Onze website wordt gemaakt in WordPress. Al weer een paar weken stuurt WordPress ons berichtjes waarin we kunnen lezen waar we op deze dag eerder waren.
Op 5 juni 2022 schreven we dit bericht:
https://camperoppad.com/2022/06/05/albanie/
Misschien leuk als afwisseling van de beelden van onze huidige reis in Ierland. Laat maar weten wat je er van vindt.
Groeten uit Ierland,
Camper op Pad – Jan en Agnes
Zondag 2 juni 2024 – ☀️ 29° C.
Hoewel het erg druk geworden is op deze Albanese camping, genieten we toch nog even van het weer en de nabijheid van het prachtige meer. De camping is destijds helemaal naar Westerse standaard ingericht. Prima schoon sanitair, een leuk restaurantje, een goede kampwinkel, alle benodigde camperfaciliteiten zijn aanwezig. Een leuk ingericht strand met de nieuwe steiger. Wij snappen wel waarom de camping zo populair is. De camping heeft hier en daar al de bijnaam dat het de “Van der Valk” is onder de campings in Albanië. Ook de prijzen zijn inmiddels op Westers niveau en wij hebben daar geen moeite mee.
Toch even een “zeurpuntje” van onze kant… Aan het eind van de middag hebben we heerlijk gegeten bij het restaurant. De ober die kwam afrekenen vroeg ons om contant te betalen omdat in het weekend de pin-betalingen in Albanië niet altijd goed zouden werken. Wij betaalden toen contant bij de ober.
Na het eten liepen wij door naar de receptie om onze overnachtingen te betalen want we willen morgenochtend vertrekken. Helaas… ons laatste contante geld hadden we uitgegeven bij het restaurant. Dus… moesten we met onze creditcard betalen bij de receptie. Er werd gelijk naar het bordje achter de balie gewezen dat we dan wel 3% extra moesten betalen. Toch wel een beetje vreemd na het verhaal van de ober in het restaurant. De receptie belde gelijk naar het restaurant maar was niet meer bereid om het af te rekenen bedrag aan te passen. Als we wel contant wilden betalen, konden we wel contant geld opnemen bij de ATM naast de receptie (12% opname kosten)… Vreemde gang van zaken. Bij het restaurant was pinnen niet mogelijk en bij de receptie wel…
Maandag 3 juni 2024 – 24° C.
Vandaag zijn we van plan om naar Kotor in Montenegro te rijden. We kennen de weg al omdat we deze weg twee jaar geleden ook al reden. Het aantal af te leggen kilometers is niet zo groot maar de smalle weg staat harder rijden dan 60 km per uur niet toe. Het is wel een rit door mooie natuur.
In de buurt van Kotor (we konden de grens vlot passeren) kwamen we echter in een file terecht die ons meer dan een uur ophield. Het verkeer stond vast tot in het centrum van Kotor. We zijn doorgereden naar het plaatsje Perast dat iets verder aan dezelfde baai als Kotor ligt.
Perast is een sfeervol stadje. Aan de huizen is duidelijk te zien dat het vroeger bij Venetië hoorde. Perast ligt op een uitstekende punt tussen de baai van Risan en de baai van Kotor. Volgens Wikipedia heeft het stadje zelf 349 inwoners (2003), zestien kastelen, zeventien katholieke en twee orthodoxe kerken.
Voor de kust van Perast liggen twee kleine eilanden waar kerkjes op zijn gebouwd. Het is erg druk op het water met allemaal bootjes die de toeristen rondvaren door de baai en de langs de eilandjes brengen. Wij eten er een lekkere pizza aan het water en genieten van het uitzicht.
Omdat het zo druk is en we er moeilijk een camperplek kunnen vinden, reizen we door. We vervolgen de weg langs de mooie baai waar ook veel cruiseschepen aanleggen en gaan de bergen over naar Trebinje dat in Bosnië-Herzegowina ligt. Het is eigenlijk de dichtstbijzijnde plek waar we makkelijk kunnen overnachten.
Trebinje is een stadje met een ommuurd centrum met o.a. twee oude moskeeën. We wandelen door het sfeervolle centrum en drinken wat op één van de terrasjes. Net buiten het centrum bevindt zich nog een orthodoxe kerk die erg mooi beschilderd is.
Met onze camperplek hebben we niet veel geluk. Het blijft zeker tot 01:00 uur onrustig om onze camper door luidruchtige jongelui en ‘s morgens worden we al weer om 05.30 uur wakker door werkverkeer.
Dinsdag 4 juni 2024 – ☀️ 26° C.
Moe na een korte nacht rijden we vandaag niet ver. In Kroatië vinden we een prachtige camping in een baai van het schiereiland Peljesac. De camping is gelegen in het verlengde van de baai in een oude olijfboomgaard. We mogen er zelf een plaatsje uitzoeken. Het is een heerlijk rustige camping met prima voorzieningen.
De camping grenst direct aan de baai waar een mooi klein strandje ligt waar we heerlijk kunnen zonnen en zwemmen. Het zandstrand loopt langzaam af en het water is enorm helder.
Aan de andere kant van de baai vertrekt de veerboot naar het eiland Mljet. Op het eiland is een mooi natuurgebied. Met de camper er naar toe is geen optie. Op de fiets ook niet echt omdat de hoogteverschillen zo’n 500 meter kunnen zijn. De overtocht naar het natuurgebied wordt ons wat te kostbaar omdat we twee veerboten moeten gebruiken om er te komen. Wellicht een andere keer.
Woensdag 5 juni 2024 – ☀️ 26° C.
Op ongeveer 5 kilometer afstand ligt het stadje Ston. Het stadje is vooral bekend vanwege de Europese variant op de Chinese muur. Voor we dit stadje kunnen bekijken, moeten we wel eerst een flinke klim maken. Gelukkig hebben we ebikes en we vertrekken vroeg zodat het nog niet te warm is.
Voordat we bij Ston afstappen fietsen we nog even door naar Broce. De weg naar dit kleine dorpje loopt door oude zoutpannen die hier liggen. Het dorpje Broce ziet er gezellig uit maar verder langs het water loopt de weg dood en wij keren om.
Bij Ston ligt aan de voet van de ooit 7 kilometer lange muur een mooi gerestaureerd kasteel. Door een aardbeving is van de muur nog maar 5 kilometer over. Het stadje zelf dateert al uit de Romeinse tijd en was in de latere eeuwen een belangrijk kerkelijk bolwerk. De grote muur werd in opdracht van Dubrovnik opgetrokken om het schiereiland te beschermen tegen invallen. Dubrovnik verdiende op Peljesac veel geld met de zoutpannen en de oester- en mosselenvangst.
Na een kopje koffie fietsen wij terug (pffff) en vermaken ons de rest van de dag aan het strand en op de camping onder de olijfbomen.
Op onze Instagram pagina vind je morgen nog wat dronebeelden van Ston en de “Chinese” muur.
Donderdag 30 mei 2024 – 23° C.
We blijven nog zeker twee nachten op camping Peshku aan het Ohridmeer. Heerlijk plekje met mooi uitzicht. Het weer prima. Niet te warm. We gaan vandaag weer fietsen.
Ongeveer zestien kilometer boven de camping ligt een klein schiereiland met daarop het (nog) authentieke dorpje Lin. We fietsen over het fietspad dat hier vandaan naar Lin loopt langs het meer en de autoweg. Prima te fietsen al moet je hier en daar wel even bukken ivm laaghangende boomtakken. Het fietspad wordt schijnbaar niet zo vaak gebruikt.
Voor we het Grieks-Orthodoxe kerkje passeren, komen we ook nog langs een koe die de groenste blaadjes in het meer zoekt. Levert een bijzondere foto op.
Bij het kerkje maken we net zoals twee jaar geleden ook weer een stop. En… net zoals in 2022 worden we uitgenodigd om de kersen te proeven in de boomgaard. Als we op de terugweg zijn, hebben we in Lin een zakje gescoord dat we hier gratis mogen vullen met heerlijke kersen.
Het dorpje Lin is nog steeds vrij authentiek. Veel bewoners verdienen de kost met visserij of werken op het land om het dorp. Ook zijn er bewoners die een klein winkeltje beginnen. We kopen er brood en een paar flessen drinkwater.
Als we bij het hotel zijn en daar een kopje koffie willen drinken, blijkt dat niet mogelijk omdat in het hele dorp de stroom is uitgevallen. Een frisdrankje gaat er ook prima in.
Eenmaal terug op de camping doen we nog een wasje en doen niet veel meer dan wat lezen en genieten van het uitzicht.
Aan het eind van deze dag gaan we uit eten. De camping heeft een klein overdekt restaurantje waar je heerlijk vis kunt eten. Wij kiezen allebei voor de zelfgekweekte forel met een salade en wat frietjes. Prima gegeten! De zelfgemaakte wijn zorgde ervoor dat we vroeger in bed lagen dan anders.
Vrijdag 31 mei 2024 – 23° C.
Opnieuw een rustig-aan dagje op Camping Peshku aan het Ohridmeer. Het weer is eigenlijk hetzelfde als gisteren. Half bewolkt en steeds een beetje dreigend. Wolken met regen die net niet doorzetten. Het blijft droog. ‘s Morgens doen we nog een wasje en als die hangt, pakken we de fiets en gaan naar Pogradec. Het stadje zelf kent weinig bijzonderheden maar het ligt wel mooi aan het Ohridmeer.
Men buit de ligging uit en heeft langs het meer een brede boulevard aangelegd met allerlei vertier. Stalletjes met souvenirs, speeltoestellen, steigers met waterglijbanen, kleine restaurantjes en barretjes.
Het leukste zijn wel de oude mannen die het park zitten te schaken of die domino spelen. We eten ergens een ijsje en gaan dan weer terug naar de camping.
Zaterdag 1 juni 2024 – ☁️ 🌤️ 22° C.
We staan vandaag vroeg op en rijden om 8:30 uur richting Tirana. We hebben het plan om bij Tirana een camping op te zoeken waar vandaan we de stad kunnen bekijken.
Het verkeer op de weg naar Tirana is gelijk al druk. De wegen in Albanië zijn smal en van slechte kwaliteit. Veel gaten waarbij je schokbrekers flink te lijden hebben en uitwijken is niet altijd mogelijk. Daar komt nog eens bij dat vrijwel alle Albanese autorijders met ware doodsverachting aan het verkeer deelnemen. Hoe vaak wij niet net voor een scherpe bocht worden ingehaald… als wij niet op de rem hadden getrapt, waren er zeker ongelukken gebeurd.
Aan de butsen in de vangrails te zien, is dit rijgedrag hier heel normaal en we komen heel wat plaquettes tegen met bosjes rozen er bij. Het rijgedrag is ook in schrille tegenstelling met de zorg die de Albanees aan zijn auto besteedt. Het aantal wasstraten, benzinestations en garages is enorm. Bovendien lijkt het wel of elke Albanese automobilist in een Mercedes, een Audi of Volkswagen rijdt en ook dat is een schrijnend contrast met de armoede die we ook in Albanië zien. Je vraagt je af waar ze het van doen. De prijs van de brandstof is hier hoog.
Als we echter door Tirana rijden bekruipt bij ons allebei de twijfel of we deze stad wel de moeite waard vinden om te bekijken en het regent. En… dat is eigenlijk het voordeel van camperen… We besluiten om door te rijden naar het Lake Shkodra resort in het Noorden van Albanië.
Als we om 14:30 uur aankomen, blijkt het er enorm druk te zijn. We vinden nog met moeite een plekje. In 2019 waren we hier voor de eerste keer in ongeveer dezelfde tijd. Toen stonden we hier met zo’n tien campers. Nu zijn alle ruim 120 plaatsen bezet (met voornamelijk Duitse en Nederlandse kampeerders). Onze Duitse buren op de motor van vannacht staan ook nu weer bij ons.
Als we ons weer hebben geïnstalleerd, is er nog volop tijd om even wat te eten en een duik in het meer te nemen. Het karakteristieke torentje bij de steiger staat er nog steeds al is de al even karakteristieke steiger vernieuwd. Hij is nu een stuk korter en we missen de bankjes op het uiteinde.
Zondag 26 mei 2024 – ☀️ 26° C.
Nu we weer in Europa zijn, kunnen we ook weer geocachen. Op de plekken die we in Turkije bezochten, waren geen geocaches te vinden. De geocaches bij Alexandroupoli hebben we bij een vorig bezoek al gedaan. Maar bij Makri, hier niet ver vandaan, zijn er nog wel enkele te vinden.
Makri ligt op tien kilometer afstand aan de kust. Het is een klein dorpje dat bekend is vanwege de grot van de Cycloop (Griekse Mythologie). Op de fiets zijn we er zo en op het voetpad naar de grot scoren we na lange tijd onze eerste geocache. We lopen ook nog even naar de grot van de Cycloop. Die stelde niet zoveel voor en de cycloop ook niet gezien. Na een kopje koffie in Makri, zijn we teruggegaan naar Alexandroupoli.
De rest van de middag brengen aan het strand door. Zwemmen en een boek lezen. De middag vliegt om. ‘s Avonds eten we in de stad aan de kust en fietsen nog even rond de haven waar we ook nog een leuk kapelletje bekijken.
Maandag 27 mei 2024 – 28° C.
Van Alexandroupoli naar Asproválta is een autorit van ongeveer tweeënhalf uur. We hebben een tip gekregen dat we daar mooi aan het strand kunnen staan. Als we daar aankomen, zien we wel gelijk een groot bord staan met daarop de mededeling dat het hier verboden is om te kamperen. Het zou echter geen probleem zijn als je stoelen niet naast de camper zet maar wat verder op het strand.
Op het moment dat we de camper neerzetten is er nog een grote markt gaande naast het strand. Het is een echte dagmarkt waar allerlei lokale producten worden verkocht. Groenten, fruit, olijven, vlees, noten, kleding… er is van alles. We kopen nog gauw voor het einde van de markt wat verse groenten en wat lekkers voor bij de borrel.
De rest van de middag zitten we aan het strand. Het is op ons stuk helemaal niet druk en eigenlijk zien we alleen de andere camperaars. Het strand is schoon en de temperatuur van het water is heerlijk. We genieten weer volop.
Als we aan het begin van de avond de boel willen afsluiten, komt er opeens een Griek langs die alle camperaars waarschuwt dat de politie zojuist foto’s heeft gemaakt van alle campers die langs het strand staan. Hij waarschuwt ons dat we beter een ander plekje kunnen zoeken omdat we anders de kans lopen om een fikse boete (€ 300,00) te krijgen.
Zover laten we het natuurlijk niet komen dus we pakken snel ons boeltje bij elkaar en rijden naar een plek 4,5 kilometer verderop waar we wel mogen staan en brengen daar de nacht door.
Dinsdag 28 mei 2024 – 26° C.
Vandaag wordt weer een warme dag en het strand bij Asproválta beviel ons erg goed. Zodra we wakker zijn, rijden we weer naar het zelfde plekje als gisteren. We parkeren nu echter op de asfaltweg naast het strand ipv op de zandweg waar het bord staat.
We ontbijten met verse aardbeien die we hier gisteren op de markt kochten en hebben opnieuw een heerlijke tijd op het vrijwel volledig lege strand. De enige mensen die we voorbij zien komen, zijn wat senioren die langs het strand “trimmen” (lees ochtendwandelen).
Rond 14:00 uur betrekt de lucht een beetje en valt een drupje. We ruimen de boel op, eten een paar boterhammen en gaan naar het stadje Asproválta.
Men heeft over de volle lengte van het stadje een leuke boulevard aangelegd. We verkennen de boel weer op de ouderwetse manier met een Adventure Labcache. Leuk dat dat hier ook weer kan.
Als om 16:00 uur de regen echt begint door te zetten, besluiten we om terug te gaan naar onze overnachtingsplek van de afgelopen nacht. We staan bij een verwaarloosde strandtent en het oogt allemaal erg vervallen. We krijgen daar zelfs nog even te maken met een onweersbui. We hebben nog genoeg water aan boord om ook nog een verfrissende douche te nemen.
‘s Avonds is er natuurlijk ook weer tijd voor een spelletje. Eén van de vele varianten van Keer op Keer blijft toch onze favoriet. In tegenstelling tot onze vorige reis lukt het me nu ook om soms van Agnes te winnen. We lezen deze reis ook weer wat meer. Agnes is vandaag aan haar zestiende boek begonnen en Jan aan het tiende.
Woensdag 29 mei 2024 – 20° C.
Na een eenvoudig ontbijtje (Mirjam: brr 😉) vertrekken we uit Asproválta. Over een prima snelweg (even iets drukker bij Thessaloniki) rijden we naar onze eerste tussenstop Siatista. Wat we wel heel apart vinden, zijn de vele tolstations onderweg. Vanaf de Turkse grens tot aan Siatista tellen we er maar liefst tien!
Bij elk van die tolstations betalen we een bedrag rond de € 2,00. Het hoogste bedrag dat we moeten betalen is € 2,35 en het laagste bedrag waarvoor we moeten stoppen is € 0,35. Bij elk van die tolstations zitten ongeveer vijf personen achter de kassa. Dat moet toch een kostbare grap zijn… We kunnen niet echt bedenken waarom dit zo gaat. Het lijkt wel of elke gemeente z’n eigen tolpoort heeft. Je zou toch denken dat dit goedkoper kan.
Siatista is een leuk bergdorp niet ver van Kastoria waar we willen overnachten. We parkeren onze camper op de grote parkeerplaats bij het gymnasium en bijna tegenover de mooie Grieks-orthodoxe kerk. De kerk zelf is helaas gesloten. Vanaf het pleintje bij de kerk is het mooi foto’s maken. Je ziet overal de bergen om je heen.
Het dorpje zelf is niet zo spectaculair. We drinken er een kopje koffie op een terras. Het is er superdruk. Overal zitten scholieren iets te drinken. Het is waarschijnlijk middagpauze. Tegenover het stadhuis is een heel oud kerkje. Als we er binnen willen gaan, blijkt de deur op slot. Als we weer weglopen doet er opeens iemand open. Het is de restaurateur die binnen aan het werk is. We mogen binnen een kijkje nemen. Hij vertelt in z’n beste Engels dat hij al drie maanden bezig is om de fresco’s te restaureren.
Als we teruglopen naar de camper komen we nogmaals langs de grote Grieks-orthodoxe kerk. Ook hier hebben we een bijzondere ontmoeting. Er zitten twee priesters voor de kerk waarvan er eentje ons wel de kerk van binnen wil laten zien. Zo lukt het ons toch om wat plaatjes te schieten van de mooie binnenkant.
Eenmaal in Kastoria hebben we een tegenvaller. De beoogde overnachtingsplek blijkt bezet vanwege de dagmarkt en de kermis die er net wordt opgezet.
We besluiten om dan maar door te rijden naar Udënisht aan het Ohridmeer in Albanië. De grensovergang is in tien minuten gedaan en.. we rijden een uur vroeger door de bergen naar Udënisht. We kennen daar een mooie camping waar we al twee keer eerder hebben overnacht (2019 en 2022). We hebben geluk en kunnen nog een mooi plekje aan het meer uitzoeken.
Van 2 april t/m 19 juni 2022 maakten wij een reis naar Turkije. Bijna drie maanden onderweg. We maakten nog niet eerder zo’n lange reis. Het is ons prima bevallen en we hebben enorm genoten.
Aan het eind van deze reis hebben we al onze volgers beloofd om het fotoboek te delen als het af zou zijn. Het heeft even geduurd maar.. het is af! Bij deze hebben we onze belofte ingelost.
Hieronder twee linken naar de online versie van het fotoalbum. Natuurlijk kun je ook de hele reis teruglezen op onze blogpagina onder het kopje “Roadtrip Turkije 2022” maar misschien vinden jullie het leuk om het fotoalbum te bekijken.
Tip: Bekijk het album op een laptop of een pc. Het album heeft een XL – formaat en is op een telefoon niet echt goed te bekijken. Het is een groot album geworden met bijna 120 pagina’s. Houd hier rekening mee.
Tot slot:
Er volgen nog twee fotoboeken. Het fotoboek van onze reis naar Engeland (niet zo groot) en het andere fotoboek is van de reis naar Spanje die we in de maanden november en december hebben gemaakt. Wordt vervolgd!
Houd trouwens onze blogpagina in de gaten! Onze rondreis door Nederland beloofd echt heel leuk te worden. We verklappen nog niets en houden nog even de spanning er in!
Weggeefactie / Verloting:
We verloten onder de nieuwe abonnees van onze webpagina (hier zijn geen kosten aan verbonden) één pakketje Camping Card ACSI 2023 (een CC kortingcard van de ACSI, twee boeken deel 1 en 2, een Minigids 2023 ACSI Klein & Fijn Kamperen en een Mini-Atlas 2023) – zie foto hieronder.
Abonneer je op onze website als volger voor 31 januari 2023 en dan maak je (gratis) kans op bovenstaand pakketje. We zullen de winnaar benaderen via het email-adres waarmee je je hebt geabonneerd.
Groeten,
Jan en Agnes
5 juni 2022 ☀️ 34° C.
De kortste afstand tussen twee van onze overnachtingsplekken. Zeventien km om precies te zijn. Zestien minuten na ons vertrek staan we op een heerlijk campinkje bij Hudënisht: Camping Peshku. Het is opnieuw een camping aan het Ohridmeer. Drie jaar geleden stonden we hier ook al eens op weg naar Griekenland.
Hiervandaan kun je prima fietsen langs het Ohridmeer. We maken een fietstochtje van ongeveer 30 km. Onderweg wordt er op stalletjes van alles aangeboden. Een drietal jongens verkoopt zakjes met vissen er in. De vissen zien er niet al te vers uit. (Als we de volgende dag langsrijden, liggen de zakjes nog steeds te koop).
Bij een oud kerkje stappen we even af om binnen te kijken. De Grieks-Orthodoxe kerkjes zijn altijd een kleurrijk geheel. Als we weer naar buiten gaan, komen we de tuinman tegen die kersen verkoopt. We vragen of hij euro’s accepteert en geven hem twee euro. Tot onze grote verbazing wordt er twee kilo kersen afgewogen. Bijna één fietstas vol!
Hierna gaan we een schiereilandje bij Lin op en komen bij een aantal campings terecht waar ook wat Duitse campers vrij staan. Het is inderdaad een mooie plek. Wij doen er wat geocaches en fietsen daarna weer terug.
De rest van de middag liggen we lui op een stoel voor de camper. Het is zo warm (34° C.) dat we niet tot veel andere dingen in staat zijn.
We reorganiseren de kratten in de camper wat. Van de oorspronkelijke vier kratten met etenswaren is er nog maar eentje over. Een teken dat we langzamerhand terug gaan. ‘s Avonds eten we vis op de camping. De campingeigenaar heeft een forellenkwekerij, Agnes eet een forel en ik eet een koran die in het meer is gevangen. Het smaakt heerlijk!
Het koelt ‘s avonds maar langzaam af, zo nu en dan dreigt er een onweersbui maar het blijft bij een paar spetjes. Pas ‘s nachts regent het wat harder maar ook dan blijft het nog drukkend warm.
6 juni 2022 ☀️ 34° C.
We zijn door de warmte vroeg wakker en rijden al om 8:00 uur weg richting de Albanese kust. Agnes heeft op Park for Night een kleine camperplaats aan het strand gevonden.
We rijden dwars door het heuvel- en berglandschap van Albanië en steken over naar de Adriatische kust. De afstand is niet zo groot maar op de meeste wegen rijden we niet harder dan 60 km per uur. Veel bochtenwerk. Gelukkig is de weg goed.
We doen onderweg boodschappen en komen om 11:45 uur aan bij Buona Vila. Je mag hier gratis parkeren maar als je de strandstoelen, parasols, de toiletten, de WiFi en de douches gebruikt, betaal je € 10,00. 😉 Wellicht vreemd om te lezen dat we hier in euro’s betalen. De Albanese munteenheid is de LEK. 100 LEK is op dit moment € 0,76.
We hebben heerlijk aan het strand gelegen. Een mooi schoon en langzaam aflopend zandstrand. Bijna 200 meter de zee in en je kunt nog steeds staan. Toch heerlijk om zo nu en dan af te koelen. Het blijft (ook hier) erg warm. Aan het eind van de middag douchen we het zout van onze huid en zitten tot laat te lezen. Het zeewindje is heerlijk.
7 juni 2022 ☀️ 34° C.
Door de warmte zijn we allebei al weer vroeg wakker. We rijden dan ook al op tijd weg. Het reisdoel van vandaag is Lake Shkodra Resort bij Shköder. Drie jaar geleden bezochten we deze camping ook al. De camping is sindsdien alleen maar beter geworden… zelfs de toegangsweg is nu geasfalteerd.
Op weg naar Shkodër valt ons op hoe dichter we bij Tirana (de rondweg) komen des te slechter de wegen worden. Veel grote gaten in de weg die soms maar matig zijn gerepareerd. Zodra we Tirana voorbij zijn, kunnen we weer wat sneller rijden.
Ook het grote aantal wasstraten (lavazh) en benzinestations valt ons op. Heel veel zijn er verlaten of niet afgebouwd. Het lijkt er op dat er een verborgen verdienmodel achter zit dat wij niet snappen. Zijn er echt zoveel auto’s in Albanië die gewassen moeten worden?
Aangekomen op Lake Shkodra Resort krijgen we een mooi plekje met veel schaduw. Nu we nog een beetje fris zijn, maken we een fietstocht naar een oude brug: de Ura e Mesi. Het is een oude Ottomaanse nokbrug met dertien bogen en 108 meter lang die in 1768 is gebouwd door Mehmet Pasha Bushati.
Terug op de camping trekken we snel onze zwemkleding aan. Het was toch wel weer warm geworden en een plons in het water van het meer van Shkodër lonkt. Aan de temperatuur van het water merken we ook dat het dit jaar al vroeg warm is. Het water is aan de warme kant. We genieten er toch van en nemen een duik van de steiger die een eind het meer insteekt.
8 juni 2022 ⛈ ☀️ 26° C.
We blijven een extra dag op deze voortreffelijke camping. Als de onweersbuien overgewaaid zijn, is het 12:00 uur en stappen we op de fiets naar Shkodër. De fietsroute naar de vijfde stad van Albanië gaat langs een drukke autoweg. Uitkijken dus want de Albanesen zijn niet gewend aan fietsers. Het lukt ons om zonder ongelukken het centrum te bereiken. We zetten de fietsen vast aan het hek bij de grote moskee. De foto laat gelijk zien dat het religieuze klimaat hier zeer verdraagzaam is. Katholiek en Islam staan hier naast elkaar.
De moskee is gelijk het eerste punt van onze Adventure Labcache. Het is de eerste Albanese labcache (we weten niet of er meer zijn in Albanië) die ons langs vijf interessante punten van Shkodër voert. We bezoeken de moskee niet. We dragen dit keer niet de vereiste kleding. We lopen door naar het tweede punt en komen bij het fotografiemuseum. Om het museum te kunnen bezoeken, moeten we eerst wat euro’s voor LEK’s wisselen. De toegangsprijs vinden we vrij hoog (€ 7,00 pp) en het museum is ook klein. We vinden het een beetje tegenvallen.
We wandelen door een aantal straten die ons doen denken aan de straten van Havanna. Er hangt een beetje hetzelfde sfeertje. Ook hier verval waar niemand zich druk om maakt met wat graffiti-artiesten en luide muziek vanuit de café’s.
Een volgende stop is een kathedraal waar moeder Theresa levensgroot aan de muur hangt. Moeder Theresa (tegelijk met mij jarig op 26 augustus) is geboren in Skopje (Noord-Macedonië). Er wordt nog steeds ruzie gemaakt of ze nu Albanese was of niet omdat haar ouders uit Albanië kwamen.
De andere stops van de labcache waren niet zo interessant maar ik slaagde er wel in in een aantal oude deuren te fotograferen voor mijn nog later uit brengen fotoboek met opvallende deuren (met deuren over de hele wereld). Nadat we de labcache hebben voltooid, fietsen we terug naar de camping.
Op de camping blijkt dat we toch even gebruik moeten maken van elektriciteit. We staan in de schaduw, het was erg bewolkt en we hadden veel op te laden. Dus… even de stekker er in. Terwijl de boel weer oplaadt, nemen wij even een duik vanaf de beroemdste steiger van Albanië. De dag is weer omgevlogen!
2 juni 2022 ☀️ 33° C.
Vandaag om 13:45 uur stopte de auto van de koeriersdienst voor de deur met aan boord een pakket uit Nederland. Yes!!! Het is eindelijk gelukt. We hadden de moed al bijna opgegeven. Maar de nieuwe beugel van onze fietsendrager is binnen.
We konden nu gelukkig met een goed gevoel camping Alexandros ontvluchten. Vandaag stonden al om 9:30 uur zes (6!!) volle bussen met kinderen op de camping. Opnieuw hetzelfde beeld als gisteren, alleen speelden de kinderen nu gelijk voor en om onze camper.
Behalve een drone – demonstratie (even de blits gemaakt), waren ze ook nieuwsgierig naar het interieur van de camperbus en lieten het niet na om hun Engelse talenkennis te spuien… het OMG vloog ons voortdurend om de oren 😀.
Reuzeblij stapten we in de camper en reden naar Thessaloniki. Er wachtte ons nog een klusje. De waterpomp had het begeven en er moest een nieuwe in. Voor er een andere pomp in kon, moest eerst de oude eruit. Dat bleek nog niet zo eenvoudig. De vorige eigenaar had de pomp zeer speciaal in de watertank bevestigd. Na het doorknippen van wat Tie-raps was de klus snel geklaard.
We hebben vandaag de camper achter de Camper-Megastore in Thessaloniki geparkeerd. Als klant kun je hier gratis een nachtje staan. Het woord “Megastore” doet heel wat vermoeden maar dat viel tegen. Gelukkig konden we er wel twee nieuwe waterpompen aanschaffen (hebben we gelijk een reserve). Ook toiletreiniger, nieuwe keggen en twee nieuwe siliconen ringen voor de Omnia konden we inslaan. Een aantal andere zaken kopen we wel weer als we in Nederland zijn.
Helemaal blij werden we toen het na het shoppen lukte om onze waterpomp snel aan te sluiten. Heerlijk! Alles doet het weer. Nog even geborreld voor de camper, gegeten en gelezen en daarna op tijd naar bed. Morgen vroeg weer op!
3 juni 2022 ☀️ 32° C.
Het eerste vliegtuig vertrok om 6:00 uur van Thessaloniki AirPort. Dat hield in dat wij ook wakker waren aangezien onze camperplaats onder de landings(en opstijg)baan lag. Vonden we niet erg omdat we een vol programma voor vandaag hebben. Snel alles opruimen, snel havermout ontbijt, verzorging en wegwezen…
Ehhh… dat dachten we tenminste. We stonden als eerste bij het toegangshek. We kwamen er achter dat het hek pas om 9:00 uur openging en een groot hangslot voorkwam dat we het hek zelf openschoven. Het eerste personeelslid arriveerde om 8:50 uur zodat we bijna een uur later vertrokken. Ik wil hierbij toch wel opmerken dat ik het “opsluiten” van een stuk of vijftien campers toch wel een onveilige situatie vind. Er waren geen nooduitgangen en bij brand wordt dit een regelrechte ramp.
Gelukkig is nu alles goed en wij vertrokken naar onze eerste tussenstop van vandaag, de Kalochori lagune om flamingo’s te spotten. Het is een groot natuurgebied aan de andere kant van Thessaloniki met allemaal wetlands alleen vandaag zonder flamingo’s.
We hebben er een stuk gewandeld waarbij we mensen tegenkwamen die met stukken kip grote krabben vingen.
Na een korte wandeling (het begon al weer behoorlijk warm te worden) vertrokken we naar Vergina. Een grote grafheuvel bevat drie tombes waaronder de graftombe van Philippus II (vader Alexander de Grote). In één van de tombes werden de overblijfselen (beenderen) van Phillipus II in een gouden kistje aangetroffen. De zon op het kistje werd het symbool van het Macedonische koninkrijk.
In de grafheuvel vindt men nu het museum met alle voorwerpen die men in de drie tombes heeft gevonden. Deze voorwerpen zijn van een ongekende verfijning. Ongelofelijk dat men in die tijd (3400 jaar geleden) zulk vakmanschap had. Veel van de gevonden schatten zijn van goud of zilver en er zijn ook veel bronzen gebruiksvoorwerpen te zien. We hebben weer genoten!
De rit naar Kastoria ging door een mooie omgeving waar we rond 15:30 uur een mooi plekje aan het meer vonden. Op de wegen rondom Kastoria wordt overal gewaarschuwd voor beren. De snelweg is ook met hekken afgezet. Men schat dat er in dit gebied ongeveer vijfhonderd (beschermde) beren loslopen.
We waren hier drie jaar geleden ook al. Toen was er nog een grote kolonie pelikanen. Nu zwom er slechts één. We hebben ‘s middags niet zo veel meer gedaan. Het was er gewoonweg te heet (34° C.) voor. Met een biertje en een wijntje aan de oever is echter ook vakantie.
We vonden het ook te warm om zelf te koken en hebben ons lekker laten verwennen bij de Griek. Hierna toch nog de moed gevonden om naar de oude stad omhoog te klimmen waar we opnieuw een kadootje kregen. We konden de oude Bijzantijnse kloosterkerk Metropolis bezoeken omdat er een gebedstonde werd gehouden. De kerk bleek een fantastisch oud interieur te hebben.
Kastoria staat ook wel bekend als de stad met 75 kerken. Alleen zijn ze vaak gesloten.. We hadden dus geluk. Tijdens onze stadswandeling zagen we nog meer kerkjes die inderdaad dicht waren. Het viel ons echter op dat er in Kastoria enorm veel leegstand is. We vermoeden dat eerst de economische – en later de Corona crisis hier de oorzaak van zijn. Na Turkije merken we dat ook in Griekenland de toeristen wegblijven.
De nacht in Kastoria is erg warm, het koelt bijna niet af. Het blijft tot middernacht 25° C.
4 juni 2022 ☀️ 27° C.
Na opnieuw een slechte nacht (geluidsoverlast en hitte) staan we toch relaxed op met een heerlijk uitzicht over het stille meer. Terwijl Agnes een ontbijtje maakt (eieren met spek) laat ik de drone omhoog gaan. Ik doe mijn best om de enige pelikaan te volgen die al vroeg komt langszwemmen en maak nog wat shots van de omgeving.
We vertrekken en een half uur later zijn we bij de grens met Albanië. Griekenland heeft moeite om ons te laten vertrekken (duurt 25 minuten) en Albanië is blij met onze komst (5 minuten). De tijd gaat ook weer een uur terug zodat we met de grenspassage geen tijd verliezen en na ongeveer een half uur rijden we camping Fabio op aan het Ohridmeer.
Een prima camperplaats met alle voorzieningen inclusief een wasmachine. Dus… twee wassen gedraaid. Daarna lekker even een tukje op de ligstoelen om wat slaapachterstand weg te werken. Agnes vindt ook nog de tijd om een nieuw recept online te zetten. Zie hiervoor de receptenpagina.
We zitten twee kilometer van de grens met Noord-Macedonië en besluiten om ‘s middags op de fiets de grens (paspoorten mee) over te steken om één van de oudste kloosters van Noord-Macedonië te bezoeken. De kloosterkerk van Sveti Naum is de moeite waard om de bezoeken. Het hele toeristencircus er om heen laten we even voor wat het is. Er is hier veel drukte omdat er bronnen zijn waarvan het water vrij krachtig het Ohridmeer instroomt.
Als we boven het klooster bezoeken (ook bekend van de vele pauwen) zien we in de verte over het meer zware onweersbuien aankomen. We besluiten om zo snel mogelijk naar de camper terug te gaan want we hebben de hele boel open staan. Als we bij de camper aankomen, hebben onze buren de was onder de luifel gelegd. We zijn echter net op tijd want er barst vervolgens zo’n zware onweersbui los dat we ook de luifel binnen moeten halen.
Gelukkig duurt het maar kort en niet veel later kan alles weer open gezet worden. Buiten is het opgefrist en ‘s avonds zitten we tot laat nog buiten.
Het heeft even geduurd maar hier is dan eindelijk de online- versie van ons foto- en herinneringsboek van onze camperreis naar Griekenland.
Je treft er foto’s aan die ook in ons blog voorkwamen echter ook nieuwe foto’s. Het is een dik fotoalbum geworden (120 pagina’s). Veel lees- en kijkplezier.
