Batina – Vukovar
11 mei 2025
Batina
Een half uurtje naar het noorden bij het “drielandenpunt” (Kroatië – Servië – Hongarije) ligt Batina. Op de heuvel bij Batina met uitzicht over de Donau staat een groot gedenkteken. Op deze plaats brachten eind WO II de Russen met het Partizanenleger de Duitsers een beslissende slag toe. Hierbij vielen veel slachtoffers aan de kant van de Partizanen.








(Op de website even klikken op de foto’s)
We rijden met de camper helemaal naar boven en parkeren onze bus naast het restaurant op de top van de heuvel niet ver van het gedenkteken. Als we daar heenlopen, staan er nog veel verse kransen die er gelegd zijn op 9 mei j.l. Op deze dag vieren de Kroaten de overwinning op de nazi’s (vergelijkbaar met onze bevrijdingsdag). Er liggen kransen van o.a. Azerbeidzjan, Israël, Kazachstan en Servië. Het monument zelf heeft een typisch communistische uitstraling zoals we ze twee jaar geleden ook hebben gezien in de landen rond de Oostzee.
Vukovar
Het monument in Vukovar heeft een totaal andere uitstraling. Hier is het monument de kapotgeschoten watertoren die een symbool is geworden van het verzet tegen het Joegoslavische volksleger nadat Kroatië zich onafhankelijk had verklaard in 1991. De slag om Vukovar is beroemd geworden omdat een zelfgeorganiseerd leger van Kroatische burgers de stad drie maanden wist te verdedigen tegen 40.000 zwaarbewapende Servische soldaten. Iedere nacht van deze veldslag klommen twee soldaten naar de top van de inmiddels zwaar beschoten beschadigde watertoren om daar de Kroatische vlag te planten. Op deze manier werd de moraal hoog gehouden. De stad viel uiteindelijk in handen van de Serviërs en werd pas aan het eind van de oorlog teruggegeven aan de Kroaten. In de kapotgeschoten watertoren is tegenwoordig een museum gehuisvest en op het terras bovenop de toren wappert nog elke dag de vlag.





(Op de website even klikken op de foto’s)
Als we rondlopen in Vukovar is er al veel hersteld maar er zijn nog veel huizen met kogelgaten die herinneren aan de strijd die hier heeft gewoed. De muurschilderingen herinneren ons ook aan de vele burgers die hier door de Serviërs zijn vermoord.




(Op de website even klikken op de foto’s)
Na ons bezoek aan de watertoren brengen we ook nog een kort bezoek aan het oorlogsmuseum in Vukovar. We vinden het enigszins tegenvallen omdat het weinig meer is dan een grote verzameling wapentuig.





(Op de website even klikken op de foto’s)
Van Vukovar rijden we door naar onze overnachtingsplek bij Ranč Ramarin vlakbij Slavonski Brod. Hier besluiten we ook om de volgende dagen in twee grote “rukken” naar het zuiden te rijden van Kroatië omdat er opnieuw een periode van minder weer op komst is in dit deel van Kroatië.
Jajce
12 mei 2025
Bij Slavonski Brod gaan we de grens over naar Bosnië Herzegowina. De grensovergang kost ons ongeveer een kwartier. Bij de Kroatische douane wordt ons gevraagd om de paspoorten en de autopapieren. De Bosnische douane vraagt alleen om onze paspoorten. We verlaten voor twee dagen de Europese Unie.

Onze reis naar Jajce in Bosnië duurt ongeveer vijf uur. Op zich is de afstand niet erg groot maar de route brengt ons over kleine (zeer mooie) wegen. Vooral het laatste stuk naar Jajce is erg intensief. De weg door het rivierdal is erg smal en er komt ons veel zwaar vrachtverkeer tegemoet. De ruimte om elkaar te passeren is krap en vergt voortdurend aandacht. We zijn opnieuw blij dat we deze trip maken met onze (compacte) buscamper.
In Jajce overnachten we op de voor ons bekende camping bij de plaatselijke Jeugdherberg. Van hieruit is het niet ver naar de bekende watermolens bij Mlinčići.
Prapratno
13 en 14 mei 2025
We zijn vandaag vroeg wakker. We rijden al omstreeks 8:00 uur weg. De weg naar de Kroatische grens hebben we al eerder gereden maar dan de andere kant op. We passeren de Kravica – watervallen en Medjugorje (zie onze vlogs in 2022) in Bosnië en komen omstreeks 12:00 uur aan bij de Kroatische grens bij Mali Prolog. We passeren de grens zonder problemen en komen aan bij onze eindbestemming voor vandaag n.l. de camping bij Prapratno.




(Op de website even klikken op de foto’s)
Het zonnetje schijnt hier heerlijk en vandaag (13 mei) maar ook de volgende dag (14 mei) doen we niet veel meer dan wat lezen en luieren en in zee zwemmen (Agnes). Heerlijk om weer even de tijd te hebben om lekker lang in een boek te lezen en te niksen.
Ston
15 mei 2025
Als we wakker worden is het zwaar bewolkt maar de temperatuur blijft rond de 20 graden. Mooi fietsweer en we rijden naar het plaatsje Ston dat op ongeveer 7 kilometer fietsen ligt. We nemen zonder problemen de helling van 6 % om uit de baai te klimmen en na 300 meter fietsen we dan weer op een “gewone” weg naar Ston.
Ston is een leuk stadje dat aan het eind van een baai ligt en is vooral bekend om de kilometerslange muur uit de Middeleeuwen. Deze muur heeft als bijnaam “De Chinese muur van Europa” en loopt helemaal door tot Mali Ston (klein Ston) aan de andere kant van de heuvel en was ooit bedoeld om de zoutwinning bij Ston te beschermen tegen aanvallers. Ston is nu nog steeds bekend vanwege de zoutwinning maar ook door de oesterteelt en de wijnbouw.






(Op de website even klikken op de foto’s)
Het grote kasteel met z’n dikke muren ligt tussen het knusse stadje en de zoutvelden. In het stadje zijn de ooit Italiaanse invloeden nog zichtbaar. Wij drinken er een kopje koffie en eten er (op aanraden van de ober) een broodje bij van het naast het restaurant gelegen bakkertje. Na een piepklein regenbuitje fietsen we nog een stuk langs de baai en door de zoutpannen naar Broce waar we niet verder kunnen en om moeten keren naar Prapratno,
Hier ‘rommelen” we nog wat in de camper en maken nog een klein afscheidswandelingetje om de baai. Morgen reizen we weer verder.





































