Tag archieven: Nederland

Even er tussen uit

Uitgelicht

Geplaatst op door
11

Naar de IJsseldelta – Genemuiden

30 april 2026

We gaan er even een paar dagen tussen uit om de camper na een periode in de stalling weer een beetje op orde te brengen en om onze kleinkinderen op te halen die vanaf maandag een paar dagen bij opa en oma in Delft komen logeren. We arriveren rond het middaguur op de mooie camperplek Vlaktezicht en parkeren de camper achter de kalverenschuur. We hebben van af hier een mooi uitzicht over de weilanden. Vandaag ruik je de stal waar we achter staan wel een beetje. (noordoosten wind vandaag).

Als we onszelf hebben geïnstalleerd en wat hebben gegeten, maken we een klein fietstochtje naar Genemuiden. Eén van de vier labcaches die hier zijn, brengt ons langs de hoogtepunten van dit kleine stadje dat in 2025 zijn 750 jarig bestaan vierde. We bekijken achtereenvolgens het oude kerkhof, de petroleumkelders, het tapijtmuseum en fietsen om het oude haventje waar nu vooral pleziervaart aanmeert.

Genemuiden was vroeger bekend vanwege de kokosmatten en later van de tapijtindustrie. Nu maakt men van allerlei kunststoffen onder andere sportvelden van kunstgras.

Een opvallend kunstwerk bij de veerpont herinnert aan de ramp met de veerpont in 1922 waarbij 11 mensen omkwamen waaronder de burgemeester en zijn vrouw.

Ondanks de straffe tegenwind (windkracht 4) is het lekker om even een stukje te fietsen. Omstreeks vijf uur sluiten we de dag af in het zonnetje bij de camper. Prima dagje!

Zwartewaterland – Hasselt

1 mei 2026

We zijn vanochtend al vroeg vertrokken bij camperplaats Vlaktezicht bij Genemuiden. Nadat de wind wegviel werd de stank van de kalverenstal waar we achter stonden zo hevig dat we er ‘s nachts wakker van werden omdat Agnes misselijk werd en bijna moest overgeven. Jammer! De camperplaats heeft verder wel alle voorzieningen die je als camperaar wilt.

Vlakbij Genemuiden ligt Hasselt dat ook deel uitmaakt van de Gemeente Zwartewaterland waartoe ook Genemuiden behoort. Hier is een prima camperplek aan het water. Rond een uur of één is Agnes weer opgeknapt en durft het aan om een fietstocht naar Kampen te maken. We hebben een mooie knooppunt route uitgezet door de weilanden.

In Kampen doen we een labcache langs de kade van de IJssel. Zo komen we ook op de werf van de Kamper Kogge. Dit schip dat vroeger langs de Hanzesteden voer, is opgegraven en helemaal nagebouwd / gerestaureerd. Het maakt nu tochten tot aan Antwerpen en over de Oostzee.

Een bezoek aan de oude synagoge van Kampen is ook leuk om te doen. In samenwerking met het Stedelijk Museum van Kampen heeft de kunstenares Christie van der Haak de synagoge een “Metamorfose” gegeven. Gratis toegankelijk zolang het Stedelijk zelf wordt opgeknapt.

De terugweg duurt aanzienlijk langer dan gepland. De oorzaak: een veerpont (Pieperpont) die tijdelijk uit de vaart is (tien extra kilometers). De aankondiging dat de pont niet vaart, staat pas op 200 meter afstand voor de pont zodat we helemaal (nijna 5 kilometer) terug moeten om onze route te kunnen vervolgen.Ook bij Genemuiden krijgen we nog met twee omleidingen te maken. Al met al fietsen we ruim vijftien extra kilometers. Gelukkig heerlijk fietsweer.

En… aankomen op een camperplaats waar het lekker ruikt, doet ons ook goed. We eten buiten aan het water en zitten tot ‘‘s avonds 21:00 uur buiten. Heerlijk temperatuurtje!

Hasselt

2 mei 2026

Allebei een prima nacht gemaakt. Heerlijk geslapen en na een rustig ontbijt en een piepklein regenbuitje maken we een stadswandeling door Hasselt.

We vinden Hasselt echt een aanrader. Op deze zaterdagochtend was het heerlijk rustig in deze oude Hanzestad. De stad ziet er goed onderhouden uit en bij de meeste oude gebouwen vind je kleine ANWB-informatie bordjes die je iets vertellen over vroeger. Voor slechtzienden is er een QR code die de informatie voorlezen.

Behalve een oude vesting is Hasselt ook een oude bedevaartplaats. Het verhaal gaat dat hier tijdens een gevecht met een priester ooit een hostie op de grond is gevallen, waarna als boetedoening een kerk moest worden gebouwd.

Dankzij de labcache vinden we twee oude kalkovens. Vroeger werden hier schelpen verbrand die over het water werden aangevoerd. De opbrengst werd gebruikt in o.a. metselspecie.

Vlakbij de kringloopwinkel (leuke naam: Nogus&Nogus) ligt de oude Joodse begraafplaats met een monument ter nagedachtenis aan de vermoorden uit WO II.

In het centrum aan de waterkant vinden we de restanten van een paar stadspoorten. Nu komt al het verkeer over de groene brug de stad binnen. Grote wagens kunnen de oude binnenstad niet echt in. Daar zijn de grachten te smal voor.

Als we rondwandelen (ook al te zien in Kampen en Genemuiden), vallen ons de bijzondere versieringen op voor Koningsdag. Heel veel deuren zijn op deze manier versierd. In het “westen” komen we dit niet tegen. Leuk!

Na de stadswandeling doen we het de rest van de dag rustig aan. Heerlijk even lezen in een boek en vanavond de finale van de Mol kijken.

Blesdijke

3 mei 2026

We staan weer op Camperplaats Stoutenburght in Blesdijke. Wij vinden het één van de mooiste en beste camperplekken van Nederland. we arriveren er omstreeks 11:30 uur.

Het weerbericht geeft slecht weer op in de loop van de middag. We hebben het plan om voor het slechte weer het museum Hildo Krop in Steenwijk te bezoeken. Het is een half uurtje fietsen en als we aankomen, blijkt het museum gehuisvest in het souterrain van de villa Rams Woerthe in Steenwijk. Het is een prachtige villa in een mooi park.

We horen bij binnenkomst dat het in één jaar is gebouwd voor de rijke familie Tromp Meesters. Het is helemaal gebouwd in Art Nouveau stijl. In alle details van de villa komt deze stijl terug. Het is prachtig om hier rond te lopen. Het is zelfs toegestaan om op de meubels plaats te nemen en kastdeuren open te trekken.

De beeldhouwer Hildo Krop (geboren in Steenwijk) is vrijwel zijn hele leven in dienst geweest van de Gemeente Amsterdam en heeft grote bekendheid gekregen met zijn beeldhouwkunst die overal in de hoofdstad terug is te vinden. Het is daarom enorm jammer dat de interessante collectie van deze kunstenaar teruggevonden wordt in het souterrainvan deze villa. Hildo Krop verdient een mooiere tentoonstellingsruimte dan de kelders. We genieten wel van zijn beeldhouwkunst.

Omstreeks 14:30 uur zijn we terug bij de camper en maken we kennis met Cock en Miep Schrameijer. Zij volgen onze reisavonturen al een poosje en we drinken samen een kopje koffie en thee en wisselen wat camperervaringen uit. Gezellig!

Als het begint te regenen, vluchten we naar binnen. We maken gelijk maar even gebruik van de lekkere douches die hier zijn. De rest van de middag en avond relaxen we lekker binnen in ons rijdende huisje. Morgen gaan we in Oldemarkt onze kleinkinderen ophalen die dan een paar nachtjes bij opa en oma in Delft komen logeren.

Delft

4 mei 2026

Vanochtend om 9:00 uur Jochem en Tobias opgehaald en gelijk door naar Delft waar we alles weer hebben uitgepakt. Agnes moest vanmiddag naar een begrafenis. Jan en de jongens hebben zich prima vermaakt en aan het eind van de middag hebben we met elkaar de camper weer naar de stalling gebracht.

De afgelopen vier dagen waren een prima testrit voor onze reis naar Ierland. Alles doet het weer / nog!

Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken.

Elfstedentocht op de fiets (2)

Uitgelicht

Geplaatst op door
Beantwoorden

Franeker – Harlingen – Bolsward

19 augustus 2025

De eigenaresse van de Boerderijcamping vond het goed dat ik vandaag de camper bij haar op de parkeerplaats liet staan. Prima plek en om 8:25 uur reed ik weg richting Franeker.

Werkelijk heerlijk stuk door de weilanden gereden. Weinig tegenliggers, nauwelijks tegenwind. Het zonnetje erbij. Het kan niet beter. Even een molen voor Harry op de foto gezet en genoten van het Friese landschap. Wel een bijzondere molen, Harry. Nog niet zo heel lang geleden stond deze molen nog bij Hallum. De oorspronkelijke molen die hier stond, is afgebrand. Die eendenkorf vond ik daar ook op een vreemde plek zitten.Veel kieviten op het land en maar weinig koeien. En dat terwijl de boeren er juist wel extra subsidie voor krijgen als ze de koeien in de wei zetten.

Bij Westerein was er wel een boer die de koeien losliet. Die waren volgens mij nog niet vaak buiten geweest. Het leek wel een kudde jonge veulens. Omdat het me wel leuk leek om weer eens een echte koe op de foto te zetten, stelde ik me op aan het eind van de wei bij een hek. Nou.. dat vonden ze wel leuk. Nog nooit eerder meegemaakt dat er zoveel dames belangstelling in mij hadden.

Franeker was voor mij niet onbekend. Ooit woonde in deze oude universiteitsstad familie van mij. Ze woonden in één van de huizen schuin tegenover het prachtige stadhuis. Van het planetarium van Eisinga had ik – toen ik bij neef Tjerk logeerde – nog nooit gehoord. Ik herinner me wel de enorme zweefdraaimolen die naast de kerk stond tijdens een kermis. Nu staat naast deze kerk het fontein van de stad. Langs het Sjukelân (heilige kaatsgrond – PC) fiets ik de stad weer uit.

Harlingen ligt dichtbij. Al eens eerder in deze stad geweest maar altijd met als doel om naar Terschelling of Vlieland te vertrekken. Nu wat meer in de stad rondgereden. Bij binnenkomst stond ik verbaasd om daar opeens een kameel tegen te komen. Bijzonder! Harlingen is een gezellige havenstad met veel schepen van de bruine vloot aan de kades. Voor de fontein moest ik wel een beetje omrijden. De spuitende potvis (?) ligt bijna buitengaats langs één van de havenhoofden. Hij spuit niet continu. Toen ik aan kwam fietsen, stopte ie net met spuiten. Ik heb een poosje gewacht om m spuitend op de foto te zetten maar hij had er geen zin meer in. Je moet maar geluk hebben.

Aan het eind van het havenhoofd hangt een brievenbus waar je je gedachten over de zee kunt in doen. Er is iemand of iets die jouw gedachten er uit haalt en er een boek van maakt. Leuk initiatief. Er is al één boek verschenen…

Vlak voorbij Harlingen eet ik bij een uitkijktoren mn boterhammetjes op en ik drink m’n flesje leeg. Met een stevig windje in de rug waai ik naar Bolsward waar ik m’n laatste stempel haal van deze dag en de mevrouw bij de VVV verbaas dat ik ook Fries spreek. In Bolsward bleek de fontein voor de gerestaureerde Broerekerk te staan. De ooit verwoeste kerk héeft een dak van glas gekregen. Prachtig gezicht en ook een opmerkelijke akoestiek. De muziek van de panfluitspeler klonk er hemels.

Terug op de boerderijcamping bleek ik toch weer een rondje van 63 kilometer te hebben gefietst. Eigenlijk was ik van plan om een pauzedag in te lassen maar omdat het weer na woensdag minder wordt, bewaar ik de rustdag voor later.

Dokkum – Leeuwarden – Dokkum

20 augustus 2025

Vanochtend was ik al vroeg wakker en het zonnetje scheen, dus… zat ik om 7:45 uur al op de fiets richting Leeuwarden. Eerst snel door Dokkum. Boven het ziekenhuis (daar waar de helikopter stond voor noodtransporten) pak ik het vrijliggend fietspad langs de Dokkumer Ee. Rijdend tussen het door riet omzoomde pad volg ik dit prachtige fietspad tot in Leeuwarden. Het riet staat zo hoog dat ik er nog net overheen kan kijken naar het landschap.

Ik maak een eerste step aan in Polarsteps bij het monument voor Maarten van der Weijden die hier na 163 km zijn poging opgaf om de Elfstedentocht zwemmend te volbrengen. Hij haalde hiermee geld op voor de kankerbestrijding. De tweede step is bij Bartlehiem. Bij dit beroemde bruggetje (het heeft zelfs een eigen naambordje) kwamen de schaatsers tweemaal langs (richting Dokkum en dan weer richting Leeuwarden)

Bij binnenkomst in Leeuwarden kwam ik een vreemde molen en een mooie muurschildering tegen bij het terrein van de NHL Stenden Hogeschool. De routebeschrijving van de Elfstedentocht van de VVV bracht me bij de oude finishlijn van deze tocht. Hier vond ik ook het voormalige Diaconessen ziekenhuis. Tijdens de finish van de Elfstedentocht in 1956 beviel hier mijn moeder van mijn tweelingbroertjes Tjerk en Hotze.

De labcache leidde me langs oude plekjes in Leeuwarden. Die plekken waren mij niet onbekend maar ik passeerde daarbij wel verschillende mooie muurschilderingen. ook voegde ik weer een mooi putdeksel toe aan mijn verzameling en zette ik Mata Hari op de foto.

Om mijn laatste stempels te halen moest ik bij de VVV langs. Die bevindt zich tegenover de Oldehove. Lang geleden zat er aan deze toren een kerkgebouw vast. Alleen de scheefgezakte toren is gebleven. Nu echter zijn de contouren van het oude kerkgebouw zichtbaar gemaakt met het “Bouwurk” waarin allerlei kunstvormen zichtbaar worden gemaakt. Ook duurzaamheid speelt bij Bouwurk een belangrijke rol. Na afloop van het project worden alle materialen hergebruikt.

De maker van het fontein in Leeuwarden is geen onbekende. We zagen op verschillende plekken in Europa al werk van Jaume Plensa. Zeer de moeite waard!

Op de terugweg naar Dokkum bracht ik in Hardegarijp een kort bezoek aan Daan en Joke, de ouders van onze schoondochter Roos. Even de nieuwe carport voor hun caravan bewonderen.

Drie kwartier later fietste ik Dokkum binnen. De labcache bracht me allereerst naar de Bonifatiuskapel. Het was niemand minder dan Titus Brandsma die meehielp deze kapel te bouwen (1934) voor de door de Friezen in 754 vermoorde Bonifatius. Het is een pelgrimsoord en er vinden nog steeds bedevaarten plaats.

Toen ik door deze mooie kapel liep, viel het me opeens op dat de muziek niet thuishoorde in deze Rooms-Katholieke kapel. Ik hoorde de muziek van liederen uit de Protestantse kerk. Toen ik dat opmerkte bij de enige “suppoost”, vertelde hij dat de muziek zijn eigen keuze was… De hele tijd moeten luisteren naar de katholieke muziek vond hij maar niks, deze muziek was veel mooier… In de binnenstad was het weer erg druk. De grachten lagen vol met boten. Ook de weekmarkt werd gehouden. Het drukst is de omgeving van de Zijl.

De Zijl is een pleinvormige brug midden in de stad voor het Stadhuis van Dokkum. Vandaag precies 72 jaar geleden trouwden hier mijn ouders. De brug gaat over de oude zeesluis van vroeger die hier zout en zoet water scheidde. Tegenwoordig is het vooral bekend als keerpunt voor de Elfstedentocht en de “GRANAET”. Je kunt een replica van deze geheimzinnige mascotte van Dokkum in de Zijl zien liggen. Hieronder het verhaal…

“HET VERHAAL VAN DE GRANAET. – Tijdens de stadhouderlijke regering ving men in Dokkum een reusachtige garnaal (een kreeft). Zo’n groot beest hadden ze in Dokkum nog niet eerder gezien. Omdat ze niet wisten wat ze er mee moesten doen werd het stadsbestuur bijeen geroepen. Zij besloten het dier aan een zilveren ketting te leggen onder de Zijl om het, als Prins Frederik Hendrik in Dokkum op bezoek kwam, te laten zien aan Zijne Hoogheid. Als een Dokkumer bezienswaardigheid. Helaas is de prins nooit in Dokkum gekomen en dus ligt de Dokkumer Granaet nog steeds geketend onder de Zijl.”

Met het bezoek aan Dokkum komt er ook een eind aan deze Elfstedentocht op de fiets. Ik heb enorm geboft met het weer en het was leuk om weer eens door Friesland te fietsen. Opgeteld heb ik de afgelopen vier dagen ruim 260 kilometer afgelegd. Sneller dan ik van te voren had gedacht heb ik de Elf Steden bezocht. Omdat ik vrijdag en zaterdag wat afspraken in de buurt heb, houd ik zelfs wat tijd over voor wat extra kilometers. Morgen meer hierover.

Ameland – Aldwâld

21 augustus 2025

Vandaag een dagje op Ameland gefietst. Weliswaar wat frisser maar prima fietsweer. Zonnetje met wat wolken. Temperatuur ook lekker: 17° C. De labcache bracht me van Nes naar Hollum langs wat historische plekken van Ameland. De mosterdmolen werd bezocht en natuurlijk ook de overbekende vuurtoren.

De weg er naar toe reed ik op de dijk langs de Waddenzee. Mooi fietsen. Het was hoog water en desondanks lagen er toch nog behoorlijke stukken land droog met veel vogels er op. Toch was ook aan deze kant van het eiland te zien dat er nog land gewonnen wordt.

Bij Hollum was ik bij het Maritiem Centrum “Abraham Fock”. Op de grote foto’s achter de ramen van dit museum laat men zien hoe de paarden de reddingboot de zee in trekken. Ik heb dit in mijn jonge jaren eens in het echt gezien. Mijn ouders waren met mijn opa en oma op vakantie in Nes op Ameland. We logeerden toen bij een schoenmaker in Nes die kamers verhuurde en zo wat bijverdiende. Het beeld van de sterke grote paarden die de zee inliepen, is me altijd bijgebleven. Of het voor een oefening was of een echte reddingsactie weet ik niet meer.

Van Hollum ging mijn route deels door de duinen maar ook door hier en daar bos. Ter hoogte van Ballum heb ik me zelf getrakteerd op een flamkuche. In de Elzas namen we dat vaak als lunch. Dus nu maar eens een Amelandse Flamkuche. Smaakte prima, al hadden ze hier maar één soort flamkuche op het menu en in Elzas al gauw tien verschillende. Na de lunch aan het strand ben ik naar Ballum gefietst en heb daar een bezoek gebracht aan Airport Ballum. Je kunt er je zelf uit een vliegtuig laten vallen en als je er in blijft zitten, kun je een rondvlucht maken boven Ameland.

Bij Ballum was in het kader van het toeristenseizoen een grote “kleedjes” verkoop georganiseerd. Het leek wel Koningsdag. Toch even rondgelopen en nog voor € 2,00 een Carcassonne Junior gekocht. Een leuk spel dat onze kleinkinderen ook graag spelen. Toen ik in Nes aankwam was het inmiddels al weer 15:00 uur en had ik nog even tijd om wat boodschappen bij De Spar te halen voordat ik naar de boot moest. Het was zo druk met vertrekkende vakantiegangers dat de laatste boot al uitverkocht bleek.

De boot vertrok keurig om 16:00 uur en 50 minuten later arriveerde ik weer op de pier bij Holwerd. Ik overnacht bij Harry en Sita op de camperplaats “De Feroaring” bij Aldwâld. Ik ben de enige camper en Harry (de eigenaar) laat me even zien waar ik alles kan vinden. Prima camperplaats met mooie voorzieningen (P4N #247570 en CC: 98664)

Rare ronde 2 …

Uitgelicht

Geplaatst op door
9

Den Oever – Smerp – Stroe – Hippolytushoef – De Haukes

8 april 2023 – ☀️ 13° C.

Het belooft vandaag een mooie dag te worden. Als we wakker worden, schijnt het zonnetje volop. We hebben een fietstochtje uitgezet door de kop van Noord-Holland van Den Oever tot het Amstelmeer en weer terug via de Wieringermeer. De route gaat langs verschillende plaatsen met voor ons vreemde namen en met de nodige geocaches en een tweetal Adventure Labcaches.

Fietstocht Kop van Noord-Holland

De eerste plaats die we onderweg aandoen is het buurtschap Smerp. Helaas heeft men onlangs het naambord verwijderd. Alleen het straatnaambordje Smerperweg herinnert nog aan die naam. Hoewel Google Maps je de route naar Smerp nog wel kan wijzen, merken wij dat er steeds meer oude plaatsnaamborden verdwijnen. Jammer! Sommige namen zijn echt bijzonder en verdwijnen hierdoor op den duur.

Fietspad langs de Waddenzee

Onze volgende stop is Stroe. Wij kenden wel een Stroe in Gelderland (bij Barneveld) maar nu ontdekten we deze plaatsnaam dus ook hier. Nadat beide kerkgebouwen zijn verdwenen, wordt het een buurtschap genoemd. De naam Stroe is afgeleid van “stroet” dat “drassig land begroeid met kreupelhout” betekent.

Stroe hoort nu bij Hippolytushoef. Dat is een wat groter dorp vlakbij. Lokaal wordt Hippolytushoef ook wel kortweg Hippo genoemd. Het stond in de 19e en het eerste deel van de 20e eeuw ook wel bekend als Klein Parijs, vanwege de vele cafés die er stonden en het uitgebreide uitgaansleven dat erbij hoorde, met als hoogtepunt de kermisperiode. In de mobilisatieperiode voor de Tweede Wereldoorlog was het dorp zelfs verboden gebied voor de soldaten die de Afsluitdijk verdedigden, omdat volgens de legerleiding het uitgaansleven in het dorp een onzedelijke en verwerpelijke invloed had. Sinds de jaren zestig is het aantal cafés afgenomen. Tegenwoordig zijn er nog maar drie van over.

Oud kerkhofje bij Stroe

Van Hippolytushoef fietsen we naar de dijk die het Amstelmeer scheidt van de Waddenzee. Het vroegere Amsteldiep is door een lange dijk afgesloten van de Zuiderzee en De Wadden. Het is een soort van “proefdijk” geweest voor men de Afsluitdijk bouwde. De Amsteldiepdijk wordt daarom ook wel de “korte” of “kleine” afsluitdijk genoemd.

Fietsen langs het Amstelmeer

In en rondom De Haukes (voor ons een erg vreemde naam) doen we een eerste Adventure Labcache. Vlakbij De Haukes ligt een strandje dat het Amstelmeer erg populair maakt bij windsurfers.

We krijgen hulp bij een geocache langs de Hoelm

Van De Haukes nemen we een vrijliggend fietspad langs De Hoelm. Dit pad brengt ons tot bijna het IJsselmeer waar we nog een labcache doen bij het monument “Gat in de dijk”. Het monument is op de plaats waar de bezetter in WOII de dijk opblies om de Wieringermeerpolder onder water te zetten. Ze deden dit om te voorkomen dat de geallieerde luchtlandingstroepen de polder zouden benutten om er te landen.

Gat in de dijk

We passeren ook een aantal door de boeren ingezaaide wintervoedselakkers. Het wintervoedsel is niet voor mensen, maar voor vogels, hazen en muizen. Door de steeds efficiënter geworden landbouw blijft er voor de natuur niet veel meer over, met als gevolg dat veel boerenlanddieren in aantal enorm achteruit zijn gegaan. De wintervoedselakkers helpen het tij te keren.

Camperplaats Den Oever by night

Nijhuzum – Greonterp – Blauwhuzum – Parrega – Ferwoude – Hindeloopen – Workum

9 april 2023 – ☁️☀️ 15° C.

Na een goede nacht steken we de Afsluitdijk over en parkeren onze camper achter de boerderij van de familie Abma bij Nijhuzum. We hebben hier alle faciliteiten die wij nodig hebben (geen douche). De prijs mogen we zelf vaststellen. Er staan deze nacht ongeveer 15 campers op het erf. Wij halen eigenlijk gelijk de fietsen van de camper en om een uur of elf fietsen wij weg voor een tocht van zo’n vijftig kilometer.

Via Nijhuzum en Greonterp rijden we over mooie vrijliggende fietspaden door de weilanden naar Blauwhuis. Behalve de naamborden scoren we onderweg ook weer de nodige geocaches. Greonterp heeft nog maar 70 inwoners en de beroemdste inwoner was ooit Gerard van het Reve die er zeven jaar heeft gewoond. Blauwhuis dankt zijn naam aan het van blauwe dakpannen voorziene “contributiehuis” (kan iemand ons vertellen wat dit is?).

Omgekeerde boerderij bij Hindeloopen

Via Parrega en Ferwoude fietsen we weer over rustige landweggetjes onderlangs een lange (oude) zeedijk naar vlak boven Hindeloopen waar we een kijkje nemen bij de omgekeerd gebouwde boerderij. Zeer apart gezicht zo’n boerderij op z’n kop!

De laatste halte van vandaag is het Elfstedentochtstadje Workum. Het in het kunstjaar geplaatste fontein vinden we niet geweldig maar wel bijzonder. Omdat het zonnetje heerlijk is gaan schijnen pakken we ons eerste terrasje tegenover het oude stadhuis van Workum. We nemen ook nog even kijkje bij het Jopie Huisman museum. Het meest bijzondere schilderij vinden wij wel het doek dat hij schilderde van z’n eigen onderbroek. In 1984 werden er drie schilderijen gestolen van hem. Dit gegeven leverde een spannende podcast op.

Onderbroek Jopie Huisman

Lollum – Baard – Easterlittens – Noarderleech – Hantum – Moddergat – Buitenpost

10 april 2023 – ☁️🌧️ 11° C.

Het weer is vandaag niet al te best. Erg bewolkt, stevige wind en regenbuien. We maken vandaag een rit naar Buitenpost waar we bij familie een bezoekje brengen. De eerste “rare” plaatsnaam waar we naar toe gaan is Grauwe Kat. Helaas zijn hier de naamborden verwijderd en rijden we door naar Lollum en naar Baard. Beide dorpjes bieden niet zoveel bijzonders.

Het paaltje van Easterlittens

In Easterlittens is het droog. We doen er een labcache (erg leuke finish) en ontdekken op die manier dat de oude dorpskern erg goed bewaard is gebleven. Easterlittens is vooral bekend geworden door het beroemde sprookje “Het paaltje van Easterlittens”. Het sprookje gaat over een arme schoenmaker die het geluk vindt in z’n achtertuin. Nieuwsgierig? Je leest het hier. Daarnaast is Easterlittens bekend door de organisatie van een jaarlijks Jeu de Pelote evenement.

Observatiepost Fliegerhorst

Op het Noarderleech doen we een labcache buitendijks. Even een flinke wandeling om uit te waaien. Hierdoor komen we ook weer achter een zeer apart verhaal. De labcache is bij een observatiepost (plaatselijk bekend als “De Bunker”) van de Fliegerhorst Kommandatur. Het blijkt dat de bezetter tijdens WOII hier een oefenterrein had om het afwerpen van bommen te oefenen. De vliegtuigen stegen op bij Leeuwarden en wierpen hun nepbommen van beton af bij de observatiepost waar vlakbij een grote N als mikpunt was afgebakend op de grond.

Boeddhistisch Centrum Hantum

Bij Hantum willen we de Boeddistische tempel bezoeken. Helaas… gesloten op tweede paasdag. Omdat het toch wel een heel bijzondere plek is, toch een paar foto’s. We waren hier twee jaar geleden ook al.

De voorlaatste stop is Moddergat. Dit oude vissersdorpje is bekend geworden door de grote ramp die hier plastsvond. 22 vissersboten vergingen hier en 109 bemanningsleden kwamen om in een zware storm. Het museum “‘t Fiskershuuske” besteed hier veel aandacht aan. Het kleine museum geeft ook een leuk inkijkje in het leven van die tijd. Leuke bijzonderheid is dat de voorvaderen van Jan hier rond 1680 vandaan kwamen.

Onze laatste stop is bij Mirjam en Peter in Buitenpost. Agnes is keramiste en heeft voor hen een naambord van keramiek gemaakt. Het valt gelukkig erg in de smaak en na een kop koffie rijden we door naar ‘t Paradyske bij Buitenpost waar we op een (prima) kleine camperplaats de nacht doorbrengen.

Kollum – De Leste Stuver – Drogeham – Burgum

11 april 2023 – 🌧️☁️☀️ 11° C.

Het regent behoorlijk als we wakker worden. Om 9:00 uur wordt het droog. Ik heb zin in een klein fietstochtje naar Kollum (geboorteplaats) en ga op zoek naar een oude schoolvriend van zestig jaar geleden. Ik tref hem echter niet want het blijkt z’n broer Klaas te zijn die daar een zeilmakerij heeft. Ik krijg echter wel het adres waar broer Jaap tegenwoordig woont. Wie weet… Na een klein geocache-rondje ga ik weer terug naar de camper.

Geocache-rondje

In dezelfde tijd heeft Agnes een lekkere cake gebakken in de Omniaoven. Voor het recept: zie onze website bij recepten.

Verrassingscake

We zoeken nog twee “vreemde” plaatsnamen op met de camper: De Leste Stuver en Drogeham. Hierna brengen we een bezoek aan De Spitkeet. Dit is een klein openluchtmuseum bij Harkema. Je krijgt er een goed beeld hoe de mensen vroeger woonden in de tijd dat de turf werd afgegraven. Het museum schetst eigenlijk hiermee ook stukje geschiedenis van de sociale woningbouw. Een “Spitkeet” was de woning voor turfafgravers.

Museum De Spitkeet

Omdat het voorlopig nog buiig blijft met harde wind, besluiten we om onszelf te verwennen met een dagje in sauna “De Leeuwerikhoeve”. Het is een prachtig sauna- en wellness centrum. Het heeft ook een prima restaurant. Wat wij helemaal lekker vinden is dat we ‘s avonds gratis mogen overnachten op de parkeerplaats bij de sauna. Achterin parkeerplaats 2 staan we heerlijk rustig.

Overnachten bij de Leeuwerikhoeve