Aan de wandel en op de fiets

Uitgelicht

Valencia – Monserrat – Bellús

20 november 2022 🌤️ 20° C.

Als we alle verzorging van de camper hebben gedaan, verlaten we Coll Vert. De receptie van de camping is gesloten in het weekend. Het lukt ons niet om de “oppasser” bij de slagboom duidelijk te maken dat we nog een extra nacht moeten betalen. Hij zwaait ons uit en wij vertrekken.

We rijden eerst naar het plaatsje Monserrat ten westen van Valencia. Zoon en schoondochter verblijven hier binnenkort een paar weken in een huis en we nemen alvast een kijkje hoe ze daar straks wonen. Na Monserrat rijden we door naar de camperplaats bij het dorpje Bellús. Er is daar een mooie (gratis) plek bij een stuwdam. Als we daar aankomen, staat het behoorlijk vol. Aan het eind van de middag zijn er al weer veel (Spaanse) campers vertrokken. Voor hen zit het weekend er op. Wij zitten er heerlijk in het zonnetje te lezen. Wel jammer dat er ook hier (zoals op veel plaatsen in Spanje) weer veel vliegen zijn.

We wandelen van de camperplaats even naar het dorpje Bellús om twee euro bij de burgemeester te brengen (onkosten camperplaats). De burgemeester zelf treffen we niet maar wel zijn zus. Ze was erg enthousiast dat wij de twee euro kwamen brengen 😉. In het dorpje zien we op een bord dat er hier veel wandel- en fietsroutes zijn. Morgen wandelen dus!

‘s Avonds nog een (voor ons) nieuwe app gedownload waar we van veel andere camperaars positieve verhalen over horen: Wikiloc. De app geeft veel wandel- en fietsroutes op de plaats waar je bent. De app kost € 9,90 per jaar dus dat durven we wel aan.

Bij onze camperplaats starten verschillende routes. We kiezen voor morgen een wandelroute langs de rivier de Albaida.

Bellús – Alcoy / Alcoi

21 november 2022 🌤️ 19° C.

De wandelroute loopt van onze camperplaats vanaf de stuwdam langs de oevers van de Albaida. We boffen weer! Het is een prachtige wandeling. We passeren onderweg het dorpje Bellús en lopen de kloof in waar de rivier doorheen loopt.

In de kloof zien we dat de steile wanden gebruikt worden door klimmers. Op verschillende wanden zijn klimroutes uitgezet. Het blijkt dat deze wanden prima zijn voor startende klimmers.

In de kloof zijn ook een paar bekende grotten. Als we naar de grotten uit de Neanderthaler tijd) toelopen, blijkt dat de toegang is afgesloten. We vermoeden vanwege de veiligheid.

Na de laatste grot, blijkt de wandelroute voor ons iets te pittig te worden. Het pad wordt opeens erg smal en gaat zo steil omhoog dat wij omkeren en via een iets andere route naar de camper teruglopen.

Grappige graffiti op bouwvallen onderweg

Langs de route staan verschillende stenen putten. Deze putten staan in verbinding met een daaronder gelegen waterkanaal dat destijds is aangelegd door de Moren. Via de stenen putten klommen kinderen naar beneden om het afwateringskanaal schoon te maken.

Het leuke van de app Wikiloc is dat tijdens het wandelen je eigen looproute wordt opgenomen. Je kunt onderweg zelfs foto’s maken en die in de route opslaan. Je kunt de route vervolgens delen (met o.a. een QR – code) met anderen. Als je het dus leuk vindt om te zien welke route wij hebben gewandeld, scan dan deze QR – code in.

Van Bellús naar Alcoy / Alcoi is het een klein uurtje rijden. We zetten onze camper bij een begin- en infopunt van een Via Verde neer. We hebben het plan om deze morgen te gaan fietsen. Het schijnt een schitterende tocht te zijn.

Bij de (gratis) camperplaats kunnen veel (volgens CC wel 30) campers staan (niet op zondag – marktdag) maar als wij aankomen, zijn we de enige. Lekker rustig dachten we…‘s Avonds werd het weer echter behoorlijk stormachtig met veel regen. En net toen wij wilden gaan slapen, kwam er een personenauto op twee meter afstand van onze camper staan. Het jonge stel was van 11:00 – 02:30 uur in de auto aan het “sporten”. Schijnbaar waren ze zich er niet van bewust dat er mensen in de camper naast hen verbleven. Één voordeel: toen de rust was weergekeerd, hadden we allebei ons boek uit. Daarna hebben nog prima geslapen tot 08:30 uur.

Alcoy / Alcoi

22 november 2022 🌤️ 14° C.

Het weer is omgeslagen. Volgens de weerberichten hebben we te maken met de nasleep van de storm Denise. Het waait vrij hard (windkracht 4 á 5) en het is koud (12° C.) voor Spaanse begrippen.

De wandelaars en fietsers die in grote getale hier voorbij komen, dragen mutsen, handschoenen en dikke winterjassen. Ook wij kleden ons warm aan als we op de fiets stappen. Wij vinden het erg opvallend dat er zoveel Spanjaarden wandelen op doordeweekse dagen. In Nederland zijn dat er veel minder.

Langs de Via Verde liggen enorm veel caches maar we vinden het te koud om de hele tijd af te stappen en de caches te loggen. We pikken genoeg caches op om de score te evenaren van onze kleinzoons/zoon in Oldemarkt. Er woedt al maanden een heftige “strijd” wie de meeste punten scoort 😀😉.

De Via Verde d’Alcoy / Alcoi (de juiste schrijfwijze hangt af van het feit of je in het Catalaans of Spaans schrijft) loopt richting Ibi licht glooiend omhoog over groen asfalt. Vergeleken met andere VV zijn er veel tunnels op de eerste tien kilometer van het traject. Twee tunnels zijn ruim een kilometer lang. Wat wel weer super is dat je de verlichting in de tunnels zelf kunt aanzetten met drukknoppen onderweg.

Na tien kilometer (na de laatste lange tunnel) verdwijnt het groene asfalt en wordt het verruild voor gravelachtige steenslag. Nog steeds prima te fietsen! Als echter deze steenslag verandert in groffe keien, keren we om en rijden terug (bijna zonder te trappen) naar de camper.

Bij de camper maakt Agnes even een kop warme chocolademelk. Past goed bij de huidige temperatuur! Na deze pauze fietsen we door naar de oude binnenstad. Dat valt niet overal mee. Het stratenplan van Alcoy kent veel steile hellingen en éénrichting verkeer. Je merkt wel dat de Spaanse automobilisten goed rekening houden met fietsers (verplicht 1,5 meter afstand of anders € 400,00 boete).

We doen een labcache in de oude binnenstad. Er zijn veel “modernistische” (Jugendstil) huizen in Alcoi. De labcache laat ons enkele van deze huizen zien. Jammer genoeg mogen we maar in één van de panden een kijkje nemen. Omstreeks 15:00 uur zijn we weer “thuis”.

Alcoy – Cap de San Antoni

23 november 2022 🌤️ 23° C.

Vanochtend redelijk op tijd opgestaan en via de CV-70 naar de kust gereden. Een mooie weg door de bergen met prachtige uitzichtpunten.

Zonder het van te voren in te plannen kwamen we uit bij het mooie stadje El Castell de Guadelest. Het mooi gelegen plaatsje biedt de vele toeristen een mooi uitzicht over de wijde omgeving en het lager gelegen stuwmeer. Wie toegang tot het Moorse kasteel wil hebben, moet hiervoor toegang betalen en via Casa Orduña naar binnen. Wij hebben genoegen genomen met het uitzicht bij het dorpsplein.

We hebben ook de vier aanwezige geocaches in het dorp gedaan en zijn toen verder gereden naar Xàbia waar we eerst de camperverzorging hebben gedaan.

Toen zijn we doorgereden naar Cap de San Antoni. Hoog op de kaap is een camperplaats met aan twee kanten een schitterend uitzicht over zee en de baai bij Xàbia. Het was even zoeken om de juiste weg omhoog te vinden maar de moeite werd beloond. We staan vannacht op één van de mooiste plekjes tot nu toe. In eerste instantie zijn we enige camper die hier staat. Later op de avond staan we met z’n vieren bij de vuurtoren op de bijna 200 meter hoge kaap.

Zonsondergang Cap de San Antoni

Naar de Silent Route

Uitgelicht

Horta de San Joan

13 november 2022 🌤️ 21° C.

Opnieuw via een mooie route rijden we in een rustig tempo naar het dorpje Horta de San Joan. Je bereikt het centrum met z’n leuke terrasjes via een steile weg omhoog.

Midden in het centrum gaat een nog steilere weg omlaag naar de bijna gratis (€ 3,00 per dag) camperplaats waar we overnachten. We waren via Park4night al gewaarschuwd dat de toegang nogal oppassen geblazen is. Zeer ongelijk wegdek! Maar het oprijden ging prima. Echter… we waren er ook getuige van dat het wegrijden lastiger is. Een Duitse camperaar lukte het niet (door het ongelijke wegdek) om in één keer de camperplaats te verlaten. Zijn voorwielen kregen niet genoeg grip om de helling omhoog in één keer te nemen. Een andere camperaar gaf ons de gouden tip: eerst de camperplaats naar beneden verlaten, keren en dan omhoog! Dat ging gelukkig de volgende dag prima!

De plek was verder oké. Water en toilet lozen en water tappen. Lekker rustig en een goede uitvalsbasis voor de Via Verde die we er de volgende dag willen rijden. Voor nu zitten we eerst lui in het zonnetje genietend van het uitzicht een boek te lezen.

Later die middag fietsen we nog even naar het begin van de Via Verde om te kijken waar we morgen starten. Van de enige andere camperaar naast ons horen we dat de Via Verde wat “schade” heeft opgelopen door noodweer van twee dagen terug. Door kleine aardverschuivingen is de Via Verde richting Bot onbegaanbaar. De andere kant op is het geen probleem. We zullen het wel zien morgen.

Vanaf hier hadden we ook een mooi uitzicht op het Convent de (la Mare de Déu dels Àngels o Convent de) Sant Salvador. Het is een oude abdij uit de tijd van de tempeliers. We fietsen er even naar toe en zijn blij met onze elektrische fietsen want het is een steile klim.

Het Convent de Sant Salvador blijkt alleen open van 11:30 – 13:30 uur. We lopen er omheen, maken wat foto’s en fietsen terug naar de camper. Morgen weer een dag.

Via Verde – Alcañiz

14 november 2022 🌤️ 21° C.

We beginnen de dag met een flink stuk fietsen op de Via Verde. Vlakbij de camperplek ligt de oude spoorlijn waarop nu een mooi fietspad is gemaakt.

Wij rijden de Via Verde op bij het oude stationnetje van Horta de San Joan. We fietsen ongeveer 25 kilometer het pad op richting Arnes.

Onderweg passeren we verschillende oude stationsgebouwen. Allemaal verlaten behalve eentje. Het oude station met de bijbehorende gebouwen van Cretas is mooi verbouwd tot een jeugdherberg met zwembad en een restaurant op het terrein.

Op sommige stukken is te zien dat er hier flink noodweer heeft huisgehouden. De vette rode aarde/klei is op een enkele plaats over het fietspad gestroomd (even afstappen en schoonmaken) en hier en daar liggen grote stenen op het fietspad.

Maar de uitzichten zijn prachtig, al is het uitzicht in de ruim driehonderd meter lange tunnel minimaal. Er schijnen ook nog langere tunnels te zijn waarbij een zaklantaarn aangeraden wordt. We hadden die wel bij ons maar hadden ‘m niet nodig.

Na 25 kilometer zijn wij omgedraaid en teruggereden. De Via Verde zelf is ruim 80 km lang. Bij de camper aangekomen zijn we snel opgebroken en het wegrijden ging gelukkig zonder problemen. We rijden vrij snel naar Alcañiz waar vandaan we morgen richting Ejulve zullen rijden voor de Silent Route,

Op de camperplaats in Alcañiz treffen we nog een ander Nederlands stel in een camperbus. Zij bezoeken ‘s avonds nog het stadje waar we nu staan. We horen van hen dat het stadje Alcañiz wel een leuk oud centrum heeft. Morgenochtend gaan we eerst het centrum bekijken voor we weggaan.

Alcañiz – Silent Route – Teruel

Alcañiz

Alcañiz

Het oude centrum is inderdaad de moeite waard om even te bekijken. Het bezoek aan de oude kerk viel tegen omdat men (waarschijnlijk vanwege de energiekosten) het licht had uitgelaten. Opvallend in de kerk waren de grote altaarstukken die men in processies op de schouders meedraagt.

Nee… is niet de nieuwe sponsor 😉

In het oude stadhuis (mooie gevel) troffen we vier grote “reuzen” aan die bij optochten worden meegedragen. Ook stonden daar de koppen van andere optochtgangers uitgestald. We vermoeden dat deze reuzen bij het carnavalsfeest door de stad rondlopen.

Silent Route

Vanuit Alcañiz rijden we naar Ejulve waar de Silent Route begint. Deze route is vooral bekend bij motorrijders. De rit voert je over kleine wegen door de bergen door werkelijk schitterende (ruige) natuur. We hebben vorig jaar van een stel Nederlanders gehoord dat de Silent Route ook prima door campers is te rijden. Wij zijn door hun verhalen enthousiast geworden en gaan deze route nu zelf rijden.

Bij het begin van de route staat een groot beeld van een steenbok. Als je geluk hebt, kom je de steenbok tegen tijdens de rit. Wij hebben de steenbok niet ontmoet maar wel hele zwermen gieren, een slang op het wegdek en een kudde schapen. Bij het beeld van de steenbok ontmoetten we een groep motorrijders. Daarna zijn we geen motorrijders meer tegengekomen.

Het is prima te rijden voor campers. Slechts op twee plekken wordt de weg zo smal dat er geen twee campers elkaar kunnen passeren. Dat wordt netjes op tijd aangegeven. De route is 68 kilometer lang. Je moet alleen geen haast hebben. Wij hebben er ruim drie uur over gedaan en vonden het landschap werkelijk fantastisch! Aanrader!

Het einde van de route wordt ook weer aangegeven. Ditmaal door een “camperbusje”. Een leuke foto maken is daar geen probleem. We zagen er voor het eerst een zgn. “selfiepaal”.

Teruel

Vanaf het eind van de Silent Route is het nog een goed uur rijden naar Teruel. Teruel is ėėn van de grootste en oudste steden van de provincie Aragon. We overnachten op de (alweer gratis) camperplaats vlakbij een winkelcentrum in het zuiden van de stad. Hoewel het vlakbij de snelweg naar Valencia aan de rand van Teruel ligt, hebben we er heerlijk rustig geslapen.

Camperplaats Teruel

Voor ons was Teruel een echte verrassing. De stad is zeer de moeite waard om te bezoeken. Vanaf de camperplaats nemen we de bus (linea A – € 1,20 p.p.) naar het centrum. Je kunt midden in de stad uitstappen. In de bus zijn mondkapjes nog steeds verplicht!

Teruel heeft een aantal zeer opvallende torens die wij erg mooi vinden. De vierkante torens dragen de signatuur van de Moorse overheersers. Verder is de stad bekend vanwege het verhaal van twee geliefden die niet met elkaar konden trouwen en pas in de dood werden verenigd. De stad kent een heus mausoleum waar beide “amantes” liggen begraven. Voor het hele verhaal: klik hier!

Het mooiste bouwwerk van de stad is de Catedral de Santa Maria de Mediavilla. Het houten plafond van de kathedraal is schitterend beschilderd en gebeeldhouwd.

‘s Avonds gaan we een hapje eten in de oude stad en we “scoren” onze eerste tapas. De restaurants in Spanje gaan pas laat open. Na de tapas keren we terug naar de camper.

Teruel – Albarracín

16 november 2022 ⛅️ 18° C.

Omdat we gisteravond nog niet alles hebben kunnen bekijken, gaan we vanochtend nogmaals met de bus Teruel bezoeken. We doen in de oude binnenstad maar liefst vier labcaches en bekijken en bezoeken onderweg alle bijzonderheden van deze prachtige stad.

Teruel

De labcache voert ons o.a. langs de vier mooie torens en de gezellige pleinen van de stad. Aan terrasjes geen gebrek!

Als de bus ons weer bij de camperplaats terug heeft gebracht, rijden we in veertig minuten naar Albarracín. Hier overnachten we op een camping met een prachtig uitzicht op het hooggelegen stadje met de grote vesting boven op een rots.

We zijn van plan om pas morgen het stadje te bezoeken en doen de rest van de dag rustig aan en genieten van ons huisje op wielen. Agnes bakt pannenkoeken als lunch en we drinken een kop lekkere chocolademelk.

Op Polarsteps kregen we ook nog een vraag hoe we toch aan al die reisideeën komen… Het antwoord is eigenlijk vrij simpel. In de aanloopperiode van onze reis volgen we (vooral Agnes) andere camperaars op hun websites en via Facebook, YouTube en Polarsteps. Alle leuke ideeën komen per land gesorteerd op een lijst in onze telefoons (we delen elkaars lijsten) en Agnes maakt hiervan een reisplan met plekken die we willen gaan bezoeken. Ook gaan er altijd wel een paar reisgidsen mee in de camper. Het overkomt ons ook regelmatig dat we onderweg zomaar onverwachts iets moois tegenkomen. We krijgen elke reis op die manier wel wat “cadeautjes”.

Voor wie het leuk vindt… er staan nog wat korte filmpjes op onze Instagram (nooit langer dan 1,5 minuut: Instagram.com/camper_op_pad