Richting Madrid

Uitgelicht

Geplaatst op 4 november 2026 door Camper op pad

Bardenas Reales

Zondag 1 november 2026

Vanochtend vieren we voor de tweede keer eerst een verjaardag van één van onze kleinkinderen. Dit keer is het Tije die 12 jaar wordt. Dankzij FaceTime kunnen we ‘m toch even live feliciteren. Hij is ons oudste kleinkind. Tije: Ook van hieruit van harte!

Vandaag staat het natuurpark Bardenas Reales op het programma. Al veel van gehoord maar nu willen we het zelf meemaken. Van Zaragoza is het iets meer dan een uur rijden over de A68 en de N134. Borden geven duidelijk aan waar je met je camper het Parco Bardenas Reales in kunt rijden. We hadden op camping Zaragoza al een kaart van het gebied gekregen van één van onze Duitse buren maar je krijgt ‘m ook gratis bij het Infocentrum.

De route is ongeveer 40 kilometer en gaat over ongeasfalteerde wegen en harder rijden dan 30 km per uur lijkt ons onverantwoord, al kom je ook gekken tegen die even hun 4wheeldrive willen uitproberen (zie filmpje).

We hebben genoten van de mooie rit door deze tot een woestijn verworden binnenzee. Aan het einde van de rit gaan we naar een perfecte camperplaats bij Arguedas. De camperplek is vlakbij het kerkhof (is wel toepasselijk met Allerzielen) en grotwoningen die we morgenochtend nog willen bekijken.

Arguedas – Tarazona

Maandag 2 november 2026

Vanochtend maken we eerst een klein uitstapje naar het dorpje Arguedas en het kerkhof waar we met onze camper vlakbij staan.

Het kerkhofje zelf is niet heel bijzonder maar wat wij wel speciaal vinden is de enorme bloemenpracht die we hier zien. Dat zal vast komen door Allerheiligen (gisteren) en Allerzielen (vandaag). Allerheiligen (Todos los Santos) is in Spanje een officiële feestdag.

Arguedas is niet heel bijzonder. Je vindt er een paar muurschilderingen. De grotwoningen houden we voor gezien. Bij de ingang vond ik nog wel een foto van hoe het er tot 1960 heeft uitgezien.

Terug op de.camperplaats lozen we de camper en rijden daarna naar Tarazona. Hier komen we mooi op tijd aan en pakken we één van de vier officiële (gratis) camperplekken. Er staan echter veel meer campers op de ruime parkeerplaats. Er wordt gedoogd (de parkeerplaats is achter het gebouw van de Guardia Civil).

Na een kopje koffie in de camper nemen we een kijkje in Tarazona. We doen dit zoals gewoonlijk weer aan de hand van een labcache.

Tarazona is een grote verrassing. Het begint al gelijk met de kathedraal van Santa María de la Huerta die werd gebouwd in de 12e eeuw en in de 16e eeuw verbouwd in renaissancestijl.

De kathedraal heeft Mudéjar-elementen en een grote voorhof. N a een uitgebreide restauratie (1985-2011) zijn er bijzondere schilderingen ontdekt die eeuwenlang verborgen waren gebleven. Het interieur van de kerk verkeert in een zeer gave staat. Wij zijn enorm verrast.

Een andere plek in Tarazona is de oude stierenvechtersarena. De Plaza de Toros Vieja dateert van 1792 en is achthoekig van vorm. Om de arena vind je woningen van drie verdiepingen hoog. De arena is niet meer in gebruik maar is historisch uniek en één van de oudste in Spanje.

Het oude Tarazona is ook prachtig gelegen aan de Queiles. Deze rivier loopt gekanaliseerd door het oude Tarazona. Aan weerszijden zijn woningen gebouwd en je vindt er o.a. de oude Joodse wijk met de hangende woningen (wordt op dit moment gerestaureerd) en de restanten van een oude vesting.

Het stadje (heeft ongeveer 10.000 inwoners) heeft een erg groot stadhuis. Voor het stadhuis staat een “standbeeld” met een verhaal. Het is verhaal van El Cipotegato. Elk jaar op 27 augustus om 12:00 uur vertrekt een als harlekijn verklede inwoner van het stadhuisplein. El Cipotegato loopt dan via een geheime route door de stad waar hij/zij wordt bekogeld door duizenden inwoners met tomaten. Pas als El Cipotegato terugkeert op het standbeeld voor het stadhuis, stopt men met tomatengooien en beginnen de jaarlijkse festiviteiten van San Atilano die duren tot 1 september.

Bij het stadhuis hangen de vlaggen trouwens halfstok. Drie dagen nationale rouw ivm de treinramp.

Na drie uur slenteren door het mooie stadje, drinken we nog een biertje aan de rivier en lopen terug naar de camper. Daar zitten we ook nog een uurtje in de zon. Leuk is dat we op een gegeven moment een grote groep kraanvogels horen en zien overkomen op weg naar het warme zuiden (Extramaduro – Spanje of Noord-Marokko).

Naar Madrid

Dinsdag 3 november 2026

Er valt vandaag niet zoveel te melden. Vanaf Tarazona nemen we de N122 naar Soria en gaan daar de autoweg op (de A-15 en de E90) naar Madrid. Ook hier weer een “valpartij” onderweg.

We tanken vlak Soria voor het eerst een volle tank voor de Spaanse prijs van € 1,97 per liter (we hebben onderwieg al lagere prijzen gezien) en halverwege maken we een koffiestop.

Bij Madrid kiezen we voor Camping Osuna van waaruit we de komende dagen de stad Madrid gaan verkennen. We boeken hier voor drie nachten.

Nadat we de camper hebben geïnstalleerd (is hier wat lastig omdat de plekken erg ongelijk zijn) doen we wat klusjes en houden ons de rest van de dag rustig.

Madrid I

4 november 2026

Het was koud vannacht. We hebben de verwarming op 10° C. gezet om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water zou lozen. Bij het wakker worden was het nog 2° C. De verwarming uitgezet en ons nieuwe kacheltje aangezet. Het geluid valt mee en de camper is snel op temperatuur.

Om half tien vertrekken we naar metrostation Callejas. We kopen voor de komende twee dagen een tienrittenkaart voor € 13,40 per waar we allebei twee dagen mee kunnen reizen in Madrid.

Bij Banco de Espagna komen we weer boven de grond. Hier vandaan is het niet ver lopen naar het Prado Museum. Wat een groot museum is dat! De collectie bevat bijna 20.000 kunstwerken maar hiervan hangen / staan er maar zo’n 2000.

We wandelen in een pittig tempo door bijna alle zalen van het museum. We beginnen met de zalen waar de schilderijen hangen van Jeroen Bosch. Voor “De lof der zotheid” moeten we bijna een gevecht leveren met de groep Koreanen die zeker een kwartier voor het doek blijft staan. Na tien minuten geven wij het op en lopen we door.

In het hele museum zijn de suppoosten er op getraind om iedereen die probeert stiekem foto’s te maken, het leven zuur te maken. Foto’s maken is er ten strengste verboden.

Het is toch gelukt om hier en daar wat plaatjes te schieten. Het aanbod in het museum is zo groot dat we niet altijd meer weten welke schilders of andere kunstenaars we hebben gezien en hebben gefotografeerd.

Bijzonder is dat de enorme rijen allemaal bij de schilderijen van Jeroen Bosch staan. Bij de andere doeken van de collectie is het veel rustiger. We zagen prachtig werk van Rembrandt, Rubens, van der Weijden, Pieter Brueghel de Oude, Goya. Er is zoveel te zien dat we op een gegeven moment het niet meer kunnen opbrengen om nog langer rond te kijken. Na vier uur Prado (waarvan een half uur koffiepauze) lopen we het museum uit naar het dichtstbijzijnde park waar we onze boterhammen opeten. We hebben genoten! Het was ook erg leuk te zien dat er groepen behoorlijk jonge kinderen in hun schooluniform uitleg krijgen over de kunstwerken.

Het is bijna 15:00 uur als we via de Calle Mayor en Puerta del Sol naar het Plaza de Mayor lopen. De hele dag merken we dat er overal in de stad veel politie op de been in is. Het heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met het feit dat gisteren de politie het Plaza del Sol heeft schoongeveegd. Hier was 37 dagen een tentenkamp opgezet door demonstranten die zich verzetten tegen het woningtekort.

Rond het Plaza de Mayor vind je veel gezellige straatjes met leuke winkeltjes. Wij kijken even rond op het grote plein met o.a. wat levende standbeelden.

Bij de Mercado de San Miguel kijken we onze ogen uit naar de vele lekkere hapjes die hier worden aangeboden. De Spanjaarden genieten er flink van bij een glaasje wijn of een lekker biertje.

Wij lopen echter door naar het Koninklijk Paleis waar we nog even rondkijken terwijl de zon steeds lager zakt. De zon is wel nodig om de temperatuur op zo’n 14° C. te houden. We gaan na het paleisbezoek naar metrostation Opera en rijden terug naar Callejas. Bij onze camping drinken we nog net een drankje voor de camper voordat het koud wordt en we naar binnen vluchten. Prima dag weer!

Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Van Bergerac naar Lourdes

Geplaatst op 24 oktober 2026 door Camper op pad

Périgueux – Bergerac

Donderdag 22 oktober 2026

Van verschillende mensen gehoord dat Bergerac een leuk stadje is om te bezoeken. Daarom rijden we vandaag slechts 59 km verder naar het zuiden en parkeren we ons huisje op wielen op camping La Pelouse aan de Dordogne bij Bergerac.

Na een kopje thee en koffie doen we eerst wat klusjes. Agnes maakt gebruik van de wasmachine en droger en Jan vervangt de waterpomp die er toch mee gestopt is. Gelukkig hebben we altijd een reserve waterpomp bij ons en na een half uurtje zit de nieuwe pomp erin en werkt alles weer naar behoren. De kapotte pomp is nog maar een jaar oud terwijl de vorige daarvoor het vier jaar had uitgehouden.

Na een lunch in de camper (het zonnetje is dan even weg) lopen we langs de Dordogne naar de stad. Er zijn in Bergerac drie korte labcaches die we lopen om het stadje te bekijken. De eerste labcache brengt ons naar de oude brug die la Madeleine (faubourg van Bergerac) met Bergerac verbindt. Deze wijk was vroeger vooral bekend door de keramiek fabriek die er stond.

Over de Oude brug (zo wordt de brug zelf ook in Bergerac genoemd) lopen we binnenstad in. Het stadje oogt gezellig, heeft meerdere kleine pleintjes en veel oude vakwerkhuizen (met bakstenen). We passeren twee standbeelden van Cyrano de Bergerac (die dus niets met Bergerac te maken heeft) en vinden de eerste wateraangedreven “dynamo” die de stad van elektrisch licht voorzag: Moulin des Cinq Cannelles.

Sinds enige jaren organiseert Bergerac jaarlijks een festival voor street art. Dat heeft er voor gezorgd dat er hier en daar prachtige muurschilderingen zijn te vinden in de stad. De tweede labcache wijst ons de weg naar vijf prachtige exemplaren.

Op weg naar één van die murals komen we langs de Notre Dame de Bergerac. Van binnen maakt het sobere grijze interieur van deze kerk een verrassende indruk op ons.

Al met al genieten we weer volop van dit mooie stadje.

Bergerac – Lourdes

Vrijdag 23 oktober 2026

Het weer is vandaag erg wisselvallig. Veel regenbuien. We rijden vandaag van Bergerac naar Lourdes. Maar niet nadat we eerst weer een nieuwe reserve waterpomp hebben gekocht. Vlak buiten aan de rand van Bergerac is een grote camperzaak Passion Camper Car waar we een nieuwe waterpomp halen maar gelijk ook nog wat andere spulletjes. We worden er goed geholpen. Deze zaak is echt een aanrader!

Het is meer dan twintig jaar geleden dat we al eens eerder in Lourdes waren. Toen nog met de auto en tent. Nu dus met de camper.

We rijden in een rustig tempo over wat kleinere wegen naar de camperplaats in Lourdes en komen daar omstreeks 16:15 uur aan.

Vlakbij de camperplaats is ook de tandradbaan naar de Pic du Jer (ook de naam van onze camperplaats). Vanaf deze Pic schijn je een prachtig uitzicht te hebben over Lourdes en de Pyreneeën. Als we er ‘s avonds heenlopen. blijkt dat de tandradbaan vanwege de weersomstandigheden vandaag niet heeft gereden. We gaan kijken of hij morgen wel rijdt, dan gaan we met het treintje naar boven en wandelen terug.

Behalve het vriendinnetje van de chauffeur zijn we de enige passagiers

Nu pakken we er de bus (Ligne 4) naar de Grotte des Apparitions in Lourdes. We mogen gratis mee want de betaalautomaat in de bus is kapot.

In het centrum van Lourdes bij de Basilique de Notre Dame de Rosaire is nog behoorlijk druk. Ondanks het regenachtige weer is het druk in de grote winkelstraat. In vrijwel alle winkels zijn er flacons, flessen en jerrycans te koop om het heilige bronwater van Lourdes in op te vangen en mee te nemen. Ook de hoeveelheid beelden (in allerlei formaten) van Maria is onafzienbaar. Ook andere heiligen (we zagen beelden van veel pausen) zijn te koop voor de gelovigen.

Blijft natuurlijk het assortiment aan kaarsen dat overal wordt aangeboden. We zagen kaarsen in allerlei formaten. Er waren er bij van meer dan € 300, die later in de kaarsenkapel stonden te branden.

We hebben nog een deel van een mis bijgewoond in de Notre Dame waar het ook ‘s avonds nog erg druk was. Toen het buiten wat droger werd. zijn wij nog even langs de grot gelopen waar Maria achttien keer aan Bernadette is verschenen. Ook hier stonden ondanks de regen nog steeds mensen in de rij.

Op laatste foto een idee van de kaarsenprijs, daar kan de dieselprijs niet tegenop …

We sluiten de avond af met een bezoek aan de kaarsen-kapel waar nog steeds kaarsen worden aangestoken.

Op de foto’s is te zien dat het kasteel van Lourdes baadt in het rose licht. Overal waar we de afgelopen week hebben gereisd wordt er veel aandacht besteed aan het feit dat oktober de maand is waar aandacht is voor borstkanker. Op veel plekken zijn allerlei voorwerpen (soms hele gebouwen) in roze stof of papier gewikkeld.

Omdat lijn 4 niet meer rijdt, lopen we terug naar de camperplaats. Morgen weer een dag.

Lourdes

Zaterdag 24 oktober 2026

Vandaag doen we een dagje Lourdes maar nu met beter weer dan gisteravond.

Vanmorgen lopen we om 11:00 uur eerst naar de tandradbaan Pic du Jer. Gisteren was de Pic du Jer gesloten vanwege het regenachtige weer maar vandaag schijnt de zon. De steile baan brengt ons in een kwartiertje naar boven. Daar moeten we nog een stukje lopen om het kruis op de top (950 meter) te bereiken.

Het was onze bedoeling om lopend naar beneden te gaan. De voetpaden van de Pic du Jer naar beneden bleken echter afgesloten. Het slechte weer van de laatste dagen had de veiligheid in gevaar gebracht (losliggende stenen e.d.). We gaan dus met de tandradbaan weer naar beneden.

In plaats van de bergwandeling doen we nog een labcache in Lourdes met vragen rond de kerkgebouwen. We komen hierdoor nog op een aantal plekken waar we nog niet eerder waren. Eentje daarvan is de moderne kerk die tussen 1956 en 1958 onder de grond is gebouwd voor de Notre Dame ter gelegenheid van het honderdjarig jubileum van de verschijningen.

De basiliek van Sint Pius X doet denken aan een omgekeerd scheepsruim. De afmetingen zijn indrukwekkend (191 meter lang en 61 meter breed). Het wordt ook wel de grootste crypte ter wereld genoemd. De basiliek biedt plaats aan 25.000 mensen.

Ook wandelen we nog rond bij de grot waar Maria verschenen zou zijn en kijken onze ogen uit naar de mensen die hier komen uit werkelijk alle delen van de wereld. Eenmaal terug bij de camper zitten we ook nog even lekker buiten. De temperatuur is prima.

Van Chartres naar Périgueux

Uitgelicht

Geplaatst op 21 oktober 2026 door Camper op pad

Chartres – dag 1

Zondag 18 oktober 2026

We zijn allebei na een prima nacht al vroeg wakker en over de lege zondagswegen (op honderden marathonlopers na vlakbij Rouen) komen we rond 11:00 uur aan op onze overnachtingsplek in Chartres. We kiezen voor het gemak van de camping en laten de gratis plekken voor de deur voor andere camperaars.

Na een vroege lunch lopen we in een kwartiertje naar het historische centrum van Chartres. De wandelroute (verkrijgbaar bij de receptie van de camping) voert ons langs een aantal kerken – vast een zondagsroute – en een mooie markthal naar de prachtige kathedraal die op een heuvel hoog boven Chartres uittorent.

De eerste kerk op onze route (Église St. Pierre) valt tegen. Alleen het koor van de kerk is beschermd tegen de duiven die alles onderschijten. Jammer. De kerk is best wel de moeite waard om te restaureren.

De volgende kerk, de Église St. Aignan, vinden we best bijzonder met z’n geschilderde wanden. Deze rooms-katholieke kerk krijgt er een beetje een oosterse uitstraling door. De gebrandschilderde ramen zijn prachtig.

Via de oude markthal komen we bij de grote kathedraal van Chartres. Het is vooral deze kathedraal waarom naar Chartres zijn gereden.

Kathedraal Chartres

Het beroemde labyrint is in 1200 aangelegd in het middenschip van de kathedraal. Het heeft een diameter van bijna 13 meter en een wandelpad van 261,5 meter lang.

We wilden heel graag het beroemde labyrint met eigen ogen zien. Er zijn allerlei niet bewezen theorieën over het ontstaan van dit labyrint. Over dit labyrint in de kathedraal kun je een leuk artikel vinden op deze website. Je vindt hier ook foto’s hoe het labyrint er uitziet zonder stoelen. De tweede foto hierboven is één van de vele putdeksels die je om de kathedraal kunt vinden. Het labyrint zelf kan alleen op vrijdag gelopen worden maar desondanks vinden we het de moeite waard om het vandaag te bekijken.

Er is in de kathedraal nog veel meer moois te zien. Wij zijn vooral onder de indruk van de fantastische gebrandschilderde ramen en het reliëfwerk dat het koor omvat: 100 meter lang en 7 meter hoog. Geweldig.

We doen in en buiten de kerk een labcache en komen op die manier veel te weten over het ontstaan van de kathedraal. Het valt ons op dat de buitenkant van de kathedraal een rommelige indruk maakt met alle verschillende bouwstijlen. Ook zien we veel beschadigingen. Jammer. Aan de achterkant van de kathedraal was een dame bezig met een fotoshoot. Ik mocht ook een kiekje maken…

Moegelopen gaan we weer terug naar de camping en nemen het er nog lekker even van. Wel jammer dat ons campertje in de schaduw staat. Het zonnetje schijnt nog lekker tot een uur of half zes.

Chartres – dag 2

Maandag 19 oktober 2026

Het was voor het eerst koud. 2°C. Voor alle zekerheid vannacht de verwarming op 10°C. om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water laat vallen.

Na een prima nacht rustig aan gedaan en wat gerommeld rond de camper. Tijdens de afwas een tip gekregen voor een klein kacheltje dat onze camper vol warme lucht blaast op 500 W.

Dus de fietsen eraf en naar een grote bouwmarkt in de buurt en een kacheltje gekocht voor € 14,80. Het werkt wel maar maakt wel wat veel geluid en doet het alleen als we ergens aan de stroompaal staan. Maar goed… alle kleine beetjes helpen om gas te besparen.

Na deze aankoop rijden we door naar het Maison Picassiete waar iemand z’n hele leven heeft gewijd aan het be-mozaïeken van zijn huis en tuin. Helaas… de informatie die we via het internet hadden gevonden, bleek onjuist. Het Maison was op niet op maandag geopend. We komen er een volgende keer voor terug.

We zetten de fietsen vlakbij de trap naar de kathedraal op slot en zwerven tot ongeveer 15:00 uur aan de hand van wat andere labcaches door oud-Chartres.

We eten onze boterhammen op in de kathedraal (warmer dan buiten) en ontdekken daar dat we toch in het koor kunnen wandelen.

Achter het spreekgestoelte (met vier byzondere koperen koppen) is een doorgang waarlangs je het koor kunt bekijken.

De rest van de middag vermaken we ons in en om de camper. Morgen reizen we weer verder en maken weer een sprongetje richting het zuiden.

St. Amand-Magnazeix

Dinsdag 20 oktober 2026

Vanochtend wakker geworden met regen en omdat het blijft regenen, vertrekken we vroeg. Beter om te rijden in de regen dan af te wachten. Via Orleans en Vierzon rijden we over de A20 richting Limoges richting onze overnachtingsplek van vandaag.

We tanken (gewoon volle tank – we horen verhalen over lange rijen en dieseltekort) bij een tankstation van Le Clerc en doen boodschappen bij een Lidl.

Om 13:30 stoppen we bij St.-Amand-Magnazeix. Prachtige gratis camperplek.

We maken een korte wandeling door het dorpje (iets van 25 huizen groot) en lopen even over het best wel grote kerkhof. We zagen op de Michelinkaart dat hier iets bijzonders staat. Het is een “Lanterne des mortes”. Het is een torentje dat boven het kerkhof uitsteekt met bovenin een lantaarn die ‘s nachts “de dolende zielen” de weg wijst.

We vinden het kerkhof ook bijzonder omdat er allemaal glazen serres te vinden zijn waarin zich graven bevinden.

Omdat onze waterpomp kuren heeft, kijk ik die ook nog even na. Na controle doet ie het gewoon weer. Ik laat de reservepomp nog even in de krat zittten.

De rest van de middag zitten we heerlijk in het zonnetje. In de loop van de middag loopt de camperplaats aardig vol. De bus van de Zwitserse post heeft een Nederlands nummerbord en van de eigenaar hoor ik dat hij al drie jaar de bus als camper gebruikt. Bijzonder plaatje.

Périgueux

Woensdag 21 oktober 2026

We vertrekken na een rustig ontbijt door de regen (hier en daar fikse buien) en komen in Périgueux aan met een mager zonnetje. We zien op het weerbericht dat er nog twee flinke buien aankomen. De eerste bui wachten we af in de camper en dan gaan we de stad in.

Het beproefde recept: We bezoeken de oude binnenstad van Périgueux aan de hand van een aantal labcaches. Het is toch elke keer weer verrassend hoe simpel het werkt. We krijgen de leukste plekjes van de stad op een presenteerblaadje aangeboden.

De eerste labcache laat ons vooral de oude binnenstad zien rondom de kathedraal. Deze dateert uit de 12e eeuw. De huidige architectuur heeft veel weg van de Byzantijnse architectuur. De klokkentoren in dezelfde stijl is 60 meter hoog. Door alle koepels heeft het gebouw een oosterse sfeer die ons deed denken aan de moskeeën we in Turkije bezochten.

De oude binnenstad is erg sfeervol en heeft kleine pleintjes en smalle straatjes met leuke winkeltjes. De tweede regenbui hebben we even afgewacht in een cafeetje met een kop thee en koffie.

Périgueux heeft ook een Romeins verleden en we ontdekten zelfs de restanten van een Romeins amfitheater. Het Gallo-Romeins museum is zeker ook de moeite waard maar hebben wij wel overgeslagen omdat we vorig jaar al veel oude villa’s hebben bezocht op Sicilië.

Hoewel de dag begon met veel regen, sluiten we m toch weer af met een heerlijk zonnetje.

Op weg naar het zuiden

Uitgelicht

Geplaatst op 17 oktober 2026 door Camper op pad

Delft – Sas van Gent

15 oktober 2026

We vertrekken weer. Dit keer voor een langere reis naar het zuiden waar we door Frankrijk richting Spanje en Portugal gaan reizen. We zullen proberen om elke woensdag en zaterdag hier verslag te doen van onze avonturen.

We beginnen de reis met een kopje koffie bij zoonlief Casper die vandaag 40 jaar wordt en vertrekken richting het Zuiden.

We vinden het niet erg om te vertrekken omdat we elkaar thuis niet kunnen verstaan door de herrie die veroorzaakt wordt door de bouwlieden die de kopgevels van onze flat aanpakken. Nieuwe voegen, nieuwe muurankers, nestkasten voor de gierzwaluwen en vleermuizen en zowaar isolatie. We zijn er blij mee maar de herrie zijn we liever kwijt dan rijk.

We kiezen voor de Zeeuwse route en rijden door de (gratis) Westerschelde tunnel naar camperplaats “‘t Eiland” in Sas van Gent. Hier zitten we nog lekker even een poosje met een warm zonnetje (bijna) aan het water dat ons morgen richting Gent gaat brengen.

Ons “reisaltaar” is verrijkt met een echte edelstenenboom uit Duitsland. Met dank aan Rosemarije, Jelmer, Jochem en Tobias.

Sas van Gent – Arras

16 oktober 2026

Het is 9:00 uur als we vertrekken uit Sas van Gent. In een rustig tempo doorstaan we wegomleidingen bij Gent en de ochtendspits tot aan Arras waar ook het zonnetje een beetje doorbreekt.

De vorige keer dat we Arras bezochten, was de stad ondergedompeld in kerstsfeer. Nu willen we Atrecht (In Nederland bekend van de Unie van Atrecht uit 1579) zonder al deze opsmuk bekijken.

Place des Héros

We lopen een labcache door de stad waarbij we veel bezienswaardigheden ontdekken. De stad is vooral bekend door twee pleinen met mooie gevelrijen. Het Place des Heros is het gezelligst met z’n terrasjes en het mooie stadhuis waarin ook het Office de tourisme is gehuisvest.

Als we hier even een kijkje nemen, komen we ook de Géants van Arras tegen. Deze grote reuzen komen tevoorschijn op grote evenementen in Arras en dansen dan door de straten. Ze staan o.a. symbool voor de wederopbouw van de stad omdat ze tijdens beide wereldoorlogen vernietigd zijn door bombardementen en daarna weer opnieuw zijn gebouwd.

Het Grand’Place heeft ook schitterende gevels maar is nu vooral bekend door het grote reuzenrad dat daar staat. De grote parkeerplaats komt de gezelligheid niet ten goede.

Op veel plekken in Arras vind je ronde metalen plaatjes met een rat er op afgebeeld. De rat is een officiële en geliefde mascotte van Arras. “Arras” wordt in het Frans uitgesproken zonder de ‘s’ (Arra), wat klinkt als à rat (naar de rat). Je vindt het symbool van de rat op verschillende plekken. Ook op het stadhuis zijn sculpturen van ratten verwerkt.

Ons viel vandaag op dat er veel gebouwen zijn die gerestaureerd of gerenoveerd worden. De complexen van de grote kathedraal die we in 2023 nog wel konden bekijken, zijn nu allemaal gesloten en staan in de steigers.

Opvallend vinden we ook de kleine busjes die we overal in de binnenstad zien rijden. Het zijn Citadines… gratis en ecologisch vervoer in Arras. Goede regeling. Elke twaalf minuten komt de bus voorbij.

Wij wandelen weer terug naar de camperplaats en nemen nog gauw een lekkere warme douche voordat het om 16:00 uur gaat regenen.

Arras – Neufchâtel-en-Bray

17 oktober 2026

Als we de camperplek in Arras verlaten, rijden we eerst naar Carrière Wellington. Dit museum ligt onder de grond. Het is de toegang tot een gangenstelsel dat zich onder de straten van Arras bevindt.

De grote zalen waren vroeger onderdeel van een oude steengroeve waar men kalksteen won. In de laatste jaren van WO
I werden de ruimtes verbonden door een gangenstelsel dat door mijndeskundigen uit Nieuw Zeeland werd gegraven om er 24.000 Britse militairen te kunnen verbergen.

Arras bevond zich zo dicht bij het front met de Duitse loopgraven dat men een verrassingsaanval voorbereidde door de Britse soldaten bij een aanval achter de Duitse linies naar boven te laten komen.

In eerste instantie was de verrassingsaanval succesvol. De Duitsers herstelden zich echter snel en de slag om Arras ontaardde in een bloedbad.

Tijdens de rondleiding (Frans- en Engelstalig) met een Nederlandse audioguide en Tommy-helm op het hoofd hoorden we anderhalf uur lang alle bijzonderheden. Hierna waren we ook weer blij om bovengronds te komen omdat het toch wel erg fris was (11 ° C. ). Arie en Caroline: Bedankt voor de tip. Het was zeker de moeite waard.

Om 14:00 uur komen we na een fraaie rit aan bij de camperplaats in Neufchâtel-en-Bray waar we nog een paar uurtjes lekker in het zonnetje zitten. Prima dagje weer.

Op familiebezoek en meer

Uitgelicht

Geplaatst op 13 augustus 2026 door Camper op pad

Harfenmühle

9 augustus 2026

Vanaf Prüm is het maar een klein uurtje rijden naar Camping Harfenmühle. Vanaf Prüm loopt een mooie weg naar Mōrschied. We kruisen onderweg de Moezel die we vanaf een hoog viaduct onder ons voorbij zien schieten. We maken er even een stop bij de bekende parkeerplaats Moselblick. Mooi uitzicht.

We gaan naar deze camping om Jelmer en Rosemarije , onze zoon, schoondochter en Jochem en Tobias, hun kinderen te ontmoeten. Nog voor we ons bij de receptie kunnen aanmelden, worden we al gespot door Jochem die ons welkom heet. Zij staan hier met de caravan. Er komt net een plaatsje naast hen vrij. Gezellig. We boeken voor twee nachtjes.

Op de camping is een zwemvijver en een beekje waarin elke ochtend “edelstenen” worden gestrooid. Alle kinderen zoeken in het water en halen ze boven water. Het water in het beekje staat erg laag vanwege de droogte. We nemen met de kinderen even een duik in de zwemvijver.

Wat later op de dag maken we een wandeling door de bossen in de buurt. De wandeling gaat normaal gesproken over vlonders door moerassig gebied. Nu is het zelfs hier droog. Bij het begin van het wandelgebied is ook een kleine speeltuin met klauterobjecten en sporttoestellen. Jochem en Tobias zijn erg sportief aangelegd en vinden het leuk om er even te spelen.

We sluiten de middag af door gezellig met elkaar te eten bij een biergarten in Kempfeld. De jongens vinden hier ook weer allemaal “edelsteentjes” die ze tussen het grind op de grond aantreffen.

We sluiten de dag af met een spelletje bij de caravan en gaan al vroeg slapen.

Idar – Oberstein

10 augustus 2026

We beginnen de dag met het edelstenen-ritueel op de camping en zien hoe een medewerker van de camping een emmer met “edelstenen” in de beek gooit. Als de emmer leeg is, kan de “jacht” beginnen.

Edelstenen ritueel

We blijven op de camping maar maken met ‘s middags elkaar wel een uitstapje naar de edelstenenmijn bij Idar-Oberstein.

We krijgen van een jongedame een rondleiding in het Duits. Als ze in het Duits de kinderen er bij wil betrekken, blijkt dat er alleen maar Nederlandse kinderen in de groep zitten. Dat wordt vertalen dus. Gelukkig zijn er audioguides in verschillende talen waaronder het Nederlands.

In de mijn kun je zien welke gesteenten er hier te vinden zijn. De omgeving staat helemaal in het teken van de edelstenen. Het verbaasde ons best dat er zoveel verschillende stenen in één mijn te vinden zijn. Na ons bezoek aan de mijn hebben we gezellig met elkaar “geborreld” en pannenkoeken gebakken en gegeten.

Bernkastel-Kues

11 augustus 2026

Niet zo ver van de familie camping waar we de afgelopen twee nachten stonden, strijken we nu neer op een mooie camperplaats slechts 39 km verderop aan de Moesel.

We hebben wel weer even zin om rustig aan te doen. In de middag brengen we een bezoekje aan het oude dorpje (of is het een stadje) Bernkastel – Kues.

Het is een erg gezellig dorpje/stadje met prachtige vakwerkhuizen. We doen er wat “boodschappen” voor onze buurvrouw en genieten van de mooie huizen.

Aan de andere kant van de Moezel zoeken we waar we donderdag vertrekken met de (fiets) bus naar Daun. Dat is snel gevonden en toevallig zien we de fietsbus ook net aankomen. Hierdoor weten we gelijk hoe alles er aan toegaat.

Na wat boodschappen bij de Lidl maken we ons fietsrondje af. Via de brug bij Wehlen gaan we weer terug naar de camperplaats waar we bij het incheck punt ( open van 16:00 – 18:00 uur) voor drie nachten boeken.

Zeltingen-Rachtig

12 augustus 2026

De hoge temperatuur noodzaakt ons een mentale voorbereiding op de dag van morgen als het nog wat warmer gaat worden (32° C. ).

We doen het nog rustiger aan dan we de laatste dagen al doen. ‘s Ochtends maken we een klein fietstochtje naar het dorpje verderop aan de Moezel, Zeltingen-Rachtig.

We doen er drie Labcaches die ons wat leren over het wijngebied om het dorp. Zo weten we nu wie de “wijnkoninginnen” zijn van 2022 en 2025. We bezoeken er ook een oud kerkje met een mooi houten interieur en oude houten beelden.

Daarna nuttigen we in de schaduw een kop thee en een lekkere kop koffie met iets lekkers er bij (sorry, foto vergeten te maken). Op de brug doen we de snelste labcache van deze regio en vervolgens fietsen we via de hangbrug bij Wehlen weer terug naar de camper.

Na een luie siësta van ruim twee uur, brengen we de rest van de middag door in het prachtige openluchtzwembad van Bernkastel-Kues.

‘s Avonds proberen we nog wat beelden te schieten van de zonsverduistering. Het lukt niet echt duidelijk zichtbaar een eclips op de foto te zetten. Wel prachtig strijklicht op de wijnhellingen.

Wijnhellingen Moezel

Waterford – Cobh

Uitgelicht

Geplaatst op 30 mei 2026 door Camper op pad

Beantwoorden

The road to Waterford

28 mei 2026

Tintern Abbey

De eerste stop die we vandaag maken is bij Tintern Abbey. De abdij dateert uit de 12e eeuw. Het oude gebouw wordt momenteel gerestaureerd. We boffen! Voor senioren geldt een gereduceerde prijs (€4,00) maar omdat we niet met cash geld kunnen betalen, krijgen we de kaartjes gratis.

De wandelpaden om de Abbey zijn zeer de moeite waard (ze worden dan ook “Enchanted Trail” genoemd) en we nemen ook nog een kijkje bij de begraafplaats met het oude kerkje achter de Abbey bij de brug.

Hook Lighthouse

Bij de volgende stop gaan we naar de vuurtoren Hook Lighthouse. Het is de oudste nog werkende vuurtoren ter wereld. De foto’s van de toren uit 1200 mag niet aan mijn verzameling vuurtorens ontbreken.

We zetten onze camper op zo’n vijfhonderd meter afstand neer en lopen naar de vuurtoren. Langs de weg er naar toe zijn de bermen bezaaid met kleine roze bloemetjes. Prachtig gezicht. Hier en daar wordt het roze afgewisseld met gele bloemen. De roze bloemetjes kennen wij als Engels gras. In Nederland komt het voor op de Waddeneilanden en is het beschermd. Deze grassoort kan goed tegen zout (water).

Bij de vuurtoren lopen we een rondje om de oude middeleeuwse toren. De muren zijn hier en daar 4 meter dik. In de dikke muren zijn kleine kasten maar ook toiletten aangebracht. Het uitzicht over de zee en rotsen is hier mooi.

We vinden op een van de publicatieborden een kaart met andere vuurtorens die de moeite waard zijn om te bekijken. Maar eens kijken hoever we komen…

Waterford

We rijden eerst naar onze overnachtingsplek. We staan twee nachten op de parkeerplaats bij de start van de Waterford Greenway.

Waterford is weliswaar het oudste stadje van Ierland maar niet zo heel interessant. Het centrum is wel gezellig druk als we het verkennen met een labcache. We hadden al gelezen dat er veel murals in Waterford zijn te zien. We kiezen daarom een labcache uit die ons langs een aantal mooie muurschilderingen brengt.

In Waterford weten ze trouwens al dat Nederlanders graag hun fietsen vastzetten aan een lantaarnpaal. We hebben er dankbaar gebruik van gemaakt.

Al lopende komen we ook nog langs wat andere bezienswaardigheden zoals The House of Waterford. Hier is veel kristalkunst te bewonderen waar Waterford beroemd om is.

Aan het eind van de wandeling doen we boodschappen bij de lokale Aldi. De zelfscankassa’s werken daar weer anders dan in Nederland. Gelukkig worden we door een vriendelijke meneer geholpen en zijn we snel weer buiten en gaan we terug naar de camper.

Morgen op de fiets! De Waterford Greenway lokt.

Waterford Greenway

29 mei 2027

Na een heerlijk nachtje op de parkeerplaats bij het begin van de Waterford Greenway hebben we vandaag deze fietsroute voor de helft gereden naar Kilmacthomas.

De route is aangelegd over een oude spoorweg die de eerste tien kilometer langs de rivier de Suir loopt. De rivier heeft een open verbinding met de zee waardoor de getijden ook invloed hebben op allerlei rivierbeddingen waar de spoorbaan over heen gaat.

Vlak na ons vertrek komen we een oud treintje tegen dat een bus met Duitse gasten kwam ophalen bij onze parkeerplaats. Het treintje legt een afstand van tien kilometer af tot een stationnetje waar de trein in de stalling staat en op het station wat gedronken en gegeten kan worden. Wij fietsen echter verder…

De Greenway is prachtig aangelegd en helemaal geasfalteerd. Niet alleen veel fietsers maar ook heel veel wandelaars maken er gebruik van. Het fiets- en wandelpad ligt helemaal ingebed tussen de groene heggen. Op zich prachtig maar wij missen een beetje het uitzicht op het omringende landschap. Pas bij Kilmacthomas komt hier wat verandering in.

We maken ons keerpunt iets voorbij Kilmacthomas waar we bij de Signal Box (grote omgebouwde container) een heerlijk kopje koffie drinken met iets lekkers er bij. Voor het toiletbezoek krijgt Agnes een sleutel mee met een grote koffiemok. Langs de route zijn hier en daar nog overblijfselen te bewonderen van de oude spoorweg.

‘s Middags zijn we omstreeks 16:00 uur weer bij de camper terug. Morgen rijden we weer verder.

Apps

Omdat we nog vaak vragen krijgen over sommige apps die we gebruiken…

Bij “Tips” hebben we een overzicht gemaakt met een korte uitleg bij apps die wij gebruiken. We hebben niet de illusie dat we volledig zijn maar misschien brengen we onze volgers op een idee. Als jullie van mening zijn dat er apps zijn die wij echt niet mogen missen, stuur ons dan een mailtje. Wellicht voegen we deze app dan toe aan ons eigen overzicht. Bij ons overzicht (op alfabetische volgorde) vermelden we of de apps zijn te downloaden in de App Store (Apple) of in de Play Store (Android) en indien bekend de prijs. Het overzicht is weer bijgewerkt.

Cobh

30 mei 2026

We rijden vandaag vroeg weg uit Waterford omdat we er zeker van willen zijn dat we een plekje bemachtigen op de populaire camperplek van Cobh aan de haven. Onderweg tackelen we nog een probleem.

Vuilnis

Als je in Ierland probeert als camperaar om ergens je vuilnis op te ruimen, kom je tot de ontdekking dat er eigenlijk nergens vuilnisbakken staan. Op de reguliere camperplekken lukt het wel. Dan staan er bakken. Maar verder nergens. We horen/lezen al dat er mensen bij benzinestations betalen om er een vuilniszak in te mogen leveren.

We hebben ontdekt (Safe Night app) dat je bij de K-Circle benzinepompen vaak een zgn. “Waste-compacter” (zie foto) kunt vinden waar je tegen betaling je vuilniszak kunt inleveren. We maken een stop bij deze pomp in Dungarvan. We zien de bovengenoemde wastecompacter staan maar we kunnen er onze vuilniszak in een reguliere bak doen. We hebben er gelijk ook getankt. De prijs van de diesel viel ons mee.

Cobh

Bij aankomst scoren we een mooi plekje aan het water. Er zijn dan nog twee van de dertig plaatsen open. We krijgen er ook de eerste regenbui op ons dak sinds we in Ierland zijn. We doen gelijk de verzorging en maken ons klaar om met de trein naar Cork te gaan. Het plekje aan het water vinden we heerlijk. Er valt veel te zien en er komt van alles voorbij.

Cork

De bui is van korte duur en zonder paraplu vertrekken we naar Cork.

Het is er gezellig druk, veel mensen doen er hun weekendboodschappen en we zien veel kleine winkeltjes waar van alles te koop is. Bij ons in Delft verdwijnen er steeds meer winkels omdat de mensen hun boodschappen via het internet doen.

Terwijl we de stad verkennen met een labcache lopen we tegen een optocht aan met demonstranten die voor de Palestijnen in Gaza actie voeren. Het filmpje kun je zien op onze Polarsteps. Het gaat er rustig aan toe.

We sluiten ons middagje Cork af met een kijkje in de Engelse markthal. Bovenin de hal is een grote ruimte waar je een drankje kunt drinken.

Als we terug gaan met de trein, krijgen we toch nog een bui op ons dak. Volgende keer toch maar onze paraplu of regencapes mee! 😀

Rond het avondeten wordt het weer droog en komt zelfs de zon weer meedoen. Prima dagje. Morgen gaan we Cobh bekijken.

Ierland 2026 – Voorpret

Uitgelicht

Geplaatst op 26 april 2026 door Camper op pad

Nog 28 nachtjes slapen en dan vertrekken we naar Ierland. Voor het eerst vinden we het spannend of een door ons geplande reis wel doorgaat… Vissersboten varen niet uit. Vaart onze ferry wel? Er is een groeiend tekort aan brandstof. We kregen al bericht van de ferry maatschappij dat onze boot uit Cherbourg een dag eerder vertrekt dan gepland. Er worden afvaarten geclusterd.

Is er genoeg diesel verkrijgbaar? Door acties en blokkades van brandstofdepots (deze maand) kampen veel Ierse tankstations met tekorten aan diesel en benzine. Er wordt gewaarschuwd voor wachttijden en pompstations die “droog” staan. De dieselprijs is er hoog… We horen ook andere berichten dat het wel meevalt.

We laten ons echter niet ontmoedigen en gaan door met onze voorberieidingen.

De Grote Podcastlas

We hebben hier al eens eerder laten weten dat we liefhebbers zijn van het luisteren naar een podcast. In onze zoektocht naar wetenswaardigheden over Ierland kwamen we bij “De Grote Podcastlas” terecht. Het gaat hier om een podcastversie van de Grote Bosatlas. Per aflevering bespreken drie geografen één land. Naar eigen zeggen doen ze dat nooit volledig maar wel origineel. Ze zijn (zeggen ze zelf) geen experts maar… wel liefhebbers.

De Grote Podcastlas behandelt elke week een ander land op alle facetten. Ze gaan in op de mensen, de geschiedenis en de politiek. Daarnaast bespreken ze de fysische geografie, economie en toerisme. Aan het einde behandelen ze de wat luchtigere elementen: kunst, keuken en sport. Tot slot stellen ze elkaar de vragen: wat maakt dit land uniek en wat zou je doen als je één dag in dit land zou zijn?

Wij kwamen de podcasts over Noord-Ierland en Ierland tegen en hebben er van genoten. Als voorbereiding op een reis naar andere landen is deze podcastserie een echte aanrader! Veel plezier.

Peasmakers

Sinds wij op onze website iets hebben geschreven over Peasmakers (klik hier), hebben we een flink aantal reacties gekregen van mensen die het ook zijn gaan gebruiken en er enthousiast over zijn. Daarom nog maar eens een klein stukje over deze vleesvervangers.

Als het jou ook lekker lijkt, bestel ze dan eens. In één zakje van 125 gram zitten vijf porties. Als je ze bestelt via deze link (https://loox.io/z/sJfhA_TWs?s=wsp) krijg jij € 5,00 korting en wij ook.

Op TV…

Echt voorbereiden is het natuurlijk niet maar het verhoogt wel de voorpret voor onze reis naar Ierland. We volgen een aantal tv-programma’s die zich afspelen in (Noord-)Ierland.

Zo kijken we momenteel de serie van Yvette van Boven, een Nederlandse kok maar geboren in Ierland. In haar laatste serie “Bij Van Boven thuis, in Ierland” keert zij terug naar haar geboortegrond in Ierland. Het koken staat centraal maar we krijgen en passant ook veel leuke Ierse weetjes mee. Mooi gemaakt programma!

Als je Ierland gaat bezoeken kun je niet om de Troubles heen. Een serie met veel humor is Derry Girls. De serie volgt de levens van een groep leerlingen van een katholieke middelbare school voor meisjes in Derry / Londonderry tijdens The Troubles. Erin, haar nicht Orla en hun vriendinnen Clare en Michelle vormen de hoofdpersonages, samen met Michelle’s Engelse neef James. De serie volgt de ontwikkelingen rond het vredesproces en kent maar drie seizoenen. Je kunt ze bekijken op Netflix of op You Tube. De serie werd een hit in Ierland en Noord-Ierland.

Italiëreis 2025

Uitgelicht

Geplaatst op 29 november 2025 door Camper op pad

Terugblik

Twee maanden Zuid-Italië zitten er op. Wij hebben enorm genoten van deze reis. Het was een aaneenschakeling van culturele hoogtepunten. “Italië is één groot openluchtmuseum” is een kreet die we vaak hoorden. We snappen dat wel en zijn het er ook wel een beetje mee eens.

We hebben prachtige steden en dorpjes gezien. Ook het landschap was genieten. De temperatuur in de maanden oktober en november heeft ons aangenaam verrast. Vooral op Sicilië. We troffen er mensen die er voor gekozen hebben om op Sicilië te overwinteren.

Er is zoveel te zien dat wij in die twee maanden nog lang niet alles hebben gezien. We zeggen nu al tegen elkaar dat dat niet erg is. Hebben we een goede reden om nog eens terug te gaan voor de rest.

Helemaal geen minpuntjes? Ja hoor… de wegen kunnen beter… wat minder vuil in de berm… het kan altijd nog mooier natuurlijk. Wij kwamen echter ogen te kort met al het moois dat we hebben gezien en komen terug voor meer!

Nogmaals bedankt voor alle reacties, tips en het meereizen.

Jan en Agnes

Ons huishoudboekje

Zoals na elke lange reis geven we jullie ook weer een overzicht van onze Italiëreis:

Aantal reisdagen	57 dagen
Aantal overnachtigingsplekken	34 plekken of campings
Kosten overnachtigingsplekken	€ 878,50
Gemiddelde kosten overnachtigingsplek	€ 15,41 per nacht
Duurste overnachtigingsplek	€ 25,00 (meerdere locaties)
We stonden 9 x op een gratis plek.
Kosten wassen en drogen	€ 39,00

Gereden kilometers:	5748 kilometers
Gefietst:	323 kilometer
Gelopen:	233 kilometer

We tankten diesel:	€ 860,00 + AdBlue € 34,90
We betaalden aan tol:	€ 184,00
Veerboten:	€ 442,00
Openbaar vervoer (incl. funiculair e.d.)	€ 52,40
Musea:	€ 345,00
Simkaarten:	€ 20,00
Sauna (Duitsland)	€ 70,00
Monteur tbv storing AdBlue	€ 40,00
Auto wassen	€ 9,00

In totaal gaven we uit:	€ 2114,60 *

* Dit is zonder onze dagelijkse boodschappen en kopjes koffie met “iets lekkers” er bij.

We reden door 4 landen

We luisterden onderweg naar tientallen podcasts met als onze favorieten: Maarten van Rossem, De Publieke Tribune en Overleven van Human o.l.v. Coen Verbraak en “losse” podcasts veelal van de NRC en Volkskrant.

Agnes las 12 boeken waarvan ook een aantal luisterboeken via de Fluister-app (van DPG – media) met als tip dit keer: De Waddenthrillers van Matthijs Deen – weliswaar thrillers maar zeker ook literaire hoogstandjes.

We kijken alleen “terug” via de iPad: Mes op Tafel, Per Secdondewijzer, Twee voor twaalf en Arjan Lubach

We maken samen elke dag één cryptogram om onze hersenen te blijven trainen

Bijna elke avond spelen we een spelletje voor het slapen gaan. Deze reis waren populair: de verschillende varianten van Clever, Qwixx, Keer op Keer, Yathzee en Phase 8

Jan las 2 1/2 boek, schreef 18 blogs, schreef elke dag op Polarsteps en maakte veelal de foto’s en filmpjes.

Onze website

Als je je hebt geabonneerd op onze website, ontvang je een emailbericht met de inhoud van het bericht dat we sturen. Op de website zelf ziet het bericht er heel anders uit. De opmaak van het bericht in de mail is niet zo mooi als op de website. Foto’s en tekst komen op de website beter tot hun recht. We zien dat veel volgers alleen het bericht in de email lezen i.p.v. de website bezoeken. Dat is jammer.

Ik (Jan) probeer al een tijdje om de emailberichten er het zelfde uit te laten zien als op de website. Ik zal in de komende berichten proberen om de verschillen recht te breien. Mocht de opmaak van de berichten er dus anders uit gaan zien dan weten jullie waardoor dat komt. Het bezoeken van de website loont trouwens wel de moeite. Je kunt er ook veel tips op campergebied lezen.

Polarsteps overzicht

Wij gebruiken Polarsteps. Elke dag dat we reizen, plaatsen we een step. We vermelden er altijd de P4N codes en de codes van Camper Contact. Ook plaatsen we foto’s van de overnachtingsplek en wat we er zelf van vinden. In de menubalk van deze website vind je de link naar onze Polarsteps. Die is openbaar. Je hoeft je alleen maar aan te melden om ons te volgen.

Fotoboek Turkije, tips en reizen

Uitgelicht

Geplaatst op 20 oktober 2024 door Camper op pad

Fotoboek Turkije reis

Als we een grote reis hebben gemaakt – zoals dit jaar naar Turkije – beleef ik (Jan) onze reis voor de tweede keer als ik van ons reisverslag een mooi fotoboek maak. Voor ons is dat een blijvend aandenken aan een prachtige reis dat een jaar lang op tafel ligt tot het volgende fotoboek er ligt.

Voor mij is het maken van foto’s en fotoboeken een grote hobby. We willen het fotoboek graag met onze volgers delen. Als je op onderstaande link klikt, kun je het fotoboek bekijken. Als je een vaste volger bent van onze reisverslagen op deze website, is de tekst bekend. Ik gebruik de tekst van onze reisverslagen. Wel zul je nieuwe foto’s aantreffen die je nog niet eerder op de website kon bekijken.

https://www.albelli.nl/onlinefotoboek-bekijken?widgetId=925adeb4-cde7-4bfb-b496-6e508322d4ae&securityId=2b2d0e51-a239-4fed-91db-1a3fc47c441c

Fotoboek maken

Ik krijg vaak vragen hoe ik het album heb gemaakt. De fotoalbums maak ik met de zgn. “offline software” van Albelli. Die software biedt je veel mogelijkheden om je eigen layout te maken en je kunt met sjablonen werken. In mijn fotoboeken maak ik gebruik van zelf-gemaakte sjablonen (Photoshop) maar ook van sjablonen die door andere leden van de werkgroep zijn gemaakt. Er is op facebook een zeer enthousiaste gebruikersgroep van deze Albelli-software. Je kunt hier allerlei tips krijgen en ideeën opdoen. Hier vind je ook sjablonen die je in je eigen fotoboeken kunt gebruiken.

Tips?

Je hebt het vast wel gemerkt. We proberen in onze reisverslagen en op onze website ook tips voor andere reizigers / camperaars te vermelden. We horen graag als je nog bepaalde tips mist. Laat het ons weten! We proberen dan deze tips in onze volgende reisverslagen mee te nemen en te vermelden op onze website.

Misschien heb je ook nog tips hoe we onze website kunnen verbeteren of aantrekkelijker kunnen maken.

Of we nog reizen?

Vanaf 2018 reizen we de helft van het jaar. Meestal maken we twee grotere reizen zoals het afgelopen jaar (Portugal-Spanje en Turkije).

We staan echter nooit in de stalling (hebben we ook niet) omdat we de camper tussendoor voor veel korte tripjes gebruiken. We bezoeken familie in Friesland en Overijssel en koppelen aan die bezoekjes dan vaak aan fiets- of wandeltocht. In die provincies zijn er genoeg camperplekken te vinden waar je veilig en gratis kunt overnachten. Je komt ons dan meestal tegen op dinsdag t/m donderdag omdat Agnes keramiekles geeft op de maandag en vrijdag.

We moeten er dan wel op letten dat onze camper nooit langer dan drie dagen op dezelfde plaats staat in de omgeving van ons huis omdat de Algemene Politie Verordening dat niet toestaat. In de praktijk lukt dat prima. Onze buscamper is 6 meter lang en past op een gewone parkeerplaats.

De volgende grote reis gaat begin april van start. Waar we heen gaan? We weten het nog niet. Er staan nog zeker vier grote reizen op ons programma. Jullie horen nog van ons.