Van Batina naar Prapratno

Uitgelicht

Batina – Vukovar

11 mei 2025

Batina

Een half uurtje naar het noorden bij het “drielandenpunt” (Kroatië – Servië – Hongarije) ligt Batina. Op de heuvel bij Batina met uitzicht over de Donau staat een groot gedenkteken. Op deze plaats brachten eind WO II de Russen met het Partizanenleger de Duitsers een beslissende slag toe. Hierbij vielen veel slachtoffers aan de kant van de Partizanen.

(Op de website even klikken op de foto’s)

We rijden met de camper helemaal naar boven en parkeren onze bus naast het restaurant op de top van de heuvel niet ver van het gedenkteken. Als we daar heenlopen, staan er nog veel verse kransen die er gelegd zijn op 9 mei j.l. Op deze dag vieren de Kroaten de overwinning op de nazi’s (vergelijkbaar met onze bevrijdingsdag). Er liggen kransen van o.a. Azerbeidzjan, Israël, Kazachstan en Servië. Het monument zelf heeft een typisch communistische uitstraling zoals we ze twee jaar geleden ook hebben gezien in de landen rond de Oostzee.

Vukovar

Het monument in Vukovar heeft een totaal andere uitstraling. Hier is het monument de kapotgeschoten watertoren die een symbool is geworden van het verzet tegen het Joegoslavische volksleger nadat Kroatië zich onafhankelijk had verklaard in 1991. De slag om Vukovar is beroemd geworden omdat een zelfgeorganiseerd leger van Kroatische burgers de stad drie maanden wist te verdedigen tegen 40.000 zwaarbewapende Servische soldaten. Iedere nacht van deze veldslag klommen twee soldaten naar de top van de inmiddels zwaar beschoten beschadigde watertoren om daar de Kroatische vlag te planten. Op deze manier werd de moraal hoog gehouden. De stad viel uiteindelijk in handen van de Serviërs en werd pas aan het eind van de oorlog teruggegeven aan de Kroaten. In de kapotgeschoten watertoren is tegenwoordig een museum gehuisvest en op het terras bovenop de toren wappert nog elke dag de vlag.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Als we rondlopen in Vukovar is er al veel hersteld maar er zijn nog veel huizen met kogelgaten die herinneren aan de strijd die hier heeft gewoed. De muurschilderingen herinneren ons ook aan de vele burgers die hier door de Serviërs zijn vermoord.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Na ons bezoek aan de watertoren brengen we ook nog een kort bezoek aan het oorlogsmuseum in Vukovar. We vinden het enigszins tegenvallen omdat het weinig meer is dan een grote verzameling wapentuig.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Van Vukovar rijden we door naar onze overnachtingsplek bij Ranč Ramarin vlakbij Slavonski Brod. Hier besluiten we ook om de volgende dagen in twee grote “rukken” naar het zuiden te rijden van Kroatië omdat er opnieuw een periode van minder weer op komst is in dit deel van Kroatië.

Jajce

12 mei 2025

Bij Slavonski Brod gaan we de grens over naar Bosnië Herzegowina. De grensovergang kost ons ongeveer een kwartier. Bij de Kroatische douane wordt ons gevraagd om de paspoorten en de autopapieren. De Bosnische douane vraagt alleen om onze paspoorten. We verlaten voor twee dagen de Europese Unie.

Onze reis naar Jajce in Bosnië duurt ongeveer vijf uur. Op zich is de afstand niet erg groot maar de route brengt ons over kleine (zeer mooie) wegen. Vooral het laatste stuk naar Jajce is erg intensief. De weg door het rivierdal is erg smal en er komt ons veel zwaar vrachtverkeer tegemoet. De ruimte om elkaar te passeren is krap en vergt voortdurend aandacht. We zijn opnieuw blij dat we deze trip maken met onze (compacte) buscamper.

In Jajce overnachten we op de voor ons bekende camping bij de plaatselijke Jeugdherberg. Van hieruit is het niet ver naar de bekende watermolens bij Mlinčići.

Prapratno

13 en 14 mei 2025

We zijn vandaag vroeg wakker. We rijden al omstreeks 8:00 uur weg. De weg naar de Kroatische grens hebben we al eerder gereden maar dan de andere kant op. We passeren de Kravica – watervallen en Medjugorje (zie onze vlogs in 2022) in Bosnië en komen omstreeks 12:00 uur aan bij de Kroatische grens bij Mali Prolog. We passeren de grens zonder problemen en komen aan bij onze eindbestemming voor vandaag n.l. de camping bij Prapratno.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Het zonnetje schijnt hier heerlijk en vandaag (13 mei) maar ook de volgende dag (14 mei) doen we niet veel meer dan wat lezen en luieren en in zee zwemmen (Agnes). Heerlijk om weer even de tijd te hebben om lekker lang in een boek te lezen en te niksen.

Ston

15 mei 2025

Als we wakker worden is het zwaar bewolkt maar de temperatuur blijft rond de 20 graden. Mooi fietsweer en we rijden naar het plaatsje Ston dat op ongeveer 7 kilometer fietsen ligt. We nemen zonder problemen de helling van 6 % om uit de baai te klimmen en na 300 meter fietsen we dan weer op een “gewone” weg naar Ston.

Ston is een leuk stadje dat aan het eind van een baai ligt en is vooral bekend om de kilometerslange muur uit de Middeleeuwen. Deze muur heeft als bijnaam “De Chinese muur van Europa” en loopt helemaal door tot Mali Ston (klein Ston) aan de andere kant van de heuvel en was ooit bedoeld om de zoutwinning bij Ston te beschermen tegen aanvallers. Ston is nu nog steeds bekend vanwege de zoutwinning maar ook door de oesterteelt en de wijnbouw.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Het grote kasteel met z’n dikke muren ligt tussen het knusse stadje en de zoutvelden. In het stadje zijn de ooit Italiaanse invloeden nog zichtbaar. Wij drinken er een kopje koffie en eten er (op aanraden van de ober) een broodje bij van het naast het restaurant gelegen bakkertje. Na een piepklein regenbuitje fietsen we nog een stuk langs de baai en door de zoutpannen naar Broce waar we niet verder kunnen en om moeten keren naar Prapratno,

Hier ‘rommelen” we nog wat in de camper en maken nog een klein afscheidswandelingetje om de baai. Morgen reizen we weer verder.

Warm hè

Uitgelicht

Prapratno

Donderdag 6 juni 2024 – ☀️ 31° C.

Het wordt vandaag weer warmer. We hebben weinig puf om wat te ondernemen. Ons dagritme verandert mee. ‘s Morgens eerst wat kleine klusjes in en om de camper, we lezen wat en dan naar het strandje in de baai. Daar nemen we regelmatig een duik waarna we opdrogen op onze handdoek. Dit ritueel wordt alleen onderbroken door een kleine wandeling naar de camper voor een broodje onder de luifel.

Strandleven

‘s Middags komt opeens de ene na de andere Nederlandse camper de camping oprijden en het centrale veld staat plotseling vol met Nederlanders. Het blijkt een grote groep van de ACSI te zijn. Het is de groep die we een paar dagen geleden ook al bij Shkodër in Albanië zagen staan.

Grote schelpen maar kleine mosselen… 😢

Omdat wij morgen weer verder reizen, sluiten we de dag af door uit eten te gaan bij het restaurant van de camping. Agnes eet lekker mosselen en Jan kiest voor een mixed grill.

Senj

Vrijdag 7 juni 2014 – ☀️ 34° C.

Omdat het steeds warmer wordt (en wij daar niet zo goed tegen kunnen), staan we vroeg op en rijden om half acht ‘‘s morgens weg. Met één stop onderweg voor een kop koffie zijn we ruim 400 kilometer verder als we omstreeks 13:00 uur aankomen in Senj.

Camp Sver

We parkeren hier onze camper op het laatste plekje pal aan de waterkant bij Autocamp Skver. We zetten de luifel zo ver mogelijk uit voor wat schaduw en vervallen in het strandritueel. Het is opnieuw erg warm en we springen vanmiddag vaak in zee.

Als we ‘s avonds een wandelingetje doen in het stadje om een ijsje te halen, is het nog steeds warm: 33.8° C. Het lukt ons niet om in het schemerdonker één van de drie labcaches af te maken. We genieten wel van de mooie zonsondergang.

Ljubljana

Zaterdag 8 juni – ☀️🌤️ 31° C.

Het was vannacht zo warm in de camper dat we bijna niet hebben geslapen. Alle luiken en ramen wijdopen voor wat frisse lucht. Het mocht echter niet baten. We sliepen laat in en waren al weer vroeg op. Ook nu zijn weer op tijd vertrokken. We hebben nog wel even uitgebreid boodschappen gedaan bij de LIDL omdat we niet veel verswaren aan boord hadden.

Camping Ljubljana Resort

Het is half één als we in Ljubljana aankomen op Camping Ljubljana Resort. Het is ook hier snikheet. Omdat het weerbericht ons verkoeling belooft in de vorm van een onweersbui aan het eind van de middag, halen we gauw de fietsen er af en brengen de binnenstad van Ljubljana een bezoek. Er liggen hier overal prima fietspaden waardoor de stad goed te befietsen is.

Als we in de oude binnenstad een labcache gaan doen, zetten we de fietsen even ergens neer en wandelen rond in de buurt van de “drie bruggen”. De oude binnenstad is erg gezellig en er valt veel Jugendstil te zien.

Het “driebruggen” punt

Van Ingrid Vertessen (Toeren met ons busje) krijgen we bovendien een goede tip. Er bevindt zich in Ljubljana een oude wijk die Metelkova heet.

Het Oostenrijks-Hongaarse leger bouwde in 1911 een ommuurde wijk met 7 legerbarakken op een oppervlakte van 12500 m². Het militaire complex werd gebruikt tot aan de onafhankelijkheid van Slovenië. Het was oorspronkelijk de bedoeling om de grijze, troosteloze gebouwen met de grond gelijk te maken. Kunstenaars en intellectuelen bereikten na tal van onderhandelingen met het stadsbestuur een principeakkoord over het gebruik van de verlaten panden.

In september 1993 begon men totaal onverwacht toch met het slopen van de gebouwen, waarop meteen een reactie van solidariteit op gang kwam. Een honderdtal jongeren, geholpen door vooraanstaande individuen sprongen over het hek en bezetten de kazernes. Er kwam steun van bekende Slovenen en zelfs Moeder Teresa schreef een brief. Al tijdens de protestactie werden er culturele evenementen georganiseerd. Het stadsbestuur was niet blij met het protest en sloot het water en de elektriciteit af. Een hardnekkige kern wilde van geen wijken weten, met resultaat. Ze verklaarden de plek als onafhankelijk gebied binnen de hoofdstad. Metelkova is sindsdien de thuisbasis van creatieve zielen.

De voormalige legerbarakken hebben een hele gedaanteverwisseling ondergaan. De ommuurde wijk is volledig ingekleurd met graffiti en ingericht met bizarre kunstwerken. De kunstenaarsgemeenschap herbergt een bar, een nachtclub en een bekend backpackers hotel in het gebouw van de vroegere gevangenis.

Hoewel de bezetting van Metelkova nog steeds illegaal is, knijpt het stadsbestuur tegenwoordig een oogje toe. De plaats is aantrekkelijk voor heel wat toeristen en draagt bij aan het promoten van de hoofdstad. Er worden workshops, literaire avonden, tentoonstellingen en concerten georganiseerd. De stad in de stad is vooral ’s avonds erg levendig, maar ook overdag toegankelijk.

Metelkova

Wij fietsen er in de middag. De omgeving is leuk, bizar, fotogeniek, alternatief en een beetje gek. De plek, ontstaan uit een golf van solidariteit is uitgegroeid tot een cultureel activiteitencentrum met een volwaardig programma.

Als we weer op de camping terug zijn, is er een piepklein regenbuitje. Daarna koelt het gelukkig wel wat af. Heerlijk!

Van Albanië naar Kroatië

Uitgelicht

Lake Shkodra Resort

Zondag 2 juni 2024 – ☀️ 29° C.

Hoewel het erg druk geworden is op deze Albanese camping, genieten we toch nog even van het weer en de nabijheid van het prachtige meer. De camping is destijds helemaal naar Westerse standaard ingericht. Prima schoon sanitair, een leuk restaurantje, een goede kampwinkel, alle benodigde camperfaciliteiten zijn aanwezig. Een leuk ingericht strand met de nieuwe steiger. Wij snappen wel waarom de camping zo populair is. De camping heeft hier en daar al de bijnaam dat het de “Van der Valk” is onder de campings in Albanië. Ook de prijzen zijn inmiddels op Westers niveau en wij hebben daar geen moeite mee.

Zonsondergang Meerhout van Shkodër

Toch even een “zeurpuntje” van onze kant… Aan het eind van de middag hebben we heerlijk gegeten bij het restaurant. De ober die kwam afrekenen vroeg ons om contant te betalen omdat in het weekend de pin-betalingen in Albanië niet altijd goed zouden werken. Wij betaalden toen contant bij de ober.

Zonsondergang Meerhout van Shkodër

Na het eten liepen wij door naar de receptie om onze overnachtingen te betalen want we willen morgenochtend vertrekken. Helaas… ons laatste contante geld hadden we uitgegeven bij het restaurant. Dus… moesten we met onze creditcard betalen bij de receptie. Er werd gelijk naar het bordje achter de balie gewezen dat we dan wel 3% extra moesten betalen. Toch wel een beetje vreemd na het verhaal van de ober in het restaurant. De receptie belde gelijk naar het restaurant maar was niet meer bereid om het af te rekenen bedrag aan te passen. Als we wel contant wilden betalen, konden we wel contant geld opnemen bij de ATM naast de receptie (12% opname kosten)… Vreemde gang van zaken. Bij het restaurant was pinnen niet mogelijk en bij de receptie wel…

Trebinje

Maandag 3 juni 2024 – 24° C.

Vandaag zijn we van plan om naar Kotor in Montenegro te rijden. We kennen de weg al omdat we deze weg twee jaar geleden ook al reden. Het aantal af te leggen kilometers is niet zo groot maar de smalle weg staat harder rijden dan 60 km per uur niet toe. Het is wel een rit door mooie natuur.

Cruiseschip bij Kotor

In de buurt van Kotor (we konden de grens vlot passeren) kwamen we echter in een file terecht die ons meer dan een uur ophield. Het verkeer stond vast tot in het centrum van Kotor. We zijn doorgereden naar het plaatsje Perast dat iets verder aan dezelfde baai als Kotor ligt.

Baai van Kotor

Perast is een sfeervol stadje. Aan de huizen is duidelijk te zien dat het vroeger bij Venetië hoorde. Perast ligt op een uitstekende punt tussen de baai van Risan en de baai van Kotor. Volgens Wikipedia heeft het stadje zelf 349 inwoners (2003), zestien kastelen, zeventien katholieke en twee orthodoxe kerken.

Perast

Voor de kust van Perast liggen twee kleine eilanden waar kerkjes op zijn gebouwd. Het is erg druk op het water met allemaal bootjes die de toeristen rondvaren door de baai en de langs de eilandjes brengen. Wij eten er een lekkere pizza aan het water en genieten van het uitzicht.

Omdat het zo druk is en we er moeilijk een camperplek kunnen vinden, reizen we door. We vervolgen de weg langs de mooie baai waar ook veel cruiseschepen aanleggen en gaan de bergen over naar Trebinje dat in Bosnië-Herzegowina ligt. Het is eigenlijk de dichtstbijzijnde plek waar we makkelijk kunnen overnachten.

Trebinje

Trebinje is een stadje met een ommuurd centrum met o.a. twee oude moskeeën. We wandelen door het sfeervolle centrum en drinken wat op één van de terrasjes. Net buiten het centrum bevindt zich nog een orthodoxe kerk die erg mooi beschilderd is.

De Cathedral Temple of Holy Transfiguration of Our Lord

Met onze camperplek hebben we niet veel geluk. Het blijft zeker tot 01:00 uur onrustig om onze camper door luidruchtige jongelui en ‘s morgens worden we al weer om 05.30 uur wakker door werkverkeer.

Prapratno

Dinsdag 4 juni 2024 – ☀️ 26° C.

Moe na een korte nacht rijden we vandaag niet ver. In Kroatië vinden we een prachtige camping in een baai van het schiereiland Peljesac. De camping is gelegen in het verlengde van de baai in een oude olijfboomgaard. We mogen er zelf een plaatsje uitzoeken. Het is een heerlijk rustige camping met prima voorzieningen.

Kamp Prapratno

De camping grenst direct aan de baai waar een mooi klein strandje ligt waar we heerlijk kunnen zonnen en zwemmen. Het zandstrand loopt langzaam af en het water is enorm helder.

Onze baai

Aan de andere kant van de baai vertrekt de veerboot naar het eiland Mljet. Op het eiland is een mooi natuurgebied. Met de camper er naar toe is geen optie. Op de fiets ook niet echt omdat de hoogteverschillen zo’n 500 meter kunnen zijn. De overtocht naar het natuurgebied wordt ons wat te kostbaar omdat we twee veerboten moeten gebruiken om er te komen. Wellicht een andere keer.

Ston

Woensdag 5 juni 2024 – ☀️ 26° C.

Op ongeveer 5 kilometer afstand ligt het stadje Ston. Het stadje is vooral bekend vanwege de Europese variant op de Chinese muur. Voor we dit stadje kunnen bekijken, moeten we wel eerst een flinke klim maken. Gelukkig hebben we ebikes en we vertrekken vroeg zodat het nog niet te warm is.

Bootje bij Broce

Voordat we bij Ston afstappen fietsen we nog even door naar Broce. De weg naar dit kleine dorpje loopt door oude zoutpannen die hier liggen. Het dorpje Broce ziet er gezellig uit maar verder langs het water loopt de weg dood en wij keren om.

Ston

Bij Ston ligt aan de voet van de ooit 7 kilometer lange muur een mooi gerestaureerd kasteel. Door een aardbeving is van de muur nog maar 5 kilometer over. Het stadje zelf dateert al uit de Romeinse tijd en was in de latere eeuwen een belangrijk kerkelijk bolwerk. De grote muur werd in opdracht van Dubrovnik opgetrokken om het schiereiland te beschermen tegen invallen. Dubrovnik verdiende op Peljesac veel geld met de zoutpannen en de oester- en mosselenvangst.

Ston met op de achtergrond de 5 km lange muur

Na een kopje koffie fietsen wij terug (pffff) en vermaken ons de rest van de dag aan het strand en op de camping onder de olijfbomen.

Op onze Instagram pagina vind je morgen nog wat dronebeelden van Ston en de “Chinese” muur.