Nog 28 nachtjes slapen en dan vertrekken we naar Ierland. Voor het eerst vinden we het spannend of een door ons geplande reis wel doorgaat… Vissersboten varen niet uit. Vaart onze ferry wel? Er is een groeiend tekort aan brandstof. We kregen al bericht van de ferry maatschappij dat onze boot uit Cherbourg een dag eerder vertrekt dan gepland. Er worden afvaarten geclusterd.
Is er genoeg diesel verkrijgbaar? Door acties en blokkades van brandstofdepots (deze maand) kampen veel Ierse tankstations met tekorten aan diesel en benzine. Er wordt gewaarschuwd voor wachttijden en pompstations die “droog” staan. De dieselprijs is er hoog… We horen ook andere berichten dat het wel meevalt.
We laten ons echter niet ontmoedigen en gaan door met onze voorberieidingen.
De Grote Podcastlas
We hebben hier al eens eerder laten weten dat we liefhebbers zijn van het luisteren naar een podcast. In onze zoektocht naar wetenswaardigheden over Ierland kwamen we bij “De Grote Podcastlas” terecht. Het gaat hier om een podcastversie van de Grote Bosatlas. Per aflevering bespreken drie geografen één land. Naar eigen zeggen doen ze dat nooit volledig maar wel origineel. Ze zijn (zeggen ze zelf) geen experts maar… wel liefhebbers.
De Grote Podcastlas behandelt elke week een ander land op alle facetten. Ze gaan in op de mensen, de geschiedenis en de politiek. Daarnaast bespreken ze de fysische geografie, economie en toerisme. Aan het einde behandelen ze de wat luchtigere elementen: kunst, keuken en sport. Tot slot stellen ze elkaar de vragen: wat maakt dit land uniek en wat zou je doen als je één dag in dit land zou zijn?
Wij kwamen de podcasts over Noord-Ierland en Ierland tegen en hebben er van genoten. Als voorbereiding op een reis naar andere landen is deze podcastserie een echte aanrader! Veel plezier.
Peasmakers
Sinds wij op onze website iets hebben geschreven over Peasmakers (klik hier), hebben we een flink aantal reacties gekregen van mensen die het ook zijn gaan gebruiken en er enthousiast over zijn. Daarom nog maar eens een klein stukje over deze vleesvervangers.
Als het jou ook lekker lijkt, bestel ze dan eens. In één zakje van 125 gram zitten vijf porties. Als je ze bestelt via deze link (https://loox.io/z/sJfhA_TWs?s=wsp) krijg jij € 5,00 korting en wij ook.
Op TV…
Echt voorbereiden is het natuurlijk niet maar het verhoogt wel de voorpret voor onze reis naar Ierland. We volgen een aantal tv-programma’s die zich afspelen in (Noord-)Ierland.
Zo kijken we momenteel de serie van Yvette van Boven, een Nederlandse kok maar geboren in Ierland. In haar laatste serie “Bij Van Boven thuis, in Ierland” keert zij terug naar haar geboortegrond in Ierland. Het koken staat centraal maar we krijgen en passant ook veel leuke Ierse weetjes mee. Mooi gemaakt programma!
Als je Ierland gaat bezoeken kun je niet om de Troubles heen. Een serie met veel humor is Derry Girls. De serie volgt de levens van een groep leerlingen van een katholieke middelbare school voor meisjes in Derry / Londonderry tijdens The Troubles. Erin, haar nicht Orla en hun vriendinnen Clare en Michelle vormen de hoofdpersonages, samen met Michelle’s Engelse neef James. De serie volgt de ontwikkelingen rond het vredesproces en kent maar drie seizoenen. Je kunt ze bekijken op Netflix of op You Tube. De serie werd een hit in Ierland en Noord-Ierland.
Het ritje naar onze volgende camperplek (Wheels Rest Barcelona) kost ons 40 minuten. We zijn er lekker vroeg en kunnen daardoor een mooi plekje uitkiezen. We zijn snel klaar en hebben ons om 12:30 uur geïnstalleerd en hebben de fietsen klaar staan om Barcelona te verkennen.
Camperplaats Wheels Rest Barcelona
We rijden een route van 27 kilometer door de stad die ons langs de Sagrada Familia brengt. Het is zondag en niet alleen de toeristen maar ook de Spanjaarden zelf zijn op de been. We lopen met de fiets aan de hand stapje voor stapje door de mensenmassa bij de kathedraal. Morgen gaan we echt naar binnen. Gisteren is net het hoogste punt bereikt door het plaatsen van het kruis op de hoogste toren.
Van hier rijden we naar de wijk Poblenou waar we een labcache fietsen. Het is een gezellige wijk met veel street-art en ligt vlak bij het strand.
Poblenou
Op het strand is het ongelofelijk druk. Het is zondag en het lijkt of alle inwoners van Barcelona naar het strand zijn. We fietsen naar de Barceloneta waar zich de oude Olympische haven bevindt.
Barceloneta
Via de zuil van Columbus fietsen we naar het Parc de la Ciutadella. De plantenhal is nog niet zo lang geleden opgeknapt en ziet er prachtig uit. Ook hier is het erg druk. Iedereen is buiten met dit mooie weer. Via de Arc de Triomf rijden we weer terug naar de camperplaats.
Het is prettig fietsen in de stad. Er zijn veel vrijliggende fietspaden (ook wel links van de rijrichting of in het midden van de weg). Het is wel goed opletten omdat de fietspaden niet altijd goed worden aangegeven. Opvallend zijn ook de kleine stoplichten voor de fietsers.
We hebben op deze manier een prima eerste verkenning gedaan. Morgen gaan we met de metro.
Barcelona met de metro
23 februari 2026
Gisteren op de fiets maar vandaag gaan we de stad in met de metro. We kopen bij de automaat voor € 13,00 pp een dagkaart (T – dia) voor de metro (ook geldig op de bussen).
Casa Batllo – La Pedrera – Palau Macaya
We brengen eerst een bezoekje aan de de buitenkant van Casa Batllo, La Pedrera en Palau Macaya. We zouden bij Casa Batllo best ook binnen een kijkje willen nemen maar de toegangsprijzen zijn in Barcelona hoog en overal naar binnen wordt voor ons te kostbaar. Wil je Casa Batllo wel bezoeken, bestel dan tijdig kaartjes want deze morgen staan er al vroeg lange rijen voor de toegangsdeur.
Casa Batllo
La Pedrera bezochten we al eerder en bij Palau Macaya is de toegang tot de hal gratis.
La Pedrera Palau Macaya
Sagrada Familia
Voor het bezoek aan de Sagrada hadden we in de kerstvakantie al kaartjes besteld. Samen met de app (= gelijk audioguide) gaan we om 12:15 uur goed voorbereid naar binnen. Vierentwintig jaar geleden deden we deze bezichtiging ook.
Wat is er veel veranderd. We kijken onze ogen uit en genieten van al het moois. Ik maak gigantisch veel foto’s maar zal het onze volgers niet aandoen om die hier allemaal te laten zien. Want… we vinden het schitterend. Wat is het mooi geworden. En nog is de bouw niet helemaal af. Er wordt nog volop gewerkt aan de kathedraal en de voltooiing staat pas over tien jaar gepland. We moeten over tien jaar nog eens 😀.
De architect Antoni Gaudi heeft er voor gekozen om alle beelden aan de buitenkant van de Sagrada te plaatsen op de torens. Aan de binnenkant zijn er geen beelden en is het vooral de lichtval door de gekleurde ramen die voor een prachtig schouwspel zorgt. De bijzondere architectuur geeft je echt het gevoel dat je in een groot bos loopt.
Bij ons kaartje zit ook de toegang voor één van de torens. Met de lift naar 55 meter hoogte en dan met de trappen naar beneden. Het uitzicht boven valt ons een beetje tegen. Er wordt nog veel gewerkt aan de torens. De wenteltrap naar beneden is prachtig!
Hospital de Sant Pau
Na de Sagrada Familia lopen we in een half uur naar het Hospital de Sant Pau. Dit is opnieuw een grote verrassing voor ons. Voor een ziekenhuis is het van een fantastische architectuur. Het is ontworpen door de architect Lluís Domènech i Montaner.
Ook hier is het de natuur die model heeft gestaan voor veel elementen en ornamenten van het grote ziekenhuis-complex. Het is destijds gebouwd om de patiënten zich op hun gemak te laten voelen. Wel nu, dat kunnen wij ons bij deze paviljoens wel voorstellen.
Onder de prachtige gebouwen met ziekenzalen lopen tunnels onder de grond die de verschillende paviljoens met elkaar verbinden. Ze werden gebruikt door het verplegend personeel om patiënten met bed en al overal naar toe te brengen.
Aan het einde van ons bezoek aan Hospital de Sant Pau pakken we vlakbij de metro naar de Barceloneta aan het strand en drinken daar een biertje en eten wat tapas. Ondertussen is het heerlijk om naar alle mensen te kijken die voorbij komen. Wat is het toch een verschil met Nederland hoe de mensen hier buiten leven. Dat heeft natuurlijk veel te maken met het klimaat maar toch…
Het is al donker als we na een korte wandeling over de Rambla de metro pakken naar de camperplek. De laatste die ons deze dag gedag zwaait is het levende standbeeld van een mooie engel.
Barcelona op de fiets
24 februari 2026
Onze laatste dag in Barcelona. Het is prachtig weer met heerlijke temperaturen van zo’n 20° C. We gaan opnieuw met de fiets de stad in.
MOCO Barcelona
Ons eerste doel is het MOCO. Barcelona ‘s museum voor moderne kunst. Het MOCO heeft in z’n collectie werken van Keith Haring, Bosquiat, Dali. Takashi Murakami, Andy Warhol, Jeff Koons en Banksky. Het museum is niet erg groot. Misschien omdat ze ook afdelingen in Amsterdam en Londen hebben?
MOCO Barcelona
Behalve het werk van de hiervoor genoemde kunstenaars is er ook werk van andere pop-art kunstenaars. Er is best veel digitaal werk te zien. Mooi om naar te kijken maar er is tegenwoordig erg veel werk te zien dat met AI is gemaakt. Er zit daar soms wel prachtig werk bij.
Door de Gotische wijk
Als we het museum uitkomen, laten we de fietsen nog staan. We lopen hier zo de Gotische wijk van Barcelona in en slenteren een uurtje langs allerlei winkeltjes en galeries. Bij de kathedraal van Barcelona eten we op een bankje op het plein onze boterhammen op.
Kathedraal Barcelona
De kathedraal van Barcelona is tegenwoordig alleen nog te bezichtigen voor € 16,00 pp. Dat vinden we echt te gek worden. Het valt ons op dat alles waar toeristen op af komen, erg duur is geworden. We hebben gehoord dat dit de toeristen in Amsterdam ook staat te wachten. Of de toeristen hierdoor echt minder massaal de stad gaan bezoeken? We moeten het nog zien. Wandelen door de oude wijk van Barcelona is gelukkig nog gratis en erg gezellig.
De Caganer
Als we door de Gotische wijk lopen en later ook op andere plekken in Barcelona, komen we winkeltjes tegen die de “Caganer” verkopen.
De “Caganer” (kakker) is een typische figuur in de Catalaanse kerststal en stamt uit de 18e eeuw. Hij wordt meestal uitgebeeld als een boer met baret, zwarte broek en een rode sjerp. Hij is een symbool voor geluk, vrolijkheid en voorspoed voor het huis omdat zijn ontlasting het land zou bevruchten. We hebben daarom zo’n Caganertje gekocht en m voorin de camper geplakt.
De Caganer
Waarom? In Dokkum gaf men vroeger bekende personen een bijnaam. Mijn grootvader woonde en werkte in Dokkum en had de bijnaam “Jan de Kakker” omdat hij veel winden liet 🫣 (bron: Mirjam Hoekstra). Jullie begrijpen dat ik zo’n kakker niet kon laten staan.
Palau de la Música Catalana
De laatste stop voor vandaag is het Palau de la Música Catalana. Het ontwerp van dit muziektheater is van de architect Lluís Domènech i Montaner. Dezelfde architect als van het Hospital de Sant Pau. Ook hier is weer veel moois te bewonderen. Het lijkt ons een feest om in zo’n muziektheater naar een mooi stuk klassieke muziek te luisteren. Terwijl je luistert, kijk je hier je ogen uit.
We genieten enorm van de modernistische architectuur met z’n kleurrijke planten- en bloemenmotieven. Het overdadige gebruik van keramiek en glas-in-lood maakt het theater tot in alle ruimtes een prachtig feest.
Met een vol hoofd, rijden we terug naar de camper en zetten we bij aankomst gelijk de fietsen achterop. Morgen rijden we weer verder.
Sant Antonie de Vilamajor
25 februari 2026
We staan weer op het mooie plekje van de Montseny Camper Club vlakbij het dorpje Sant Antoni de Vilamajor. We zijn weer de enige camperaars.
Montseny Camper Assiciation
Na drie drukke dagen in Barcelona gaan we hier even een pas op de plaats maken voor we weer verder reizen. Agnes heeft spierpijn en is een beetje rillerig. We kijken even aan of het griep is.
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken.
Was het gisteren nog een dag met regen en sneeuw, vandaag hebben we een dag met prachtig weer om Pompeï te bezoeken. Om 9:00 uur staan we klaar bij de ingang. Naseizoen… dus geen lange rijen voor de kassa. We kopen een kaartje, krijgen een landkaart van het terrein en proberen voor onszelf een route te bedenken die ons door Pompeï moet leiden.
Pompeï (dat al bestaat van de zesde eeuw voor Chr.) is de best bewaarde Romeinse stad (met ooit zo’n 20.000 inwoners) doordat de vulkaanuitbarsting de hele stad met as bedekte. Al aan het eind van de 16e eeuw werden de eerste overblijfselen ontdekt. Sinds de 18e eeuw worden opgravingen verricht. De stad trekt jaarlijks zo’n 2,5 miljoen bezoekers. Er zijn inmiddels maatregelen genomen om de toeristenstroom tot 20.000 per dag te beperken.
Op dat moment wordt heel erg duidelijk hoe groot het archeologisch terrein van Pompeï is. Vantevoren hadden we ons wel enigszins voorbereid maar dat het zo’n enorme oppervlakte zou zijn, hebben we ons niet gerealiseerd.
Al op de lagere school heb ik de verhalen gehoord en gelezen over de uitbarsting van de Vesuvius die op 24 oktober 79 heel Pompeï onder een dikke laag as en steen bedekte. Dat de stad zo groot was, werd me gisteren voor het eerst duidelijk toen we bij de kazernes van de gladiatoren het opgravingsterrein opkwamen.
Nadat we daar ook de twee theaters hebben bekeken, lopen we de Via dell’Abbondanza op richting het Amfitheater. Deze weg heeft aan weerszijden een verhoogde “stoep” waarover het makkelijk lopen is. In lagere wegdek liggen op regelmatige afstand verhoogde stapstenen waarover je met droge / schone voeten de overkant kunt halen. De afstand tussen de stenen is ruim genoeg om karren door te laten.
Aan deze weg staan allerlei panden. We bekijken panden van wijnboeren, bakkers en “snackbarren” maar ook een aantal prachtige huizen met mooie mozaïeken en fresco’s. Er zijn huizen met diepe en mooi ingerichte tuinen, badkamers en meer. We hoeven er weinig moeite voor te doen om ons voor te stellen hoe het leven hier vroeger geweest moet zijn. We wanen ons echt in een Romeinse stad uit die tijd.
Wat een ontzetting moet dat geweest zijn toen dat leven door de uitbarsting van de vulkaan zo abrupt tot een halt kwam. In het Palestra Grande tegenover het amfitheater is een tentoonstelling ingericht waar we ook enkele versteende slachtoffers bekijken. Je leest aan de gelaatsuitdrukking van de slachtoffers (zo snel is het gegaan) de verschrikking af.
Het amfitheater zelf is groot. Het bood ooit plaats aan ongeveer 20.000 toeschouwers. Tegenover de uitgang van het amfitheater werd wijn verkocht. Vanaf deze plek heb je een mooi uitzicht over de wijnvelden tot aan de Vesuvius.
Op de website even klikken op de foto’s
We lopen de Via dell’Abbondanza helemaal terug naar het Forum. Onderweg bezoeken we nog het badhuis en een bordeel. Bij het Forum eten we een boterham (belaagd door een Felix Domestica di Pompeï).
We sluiten ons bezoek aan Pompeï af met een bezoek aan twee grote Romeinse villa’s die iets buiten de stadsmuren liggen. Villa dei Misteri is erg mooi met z’n kleurige muurschilderingen.
Pompeï – Modena
24 november 2025
Vandaag gaan we al vroeg weg (7:00 uur) en rijden een groot stuk richting het noorden. Het is vrijwel de hele dag slecht weer. Wel was het fijn dat we vanuit Pompeï snel en makkelijk de snelweg op konden rijden.Het eerste stuk als we rond Napels rijden, is het erg druk. Verder op werd het relaxter rijden met een mooie weg. Omstreeks 15:30 uur arriveren we bij de camperclub Mutina bij Modena.
Zij hebben daar werkelijk een schitterend ingerichte camperplek. Aan alles is gedacht! Zie onze Polarsteps voor meer info!
Modena – Efringen-Kirchen
25 november 2025
Vandaag opnieuw een grote rit. Ook nu rijden we weer vroeg weg. De camperplek is ook hier vlakbij de snelweg. We vermaken ons tijdens deze lange rit (drie kwartier langer dan nodig ivm de file voor Milaan) door te luisteren naar allerlei interessante podcasts. Heerlijk vermaak als je lange stukken gaat rijden, voor je het weet ben je weer een uur verder.
De route tot aan de Gotthardtunnel hebben we prachtig weer. We genieten van de besneeuwde bergtoppen om ons heen. Prachtig rijden! Na de tunnel is het mooie weer op. We rijden door tot Efringen-Kirchen in Zuid Duitsland (vlak boven Basel). We parkeren onze bus op de parkeerplaats bij weingut Huck waar we ’s avond ook nog een paar flesjes wijn meenemen voor thuis.
Delft
26 november 2025
Vanuit Zuid-Duitsland naar Delft is een flink stuk rijden maar als het paard de stal ruikt… We vertrekken weer om 7:00 uur en rijden over de 5 en de 61 door Duitsland naar Nederland. Ook nu weer vrijwel de hele weg wisselvallig weer met veel regen. Bij Venlo komen we Nederland binnen en… vanaf dat moment schijnt de zon!
Om 16:00 uur komen we aan in Delft en parkeren we de bus voor de flat. Toch wel moe van het lange stuk rijden, nemen we het hoognodige mee naar binnen. De rest komt morgen wel (de bus is inmiddels leeg – 27 november).
Vragen…
Een flink aantal van onze volgers verwonderden zich over het feit dat we na twee maanden al weer naar huis gingen. We hadden toch gezegd dat we drie maanden weg zouden gaan? We zouden ook nog naar Sardinië? Waarom dan toch nu al weer thuis? Is er iets gebeurd?
Nee. We hebben werkelijk enorm genoten van deze reis. Het is één van de mooiste reizen geweest die we tot nu hebben gemaakt. Veel mooie cultuur, geschiedenis en kunst. Ook een reis met leuke ontmoetingen onderweg. Daar houden we van. Ook het weer was de eerste zes weken fantastisch. Continu temperaturen rond de twintig graden, heerlijk weer om lekker in je t-shirtje buiten te lopen, niet te heet!
Toch eerder terug? Ja. We hadden weliswaar drie maanden de tijd maar eenmaal op het vaste land werd het weer minder. Het werd kouder en natter (!). We raakten ook verzadigd door al het moois! Weer een bijzondere kerk, weer een prachtig stadje. We realiseerden ons dat we sommige dingen te vanzelfsprekend gingen vinden. Wat ook een rol speelt om sneller naar huis terug te keren was het gemis aan onze kinderen en vooral de kleinkinderen. We kregen allebei last van heimwee naar het kleine grut. Toen we dan ook nog berichten kregen (en dat zelf ook meemaakten in de Apennijnen) dat het sneeuwt op Sardinië, is het besluit snel genomen. We gaan terug. We bewaren Sardinië voor een volgende reis.
Wanneer is jullie volgende reis?
We kregen ook vragen wanneer we weer op reis gaan. Op dit moment weten we dat nog niet. We wonen in een flatgebouw dat verduurzaamd gaat worden. Zodra de planning van de verduurzaming duidelijk is, plannen we ook weer onze reizen..
Wel staat er een reis op het programma naar Ierland, Wales en Schotland. Ook een reis naar Sardinië en Corsica staat op ons verlanglijstje. Zo kunnen we nog wel even doorgaan… We gaan het zien. Als de reisplannen definitieve vormen gaan aannemen, laten we het weten.
Bedankt!
We willen iedereen bedanken die weer met ons mee is gereisd. Bedankt voor alle tips, opmerkingen en reacties. Tot een volgende reis!
Is dit de laatste blog van deze reis? Nee, jullie houden nog één blog te goed. Hierin vind je in ieder geval ons inmiddels traditionele “huishoudboekje”.
Vandaag een rustige dag. We hebben niet zoveel op het programma staan. We beginnen de dag met rustig ontbijten. Buiten! Dat wel… lekker in het zonnetje. Hierna halen we het bed af en doen voor de tweede keer hier de was. Vanavond slapen we weer in een fris bedje! Altijd lekker.
Terwijl het wasgoed hangt te drogen, gaan wij lekker op het strand liggen. Een paar uurtjes later is de was droog en ruimen we de was weer op.
Later in de middag wandelen we naar het centrum van Castellammare dat rond een grote jachthaven (del Golfo) ligt. De vissersbootjes liggen broederlijk naast de motorboten van de watersporters. Van het Castell am Mare is niet veel meer over. Het oude Normandische Kasteel is amper nog te herkennen. Het is vrij modern verbouwd tot een hotel zodat je het oude kasteel er bijna niet meer in herkent.
Op de website even klikken op de foto’s
We kopen een ijsje, slenteren door het drukke stadje (de Italianen hebben vandaag ook een vrije dag) en drinken nog een lekker drankje. Als we weer op de camping zijn en bijna gaan eten worden we opeens begroet door Ine en Kees die ons al een poosje volgen. Ze zijn bij ons op de camping komen staan. Nadat we allebei hebben gegeten, kletsen we gezellig bij over onze reiservaringen bij een kop thee en lekker glas “wijn” (heerlijke likeur). We krijgen van Ine en Kees nog wat tips voor onderweg. Zij hebben “de onderkant” van Sicilië er al op zitten.
San Vito lo Capo – Valderice
13 oktober 2025
Voor onze volgende stop hoeven we niet zo ver te rijden. We rijden over een schitterende weg met prachtige vergezichten naar San Vito lo Capo. Dit “stranddorp” ligt onder en achter een grote rots / kaap. We moeten een flinke omweg maken om bij het dorp te komen.
Castelammare del Golfo vanaf de berg
Als we daar arriveren, parkeren we de camper net buiten het dorp op een grote grasvlakte waar ook (als we terugkomen) de koeien zo nu en dan grazen. Hiervandaan lopen we naar de strandboulevard.
Op de website even klikken op de foto’s
San Vito Lo Capo is vooral bekend vanwege de mooie zandstranden. En dat is terecht. We hebben er na onze wandeling een beetje spijt van dat we de zwemspullen niet bij ons hebben. We lopen hier wel fijn te wandelen en doen onze eerste labcache (graffiti) op Sicilië en onze eerste drie gewone geocaches rond de vuurtoren. We maken er een leuke wandeling langs de zee.
Op de website even klikken op de foto’s
Als we terug zijn, eten we in de schaduw van de camper. Er lopen nog wat verdwaalde koeien die even later door de boer naar het goede weiland worden gejaagd (met de auto en gewoon over de weg!!), één zielig loeiend kalf blijft achter…
Na onze lunch rijden wij naar onze camping in Valderice. Deze familiecamping ligt vlakbij zee. We steken na aankomst de weg over en zwemmen nog lekker even. Het is niet druk op het strandje. Terug op de camping lekker douchen en we zijn weer helemaal fris. Prima dagje.
Erice en Trapani
14 oktober 2025
Het weerbericht belooft ons rond 14:00 uur onweer en regen. We stappen daarom al rond 9:00 uur op de fiets richting Trapani. Qua hoogteverschillen is de weg naar de kabelbaan (Erice ligt ca. 850 meter hoog op een berg bij Trapani) prima te doen. Het eerste stuk fietsen we vlak langs zee over een mooi vrijliggend fietspad.
Helaas gaat dat pad na vier kilometer fietsen over de autoweg verder. Maar… we moeten eerlijk zeggen dat de Italianen goed rekening houden met de fietsers op de weg. Het voelt alleen niet prettig als er grote wagens passeren. Na een half uurtje fietsen, bereiken we de Funivia naar Erice. We zetten de fietsen met twee sloten vast aan het hek en kopen twee retourtjes naar boven (€ 11,00 pp). Tien minuten later en 850 meter hoger lopen we Erice in.
Op de website even klikken op de foto’s
Het stadje ligt hoog op een rots / berg en is niet groot maar kent toch weer ruim twintig kerken. Niet allemaal even interessant maar we kopen een passe-partout voor € 6,60 pp waarmee we zes kerken kunnen bezoeken. De kastelen zijn tegen betaling ook nog te bekijken maar die slaan we over.
Op de website even klikken op de foto’s
Het eerste wat we bezoeken is de Dom van Erice. Hier valt vooral het met mooi stucwerk versierde plafond op. Waar het in Palermo nog marmer is, zien we hier veel stucwerk. Ook prachtig!
Op de website even klikken op de foto’s
Een andere opvallende kerk is de San Martino kerk waar men erg veel en mooi met hout heeft versierd. Prachtig, wat een werk. Vooral de congregatiekamer mag er zijn. Ook de plafondschilderingen zijn opvallend.
Op de website even klikken op de foto’s
In de San Giuliano zijn de wanden ernstig beschadigd. Het lijkt er op dat men met restauratiewerkzaamheden is gestart. Hier zijn het de houten staatsiebeelden die opvallen. Deze worden tijdens processies in de stad rondgedragen.
Op de website even klikken op de foto’s
Wat Erice vooral bijzonder maakt is het uitzicht dat men overal heeft op de wijde omgeving. Aan drie kanten van het stadje kijk je uit over de vlakten om de rots heen. Je hebt in ieder geval een mooi uitzicht over Trapani tot aan zee over de haven en de zoutpannen. De moderne kunstwerken die jullie zien tussen de foto’s zijn van Philip Colbert die een expositie in Erice houdt: Lobsteropolis.
Op de website even klikken op de foto’s
Nadat we na ruim twee uur uitgewandeld zijn, zoeken we de kabelbaan weer op en zoeven we naar beneden. Het weer is nog steeds prima en we doen nog even een boodschapje bij de plaatselijke Decathlon waar ik een riempje voor mijn rugzak haal. Op de terugweg naar de camping kopen we nog een broodje bij een bakkertje dat we aan het strand opeten. Hierna fietsen we weer terug en drinken en lezen we wat in een luie stoel (het is nog steeds droog) voor onze camper. Het beloofde noodweer barst pas rond 21:00 uur los. Het duurt gelukkig niet lang en we hebben een prima nacht.
Trapani
15 oktober 2025
Het eerste wat we vanochtend doen, is de camper verzorgen. We weten niet of we de komende nachten op een camping kunnen overnachten. Hierna rijden we weg en bezoeken in een buitenwijk van Trapani een Lidl om (verse) boodschappen in te slaan.
Op de website even klikken op de foto’s
We rijden vervolgens door naar onze (gratis) overnachtingsplek voor vandaag. Deze plek ligt achter een bar tegenover het informatiecentrum van de Salines van Marsala. Omdat er echt behoorlijk noodweer op komst is, gaan we er gauw een kijkje nemen. We krijgen een leuke film te zien waarin wordt uitgelegd hoe hier zout wordt gewonnen en we nemen een kijkje in het museumpje dat er bij hoort. Op de foto’s kunnen jullie wel zien dat er pikzwarte wolken in aantocht zijn. Het duurt dan ook niet lang voordat er een pittig onweer losbarst met enorm zware buien. Alles om de camper heen staat blank.
Op de website even klikken op de foto’s
Pas rond een uur of vier wordt het droog en zelfs het zonnetje komt tevoorschijn. We maken nog een korte fietstocht langs de Salinas en drinken nog iets lekkers voor de camper.
Speciaal voor de liefhebbers maakte Agnes weer eens een recept. Dit keer met Peas Makers (vegetarisch). Je vindt het recept op onze receptenpagina.
De laatste week voor ons vertrek staat er best wel het één en ander op ons lijstje:
We vullen drie kratten met een basisvoorraad aan levenmiddelen (blikjes en potjes e.d.).
We checken of we voldoende medicijnen hebben omdat we lang weg blijven.
We kopiëren alle reisdocumenten (zie onze paklijst).
We zorgen voor muntgeld ivm automaten op camperplaatsen.
We checken of alle belangrijke documenten in de cloud beschikbaar zijn (OneDrive en Google Drive – voor elk google account krijg je gratis 15 GB opslag in de cloud).
We downloaden de kaarten van alle landen in Google Maps waar we doorheen rijden zodat we de kaarten ook offline kunnen gebruiken.
We vullen onze e-readers met boeken die we willen lezen.
Alle apparaten gaan zoveel mogelijk opgeladen mee.
De camper wordt alvast zoveel mogelijk ingericht. De dure apparatuur e.d. gaan pas vlak voor vertrek in de camper.
We maken afspraken met Arie en Annemarie die op onze flat passen als we op pad gaan.
We halen een inenting voor Corona ivm nieuwe covid-varianten die er zijn.
We regelen een machtiging voor onze zoon die ook in Delft woont zodat hij voor ons gaat stemmen op 29 oktober! We vinden het erg belangrijk dat bij deze verkiezing er geen stem verloren gaat. In de Gemeente Delft hoef je hier alleen maar een ingevuld aanvraagformulier op te sturen en het wordt geregeld!
Het laatste weekend voor ons vertrek gaan we nog een weekend op stap met de camper met vrienden. We komen dan vast nog wat laatste dingetjes tegen…
Wat voor weer krijgen we?
We kiezen er dit keer voor om niet een “standaard overwinterland” te kiezen. Van enkele volger kregen we al reacties dat ze benieuwd zijn naar het weer dat we gaan krijgen. Dat zijn wij natuurlijk ook!
We weten van vorig jaar dat het in Italië in oktober nog een zonnige en aangename maand kan zijn. De temperaturen liggen rond de 20-25°Celsius. November wordt koeler, maar blijft mild met temperaturen tussen 13-21°C. en december kent gemiddeld koelere temperaturen (rond de 9-13°C). Voor de temperaturen zijn we niet bang. Daar kun je je op kleden. We nemen ook warme kleding mee. Wel lezen we dat het de natste maanden van het jaar zijn.
Maar… we gaan niet voor de stranden maar voor de kunst en cultuur die we er hopen te vinden. We hopen dat er genoeg droge dagen zullen zijn om het vele moois dat Zuid-Italië en de eilanden ons biedt, te bewonderen. We hebben van verschillende andere camperaars gehoord dat zij goede ervaringen hadden. Blijft het te lang regenen… dan rijden we gewoon door naar drogere gebieden.
Nieuwe paklijst
Hoewel we zo langzamerhand echt wel weten wat we mee moeten nemen, hadden we wel behoefte aan een nieuwe afvinklijst voor we vertrekken.
Aan de hand van paklijsten van anderen (o.a. NKC en ANWB) hebben we onze eigen paklijst aangepast en een nieuwe lijst opgesteld die we voorlopig gaan gebruiken. Als je belangstelling hebt, kun je hier onze paklijst bekijken en eventueel downloaden.
Peasmakers
Op onze paklijst kom je ook “Peasmakers” tegen. Wat zijn Peasmakers? Wij proberen al geruime tijd wat minder vlees te eten. Dat is gezonder en goed voor het milieu. Wij gebruiken Peasmakers als vleesvervangers. Het zijn stukjes die gemaakt zijn van gele erwten en tuinbonen en ze zitten boordevol eiwitten en vezels. Als je deze stukjes in een recept gebruikt nemen ze de smaak op die jij met de kruiden aan ze geeft en ze worden lekker sappig en vlezig van structuur. Wij vinden het lekker en prima eten! Wij geruiken het thuis maar ook op reis is het handig om een voorraadje bij je te hebben. Hier kun je een klein receptenboekje downloaden om eens wat te proberen.
Als het jou ook lekker lijkt, bestel ze dan eens. In één zakje van 125 gram zitten vijf porties. Als je ze bestelt via deze link (https://loox.io/z/sJfhA_TWs?s=wsp) krijg jij € 5,00 korting en wij ook.
Bandenpomp
Tijdens onze laatste reis hebben we verschillende keren een melding op het dashboard gekregen dat onze bandenspanning te laag zou zijn. Ook kreeg ik vorige week voor het eerst een lekke band met mijn fiets. Om het ons zelf wat makkelijker te maken om een fiets- of autoband op te pompen onderweg, hebben we een compressorpomp aangeschaft. Op aanraden van vrienden van ons hebben we een Donrox (RIDE F511) gekocht. Hij is klein en compact, zit in een handig foudraal en is makkelijk mee te nemen als we gaan fietsen. De handleiding van dit handige apparaatje vind je hier. Bij de eerstvolgende lekke of leeglopende band hoor je onze bevindingen.
Fotoboek laatste reis
Zoals de vaste volgers wel weten, maak ik altijd een reisverslag / fotoboek van onze reizen. Het fotoboek van de laatste reis naar Italië, Slovenië en Kroatië is inmiddels klaar. Voor de liefhebbers: in deze link kun je het hele fotoboek bekijken. Het is een fotoboek van groot formaat, dus als je de tekst goed wil kunnen lezen, bekijk het dan op een groot beeldscherm: Fotoboek reis Italië – Slovenië – Kroatië
Het jaar 2024 loopt ten einde. Overal verschijnen overzichten van het afgelopen jaar. Ook van Polarsteps ontvingen we een soort van jaaroverzicht over onze camperreizen.
Jaaroverzicht Polarsteps
Volgens Polarsteps waren we in het jaar 2024 162 dagen op reis en bezochten we 22 landen. Deze cijfers moeten we wel een beetje nuanceren… Het aantal reisdagen was in werkelijkheid wat meer omdat we onze tripjes met de camper in Nederland niet altijd tracken met Polarsteps. Het aantal landen is een beetje geflatteerd omdat we de meeste landen bezochten op doorreis naar Turkije, Spanje, Portugal en Italië.
We hebben de afgelopen tijd onze camper vooral gebruikt om in Nederland rond te toeren. Het betroffen hier vooral familiebezoekjes en korte uitstapjes om wat leuke plekjes te bekijken. Onze reizen van het afgelopen jaar vind je op onze website onder het kopje “Blogs” in het menu per jaar gegroepeerd.
Op onze website vind je reisverslagen zonder reclame. Wel hebben we één sponsor. Zij sponsoren ons voor de kosten van deze website. We kunnen hier achter staan omdat we daar onze buscamper hebben aangeschaft en we tevreden zijn over het onderhoud van onze camper. Het bijhouden van onze website is verder hobby. We vinden het leuk om onze “reisavonturen” te delen met anderen. Laat ons gerust weten wat je er van vindt. Voor de liefhebbers wat cijfers…
Onze website heeft 689 abonnees die onze nieuwsbrief ontvangen als wij een nieuw bricht plaatsen. In 2024 werden er op onze website 84.600 pagina’s bekeken door 37.000 bezoekers. Dat zijn gemiddeld 231 pagina’s en 101 bezoekers per dag. Onze Facebookberichten worden gevolgd door 458 abonnees. Op Instagram hebben wij 1376 volgers. Ons YouTube kanaal heeft 653 abonnees. Op Polarsteps hebben wij 652 volgers
We bedanken al onze volgers en abonnees voor alle reacties en tips!
Op de website even klikken op de foto’s
Reisplannen 2025
Inmiddels kriebelt het echter wel. We hebben al veel zin om er op uit te trekken. Vanaf april 2025 gaan we weer een grote reis maken. Aan een gedetailleerde planning wordt nog gewerkt maar op (hele grote) hoofdlijnen willen we een aantal landen op de Balkan gaan bezoeken. De definitieve planning is nog niet af maar we willen starten in Slovenië, Noord-Kroatië en Bosnië-Herzegowina. De weg ernaar toe brengt ons door Frankrijk en Italië. Andere landen die ook nog op ons lijstje staan, zijn: Montenegro, Albanië, Bulgarije en Roemenië. We zijn in al deze landen al eens geweest maar willen er nu wat meer tijd doorbrengen. We gaan wel zien hoe ver we komen!
Zoals altijd is het weer een belangrijke factor dat ons reistempo bepaalt maar we hebben ons wel voorgenomen om wat “rustiger” te gaan reizen. Er valt in deze landen zoveel moois te zien! We hebben het plan om voor de eerste trip ongeveer drie maanden uit te trekken.
In het najaar willen we bekijken of het mogelijk is om Italië uitgebreider te ontdekken. Italië heeft ons tijdens onze reis in september en oktober erg verrast. We willen er meer van zien. Maar… er zijn meer landen die ons trekken. We willen ook nog steeds graag naar Schotland, Wales en Ierland. We laten jullie weten wat het uiteindelijk wordt.
In de wintermaanden hebben we al een aantal keren Spanje en Portugal bezocht. Het is in deze maanden niet alleen het (zonnige) weer dat ons trekt maar ook in deze landen zelf is nog enorm veel te zien. Via de nieuwsbrief van SpanjeVandaag ontvangen we altijd veel nieuwtjes over Spanje. In één van de laatste nieuwsbrieven troffen we een tip aan die we jullie niet willen onthouden.
Fietsen en wandelen in Spanje
Driemaal per jaar verschijnt het online magazine “Fietsen en wandelen in Spanje”. We hebben de eerste drie nummers binnengehaald en we werden verrast door het grote aantal tips en ideeën om in Spanje te fietsen en te wandelen. Omdat wij graag fietsen, vinden wij het een absolute aanrader. Je kunt de nieuwsbrieven downloaden en je gratis abonneren op https://www.spanjemagazine.net.
We wensen jullie allemaal een reislustig en prachtig camperjaar!
Gisteravond laat werd het onverwacht koud in de camper. De code op ons PC 220 scherm was duidelijk. Lege gasfles. Dat gebeurt toch wel vaak als het pikkedonker is. Het omwisselen in het donker is altijd een gedoe. Dit keer niet. We hebben al weer een poosje geleden twee magnetische ledlampen gekocht. Hierbij zit een “plakstrip” waar je de lampjes op kunt plakken.
Handige oplaadbare ledlampjes Op de website even klikken op de foto’s
Eentje zit in de gaskast en eentje zit in de camper boven de stoel van de bestuurder. Twee plekken waarbij extra licht handig kan zijn. Het handige van onze ledlampjes is dat ze oplaadbaar zijn. Eenmaal opgeladen geven de ledlampjes een uur prima licht. ‘s Zomers ook fijn omdat de magnetische lampen op de buitenwand van onze bus “kleven”.
Vanochtend zijn we al vroeg op pad voor de turfroute in De Peel in het dorpje Griendtsveen. We doen er de Turfroute – een historische labcache. Wandelend door Griendtsveen en zijn omgeving is het amper voor te stellen dat tussen 1866 en 1956 het hele sociale leven van alle inwoners volledig werd gedomineerd door de turfindustrie van de firma Van Der Griendt.
Woonhuis familie van der Griendt
Het dorp kende, naast een eigen station ook fabrieken voor het maken van turfstrooisel, een eigen scheepswerf waar de turfschepen werden gebouwd en onderhouden en een uitgebreid kanalenstelsel om het transport van de gestoken turf naar het station mogelijk te maken. Nu is enkel nog een idyllisch dorp te zien. In het kader van “Horst aan de Maas 800” zijn fotoborden geplaatst die inzicht geven in het verleden van ieder plekje in het dorp en de menskracht die daarmee gepaard ging.
Griendtsveen Op de website even klikken op de foto’s
Een wandelroute voert de bezoeker langs vele gebouwen en plekken die net zo vele verhalen vertellen over het bizarre sociale leven in deze voormalige veenkolonie en de grootse prestaties in een volstrekt onontgonnen gebied.
We sluiten de wandeling af met een kopje koffie in Herberg De Morgenstond. De tip van de kok voor deze dag is een stuk Arretjescake. Mmmm… In de nissen van het café zien we een minitentoonstelling over Toon Kortooms (schrijver van Beekman en Beekman) die in Griendtsveen is geboren.
De volgende stop is De Wit in Schijndel waar we een paar accessoires kopen die we nog nodig hadden in de camper. Een campingtafeltje, twee raamfixen, een gootsteenzeefje (hadden ze niet helaas), een nieuwe koekenpan en een paar scherpe aardappelschilmesjes. Altijd leuk om weer eens in zo’n snoepwinkel voor camperaars rond te lopen.
Inmiddels zitten we weer lekker bij de kerstboom en de wasmachine draait al weer. Het donkere, soms miezerige weer bracht ons weer naar huis.
Zuurkool frittata met zoete aardappel
Winters weer deze dagen. Hier past een winters recept voor de Omnia bij. Agnes maakte een heerlijk recept voor zuurkool dat eenvoudig in de camper in de Omnia is te maken. Klik hier en eet smakelijk!
Waar we aan het begin van onze reis nog wat mopperden over de lage temperaturen, begint het voor ons nu echt te warm te worden. We nemen het besluit om wat eerder richting huis te gaan omdat de weersverwachtingen nog hogere temperaturen voorspellen.
Rozentuin
Onze eerste stop is Domžale waar we het Arboretum Volčji Potok bezoeken. Het is een erg groot terrein (85 ha) met veel verschillende soorten bomen, een prachtige rozentuin, een cactustuin en een vlindertuin. Er is ook een grote dinosaurustuin maar die slaan wij vandaag over.
Vlindertuin
De cactustuin en de vlindertuin zijn in glazen kassen gehuisvest. We houden het er vandaag niet zo lang uit ivm de hitte buiten.
Cactustuin
In de rozentuin is een leuk optreden van het Sloveens muziekgezelschap Oberkrajn Unterkrajn. We drinken in de schaduw een kopje koffie op één van de terrasjes.
Koffie met rabarbertaart
Tussen alle natuur treffen we veel kunstwerken van een Belgische kunstenaar William Sweetlove die van gerecyceld plastic allerlei grote objecten maakt.
William Sweetlove
Na het Arboretum zoeken we de snelweg op richting Duitsland. Nadat we een vignet (€ 8,60 voor één dag) voor Oostenrijk hebben gedownload, rijden we in één ruk door Oostenrijk naar Piding. Piding ligt net over de Oostenrijkse grens in Duitsland. We houden natuurlijk wel even een lunchpauze bij Flachau waar we bij een mooi uitzichtpunt op de bergen staan.
Bij Flachau
Bij Piding eten we bij een Italiaans restaurant waar we gratis de nacht doorbrengen. Op anderhalf uur file na (vanwege wegwerkzaamheden) konden we goed doorrijden omdat er vandaag niet of nauwelijks vrachtwagens op de weg waren (zondag).
Wasserburg – Rott am Inn – München
Maandag 10 juni 2024 – 🌤️ 20° C.
Aan het eind van deze dag gaan we langs bij onze vrienden die destijds vanuit Rijswijk naar München zijn verhuisd. We kunnen daar terecht vanaf 16:30 uur omdat de kinderen naar school gaan en beide ouders werken. We hebben dus nog genoeg tijd om vantevoren wat rond te rijden in de omgeving.
Wasserburg
We gaan als eerste naar het oude stadje Wasserburg dat erg mooi in een bocht ligt van de Inn. Er zijn hier nog diverse wegen afgesloten ivm de hoge waterstanden omdat er enorm veel regen is gevallen. Het lukt echter wel om Wasserburg te bereiken al moeten we er wel 18 km voor omrijden. We hebben bovendien geluk. In het stadje zijn twee camperplekken die allebei nog vrij zijn.
Wasserburg Op de website even klikken op de foto’s
Het water in de Inn staat erg hoog. Wasserburg is een leuk stadje met oude gebouwen dat we bekijken aan de hand van twee labcaches. Op de rivieroever is bovendien een leuke tentoonstelling met beelden.
Beelden op de oever van de Inn
Het volgende dorpje dat we bezoeken, ligt ook midden in het overstromingsgebied. De omleiding is nu niet zo groot en we bereiken het dorpje Rott am Inn vrij gemakkelijk. We willen hier een kloosterkerk bezoeken waar men twee skeletten/mummies bewaart die met juwelen zijn behangen. Ook zijn er op het kerkhof oude beschilderde schedels te bewonderen in de nis van de kerkmuur.
Schedelnis
De skeletten zijn helaas niet openbaar toegankelijk. Ze bevinden zich in de crypte die alleen onder begeleiding van een gids is te bezichtigen. Jammer. We vinden er wel de openbaar toegankelijke “grafgruft” van Franz Josef Strauss (voormalig bondskanselier) maar daar hebben we niet zoveel belangstelling voor…
‘s Middags en ‘s avonds hebben we een erg gezellig weerzien met onze oude buren uit Rijswijk. We worden door Gregor en Andrea getrakteerd op een heerlijke barbecue en zijn al gauw weer helemaal bijgekletst over van alles. We krijgen een uitgebreide rondleiding door hun nieuwe woning. Tim en Sem zijn flink gegroeid en we horen hoe het nu met hen gaat. Voor we het weten, is de avond voorbij en slapen we vanavond in onze camper bij hen voor de deur.
Offenbach an der Queich
Dinsdag 11 juni 2024 – 🌤️ 21° C.
Als we ‘s morgens de jongens hebben uitgezwaaid als ze naar school gaan, zeggen we Andrea en Gregor ook gedag. Zij moeten beiden weer aan het werk en wij gaan ook weer verder.
Tim gaat naar school
Het is de laatste jaren een beetje een traditie geworden (als we door Duitsland reizen) om de laatste stop voor Nederland wat wijn te proeven in het wijngebied bij en rond Edenkoben in de Pfalz. Dit keer overnachten we op een mooie camperplaats in het dorpje Offenbach an der Queich.
Camperplaats Offenbach an der Queich
We pakken vervolgens de fiets en rijden naar Sankt Martin. In dit leuke dorp gaan we naar het Weingut Egidiushof waar we verschillende wijnen proeven. Na een gezellige proeverij bestellen we de wijn die we morgenochtend vroeg komen ophalen en fietsen terug door de wijnvelden.
Proeverij Weingut Egidiushof
We douchen voor de laatste keer in ons campertje en slapen heerlijk!
Delft
Woensdag 12 juni 2024 – 🌤️ 🌨️ 15° C.
Na een prima nacht halen we om 9:00 uur de door ons bestelde wijn op in Sankt Martin. Het is dan nog ongeveer vijf uur rijden naar Delft.
We rijden over de 61 naar Nederland en komen bij Venlo de grens over. De 61 is altijd een prima alternatief voor de andere grote wegen naar het zuiden omdat de grote steden worden vermeden. Er waren ook hier wel wat werkzaamheden aan de weg maar echte files hebben we daardoor niet gehad.
Weer thuis
Om 15:45 uur rijden we onze camper voor de deur. Om 17:15 uur is de camper uitgepakt en draait de eerste wasmachine: We zijn weer thuis!
Ons huishoudboekje…
Agnes heeft onderweg al de boekhouding er bij gepakt, waardoor we ons “huishoudboekje” aan jullie kunnen presenteren:
Onze reis duurde 65 dagen. Korter dan we vantevoren hadden gedacht. Het weer (koud in het begin en erg warm aan het einde) speelde hierbij wel een rol.
We reden 11.053 kilometer (gemiddeld 170 km per dag), fietsten 788 kilometer en liepen 179 kilometer. We tankten voor € 1344,16 (de duurste tankbeurt was € 2,15 per liter (Oostenrijk) en de goedkoopste € 1,12 (Türkiye). Eenmaal AdBlue: € 15,00. We reden door 10 landen en passeerden 12 keer een landsgrens.
We overnachtten op 40 plaatsen waarvan er 12 overnachtingen gratis waren en 53 betaald. De duurste overnachting was in Ljubjalana (€ 37,56). In totaal betaalden we € 955,35 aan overnachtingen (gemiddeld € 14,62 per nacht). De meeste overnachtingen deden we in Ören/Burhaniye, we stonden er vijf nachten.
Aan openbaar vervoer gaven we € 34,70 uit, aan tolwegen € 212,28, aan musea e.d. € 118,24. We gebruikten voor € 28,75 aan wasmachines en drogers (11 x).
We kochten voor € 60 aan extra simkaarten en gebruikten in totaal 1 gasfles van € 30,00.
Totaal: € 2798,21
We maakten 44 cryptogrammen, deden 55 avonden spelletjes, Agnes las 20 boeken en Jan 13 boeken. Agnes maakte 4 nieuwe recepten voor de Omnia. Jan schreef 18 x een blog en maakte opnieuw veel te veel foto’s.
De laagste temperatuur onderweg was 4° C. En de hoogste 36° C.
Bedankt!
We willen iedereen bedanken die met ons mee heeft gereisd. Bedankt voor alle fijne reacties! Bedankt voor de tips die we van jullie kregen. We hebben enorm genoten van deze reis.
Onze volgende reis zal eind september starten. We willen dan een reis maken in Italië waarbij we Rome zullen bezoeken. Wil je dan ook weer meereizen? Abonneer je dan op onze blogpagina. Je krijgt dan t.z.t. een mailtje met informatie.
In de tussenliggende tijd zullen we leuke uitstapjes in Nederland maken.
Hoewel het erg druk geworden is op deze Albanese camping, genieten we toch nog even van het weer en de nabijheid van het prachtige meer. De camping is destijds helemaal naar Westerse standaard ingericht. Prima schoon sanitair, een leuk restaurantje, een goede kampwinkel, alle benodigde camperfaciliteiten zijn aanwezig. Een leuk ingericht strand met de nieuwe steiger. Wij snappen wel waarom de camping zo populair is. De camping heeft hier en daar al de bijnaam dat het de “Van der Valk” is onder de campings in Albanië. Ook de prijzen zijn inmiddels op Westers niveau en wij hebben daar geen moeite mee.
Zonsondergang Meerhout van Shkodër
Toch even een “zeurpuntje” van onze kant… Aan het eind van de middag hebben we heerlijk gegeten bij het restaurant. De ober die kwam afrekenen vroeg ons om contant te betalen omdat in het weekend de pin-betalingen in Albanië niet altijd goed zouden werken. Wij betaalden toen contant bij de ober.
Zonsondergang Meerhout van Shkodër
Na het eten liepen wij door naar de receptie om onze overnachtingen te betalen want we willen morgenochtend vertrekken. Helaas… ons laatste contante geld hadden we uitgegeven bij het restaurant. Dus… moesten we met onze creditcard betalen bij de receptie. Er werd gelijk naar het bordje achter de balie gewezen dat we dan wel 3% extra moesten betalen. Toch wel een beetje vreemd na het verhaal van de ober in het restaurant. De receptie belde gelijk naar het restaurant maar was niet meer bereid om het af te rekenen bedrag aan te passen. Als we wel contant wilden betalen, konden we wel contant geld opnemen bij de ATM naast de receptie (12% opname kosten)… Vreemde gang van zaken. Bij het restaurant was pinnen niet mogelijk en bij de receptie wel…
Trebinje
Maandag 3 juni 2024 – 24° C.
Vandaag zijn we van plan om naar Kotor in Montenegro te rijden. We kennen de weg al omdat we deze weg twee jaar geleden ook al reden. Het aantal af te leggen kilometers is niet zo groot maar de smalle weg staat harder rijden dan 60 km per uur niet toe. Het is wel een rit door mooie natuur.
Cruiseschip bij Kotor
In de buurt van Kotor (we konden de grens vlot passeren) kwamen we echter in een file terecht die ons meer dan een uur ophield. Het verkeer stond vast tot in het centrum van Kotor. We zijn doorgereden naar het plaatsje Perast dat iets verder aan dezelfde baai als Kotor ligt.
Baai van Kotor
Perast is een sfeervol stadje. Aan de huizen is duidelijk te zien dat het vroeger bij Venetië hoorde. Perast ligt op een uitstekende punt tussen de baai van Risan en de baai van Kotor. Volgens Wikipedia heeft het stadje zelf 349 inwoners (2003), zestien kastelen, zeventien katholieke en twee orthodoxe kerken.
Perast
Voor de kust van Perast liggen twee kleine eilanden waar kerkjes op zijn gebouwd. Het is erg druk op het water met allemaal bootjes die de toeristen rondvaren door de baai en de langs de eilandjes brengen. Wij eten er een lekkere pizza aan het water en genieten van het uitzicht.
Omdat het zo druk is en we er moeilijk een camperplek kunnen vinden, reizen we door. We vervolgen de weg langs de mooie baai waar ook veel cruiseschepen aanleggen en gaan de bergen over naar Trebinje dat in Bosnië-Herzegowina ligt. Het is eigenlijk de dichtstbijzijnde plek waar we makkelijk kunnen overnachten.
Trebinje
Trebinje is een stadje met een ommuurd centrum met o.a. twee oude moskeeën. We wandelen door het sfeervolle centrum en drinken wat op één van de terrasjes. Net buiten het centrum bevindt zich nog een orthodoxe kerk die erg mooi beschilderd is.
De Cathedral Temple of Holy Transfiguration of Our Lord
Met onze camperplek hebben we niet veel geluk. Het blijft zeker tot 01:00 uur onrustig om onze camper door luidruchtige jongelui en ‘s morgens worden we al weer om 05.30 uur wakker door werkverkeer.
Prapratno
Dinsdag 4 juni 2024 – ☀️ 26° C.
Moe na een korte nacht rijden we vandaag niet ver. In Kroatië vinden we een prachtige camping in een baai van het schiereiland Peljesac. De camping is gelegen in het verlengde van de baai in een oude olijfboomgaard. We mogen er zelf een plaatsje uitzoeken. Het is een heerlijk rustige camping met prima voorzieningen.
Kamp Prapratno
De camping grenst direct aan de baai waar een mooi klein strandje ligt waar we heerlijk kunnen zonnen en zwemmen. Het zandstrand loopt langzaam af en het water is enorm helder.
Onze baai
Aan de andere kant van de baai vertrekt de veerboot naar het eiland Mljet. Op het eiland is een mooi natuurgebied. Met de camper er naar toe is geen optie. Op de fiets ook niet echt omdat de hoogteverschillen zo’n 500 meter kunnen zijn. De overtocht naar het natuurgebied wordt ons wat te kostbaar omdat we twee veerboten moeten gebruiken om er te komen. Wellicht een andere keer.
Ston
Woensdag 5 juni 2024 – ☀️ 26° C.
Op ongeveer 5 kilometer afstand ligt het stadje Ston. Het stadje is vooral bekend vanwege de Europese variant op de Chinese muur. Voor we dit stadje kunnen bekijken, moeten we wel eerst een flinke klim maken. Gelukkig hebben we ebikes en we vertrekken vroeg zodat het nog niet te warm is.
Bootje bij Broce
Voordat we bij Ston afstappen fietsen we nog even door naar Broce. De weg naar dit kleine dorpje loopt door oude zoutpannen die hier liggen. Het dorpje Broce ziet er gezellig uit maar verder langs het water loopt de weg dood en wij keren om.
Ston
Bij Ston ligt aan de voet van de ooit 7 kilometer lange muur een mooi gerestaureerd kasteel. Door een aardbeving is van de muur nog maar 5 kilometer over. Het stadje zelf dateert al uit de Romeinse tijd en was in de latere eeuwen een belangrijk kerkelijk bolwerk. De grote muur werd in opdracht van Dubrovnik opgetrokken om het schiereiland te beschermen tegen invallen. Dubrovnik verdiende op Peljesac veel geld met de zoutpannen en de oester- en mosselenvangst.
Ston met op de achtergrond de 5 km lange muur
Na een kopje koffie fietsen wij terug (pffff) en vermaken ons de rest van de dag aan het strand en op de camping onder de olijfbomen.
Op onze Instagram pagina vind je morgen nog wat dronebeelden van Ston en de “Chinese” muur.
We blijven nog zeker twee nachten op camping Peshku aan het Ohridmeer. Heerlijk plekje met mooi uitzicht. Het weer prima. Niet te warm. We gaan vandaag weer fietsen.
Even bukken…
Ongeveer zestien kilometer boven de camping ligt een klein schiereiland met daarop het (nog) authentieke dorpje Lin. We fietsen over het fietspad dat hier vandaan naar Lin loopt langs het meer en de autoweg. Prima te fietsen al moet je hier en daar wel even bukken ivm laaghangende boomtakken. Het fietspad wordt schijnbaar niet zo vaak gebruikt.
Op zoek naar een groen blaadje
Voor we het Grieks-Orthodoxe kerkje passeren, komen we ook nog langs een koe die de groenste blaadjes in het meer zoekt. Levert een bijzondere foto op.
Bij het kerkje maken we net zoals twee jaar geleden ook weer een stop. En… net zoals in 2022 worden we uitgenodigd om de kersen te proeven in de boomgaard. Als we op de terugweg zijn, hebben we in Lin een zakje gescoord dat we hier gratis mogen vullen met heerlijke kersen.
Het dorpje Lin is nog steeds vrij authentiek. Veel bewoners verdienen de kost met visserij of werken op het land om het dorp. Ook zijn er bewoners die een klein winkeltje beginnen. We kopen er brood en een paar flessen drinkwater.
Lin aan het Ohridmeer Op de website even klikken op de foto’s
Als we bij het hotel zijn en daar een kopje koffie willen drinken, blijkt dat niet mogelijk omdat in het hele dorp de stroom is uitgevallen. Een frisdrankje gaat er ook prima in.
Wasje op de camping
Eenmaal terug op de camping doen we nog een wasje en doen niet veel meer dan wat lezen en genieten van het uitzicht.
Aan het eind van deze dag gaan we uit eten. De camping heeft een klein overdekt restaurantje waar je heerlijk vis kunt eten. Wij kiezen allebei voor de zelfgekweekte forel met een salade en wat frietjes. Prima gegeten! De zelfgemaakte wijn zorgde ervoor dat we vroeger in bed lagen dan anders.
Pogradec
Vrijdag 31 mei 2024 – 23° C.
Opnieuw een rustig-aan dagje op Camping Peshku aan het Ohridmeer. Het weer is eigenlijk hetzelfde als gisteren. Half bewolkt en steeds een beetje dreigend. Wolken met regen die net niet doorzetten. Het blijft droog. ‘s Morgens doen we nog een wasje en als die hangt, pakken we de fiets en gaan naar Pogradec. Het stadje zelf kent weinig bijzonderheden maar het ligt wel mooi aan het Ohridmeer.
Promenade Ohridmeer Pogradec
Men buit de ligging uit en heeft langs het meer een brede boulevard aangelegd met allerlei vertier. Stalletjes met souvenirs, speeltoestellen, steigers met waterglijbanen, kleine restaurantjes en barretjes.
Promenade Pogradec Op de website even klikken op de foto’s
Het leukste zijn wel de oude mannen die het park zitten te schaken of die domino spelen. We eten ergens een ijsje en gaan dan weer terug naar de camping.
Lake Shkodra Resort
Zaterdag 1 juni 2024 – ☁️ 🌤️ 22° C.
We staan vandaag vroeg op en rijden om 8:30 uur richting Tirana. We hebben het plan om bij Tirana een camping op te zoeken waar vandaan we de stad kunnen bekijken.
Tractorbandje in de kofferbak…
Het verkeer op de weg naar Tirana is gelijk al druk. De wegen in Albanië zijn smal en van slechte kwaliteit. Veel gaten waarbij je schokbrekers flink te lijden hebben en uitwijken is niet altijd mogelijk. Daar komt nog eens bij dat vrijwel alle Albanese autorijders met ware doodsverachting aan het verkeer deelnemen. Hoe vaak wij niet net voor een scherpe bocht worden ingehaald… als wij niet op de rem hadden getrapt, waren er zeker ongelukken gebeurd.
Zo zagen we er echt heel veel
Aan de butsen in de vangrails te zien, is dit rijgedrag hier heel normaal en we komen heel wat plaquettes tegen met bosjes rozen er bij. Het rijgedrag is ook in schrille tegenstelling met de zorg die de Albanees aan zijn auto besteedt. Het aantal wasstraten, benzinestations en garages is enorm. Bovendien lijkt het wel of elke Albanese automobilist in een Mercedes, een Audi of Volkswagen rijdt en ook dat is een schrijnend contrast met de armoede die we ook in Albanië zien. Je vraagt je af waar ze het van doen. De prijs van de brandstof is hier hoog.
Als we echter door Tirana rijden bekruipt bij ons allebei de twijfel of we deze stad wel de moeite waard vinden om te bekijken en het regent. En… dat is eigenlijk het voordeel van camperen… We besluiten om door te rijden naar het Lake Shkodra resort in het Noorden van Albanië.
Lake Shkodra Resort
Als we om 14:30 uur aankomen, blijkt het er enorm druk te zijn. We vinden nog met moeite een plekje. In 2019 waren we hier voor de eerste keer in ongeveer dezelfde tijd. Toen stonden we hier met zo’n tien campers. Nu zijn alle ruim 120 plaatsen bezet (met voornamelijk Duitse en Nederlandse kampeerders). Onze Duitse buren op de motor van vannacht staan ook nu weer bij ons.
Onze Duitse buren op de motor.
Als we ons weer hebben geïnstalleerd, is er nog volop tijd om even wat te eten en een duik in het meer te nemen. Het karakteristieke torentje bij de steiger staat er nog steeds al is de al even karakteristieke steiger vernieuwd. Hij is nu een stuk korter en we missen de bankjes op het uiteinde.
Nu we weer in Europa zijn, kunnen we ook weer geocachen. Op de plekken die we in Turkije bezochten, waren geen geocaches te vinden. De geocaches bij Alexandroupoli hebben we bij een vorig bezoek al gedaan. Maar bij Makri, hier niet ver vandaan, zijn er nog wel enkele te vinden.
Makri ligt op tien kilometer afstand aan de kust. Het is een klein dorpje dat bekend is vanwege de grot van de Cycloop (Griekse Mythologie). Op de fiets zijn we er zo en op het voetpad naar de grot scoren we na lange tijd onze eerste geocache. We lopen ook nog even naar de grot van de Cycloop. Die stelde niet zoveel voor en de cycloop ook niet gezien. Na een kopje koffie in Makri, zijn we teruggegaan naar Alexandroupoli.
Gezellig uit eten in Alexandroupoli
De rest van de middag brengen aan het strand door. Zwemmen en een boek lezen. De middag vliegt om. ‘s Avonds eten we in de stad aan de kust en fietsen nog even rond de haven waar we ook nog een leuk kapelletje bekijken.
Asproválta
Maandag 27 mei 2024 – 28° C.
Van Alexandroupoli naar Asproválta is een autorit van ongeveer tweeënhalf uur. We hebben een tip gekregen dat we daar mooi aan het strand kunnen staan. Als we daar aankomen, zien we wel gelijk een groot bord staan met daarop de mededeling dat het hier verboden is om te kamperen. Het zou echter geen probleem zijn als je stoelen niet naast de camper zet maar wat verder op het strand.
Verboden te kamperen
Op het moment dat we de camper neerzetten is er nog een grote markt gaande naast het strand. Het is een echte dagmarkt waar allerlei lokale producten worden verkocht. Groenten, fruit, olijven, vlees, noten, kleding… er is van alles. We kopen nog gauw voor het einde van de markt wat verse groenten en wat lekkers voor bij de borrel.
Dagmarkt Asproválta
De rest van de middag zitten we aan het strand. Het is op ons stuk helemaal niet druk en eigenlijk zien we alleen de andere camperaars. Het strand is schoon en de temperatuur van het water is heerlijk. We genieten weer volop.
Strand Asproválta
Als we aan het begin van de avond de boel willen afsluiten, komt er opeens een Griek langs die alle camperaars waarschuwt dat de politie zojuist foto’s heeft gemaakt van alle campers die langs het strand staan. Hij waarschuwt ons dat we beter een ander plekje kunnen zoeken omdat we anders de kans lopen om een fikse boete (€ 300,00) te krijgen.
Zover laten we het natuurlijk niet komen dus we pakken snel ons boeltje bij elkaar en rijden naar een plek 4,5 kilometer verderop waar we wel mogen staan en brengen daar de nacht door.
Asproválta
Dinsdag 28 mei 2024 – 26° C.
Vandaag wordt weer een warme dag en het strand bij Asproválta beviel ons erg goed. Zodra we wakker zijn, rijden we weer naar het zelfde plekje als gisteren. We parkeren nu echter op de asfaltweg naast het strand ipv op de zandweg waar het bord staat.
Aardbeienontbijt
We ontbijten met verse aardbeien die we hier gisteren op de markt kochten en hebben opnieuw een heerlijke tijd op het vrijwel volledig lege strand. De enige mensen die we voorbij zien komen, zijn wat senioren die langs het strand “trimmen” (lees ochtendwandelen).
Rond 14:00 uur betrekt de lucht een beetje en valt een drupje. We ruimen de boel op, eten een paar boterhammen en gaan naar het stadje Asproválta.
Men heeft over de volle lengte van het stadje een leuke boulevard aangelegd. We verkennen de boel weer op de ouderwetse manier met een Adventure Labcache. Leuk dat dat hier ook weer kan.
Adventure Labcache Asproválta
Als om 16:00 uur de regen echt begint door te zetten, besluiten we om terug te gaan naar onze overnachtingsplek van de afgelopen nacht. We staan bij een verwaarloosde strandtent en het oogt allemaal erg vervallen. We krijgen daar zelfs nog even te maken met een onweersbui. We hebben nog genoeg water aan boord om ook nog een verfrissende douche te nemen.
P4N: #113346
‘s Avonds is er natuurlijk ook weer tijd voor een spelletje. Eén van de vele varianten van Keer op Keer blijft toch onze favoriet. In tegenstelling tot onze vorige reis lukt het me nu ook om soms van Agnes te winnen. We lezen deze reis ook weer wat meer. Agnes is vandaag aan haar zestiende boek begonnen en Jan aan het tiende.
Udënisht – Albanië
Woensdag 29 mei 2024 – 20° C.
Na een eenvoudig ontbijtje (Mirjam: brr 😉) vertrekken we uit Asproválta. Over een prima snelweg (even iets drukker bij Thessaloniki) rijden we naar onze eerste tussenstop Siatista. Wat we wel heel apart vinden, zijn de vele tolstations onderweg. Vanaf de Turkse grens tot aan Siatista tellen we er maar liefst tien!
Bij elk van die tolstations betalen we een bedrag rond de € 2,00. Het hoogste bedrag dat we moeten betalen is € 2,35 en het laagste bedrag waarvoor we moeten stoppen is € 0,35. Bij elk van die tolstations zitten ongeveer vijf personen achter de kassa. Dat moet toch een kostbare grap zijn… We kunnen niet echt bedenken waarom dit zo gaat. Het lijkt wel of elke gemeente z’n eigen tolpoort heeft. Je zou toch denken dat dit goedkoper kan.
Kijk uit voor Beren op de weg
Siatista is een leuk bergdorp niet ver van Kastoria waar we willen overnachten. We parkeren onze camper op de grote parkeerplaats bij het gymnasium en bijna tegenover de mooie Grieks-orthodoxe kerk. De kerk zelf is helaas gesloten. Vanaf het pleintje bij de kerk is het mooi foto’s maken. Je ziet overal de bergen om je heen.
Siatista Op de website even klikken op de foto’s
Het dorpje zelf is niet zo spectaculair. We drinken er een kopje koffie op een terras. Het is er superdruk. Overal zitten scholieren iets te drinken. Het is waarschijnlijk middagpauze. Tegenover het stadhuis is een heel oud kerkje. Als we er binnen willen gaan, blijkt de deur op slot. Als we weer weglopen doet er opeens iemand open. Het is de restaurateur die binnen aan het werk is. We mogen binnen een kijkje nemen. Hij vertelt in z’n beste Engels dat hij al drie maanden bezig is om de fresco’s te restaureren.
Restauratie in volle gang
Als we teruglopen naar de camper komen we nogmaals langs de grote Grieks-orthodoxe kerk. Ook hier hebben we een bijzondere ontmoeting. Er zitten twee priesters voor de kerk waarvan er eentje ons wel de kerk van binnen wil laten zien. Zo lukt het ons toch om wat plaatjes te schieten van de mooie binnenkant.
Eenmaal in Kastoria hebben we een tegenvaller. De beoogde overnachtingsplek blijkt bezet vanwege de dagmarkt en de kermis die er net wordt opgezet.
Camping Peshku bij Udënisht
We besluiten om dan maar door te rijden naar Udënisht aan het Ohridmeer in Albanië. De grensovergang is in tien minuten gedaan en.. we rijden een uur vroeger door de bergen naar Udënisht. We kennen daar een mooie camping waar we al twee keer eerder hebben overnacht (2019 en 2022). We hebben geluk en kunnen nog een mooi plekje aan het meer uitzoeken.
Donderdag 23 en vrijdag 24 mei 2024 – ☀️ ⛈️ ☀️ 30 – 28° C.
Twee dagen met weinig interessante zaken te melden al hebben we wel heerlijk geluierd aan ons strandje.
Pegasusparki in Ören
We zijn op de fiets naar Burhaniye geweest en hebben daar een typisch Turks cadeautje gehaald voor de kinderen en kleinkinderen. We verklappen hier natuurlijk niet wat we hebben gekocht. Dat blijft een verrassing.
Ontbijt in de ochtendzon
Van Burhaniye fietsen we via Ören naar Iskele waar we een lekker kopje echte Turkse koffie (Jan) en een Turkse bergthee (Agnes) nemen. Terwijl we aan die kant van de baai zitten, wordt het boven onze camping steeds donkerder. Er komt een flinke bui aan. We zorgen snel dat we bij de camper zijn voordat de bui losbarst.
Iskele
Het is een pittige onweersbui. Er valt weliswaar niet veel regen maar met de donderslagen zitten we toch echt te schudden in de camper. Het is al de tweede keer dat we zo’n zware bui meemaken. Maar gelukkig… na twee uur is de bui voorbij en ‘s avonds zitten we al weer heerlijk in de zon.
Abrikozentaart
Tijdens de bui heeft Agnes de tijd nuttig gebruikt om een heerlijke abrikozentaart in de Omnia oven te maken. Het recept vind je op onze receptenpagina op de website.
Onze Turkse buren in de avondzon
Tot onze grote verbazing is de volgende dag het water echt veel warmer dan de dagen er voor. Bijzonder maar wel lekker. We doen de laatste dag op Altinkamp niet veel. Wat zwemmen, we ruimen de camper weer eens goed op en lezen allebei weer een boek uit. Morgen reizen we verder.
Alexandroupoli
Zaterdag 25 mei 2024 – ☀️🌤️ 27° C.
Vandaag wordt een reisdag. We willen terug naar Europa. Voor we echter Turkije verlaten, brengen we nog een bezoek aan het grote schiereiland boven Çanakkale.
Hiervoor moeten we eerst de Dardanellen oversteken. Dat kan natuurlijk met de grote nieuwe brug (klaar in 2022) maar wij varen over met de veerboot bij Çanakkale. Je voelt je dan wel even nietig als je oversteekt tussen de grote zeeschepen.
Kopje koffie aan de overkant Op de website even klikken op de foto’s
Aan de overkant drinken we gelijk een kop koffie bij het grote kasteel op het schiereiland.
Gedenk – ereveld gevallenen
Vrijwel het hele schiereiland ten oosten van Eceabat is één groot herdenkingsgebied. Overal zijn er plekken te vinden waar men gevallen soldaten herdenkt die zijn omgekomen bij de slag om Galipoli in 1915-1916. Het Turkse leger behaalde hier de overwinning in de Eerste Wereldoorlog in de slag om de controle op deze vaarweg en legde hiermee de basis voor de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog onder leiding van Mustafa Kemal Ataturk. Deze slag om de Dardanellen kostte meer dan een half miljoen slachtoffers. Zowel de Turken als de Engelsen, Fransen, Australiërs en Nieuw-Zeelanders leden er zware verliezen.
Canakkale Sehitler Abidesi Op de website even klikken op de foto’s
Het grootste monument vind je bij Seddülbahir: Çanakkale Şehitler Abidesi (Monument voor de martelaren van Canakkale). We zijn er gelukkig redelijk op tijd. Het is er erg druk. Het monument wordt al jarenlang bezocht door de Turken. We telden vandaag meer dan 100 bussen. Het is naast het mausoleum van Ataturk één van de grootste geschiedkundige trekpleisters van Turkije.
Na dit bezoek rijden wij verder richting de Turkse grens. We lunchen nog even bij de nieuwe brug over de Dardanellen. We reden deze brug al eens toen de kranen nog boven op de pylonen aan het werk waren.
Dardanellen brug
Een uur later passeren we de Turks-Griekse grens (lekker vlot – 20 minuten) en nog weer een half uur later staan we op de Camping Municipale van Alexandroupoli waar we al gauw een plons nemen in het heerlijke zeewater.
Vanochtend eerst de verjaardag van onze kleinzoon Sam gevierd die vandaag al weer drie jaar oud is geworden. Wat gaat het hard. We hadden een paar cadeautjes opgestuurd en terwijl we belden, kon hij zijn cadeautjes uitpakken. Gezellig momentje om de dag mee te beginnen.
Hierna reden we van Gölbasi – Ankara naar Polatli waar we het Gordion museum bezochten. Vlakbij Polatli bevinden zich grafheuvels van de Frygiërs. Archeologen hebben een aantal van de grafheuvels afgegraven en er de restanten van een grote stad (Gordion) uit de derde eeuw vóór Christus ontdekt.
Grafheuvel bij Polatli
Men vermoedt dat één van de vondsten wel eens het graf van koning Midas zou kunnen zijn. Deze koning is beroemd geworden door het verhaal waarin alles wat hij aanraakte in goud veranderde. Bij de opgegraven objecten in het museum zijn echter geen goudvondsten tentoongesteld 😉.
Museum Gordion bij Polatli
Gordion is weliswaar UNESCO erfgoed maar het museum is niet heel bijzonder. Het Frygische rijk heeft ongeveer 900 jaar bestaan. Gordion is vooral weer bekend van het verhaal over het doorhakken van de Gordiaanse knoop door Alexander de Grote.
Een kleine tachtig kilometer verder stoppen we om te overnachten bij Sivrihisar. Dit leuke bergdorp is niet ver van de grote weg. Bij de Turkse bevolking is het dorp erg beroemd omdat er hier een soapserie (Gönül Dagi) wordt opgenomen. De Turken laten zich graag fotograferen voor de oude huisjes die in de serie voorbijkomen.
Openluchtmuseum Sivrihisar Op de website even klikken op de foto’s
Wij hebben vooral gekozen voor Sivrihisar omdat de berghellingen bij het dorp bezaaid zijn met allerlei beelden van de bekende beeldhouwer Metin Yurdanur. De beelden stellen allerlei figuren en situaties voor uit bekende Turkse boeken en verhalen.
Nasreddin Hoca (beeld)
De bekendste figuur (hier vlakbij geboren) is Nasreddin Hoca een imam uit de Turkse geschiedenis die bekend is bij alle Turken vanwege zijn komische maar tegelijkertijd ook filosofische antwoorden die hij gaf op allerlei vragen. Het is eigenlijk een soort van Turkse Tijl Uilenspiegel.
Ulu Camii Sivrihisar
In het dorp vind je ook nog een oude Armeense kerk (is alleen aan de buitenkant opgeknapt) en de Ulu Camii. Deze moskee is één van de weinige nog bestaande met houten palen. Geeft de moskee een bijzondere uitstraling.
Onze camperplek bij de Armeense kerk
Burhaniye
Maandag 20 mei 2024 – ☀️ 30° C.
Het is de bedoeling om vandaag door te rijden naar Eskişehir. We willen hier overnachten bij een groot “technopark”. Helaas blijkt ook dit park gesloten op maandag.
Altin kamp bij Burhaniye
Omdat we zo langzamerhand erg veel zin hebben aan een paar dagen niksen aan het strand van de Middellandse Zee, rijden we in één keer naar Altincamp, een rustige camping vlak aan het water met een eigen strandje. De weg er naar toe is echt weer prima en om 14:30 uur staan we op een heerlijke plek aan zee.
Burhaniye – Ören
Dinsdag 21 mei en woensdag 22 mei 2024 – ☀️ 30° C.
We zijn van plan om hier ongeveer vier a vijf dagen te blijven staan. De camping heeft alle faciliteiten en we hebben het strandje bijna de hele dag voor ons zelf. Even lekker bijkomen van ons gereis.
Altin kamp bij Burhaniye
We zwemmen wat (het water is nog wel fris), we fietsen naar Ören (een klein plaatsje verderop aan de baai), we doen alle was van de afgelopen tijd in de wasmachine, we lezen een boek… Kortom: lekker luieren!
Recept voor de Omnia
We rijden momenteel door een deel van Turkije waar langs de weg vaak voor weinig geld heel veel aardbeien worden aangeboden. Agnes heeft daarom een eenvoudig recept gemaakt voor in de omniaoven: Aardbeientoetje op z’n Turks (voor 2 personen). Je vindt het op onze website bij Recepten.
Bedankt
De afgelopen periode zijn er veel mensen geweest die zichzelf als volger van onze website hebben aangemeld. Dat geldt ook voor onze Polarsteps, onze Facebook pagina en ons Instagram account. Bedankt voor jullie reacties!
Op onze tweede dag in Konya gaan we op zoek naar één van de bekendste museums van Konya. Het is het Karatay Medresesi museum.
We hoeven niet bang te zijn dat we ons verslapen want om 6:30 uur is er al een ploeg mannen van de gemeente druk bezig met het onderhoud van de camperplek.
Oude reliëfs
De Karatay Medresesi bevat oude reliëfs die buiten zijn opgesteld en binnen in de Medresesi zijn oude keramische tegels tentoongesteld uit de Seltsjoekse periode. In die periode werden er nog mensen en dieren afgebeeld op keramiek.
Keramische tegels Karatay Medresesi Op de website even klikken op de foto’s
De oude leerschool waarin het museum is gehuisvest, dateert uit de dertiende eeuw. De Medresesi was oorspronkelijk van binnen helemaal bedekt met prachtige tegels. In de loop van de tijd is er veel beschadigd.
Karatay Medresesi
Eigenlijk bij toeval ontdekken we dat er aan het plein achter dit museum nog een heel nieuw museum ligt dat nog maar een jaar oud is: Darülmülk Sergi Sarayı.
Darülmülk Sergi Sarayı
We mogen het museum gratis in en zijn opnieuw de enige gasten. Het toont de geschiedenis van de Seltsjoekse periode aan de hand van wassen beelden en een groots filmspektakel.
Voor de liefhebbers is er een groots opgezette tentoonstelling van allemaal munten van de verschillende Seltsjoekse heersers. Voor ons niet zo interessant maar de bewaker wilde ons wel graag op de foto zetten bij de aankondiging 😀.
Als laatste brengen we vandaag nog een bezoek aan de Alaaddin Keykubad Camii waar ook weer veel mooie keramiek is te bewonderen.
Achter de moskee bevinden zich een aantal tombes.
Alaaddin Keykubad Camii
Gölbasi
Vrijdag 17 mei 2024 – ☀️ 24° C.
Vandaag doen we het rustig aan. Het is 9:00 uur als we vertrekken uit Konya. We reizen over een heel rustige (en prima) snelweg richting Ankara. We willen morgen de stad bezoeken.
Zo’n twintig kilometer voor Ankara ligt Gölbasi aan een meer. Het hotel Ulasan heeft een grote camperplaats aan dit meer. Nederlandse groepsreizen maken regelmatig gebruik van deze plek. Wij nu ook. Als campergasten mogen we gebruik maken van de faciliteiten van het hotel dwz de toiletten, douches en het zwembad.
Om 12:15 uur krijgen we een plekje dat wat hoger ligt dan de camperplaats zelf en hebben daarom een mooi uitzicht over het meer. De rest van de dag doen we niet veel en relaxen wat bij de camper en lezen allebei ons boek uit. Ook zoeken we uit hoe we hier vandaan het beste naar Ankara kunnen reizen. De manager van het hotel biedt ons zijn hulp aan en wil ons morgen wel naar Gölbasi brengen waar we dan de bus naar Ankara kunnen pakken.
Ankara
Zaterdag 17 mei 2024 – ☀️ 27° C.
Om 9:15 uur worden we door een busje van het hotel naar een bushalte in het vier kilometer verderop gelegen Gölbasi gebracht waar we een dolmus pakken naar het centrum van Ankara. De rit duurt ongeveer drie kwartier. Daarna lopen we nog ruim twee kilometer naar het het mausoleum van Atatürk (Anitkabir).
Toegangsweg mausoleum
Als we bij de toegangspoort aankomen, worden alle bezoekers gescand en mensen met een tas worden apart gescand. Ik mag wel naar binnen maar omdat ik een drone in m’n fototas heb zitten, moet ik de tas achterlaten in een locker bij de bewaking. Als de bewaking ziet dat je kauwgom in je mond hebt, wordt je verzocht om die uit te doen.
Wisseling van de wacht
Om 11:00 uur zijn we gelijk getuige van de wisseling van de wacht die op verschillende punten rond het mausoleum zijn opgesteld bij de toegangswegen. Wij vonden het mausoleum van Atatürk een zeer indrukwekkend monument en de ligging is prachtig. Overal rondom is er een prachtig uitzicht over de stad. De foto’s spreken verder voor zich.
Bijzonder om te zien was het feit dat er veel kinderen maar ook studenten zich in afstudeerkleding lieten fotograferen. Atatürk wordt als erg belangrijk gezien voor het Turkse onderwijs omdat hij duidelijk maakte dat de toekomst van Turkije in de hand van de jonge mensen lag.
Na het bezoek aan Anitkabir laten we ons door een taxi naar de oude binnenstad van Ankara brengen. Hier bevindt zich ook het Museum van Anatolische beschavingen.
Wij vonden dit opnieuw een geweldig museum. Men heeft er oudheidkundige en archeologische vondsten uit heel Turkije samengebracht.
Museum van Anatolische beschavingen
Het museum kent een grote rondgang waar vooral kleine objecten worden tentoongesteld en een grote zaal in het midden waar grotere beelden en objecten staan.
Museum van Anatolische beschavingen Op de website even klikken op de foto’s
Na het museum slenteren we door het oude centrum naar beneden. Het kost ons bijna een uur om de bus naar Gölbasi te vinden. Ankara is met z’n ruim zes miljoen inwoners een enorme stad en de metro gaat niet naar Gölbasi. De bus doet er meer dan een uur over en moe gelopen laten we ons vanuit Gölbasi door een taxi terugbrengen naar het hotel.
Met onze aankomst in Diyarbakır moeten we echt even acclimatiseren. Het is hier een stuk warmer dan waar we vandaan komen. Maar dat geeft niks. Diyarbakır is een heerlijke stad om een dagje een beetje relaxed te doen.
Kahvalti Saray Kapi café.
We beginnen de dag met een fantastisch Turks ontbijt (Kahvalti) in het Saray Kapi café. Veel verschillende gerechtjes die stuk voor stuk lekker smaakten. Tot slot nog heerlijke Turkse koffie gedronken.
Schoenen krijgen poetsbeurt
Ons volgende doel was de rij met schoenenpoetsers aan het einde van de grote winkelstraat. Na de laatste beurt in Tanger (zie onze vorige reis) waren m’n schoenen wel weer toe aan een nieuwe poetsbeurt.
Daarna heerlijk geslenterd door de winkelstraat richting de parkeerplaats waar onze camper staat. Onderweg de Ulu Camii bezocht. Het is de grootste moskee van Diyarbakır.
Als we ‘s middags opnieuw (na een kleine siësta in de camper) de stad ingaan komen we er achter dat een aantal andere oude en bekende moskeeën zijn gesloten ivm restauratie. Maar we vervelen ons niet als we door de bazar langs allerlei kleine winkeltjes snuffelen. De bazar is minder op toerisme gericht dan in andere steden die we wel hebben bezocht.
Sülüklü Han
We sluiten de middag af met een drankje in de Sülüklü Han. Ze schenken hier zelfs een glaasje Sarap (rode wijn). Het is een prachtige en gezellige locatie. Van de Han die vroeger drie verdiepingen telde, is nu nog één verdieping over.
Malatya
Vrijdag 10 mei 2024 -🌤️☀️ 20° C.
We schuiven vandaag weer een stukje naar het Westen op de kaart van Turkije. We rijden een mooie route door de heuvels naar Arslantepe.
Arslantepe is een kunstmatige heuvel van ongeveer dertig meter hoog. Men noemt zo’n heuvel een Tell. De archeologische afgraving staat dan ook bekend als de Tell van Arslantepe en is UNESCO werelderfgoed sinds 2021.
Arslantepe
De afgraving laat wat huizen, een tempel en paleis zien uit 6000 jaar voor Christus. Alles van leem opgebouwd. Gebruiksvoorwerpen en afbeeldingen zie je hier niet. De beelden en afbeeldingen bij de ingang zijn afgietsels en de originelen zijn te zien in Ankara.
Slechts twee kilometer van Arslantepe vinden we een mooie overnachtingsplek in Çinar Park bij Matalya. Van de vriendelijke parkwachter mogen we vannacht gratis achter de slagboom staan in het leuk aangelegde park.
Er stroomt een riviertje waar men een flink aantal watervalletjes heeft aangelegd en daarbij de nodige gezellige picknickplaatsen. We eten er een eenvoudige lunch en wandelen er wat rond. door het park. We komen er nog een 700 jaar oude plataan tegen en bewonderen de keramische wandversieringen langs de toegangsweg door het park.
Enkele van de keramische wandversieringen in het Çinar Park
De rest van de middag relaxen we wat in het park of voor de camper. ‘s Avonds nog een poosje zitten kletsen met de “nachtwacht”. Vanaf 22:30 uur gaat de slagboom neer en moeten de mensen het park hebben verlaten. Onze nachtwacht maakt dan alles schoon, leegt overal de prullenbakken en bewaakt de boel. Morgenochtend om 8:30 uur zit zijn werkdag er op. Hij werkt drie dagen per week vierentwintig uur en is de andere dagen dan vrij. Na een half uur met hem gekletst (via Google Translate) te hebben, zoeken wij ons bed en gaat hij aan de slag…
Recept
Agnes heeft weer een recept voor in de Omnia oven toegevoegd. Simpel klaar te maken maar wel smaakvol. Je vindt het recept op onze website onder het kopje recepten.
Couscous met kip en groenten
Göreme
Zaterdag 11 mei 2024 – 🌤️🌧️☁️ 17° C.
Vanochtend waren we vroeg op. We zeggen onze “nachtwacht” gedag (geven hem nog een tip) en gaan de D300 op bij Malatya richting het Westen.
Van onze “nachtwacht” hoorden we gisteravond al dat Malatya ook hevig getroffen is door de aardbevingen van februari 2023. Als we wegrijden zien we overal de sporen van deze ramp. Restanten van ingestorte gebouwen, containerdorpen waarin slachtoffers nog steeds worden opgevangen en herstelde wegen. Ook zien we dat er enorm veel nieuwbouw plaatsvindt. Men is hier hard bezig om de schade te herstellen.
De D300 vanaf Malatya
We waren eigenlijk niet van plan om vandaag al helemaal naar Göreme te rijden. Ons reisdoel van vandaag was een campinkje bij Gürün Hani. Echter… bij Gürün was het weer behoorlijk omgeslagen. We hebben daarom de afweging gemaakt om door te rijden naar Cappadocia.
D300
De weg er naar toe (grotendeels de D300) is fenomenaal mooi. Wat rijden we weer door fantastische landschappen. Een groot deel van de weg loopt over een hoogvlakte van ruim 1900 meter. Wel waait er een harde wind die dwars op de weg staat. We beperken daarom onze snelheid tot ongeveer 80 km per uur omdat de wind soms harde klappen uitdeelt.
Even van het uitzicht genieten
We wanen ons zo nu en dan in Mongolië. Bij Karatay maken we een lunchstop bij een Han. Helaas is de Han gesloten maar ook de buitenkant van dit gebouw is prachtig.
Karatay Hani
Hierna rijden we in één stuk door naar Göreme waar we een plekje vinden op de Panorama camping bij Achmed. Twee jaar geleden stonden we hier ook al een aantal nachten. Vanaf het nieuwe plateau van de camping is het uitzicht nog mooier dan twee jaar geleden. Nu maar hopen dat de luchtballonnen binnenkort omhoog gaan!
Om 8:45 uur stappen we de deur uit. De eigenaar van de camping brengt ons voor 700 lira naar het Sümelaklooster dat op 1290 meter tegen de bergwand is aangeplakt. Helaas hangen de wolken zo laag dat we geen foto’s kunnen maken van de buitenkant. Omdat de ligging (nou ja… ophanging) juist heel spectaculair is, doe ik er even een fotootje bij van internet.
Sümelaklooster
Het ritje naar boven duurt ongeveer twintig minuten. Het klooster ligt in het nationale park Altindere en als we twee toegangspoorten zijn gepasseerd, komen we bij het voetpad dat naar de ingang leidt. De toegangsprijs is 700 lira p.p. die we betalen bij het kantoortje voor de kaartverkoop aan de voet van het aquaduct dat het klooster van drinkwater voorzag. Dan is het nog een steile trap naar de eigenlijke ingang van het klooster.
Trap naar ingang klooster
Vanaf de ingang daal je vervolgens een trap af naar een binnenplaats, waar een kerkje is gebouwd op een heilige bron.
Sümelaklooster
De rotskerk aan de linkerzijde van de binnenplaats is in feite een grot. Het is het oudste gedeelte van het kloostercomplex. Binnen- en buitenmuren zijn beschilderd met fresco’s van verschillende ouderdom. De oudste dateren uit de tijd van Alexios III van Trabzon (13e eeuw); andere dateren uit de 18e eeuw. Veel fresco’s zijn ernstig beschadigd doordat ze met stenen bekogeld zijn of bekrast. Het merendeel van de fresco’s laat bijbeltaferelen zien.
Sümelaklooster
Tegenover de kerk, aan de rechterzijde van de binnenplaats, liggen de kloostergebouwen her en der verspreid. Er bevinden zich een aantal gastenverblijven uit rond 1860, een bibliotheek en een aantal kleinere kapelletjes. Een deel daarvan wordt momenteel gerestaureerd.
Fresco’s Sümelaklooster
Het is jammer dat de laaghangende bewolking het moeilijk maakt om mooie foto’s te maken maar we zijn al blij dat het tijdens ons bezoek droog blijft. We ontmoeten hier ook weer drie Nederlanders van Turkse afkomst die een reis maken om het graf van hun vader te bezoeken. We maken een gezellig praatje. Altijd bijzonder om zo ver van huis weer Nederlanders tegen te komen.
Sümelaklooster
Na anderhalf uur brengt onze chauffeur ons weer bij de camping. Hij heeft al die tijd op ons staan wachten.
Dereiçi Kamping
Terug op de camping vermaken we ons rond de camper met lezen en een spelletje en we kijken een filmpje.
Ardeşen
Vrijdag 3 mei 2024 – ☁️🌧️ 15° C.
Vandaag rijden het laatste stuk van de D010 langs de Zwarte Zee. Nog maar net buiten Trabzon (we moesten vanaf de Dereiçi camping een stukje terug naar de kust) begint het al weer te regenen. We doen nog even wat boodschappen bij een Migros (prima Turkse supermarkt waar ze ook biertjes en een fles wijn verkopen) en rijden in één keer door naar Ardeşen.
We overnachten bij de Danzi camping die aan de Firtina rivier ligt. Een prima klein vijf sterren campinkje waar plaats is voor vijf campers. Er zijn wat tentjes op vlonders boven de rivier en voor de rest verhuren ze wat kleine mini-stacaravans. Het ziet er allemaal perfect uit en dat voor de prijs van 500 lira. We maken ook nog gebruik van een wasmachine en een droger. Daarmee komen we op een totaal van 700 lira (€ 20,16) voor deze overnachting. Geweldig! Ze hebben zelfs een mooie binnenruimte met spelletjes!
Danzi camping
We gebruiken deze stop om de camper even uitgebreid te verzorgen. We doen de was (die we zelfs kunnen drogen) en verzorgen uitgebreid de camper zodat we morgen helemaal klaar zijn voor de “oversteek” naar het Zuiden. Er staat een grote bergrit op het programma waarbij het lastig inschatten is wanneer we weer kunnen verzorgen.
Wegenwiki
Wellicht leuk om hier nog eens te melden dat we voor het plannen van een route soms ook gebruik maken van de pagina “Wegenwiki” (als je op de link klikt, kom je uit op de D010). Hier vind je een prima beschrijving van de wegen die je zou willen rijden.
Terugblik route Zwarte Zee
Omdat we vandaag het laatste stukje reden langs de Zwarte Zee, willen we kort terugkijken op de afgelopen 12 dagen (8 reisdagen) waarin we vooral op de D010 reden en ruim 1250 kilometer hebben afgelegd (zo’n 150 km per dag). De wegen waren vrijwel overal goed te doen met onze buscamper. Het weer zat niet mee. We hadden veel regen en dat verklaart ook wel een beetje dat we hier de tabak-, thee- en hazelnootplantages zagen. De route heeft best veel bijzonderheden (veel schitterende natuur) maar daar is goed weer wel belangrijk bij.
Amasra
Hoogtepunten voor ons waren Amasra, Sinop en het Sümelaklooster. Er zijn heel veel mooie stranden maar zon is er hier minder dan aan de Zuidkust. Misschien is het hierdoor dat veel uitspanningen langs de Zwarte Zee een vervallen indruk maken. De volle en lelijke bebouwing van de D010 maken die indruk er niet beter op. Aan de mensen ligt het niet, die bleven onveranderd super vriendelijk.
Volgende blog?
Jullie ontvangen deze blog iets vroeger dan je van ons gewend bent. De komende dagen rijden we door de bergen langs de grens van Georgië, Armenië en Iran richting het zuiden naar de stad Van. We verwachten dat we daardoor minder internetbereik hebben. Daarom nu alvast deze blog. Wanneer de volgende blog? We laten het afhangen van het bereik! Tot later.
Vandaag een andere dag dan we hadden gedacht. Gisteravond kregen we van onze schoondochter Malou te horen dat ze op Polarsteps had gezien dat we heel dicht bij haar overburen in de buurt zaten. Aangezien die dus net als wij in Delft wonen, hebben we even contact opgenomen. Zij vonden het ook gezellig om een “bakkie” te komen doen en zo gebeurde het dat we opeens een afspraak hadden met een stel andere camperaars uit Delft.
Iets later dan gepland (ze zaten vast met hun camper) kwamen ze bij ons de camping oprijden. Remco en Miranda kwamen met hun tot camper omgebouwde legerambulance Eddie om 14:00 uur naast ons staan.
Eddie meets Camperoppad
Het ijs was snel gebroken en de tijd vloog om. Ook zij hebben heel wat afgereisd met hun camper en we wisselden drie uur lang allerlei ervaringen uit. Het was erg gezellig en bijzonder om zo ver van huis opeens stadgenoten te ontmoeten.
v.l.n.r. Agnes, Miranda, Jan en Remco
De voor vandaag geplande fietstocht naar Sinop gaan we morgen doen.
Sinop
Maandag 29 april 2024 – 🌧️☁️🌤️ 17° C.
‘s Nachts gaat het regenen. De volgende morgen halen we rond tien uur als het weer droog is, de fietsen van de camper en rijden we langs lange zandstranden naar Sinop. Met onze e-bikes zijn de hellinkjes onderweg prima te doen.
Sinope
Sinope is al in de zesde eeuw voor Christus een belangrijke Griekse haven. De haven ligt prachtig beschut in de baai achter de landtong die de Zwarte Zee in steekt.
Kasteel Sinop Op de website even klikken op de foto’s
Als allereerste bekijken we het kasteel. Vanaf de torens van het kasteel heb je een mooi uitzicht over de haven en de stad. Je kunt er op de muren wandelen en op de hoogste toren is een barretje ingericht met tafeltjes en uitzicht. Wij hebben er voor gekozen om op het grote plein naast het kasteel een broodje met köfte te eten.
Boulevard Sinop Op de website even klikken op de foto’s
De wandeling over de boulevard langs de haven brengt ons langs allemaal kleine parkjes met speeltuinen en picknickplaatsen. We wandelen terug door een laan met mooie palmen. We merken dat het echte toeristenseizoen nog niet is begonnen want het is erg rustig overal.
Büyük Cami en Süleyman Pervane Medresesi Op de website even klikken op de foto’s
Een stuk drukker wordt het als we de binnenstad ingaan om de oude Büyük Cami te bekijken. De moskee dateert van 1270 en heeft een sobere sfeer. Tegenover de moskee ligt de Süleyman Pervane Medresesi. Deze koranschool werd al in 1262 gebouwd. De binnenplaatsen zijn nú gevuld met winkeltjes voor de toeristen. Wel interessant is hier de tombe van Gabi Çelesi de laatste Pervaanse heerser.
Gevangenis Tarihi Cezaevi
Voor we weer terugfietsen naar de camping bekijken we de oude gevangenis (nog in gebruik tot 1997): Tarihi Cezaevi. De oude gevangenis is vooral interessant omdat men bij de bouw van de muren allemaal brokstukken van oude vestingmuren uit de Griekse tijd heeft gebruikt. De restauratie van de gevangenis is nog in volle gang.
Perşembe
Dinsdag 30 april 2024 – ☁️🌧️ 15° C.
We willen vandaag weer een flink stuk richting het oosten rijden. We rijden echter verder dan we hadden gedacht. Vanaf Sinop richting Samsun over de D010 krijgen we eerst een mooie weg met prachtige uitzichten. Zelfs met de laaghangende bewolking en de grijze lucht kunnen we wel genieten van de rit.
Als we echter in de buurt van Samsun komen, is er aan weerszijden van de weg veel bebouwing. Allerlei bedrijfjes en woonhuizen. Dit stuk langs de Zwarte Zee vinden we minder leuk om te rijden. De weg wordt steeds drukker en als het dan ook nog begint te miezeren, besluiten we om door te rijden naar het plaatsje Perşembe. Bij een pompstation na Samsun tanken we onze tank vol met de tot nu toe goedkoopste diesel van de afgelopen twee jaar: € 1,12 per liter! Bijzonder is dat er op de parkeerplaats ook een piepklein moskeetje is.
Mini-moskee bij het pompstation
Vlak voor Perşembe verlaten we de D010 en rijden naar Yason Burnu. Op het kleine schiereiland/kaap is Jasons kerk (Yason Kilisesi) gebouwd. De kerk is een oude Grieks Orthodoxe kerk. Het verhaal gaat dat Jason hier naar het Gulden Vlies heeft gezocht en de draak die het bewaakte, heeft verslagen. Het is een verhaal uit de Griekse mythologie en men heeft een aantal beeldhouwwerken opgehangen die aan dit verhaal zijn gewijd.
Yason Kilisesi Op de website even klikken op de foto’s
Het is een leuke plek om te bezoeken maar het mooie weer laat ons in de steek. Het blijft de rest van de dag flink miezeren. Toch blijven we hier overnachten. We hebben op de parkeerplaats bij Yasin Kilisesi ook nog een ontmoeting met een Nederlands sprekende Turk die ooit in Den Bosch woonde en nu weer in Turkije woont. We merken wel vaker dat de Turkse mensen het fijn vinden om je te laten weten welke talen zij allemaal spreken en een praatje komen maken.
Tot slot: Voor de liefhebbers! Op onze website vind je ook weer een nieuw (en lekker) recept van Agnes voor in de Omnia: Pastaschotel met prei en champignons.
Trabzon – Maçka
Woensdag 1 mei 2024 – ☁️🌧️ 14° C.
Vandaag rijden we opnieuw een flink stuk richting het oosten. Op Polarsteps kregen we al een aantal keren de vraag waarom we zo “hard” gaan. De voornaamste reden is toch wel het weer. We wisten dat het weerbeeld langs de Zwarte Zee grillig kan zijn. Toch valt het momenteel erg tegen. Lage temperaturen en vaak regen. We hebben dan geen zin om te blijven staan en te wachten tot het droog wordt en rijden door. De komende week staat er ook nog flink wat regen op het programma. Als het droger wordt, zullen we zeker de tijd nemen want de natuur is hier wel erg mooi. We willen graag door naar het Oosten omdat er daar mooie dingen zijn die we willen bekijken.
Aya Sofia Trabzon
Bij Trabzon maken we een tussenstop. Net als in Istanboel staat hier ook een Aya Sofia. Ook hier is de oorspronkelijke christelijke kerk na de verovering veranderd in een moskee.
In de centrale ruimte zijn de oorspronkelijke fresco’s ietwat weggeschuurd en vaag maar in een nevenruimte zijn ze goed bewaard gebleven. We denken dat de Aya Sofia vooral in gebruik is als toeristische trekpleister maar bij de ingang zit wel een dame die er scherp op toeziet dat we de schoenen uittrekken en dat de vrouwen het hoofd bedekken.
De oude klokkentoren is nu in gebruik als minaret
Aansluitend lunchen we in het restaurant naast de Aya Sofia. We eten allebei een gözleme met kaas (Jan) en gehakt (Agnes). Smaakt prima!
Het laatste ritje van de dag maken door dwars door Trabzon naar Maçka te rijden. Het rijgedrag van de Turkse automobilisten in de stad valt niet te vergelijken wat we in andere grote steden wel hebben meegemaakt. Het verkeer schiet links en rechts aan ons voorbij en in combinatie met de vele dubbel – soms driedubbel – geparkeerde auto’s, de vele loslopende honden en de plotseling overstekende voetgangers maakt dat dat je enorm goed uit je doppen moet kijken. We zijn blij als we de afslag naar het Sümelaklooster nemen en de weg langs de rivier nemen naar Maçka.
Dereiçi camping bij Maçka
Hier is onze overnachtingsplek voor de komende twee nachten. Er zijn maar vijf plekjes voor een camper maar de eigenaar van de camping brengt ons morgen naar het wereldberoemde Sümelaklooster dat op 1290 meter hoogte tegen een bergwand is aangeplakt. Behalve de kleine camping is er ook nog een forellenkwekerij op het terrein. We hebben al gehoord dat we in het restaurantje van de familie forel kunnen eten. Je kunt de forel zelfs in je camper geserveerd krijgen. Wij weten al wat we morgen gaan eten!
Als we wakker worden is het droog. De weersvoorspellingen komen uit. Wel is het een stuk frisser. Maar zoals mijn moeder vroeger al zei… daar kun je je op kleden. Na een ontbijt in de camper pakken we de metro naar het centrum. Sofia kent eigenlijk maar twee metrolijnen met een paar aftakkingen.
De meeste bezienswaardigheden liggen rondom de metrostations Serdika en Sofia University. Een rit kost € 0,82 (je kunt gewoon met je kaart/telefoon betalen) en alle stations worden in het Engels omgeroepen.
Metro Sofia
Wij nemen de metro van Slivnitsa (400 meter van onze camperplek) naar Sofia University. Van daaruit lopen we langs de verschillende bezienswaardigheden naar de omgeving van station Serdika. Handig als je hierbij de (gratis) Sofia Metro app gebruikt.
Alexander Nevski Kathedraal
Als eerste bezoeken we de Alexander Nevski Kathedraal. Zowel de buitenkant als de binnenkant is geweldig. We hadden helemaal geluk dat er net een “dienst” werd gehouden waarbij we allebei toch wel onder de indruk waren van het zingen van drie mannen. Ze maakten schitterend gebruik van de akoestiek waardoor het leek of er een heel koor stond te zingen. Jammer genoeg mochten we geen foto’s maken. Er liep drie man personeel rond om te controleren vandaar dat onze stiekem genomen kiekjes wat minder van kwaliteit zijn.
Russische-Orthodoxe kerk
Iets verderop ligt een Russisch-Orthodoxe kerk. We vinden het opvallend dat er hier vooral veel vrouwen de kerk bezoeken en dat de priesters veel jonge meisjes al kussend groeten. Speciale dag vandaag?
Gedicht van Jan Hanlo
Grappig is dat we opeens een graffiti met een Nederlands gedicht op de muur tegenkomen. Het blijkt een initiatief van de Nederlandse Ambassade te zijn. Het betreft een cadeau voor kandidaat lidstaten van de EU. Nooit geweten!
Iets wat we wel vaker hebben gezien, zijn de stalletjes met Russische – en Nazi parafernalia. Er schijnt ondanks alles wat er nu gebeurt een markt voor te zijn.
We bezoeken voor € 2,00 pp de National Gallery. Het museum is gehuisvest in een oud en verwaarloosd paleis. Ook de kunst spreekt ons niet aan. Er hangen kopieën van oude meesters (waaronder Rembrandt). We zijn in een kwartier weer buiten.
Interessanter zijn de opgravingen van de oude Romeinse stad bij het metrostation Serdika. Je kunt ondergronds de overblijfselen bekijken dankzij grote koepels die over de archeologische vondsten zijn aangebracht.
Graffiti bij metrostation Serdika
Vlakbij Serdika gaan we nog naar het regionaal historisch museum van Sofia. Het bevat een leuke collectie met vondsten uit de Romeinse tijd en oude gebruiksvoorwerpen uit voorbije tijden. Wij vinden ook het gebouw zelf erg mooi.
Regionaal Historisch museum Sofia
Als laatste doen we nog een labcache die ons langs allerlei kerkelijke gebouwen voert. Het is opvallend hoeveel kerkgenootschappen hier een gebouw hebben neergezet op een relatief klein oppervlak.
Labcache langs historische kerkgebouwen
Plovdiv – Bulgarije
Vrijdag 19 april 2024 – 🌤️ 18° C.
Onze volgende bestemming ligt slechts 10 km verderop. De UNESCO heeft in 1979 (het eerste jaar van het kind) een klokken – monument opgericht voor alle kinderen van de wereld. Meer dan 100 landen leverden een klok voor het monument. Sommige klokken werden speciaal voor het monument gemaakt. De zwaarste klok is van Bulgarije en weegt precies 1300 kilo omdat het land zijn 1300ste verjaardag viert. We hebben verschillende van de klokken geluid. Ook Nederland zorgde voor een klok. Bovenin het monument hangen zeven klokken die voor de zeven continenten staan.
Monument Kambanite
Plovdiv is niet ver van Sofia en omdat het de oudste stad van Europa (8000 jaar oud) is, vonden we het wel de moeite waard om hier ook een stop te maken. Een stop waar we zeker geen spijt van hebben gehad.
Romeins theater Plovdiv
Vanaf de meest geautomatiseerde camperplaats die we tot nu toe hebben meegemaakt (zie onze Polarsteps), fietsen we in een half uur naar de oude stad van Plovdiv. Het laatste stukje wordt het lopen omdat de helling op de eeuwenoude keien naar boven niet te doen is.
Oude stad Plovdiv Op de website even klikken op de foto’s
We bekijken het oude Romeinse theater (1900 jaar geleden gebouwd) dat mooi op de helling is gelegen en wandelen door het oude stadje Philippo. Het alleroudste stukje van de oude stad was helaas afgesloten ivm bouwwerkzaamheden.
Net buiten Plovdiv stuiten we nog op deze nogal opvallende orthodoxe kerk.
Edirne – Turkije
Zaterdag 20 april 2024 – ☁️🌧️🌤️ 12° C.
Als we opstaan, nemen we rustig de tijd voor een ontbijt met een lekker eitje. We verzorgen de camper (er zijn hier perfecte voorzieningen), doen boodschappen bij de Lidl en tanken de tank vol met diesel. Op naar Turkije!
De rit naar de grens is niet ver en om 11:30 uur waren we er al. De Bulgaarse douane kostte ons 10 minuten. Bij de Turkse grens kostte het wat meer tijd…
Turkse douane 1
De eerste douane beambte bekeek onze paspoorten, kentekenbewijs en “groene” kaart. De tweede beambte wilde de camper van binnen zien en toen hij zag dat het om een camper ging, werden we doorgestuurd naar post D3. Hier werden opnieuw paspoorten, kentekenbewijs en groene kaart ingevoerd. Vervolgens moesten we met onze camper in een soort van loods rijden en wachten op controle. Dat wachten op de controle duurde ongeveer een uur want de ambtenaar die de controle moest uitvoeren, had lunchpauze.
Douane bij D3
Om 13:00 uur kwam de bewuste ambtenaar onze camper controleren. Even de zijdeur open… naar binnen kijken… even checken of het inderdaad twee fietsen waren onder de fietshoes en toen mochten we verder naar de laatste ambtenaar. Deze vroeg ook nog eens of het inderdaad om twee fietsen ging en toen mochten we Turkije in.
Hoera! We zijn er.
Een half uurtje later arriveren we op onze overnachtingsplek in Edirne. Hier staat één van de grootste moskeeën die door de Turkse architect Sinan is gebouwd. Bij de moskee heeft hij ook een overdekte markt gebouwd waarvan de opbrengst destijds bestemd was voor de bouw van de moskee.
Selimiye Camii
We hebben een beetje pech. Het blijkt dat deze grote moskee wordt gerenoveerd. We kunnen slechts een klein stukje van binnen bekijken. Alles (binnen en buiten) staat in de steigers.
We wandelen door de overdekte markthallen en de drukke winkelstraten in het centrum van Edirne. Vlakbij de grote Selimiye Camii is een andere oude moskee: Üç Serefeli Camii (de moskee van de drie balkons). De minaretten zijn bijzonder van vorm en één van de minaretten heeft drie balkonnetjes. Deze ook zeer oude moskee is met prachtige schilderingen versierd.
Üç Serefeli Camii
Als we terugkomen bij de camper stopt het ook met regenen. Het belooft de komende dagen beter te worden.
Zondagochtend omstreeks 9:15 uur vertrekken we uit Guilleville onder Parijs. De snelweg is dichtbij en na vijf minuten rijden we op de grote weg richting Parijs. Het is nog zo rustig op de weg dat we via de periferic interieur door Parijs rijden en we de Franse hoofdstad na een half uur zonder files achter ons laten.
Camperplaats Guilleville
Over de snelweg rijden we dwars door Lille richting Antwerpen. Ook Antwerpen passeren we zonder files en omstreeks 15:00 uur zijn we weer thuis in Delft.
We hebben geluk. Net als we aankomen, komt er een parkeerplaats beschikbaar naast onze flat zodat we volop de ruimte hebben om onze camper “uit te pakken “. Nog weer een uurtje later is alles er uit en er af (onze fietsen) en draait de eerste wasmachine. Toch ook wel lekker om weer thuis te zijn.
Nog even dit…
8 januari – 13 januari 2024 ☀️ 🌤️ ☁️ 0° C.
De eerste dagen na onze thuiskomst waren drukker dan voorzien en daarom is deze afsluitende blog wat later dan gedacht. Inmiddels zijn er al weer heel wat “terugkomst-klusjes” gedaan en staat ons campertje al weer klaar voor het volgende reisje naar het noord-oosten van het land waar we kinderen, kleinkinderen gaan bezoeken.
Korte terugblik op onze reis
Terugkijkend hebben we weer enorm genoten van onze trip naar Portugal en Spanje. We hebben veel moois gezien en zullen deze reis zeker nog eens maken. We hebben namelijk ook veel moois overgeslagen. Je maakt immers altijd keuzes. Een volgende keer bekijken we wat we hebben laten liggen. Misschien wel in een ander seizoen omdat we ons soms ook wel hebben laten leiden door de weersomstandigheden.
Het was echter niet alleen het weer. In het zuiden is het wel erg druk langs de kust. Wij schrikken wel van de grote hoeveelheden “koelkasten” van overwinteraars die her en der langs de kust “vrij” staan. Het wordt er niet mooier op. Waarom niet het kleine bedrag betalen voor een officiële camperplek of camping als je wel het geld hebt om een dure camper te kopen? Door met z’n allen vrij te staan is het vrijheidsgevoel wel weg en weegt het in onze ogen niet op tegen de overlast die al die campers veroorzaken voor de lokale bevolking en de natuur. Wij zouden het ook niet leuk vinden als de hele kustlijn van Nederland vol staat met campers.
Wij trokken voor ons zelf bovendien de conclusie dat onze voorkeur toch wel uitgaat naar Spanje. Wat heeft dit land toch veel moois te bieden. Ook het Spaanse binnenland is prachtig.
Ons “huishoudboekje”
We krijgen vaak vragen over wat we zoal uitgeven onderweg. We hebben inmiddels dan ook de traditie om onze reis af te sluiten met wat statistische gegevens. Agnes heeft weer haar best gedaan om alle cijfertjes op een rij te zetten.
We reden in 46 dagen 5702 kilometers (gemiddeld 121 km per dag). We fietsten 450 km en wandelden 210 km. We tankten deze reis voor € 986,74 diesel, € 16,49 AdBlue en gebruikten bijna twee gasflessen (de laatste is nog halfvol). De goedkoopste tankbeurt was bij Mérida: € 1,37 p/liter en de duurste bij Tours: € 1,91 p/liter. Aan tol betaalden we € 225,00 (schatting). Twee kleine reparaties aan de camper: € 168,94
Aan overnachtingen waren € 446,18 kwijt (gemiddeld € 10,13 per nacht). We stonden 6 x gratis en onze duurste overnachting was € 29,30 (Tarifa).
Agnes las 10 boeken, breide een half vest en schreef 4 recepten voor de Omniaoven. Jan las 4 boeken, plaatste 69 steps op Polarsteps, schreef 14 blogs en maakte weer te veel foto’s. We maakten samen filmpjes voor Instagram en YouTube en losten 15 cryptogrammen op (sorry Agnes… vergeten nieuwe boekjes te kopen 😢). Ook deze reis speelden we vrijwel dagelijks een spel (favorieten: Keer op Keer, Qwixx, Alarun, Clever en Fase 8).
Jan
Bij het wakker worden en tijdens de lange autoritten luisteren we vaak naar podcasts (favorieten: De Erfenis, El Tarangu, Bob en Maarten van Rossem).
Onze voorlaatste reis
Onze voorlaatste reis bracht ons in 67 dagen om de Oostzee. Het volledige verslag van deze reis vind je elders op onze website in het menu onder BLOGS.
Trouwe volgers weten dat ik de belofte heb gedaan om hier een link te plaatsen naar het volledige fotoalbum van deze reis. Deze belofte los ik hierbij in. Klik hier om het fotoboek te bekijken. Het bevat veel meer foto’s dan ik op de website heb getoond (ik kan nu eenmaal niet kiezen 😀). Het boek laat zich het beste bekijken op een groot beeldscherm. De tekst is moeilijk leesbaar maar die is hetzelfde als op de blog.
Onze volgende reis….
We hopen onze volgende reis te starten op 9 april 2024. Het reisdoel is andermaal Turkije. In 2022 bezochten we dit prachtige land voor het eerst. De route naar Turkije is nog niet zeker. In de weken voorafgaand aan ons vertrek, lees je hierover meer. Ook de politieke omstandigheden rond Turkije houden we in de gaten omdat we wel een veilige reis willen maken.
Ben je nieuwsgierig naar onze plannen en reizen? Abonneer je dan op ons blog. Je kunt je gratis inschrijven voor onze nieuwsbrief op onze homepagina. Je krijgt dan elke keer een berichtje in je mailbox.
De receptioniste van de camping had voor ons een afspraak gemaakt bij de garage om onze motorolie te laten verversen. We durfden met het rood knipperend lampje van het oliekannetje niet veel verder te rijden. De afspraak was om 9:00 uur.
Cáceres Plaza Mayor
Echter… de receptioniste had ons niet goed begrepen…. Toen de man van de garage met z’n peilstok aan kwam zetten en het oliepeil wilde controleren, begreep ik het al. Met behulp van Google Translate uitgelegd wat er aan de hand was. Vervolgens een goede afspraak gemaakt voor 16:00 uur.
Toegangspoort Cáceres
Dit betekende dus een extra overnachting op de camping in Cáceres waardoor wij besloten om een bezoek aan Cáceres te brengen met de bus die vlakbij de camping een halte heeft.
Cáceres
Op zich is het echt geen straf om Cáceres te bezoeken ware het niet dat het tot 15:00 uur goot van de regen. Maar gewapend met onze rode tweepersoons paraplu maakten we er een leuke dag van. We gebruiken opnieuw een labcache om de oude en ommuurde Moorse binnenstad van Cáceres te verkennen. Door de vijf poorten te bezoeken (doel van de labcache) doorkruisen we de oude binnenstad.
Cáceres Op de website even klikken op de foto’s
Dat betekent ook dat het ons niet helemaal lukt om met droge voeten weer thuis te komen omdat de zware regenbuien de smalle en soms steile straatjes in snelstromende riviertjes verandert. Het heeft echter ook zo z’n voordelen. Als we ergens naar binnenvluchten, stuiten we op een prachtige collectie kerststallen uit allerlei landen van de wereld.
Kerststallen Op de website even klikken op de foto’s
Eén van de mooiste plekjes in Cáceres vonden wij de ondergrondse wateropslag in het Palácio de las Valetas. Vroeger was het een onderdeel van de Moorse vesting en nu bevindt de Aljibe (wateropslag) zich onder het Museum van Cáceres.
Aljibe Cáceres Op de website even klikken op de foto’s
Om 15:30 uur zijn we terug op de camping. Prima busverbinding (elk half en heel uur vertrek bij de camping en vanuit de stad). De rit duurt ongeveer 15 minuten.
Motorolie verversen
Om 16:00 uur zijn we bij de garage en een uurtje later is onze motorolie ververst! Terug op de camping besluiten we om morgenochtend vroeg te vertrekken richting Nederland. Het weerbericht geeft aan dat er kou en sneeuw op komst is. We willen graag naar de andere kant van de Pyreneeën voordat we hier last van krijgen.
Vandaag niet zo’n interessant reisverslag. Om 9:00 uur vertrekken we van de camping in Cáceres. Met de lage en opkomende zon rijden we richting Salamanca. Het uitzicht is prachtig! Enorme vergezichten glijden ons voorbij als we met een gemiddelde snelheid van zo’n 100 km per uur richting Frankrijk rijden.
Koffietijd!
We maken onze eerste (koffie)stop na Salamanca als we de Via de la Plata achter ons laten en rijden daarna door naar Burgos waar we een stop maken om te lunchen. We komen zeker terug om ook de rest van de Ruta de la Plata te rijden als het weer beter is!
Lunchtijd!
Het laatste stuk van deze reisdag gaat door bergachtig gebied waarbij we ook de Pyreneeën passeren. Hier krijgen we toch nog een behoorlijke hagel- en sneeuwbui op ons dak. Het hagelt en sneeuwt even zo hevig dat de weg moeite heeft om al het water af te voeren. Gelukkig gebeuren er geen ongelukken en passeren we de Franse grens bij Hendaye.
Hagel en sneeuw op de weg
We overnachten op een vrije plek in Ciboure terwijl de ene na de andere onweersbui over ons heentrekt.
Ciboure – Guilleville
6 januari 2024 – 🌧️🌤️☁️ 7° C.
We waren al vroeg wakker. Het autoverkeer in Ciboure was al vroeg op gang. Na een snel ontbijt zijn we de snelweg naar Bordeaux opgereden. De eerste twintig minuten met regen in het donker en halverwege naar Bordeaux kwam de zon er bij en die is de rest van de dag niet meer weg gegaan.
Koffietijd
Op een mooie Aire ná Bordeaux hebben we even de tijd genomen voor een kopje koffie. Aan de foto’s kunnen jullie zien dat de zon nog laag staat.
Aire bij Cézac
Vlak voor Tours hebben nog een keer getankt en gelijk geluncht en met een paar prima podcasts op de radio waren we rond 16:00 uur in Guilleville (ongeveer 75 km onder Parijs) waar we onze laatste nacht van deze reis doorbrengen.
Guilleville
Uiterlijk woensdag a.s. komt er nog een laatste blog uit voor deze reis. Traditioneel zit er dan ook ons “huishoudboekje” bij.
We willen ook alle onze volgers bedanken. We kregen er deze reis ook weer abonnees bij op onze website. Er waren veel enthousiaste reacties van camperaars die deze route ook willen gaan rijden. Allemaal bedankt! We hopen elkaar weer te “ontmoeten” bij onze volgende reis. Hierover later meer!
Onze reis van de afgelopen dagen…We bedanken ook onze sponsor die deze website mogelijk maakte.
