S. Je kunt de route namelijk naar het Noorden (N) of het naar het Zuiden (S) rijden.
Sheep’s Head
Hierna komt het zonnetje weer tevoorschijn om niet meer weg te gaan tijdens onze wandeling naar de vuurtoren op de kop van Sheaps Head. De wandeling is 2 km heen en 2 km terug. Prima te doen op goede wandelschoenen. De uitzichten zijn andermaal fabuleus!
Sheep’s Head
Het laatste stukje (2 km) naar het café zijn over de weg niet te doen voor grote campers. Er wordt hier ook tijdig voor gewaarschuwd!
Seefin viewpoint
Op weg naar onze volgende overnachtingsplek blijven we de route volgen van de WAW en maken ook een stopje (na een pittig hellinkje) bij het Seefin viewpoint. Je staat hier op de graat van deze landtong en hebt er een prachtig uitzicht naar beide kanten.
Seefin Viewpoint
De bloemen en planten op de foto’s zijn speciaal voor Elly, onze buurvrouw, die ons trouw volgt en ons helpt als we de namen van de planten zelf niet kunnen vinden!
Agridole
Daarna maken we (met opnieuw een prachtige route) een begin met “The Ring of Beara” en parkeren ons campertje op een camping bij Agridole. De camping heeft alle faciliteiten die we maar willen inclusief gebruik van een wasmachine en droger. Het weer is momenteel echt Iers te noemen: zonnige en natte buien wisselen elkaar voortdurend af. Vinden we niet erg. We “rommelen” lekker in de camper en vermaken ons prima! We moeten nog even uitvogelen hoe we de Ring of Beara morgen gaan rijden omdat we deze route ook al eens reden in 2010.
De eerste stop die we vandaag maken is bij Tintern Abbey. De abdij dateert uit de 12e eeuw. Het oude gebouw wordt momenteel gerestaureerd. We boffen! Voor senioren geldt een gereduceerde prijs (€4,00) maar omdat we niet met cash geld kunnen betalen, krijgen we de kaartjes gratis.
Tintern Abbey
De wandelpaden om de Abbey zijn zeer de moeite waard (ze worden dan ook “Enchanted Trail” genoemd) en we nemen ook nog een kijkje bij de begraafplaats met het oude kerkje achter de Abbey bij de brug.
Enchanted Trail
Hook Lighthouse
Bij de volgende stop gaan we naar de vuurtoren Hook Lighthouse. Het is de oudste nog werkende vuurtoren ter wereld. De foto’s van de toren uit 1200 mag niet aan mijn verzameling vuurtorens ontbreken.
Engels gras
We zetten onze camper op zo’n vijfhonderd meter afstand neer en lopen naar de vuurtoren. Langs de weg er naar toe zijn de bermen bezaaid met kleine roze bloemetjes. Prachtig gezicht. Hier en daar wordt het roze afgewisseld met gele bloemen. De roze bloemetjes kennen wij als Engels gras. In Nederland komt het voor op de Waddeneilanden en is het beschermd. Deze grassoort kan goed tegen zout (water).
Hook Lighthouse
Bij de vuurtoren lopen we een rondje om de oude middeleeuwse toren. De muren zijn hier en daar 4 meter dik. In de dikke muren zijn kleine kasten maar ook toiletten aangebracht. Het uitzicht over de zee en rotsen is hier mooi.
We vinden op een van de publicatieborden een kaart met andere vuurtorens die de moeite waard zijn om te bekijken. Maar eens kijken hoever we komen…
Hook Lighthouse
Waterford
We rijden eerst naar onze overnachtingsplek. We staan twee nachten op de parkeerplaats bij de start van de Waterford Greenway.
Waterford is weliswaar het oudste stadje van Ierland maar niet zo heel interessant. Het centrum is wel gezellig druk als we het verkennen met een labcache. We hadden al gelezen dat er veel murals in Waterford zijn te zien. We kiezen daarom een labcache uit die ons langs een aantal mooie muurschilderingen brengt.
Waterford Murals
In Waterford weten ze trouwens al dat Nederlanders graag hun fietsen vastzetten aan een lantaarnpaal. We hebben er dankbaar gebruik van gemaakt.
Al lopende komen we ook nog langs wat andere bezienswaardigheden zoals The House of Waterford. Hier is veel kristalkunst te bewonderen waar Waterford beroemd om is.
Waterford
Aan het eind van de wandeling doen we boodschappen bij de lokale Aldi. De zelfscankassa’s werken daar weer anders dan in Nederland. Gelukkig worden we door een vriendelijke meneer geholpen en zijn we snel weer buiten en gaan we terug naar de camper.
Morgen op de fiets! De Waterford Greenway lokt.
Waterford Greenway
29 mei 2027
Na een heerlijk nachtje op de parkeerplaats bij het begin van de Waterford Greenway hebben we vandaag deze fietsroute voor de helft gereden naar Kilmacthomas.
De route is aangelegd over een oude spoorweg die de eerste tien kilometer langs de rivier de Suir loopt. De rivier heeft een open verbinding met de zee waardoor de getijden ook invloed hebben op allerlei rivierbeddingen waar de spoorbaan over heen gaat.
Vlak na ons vertrek komen we een oud treintje tegen dat een bus met Duitse gasten kwam ophalen bij onze parkeerplaats. Het treintje legt een afstand van tien kilometer af tot een stationnetje waar de trein in de stalling staat en op het station wat gedronken en gegeten kan worden. Wij fietsen echter verder…
Waterford Greenway
De Greenway is prachtig aangelegd en helemaal geasfalteerd. Niet alleen veel fietsers maar ook heel veel wandelaars maken er gebruik van. Het fiets- en wandelpad ligt helemaal ingebed tussen de groene heggen. Op zich prachtig maar wij missen een beetje het uitzicht op het omringende landschap. Pas bij Kilmacthomas komt hier wat verandering in.
We maken ons keerpunt iets voorbij Kilmacthomas waar we bij de Signal Box (grote omgebouwde container) een heerlijk kopje koffie drinken met iets lekkers er bij. Voor het toiletbezoek krijgt Agnes een sleutel mee met een grote koffiemok. Langs de route zijn hier en daar nog overblijfselen te bewonderen van de oude spoorweg.
‘s Middags zijn we omstreeks 16:00 uur weer bij de camper terug. Morgen rijden we weer verder.
Apps
Omdat we nog vaak vragen krijgen over sommige apps die we gebruiken…
Bij “Tips” hebben we een overzicht gemaakt met een korte uitleg bij apps die wij gebruiken. We hebben niet de illusie dat we volledig zijn maar misschien brengen we onze volgers op een idee. Als jullie van mening zijn dat er apps zijn die wij echt niet mogen missen, stuur ons dan een mailtje. Wellicht voegen we deze app dan toe aan ons eigen overzicht. Bij ons overzicht (op alfabetische volgorde) vermelden we of de apps zijn te downloaden in de App Store (Apple) of in de Play Store (Android) en indien bekend de prijs. Het overzicht is weer bijgewerkt.
Cobh
30 mei 2026
We rijden vandaag vroeg weg uit Waterford omdat we er zeker van willen zijn dat we een plekje bemachtigen op de populaire camperplek van Cobh aan de haven. Onderweg tackelen we nog een probleem.
Vuilnis
Als je in Ierland probeert als camperaar om ergens je vuilnis op te ruimen, kom je tot de ontdekking dat er eigenlijk nergens vuilnisbakken staan. Op de reguliere camperplekken lukt het wel. Dan staan er bakken. Maar verder nergens. We horen/lezen al dat er mensen bij benzinestations betalen om er een vuilniszak in te mogen leveren.
We hebben ontdekt (Safe Night app) dat je bij de K-Circle benzinepompen vaak een zgn. “Waste-compacter” (zie foto) kunt vinden waar je tegen betaling je vuilniszak kunt inleveren. We maken een stop bij deze pomp in Dungarvan. We zien de bovengenoemde wastecompacter staan maar we kunnen er onze vuilniszak in een reguliere bak doen. We hebben er gelijk ook getankt. De prijs van de diesel viel ons mee.
Wastecompacter
Cobh
Bij aankomst scoren we een mooi plekje aan het water. Er zijn dan nog twee van de dertig plaatsen open. We krijgen er ook de eerste regenbui op ons dak sinds we in Ierland zijn. We doen gelijk de verzorging en maken ons klaar om met de trein naar Cork te gaan. Het plekje aan het water vinden we heerlijk. Er valt veel te zien en er komt van alles voorbij.
Camperplaats Cobh
Cork
De bui is van korte duur en zonder paraplu vertrekken we naar Cork.
Station Cobh
Het is er gezellig druk, veel mensen doen er hun weekendboodschappen en we zien veel kleine winkeltjes waar van alles te koop is. Bij ons in Delft verdwijnen er steeds meer winkels omdat de mensen hun boodschappen via het internet doen.
Cork
Terwijl we de stad verkennen met een labcache lopen we tegen een optocht aan met demonstranten die voor de Palestijnen in Gaza actie voeren. Het filmpje kun je zien op onze Polarsteps. Het gaat er rustig aan toe.
Markthal Cork
We sluiten ons middagje Cork af met een kijkje in de Engelse markthal. Bovenin de hal is een grote ruimte waar je een drankje kunt drinken.
Als we terug gaan met de trein, krijgen we toch nog een bui op ons dak. Volgende keer toch maar onze paraplu of regencapes mee! 😀
Er komt van alles voorbij
Rond het avondeten wordt het weer droog en komt zelfs de zon weer meedoen. Prima dagje. Morgen gaan we Cobh bekijken.
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken
We hebben vandaag een rustige rit naar Eaucourt-sur-Somme. Het enige oponthoud is tien minuten file bij de Kennedytunnel in Antwerpen. Verder is het lekker rustig vandaag op de weg zonder vrachtwagens.
Verrassingspakket
Vlak voor ons vertrek vinden we nog een verrassingspakket voor onze voordeur. Arie en Annemarie bedankt! Zij gaan ook weer op ons huisje passen als we weg zijn.
Sam 5 jaar
Na de verjaardag van Sam (we hebben de fietsen thuis al op de fietsdrager gezet) rijden we naar onze eerste stop bij Eaucourt-sur-Somme. Mooie stop halverwege de rit naar Cherbourg waar we morgen de boot naar Ierland nemen.
In de avond maken we nog even een wandelingetje. Vlakbij de camperplek stroomt de Somme. Bij de brug de restanten van een oud kasteel waar ook activiteiten voor kinderen worden georganiseerd. Aan de overkant een knooppunt met fietsroutes langs deze rivier.
Cherbourg
25 mei 2026
Het is erg warm vandaag: 33° C. Bij de voorbereidingen hebben we niet echt rekening gehouden met deze temperaturen. Als we vertellen dat onze volgende reis naar Ierland gaat, duurt het niet lang of het gesprek gaat over het weer. Ierland staat bekend als een mooi land maar met veel regen. Onze laatste reis naar Ierland was in 2010. Toen bezochten we Ierland met de tent en zijn we na tien dagen weggeregend. Deze keer bezoeken we het land met de camper en laten we de regen geen spelbreker zijn. We hebben gelet op het regenachtige klimaat wel een paar zaken aangeschaft die ons moeten beschermen tegen te veel nattigheid.
Onze oude fietshoes is “overleden”. We zijn op zoek gegaan naar een nieuwe en hebben een Hindermann fietshoes voor 3 fietsen XL aangeschaft voor op de fietsdrager. (Cock: bedankt voor de tip :). Doordat de hoes vrij ruim is en open van onderen, kunnen we de hoes ook over de fietsen trekken als die naast de camper staan.
Voorlopig hebben deze echter nog niet nodig…Om te voorkomen dat we straks op de kade in de wachtrij verdampen in deze hitte, kiezen we er voor om bij Brix even een picknickplaats op te zoeken waar we in de schaduw rusten tot we naar de boot gaan.
Fietsen aan boord
We gebruiken de stop ook om onze fietsen in de camper te zetten dat scheelt al gauw € 100,00 bij de overtocht. We betalen per meter. Wel vantevoren even goed nadenken wat we mee aan boord willen nemen want met de fietsen binnen, kunnen we niet overal meer goed bij.
Omstreeks 17:00 uur rijden we door naar Cherbourg. Het inchecken begint keurig op tijd (17:30 uur) en om 17:45 uur staan we al ingecheckt en wel te wachten om aan boord te gaan. Aan de lengte van de wachtrij zien we dat het erg rustig is. Waarom onze overtocht een dag is vervroegd, snappen we niet. In de wachtrij hebben we alle tijd om onze maaltijdsalade te nuttigen. Nadat eerst al het vrachtverkeer het schip is opgereden, mogen we drie kwartier later aan boord. Het schip is bij lange na niet vol. We varen ook ruim een kwartier eerder weg dan gepland.
Bij onze hut aangekomen, zien we dat we een dubbele buitenhut hebben gekregen en dat we één badkamer delen. Zoveel luxe is nieuw voor ons maar om nu opeens apart te gaan slapen… We gebruiken maar één kamer en Jan slaapt op het bovenbed. We wanen ons weer even op schoolkamp.
Nadat we ons hebben geïnstalleerd, zitten we nog heerlijk aan dek en drinken een koud biertje terwijl we van het uitzicht genieten. In de salon spelen we nog een paar spelletjes Phase 8. We douchen en gaan om 22:00 uur slapen. De tijd op onze telefoon is dan teruggezet naar 21:00 uur omdat we de Engelse grens zijn gepasseerd.
Rosslare – Bannow Bay
26 mei 2026
We komen precies op de geplande tijd aan in Rosslare. De overtocht is erg rustig verlopen. We hebben prima geslapen in ons stapelbed.
‘s Ochtends zitten we heerlijk op het dek in het zonnetje en lezen we allebei het laatste deel van de Waddenzee thrillers van Mathijs Deen (De Visser). Wat schrijft die man toch heerlijk. Bijna jammer om het uit te lezen…
Als we de boot afrijden, zijn we allebei geconcentreerd op het links rijden. Dat went echter al weer gauw.
Bannow Bay
Na een korte rit parkeren we onze bus op de Bannow Bay Seaside Farm Motorhome Park.
Vanaf de camperplaats is het maar een korte wandeling naar het strand. Aan het begin van het weggetje naar het strand worden we aangemoedigd om vuilnis te verzamelen met een “litterpicker”. Goed initiatief. We doen er aan mee. We hebben in ons eigen camper ook zo’n vuilnisoppakker hangen. We ruimen onderweg vaak een vervuilde camperplek op als we ergens gratis hebben gestaan.
Voor we naar het strandje lopen, komen we langs de overblijfselen van St. Mary’s Church. Het is een oude kapel uit de tijd van de Normandische overheersing van rond 1200. Hoewel de kerk erg vervallen is, is de begraafplaats er om heen nog steeds in gebruik. Tussen de oude stenen sarcofagen liggen de nieuwe grafmonumenten.
We lopen een leuk paadje tot we bij het strandje komen. Er zwemmen best wel wat mensen (we denken dat het de Ieren zelf zijn) maar wij vinden het water toch echt te koud. Met een voorraadje plastic in onze vuilniszak lopen we weer terug naar de camper. Tijd voor een koud biertje. Nu de fietsen weer buiten de camper staan, kunnen we ook weer bij onze koelkast.
Wexford
27 mei 2026
Vandaag blijven we op de camperplaats bij Bannow Bay staan. We maken een fietstocht in de omgeving (Wexford county). Aan de hand van een labcache fietsen we een rondje van zo’n dertig kilometer langs “The Norman Way”.
Vlak voor we vertrekken komt de boerin afrekenen. Omdat we hier twee nachten willen overnachten, moeten we toch nog even de camper verplaatsen. De boer wil vandaag nog graag het gras maaien… Zij vertelde ons ook dat het vanaf morgen overal erg druk schijnt te worden. De Ieren hebben vrij ivm een bankholiday (1st monday in June).
Shellcottage Cullens Strand
We beginnen onze fietstocht bij het “Shellcottage” bij Cullens Strand. Het is weer één van de leuke plekjes die we altijd weer vinden met de app Atlas Obscura. Wat zijn er toch een hoop kunstenaars die op deze manier hun eigen museumpje maken door met hun creativiteit de eigen woning te versieren. Het schelpenhuis is al bijna honderd jaar oud en wordt nog steeds bewoond door een kleindochter van de maker Kevin Ffrench.
We fietsen achtereenvolgens naar Duncormick waar we een heilige bron bezoeken die gewijd is aan St. Clomaun, het kerkhof met een oud kerkje dat gewijd is aan St. Imoge, de kasteelruïne van Coolhull Castle en de restanten van een zilver- en loodmijn.
Ook met deze fietstocht is het weer even wennen dat we links moeten rijden. Het is echter goed te doen. De Ierse automobilisten houden goed rekening met fietsers en passen hun snelheid aan als ze ons passeren. Er staan hier veel waarschuwingsborden die er op wijzen dat 1,50 meter afstand van fietsers verplicht is.
Terug op de camperplaats zetten we de camper weer op z’n plek. Het gras is keurig gemaaid! We merken dat het weer gaat omslaan. Er waait een harde wind en de zon schijnt wisselvallig. Tot nu toe mogen we echter niet klagen. De Ieren zelf zeggen dat ze niet vaak deze temperaturen mee maken.
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken.
Hoewel we pas op 24 mei a.s. vertrekken, zijn we hier en daar al druk bezig met de eerste voorbereidingen voor onze reis naar Ierland.
Boot geboekt naar Ierland
We kiezen er voor om vanuit de Cherbourg de oversteek te maken naar Rosslare in Ierland. Op maandag 25 mei 2026 om 19:00 vertrekt onze boot en we komen de volgende dag om 13:00 uur aan. We maken gebruik van Overtocht.nl en krijgen hierdoor 10% korting omdat we lid zijn van de NKC.
WegenatlasIerland
De wegenkaart van Ierland die we nog in ons bezit hebben, dateert van 2010. Hoewel we vaak navigeren met Google Maps, vinden we het nog steeds heerlijk om een ouderwetse wegenkaart op schoot te hebben waarop Agnes de routes uitzet en kan meerijden. We voorkomen hiermee ook de kleine “tussenweggetjes”die Google vaak neemt om een paar meter af te snijden.
We kopen voor € 16,95 de laatste wegenatlas van Groot Britannië (met Ierland) van Marco Polo (1:300.000) bij de ANWB.
Greenways of Ireland
Nemen we de fietsen mee naar Ierland? De adviezen die we krijgen, verschillen behoorlijk. We twijfelen nogal… De website van de Irish Cycling Campaign geeft de doorslag. We krijgen een handige overzichtskaart met mooie Greenways (fietsroutes die zijn aangelegd over oude spoorbanen). Je fietst er zonder veel last te hebben van druk autoverkeer. Met de overzichtskaart is het eenvoudig om uitgebreide informatie te krijgen over alle genoemde greenways (Google). We besluiten om de fietsen gewoon mee te nemen achterop onze buscamper.
The Irish Road Trip
Als we onze reis voorbereiden maken we graag gebruik van de ervaringen van andere camperaars (Mirjam en Jan Rijn, Haan on tour, Ria Kapteijn en Yvonne Schipperen). Ook struinen we allerlei websites af naar informatie.
The Irish Road Trip is gratis (wel veel reclame) en biedt veel informatie met kleine overzichtkaartjes voor elk stukje Ierland. De website is enorm uitgebreid en geeft naast veel tips ook een handig overzicht van al die mooie stukjes Ierland.
Electronic Travel Authorisation (ETA)
Je hebt een ETA nodig als je korter dan 6 maanden met een Nederlands paspoort naar het VK reist. Dit geldt voor zowel vakantie, studie als zakelijke doeleinden. Voor andere doeleinden en een periode langer dan 6 maanden heb je een visum nodig. Ook heb je een ETA nodig als je door het VK reist naar een ander land.
De ETA kun je eenvoudig aanvragen via de website van de overheid van het Verenigd Koninkrijk of via de app. Binnen drie werkdagen ontvang je per e-mail de bevestiging dat de ETA gekoppeld is aan je paspoort. Vanaf 8 april kost een ETA £ 20 per persoon. De ETA wordt gekoppeld aan je paspoort omdat een ID – kaart niet meer geldt in het Verenigd Koninkrijk.
Nieuwe vuilwaterafvoer
De oude vuilwaterafvoer van onze Pössl Summit 600 beviel ons steeds slechter. Er was veel kracht nodig (in gebukte houding) om de oude afsluiter naar beneden te trekken om ons grijze water te kunnen lozen. Onze nieuwe garage in Wateringen heeft het probleem eenvoudig opgelost door het monteren van een PVC pijp met een draaikraan. Met een slechts geringe inspanning (we draaien de rode kraan een kwartslag) lozen we ons vuile water keurig in het daarvoor bestemde putje. We zijn er erg blij mee.
