Over Camper op pad

Reizen met de camper en fotograferen zijn twee grote passies. Lees met ons mee als we op reis zijn (geweest).

Elche en omgeving

Uitgelicht

Zondagsrust

Zondag 8 november 2026

Zondag rustdag vandaag. We zitten te lezen, te puzzelen. We maken gebruik van de douchefaciliteiten. Het weer is goed te doen – bewolkt maar de temperatuur is prima.

Nieuwe trui voor de winter

Agnes heeft m’n trui af… ik mag m even showen – daarna weer uit want het is nu nog te warm 😀.

Het blijft de hele dag wat bewolkt. We hangen de hele dag wat rond de camper en spreken met de de vele Nederlandse buren die we hier op deze camperplaats hebben. We hebben even geen behoefte om wat anders te gaan doen.

Keer op Keer 3

We doen nog een spelletje (de laatste versie van Keer op Keer is een aanrader) en kijken naar wat filmpjes op YouTube. De dag vliegt voorbij.

Morgen weer een dag. We gaan een stukje opschuiven.

Novelda – Elche

Maandag 9 november 2026

We verkassen vandaag. Voordat we naar onze volgende overnachting rijden, bezoeken we eerst het Santuari de Santa Maria Magdalena.

Dit mooie kerkje staat op een heuveltop boven het plaatsje Novelda naast een oud kasteel. De helling (8 en 13%) nodigt niet echt uit om het op de fiets te doen.

Het kerkje staat naast het Castell de la Mola. Het kasteel is totaal verwaarloosd maar het kerkje is prachtig om te zien en gebouwd in Gaudiaanse stijl. Helaas lukte het alleen maar om van de buitenkant wat foto’s te maken. Het staat helemaal omgeven door hoge witte bouwhekken en het wordt zowel van binnen als van buiten gerestaureerd. De foto van het interieur heb ik niet zelf gemaakt maar van het internet gepikt.

Sí Encanto

Hierna rijden we naar “Sí Encanto!” Het is een kleine camperplaats (maar 3 plekken) niet ver van Elche. Als we ons boeltje hebben uitgepakt en hebben geluncht, gaan we op het fietsje de stad in. Er loopt vanaf deze camperplaats een mooi vrijliggend fietspad tot aan de binnenstad.

Daar zoeken we de oude rivierbedding op. Langs deze bedding ligt het beroemde Parc Municipal met veel mooie palmbomen. De prachtige palmbomen zijn een erfenis van 400 jaar Arabische (Moorse) aanwezigheid in deze stad. We lopen door het park naar het Palacio de Altamira dat we gratis mogen bezichtigen. In Elche vind je ook nog de beroemde Huerto del Cura met een aantal beroemde palmen maar omdat we daar al eens eerder waren, slaan we die nu over.

In het Palacio wordt veel aandacht gegeven aan een replica van een beeld (La Dama de Elche) dat daar ooit is gevonden in 1897. Het beeld zelf is na omzwervingen via het Louvre in 1941 in het Prado in Madrid beland. In het Elche vind je verder overal replica‘s.

Het Palacio de Altamira huisvest op dit moment het Gemeentelijk Archeologisch Museum. Het Palacio is weer teruggebracht naar de kasteelfunctie die het ooit had, terwijl het vroeger in de tijd van de Moren een paleis was en op enig moment zelfs een textielfabriek was.

Na het bezoek aan het Alcazar de la Señoría (zoals het Palacio ook wel wordt genoemd) fietsen willen we de Basílica de Santa Maria bekijken maar die is ook weer gesloten vanwege restauratie.

We fietsen langs de oude rivierbedding. De bodem van de rivier is in 1991 en 2014 beschilderd met allerlei graffiti-achtige schilderingen. Het “schilderij” groeide zo van 1200 meter tot 2700 meter lang en haalde zelfs het Guinnessbook of records.

We beëindigen het bezoek aan Elche met een bezoekje aan telefoonwinkel Lowy waar we een simkaart kopen voor € 15,00 (250 GB data). Kunnen we voorlopig weer even vooruit. We zijn net voor het donker wordt weer bij de camper bij Sí Encanto!

El Cau

Dinsdag 10 november 2026

De laatste dagen leveren we ‘s avonds voor het slapengaan hele veldslagen met de vele vliegen die ons het leven zuur maken in de camper. Nu daar vannacht ook de muggen bijkwamen, werd het vannacht om 01:00 uur tijd om de klamboe op te hangen.

Hierdoor slapen we wat langer uit dan normaal. Na een verlaat ontbijt en een douchebeurt stappen we pas om 13:00 uur op de fiets naar El Cau.

El Cau is een plekje in de heuvels vlakbij Elche. Vanaf Sí Encanto is het drie kwartier fietsen. De weg is deels geasfalteerd en deels onverhard met wat gravel. Hier en daar een pittige heuvel maar met onze e-bikes geen probleem. Het laatste stuk laten we de fietsen staan bij Apparcamientos El Cau en lopen omhoog. Deze laatste kilometer is echt niet te doen met een fiets.

We kregen via Rigre on Tour de tip om de beeldhouwkunst van El Cau in de heuvels te bezoeken. De beeldhouwkunst is gemaakt door Mariano Ros (1926–2017), een gepensioneerde schoenmaker uit Elche die na zijn pensionering begon met beeldhouwen. Hij werkte hieraan tussen 2000 en 2008.

Hij maakte de sculpturen in een oude zandsteengroeve op de hellingen van de Sierra de Tabayá, bij het buurtschap El Ferriol ten noorden van Elche. Er zijn meer dan 100 reliëfs en beelden rechtstreeks uit de rotsen en wanden van de groeve uitgehouwen.

El Cau

We hebben er geen spijt van gehad. De naïeve sculpturen waren voor ons een grote verrassing. We hebben weer genoten.

De fietstocht terug ging een stuk makkelijker 😇 dan de heenweg en terug bij de camper hebben we nog lekker twee uurtjes buiten gezeten. De temperatuur was vandaag prima – eigenlijk te warm om een heuvel op te lopen 😉 – 25° C.

Het valt ons op dat er vandaag veel vliegtuigen overvliegen (we staan onder de vliegroute naar Alicante). Wellicht zijn er meer vluchten omdat er morgen in Spanje een algemene stakingsdag is?

El Pantano del Elche

Woensdag 11 november 2026

Onze laatste dag in de omgeving van Elche. Het weerbericht beloofd wat regen in de loop van de middag. We pakken daarom al gauw de fiets en rijden naar een parkeerplaats 3 kilometer verderop ten noorden van Elche. Hiervandaan is het twintig minuten lopen naar El Pantano, de oudste boogstuwdam van Europa.

De bouw van deze stuwdam is al gestart in 1635 en was bedoeld om de overstromingen van de Rio Vinalopó tegen te gaan en de omliggende landerijen van water te voorzien. De dam heeft ook een aantal tegenvallers gehad waardoor de dam niet altijd zijn werk goed heeft kunnen doen. De laatste keer was dat in 1995 toen de dam doorbrak. Pas in 2007 heeft men de dam opnieuw hersteld.

We zetten op deze parkeerplaats onze fietsen vast aan een boom en beginnen dan aan de wandeling naar de elektriciteitscentrale die vlakbij bij de stuwdam staat van het stuwmeer Panta d’Elx.

De wandeling naar de dam is prachtig. Je loopt door verschillende vegetaties. Vooral het stuk door de palmbomen is mooi. Ook de waterval bij de dam is echt schitterend.

Wij blijven niet bij de stuwam maar lopen een wandelroute om het stuwmeer heen. Het landschap waar we door heen lopen, is elke keer weer anders. Ook de verschillende irrigatiekanalen in het landschap zijn bijzonder. Veel van de oude kanalen worden momenteel weer hersteld.

We lopen aan de andere kant van het meer terug. Gewoon het pad volgen, is hier soms wel even spannend. Water- en modderstromen hebben hier het wegdek op een aantal plekken weggeslagen.

Ook is een deel van de route verboden terrein geworden omdat men er een sinaasappel- en mandarijnenplantage heeft gebouwd. We negeren echter de verbodsborden en lopen door de plantage terug naar de dam.

Om weer bij de fietsen te komen, moeten we ook even een stukje behoorlijk sluip- en kruipdoor doen omdat het pad door een moerassig stukje van de bedding loopt. Na drie en half uur wandelen zijn we weer bij de fietsen. Het begint dan net een beetje te druppelen. Een prima dag!

We hoorden vanochtend van de eigenaren dat wij hun laatste gasten zijn geweest. De politie gedoogt niet langer dat particulieren aan camperaars (zonder vergunning) onderdak verlenen. Wij gaan morgen weer verder naar een andere plek.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Afslag richting zon?

Uitgelicht

Madrid II

Donderdag 5 november 2026

Vandaag vieren we opnieuw een verjaardag: Agnes is jarig! 65 jaar! Jarenlang was dit een speciale datum. Het voelt nog steeds als een mijlpaal. In Spanje krijg je in ieder geval bij veel musea “seniorenkorting” 😉.

Thyssen-Bornemisza museum Madrid

Na een rustig ontbijt pakken we de metro naar opnieuw hetzelfde metrostation als gisteren (Banco de Espana). We bezoeken vandaag het Thyssen-Bornemisza museum. We hebben twee dagen geleden al via het internet toegangskaarten gekocht met een tijdslot gekocht. We mogen om 11:15 uur naar binnen.

Bij aankomst staat er echter een rij van honderden meters lang. Het blijken allemaal Madrileense leerkrachten te zijn die op deze manier een ludieke actie voeren. Ze dragen allemaal groene shirts waarop hun eisen voor beter onderwijs staan. De beveiliging wordt er erg onzeker van. We mogen ondanks ons tijdslot niet naar binnen en moeten achteraan aansluiten. Het lukt ons echter om voor te dringen en we staan al snel binnen. Het hele museum kleurt groen van de leerkrachten.

Het “Thyssen” (zoals het museum in de volksmond wordt genoemd) is het resultaat van een enorme kunstverzamelwoede van een steenrijke industrieel (en zijn nazaten).

De collectie bevat van vrijwel elke kunstperiode een aantal kunstwerken van de belangrijkste kunstenaars. In tegenstelling tot het Prado wandel je eigenlijk steeds langs allemaal topstukken. Veel kwaliteit en niet alleen kwantiteit. Tip: begin bovenin het museum. Dan zie je de collectie in chronologische volgorde (van oud naar nieuw). Wij begonnen op de begane grond en zagen de moderne periodes eerst.

Zo zagen we de Madrileense leerkrachten op de foto gaan met het schilderij “French Workers” van Ben Shahn dat Franse arbeiders laat zien die protesteren. Ik mag hen even op de foto zetten. We genieten verder erg van de tentoonstelling van de vaste collectie.

Leuk toeval is dat er ook twee tijdelijke tentoonstellingen zijn. Eentje met werk uit het Mauritshuis (Den Haag) en een zeer drukbezochte overzichtstentoonstelling van Dali. Wij vinden het trouwens opvallend dat de vaste collectie ook erg veel Nederlandse meesters bevat.

Het is half twee als we weer buiten staan. We besluiten om in het centrum wat tapas te gaan eten en dan naar de camping terug te gaan om nog even in het zonnetje te kunnen zitten. Als de zon wegzakt, koelt het namelijk al snel af. We komen uiteindelijk om 16:00 uur op de camping en genieten nog van de zon tot 17:00 uur.

Wel leuk om hier even te melden dat we erg blij zijn met het elektrische kacheltje dat ‘s ochtends en ‘s avonds onze camper goed op temperatuur houdt. Het is ‘‘s nachts 2° C. en dan stoken we op gas tot 10° maximaal om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water laat vallen.

Minder leuk is dat onze laptop niet meer oplaadt. Het lijkt er op dat de voeding het heeft begeven. We moeten dus op zoek naar een nieuwe voeding. We gebruiken de laptop vooral om de foto’s op te slaan zodat we later een fotoboek kunnen maken van onze reizen.

Madrid – Aspe

Vrijdag 6 november 2026

We hebben vanochtend vroeg besloten om onze geplande route om te gooien. Daar waren een paar redenen voor…

Allereerst hebben we gezien dat het weer in Portugal vanaf het komende weekend behoorlijk verstoord gaat worden door een groot storm- en regenfront.

Provisorisch gerepareerd

Ten tweede hebben we materiaalpech. We ontdekten gisteren een grote scheur in de keukenkraan. Weliswaar provisorisch gerepareerd maar om het de komende twee maanden hier mee te moeten doen, zien we niet zitten.

En we raakten een beetje stedenmoe… dus hebben we Toledo uit het programma geschrapt en die stad bewaren we voor een andere keer.

“Camperking” Aspe

Vandaag zijn we in één lange ruk naar Aspe gereden en staan nu geparkeerd bij de “Camperking”. Het is een mooie ruime camperplaats met een campergarage. We kregen deze tip ooit via Rigre on Tour die hier ook een reparatie heeft laten uitvoeren. De voorspellingen voor het weer in deze omgeving zijn stukken beter.

Uitzicht “Camperking” Aspe

We willen hier blijven tot er een nieuwe kraan in de camper zit en we willen hier vandaan naar Elche om daar de Mediamarkt te bezoeken om een nieuwe voeding voor onze laptop te kopen.

En we gaan in een wat rustiger tempo kijken hoe we nu verder gaan.

Klusjes in de zon

Zaterdag 7 november 2026

De dag begint goed. Om een uur of negen krijgen alle camperaars een lekker broodje bezorgd door Martin.

Vanochtend rijd ik eerst (na overleg met Martin – de Camperking ) op de fiets naar de firma Cruz in Elche om een nieuwe keukenkraan te halen voor de camper en naar de Mediamarkt voor een universele oplader voor onze laptop. Agnes blijft bij de camper.

De fietsroute van de camping naar Elche is een flinke afdaling van ruim 10 kilometer langs de autoweg. Een fietspad is nergens te bekennen. Eenmaal in Elche kom ik wel fietspaden tegen maar die beginnen plotseling maar ophouden doen ze ook plotseling. Op een gegeven moment ben ik hier maar gewoon op de weg blijven rijden. De automobilisten houden vrijwel allemaal goed rekening met de fietsers (de regels op dit punt zijn flink aangescherpt) dat is wel fijn!

Een nieuwe keukenkraan levert weinig problemen op bij Cruz (grote camper en caravan zaak). Ook bij de Mediamarkt ben ik succesvol. Het lukt me om daar een universele oplader van de Hama aan te schaffen voor € 24,99. Goeie tip, Joke!

De terugweg van Elche gaat wat minder soepeltjes. Google Maps stuurt me na 5 kilometer de ruige heuvels in tussen Elche en Aspe. Over paadjes waar ik alleen maar een motorcrosser tegenkom en wat mountainbikers, worstel ik me omhoog en omlaag over keien en grind vooruit. Ik ben blij dat ik de laatste 2 km weer over asfalt rijd. Ik doe de route bij de foto’s maar het is voor de terugweg geen aanrader.

Martin aan het werk

Terug bij de camper hoor ik dat Martin vandaag nog de kraan gaat vervangen. De laptop is inmiddels al weer opgeladen.

Spaanse Aldi – Nederlandse mededeling

We doen daarna samen nog wat boodschappen bij de Aldi (op 800 m van de camperplaats) en dan zitten alle klusjes voor vandaag er weer op.

Nieuwe trui – bijna klaar

Agnes legt op dit moment de laatste hand aan een mooie trui voor mij. De afgelopen weken is ze hier druk mee geweest als we even ergens rustig in het zonnetje zaten of een TV programma keken. Ik ben blij met zo’n mooie trui.

Verder doen we vandaag niet veel meer. Lekker luieren in het zonnetje voor de camper.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Richting Madrid

Uitgelicht

Bardenas Reales

Zondag 1 november 2026

Vanochtend vieren we voor de tweede keer eerst een verjaardag van één van onze kleinkinderen. Dit keer is het Tije die 12 jaar wordt. Dankzij FaceTime kunnen we ‘m toch even live feliciteren. Hij is ons oudste kleinkind. Tije: Ook van hieruit van harte!

12 jaar Tijsjestijd

Vandaag staat het natuurpark Bardenas Reales op het programma. Al veel van gehoord maar nu willen we het zelf meemaken. Van Zaragoza is het iets meer dan een uur rijden over de A68 en de N134. Borden geven duidelijk aan waar je met je camper het Parco Bardenas Reales in kunt rijden. We hadden op camping Zaragoza al een kaart van het gebied gekregen van één van onze Duitse buren maar je krijgt ‘m ook gratis bij het Infocentrum.

De route is ongeveer 40 kilometer en gaat over ongeasfalteerde wegen en harder rijden dan 30 km per uur lijkt ons onverantwoord, al kom je ook gekken tegen die even hun 4wheeldrive willen uitproberen (zie filmpje).

We hebben genoten van de mooie rit door deze tot een woestijn verworden binnenzee. Aan het einde van de rit gaan we naar een perfecte camperplaats bij Arguedas. De camperplek is vlakbij het kerkhof (is wel toepasselijk met Allerzielen) en grotwoningen die we morgenochtend nog willen bekijken.

Arguedas – Tarazona

Maandag 2 november 2026

Vanochtend maken we eerst een klein uitstapje naar het dorpje Arguedas en het kerkhof waar we met onze camper vlakbij staan.

Het kerkhofje zelf is niet heel bijzonder maar wat wij wel speciaal vinden is de enorme bloemenpracht die we hier zien. Dat zal vast komen door Allerheiligen (gisteren) en Allerzielen (vandaag). Allerheiligen (Todos los Santos) is in Spanje een officiële feestdag.

Arguedas is niet heel bijzonder. Je vindt er een paar muurschilderingen. De grotwoningen houden we voor gezien. Bij de ingang vond ik nog wel een foto van hoe het er tot 1960 heeft uitgezien.

Terug op de.camperplaats lozen we de camper en rijden daarna naar Tarazona. Hier komen we mooi op tijd aan en pakken we één van de vier officiële (gratis) camperplekken. Er staan echter veel meer campers op de ruime parkeerplaats. Er wordt gedoogd (de parkeerplaats is achter het gebouw van de Guardia Civil).

Tarazona

Na een kopje koffie in de camper nemen we een kijkje in Tarazona. We doen dit zoals gewoonlijk weer aan de hand van een labcache.

Tarazona is een grote verrassing. Het begint al gelijk met de kathedraal van Santa María de la Huerta die werd gebouwd in de 12e eeuw en in de 16e eeuw verbouwd in renaissancestijl.

De kathedraal heeft Mudéjar-elementen en een grote voorhof. N a een uitgebreide restauratie (1985-2011) zijn er bijzondere schilderingen ontdekt die eeuwenlang verborgen waren gebleven. Het interieur van de kerk verkeert in een zeer gave staat. Wij zijn enorm verrast.

Een andere plek in Tarazona is de oude stierenvechtersarena. De Plaza de Toros Vieja dateert van 1792 en is achthoekig van vorm. Om de arena vind je woningen van drie verdiepingen hoog. De arena is niet meer in gebruik maar is historisch uniek en één van de oudste in Spanje.

Het oude Tarazona is ook prachtig gelegen aan de Queiles. Deze rivier loopt gekanaliseerd door het oude Tarazona. Aan weerszijden zijn woningen gebouwd en je vindt er o.a. de oude Joodse wijk met de hangende woningen (wordt op dit moment gerestaureerd) en de restanten van een oude vesting.

Het stadje (heeft ongeveer 10.000 inwoners) heeft een erg groot stadhuis. Voor het stadhuis staat een “standbeeld” met een verhaal. Het is verhaal van El Cipotegato. Elk jaar op 27 augustus om 12:00 uur vertrekt een als harlekijn verklede inwoner van het stadhuisplein. El Cipotegato loopt dan via een geheime route door de stad waar hij/zij wordt bekogeld door duizenden inwoners met tomaten. Pas als El Cipotegato terugkeert op het standbeeld voor het stadhuis, stopt men met tomatengooien en beginnen de jaarlijkse festiviteiten van San Atilano die duren tot 1 september.

Bij het stadhuis hangen de vlaggen trouwens halfstok. Drie dagen nationale rouw ivm de treinramp.

Na drie uur slenteren door het mooie stadje, drinken we nog een biertje aan de rivier en lopen terug naar de camper. Daar zitten we ook nog een uurtje in de zon. Leuk is dat we op een gegeven moment een grote groep kraanvogels horen en zien overkomen op weg naar het warme zuiden (Extramaduro – Spanje of Noord-Marokko).

Kraanvogels trekken voorbij

Naar Madrid

Dinsdag 3 november 2026

Er valt vandaag niet zoveel te melden. Vanaf Tarazona nemen we de N122 naar Soria en gaan daar de autoweg op (de A-15 en de E90) naar Madrid. Ook hier weer een “valpartij” onderweg.

We tanken vlak Soria voor het eerst een volle tank voor de Spaanse prijs van € 1,97 per liter (we hebben onderwieg al lagere prijzen gezien) en halverwege maken we een koffiestop.

Bij Madrid kiezen we voor Camping Osuna van waaruit we de komende dagen de stad Madrid gaan verkennen. We boeken hier voor drie nachten.

Nadat we de camper hebben geïnstalleerd (is hier wat lastig omdat de plekken erg ongelijk zijn) doen we wat klusjes en houden ons de rest van de dag rustig.

Madrid I

4 november 2026

Het was koud vannacht. We hebben de verwarming op 10° C. gezet om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water zou lozen. Bij het wakker worden was het nog 2° C. De verwarming uitgezet en ons nieuwe kacheltje aangezet. Het geluid valt mee en de camper is snel op temperatuur.

Om half tien vertrekken we naar metrostation Callejas. We kopen voor de komende twee dagen een tienrittenkaart voor € 13,40 per waar we allebei twee dagen mee kunnen reizen in Madrid.

Bij Banco de Espagna komen we weer boven de grond. Hier vandaan is het niet ver lopen naar het Prado Museum. Wat een groot museum is dat! De collectie bevat bijna 20.000 kunstwerken maar hiervan hangen / staan er maar zo’n 2000.

We wandelen in een pittig tempo door bijna alle zalen van het museum. We beginnen met de zalen waar de schilderijen hangen van Jeroen Bosch. Voor “De lof der zotheid” moeten we bijna een gevecht leveren met de groep Koreanen die zeker een kwartier voor het doek blijft staan. Na tien minuten geven wij het op en lopen we door.

In het hele museum zijn de suppoosten er op getraind om iedereen die probeert stiekem foto’s te maken, het leven zuur te maken. Foto’s maken is er ten strengste verboden.

Collectie Dauphin

Het is toch gelukt om hier en daar wat plaatjes te schieten. Het aanbod in het museum is zo groot dat we niet altijd meer weten welke schilders of andere kunstenaars we hebben gezien en hebben gefotografeerd.

Bijzonder is dat de enorme rijen allemaal bij de schilderijen van Jeroen Bosch staan. Bij de andere doeken van de collectie is het veel rustiger. We zagen prachtig werk van Rembrandt, Rubens, van der Weijden, Pieter Brueghel de Oude, Goya. Er is zoveel te zien dat we op een gegeven moment het niet meer kunnen opbrengen om nog langer rond te kijken. Na vier uur Prado (waarvan een half uur koffiepauze) lopen we het museum uit naar het dichtstbijzijnde park waar we onze boterhammen opeten. We hebben genoten! Het was ook erg leuk te zien dat er groepen behoorlijk jonge kinderen in hun schooluniform uitleg krijgen over de kunstwerken.

Het is bijna 15:00 uur als we via de Calle Mayor en Puerta del Sol naar het Plaza de Mayor lopen. De hele dag merken we dat er overal in de stad veel politie op de been in is. Het heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met het feit dat gisteren de politie het Plaza del Sol heeft schoongeveegd. Hier was 37 dagen een tentenkamp opgezet door demonstranten die zich verzetten tegen het woningtekort.

Rond het Plaza de Mayor vind je veel gezellige straatjes met leuke winkeltjes. Wij kijken even rond op het grote plein met o.a. wat levende standbeelden.

Mercado de San Miguel

Bij de Mercado de San Miguel kijken we onze ogen uit naar de vele lekkere hapjes die hier worden aangeboden. De Spanjaarden genieten er flink van bij een glaasje wijn of een lekker biertje.

Wij lopen echter door naar het Koninklijk Paleis waar we nog even rondkijken terwijl de zon steeds lager zakt. De zon is wel nodig om de temperatuur op zo’n 14° C. te houden. We gaan na het paleisbezoek naar metrostation Opera en rijden terug naar Callejas. Bij onze camping drinken we nog net een drankje voor de camper voordat het koud wordt en we naar binnen vluchten. Prima dag weer!


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Naar Zaragoza

Uitgelicht

Artieda – Zaragoza

29 oktober 2026

Op weg naar Zaragoza maken we een paar tussenstops.

Monasterio de Leyre

Niet ver van Artieda ligt op een berghelling het Monasterio de Leyre. Voor € 5,00 p.p. krijgen we de sleutel van de crypte en de kerk. Een deel van het kloostergebouw wordt momenteel verbouwd tot appartementen voor “touristicos”…

Het klooster heeft uitzicht op het (stuw)meer van Yesa. Het gebouw was vroeger einddoel van bedevaarten in Navarra. Sinds 1954 huist hier de Orde van St.-Benedictus uit Santo Domingo de Silos.

Het oudste gedeelte dateert uit de 10e eeuw, maar werd verwoest door de Moren. Een van de meest lugubere legendes over het kasteel is die over de onthoofde nonnen, omdat ze weigerden het islamitische geloof aan te nemen.

In de 11e eeuw gaf koning Sancho García opdracht tot het bouwen van een nieuw klooster. Uit die periode is nog de crypte intact en uit de 12e eeuw de romaanse gevel. De bijgebouwen van het klooster worden nog steeds bewoond door monikken. In de crypte liggen de graven van de eerste koningen van Navarra.

Kasteel van Javier

Na het klooster rijden we 10 km verder naar het kasteel van Javier. We vinden het kasteel een beetje tegenvallen. Het is duidelijk niet een echt authentiek kasteel dat ooit gebouwd is als verdediging tegen een vijand. De ligging is mooi. We bekijken wel de gratis toegankelijke kerk maar laten het interieur van het kasteel voor wat het is.

Sangüesa

Onze laatste stop voor Zaragoza is het kleine dorpje Sangüesa aan de rivier de Aragón. Het is een gezellig dorpje met wat oude gebouwen.

Vlak voor het dorpje passeren we nog een betonmortelwagen die in een bocht op z’n kant is gevallen.

Agnes komt bovendien tot de ontdekking dat haar schoenzool helemaal heeft losgelaten. Een schoenmaker in de Dorpsstraat wil de schoen wel repareren. Omdat we tien minuten moeten wachten, drinken we een biertje in de Bodega tegenover de schoenmakerij. Als we 15 minuten later de schoen ophalen, hoeft Agnes niets te betalen! Fantastisch!

De oude kerk is helaas gesloten. We lopen nog door de winkelstraat met wat oude huizen en gebouwen naar de oude brug over de Aragón en kopen een vers brood bij een bakker dat we terug bij de camper eten voor de lunch. Een leuk dorp om even een stop te maken.

Camping Zaragoza

De weg naar Zaragoza valt tegen. De hele route (A127 en A126) wordt vernieuwd. We mogen de hele weg van Sangüesa naar Zaragoza niet harder dan 60 km/u rijden. We komen hierdoor pas om 16:45 uur op de camping aan. Erg laat voor ons doen. Gelukkig hebben we dit keer gereserveerd. De camping zelf maakt alles weer goed. Alles is hier werkelijk perfect geregeld. Niet vaak meegemaakt dat alles zo netjes is ingericht als hier!

Zaragoza I

30 oktober 2026

Vandaag rustig op, in het zonnetje ontbijten en dan op het fietsje naar het oude centrum van Zaragoza. Als eerste gaan we naar het Plaza de Nuestra Señora del Pilar. We willen de beroemde kathedraal Nuestra Señora del Pilar bezoeken.

De fietsroute naar dit plein verloopt niet helemaal volgens plan… er zijn nogal wat werkzaamheden en wegomleidingen. Toch aangekomen op het plein voor de kathedraal, blijkt het plein veranderd in een bouwput. Men is namelijk al druk in de weer om een kerstdorp op te bouwen. Het aanzicht van de gevel is niet wat het normaal is.

Het dak van de kathedraal met alle gekleurde torentjes is gezichtsbepalend voor Zaragoza. De baroksfeer van het interieur van de kathedraal valt bij binnenkomst gelijk over ons heen. De kathedraal herbergt verschillende kapellen waarvan de bekendste de Capella del Virgen is. We vonden vooral de dakconstructie van deze kapel in de kerk heel speciaal.

Fresco Francisco Goya

Er zijn twee koepels die beschilderd zijn met fresco’s van Francisco Goya. Wel moeilijk te zien omdat de koepels niet verlicht mogen worden.

Het altaarstuk van Damián Forment vinden we zeer indrukwekkend. Wat een werk! We hebben al eerder werk van deze kunstenaar gezien in Poblet. De drukte in de kathedraal wordt ook te weeg gebracht door de vele bedevaartgangers. Ooit is Maria hier verschenen bij een pilaar waar vervolgens een kapel en later de kathedraal op is gebouwd (vandaar de naam El Pilar).

Er is nog een kathedraal aan het Plaza del Pilar. Deze slaan we over. Even genoeg kerk voor vandaag.

We lunchen vandaag in de grote markthal vlakbij Plaza del Pilar. Heerlijk tapas (visgerechtjes) zitten snoepen.

Palácio de la Aljafería

We fietsen vervolgens door naar het Palácio de la Aljafería. Het is een paleis dat van oorsprong is gebouwd met een Islamitische architectuur.

Van binnen is het paleis rijk versierd met Mudéjar stijl die we ook al eerder in Spanje en in Marokko hebben gezien. Wij vinden “kantwerk” prachtig.

Het Paleis doet ook dienst als museum. Wij zagen een tentoonstelling met werk van Goya (volgens ons blijvend) en een tentoonstelling met mooi borduurwerk van mantels die door een Mariabeeld worden gedragen tijdens processies in Zaragoza.

Het Palácio is ook de zetel van het regionale parlement van Aragón (Cortes de Aragón). We mochten even een kijkje nemen in de grote vergaderzaal.

Parlement Aragón

Omdat ons hoofd al weer aardig vol zit met alle indrukken, fietsen we op tijd weer naar de camping, zitten daar nog even in de zon en doen een wasje.

Zaragoza II

31 oktober 2026

Vandaag opnieuw naar de stad met maar drie “reisdoelen”. We willen (via een betere fietsroute) naar de Iglesia de San Pablo, de oude brug over de Ebro en het Expoterrein. De fietsroute van vandaag rijdt een stuk beter.

Iglesia de San Pablo

De oorsprong van het grote gebouw van de Iglesia de San Pablo ligt in een kapel uit 1118. Kort na 1259 werd de kapel afgebroken om plaats te maken voor een grotere kerk, die werd gebouwd in de huidige gotische-mudéjarstijl . Een aantal verbouwingen maakte het grote gebouw dat er tot op de dag van vandaag staat.

De kerk staat niet aan een groot plein maar in een kleine straat met wat cafeetjes tussen de woningen ingeklemd. Het zijn de mooie torens op het dak die je er op wijzen dat hier een grote kerk staat. Op bepaalde dagen is de grote toren te beklimmen met een rondleiding van een gids.

Wij vonden de kerk van binnen erg sfeervol. Opvallend is het altaarstuk met de grote luiken aan weerszijden. Ook is er achter in de kerk een kapel met erg veel mooi houtsnijwerk die de kapel een intieme sfeer geeft. In de kerk zelf staan ook erg veel houten beelden.

Via de Puente de Piedra naar het Expoterrein

Voor we naar de Puente de Piedra fietsen, gaan we nog even langs de La Seo del Salvador – Catedral. Voor de deur was het erg druk. Er wordt op zaterdag veel getrouwd in deze kerk. Wij komen er om de mooie toren en zijkant (mudéjar-stijl) op de foto te zetten.

Vanaf de Puente de Piedra (de oude brug over de Ebro) hebben we de Cathedral del Pilar nog een keer mooi op de foto gezet. De brug is alleen toegankelijk voor voetgangers en bussen en taxi’s.

Langs de Ebro fietsen we naar het Expoterrein uit 2008. Het voormalige Terre van de Expo 2008 is nu in gebruik als een multifunctionele wijk voor kantoren, cultuur en recreatie.

Opvallende onderdelen van het terrein zijn het openbare stadspark van Luis Buñuel. Terwijl wij er fietsen, geeft een jonge fietsacrobaat een leuk showtje.

Je vind er o.a. het grootste zoetwateraquarium van Europa, de Ciudad de la Justicia (gerechtsgebouwen van Zaragoza). het Pabellón Puente (Brugpaviljoen) dat is ontworpen door Zaha Hadid en nu in gebruik voor Mobility City (siësta van 14:00 – 16:00 uur), de druppelvormige watertoren en het Palacio de Congresos de Zaragoza (congres- en tentoonstellingscentrum met ervoor het El Alma del Ebro (De ziel van de Ebro) met een opvallende sculptuur van Jaume Plensa.

Ook van dit moderne gezicht van Zaragoza hebben we weer erg genoten. Als laatste fietsen we over de Puente del Tercer Milenio (Brug van het derde Milennium) weer terug naar de camping.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

De Pyreneeën over

Uitgelicht

Lescun – Camping du Lauzart

Zondag 25 oktober 2026

Vanochtend eerst heerlijk uitgeslapen. We vertrekken aan de – voor ons – late kant. Om 9:30 uur bellen we eerst om de jarige Lot (onze kleindochter is drie jaar geworden) te feliciteren. We hebben thuis al cadeautjes gekocht en die mag ze nu uitpakken. Ze is blij met onze cadeautjes maar met het cadeau van haar ouders is ze superblij: Een echte “trapperfiets”..

Na het servicen van de camper doen we boodschappen bij de Lidl en rijden we over een mooie weg binnendoor naar Lescun.

Lescun ligt in de Franse Pyreneeën en vlakbij het dorpje zelf staan we voor twee nachtjes op camping du Lauzart. We gaan van hieruit wandelen in de schitterende omgeving van de Pyrenees Atlantic.

Camping du Lauzart

Morgen belooft het mooi weer te worden terwijl het nú zachtjes regent. Maar we vermaken ons prima in de camper.

Omgeving camping du Lauzart (3:26)

Als we ‘s avonds wat TV kijken in de camper, komt bij “Dit was het nieuws” een grap voorbij die misschien wel een leuke spreuk voor achter op een camper zou kunnen zijn: “Leef nu, rollator…” (TV – kijken doen we op onze iPad).

Plateau Sanchèse

Maandag 26 oktober 2026

Bij het opstaan is het al heerlijk weer. We ontbijten rustig en zetten de fietsen klaar voor een ritje van drie kilometer (onderweg hebben we wel “heuveltje“) naar de parkeerplaats bij Napia.

Hiervandaan lopen we naar het Plateau van Sanchèse. Prachtig plateau om te wandelen tussen de bergmassieven van de Pyreneeën en er is ook een waterval met twee kleine stroompjes. Schitterende omgeving en heerlijk rustig. Je voelt je hier even helemaal van de wereld.

Als we thuiskomen na onze wandeling, komen we bij de camper nog een andere wandelaar tegen. Het is een rups van de Meriansborstel (Calliteara pudibunda), een opvallende soort nachtvlinder uit de familie van de spinneruilen. Hij eet o.a. graag berkeblaadjes en verpopt zich tot een cocon waar in de lente een nachtvlinder uitkomt.

Vanavond eten we mee bij Gîte op de camping. We hebben zoiets nog niet eerder gedaan. Het was een eenvoudige maar voedzame maaltijd: een soufflé vooraf, rijst met een droge kipfilet en champignonsaus en een soort appelcake toe.

Canfranc – Artieda

Dinsdag 27 oktober 2026

Van een aantal volgers kregen we de vraag of het mogelijk is om met een wat grotere camper mogelijk is om naar de camping te rijden. Dat is lastig in te schatten. Ik heb daarom een filmpje gemaakt van de terugweg van de camping naar de grote weg. Het filmpje wordt afgespeeld op dubbele snelheid. Kijk en oordeel zelf. Je ziet op dit filmpje ook even kort hoe een motorrijder is omgevallen toen hij moest afremmen voor een auto bij een haarspeldbocht. Hij kon daarna gewoon de weg vervolgen.

Route van Camping du Lauzart naar de N134

Canfranc Estaçion

We vertrekken vandaag richting Spanje en gaan via de N134 / N330 en de tunnel van Somport (lengte 8800 m) de Pyreneeën over. Net als we de tunnel door zijn nemen we de afslag naar Canfranc Estacion. We parkeren de camper achter het station.

Het station dat hier ligt, is gebouwd aan een spoorwegtunnel die tussen 1908 en 1915 (vertraagd door WO I) is gebouwd en geopend is op 19 juli 1928.

In de tijd van de Spaanse burgeroorlog en WO II speelde het station ook een belangrijke rol o.a. bij de Jodenvervolging. Via deze link krijg je meer uitgebreide info over dit station.

De spoortunnel verbond het Franse en Spaanse spoorwegnet van Pau naar Zaragoza. Nadat een ontsporing in Frankrijk de brug van L’Estanguet verwoestte (en die niet is hersteld ) is de tunnel niet meer gebruikt en werd het treinstation een soort van spookstation.

Het oude station is inmiddels prachtig gerestaureerd en nu in gebruik als 5-sterren hotel. In 2022 bezochten we het oude station ook al en toen was men nog volop bezig met het herstel van de oude glorie.

Als we rond het gerestaureerde hotel lopen, zien we dat er allerlei oude elementen van de vroegere spoorweg in de nieuwe architectuur zijn opgenomen. Het is een prachtig complex geworden. Vlak achter het station – nu hotel – ligt bovendien ook een nieuw aangelegde camperplek.

Er zijn wel plannen om de spoorlijn en de tunnel in de toekomst te renoveren voor een mogelijke heropening van de internationale verbinding tussen Zaragoza en Pau.

Artieda

Op weg richting Zaragoza overnachten we op een campinkje bij Artieda. Als we er omstreeks half twee aankomen, staan er pas twee campers.

Camping Artieda

We staan hier op een prachtig plekje met uitzicht op de Valle del Aragón. Arie en Caroline: Bedankt voor de tip. Het schijnt dat van deze plek ook regelmatig gebruik wordt gemaakt door lopers van de Camino. We hebben ze vandaag nog niet ontmoet.

Het betonnen gebouw (waterbeheer ??) wordt gebruikt door actiegroepen (zie foto’s) die zich verzetten tegen het verhogen van de stuwdam (Yesa No) in de Aragón rivier, tegen Israël (Pro Palestina) en het in de steek laten van oorspronkelijke bevolking van de West Sahara (Free Sahara from Morocco). De tekst op de blauwe mural luidt vertaald:

“Het verdedigen van het land is geen misdaad, het is een recht. Artiedo geeft niet op.”

Het zonnetje schijnt heerlijk en we zitten in een t-shirtje buiten voor de camper van het lekkere weer te genieten. We luieren en lezen tot het tijd is om voor de camperplaats in te checken bij de bar in het dorpje naast de camperplaats om daar het “menu del dia” te gaan eten.

Helaas… geen “menu del dia”. De herberg blijkt gesloten. Er wordt in een ruimte gesleuteld aan iets wat een hele grote boiler lijkt. We krijgen te horen dat de bar pas na 19:00 uur open gaat. We lopen terug door het leuke dorpje en Agnes fixed zelf een lekker maal (heerlijke bietensalade). In het dorpje treffen we op de huizen ook weer veel “revolutionaire” teksten aan.

Bij de camper gekomen, is er nog wel tijd om wat foto’s te maken van de dramatische avondlucht.

Artieda

Woensdag 28 oktober 2026

Vandaag plannen we een rustig dagje waarin we weinig doen. Het is deze reis voor het eerst dat we buiten in het zonnetje ontbijten. Lekker hoor!

Ontbijt in de zon

De rest van de ochtend “rommelen” we wat bij de camper… lezen een boek… hebben even contact met het thuisfront… en ik zet wat filmpjes op You Tube (zie hierboven).

Omdat we gisteravond niet konden inchecken bij de bar en ook daar niet gegeten hebben, gaan we omstreeks 13:30 uur naar de auberge om er te lunchen en in te checken. Nadat we dat hebben gedaan, wandelen we nog even door het dorpje.

Het oude Romaanse kerkje is helaas gesloten. Er zou een oude mozaïekvloer in moeten liggen die we wel hadden willen bekijken.

De bewoners (het zijn er nog 92) van het kleine (hooggelegen) dorpje doen hun best om de huizen en straten met van alles op te vrolijken. Ze gebruiken er veel geverfde stenen bij.

We ontdekken ook nog meer muurschilderingen die veel verzet uitstralen. Het wordt vooral veroorzaakt door de onzekerheid t.a.v. de stuwdamuitbreiding. Die zou al het land onder water zetten. De andere reden voor verzet is het feit dat Artieda al eeuwenlang niet tot een bepaalde gemeente hoort. Het is bijvoorbeeld niet geregeld waar bewoners bij calamiteiten zoals ziekenhuisopnames terecht kunnen. Artieda is door het verzet van haar vooral jonge bevolking bekend in heel Spanje.

‘s Middags luieren we onze tijd vol. Morgen gaan we verder richting Zaragoza.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Van Bergerac naar Lourdes

Périgueux – Bergerac

Donderdag 22 oktober 2026

Van verschillende mensen gehoord dat Bergerac een leuk stadje is om te bezoeken. Daarom rijden we vandaag slechts 59 km verder naar het zuiden en parkeren we ons huisje op wielen op camping La Pelouse aan de Dordogne bij Bergerac.

Na een kopje thee en koffie doen we eerst wat klusjes. Agnes maakt gebruik van de wasmachine en droger en Jan vervangt de waterpomp die er toch mee gestopt is. Gelukkig hebben we altijd een reserve waterpomp bij ons en na een half uurtje zit de nieuwe pomp erin en werkt alles weer naar behoren. De kapotte pomp is nog maar een jaar oud terwijl de vorige daarvoor het vier jaar had uitgehouden.

Bergerac

Na een lunch in de camper (het zonnetje is dan even weg) lopen we langs de Dordogne naar de stad. Er zijn in Bergerac drie korte labcaches die we lopen om het stadje te bekijken. De eerste labcache brengt ons naar de oude brug die la Madeleine (faubourg van Bergerac) met Bergerac verbindt. Deze wijk was vroeger vooral bekend door de keramiek fabriek die er stond.

Over de Oude brug (zo wordt de brug zelf ook in Bergerac genoemd) lopen we binnenstad in. Het stadje oogt gezellig, heeft meerdere kleine pleintjes en veel oude vakwerkhuizen (met bakstenen). We passeren twee standbeelden van Cyrano de Bergerac (die dus niets met Bergerac te maken heeft) en vinden de eerste wateraangedreven “dynamo” die de stad van elektrisch licht voorzag: Moulin des Cinq Cannelles.

Moulin des Cinq Cannelles

Sinds enige jaren organiseert Bergerac jaarlijks een festival voor street art. Dat heeft er voor gezorgd dat er hier en daar prachtige muurschilderingen zijn te vinden in de stad. De tweede labcache wijst ons de weg naar vijf prachtige exemplaren.

Op weg naar één van die murals komen we langs de Notre Dame de Bergerac. Van binnen maakt het sobere grijze interieur van deze kerk een verrassende indruk op ons.

Al met al genieten we weer volop van dit mooie stadje.

Bergerac – Lourdes

Vrijdag 23 oktober 2026

Het weer is vandaag erg wisselvallig. Veel regenbuien. We rijden vandaag van Bergerac naar Lourdes. Maar niet nadat we eerst weer een nieuwe reserve waterpomp hebben gekocht. Vlak buiten aan de rand van Bergerac is een grote camperzaak Passion Camper Car waar we een nieuwe waterpomp halen maar gelijk ook nog wat andere spulletjes. We worden er goed geholpen. Deze zaak is echt een aanrader!

Het is meer dan twintig jaar geleden dat we al eens eerder in Lourdes waren. Toen nog met de auto en tent. Nu dus met de camper.

Onderweg…

We rijden in een rustig tempo over wat kleinere wegen naar de camperplaats in Lourdes en komen daar omstreeks 16:15 uur aan.

Vertrek naar Pic du Jer

Vlakbij de camperplaats is ook de tandradbaan naar de Pic du Jer (ook de naam van onze camperplaats). Vanaf deze Pic schijn je een prachtig uitzicht te hebben over Lourdes en de Pyreneeën. Als we er ‘s avonds heenlopen. blijkt dat de tandradbaan vanwege de weersomstandigheden vandaag niet heeft gereden. We gaan kijken of hij morgen wel rijdt, dan gaan we met het treintje naar boven en wandelen terug.

Behalve het vriendinnetje van de chauffeur zijn we de enige passagiers

Nu pakken we er de bus (Ligne 4) naar de Grotte des Apparitions in Lourdes. We mogen gratis mee want de betaalautomaat in de bus is kapot.

In het centrum van Lourdes bij de Basilique de Notre Dame de Rosaire is nog behoorlijk druk. Ondanks het regenachtige weer is het druk in de grote winkelstraat. In vrijwel alle winkels zijn er flacons, flessen en jerrycans te koop om het heilige bronwater van Lourdes in op te vangen en mee te nemen. Ook de hoeveelheid beelden (in allerlei formaten) van Maria is onafzienbaar. Ook andere heiligen (we zagen beelden van veel pausen) zijn te koop voor de gelovigen.

Blijft natuurlijk het assortiment aan kaarsen dat overal wordt aangeboden. We zagen kaarsen in allerlei formaten. Er waren er bij van meer dan € 300, die later in de kaarsenkapel stonden te branden.

We hebben nog een deel van een mis bijgewoond in de Notre Dame waar het ook ‘s avonds nog erg druk was. Toen het buiten wat droger werd. zijn wij nog even langs de grot gelopen waar Maria achttien keer aan Bernadette is verschenen. Ook hier stonden ondanks de regen nog steeds mensen in de rij.

We sluiten de avond af met een bezoek aan de kaarsen-kapel waar nog steeds kaarsen worden aangestoken.

Op de foto’s is te zien dat het kasteel van Lourdes baadt in het rose licht. Overal waar we de afgelopen week hebben gereisd wordt er veel aandacht besteed aan het feit dat oktober de maand is waar aandacht is voor borstkanker. Op veel plekken zijn allerlei voorwerpen (soms hele gebouwen) in roze stof of papier gewikkeld.

Grotte des Apparitions

Omdat lijn 4 niet meer rijdt, lopen we terug naar de camperplaats. Morgen weer een dag.

Lourdes

Zaterdag 24 oktober 2026

Vandaag doen we een dagje Lourdes maar nu met beter weer dan gisteravond.

Vanmorgen lopen we om 11:00 uur eerst naar de tandradbaan Pic du Jer. Gisteren was de Pic du Jer gesloten vanwege het regenachtige weer maar vandaag schijnt de zon. De steile baan brengt ons in een kwartiertje naar boven. Daar moeten we nog een stukje lopen om het kruis op de top (950 meter) te bereiken.

Het was onze bedoeling om lopend naar beneden te gaan. De voetpaden van de Pic du Jer naar beneden bleken echter afgesloten. Het slechte weer van de laatste dagen had de veiligheid in gevaar gebracht (losliggende stenen e.d.). We gaan dus met de tandradbaan weer naar beneden.

In plaats van de bergwandeling doen we nog een labcache in Lourdes met vragen rond de kerkgebouwen. We komen hierdoor nog op een aantal plekken waar we nog niet eerder waren. Eentje daarvan is de moderne kerk die tussen 1956 en 1958 onder de grond is gebouwd voor de Notre Dame ter gelegenheid van het honderdjarig jubileum van de verschijningen.

De basiliek van Sint Pius X doet denken aan een omgekeerd scheepsruim. De afmetingen zijn indrukwekkend (191 meter lang en 61 meter breed). Het wordt ook wel de grootste crypte ter wereld genoemd. De basiliek biedt plaats aan 25.000 mensen.

Ook wandelen we nog rond bij de grot waar Maria verschenen zou zijn en kijken onze ogen uit naar de mensen die hier komen uit werkelijk alle delen van de wereld. Eenmaal terug bij de camper zitten we ook nog even lekker buiten. De temperatuur is prima.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Van Chartres naar Périgueux

Uitgelicht

Chartres – dag 1

Zondag 18 oktober 2026

We zijn allebei na een prima nacht al vroeg wakker en over de lege zondagswegen (op honderden marathonlopers na vlakbij Rouen) komen we rond 11:00 uur aan op onze overnachtingsplek in Chartres. We kiezen voor het gemak van de camping en laten de gratis plekken voor de deur voor andere camperaars.

Na een vroege lunch lopen we in een kwartiertje naar het historische centrum van Chartres. De wandelroute (verkrijgbaar bij de receptie van de camping) voert ons langs een aantal kerken – vast een zondagsroute – en een mooie markthal naar de prachtige kathedraal die op een heuvel hoog boven Chartres uittorent.

Église St. Pierre

De eerste kerk op onze route (Église St. Pierre) valt tegen. Alleen het koor van de kerk is beschermd tegen de duiven die alles onderschijten. Jammer. De kerk is best wel de moeite waard om te restaureren.

De volgende kerk, de Église St. Aignan, vinden we best bijzonder met z’n geschilderde wanden. Deze rooms-katholieke kerk krijgt er een beetje een oosterse uitstraling door. De gebrandschilderde ramen zijn prachtig.

Markthal groentemarkt

Via de oude markthal komen we bij de grote kathedraal van Chartres. Het is vooral deze kathedraal waarom naar Chartres zijn gereden.

Kathedraal Chartres

Het beroemde labyrint is in 1200 aangelegd in het middenschip van de kathedraal. Het heeft een diameter van bijna 13 meter en een wandelpad van 261,5 meter lang.

We wilden heel graag het beroemde labyrint met eigen ogen zien. Er zijn allerlei niet bewezen theorieën over het ontstaan van dit labyrint. Over dit labyrint in de kathedraal kun je een leuk artikel vinden op deze website. Je vindt hier ook foto’s hoe het labyrint er uitziet zonder stoelen. De tweede foto hierboven is één van de vele putdeksels die je om de kathedraal kunt vinden. Het labyrint zelf kan alleen op vrijdag gelopen worden maar desondanks vinden we het de moeite waard om het vandaag te bekijken.

Er is in de kathedraal nog veel meer moois te zien. Wij zijn vooral onder de indruk van de fantastische gebrandschilderde ramen en het reliëfwerk dat het koor omvat: 100 meter lang en 7 meter hoog. Geweldig.

We doen in en buiten de kerk een labcache en komen op die manier veel te weten over het ontstaan van de kathedraal. Het valt ons op dat de buitenkant van de kathedraal een rommelige indruk maakt met alle verschillende bouwstijlen. Ook zien we veel beschadigingen. Jammer. Aan de achterkant van de kathedraal was een dame bezig met een fotoshoot. Ik mocht ook een kiekje maken…

Moegelopen gaan we weer terug naar de camping en nemen het er nog lekker even van. Wel jammer dat ons campertje in de schaduw staat. Het zonnetje schijnt nog lekker tot een uur of half zes.

Chartres – dag 2

Maandag 19 oktober 2026

Het was voor het eerst koud. 2°C. Voor alle zekerheid vannacht de verwarming op 10°C. om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water laat vallen.

Na een prima nacht rustig aan gedaan en wat gerommeld rond de camper. Tijdens de afwas een tip gekregen voor een klein kacheltje dat onze camper vol warme lucht blaast op 500 W.

Dus de fietsen eraf en naar een grote bouwmarkt in de buurt en een kacheltje gekocht voor € 14,80. Het werkt wel maar maakt wel wat veel geluid en doet het alleen als we ergens aan de stroompaal staan. Maar goed… alle kleine beetjes helpen om gas te besparen.

Na deze aankoop rijden we door naar het Maison Picassiete waar iemand z’n hele leven heeft gewijd aan het be-mozaïeken van zijn huis en tuin. Helaas… de informatie die we via het internet hadden gevonden, bleek onjuist. Het Maison was op niet op maandag geopend. We komen er een volgende keer voor terug.

We zetten de fietsen vlakbij de trap naar de kathedraal op slot en zwerven tot ongeveer 15:00 uur aan de hand van wat andere labcaches door oud-Chartres.

We eten onze boterhammen op in de kathedraal (warmer dan buiten) en ontdekken daar dat we toch in het koor kunnen wandelen.

Achter het spreekgestoelte (met vier byzondere koperen koppen) is een doorgang waarlangs je het koor kunt bekijken.

De rest van de middag vermaken we ons in en om de camper. Morgen reizen we weer verder en maken weer een sprongetje richting het zuiden.

St. Amand-Magnazeix

Dinsdag 20 oktober 2026

Vanochtend wakker geworden met regen en omdat het blijft regenen, vertrekken we vroeg. Beter om te rijden in de regen dan af te wachten. Via Orleans en Vierzon rijden we over de A20 richting Limoges richting onze overnachtingsplek van vandaag.

We tanken (gewoon volle tank – we horen verhalen over lange rijen en dieseltekort) bij een tankstation van Le Clerc en doen boodschappen bij een Lidl.

Camperplaats St. Amand-Magnazeix

Om 13:30 stoppen we bij St.-Amand-Magnazeix. Prachtige gratis camperplek.

We maken een korte wandeling door het dorpje (iets van 25 huizen groot) en lopen even over het best wel grote kerkhof. We zagen op de Michelinkaart dat hier iets bijzonders staat. Het is een “Lanterne des mortes”. Het is een torentje dat boven het kerkhof uitsteekt met bovenin een lantaarn die ‘s nachts “de dolende zielen” de weg wijst.

We vinden het kerkhof ook bijzonder omdat er allemaal glazen serres te vinden zijn waarin zich graven bevinden.

Omdat onze waterpomp kuren heeft, kijk ik die ook nog even na. Na controle doet ie het gewoon weer. Ik laat de reservepomp nog even in de krat zittten.

Campertje…

De rest van de middag zitten we heerlijk in het zonnetje. In de loop van de middag loopt de camperplaats aardig vol. De bus van de Zwitserse post heeft een Nederlands nummerbord en van de eigenaar hoor ik dat hij al drie jaar de bus als camper gebruikt. Bijzonder plaatje.

Périgueux

Woensdag 21 oktober 2026

We vertrekken na een rustig ontbijt door de regen (hier en daar fikse buien) en komen in Périgueux aan met een mager zonnetje. We zien op het weerbericht dat er nog twee flinke buien aankomen. De eerste bui wachten we af in de camper en dan gaan we de stad in.

Het beproefde recept: We bezoeken de oude binnenstad van Périgueux aan de hand van een aantal labcaches. Het is toch elke keer weer verrassend hoe simpel het werkt. We krijgen de leukste plekjes van de stad op een presenteerblaadje aangeboden.

De eerste labcache laat ons vooral de oude binnenstad zien rondom de kathedraal. Deze dateert uit de 12e eeuw. De huidige architectuur heeft veel weg van de Byzantijnse architectuur. De klokkentoren in dezelfde stijl is 60 meter hoog. Door alle koepels heeft het gebouw een oosterse sfeer die ons deed denken aan de moskeeën we in Turkije bezochten.

De oude binnenstad is erg sfeervol en heeft kleine pleintjes en smalle straatjes met leuke winkeltjes. De tweede regenbui hebben we even afgewacht in een cafeetje met een kop thee en koffie.

Périgueux heeft ook een Romeins verleden en we ontdekten zelfs de restanten van een Romeins amfitheater. Het Gallo-Romeins museum is zeker ook de moeite waard maar hebben wij wel overgeslagen omdat we vorig jaar al veel oude villa’s hebben bezocht op Sicilië.

Hoewel de dag begon met veel regen, sluiten we m toch weer af met een heerlijk zonnetje.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Op weg naar het zuiden

Uitgelicht

Delft – Sas van Gent

15 oktober 2026

We vertrekken weer. Dit keer voor een langere reis naar het zuiden waar we door Frankrijk richting Spanje en Portugal gaan reizen. We zullen proberen om elke woensdag en zaterdag hier verslag te doen van onze avonturen.

We beginnen de reis met een kopje koffie bij zoonlief Casper die vandaag 40 jaar wordt en vertrekken richting het Zuiden.

We vinden het niet erg om te vertrekken omdat we elkaar thuis niet kunnen verstaan door de herrie die veroorzaakt wordt door de bouwlieden die de kopgevels van onze flat aanpakken. Nieuwe voegen, nieuwe muurankers, nestkasten voor de gierzwaluwen en vleermuizen en zowaar isolatie. We zijn er blij mee maar de herrie zijn we liever kwijt dan rijk.

Ons huis in de steigers

We kiezen voor de Zeeuwse route en rijden door de (gratis) Westerschelde tunnel naar camperplaats “‘t Eiland” in Sas van Gent. Hier zitten we nog lekker even een poosje met een warm zonnetje (bijna) aan het water dat ons morgen richting Gent gaat brengen.

Ons “reisaltaar” is verrijkt met een echte edelstenenboom uit Duitsland. Met dank aan Rosemarije, Jelmer, Jochem en Tobias.

Ons “reisaltaar” voorin de camper

Sas van Gent – Arras

16 oktober 2026

Het is 9:00 uur als we vertrekken uit Sas van Gent. In een rustig tempo doorstaan we wegomleidingen bij Gent en de ochtendspits tot aan Arras waar ook het zonnetje een beetje doorbreekt.

De vorige keer dat we Arras bezochten, was de stad ondergedompeld in kerstsfeer. Nu willen we Atrecht (In Nederland bekend van de Unie van Atrecht uit 1579) zonder al deze opsmuk bekijken.

Place des Héros

We lopen een labcache door de stad waarbij we veel bezienswaardigheden ontdekken. De stad is vooral bekend door twee pleinen met mooie gevelrijen. Het Place des Heros is het gezelligst met z’n terrasjes en het mooie stadhuis waarin ook het Office de tourisme is gehuisvest.

Als we hier even een kijkje nemen, komen we ook de Géants van Arras tegen. Deze grote reuzen komen tevoorschijn op grote evenementen in Arras en dansen dan door de straten. Ze staan o.a. symbool voor de wederopbouw van de stad omdat ze tijdens beide wereldoorlogen vernietigd zijn door bombardementen en daarna weer opnieuw zijn gebouwd.

Het Grand’Place heeft ook schitterende gevels maar is nu vooral bekend door het grote reuzenrad dat daar staat. De grote parkeerplaats komt de gezelligheid niet ten goede.

Op veel plekken in Arras vind je ronde metalen plaatjes met een rat er op afgebeeld. De rat is een officiële en geliefde mascotte van Arras. “Arras” wordt in het Frans uitgesproken zonder de ‘s’ (Arra), wat klinkt als à rat (naar de rat). Je vindt het symbool van de rat op verschillende plekken. Ook op het stadhuis zijn sculpturen van ratten verwerkt.

Ons viel vandaag op dat er veel gebouwen zijn die gerestaureerd of gerenoveerd worden. De complexen van de grote kathedraal die we in 2023 nog wel konden bekijken, zijn nu allemaal gesloten en staan in de steigers.

La Citadine

Opvallend vinden we ook de kleine busjes die we overal in de binnenstad zien rijden. Het zijn Citadines… gratis en ecologisch vervoer in Arras. Goede regeling. Elke twaalf minuten komt de bus voorbij.

Wij wandelen weer terug naar de camperplaats en nemen nog gauw een lekkere warme douche voordat het om 16:00 uur gaat regenen.

Arras – Neufchâtel-en-Bray

17 oktober 2026

Als we de camperplek in Arras verlaten, rijden we eerst naar Carrière Wellington. Dit museum ligt onder de grond. Het is de toegang tot een gangenstelsel dat zich onder de straten van Arras bevindt.

Ingang Carrière Wellington

De grote zalen waren vroeger onderdeel van een oude steengroeve waar men kalksteen won. In de laatste jaren van WO
I werden de ruimtes verbonden door een gangenstelsel dat door mijndeskundigen uit Nieuw Zeeland werd gegraven om er 24.000 Britse militairen te kunnen verbergen.

Arras bevond zich zo dicht bij het front met de Duitse loopgraven dat men een verrassingsaanval voorbereidde door de Britse soldaten bij een aanval achter de Duitse linies naar boven te laten komen.

In eerste instantie was de verrassingsaanval succesvol. De Duitsers herstelden zich echter snel en de slag om Arras ontaardde in een bloedbad.

De Tommy-helm diende als bescherming…

Tijdens de rondleiding (Frans- en Engelstalig) met een Nederlandse audioguide en Tommy-helm op het hoofd hoorden we anderhalf uur lang alle bijzonderheden. Hierna waren we ook weer blij om bovengronds te komen omdat het toch wel erg fris was (11 ° C. ). Arie en Caroline: Bedankt voor de tip. Het was zeker de moeite waard.

Camperplaats Neufchâtel-en-Bray

Om 14:00 uur komen we na een fraaie rit aan bij de camperplaats in Neufchâtel-en-Bray waar we nog een paar uurtjes lekker in het zonnetje zitten. Prima dagje weer.

Pieterpad op de fiets 2

Uitgelicht

Hardenberg – Lochem

17 september 2026

Vandaag opnieuw een pittige afstand, van Hardenberg naar Lochem.

Hardenberg aan de Vecht in de ochtend

Ik vertrek omstreeks 8:00 uur. Het schemert nog een beetje als ik Hardenberg uit rijd. Het begin van de route gaat door en langs de Overijsselse Vecht.

Er is weer – voor wie het wil – van alles te zien. Ik geniet wel van het steeds wisselende landschap. De dag begint vrij bewolkt, ook de zonnebloemen laten het hoofd hangen.

Bij de stuw van Junne is behalve een sluis ook een vissentrap aangelegd. Als ik hier zo fiets, valt het me op dat ik vandaag heel vaak op hetzelfde traject fiets als de wandelaars van het Pieterpad.

Ik passeer zo nu en dan mooie landhuizen maar kom ook een piraat tegen die uit een oude boomstam is gehakt.

Sallandse Heuvelrug

Vandaag passeer ik de Sallandse heuvelrug. Prachtig landschap met hei, een kleine zandverstuiving maar ook met geniepige hellinkjes (Lemelerberg) voor iemand die alleen in ECO wil blijven rijden…

Bij Holten kom ik iets bijzonders tegen. Achter het station ligt het Wereldtijdpad. Aan paaltjes met een jaartal zitten draaiende blokken waarop hoogtepunten uit dat jaar staan vermeld. Ook zijn er grote draaitafels met algemene geschiedkundige zaken. Dit is initiatief is ooit bedacht als het Millenniumpad.

Achter het station staat een kunstwerk dat een grote boomstronk moet voorstellen. De plaquette legt uit waarom.

Reuzenzwam

In Lochem moet ik wachten omdat mijn gastadres er nog niet is. Omdat het nu toch echt begint te regenen, schuil ik even bij een restaurant om de hoek tot de gastvrouw weer thuis is.

Lochem – Lent

18 september 2026

Vannacht prima overnacht bij een logeeradres in Lochem. Het werd een lang ontbijt met een gezellig gesprek. De opbrengst van deze overnachting komt ten goede van de hulp aan Oekraïne. Pas rond negen uur vertrek ik richting Nijmegen / Lent.

Even een rondje om de kerk in Lochem

Anders dan gepland, werd het vandaag mijn langste fietsdag. Het totaal aantal gefietste kilometers ging vandaag voor het eerst net over de honderd. Door een fikse tegenwind heb ik ook meer van mijn fietsbatterij gevraagd dan andere dagen. De accu bijna leeg gefietst.

Ik word aangemoedigd door de Gemeente Lochem

Desondanks is het een prima dag. Zon en heerlijke temperatuur. Voor de middagstop al even in het t-shirt gefietst. Later werd het wat frisser dus jasje weer aan. Net na Lochem werd ik al door de Gemeente aangemoedigd door een op het asfalt geschilderde kreet.

Kasteel Vorden

Pas bij kasteel Vorden kwam ik er achter dat ik met Wikiloc de route niet aan het opnemen was. Vergeten de app aan te zetten. Bij het aantal opgenomen kilometers moeten er dus nog 15 km bij zodat ik vandaag op een totaal van 101. km uitkom.

Misschien ook wel leuk om hier eens te noemen dat het aantal boze uitlatingen van boeren langs de fietspaden groot is. Nu fiets ik ook langs een flink aantal Natura 2000 gebieden. Dit zal er wel mee te maken hebben. Ik kom trouwens ook langs boerderijen waar ze de vlag goed hebben uithangen.

Ik passeer de Oude IJssel en film even kort een boer die de mais “knotst”. Wat je op het filmpje niet ziet, is dat er ook een tractor hier rondrijdt die de modder van de weg veegt met een grote borstel achter z’n tractor.

Niet lang na Zeddam (molen wordt gerenoveerd – wat staan er nog veel oude molens in Nederland) rijd ik Duitsland binnen. Geen fietsknooppunten meer maar even twee keer een “knotenpunkt”. Ze zien er net wat anders uit dan onze knooppunten. Maar gelukkig… m’n Fietsknoop app neemt ze gewoon mee. Zolang je niet te ver van de grens fietst, neemt deze fantastische fietsapp ook de Duitse en Belgische knooppunten mee. Het Pieterpad loopt op een paar plekjes door Duitsland en soms precies op de grens.

Op de Duitse grens passeer ik de De Wild / Oude Rijn. Aan de ene kant van de brug is het De Wild en natuurlijk heb ik de Oude Rijn op de foto gezet 😉. En inderdaad… Lobith ligt vlakbij.

Ik kom vandaag trouwens erg veel wandelaars tegen met een rugzak waarvan ik vermoed dat ze dit weekend een stuk van het Pieterpad lopen.

In de Bijland (zandwinningsgebied) staat een groot kunstwerk op de plek waar vroeger een Romeins Castellum stond. Het is de plek waar waarschijnlijk De Waal en de Rijn splitsen. Ter ere hiervan deze dame van Cortenstaal die bij hoog water dus in het water staat.

Fietspontje bij Nieuw Millingen

Bij Millingen aan de Rijn steek ik de rivier over met een fietspontje en fiets ik met een frisse tegenwind over de Waaldijk naar Lent waar ik weer gastvrij wordt onthaald en overnacht bij iemand van Vrienden op de fiets.

Nijmegen – Feerwerd – Delft

19 september 2026

Na opnieuw een prima nacht bij mijn gastadres in Lent, fiets ik om 8:35 uur over het fietspad van de spoorbrug naar het station van Nijmegen. Nog even een afscheidsfoto gemaakt vanaf de brug met zicht op de Rijnkade. In de verte de Waalbrug waar ik gisteren over fietste naar Lent.

Zicht op Nijmegen

Zonder problemen zet ik m’n fiets op de trein naar Zwolle waar ik overstap op de trein naar Groningen.

Fiets op de trein

Bij controle blijkt dat ik volgens de conducteur heb ingecheckt bij een Arriva paal (is niet zo) terwijl ik in een NS trein zit. Ik krijg het advies om in Zwolle bij een Arriva paal uit te checken maar dat lukt niet. Het lukt wel om bij de NS in te checken. Thuis maar eens kijken hoe ik dat oplos.

Meer fietsers op de trein naar Groningen

In de trein ontmoet ik andere fietsers die een rondje gaan fietsen in Drenthe. Even gezellig mee zitten kletsen en nog wat tips gekregen voor een volgende tocht. Ik moet natuurlijk ook het tweede deel van de Pieterpad route nog fietsen (volgend jaar 😉).

In Groningen is het even zoeken hoe ik met fiets en bepakking het station kan verlaten. Hoewel het niet de bedoeling is, ben ik via het busstation op het gewone fietspad gegaan.

Postadres is Feerwerd

Langs het Reitdiep is het ook lekker voor de wind fietsen naar Feerwerd waar de camper staat. Vlak voor de aankomst moet ik me toch nog even in het regenpak hijsen. M’n derde buitje van deze week. Ik kan terugkijken op een heerlijk fietsweekje!

Maar voor de camperplaats staat dit bord 😟

In Aduarderzijl / Feerwerd heeft men prima op de camper gepast. Ik zet m’n spullen in de camper en de fiets achterop. Om 15:30 uur arriveer ik weer in Delft.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Pieterpad op de fiets 1

Uitgelicht

Pieterburen – Garnwerd

14 september 2026

Vorig jaar ging Agnes op bezoek bij haar vriendin in Noorwegen. In die week heb ik toen ( camper mee) de Elfstedentocht gefietst. Camper mee betekent dat je elke avond weer naar de camper terug gaat. Hierdoor fietste ik bijna de dubbele afstand van de Elfstedentocht. Het fietsen van wat grotere afstanden is me goed bevallen. Daarom dit jaar opnieuw een fietstocht alleen (Agnes houdt niet van grote stukken fietsen).

Feerwerd

Via Sjaak (zwager) hoorde ik van de fietsknooppuntenroute langs het Pieterpad. Deze week hoop ik een flink stuk van deze route te fietsen. De camper staat bij de familie Kuiper in Feerwerd en daarvandaan ga ik afzakken naar het zuiden.

Vandaag heb ik deel 1 van deze knooppunten route gedaan. Alleen… deze eerste keer even in omgedraaide volgorde omdat ik eerst nog een boodschap moest doen in Groningen.

Via Winsum, Eenrum (en nog veel meer kleine dorpjes) ben ik vandaag naar de Waddenzee en Pieterburen gefietst.

Aardappelen rooien

Fietsend over het Groningse platteland zie je dat er op veel plaatsen hard gewerkt wordt om de aardappeloogst binnen te halen.

Na een drankje op het terras bij het startpunt van het Pieterpad, ben ik een kortere route teruggefietst naar Schaphalsterzijl waar ik de veerpont naar Aduarderzijl neem.

De veerboot is een verrassing! Niet gewoon even oversteken maar het blijkt een vaartocht over het Reitdiep te zijn van bijna twintig minuten. Een cadeautje!

Reitdiepveer

Morgen zak ik echt af naar het Zuiden. De camper mag hier blijven staan en ik ga gebruik maken van overnachtingen bij Vrienden op de Fiets!

Garnwerd – De Kiel

15 september 2026

Vanochtend al vroeg wakker na een slechte nacht in de camper… veel muggen. Nadat ik de klamboe heb opgehangen, heb ik uiteindelijk een goede nacht. Toch zoals altijd al om 6:00 uur wakker.

Om 7:00 uur vertrek ik uit Feerwerd richting Groningen. De akkers ogen nog een beetje heiig maar ik zie al wel de zon voorzichtig boven de horizon uitkomen.

Eenmaal in de stad Groningen zelf (druk met studenten, leek Delft wel) nadat ik de toren van de AA kerk op de foto heb gezet, begint langzaam de zon mee te doen.

Als ik Groningen ben gepasseerd (veel wegomleidingen), kom ik al gauw in de Drentse bossen en gaat het jasje uit. Het is een prima fietsweertje geworden. De knooppuntenroute brengt me door prachtige bossen en ik kan zelfs nog een hunebed op de foto zetten. Op een gegeven moment kom ik midden in het bos een stel koeien tegen die daar liggen te herkauwen. Vreemd gezicht… je verwacht ze in de wei.

Het is wel goed dat ik deze week met m’n helm op fiets. Het regent bij elk windbriesje eikels uit de bomen. De herfst is begonnen.

Wel waait er een pittig tegenwindje waardoor ik me een beetje zorgen maak of m’n fietsbatterij voldoende vermogen kan leveren. Ik fiets de hele route in de ECO stand. Achteraf haal ik de 95 km met gemak. Met deze wetenschap ben ik wel blij, want dan hoef ik me de komende dagen geen zorgen te maken. Vandaag was de route het langst (denk ik) van alle dagen.

Onderweg kom ik ook nog een akker tegen waar de hennepplant wordt geteeld. Het is voor industriële doeleinden. Nog niet zo vaak gezien. Op andere akkers liggen enorme hoeveelheden uien te drogen in de warme zon. Zelfs de hei staat hier in bloei.

Als ik bij De Kiel aankom bij mijn overnachtingsadres van Vrienden op de Fiets, is het pas kwart over drie. Ik ben veel te vroeg want ik word pas om 18:00 uur verwacht. Gelukkig kan ik wat eerder komen en wordt gastvrij onthaald. Voor het standaardbedrag van € 27,50 mag ik gebruik maken van de badkamer, het toilet, krijg ik een bed en een schone handdoek. En niet onbelangrijk: ik kan hier ook mijn batterij weer opladen. Ik ben niet de enige die hier overnacht. Er is ook nog een echtpaar uit Hengelo die het Pieterpad de andere kant op fietst. Gezellig!

De Kiel – Hardenberg

16 september 2026

Na een prima nacht op een goed bed en goed ontbijt (hoort bij de Vrienden op de Fiets service en is in het standaardbedrag inbegrepen) vertrek ik voor de volgende etappe naar Hardenberg. Frits, bedankt voor de goede verzorging! Vandaag fiets ik een kortere route dan gisteren. Mijn einddoel is Hardenberg.

Al snel kom ik voorbij De Kiel (ik ben geen plaatsnaambord tegengekomen) bij twee grote objecten tegen. Van mijn gastheer van vannacht heb ik gehoord dat dit het Pieterpad monument moet zijn. Een aantal grote keien zijn als twee standbeelden naast het fietspad gezet. De keien passen natuurlijk wel bij Drenthe.

Oranjekanaal

Via het Oranjekanaal rijd ik naar Sleen. Het kleine dorpje heeft een enorm kerkhof met o.a. oorlogsgraven.

In de bossen staan al veel paddestoelen. Nadat ik de snelweg ben overgestoken, wordt het landelijker.

Bij de voormalige Daler Joodse begraafplaats krijg ik de eerste bui op m’n kop. De bui komt tamelijk onverwachts. Als ik het regenpak aan heb, moet ik m’n telefoon met de routebeschrijving nog veiligstellen. Ik krijg een foutmelding dat ik de powerbank even niet kan koppelen omdat er vocht in de USB aansluiting zit. Het duurt ruim anderhalf uur voordat alles weer droog is. M’n telefoon blijft het gelukkig wel doen. Toch morgen maar een reserve papiertje schrijven met de knooppunten of een waterdicht hoesje op de kop tikken.

Voormalige Daler Joodse begraafplaats

In Coevorden bij de ganzenfontein (geen foto van gemaakt) lunch ik met een stuk appeltaart en een latte. Na het stevige ontbijt bij Frits even geen trek in meer.

Vlak voor Hardenberg passeer ik nog een groot landgoed waar ik nog nooit van had gehoord: De Groote Scheere. Ik heb een verhaal over het landgoed op de foto gezet. Misschien vind iemand het interessant.

Vlak voor Hardenberg valt de tweede bui. Die zie ik gelukkig tijdig aankomen. Ik kom droog aan op mijn logeeradres.

Dit keer weer een andere ervaring met VodF. Er is niemand thuis en ik heb een uitgebreide handleiding met foto’s erbij gekregen waar ik alles kan vinden. Prima service!

Vanwege de korte afstand van vandaag, ben ik er al vroeg. Zo vroeg dat ik daarna nog even de tijd heb om vier Labcaches in Hardenberg te doen voordat ik mezelf op een Chinees trakteer 😊.

Ik kom in de stad ook nog twee Hardenbergse iconen tegen op muurschilderingen:

Op een flat staat Jan Willem Schutte alias De Klepperman. Het uitgangspunt is een oude foto van Jan Willem Schutte, die van 1918 tot 1933 de ronde deed als laatste ‘echte’ nachtwaker van Stad-Hardenberg. De klepperman waakte er ’s nachts voor dat mensen zich aan de regels hielden en fungeerde als brandwacht en stadsomroeper. ‘s Zomers kun je de klepperaar weer horen… Hardenberg wordt dan omgedoopt tot Klepperstad.

In de binnenstad staat Aaltje Kraak afgebeeld. Zij liet op 8 mei 1708 een kaars omvallen en door een harde oostenwind greep het vuur als een razende om zich heen en legde in slechts anderhalf uur tijd vrijwel het hele stadje in de as. Hardenberg telde op dat moment iets meer dan honderd, vooral houten, woningen. De schade was ook groot doordat het lang niet had geregend. Slechts vier huizen, de kerk en een schooltje op de Eiermarkt bleven gespaard.

Morgen vroeg op. Dan weer een langere afstand


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

We gaan weer op reis

Uitgelicht

Nadat we dit jaar twee keer een reis hebben afgebroken, zijn we weer een grotere reis aan het voorbereiden. Vanaf 17 oktober 2026 vertrekken we voor tweeënhalve maand.

Het zal een zwerftocht naar het zuiden worden waarbij we weer een aantal hoogtepunten willen gaan bekijken maar de route er naar toe ligt nog niet vast. We hebben het plan om het wat rustiger aan te doen dan voorgaande reizen en vooral het weer zal de route bepalen.

We zijn te volgen via Polarsteps en deze website. Het valt ons trouwens op dat er behoorlijk wat wijzigingen zijn doorgevoerd op Polarsteps. Komt het hierdoor dat we er flink wat volgers bij hebben gekregen?

Wel is het zo dat onze reisroutes altijd openbaar zijn en we leveren er tegenwoordig ook altijd een korte beschrijving/verwijzing bij van onze overnachtingsplekken.

Fotoboek

De laatste twee reizen hebben we voortijdig afgebroken. Dat is gelijk ook de reden dat je deze twee reizen (Voorjaarsreis Spanje en Ierland reis) nu in één fotoboek aantreft.

Voorheen liet ik mijn laatste fotoboek zien via de Albelligroep op Facebook. Omdat ik Facebook vaarwel heb gezegd, doe ik het nu hier. Ook zijn er een aantal leden van deze fotogroep die ons volgen vandaar ook wat technische details voor deze volgers.

Fotoboek

Het fotoboek is gemaakt op XL formaat. De gebruikte sjablonen zijn van Albelli zelf. Voor de achtergronden heb ik gebruik gemaakt van standaard vormen, de fotolijstjes komen uit kaders – effecten. De gebruikte lettertypes zijn Basic Sans Light, Priestacy en Segoe Print. Het grote lettertype op de kaft is College Halo. Wil je het fotoboek bekijken? Klik dan op de link onder de foto en doe het op een groot beeldscherm.

Camperweekend

11 september 2026 – Heijningen

Twee keer per jaar spreken we een “Camperweekend” af met Mirjam en Jan Rijn. Wij camperen dan met onze Pössl en zij met hun zelfbouw camper (Renault). Dit keer maken we een trip naar Willemstad en omgeving.

Jan Rijn is één van de roeiers die meedoet aan de sloepenrace die georganiseerd wordt ter gelegenheid van het “ Waterweekend” in Willemstad.

We vertrekken rond half één met regen uit Delft. Net als we aankomen, breekt er een waterig zonnetje door. De temperatuur is goed maar we eten nog even een boterham in de camper. We halen wel gelijk de fietsen er af. Kunnen we straks nog even op stap. Mirjam en Jan Rijn werken allebei en arriveren later.

Bizar verhaal

Als de laatste buitjes overwaaien, doen we een korte wandeling in de omgeving van de camper. We proberen een labcache in Heijningen te doen maar de weg blijkt niet door te lopen en stopt voor de snelweg. Dus we wandelen weer terug. Tijdens de wandeling komen we op een bordje nog een bizar verhaal tegen..

We lopen terug en nemen een borrel bij de camper en wachten tot Mirjam en Jan Rijn arriveren. Om 18:50 uur arriveert de After Schoolbus. We eten en kletsen al gauw honderduit terwijl er enorme groepen ganzen over ons hoofd naar het noorden vliegen. In de gezellige “huiskamer” van de camping zetten we de gesprekken voort en wordt het al snel 22:30 uur voor we ons bedje opzoeken.

Huiskamer Mariëndreef

Waterweekend in Willemstad

12 september 2026

Jan Rijn moet ter gelegenheid van het Waterweekend in Willemstad 14 kilometer roeien in een sloep. Er doen (overal uit Nederland) zo’n vijftien teams mee. De wedstrijd begint om 14:00 uur dus hebben we tijd om vantevoren het oude fort Sabina te bekijken.

Het oude werd in 1809 gebouwd om de toegang tot Holland te beschermen. Vandaag is het voor iedereen geopend en zijn er ook wat kunstenaars te zien omdat het open monumenten dag is en er ook een kunstroute is georganiseerd. Na de rondwandeling over de muren van het fort, fietsen we door naar Willemstad.

In Willemstad is het al een drukke bedoening. Het oude vestingstadje is afgesloten voor auto’s. Om de roeiwedstrijd heen zijn allerlei activiteiten georganiseerd. Ook hier open monumentenroute maar ook een shantykoren festival waar vijf koren aan meedoen. In de straten allemaal gezellige kraampjes.

Jan Rijn vertrekt om 14:02 uur voor zijn veertien kilometer. De boten vertrekken met een minuut tussentijd en de uitslag wordt berekend op basis van de aankomsttijd, terwijl er rekening wordt gehouden met de kracht en rompsnelheid van de boot (weerstand). Jan Rijn eindigt uiteindelijk na ruim anderhalf uur roeien met het “Sloepweesje” op de vierde plaats. Een knappe prestatie!

De wedstrijd wordt gevaren op het open water van het Hollands Diep en is voor ons niet echt te volgen en wij zwerven in de tussentijd door Willemstad en bezoeken onder andere de oude kerk en het Mauritshuis. Bij het Shantykorenfestival drinken we nog even een drankje.

We sluiten de dag af met een gezellig etentje in het grillhuis De Polder in Heijningen en zijn ‘s avonds op tijd voor de regen weer bij de camper.

Delft

13 september 2026

We zijn vandaag na het ontbijt naar huis gegaan. Het weerbericht gaf alleen maar regen op. Dan is het thuis wat comfortabeler dan in onze buscamper.

Jan gaat morgen alleen op pad voor een fietstocht langs het Pieterpad dus nog even relaxed voorbereiden.

Vanaf morgen is deze fietstocht ook weer te volgen op Polarsteps en via deze website.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Bernkastel – Cochem

Uitgelicht

13 augustus 2026

Daun – Bernkastel op de fiets

Vanochtend waren we al vroeg op. De fietsen werden klaargezet. Eén fietstas met mondvoorraad en drinken en onze zwemspullen voor als de kans zich voordeed op een meertje met verkoelend water. Om 9:15 uur stonden we klaar bij het busstation van Kues waar lijn 300 ons (met onze fietsen) ophaalt voor een fietstocht van Daun naar Bernkastel.

De bus naar Daun

Al weer even geleden hebben we kaartjes gekocht voor onze fietsen (€ 8,00 voor twee fietsen). Omdat er in de aanhanger maar beperkt plaats is voor alle fietsen, is op tijd reserveren noodzakelijk. Buskaartjes voor fietsers zelf kunnen bij de buschauffeur gekocht worden.

Eén van de vier tunnels

De bus arriveert keurig op tijd en de fietsen staan er snel op. Er blijft ruimte voor twee fietsen en fietsers die een dorp verder opstappen. Als we willen gaan betalen, vindt er iets opvallends plaats.

De buschauffeur legt uit dat als we met alle wachtende fietsers groepjes van vier personen maken en per groepje betalen, we korting krijgen!!!

Wij maken dus snel een groepje van vier met twee Belgische passagiers en betalen hierdoor maar € 7,70 p.p. in plaats van € 16,80 per persoon. Dat is nog eens een buschauffeur die meedenkt met z’n klanten. De hele bus zat vol met groepjes van vier!

Kasteeltje bij Lieser

Alle fietsers stappen uit bij het oude treinstation van Daun waar de Maare-Mosel-Radweg begint. De fietstocht loopt over fietspaden die zijn aangelegd over een oud spoortraject. Het traject van de MMR gaat lichtglooiend naar beneden van Daun naar Bernkastel aan de Moezel.

De ketting zat er snel weer op

De hele route is prachtig aangelegd en goed bewegwijzerd. We fietsen door koele tunnels en over viaducten met mooie uitzichten. Wel jammer dat er onderweg maar weinig stops waren. Met het warme weer (34° C. ) van vandaag, was een koel drankje wel lekker geweest. We maakten weliswaar onze eigen wind maar die voelde aan als een warme föhn… Pas in het zicht van de Moezel diende zich een eerste uitspanning aan waar we dan ook gelijk gebruik van maakten. Allebei even een alcoholvrij biertje voor de dorst, heerlijk!

Bernkastel

Na ruim 64 kilometer zijn we omstreeks 16:30 uur weer terug bij de camper. Moe, dorstig en bezweet. Geen zwemgelegenheid onderweg maar gelukkig met hele goede douches op deze camperplaats. Prima dag!

Hitteplan

14 augustus 2026

Het gaat volgens onze weer app 37 °C. worden. Reden voor ons om te kijken of er op deze camperplaats een plaatsje is met meer schaduw. Dat lukt! We staan nu op een zeer schaduwrijke plek. Opnieuw vlak aan de Moezel. Dankzij de bomenrij vlak voor ons de hele dag schaduw. Fijn!

In de schaduw

Tot het eind van de ochtend hangen we lui voor de camper. We lezen en luisteren naar muziek en podcasts.

‘s Middags pakken we de fiets en brengen voor de tweede keer een bezoek aan het zwembad in Kues. In het zwembad lezen we een buitentemperatuur af van 40.3 °C. Na het zwemmen halen we nog wat boodschapjes bij de Lidl.

Avondrood maar geen …

Als we in de avond voor de camper zitten, worden we verwend door een zeer verdienstelijk spelend harmonieorkest dat een concert geeft aan de andere kant van de weg die voor de camperplaats loopt.

Naar Wintrich

15 augustus 2026

Het eerste dat opvalt als we vanochtend de hordeur openzetten (we hebben vannacht met de deur open geslapen) is het theekopje dat we gisteravond op tafel hebben laten staan. De mieren hebben zich te goed gedaan aan het laatste beetje thee in het kopje.

Tijdens het ontbijt varen de eerste schepen van de beroepsvaart al weer voorbij. We zien er veel Nederlandse schepen tussen.

Nu de temperaturen nog niet zo hoog zijn, maken we een fietstochtje naar Wintrich waar we een labcache doen met boven op de helling een mooi uitzicht over de Moesel. Op de terugweg drinken we een kopje koffie en thee waarna we weer naar de camper fietsen en waar we lekker in de schaduw zitten te lezen.

De middag besteden we weer op de dezelfde manier als de laatste twee dagen in het mooie openlucht zwembad van Kues. Het wordt ons laatste bezoekje want morgen gaan we verkassen richting Cochem waar we Casper, Malou, Sam en Lot gaan ontmoeten.

Vanmiddag in het zwembad toch nog even geschrokken. De hemel werd erg grijs en we roken een vieze brandlucht. Het begon erg hard te waaien dus besloten om naar de camper te gaan want alle luiken stonden nog wagenwijd open. Onderweg ontvingen we op onze telefoons de Duitse variant van een NL-alert.

Bij nader inzien viel het mee. De rooklucht werd veroorzaakt door een draaiende wind en afkomstig van de grote natuurbrand bij de Belgische Ardennen. Gelukkig bleken de luiken bij aankomst nog heel. Volgende keer toch maar niet wagenwijd open laten staan.

‘s Avonds gaan we wat eten aan de overkant bij de camperplaats in het dorpje Graach. We eten samen één flamkuche en een Schinkenplatte met ijs toe. Lekker. Bij het eten drinken we voor het eerst een Weinschorle (wijn met mineraaleatwe). Heerlijk voor de dorst!

Na afloop wandelen we nog even door het dorpje. Verrassend leuk!

Als we later die avond nog in het donker voor camper zitten te genieten van de rust en stilte, komt dit langs…

Cochem

16 augustus 2026

Vandaag zijn we op bezoek geweest bij Casper, Malou, Sam en Lot. Zij hadden een huisje gehuurd voor één week vlakbij Cochem.

Cochem

We arriveerden daar om 9:45 uur. We hadden een heel gezellige dag met elkaar. De ochtend hebben we bij het huisje doorgebracht en gezellig spelletjes met de kinderen gedaan.

Na een kort middagslaapje van Lot hebben we de fietsen op de auto gezet (die van ons stonden nog achter op de camper) en naar een parkeerplaats aan de Moezel gereden.

Vanaf daar hebben we een mooie fietstocht gemaakt langs de Moezel van Cochem tot aan Nehren en na een “weinpicknick” weer terug naar Cochem waar we de dag hebben afgesloten met een gezellig etentje met elkaar.

Na het etentje hebben wij de fietsen weer achterop de camper gezet en hebben we afscheid genomen van elkaar. Het was een gezellige dag!

In tien minuten vonden we deze camperplaats aan de Moezel bij Bruttig – Fankel. Geen voorzieningen maar wel een mooi plekje!

Morgen gaan we weer naar huis. We zijn er heerlijk wat dagen tussen uit geweest. Ook fijn om te merken dat het reisje ook Agnes goed is bevallen.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Op familiebezoek en meer

Uitgelicht

Harfenmühle

9 augustus 2026

Vanaf Prüm is het maar een klein uurtje rijden naar Camping Harfenmühle. Vanaf Prüm loopt een mooie weg naar Mōrschied. We kruisen onderweg de Moezel die we vanaf een hoog viaduct onder ons voorbij zien schieten. We maken er even een stop bij de bekende parkeerplaats Moselblick. Mooi uitzicht.

Moselblick

We gaan naar deze camping om Jelmer en Rosemarije , onze zoon, schoondochter en Jochem en Tobias, hun kinderen te ontmoeten. Nog voor we ons bij de receptie kunnen aanmelden, worden we al gespot door Jochem die ons welkom heet. Zij staan hier met de caravan. Er komt net een plaatsje naast hen vrij. Gezellig. We boeken voor twee nachtjes.

Camping Harfenmühle

Op de camping is een zwemvijver en een beekje waarin elke ochtend “edelstenen” worden gestrooid. Alle kinderen zoeken in het water en halen ze boven water. Het water in het beekje staat erg laag vanwege de droogte. We nemen met de kinderen even een duik in de zwemvijver.

Wat later op de dag maken we een wandeling door de bossen in de buurt. De wandeling gaat normaal gesproken over vlonders door moerassig gebied. Nu is het zelfs hier droog. Bij het begin van het wandelgebied is ook een kleine speeltuin met klauterobjecten en sporttoestellen. Jochem en Tobias zijn erg sportief aangelegd en vinden het leuk om er even te spelen.

Jochem zet ons even op de foto

We sluiten de middag af door gezellig met elkaar te eten bij een biergarten in Kempfeld. De jongens vinden hier ook weer allemaal “edelsteentjes” die ze tussen het grind op de grond aantreffen.

We sluiten de dag af met een spelletje bij de caravan en gaan al vroeg slapen.

Idar – Oberstein

10 augustus 2026

We beginnen de dag met het edelstenen-ritueel op de camping en zien hoe een medewerker van de camping een emmer met “edelstenen” in de beek gooit. Als de emmer leeg is, kan de “jacht” beginnen.

Edelstenen ritueel

We blijven op de camping maar maken met ‘s middags elkaar wel een uitstapje naar de edelstenenmijn bij Idar-Oberstein.

We krijgen van een jongedame een rondleiding in het Duits. Als ze in het Duits de kinderen er bij wil betrekken, blijkt dat er alleen maar Nederlandse kinderen in de groep zitten. Dat wordt vertalen dus. Gelukkig zijn er audioguides in verschillende talen waaronder het Nederlands.

In de mijn kun je zien welke gesteenten er hier te vinden zijn. De omgeving staat helemaal in het teken van de edelstenen. Het verbaasde ons best dat er zoveel verschillende stenen in één mijn te vinden zijn. Na ons bezoek aan de mijn hebben we gezellig met elkaar “geborreld” en pannenkoeken gebakken en gegeten.

Bernkastel-Kues

11 augustus 2026

Niet zo ver van de familie camping waar we de afgelopen twee nachten stonden, strijken we nu neer op een mooie camperplaats slechts 39 km verderop aan de Moesel.

We hebben wel weer even zin om rustig aan te doen. In de middag brengen we een bezoekje aan het oude dorpje (of is het een stadje) Bernkastel – Kues.

Het is een erg gezellig dorpje/stadje met prachtige vakwerkhuizen. We doen er wat “boodschappen” voor onze buurvrouw en genieten van de mooie huizen.

Aan de andere kant van de Moezel zoeken we waar we donderdag vertrekken met de (fiets) bus naar Daun. Dat is snel gevonden en toevallig zien we de fietsbus ook net aankomen. Hierdoor weten we gelijk hoe alles er aan toegaat.

Na wat boodschappen bij de Lidl maken we ons fietsrondje af. Via de brug bij Wehlen gaan we weer terug naar de camperplaats waar we bij het incheck punt ( open van 16:00 – 18:00 uur) voor drie nachten boeken.

Zeltingen-Rachtig

12 augustus 2026

De hoge temperatuur noodzaakt ons een mentale voorbereiding op de dag van morgen als het nog wat warmer gaat worden (32° C. ).

We doen het nog rustiger aan dan we de laatste dagen al doen. ‘s Ochtends maken we een klein fietstochtje naar het dorpje verderop aan de Moezel, Zeltingen-Rachtig.

We doen er drie Labcaches die ons wat leren over het wijngebied om het dorp. Zo weten we nu wie de “wijnkoninginnen” zijn van 2022 en 2025. We bezoeken er ook een oud kerkje met een mooi houten interieur en oude houten beelden.

Daarna nuttigen we in de schaduw een kop thee en een lekkere kop koffie met iets lekkers er bij (sorry, foto vergeten te maken). Op de brug doen we de snelste labcache van deze regio en vervolgens fietsen we via de hangbrug bij Wehlen weer terug naar de camper.

Na een luie siësta van ruim twee uur, brengen we de rest van de middag door in het prachtige openluchtzwembad van Bernkastel-Kues.

‘s Avonds proberen we nog wat beelden te schieten van de zonsverduistering. Het lukt niet echt duidelijk zichtbaar een eclips op de foto te zetten. Wel prachtig strijklicht op de wijnhellingen.

Wijnhellingen Moezel

Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Wat dagen naar Duitsland

Uitgelicht

Chateau de Wégimont

6 augustus 2026

Ruim anderhalve maand geleden schreven we voor het laatst over onze reisavonturen. We hebben toen verteld dat we de Ierland reis halverwege hebben afgebroken omdat het niet goed ging met de gezondheid van Agnes.

Gelukkig kunnen we nu weer op reis.

Dit keer gaan we richting Duitsland waarbij we ook twee van onze kinderen gaan opzoeken die daar vakantie houden.

Chateau de Wégimont

Vandaag zijn we in twee en half uur naar België gereden en hebben ons witte huisje op wielen op de camperplaats geparkeerd bij het mooie kasteeltje Chateau de Wégimont vlakbij Luik. Ooit stonden we hier al eens in de buurt op de bekende camperplek bij de mijn van Blegny.

We doen niet veel vandaag. De enige inspanning die we ons permitteren is een kleine wandeling door het park dat bij het kasteel ligt. Het ooit mooie kasteelpark is veranderd in een soort van vakantiepark met camping, wandelpark met hoog uitzichtspunt, een mooi zwembad met grote glijbanen, een roeivijver en met een speeltuin. Het kasteel zelf, huisvest een restaurant dat vermoedelijk onze begroting te boven gaat.

Camperplaats bij Chateau de Wégimont

We doen het er mee en houden ons rustig in de schaduw bij onze camper.

Ballade de Mme Paulus

7 augustus 2026

Vanochtend na een heerlijk koele nacht lekker uitgeslapen. We zaten pas om half tien aan ons ontbijt. Uniek laat voor ons doen.

In de omgeving van onze camping liggen enorm veel geocaches. Dit keer deden we geen labcaches om de omgeving te verkennen maar maakten we een mooie wandeling. De “Ballade de Mme Paulus” bracht ons langs 21 geocaches op een mooie route door het heuvellandschap om het Domaine de Wégimont.

Voor diegenen die niet weten wat geocachen is, kijk eens op onze website (camperoppad.com). Je vindt er een pagina met uitleg over dit favoriete spel van ons.

Vandaag een hartje bij alle logs voor ons Geocache maatje George. Hij weet wel waarom!

Bij terugkomst op de camping de onderweg gekochte broodjes opgegeten en een middagdutje gedaan.

De laatste activiteit van vandaag was een plons in het mooie (verwarmde) zwembad op het Domaine de Wégimont. Hoewel de buitentemperatuur er niet echt aanleiding toe geeft, verwarmt men het bad tot 26°.

Prüm

8 augustus 2026

We rijden in een uurtje over een, voor Belgische begrippen, prima weg naar Prüm waar Agnes een mooie camperplek heeft gevonden.

We komen maar net op tijd aan. Gelijk nadat wij ons hebben geïnstalleerd, is de camperplaats al weer vol. Bij aankomst zien we ook dat in het verlengde van de parkeerplaats een grote vlooienmarkt wordt gehouden. Na een kopje kopje koffie lopen we even langs de stalletjes. Altijd gezellig.

Na de lunch bij de camper maken we een fietstochtje langs het riviertje de Prüm dat door Prüm loopt… (logisch hè). Er loopt een mooi geasfalteerd fietspad langs het water.

We rijden eerst stroomafwaarts naar het Sculpturenpark. Het betreft een grote tuin waar de smid allerlei sculpturen van ijzer heeft gesmeed/gemaakt. Het thema van de sculpturen is de natuur. Niet heel bijzonder maar toch knap gemaakt en leuk om te bekijken.

Hierna fietsen we stroomopwaarts tot aan het dorpje Wilwerath. Hierna worden de hellingen ons te steil in de warme zon.

We keren om en pakken een biertje op het terras voor de basiliek van Prüm die helaas gesloten is zolang de kermis voor de deur wordt gehouden. Na deze opfrisser vinden we tijd voor een rondje om de basiliek in de vorm van een labcache.

De rest van de dag luieren we in de schaduw voor onze camper.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Terug naar huis

Uitgelicht

Turlough – Crossmolina

15 juni 2026

Vanmorgen hebben we eerst nog een rondje op Achil Island gereden. We wilden eigenlijk naar het verste puntje bij Keem Bay. Dat feestje gaat helaas niet door. Vanaf Dooagh Keel is de weg afgesloten. We keren om en rijden naar Castlebar.

Brug over de Achill Sound

Bij Castlebar Station parkeren we de camper. We maken hiervoor vaak gebruik van een QR – code die we op parkeerplekken aantreffen van Apcoa-services. Even de QR code scannen, betalen (vaak voor een hele dag maar een klein bedrag), en de fietsen er af. We zetten hier de camper neer niet ver van de Greenway naar Turlough.

De Greenway loopt 7 km langs een riviertje naar het National Museum of Ireland. Het museum is gratis toegankelijk en heeft een leuke collectie over het Ierse “Folklife” van de laatste 100 jaar. Erg leuk om te zien en tentoongesteld in een modern vormgegeven gebouw.

In de omgeving van het museum maken we nog een korte wandeling om een labcache op te lossen. Het laatste onderdeel van de labcache is één van de oudste kerken, gezien de ronde kerktoren, die gebouwd is tussen 900 en 1200 jaar na Christus. Ook hier weer de grafzerken in de ruïnes.

We fietsen hierna de Greenway terug naar Castlebar.

Crossmolina

Van Castlebar rijden we in drie kwartier naar onze overnachtingsplek bij Crossmolina. De gratis camperplaats is een tip van Yvonne van Schipperen. Bedankt! Het is een oude aanlegsteiger van een voormalige veerboot. Het haventje wordt nu alleen nog gebruikt voor vissers die hier op forel vissen. We vinden hier een prima plekje voor de nacht.

Doordat er vandaag weinig wind is, maken we wel voor het eerst echt kennis met de “midges” die behoorlijk kunnen steken. We blijven binnen achter de horren.

Naar huis

16 juni 2026

Agnes zit al een poosje lichamelijk niet goed in haar vel. We hoopten dat deze reis daar verandering in zou brengen. Maar na opnieuw een slechte nacht, maken we ons zorgen om haar gezondheid. Zonder hier helemaal uit de doeken te doen wat er speelt, hebben we vanmorgen besloten om thuis eerst uit te zoeken wat er met haar aan de hand is.

Zodra duidelijk is wat we er aan kunnen doen, gaan we verder met reizen want dat laatste vinden we nog steeds fantastisch.

Vandaag hebben we gebruikt om over de kleine Ierse wegen naar Rosslare terug te rijden en daar de ferry naar Fishguard te nemen.

Na een volle dag reizen en een boottocht van Rosslare naar Fishguard overnachten we op de Tregoes camping. De reden hiervoor is de ligging van deze camping (op 10 minuten rijden van de aankomststeiger van onze ferry). Na telefonisch contact en reclame op hun website laten ze ons weten dat laat aankomen geen probleem is. We hebben met deze camping echter een slechte ervaring (lees voor meer bijzonderheden onze Polarsteps).

17 en 18 juni 2026

We zijn vandaag in één rit van Fishguard naar Dover gereden met een koffie- en een lunchpauze. Om 16:00 uur kwamen we aan bij de ferryport en konden hierdoor met een boot eerder dan gepland oversteken naar Calais.

Kust bij Calais

Tien minuten rijden van de haven, overnachten we op de grote Camping-Car Park. Er is hier plaats voor ruim honderd campers. Het is een prima plek vlakbij het centrum en boulevard.

Morgen rijden we in één keer naar huis. We hopen jullie gauw te laten weten wat onze volgende reis zal zijn.

De tweede helft van onze Ierland reis houden jullie te goed. Als het aan ons ligt, gaan we snel terug. Het is er prachtig!

The Wild Atlantic continues…

Uitgelicht

Sky Road – Omey Island – Kylemore Abbey – Mulranny

12 juni 2026

Sky Road

Sky Road (11 min)

We beginnen de dag met het rijden van de Sky Road. Het is een prachtige weg en we begrijpen wel een beetje hoe deze weg aan z’n naam komt. Overal om je heen de wolken die met windkracht 5 door de lucht jagen. Het is goed dat we vandaag vroeg zijn vertrokken. We komen bijna geen andere auto’s tegen. Elkaar passeren op deze weg is trouwens geen probleem.

Omey Island

De volgende route gaat richting Omey Island. De weg brengt ons naar een discoverypoint van de Wild Atlantic. Bij het uitzichtpunt waar we de camper even parkeren, is vanwege het lage tij de baai drooggevallen.

Als je dat wilt, kun je hier de baai oversteken met je camper naar Omey Island. Als je maar drie uur voor hoog water terug bent. Wij durven dat niet aan. We hebben eenmaal een slechte ervaring gehad in Denemarken bij de oversteek naar Mandö. Toen kwamen we kantje boord aan de overkant.

Hier zien we verschillende auto’s zonder problemen de oversteek maken. De route staat met borden aangegeven op de zeebodem. De flora en fauna van de zee vinden we terug als we een stukje het “strand” oplopen. Bij Cleggan Harbour sluiten we dit stukje weer af. Opnieuw een mooie route!

Omey Island (2:39 min)

Kylemore Abbey

Kylemore Abbey

Kylemore Abbey is weer één van Ierlands hoogtepunten. Het landgoed dat ooit eigendom was van Mitchell Henry is niet lang na zijn overlijden overgenomen door de Benedictijnse Orde, een gemeenschap van nonnen die vanaf 1920 hier leven, bidden en werken. Maar de orde exploiteert het landgoed zeer commercieel en verdient door de vele bezoekers genoeg kapitaal om het landgoed prima te onderhouden.

Je kunt het landhuis bekijken dat met smaak is ingericht. Behalve het landhuis wandelen we ook naar de Gotische kerk en het mausoleum waar Mitchell Henry en zijn vrouw begraven zijn.

Hierna rijden we met de shuttlebus (we zijn lui) naar de grote ommuurde tuin. De tuin is wederom prachtig.

Het kent een deel met sierplanten en een deel met groenten (een gigantische moestuin). Als we door de tuin wandelen, is er heel wat personeel aan het werk en dat zijn geen nonnen 😉.

Na Kylemore Abbey twijfelen we even waar we gaan overnachten. In eerste instantie gaan we naar Leenaun. Hier lunchen we aan het enige fjord dat Ierland rijk is. Omdat de beoogde camperplek erg dichtbij een doorgaande weg is en we er erg scheef staan, rijden we door.

Lifter

Het wordt uiteindelijk Mulranny. Bij Leenaun pikken we nog een lifter op. Het is een jonge Zuid-Koreaan die de halve wereld rondreist. In Westport zetten we hem af.

Camper Glamping

We vinden bij Mulranny een grasveld vlakbij zee. De plek heeft niet zoveel faciliteiten maar met de warme douches zijn we heel blij. Dat we te midden van de grazende schapen staan, geeft de plek alleen maar meer charme.

Naar Achill Island

13 juni 2026

Mulranny Beach

Omdat we vandaag maar een klein stukje verder hoefden te reizen, hebben we uitgebreid ontbeten en daarna nog een wandeling gemaakt in de omgeving van de camperplek.

De omgeving hier is best wel bijzonder. Het land waar de schapen op grazen is doorschoten met allemaal kreekjes die bij laag water droogvallen en waar bij hoog tij nog wat water in loopt. Het is een soort overgangsgebied. In de buurt is ook al wat duinvorming te zien.

We lopen door het gebied heen en op twee wat diepere stromen steken we het water over met twee houten bruggen. Aan de overkant verdwijnt het pad tussen de varens. We vinden er nog een oud soort pomphuis met verroeste pijpen.

Op de terugweg maak ik nog wat plaatjes in en om het teruggetrokken water.

Achill Island

De rit naar onze volgende stop is maar kort. We schuiven vijftien kilometer op. De camperplek is op Achill Island. We vinden hier een mooie plek om twee nachtjes te overnachten. Ook weer de was gedaan die dit keer snel droogt in de zon en wind.

Morgen gaan we een fietstocht maken over de Great Western Greenway die hier vlakbij loopt.

The Great Western Greenway

14 juni 2026

Er wordt vandaag perfect fietsweer voorspeld. Zonnig, windkracht 3 en in de loop van de dag wordt het 18°. Zo goed hebben we het de laatste twee weken nog niet gehad.

Greenway

Vlak voor de brug van Achill Island begint het deel van de Great Western Greenway dat wij willen rijden. Zoals alle greenways tot nu toe is deze ook weer pico bello verzorgd. Gereedschap, oplaadpunt en duidelijke uitleg over de route. Er zijn zelfs speciale parkeerplekjes voor invaliden.

We fietsen ‘s morgens de Greenway terug naar onze overnachtingsplek bij Mulranny. Prachtige uitzichten over zee. We zien dat er hier ook nog turf wordt gestoken. Het wordt hier lokaal op Achill Island nog gebruikt als brandstof voor open haarden en kachels.

Vanaf Mulranny gaan we opnieuw de Wild Atlantic op. Ditmaal op de fiets. De kustweg is rustig om te fietsen en de hoogteverschillen geven geen enkel probleem. Vanaf Mulranny hebben we windkracht drie mee. Ook nu weer fantastisch fietsen met de mooiste uitzichten. De kust verandert voortdurend.

Bij een klein strandje liggen we anderhalf uur in de zon wat te lezen. Agnes ziet zelfs dolfijnen.

Agnes leest op dit moment het boek van de Ierse schrijfster Elisabeth O’Connor. Het boek speelt zich af op één van de eilanden in deze omgeving. De schrijfster heeft zich onder andere laten inspireren door de verhalen van de Blasket eilanden.

Een stukje verderop is een herinneringsplaquette op te muur te vinden. Een groot deel van de Spaanse Armada is in 1588 op deze kusten vergaan. De plaquette geeft aan waar destijds de Spaanse scheepswrakken werden gevonden.

Terug op Achill Island eindigen we onze fietstocht bij de SuperValu supermarkt waar ze heerlijke softijsjes verkopen.

Met een Indiase toko en een muzikale avond (live muziek) in de pub sluiten we deze mooie dag af.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Going up The Wild Way

Uitgelicht

Ring of Dingle

7 juni 2026

Het weerbericht is vandaag niet veelbelovend. We starten rustig op en rijden met regen rond 9:00 uur weg van de camping uit Killarney. We tanken en de prijs van de diesel valt mee (€ 1,79 p/l). De berichten van voor ons vertrek, kloppen niet. Er is tot nu toe overal benzine en diesel te krijgen.

We slaan de Ring of Kerry over (al eens gereden in 2010) en rijden het schiereiland Dingle op. We boffen… bij de stad Dingle zelf is het even droog. We slenteren wat door het stadje en bekijken een paar winkeltjes.

Naast de grote kerk (begint net een dienst) ontdekken we een soort van bezinningstuin met een kerkhofje (hier liggen allemaal nonnen begraven), een labyrint en een familietuin. De tuin is mooi en met zorg aangelegd.

Als het weer begint met regenen, rijden we door naar het meest westelijke puntje van Ierland (en Europa).

Vlak voor het meest westelijke punt van Ierland maken we eerst een stop om een boterham te eten en maken alleen snel een paar foto’s. Het regent nog steeds. We genieten van een Ierse vrouw die allemaal “echte” Ierse koek verkoopt aan de toeristenbusjes die hier een stop maken. Ze loopt aardig binnen in de korte tijd dat wij hier staan (€ 3,00 per koek 😉).

Wat later stoppen we om bij het uitkijkpunt naar de Blasket eilanden te kijken. Hier ontdekken we min of meer bij toeval een mooi museum dat gaat over de oude bevolking van deze eilanden. Prachtig vormgegeven! Centraal in het museum staan de schrijvers die de Blasket eilanden heeft voortgebracht. Veel Ieren zijn grootgebracht met het werk van Peig die een voortrekkersrol heeft vervuld voor de Ierse taal. We krijgen in het museum ook een goed beeld hoe zwaar de bevolking van de vijf Blaskets het heeft gehad voordat de Ierse regering de eilanden heeft geëvacueerd in 1953. Het was niet meer mogelijk om er veilig te leven voor de laatste 23 bewoners.

Onze eerste Guinness

We staan vanavond op een gratis plekje achter een Pub / Restaurant Tankard. Mooi uitzicht op zee en vlakbij de Tralee – Fenit Greenway die we morgen bij goed weer willen gaan fietsen. Vanavond hebben we bij het restaurant gereserveerd. We eten allebei een vismenu en proeven ons eerste Guiness biertje. We vinden het wel te drinken maar nu niet speciaal.

Fenit – Adare

8 juni 2026

We beginnen de dag met een fietstochtje naar Fenit. Onze overnachtingsplek ligt aan de Greenway van Tralee naar Fenit. Het is een gloednieuw aangelegde Greenway van 13,5 km. Opnieuw perfect uitgerust met kilometerbordjes en keurig geasfalteerd. Het stuk naar Fenit Harbour biedt prachtige uitzichten over de zee.

Bij Fenit Harbour zijn ondanks de temperatuur (het is ongeveer 10° C. ) een aantal mensen aan het zwemmen in het koude zeewater. Wij fietsen dan nog even de pier af naar het werkelijk schitterende beeld van Saint Brendan the Navigator. De gedetailleerde kleding zit vol met allerlei Ierse symboliek.

Die symbolen vind je ook weer terug in het kleine beeldenparkje op het havenhoofd bij het standbeeld. Wij loggen er bovendien onze eerste echte geocache in Ierland. We fietsen terug naar de camper en rijden naar onze volgende bestemming.

Via een bijzondere route rijden we naar Adare. Google stuurt ons weer eens over onnavolgbare weggetjes maar… we komen hier omstreeks 13:15 uur aan. We eten hier een boterhammetje en gaan dan op de fiets naar het dorpje.

Volgens de boekjes moet Adare het mooiste dorpje van Ierland zijn. Door de hoofdstraat rijdt veel langzaam rijdend verkeer omdat Adara precies op een driesprong van wegen ligt. Aan de hoofdstraat ligt een aantal kleine cottages met rieten daken waar in de meeste gevallen kleine winkeltjes zitten.

Holy Trinity Church

Het mooiste vinden wij de abdijkerk van de Holy Trinity tegenover deze huisjes. Door het gebruik van de ruwe onbewerkte grijze steen heeft de kerk een ruw, sober en ingetogen interieur. Vooral de prachtige glas en lood ramen komen hierdoor erg mooi uit.

Het Heritage Center biedt vooral toeristische informatie over de omgeving en verkoopt Ierse souvenirs. Na drie kwartier Adare fietsen we terug naar de camping voor de nodige huishoudelijke klusjes zoals wassen, een fris bed opmaken en lekker douchen.

Limerick – Newmarket-on-Fergus

9 juni 2026

We willen vandaag even rondkijken in Limerick. Nadat we weer helemaal geserviced hebben, komen we na een half uurtje daar aan. We rijden twintig minuten rond voordat we een vrije parkeerplaats vinden bij de Technische Universiteit. Dat is vast omdat wij uit Delft komen 😀.

We maken aan de hand van een labcache een rondje langs de toeristische hoogtepunten van Limerick. Als we het rondje lopen, komen we er achter dat dit rondje plaatselijk bekend staat als de Three Bridges Walk.

Hunt Museum

Wij nemen een kijkje in het Hunt Museum, lopen om St. Mary’s Cathedral, het St. John’s Castle en maken het rondje weer compleet bij de bootclub van Limerick.

We eten een heerlijke sandwich op het terras van de Spar (grappig… een supermarkt met een terras) en lopen naar de Limerick City Gallery of Art waar we een tentoonstelling met keramiek en schilderijen bekijken.

Limerick City Gallery

We staan vannacht op een gratis camperplek bij een kerk in het plaatsje Newmarket-on-Fergus. We kregen de tip voor deze plek van Alida van Veelen. Bedankt! Onder de bomen voor de kerk is het om 16:00 uur als we aankomen nog erg rustig. Er zijn hier geen faciliteiten maar na onze campingstop in Adare kunnen we er weer even tegen.

We gaan ook even de douche uitproberen. We hebben vanochtend vroeg nog een ultieme poging gedaan om de afvoer te fixen. Als het vanavond weer niet lukt, stoppen we er mee.

Na het avondeten wandelen we nog in de omgeving en we hebben een poosje zitten kijken naar de training van een Hurlingteam. Het spel gaat razendsnel en is een mix tussen honkbal, hockey en rugby. We zijn blij dat we hier kunnen kijken op een overdekte tribune want er komt net een enorme hoosbui voorbij.

Wat ook fijn is aan deze parkeerplaats zijn de grote prullenbakken waar we onze pakketjes met afval in kwijt kunnen. De afvoer liep wel iets beter maar nog niet echt helemaal jofel. We doen het er mee. Thuis mee naar de garage.

The Burren – Cliffs of Moher – Doolin

10 juni 2026

We beginnen vandaag in het dorpje Corofin waar het Nationale Centrum van The Burren is. In het centrum zelf, krijg je veel uitleg over het ontstaan van dit woeste gebied.

Het mooie van dit centrum is dat je voor de deur wordt opgehaald met een shuttlebus die je gratis naar een centrale plek op The Burren brengt. Vanaf die plek zijn er diverse routes uitgezet. In het centrum zelf krijg je van de routes een uitgebreide beschrijving mee.

The Burren

Wij kiezen voor de witte natuurroute. Wit omdat de hele route met kleine witte bordjes is uitgezet. Onderweg staan genummerde paaltjes die corresponderen met de routebeschrijving. Wij vonden het erg leuk om te doen. Wel goede schoenen meenemen! De grond is erg rotsachtig.

Vlak voor het einde van de wandeling krijgen we ook nog net de kans om onze nieuwe (speciaal voor het Ierse weer aangeschaft) regenponcho’s / pelgrimjassen uit te proberen. Na afloop worden we weer keurig in Corofin afgezet door de shuttlebus die elk half uur heen en weer rijdt.

Hoewel we het eigenlijk niet van plan waren, zijn we toch naar de Cliffs of Moher gegaan. Toen we hier zestien jaar geleden waren, goot het. Nu is het prachtig weer dus hebben we ons toch maar met de honderden andere toeristen aan de Cliffs of Moher Experience gewaagd.

Cliffs of Moher

In de afgelopen zestien jaar is er enorm veel veranderd. Ierlands topattractie kent nu geasfalteerde paadjes omhoog en onderweg wordt in toeristenwinkeltjes heel Ierland verkocht. En… als we eerlijk zijn… we hebben tijdens deze reis al veel mooiere rotspartijen en kliffen gezien.

Cliffs of Moher

Maar… met dit heerlijke weer hebben we een prachtig uitzicht op de beroemde kliffen van Moher. Na een half uurtje wandelen houden we het voor gezien en gaan we weer verder.

We hebben na de Cliffs geen zin om nog een eind te rijden en gaan naar een camping in de buurt die enigszins betaalbaar is. Eigenlijk zouden we doorrijden maar rond Galway zijn de campingprijzen erg hoog. Deze camping in Doolin is prima!

O’ Connors Riverside Camping Doolin

Galway – Clifden

11 juni 2026

Het is een druilerige dag. Bovendien harde wind (windkracht 5). We reizen vandaag een stukje verder naar het Noorden langs de Wild Atlantic.

St Mary’s Cathedral – Galway

Onze eerste stop is de St. Mary’s Cathedral in Galway. Het kost weer flink wat moeite om hier je camper kwijt te raken. Maar… we hebben geluk. Niet ver van de kerk vinden we bij een kapotte parkeermeter een plekje.

De kathedraal is niet ver lopen. Aan de buitenkant is de kathedraal sober qua uiterlijk maar van binnen is het erg mooi vorm gegeven. Opnieuw eenvoudig met de grijze stenen maar de prachtige glas-in-loodramen geven het toch een warme uitstraling.

Het houten dak en de houten banken maken deze uitstraling compleet. De kapellen aan weerszijden van het schip krijgen met kunstlicht een aparte sfeer. De labcache die over deze kathedraal gaat, kun je alleen binnen oplossen. Best wel bijzonder omdat de locaties van een labcache 24/7 bereikbaar moeten zijn.

Voordat we weer verder rijden, brengen we weer een bezoekje aan de Lidl om onze verse voorraad wat aan te vullen. Bij de Lidl lukt het altijd wel om een parkeerplek te vinden.

Het weer blijft slecht. De hele dag is het grijs en miezerig weer. We rijden naar Clifden waar we morgen de Sky Way willen rijden. Vandaag rijden we alvast de eerste twee kilometer vande beroemde weg.

Pas als we bij onze overnachtingsplek aankomen, stopt het met regenen en wordt het wat lichter. De wind neemt alleen wel toe. Gelukkig staan we bij het Boat House in de luwte. We genieten van ons uitzicht.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Ring of Beara

Uitgelicht

Adrigole

4 juni 2026

Lui dagje vandaag. Gewandeld langs de baai. Gelezen, een spelletje.,puzzelen, breien, lekker douchen😀… kortom geluierd. Vandaag niet gereisd. Morgen gaan we weer verder.

Trouwens…. We hebben de afgelopen dagen enorm veel een soort van yucca’s langs de weg in bloei zien staan. Het zijn echter bloeiende Cordylines. Volgens Google ook wel Cabbage-palmen genoemd.

Rondje Beara

5 juni 2026

Healy Pass

We beginnen het rondje door over de Healy Pass te rijden. Deze weg is ooit aangelegd als werkgelegenheidsproject tijdens de Great Famine. De weg is weliswaar smal maar goed te doen voor campers. We vinden op YouTube zelfs een filmpje van een Brits stel dat de Pass rijdt met een grote Hymer. Om te laten zien dat het goed te doen is, maak ik een filmpje. Stom genoeg zet ik op weg naar boven de Timelaps-camera aan. Van boven naar beneden zie je de rit in normale video.

Healy’s Pass (16:38 min)

We hebben een prachtige rit met schitterende vergezichten. Het is helder weer met zelfs hier en zon en blauwe luchten. We genieten! Omdat we op tijd zijn vertrokken, hebben we maar weinig tegenliggers.

Dooneen

We maken een kleine maar mooie stop vlak voor het dorp Allihies langs de kust. Er is hier terecht een prachtig discoverypoint van de Wild Atlantic. Het point heet Dooneen en heeft mooie rotspartijen in het water. We ontdekten hier ook nog een paar (voor ons) nieuwe bloempjes.

Het stuk dat we hier langs de kust rijden is weer schitterend. We passeren de dorpjes Eyeries en Allihies met hún gekleurde huisjes. Prachtig!

Eyeries – Allihies (12:22 min)

Cable Car Ferry

Na opnieuw een schitterende camperrit komen we aan bij de Cable Car Ferry die ons naar Dursey Island kan brengen. Tenminste… als het niet te hard waait. Gelukkig… hoewel het hard waait (doet het vaak in Ierland 😉), kunnen we een kaartje kopen en niet veel later “rijden” we naar de overkant.

Het ritje is prachtig met mooie uitzichten. Het is mogelijk om een mooie wandeling te maken op Dursey Island. We kiezen voor een korte wandeling naar het kerkhofje vlakbij het haventje.

De Engelsen hebben in 1602 hier flink huisgehouden. Veel Ieren waren een veldslag bij Kinsale naar Dursey gevlucht en de Engelse soldaten hebben uit wraak ruim 300 mensen op dit eilandje vermoord.

Op het kerkhofje vinden we echter niet heel oude graven. Wel is het een mooi plekje aan de Dursey Sound. We passeren hier nog een aanlegsteiger voor vissersboten? Het lijkt er wel op als we al die kreeftenkooien zien.

Op de terugweg met de CCF valt ons het bijzondere interieur op: … psalm 91 en “holywater” hangen in een hoekje en de brandblusser valt ook op. Het haakje aan de binnenkant van deur lijkt ook niet al te stevig. Wat je binnen niet ziet, is dat de deur aan de buitenkant ook nog wordt vergrendeld.

We komen zonder gekke dingen aan de overkant. We eten bij de viskraam onze eerste fish and chips op deze reis.

Cable Car Ferry (3:38 min)

Teruglopende naar de camper, begint het ook te regenen om de rest van de middag niet meer op te houden. Ook de temperatuur is flink aan het dalen (13° C.).

Kenmare Stone Circle

Vanaf de Cable Car Ferry rijden we zonder onderbrekingen naar de Stonecircle bij Kenmare. We overnachten hier op de camper-parking bij de steencirkel. Als we willen aanmelden/inloggen bij de slagboom, worden we staande gehouden door de beheerder van de parking. Hoewel er nog heel veel plekken openstaan, zegt hij dat we niet zelf een plek mogen kiezen. Volgens hem hebben er heel veel “vrienden” van hem al een plekje gereserveerd. Vreemde gang van zaken… nergens viel te lezen dat het mogelijk was om te reserveren. Pas later ontdekken we dat op z’n website reserveren mogelijk is.

We nemen genoegen met een plek op het midden van het terrein. We hebben geen zin om nog verder te zoeken en sinds we bij de Cable Car Ferry zijn vertrokken, is het behoorlijk aan het regenen. Morgen kijken we wel weer.

Terugkijkend hebben we vandaag een hele mooie rit gemaakt. Tot we terugkwamen van de CCF prima weer. Goeie dag weer!

Ierland camperland?

We krijgen van verschillende kanten vragen of Ierland leuk is om te camperen? Wij vinden van wel.

Ierland is prachtig tot nu toe. Ongelofelijk mooie natuur. De mensen zijn er ook erg vriendelijk. Qua weer kun je hier beter met de camper reizen dan met een tent. We spreken uit eigen ervaring. We waren hier ook al eens met de tent.

Tja… de wegen zijn er smal. Maar als je geen haast hebt, is het goed te doen. Er zijn op alle wegen voldoende passeerplekken. Omdat wij als notoire rechtsrijders wat te langzaam rijden voor sommige Ieren, gaan we zo nu en dan even opzij om de auto’s achter ons te laten passeren.

Er zijn wel weinig camperplaatsen of campings. Parkeerplaatsen langs de kust zijn afgesloten met 2m hoogte barrières. De camperplaatsen en campings die er wel zijn, zijn best prijzig. Maar goed… de periode dat een campingeigenaar hier zijn boterham moet verdienen is maar kort vanwege het klimaat.

We zijn ook blij dat de mooie kust hier niet verziekt wordt door overal maar campers toe te staan. Dan maar wat betalen. Het is het waard.

Killarney

6 juni 2026

Vanochtend was het na een nacht met veel regen weer droog. We nemen eerst even kijkje bij de beroemde Kenmare Stone Circle. Hij ligt er nog net zo mooi bij als zestien jaar geleden. Toen bezochten we ‘m in de regen, nu is het droog. Toen was alles nog gratis, nu moet je toegang betalen en je krijgt een pen mee met twee wenskaartjes voor in de twee “wensbomen”.

Na de steencirkel lopen we het ontzettend drukke stadje in. Even door gezellige winkelstraat (veel Ierse wol in de aanbieding) en naar het iets verder gelegen winkelcentrum lopen om een prepaid simkaart te kopen voor gebruik in Ierland.

Houses of Kenmare

We halen de camper op, rijden naar de Lidl voor wat kleine boodschapjes en rijden dan weer een prachtige route naar Killarney een overnachtingsplek hebben gevonden op ongeveer twee kilometer van het stadje.

Killarney Flesk Camper Park

De camping is strategisch gelegen. Veel campinggasten bezoeken / rijden van hieruit de Ring van Kerry. Al weer prachtige tocht langs de kusten van dit mooie schiereiland. Wij gebruiken vandaag de camping als uitvalsbasis voor een mooie fietstocht in de omgeving.

In deze omgeving kun je prima fietsen. Er zijn veel vrijliggende fietspaden door het Killarney National Park. Aan de hand van een labcache zetten we een mooie fietstocht uit van bijna twintig kilometer.

De fietsroute gaat van Muckross (mooi oud landhuis met prachtige tuinen) naar Castle Ross op Ross Island.

Vervolgens fietsen we naar Killarney waar we bezoek brengen aan de verrassend mooie Mary’s Cathedral en de drukke winkelstraatjes (met veel barretjes) van Killarney.

Het is een uur of 17:00 uur als we weer bij de camper terug zijn.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken.

Waar waren we toen?

Uitgelicht

Onze website wordt gemaakt in WordPress. Al weer een paar weken stuurt WordPress ons berichtjes waarin we kunnen lezen waar we op deze dag eerder waren.

Op 5 juni 2022 schreven we dit bericht:

https://camperoppad.com/2022/06/05/albanie/

Misschien leuk als afwisseling van de beelden van onze huidige reis in Ierland. Laat maar weten wat je er van vindt.

Groeten uit Ierland,

Camper op Pad – Jan en Agnes

Start Wild Atlantic Way

Uitgelicht

Cobh

31 mei 2026

Gisteravond laat ingeslapen. Er werden achter onze camperplek werkzaamheden uitgevoerd aan het spoor. Vanaf 0:30 uur werd het stil. Vanochtend lekker uitgeslapen en tijdens ons late ontbijt zijn we getuige van het aanleggen van een groot cruiseschip, de Norwegian Sky, bijna vlak voor onze neus. Nog voor de boot is aangelegd, staat de kade al vol met bussen die de toeristen naar allerlei bezienswaardigheden in de wijde omgeving van Cobh brengen.

Tot ongeveer half elf brengen we onze tijd in de camper door. We lezen en “rommelen” wat en gaan dan naar Cobh. Het is heerlijk wandelweer, temperatuur rond de 18° en een klein zonnetje. We nemen dit keer wel uit voorzorg de paraplu mee.

Peace Memorial Lusitania

Ondanks het cruiseschip valt de drukte mee. We bekijken eerst het oude en verbouwde treinstation waar je nu alles kunt lezen en te weten kunt komen over de Lusitania. Dit grote passagiersschip werd in 1915 hier vlak voor de kust getorpedeerd door een Duitse U-boot. Van de 2000 passagiers overleefden er ongeveer 800. De overlevenden en doden werden naar Cobh (toen nog Queenstown) gebracht. Veel doden werden hier begraven.

Cobh is ook heel bekend vanwege de Titanic. Het wereldberoemde schip werd bekend vanwege de aanvaring met een ijsberg en vertrok van Cobh voordat het verging. Het is één van de vele plekken waar je een “Titanic Experience” kunt meemaken. In Cobh is het gehuisvest in het originele ticket-kantoor van de White Star Line dat de eigenaar van de Titanic was.

Bij de aanlegsteiger van de cruiseschepen staat ook het standbeeld van Annie Moore dat herinnert aan de miljoenen die emigreerden naar Amerika in de tijd van de Great Famine. Annie Moore zou de eerste Ierse immigrante zijn die aankwam op Ellis Island bij New York.

We hebben heerlijk over de “boulevard” gewandeld en genoten van het uitzicht op de gekleurde huisjes. Bij het haventje hoorden we van een interessant project ivm de aangroei van zeewieren op verschillende materialen waar hier proeven mee worden gedaan.

Voor een bezoekje aan de St. Colman’s Cathedral moeten we even wachten tot de kerkdienst is afgelopen. Een prachtige kerk voor zo’n kleine plaats. Tegenover de kerk vinden we de “Deck of Cards”, een steile weg met gekleurde huisjes die erg fotogeniek zijn.

Deck of Cards – Cobh

Net als we besluiten om weer naar de camper te gaan, begint het een beetje te regenen. Dit keer komen we redelijk droog in de camper dankzij onze duo-paraplu.

Lekker droog in de camper genieten we al gauw weer van het uitzicht op het komen en gaan van allerlei schepen. Vandaag wordt er ook opvallend veel gezeild in de haven.

‘s Avonds wandelen we nog even naar het centrum van Cobh en zien de Norwegian Sky vertrekken onder het genot van een lekker ijsje.

Kinsale – Old Head – Timoleague

1 juni 2026

Kinsale

Nog voor we vandaag vertrekken, legt om 8:00 uur het volgende cruiseschip al weer aan. Het is de “Deutschland” die geregistreerd staat in de Bahama’s.

De “Deutschland” legt aan.

We maken onze eerste stop in Kinsale. Hier is de start van de Wild Atlanctic Way. We doen er onze eerste boodschappen (bij onze vakantie boodschappenwinkel de Lidl) in Ierland en bekijken het stadje.

Het stadje staat bekend om z’n kleurige huisjes. Er komen veel toeristen op af. We herkennen de bussen die vanochtend nog bij het cruiseschip stonden.

Bij de tourist information krijgen we een handige overzichtskaart van de Wild Atlantic Way. Handig omdat veel van de bezienswaardigheden die we deze reis willen bekijken, zich langs deze route bevinden.

Old Head Signal Tower

We rijden nu over echt hele smalle en steile (15%) weggetjes naar onze volgende stop bij het museumpje over de Lusitania die hier vlak voor de kust verging. Het museum is klein en stelt niet zoveel voor. Het is gehuisvest in de Old Head Signal Tower die nog niet zo lang geleden helemaal is opgeknapt.

Onderaan deze Signal Tower is een monument met de namen van alle overlevenden die door de bewoners van Old Head zijn gered. De gevolgen van het laten zinken door een torpedo van de Duitse U-boot zijn heel groot geweest voor de Eerste Wereldoorlog. Amerika, tot dan toe neutraal, werd vanaf dat moment actief betrokken bij WO I.

De landtong waarop de vuurtoren staat, kunnen we helaas niet bezoeken. De Old Head Golfclub heeft de hele landtong afgezet. Alleen leden mogen het terrein op.

Vlak voor de oude torens die de toegang flankeren lopen we naar de kliffen waar we genieten van een spectaculair uitzicht.

Timoleague

We staan vannacht op een gratis parkeerplek aan de baai bij het dorpje Timoleague. Er zijn hier geen voorzieningen. Maar we zijn zelf-supporting. Er wordt gewaarschuwd dat soms bij hoog water deze parkeerplaats onder water kan komen te staan. We hebben opgezocht dat het om 17:30 uur hoog water is.

Timoleague

De zeearmen in Ierland gaan ver landinwaarts en staan in een open verbinding met zee. Bij laag tij is het net of je naar de overkant kunt lopen. Bij hoog tij loopt de hele baai vol.

Wij maken nog een wandelingetje naar Abbey Mahon. In verband met mogelijk vallende stenen kunnen we niet dichtbij komen. Maar ach… het zal vast niet de laatste ruïne zijn die we tegenkomen. Als we terug bij de camper zijn, is het hoogwater. Gelukkig staan we droog.

In onze buscamper is het ook hoogwater. In de douchebak van onze Pössl wil het water niet goed weglopen. We staan echt recht en het trucje met baking soda en azijn werkt ook niet. De waterbak van ons keukentje loopt prima weg. Morgen gaan we een plopper kopen.

Skibbereen – Mizen Head – Goleen Harbour

2 juni 2026

Skibbereen

We volgen de bordjes van de Wild Atlantic Way tot aan Skibbereen. Schitterend landschap. Doordat we soms de bordjes missen, rijden we ook wel eens op erg smalle weggetjes. We vinden echter elke keer de route terug.

De bouwmarkt in Skibbereen

In Skibbereen kopen we bij een bouwmarkt wat spulletjes om te kijken of we onze verstopping kunnen verhelpen. Gaan we later proberen. (‘s Avonds geprobeerd maar helaas nog geen succes – trekveer, ragers, ploppers, baking soda met azijn werken niet).

In Skibbereen brengen we een bezoek aan het Skibbereen Heritage Center waar we de uitgebreide tentoonstelling bekijken over The Great Famine. Ingeluid door een zich snel verspreidende aardappelziekte kwam bijna de helft van de Ierse bevolking vanaf 1846 om het leven. Skibbereen is bekend geworden vanwege de werkhuizen waar de hongerende bevolking aan het werk werd gezet voor een zeer laag inkomen en soep uit de gaarkeukens.

Mizen Head

Vanaf Skibbereen vervolgen we WAW naar Mizen Head. We maken onderweg nog twee keer een stop. Allereerst stoppen we bij Ballydehob (leuke naam) om te lunchen. We staan tussen twee oude bruggen aan de waterkant.

Daarna staan we ook even bij The Altar. Het lijkt wel een soort van hunebed maar het is gebouwd van grote platte stenen. Er staan er tientallen in deze omgeving. (Een hele bekende op The Burren). Ooit (2000 v Chr) was het een grafmonument, later een plek waar kerkdiensten door de armen werden gehouden. Een plaatselijke kunstenaar heeft er ook wat stukken hout achtergelaten die met schelpjes zijn beplakt.

Onze laatste halte van vandaag is Mizen Head. Het weer is fantastisch helder en we kunnen ver kijken. Over een kloof met rotspartijen is een brug gebouwd in 1907 om bij de Signal Tower en het oude bezoekerscentrum te komen. De brug biedt een spectaculair uitzicht over de rotsen. Vanaf meerdere uitzichtpunten kijk je uit over de golven die tegen de kust slaan. Erg fotogeniek!

Goleen Harbour

We sluiten de dag af op camping Goleen Harbour. De kosten zijn € 25,00 voor een overnachting. Geen elektra. Wel douches en toilet. Lozen mag alleen met een eco-toilet. Het is hier eigenlijk voor tenten. De vriendelijke eigenaar geeft ons een plekje op een grasveld vlakbij de ingang.

Goleen Harbour

Ook hier mogen we ons vuilnis niet achterlaten. Terwijl dat eigenlijk bij campings wel moet kunnen. De zgn. compacters waar je tegen betaling het vuilnis kunt inleveren, zijn er niet in deze regio. We zijn geen voorstanders van zomaar vuilnis ergens dumpen. We maken op dit moment kleine pakketjes die wel door de piepkleine openingen passen van bakken bij parkeerplekken. Het aantal containers dat we zien staan voor allerlei soorten gekleurd glas of voor “huishoudblikjes” is echter weer heel groot. We hebben al gezien dat er mensen zijn die daar misbruik van maken.

Als we met de campingeigenaar spreken over het vuilnis, vertelt hij ons dat hij € 0,40 per kilo moet betalen. Elk jaar krijgt hij meer vuilnis van zijn gasten (kampeerders en camperaars). In de camper is het nog te doen om je vuilnis mee te nemen. Hoe zit dat met de kampeerders op de fiets? De WAW is er ook als langeafstands fietsroute…

Geodome

Als we ‘‘s avonds nog even naar de zee lopen over de camping, zien we dat ze ook “geodomes” verhuren. Deze witte koepels zien er leuk uit!

Sheep’s Head – Seefin – Agridole

3 juni 2026

Sheep’s Head

Vlak voor we vandaag aankomen bij Sheeps Head krijgen we een enorme regenbui op ons dak. We wachten de bui af en zetten de camper 500 m voor Bernie’s Cup and Tea (cafeetje bij het discoverypoint van de WAW). Op de kaart die we hebben gekregen staan mooie plekken aangegeven als “discoverypoints”. Op die plekken staan grote ijzeren palen met het logo en de naam van het punt van de Wild Atlantic Way. Onderweg vind je het logo terug op de wegwijzers met een N of een S. Je kunt de route namelijk naar het Noorden (N) of het naar het Zuiden (S) rijden.

Hierna komt het zonnetje weer tevoorschijn om niet meer weg te gaan tijdens onze wandeling naar de vuurtoren op de kop van Sheaps Head. De wandeling is 2 km heen en 2 km terug. Prima te doen op goede wandelschoenen. De uitzichten zijn andermaal fabuleus!

Het laatste stukje (2 km) naar het café zijn over de weg niet te doen voor grote campers. Er wordt hier ook tijdig voor gewaarschuwd!

Seefin viewpoint

Op weg naar onze volgende overnachtingsplek blijven we de route volgen van de WAW en maken ook een stopje (na een pittig hellinkje) bij het Seefin viewpoint. Je staat hier op de graat van deze landtong en hebt er een prachtig uitzicht naar beide kanten.

De bloemen en planten op de foto’s zijn speciaal voor Elly, onze buurvrouw, die ons trouw volgt en ons helpt als we de namen van de planten zelf niet kunnen vinden!

Agridole

Daarna maken we (met opnieuw een prachtige route) een begin met “The Ring of Beara” en parkeren ons campertje op een camping bij Agridole. De camping heeft alle faciliteiten die we maar willen inclusief gebruik van een wasmachine en droger. Het weer is momenteel echt Iers te noemen: zonnige en natte buien wisselen elkaar voortdurend af. Vinden we niet erg. We “rommelen” lekker in de camper en vermaken ons prima! We moeten nog even uitvogelen hoe we de Ring of Beara morgen gaan rijden omdat we deze route ook al eens reden in 2010.