Bremen

12 maart 2026

Prachtig weer vandaag. Wel wat frisser dan de afgelopen dagen maar de zon warmt ons snel op.

Op de fiets langs de Weser zijn we snel in de oude binnenstad waar we de fietsen aan de ketting leggen en onze Brementour te voet voortzetten. Onderweg passeren we nog een vreemd, op een kasteel lijkend, gebouw dat als we het opzoeken een grote watertoren blijkt te zijn.

Het plein voor het Rathaus is een prima start. Als we daar aankomen schreeuwt een oudere Duitse onderwijzer net zijn kennis van het oude Rathaus over de hoofden van twee klasjes met basisschoolleerlingen zodat het halve stadhuisplein kan meegenieten.

Het oude stadhuis van Bremen is echt prachtig met veel mooie details. Ook de andere gevels aan en om het plein zijn het bekijken waard. Het is te zien dat Bremen ooit één van de Hanzesteden was die met de handel veel rijkdom heeft verworven.

Naast het stadhuis staat de meer dan 1200 jaar oude St. Petri Dom (St. Pieterkathedraal). De Dom is behalve door de vele kunstwerken ook beroemd door de Bleikeller (loodkelder). In acht sarcofagen in de Bleikeller liggen volledig gemummificeerde lichamen. De kelder werd gebruikt voor de opslag van lood voor het dak van de Dom. Door het droge klimaat in de kelder mummificeerden de lichamen op een natuurlijke manier. De kelder is in de wintertijd gesloten en dat noodzaakt ons om nog eens terug te komen.

De wandeling door het oude visserswijkje “Schnoor” was ook de moeite waard. Veel kleine huisjes met leuke winkeltjes. Een kopje koffie met een lekkere apfelstrudel konden we niet laten staan.

Tegenover het Rathaus is nog een interessant straatje. De Böttcherstraße is een klein straatje dat in de oorlog is platgebombardeerd maar nu opnieuw is opgebouwd in een modernistische stijl met mooie architectuur en o.a. beeldhouwkunst.

Je vindt er ook het
Paula Becker-Modersohn museum. Ons bezoek aan het museum vonden we vanwege het tentoongestelde werk tegenvallen.

Als afsluiting fietsen we door het grote Burgerpark naar de andere kant van Bremen waar het Universum Bremen staat. Dit wetenschapsmuseum is een architectonisch hoogstandje. We maken een kleine wandeling om het museum, zetten het mooi op de foto en fietsen terug naar de camper.

Bremerhaven

13 maart 2026

Bunker Valentin

Door enkele van onze volgers (Frans en Truus Nijland) werden we attent gemaakt op het Denkort Bunker Valentin. Op weg naar Bremerhaven doen we deze voormalige bunker – bouwplaats voor U-boten aan.

De Valentin-onderzeebootbunker, ook bekend als de Farge-onderzeebootbunker, is een bouwwerk aan de rivier de Weser in wat nu de wijk Rekum van Bremen is – toen Farge – Rekum. De bunker werd gebouwd tijdens de Tweede Wereldoorlog, van 1943 tot maart 1945, met behulp van dwangarbeid, wat duizenden doden tot gevolg had. De bunker was bedoeld voor de bouw van onderzeeboten. Het was het grootste bewapeningsproject van de Kriegsmarine. De bunker was voor ongeveer 95 procent voltooid toen de RAF de laatste uitbreiding bombardeerde. Uiteindelijk is er nooit een onderzeeër gebouwd. (Wikipedia)

Het gebouw kreeg verschillende bestemmingen na het einde van WO II. Tussen mei 2011 en november 2015 werd het omgebouwd tot een gedenkplaats met een bezoekerscentrum. De federale overheid en de deelstaat Bremen investeerden elk € 1,9 miljoen in het project. De gedenkplaats, bekend als de Bunker Valentin Gedenkplaats , werd geopend op 8 november 2015.

Als je hier rondloopt, is de omvang van dit project niet te bevatten. Gedurende bepaalde periodes waren er wel 10.000 dwangarbeiders aan het werk. Ze moesten 12 uur per dag achter elkaar werken en werden zeer slecht verzorgd. Ze werkten zich letterlijk dood.

In het herdenkingscentrum horen we ook Nederlandse getuigen het verslag doen van de tijd dat ze hier te werk werden gesteld. Heftig!

De grootschalige aanpak van deze bunker doet ons gek genoeg denken aan de grote bouwhal in Papenburg waar geen U-boten worden gebouwd maar cruiseschepen.

Het monument bij de hoofdingang doet recht en eer aan hen die hier hun leven lieten. We vinden het ook bijzonder dat dit monument (en het verhaal) in Nederland niet echt bekend is.

Bremerhaven

Na ons bezoek aan dit Denkort rijden we door naar Bremerhaven. We vinden een prima overnachtingsplek vlakbij de haven naast de sluis die de Fischereihaven met de open zee verbindt.

Het weer maar ook de vooruitzichten voor morgen zijn slecht geworden en we besluiten om vanmiddag al naar het Klimahaus in Bremerhaven te gaan.

We willen het gebouw vooral bekijken vanwege de architectuur. Samen het Atlantic Hotel Sail vormt het een futuristisch plaatje en samen de koepel van het Moin-outletcentrum bepalen ze de skyline van Bremerhaven.

Vlak voor het Klimahaus liggen ook nog wat oude schepen (waaronder een U-boot) van het scheepvaartmuseum in het water. De toegangsprijs voor het Klimahaus is fors (€ 22,50 p.p). In het Klimahaus maak je een reis door vijf ecologische systemen van deze wereld waarbij we o.a. de gletsjers van Zwitserland, de tropen, de woestijn en Antarctica voorbij zien komen.

Het gebouw zelf is erg mooi maar we vinden de “tentoonstelling” zelf tegenvallen. Veel leeswerk en presentatie maar weinig interactie. We zijn er in een uurtje doorheen gelopen. Jammer. Hier ligt een kans om de bezoekers iets duidelijk te maken over het milieu maar die kans laat men hier liggen.

Na twee blouses gekocht te hebben in de outletstore en een eenvoudige maaltijd in een visrestaurant zit ons bezoek in Bremerhaven er op. Morgen keren we om en rijden we weer richting Delft.

Delft

14 maart 2026

We vertrekken met slecht weer en de wetenschap dat het de komende dagen niet beter gaat worden. Het is de bedoeling dat we naar Kleef rijden en daar een klein museum gaan bezoeken (tip van Maarten van Rossum) en een dagje gaan fietsen vlakbij Nijmegen.

Als we echter in de stromende regen een bord passeren met daarop “Groningen 70 km” bezwijken we onder de druk om ons andere huis op te zoeken. Dan maar een weekje eerder thuis.

Zo gezegd, zo gedaan! Om 14:30 zijn we thuis.
Inmiddels draait de wasmachine en is de camper weer bijna klaar voor onze volgende trip.

Terugkijkend is het dit keer een vreemde reis geworden. Het plan was om wat meer tijd in Spanje en Frankrijk door te brengen. Door perikelen rond de verduurzaming liepen onze plannen anders. De tijd na onze VVE vergadering was voor ons weliswaar improviseren maar toch ook leuk om te doen. We zochten in Frankrijk en Spanje het lekkere weer. Dat hebben we al met al voldoende gehad. Nu een beetje een abrupt einde maar over twee maanden gaan we weer!

Bedankt allemaal voor het meereizen en tot 25 mei als we vertrekken naar Ierland. De boot vanuit Cherbourg is inmiddels geboekt.