Vanochtend hebben we een afweging moeten maken… Gaan we nog naar Narbonne en nemen we een storm met windkracht 7 voor lief (eind deze middag) of reizen we door naar Spanje richting Barcelona. We hebben namelijk al kaartjes voor de Sagrada Familia op 23 februari.
We kiezen er voor om door te rijden naar Estartit omdat het daar nu heerlijk weer is en bijna windstil. Bovendien… vanuit daar rijden we in twee uurtjes naar Barcelona waar we voor drie nachtjes een parkeerplaats hebben gereserveerd om de stad te bezoeken.
Onderweg naar Estartit komen we de storm toch nog tegen. Tot de Spaanse grens worden we vaak bijna van de weg geblazen. Er zijn meer chauffeurs die moeite hebben met het weer.
Vanwege een ernstig ongeval hebben we ruim een half uur vertraging. Een bestuurder was de macht over het stuur verloren en zijn auto miste de voorkant. De vele mannen in witte pakken om het wrak doen het ergste vermoeden…. Brrr. Wij rijden extra rustig verder.
Estartit
Na aankomst in Estartit wandelen we langs het strand naar het centrum in de hoop er een simkaartje te kunnen kopen. Helaas… veel winkeltjes zijn hier nog dicht. Morgen nog een poging…
We voelen ons wel gedwongen om ons eerste terrasje (met uitzicht op zee) te pakken. Terug op de camperplaats pakken we nog het laatste zonnetje mee voor we om 18:00 uur naar binnen gaan.
Na het eten neemt Agnes revanche door ook het tweede spelletje Keer op Keer te winnen.
Torroella de Montgri
20 februari 2026
Heerlijk weer vandaag. Een zonnetje, een beetje wind en heldere lucht. Prachtig weer voor een fietstocht in de omgeving. Tussen Estartit en de rivier de Ter die hier in zee uitmondt ligt een groot natuurgebied langs de kust waar je heerlijk kunt wandelen en fietsen.
We maken een rondrit door het natuurgebied Gola de Ter, langs de rivier de Ter naar Torroella de Montgri en weer terug naar Estartit tot aan het uitkijkpunt op de eilandjes van Meles.
In het natuurgebied zelf zijn meerdere leuk vormgegeven hutten die je uitzicht geven op de vele watervogels die je van hieruit kunt bespieden.
Onderweg kopen we in Torroella een simkaart voor Spanje (€ 15,00 voor 240 GB) en bespreken vlakbij de camperplaats een klein restaurantje waar we vanavond uit eten gaan (onze trouwdag 😉).
Torroella de Montgri
‘s Middags draaien we op de camperplek nog een wasje (€ 9,00 voor wassen en drogen).
Voor mij ook tijd om weer een nieuw boek uit te zoeken nadat ik gisteren het laatste deel (“De Loods”) van de Waddenthrillers van Mathijs Deen heb uitgelezen. Goed geschreven boeken!Agnes is net begonnen in een boek van Marlies Medema: “Lysbeth”.
s’ Avonds zijn we heerlijk uit eten geweest in een klein restaurantje niet ver van onze camperplaats. Authentiek Spaanse gerechten voor een mooie prijs.
Sant Antonie de Vilamajor
Omstreeks 10:00 vertrekken we naar een camperplaats bij Sant Feliou de Guixois. Als we daar aankomen, blijkt deze al helemaal vol. De vriendelijke eigenaar vertelt ons dat veel campings langs de kust al vol staan met camperaars uit Barcelona omdat voor het weekend mooi weer wordt opgegeven en veel campings in deze omgeving gaan pas op 1 maart open.
We zoeken daarom in de richting van Barcelona een camperplek meer landinwaarts. We reserveren een plek via de telefoon bij Montseny Campers Association bij het dorpje Sant Antonie de Villamajor. We krijgen gelijk de toegangscode voor het hek en een half uur later staan we helemaal alleen op een prachtige plek (zie foto’s).
De rest van de dag brengen we bij de camper door te met een boek in het zonnetje. Heerlijk luie dag.
Het fijne voor ons is dat we de camper hier volledig kunnen verzorgen. We komen morgen in Barcelona aan met een volle watertank en een lege toiletcassette. Op de parkeerplaats in Barcelona waar we de komende drie nachten staan, is lozen niet mogelijk. (In geval van nood hebben we altijd een reserve toiletcassette bij ons).
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken.
Vandaag een snelle rit over de snelweg (met een klein stukje tolweg bij Viaduc de Millau) naar Mèze waar we nu een plekje hebben aan één van lagunes bij de Middellandse Zee. Voorlopig is het onze laatste dag waarop we veel kilometers maken.
De A75 is een prachtige autoroute met veel kilometers op grotere hoogte en de uitzichten zijn werkelijk fantastisch. Het was opnieuw rustig op de weg, zondag in Frankrijk en slechts een enkele vrachtwagen.
Mèze is bekend van de oester- en mosselteelt maar ook de jachthaven ligt vol. Tijdens ons fietsrondje over de boulevard langs de haven komen we veel wandelaars tegen.
De andere kant op gaat de weg langs de plekken waar de vissers hun netten te drogen hangen. We zien bij het water van de lagune flamingo’s voedsel zoeken en in de verte de mossel- en oesterbanken.
We hebben de lage temperaturen achter ons gelaten. Terug bij de camper blijft de kachel uit. Dat was de afgelopen nacht wel anders met -3°.
Sète
16 februari 2026
Vandaag hebben we lekker lang in bed gelegen en zijn we pas om 10:30 uur op het fietsje naar Sète gereden over de Via Verde die hier loopt. Prima fietsen over deze geasfalteerde oude spoorbaan.
Langs de Via Verde
In de ondiepe randmeertjes van d’ Étang de Thau zagen we opnieuw veel flamingo’s die hier aan het fourageren waren.
Oude visserswijk La Pointe Courte
Met windkracht 4 in de rug waren we snel in Sète waar we een labcache reden.
Sète bij de jachthaven
Op deze manier kwamen we langs de oude visserswijk Point Courte, de vuurtoren en Rue de Tunis waar veel leuke graffiti-kunst valt te bewonderen.
Graffiti Rue de Tunis
De terugweg naar de camper was pittig. Windkracht 4 tegen valt niet mee. Gelukkig bracht hier het traject van de oude spoorlijn wat beschutting. De bloeiende mimosa bij de camperplek heette ons welkom omstreeks 17:00 uur.
Mèze
17 februari 2026
Vandaag doen we het rustig aan. Het wordt heerlijk weer en daar willen we even van genieten. We doen wel eerst wat boodschappen bij de Lidl. Leuke en handige fietsenrekken hadden ze daar.
Handig fietsenrek
Daarna zitten we bij de camper lekker uit de wind en in het zonnetje (16° C. ) te lezen. Jan kampt al twee dagen met wat vage nekklachten en houdt zich gedeisd met het laatste deel van de Waddenthrillers van Mathijs Deen (De Loods).
Agnes maakt een wandeling om het nabijgelegen meertje. Aan de bloeiende amandelbomen is te zien dat de lente hier ook doorbreekt.
‘s Avonds doen we een spelletje Yahtzee (we doen altijd 3 kolommen tegelijk) en Level 8 (opvolger Phase 10). Jan is schijnbaar goed uitgerust en wint ze allebei.
Portiragnes
18 februari 2026
We zijn weer een klein stukje naar het zuiden opgeschoven. We staan nu aan de andere kant van Agde bij het strand van Portiragnes. Opnieuw een camperplek van Camping Car Park.
Strand Portiragnes
Na aankomst en een kopje koffie hebben we gelijk een kleine wandeling over het strand gemaakt vlakbij de camperplaats. Het is te zien dat het hier flink heeft gestormd. Onderweg hier naar toe zagen we al veel omgewaaide bomen (met elektriciteitsdraden er aan) en ook op het strand ligt veel wrakhout.
Na de lunch halen we de fietsen van de camper en fietsen we naar Agde. De route gaat langs het Canal de Midi. Het is prima fietsen over de gravelpaden. Waar het kanaal het watertje de Libron kruist, is ooit een tamelijk ingewikkelde constructie gemaakt om bootjes van de Libron over te laten steken bij wisselende waterstanden.
Kruising Canal de Midi en Libron
Agde hebben we opnieuw verkend met een labcache langs oude gebouwen waaronder de opvallende klokkentoren met kapel en kerk.
Agde
Als we zien dat het weer betrekt. gaan we wat eerder dan gepland naar de camper omdat we een dakluik open hebben laten staan. Gelukkig blijft het droog. Bij thuiskomst wel nog even de fietsen op de camper gezet omdat we morgen weer wat verder reizen.
Camper Car Park
Wij maken deze reis voor het eerst gebruik van de camperplaatsen van Camper Car Park. Prima en goedkope camperplekken met elektra, water en loosmogelijkheden.
Voor ons zijn ze ook ideaal omdat we onze eigen douche aan boord hebben.
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken.
Als we wakker worden, is het droog. Het weerbericht belooft in de loop van de dag nog een behoorlijke regenperiode met onweer. We gaan – nu het nog droog is – op de fiets naar Diamante.
Op de website even klikken op de foto’s
Het stadje staat bekend vanwege de vele muurschilderingen. In 1981 kwam men met het idee om oude vervuilde muren in het oude centrum van Diamante te beschilderen om te zorgen voor een frisse aanblik van de oude stad.
Op de website even klikken op de foto’s
Men hoopte ook meer toeristen te trekken, want Diamante dreigde leeg te lopen en te verpauperen. Het plan werd direct goedgekeurd. Deze Operazione Murales bracht ongeveer tachtig nationale en internationale artiesten naar Diamante. In juni 1981 begonnen ze met het beschilderen van verschillende muren in het historisch centrum, met veel verwijzingen naar de zee en het leven in een vissersplaats.
Op de website even klikken op de foto’s
Het stadje kent inmiddels meer dan 300 “murales” en ook het nieuwere deel vlakbij het station heeft veel moderne muurschilderingen waarbij er niet altijd een relatie met de zee valt te zien.
Op de website even klikken op de foto’s
We zetten de fietsen vast aan een lantaarnpaal bij de boulevard en lopen het oude stadje in. We kijken onze ogen uit en genieten van de vele schilderingen. In de straatjes zijn niet alleen “murales” te vinden, de bewoners hebben het oude centrum ook erg sfeervol ingericht met veel groene planten en haakwerk. Wij vonden het er heel gezellig. Kijk naar de foto’s en oordeel zelf.
Op de website even klikken op de foto’s
We sluiten rond 14:00 uur ons bezoek aan Diamante af met een kopje koffie op de boulevard en keren daarna vóór de regenbuien terug naar de camper. De rest van van de dag vermaken we ons binnen.
Diamante
10 november 2025
Prachtig weer! We ontbijten in het zonnetje voor de camper met uitzicht op zee. Daarna zitten we tot 12:00 uur te wachten tot er een monteur komt om ons te helpen met de storing van het AdBlue – systeem. Wij maken ons daar nogal zorgen om omdat de handleiding aangeeft dat als de storing niet wordt verholpen, de motor na 400 km er mee stopt. Als je over dit probleem leest op camperforums lopen de oplossingen nogal uiteen en daarmee ook de kosten…
Op de website even klikken op de foto’s
Gelukkig lost om 12:00 uur de monteur ons probleem op door het systeem uit te lezen en het systeem vervolgens te resetten. Dit moet zo goed gaan. Bang geworden door alle verhalen op het internet, moet ons vertrouwen de komende dagen weer wat groeien. Eén van onze volgers gaf aan dat hij dit soort problemen oplost met een zgn. OBDlink MX+. Onze vraag aan jullie is: Zijn er meer mensen die met dit apparaatje ervaring hebben? Wij overwegen er eentje aan te schaffen.
Op de website even klikken op de foto’s
Nadat de storing was verholpen, hebben wij nog genoten van het heerlijke weer en prachtige uitzicht vanaf onze plek. ‘s Middags zijn we nog een keer op de fiets naar Diamante gereden, nog wat muurschilderingen ontdekt en ons zelf getrakteerd op een heerlijk ijsje op de boulevard. Morgen rijden we weer verder!
Frascineto – Civita
11 november 2025
We maken vandaag een korte trip van iets meer dan 80 km naar Frascineto. We rijden van Diamante iets terug en pakken dan de SS 283 omhoog naar de E45. Het is een goede weg met prachtige uitzichten onder andere op het grootste nationale park van Italië het Parco Nazionale de Pollino. Aan het begin van de SS 283 moeten we een paar stevige klimmetjes maken met de camper maar het is prima te doen met onze bus.
Op de website even klikken op de foto’s
Na anderhalf uur rijden bereiken we onze overnachtingsplek de Vorea Campsite in Frascineto. Het is de beste camperplaats tot nu toe. De eigenaar geeft overal veel uitleg dmv QR – codes (bij de toiletten) op het terrein. Alles werkt prima. Alleen de QR code die toegang geeft tot het terrein, geeft problemen. Het duurde bijna twintig minuten om binnen te komen. Maar we staan nu op een werkelijk schitterende plek met de “ kleine Dolomieten“ als decor.
Civita
‘s Middags fietsen we naar het dorpje Civita. Hiervandaan hebben we een mooi uitzicht op de kloof “Gole del Raganello”.
Op de website even klikken op de foto’s
Civita zelf is gebouwd op de rand van de kloof. Eind 15e eeuw trokken grote groepen Albanezen weg uit Albanië ivm de overheersing van de Turken. In verschillende groepen kwamen ze naar onder andere Sicilië en Zuid-Italië. Deze Albanese vluchtelingen worden Arbëreshë genoemd. In Calabrië zijn momenteel nog zo’n vijftig dorpen waar de bewoners nog steeds oud-Albanees spreken. Ook in Civita wordt Albanees gesproken, al spreken de meeste mensen ook Italiaans. Het museumpje (waar de Albanese vlag buiten hangt) is gesloten als we het dorpje bezoeken. Je kunt vanuit het dorpje ook een steil pad naar beneden wandelen om de “Ponte del Diavolo” te bekijken. We vonden het pad “duivelssteil” en wilden nog voor het donker weer thuis zijn. Dus maar een klein stuk gedaan.
Morano Colabro
12 november 2025
De temperatuur zakte vannacht naar 7°C. Zo koud hebben we het deze reis nog niet meegemaakt. Lekker tot half negen in ons warme bed gelegen. Hierna had de zon de buitentemperatuur al weer aardig opgewarmd en hebben we voor de camper ons ontbijt genuttigd.
Op de website even klikken op de foto’s
De eigenaar van de camping had ons getipt dat het met een elektrische fiets geen probleem moest zijn om bij Castrovillari het fietspad te bereiken dat gebruik maakt van een oude spoorbaan. Dit stuk spoorbaan is onderdeel van de Ciclovia della Parchi Calabria. Deze fietsroute loopt door heel Calabrië (Zuid-Italië). De route is een combinatie van wegen met weinig verkeer, fietspaden en routes en loopt door 46 steden, 3 nationale parken en 1 regionaal park.
Op de website even klikken op de foto’s
Wij doen vandaag 15 kilometer van deze route naar Morano Colabro. Dit historische dorpje is schitterend gelegen op een heuvel langs de fietsroute. Onderaan deze heuvel is een mooi servicepunt voor fietsers waar je zelfs (opladers mee!) je ebikes kunt opladen.
Op de website even klikken op de foto’s
Over dezelfde weg terugrijden is geen straf. Het zonlicht doet je de route weer op een heel andere manier beleven. Het fietspad over deze oude spoorlijn is een echte aanrader. Terug bij de camper doen we nog even een wasje en genieten nog van de zon.
Het jaar 2024 loopt ten einde. Overal verschijnen overzichten van het afgelopen jaar. Ook van Polarsteps ontvingen we een soort van jaaroverzicht over onze camperreizen.
Jaaroverzicht Polarsteps
Volgens Polarsteps waren we in het jaar 2024 162 dagen op reis en bezochten we 22 landen. Deze cijfers moeten we wel een beetje nuanceren… Het aantal reisdagen was in werkelijkheid wat meer omdat we onze tripjes met de camper in Nederland niet altijd tracken met Polarsteps. Het aantal landen is een beetje geflatteerd omdat we de meeste landen bezochten op doorreis naar Turkije, Spanje, Portugal en Italië.
We hebben de afgelopen tijd onze camper vooral gebruikt om in Nederland rond te toeren. Het betroffen hier vooral familiebezoekjes en korte uitstapjes om wat leuke plekjes te bekijken. Onze reizen van het afgelopen jaar vind je op onze website onder het kopje “Blogs” in het menu per jaar gegroepeerd.
Op onze website vind je reisverslagen zonder reclame. Wel hebben we één sponsor. Zij sponsoren ons voor de kosten van deze website. We kunnen hier achter staan omdat we daar onze buscamper hebben aangeschaft en we tevreden zijn over het onderhoud van onze camper. Het bijhouden van onze website is verder hobby. We vinden het leuk om onze “reisavonturen” te delen met anderen. Laat ons gerust weten wat je er van vindt. Voor de liefhebbers wat cijfers…
Onze website heeft 689 abonnees die onze nieuwsbrief ontvangen als wij een nieuw bricht plaatsen. In 2024 werden er op onze website 84.600 pagina’s bekeken door 37.000 bezoekers. Dat zijn gemiddeld 231 pagina’s en 101 bezoekers per dag. Onze Facebookberichten worden gevolgd door 458 abonnees. Op Instagram hebben wij 1376 volgers. Ons YouTube kanaal heeft 653 abonnees. Op Polarsteps hebben wij 652 volgers
We bedanken al onze volgers en abonnees voor alle reacties en tips!
Op de website even klikken op de foto’s
Reisplannen 2025
Inmiddels kriebelt het echter wel. We hebben al veel zin om er op uit te trekken. Vanaf april 2025 gaan we weer een grote reis maken. Aan een gedetailleerde planning wordt nog gewerkt maar op (hele grote) hoofdlijnen willen we een aantal landen op de Balkan gaan bezoeken. De definitieve planning is nog niet af maar we willen starten in Slovenië, Noord-Kroatië en Bosnië-Herzegowina. De weg ernaar toe brengt ons door Frankrijk en Italië. Andere landen die ook nog op ons lijstje staan, zijn: Montenegro, Albanië, Bulgarije en Roemenië. We zijn in al deze landen al eens geweest maar willen er nu wat meer tijd doorbrengen. We gaan wel zien hoe ver we komen!
Zoals altijd is het weer een belangrijke factor dat ons reistempo bepaalt maar we hebben ons wel voorgenomen om wat “rustiger” te gaan reizen. Er valt in deze landen zoveel moois te zien! We hebben het plan om voor de eerste trip ongeveer drie maanden uit te trekken.
In het najaar willen we bekijken of het mogelijk is om Italië uitgebreider te ontdekken. Italië heeft ons tijdens onze reis in september en oktober erg verrast. We willen er meer van zien. Maar… er zijn meer landen die ons trekken. We willen ook nog steeds graag naar Schotland, Wales en Ierland. We laten jullie weten wat het uiteindelijk wordt.
In de wintermaanden hebben we al een aantal keren Spanje en Portugal bezocht. Het is in deze maanden niet alleen het (zonnige) weer dat ons trekt maar ook in deze landen zelf is nog enorm veel te zien. Via de nieuwsbrief van SpanjeVandaag ontvangen we altijd veel nieuwtjes over Spanje. In één van de laatste nieuwsbrieven troffen we een tip aan die we jullie niet willen onthouden.
Fietsen en wandelen in Spanje
Driemaal per jaar verschijnt het online magazine “Fietsen en wandelen in Spanje”. We hebben de eerste drie nummers binnengehaald en we werden verrast door het grote aantal tips en ideeën om in Spanje te fietsen en te wandelen. Omdat wij graag fietsen, vinden wij het een absolute aanrader. Je kunt de nieuwsbrieven downloaden en je gratis abonneren op https://www.spanjemagazine.net.
We wensen jullie allemaal een reislustig en prachtig camperjaar!
Als we opstaan is het nog behoorlijk fris. ‘s Nachts daalt de temperatuur naar zo’n zes graden. Dat zal de komende dagen nog wel lager worden als we verder naar het noorden reizen. We gaan zoveel mogelijk de Via de la Plata rijden. De Via de la Plata is van oudsher een wandelroute van Sevilla naar Santiago de Compostela. Wij rijden met de camper en houden daarbij de route aan die we ontlenen aan de app “RutaViadelaPlata” (SPA+ENG). De app biedt de mogelijkheid om een paspoort te halen (zowel digitaal als op papier) en geeft beknopte informatie over de plaatsen onderweg. Voor fietsers is er overigens ook een app “Via la Plata Basic“ (SPA+ENG+FRA+DUI).
Onze eerste stop is het oude Moorse fort dat bovenop een heuvel ligt bij Montemolin. Vanaf de heuvel hebben we een mooi uitzicht over de wijde omgeving. Jan maakt een klein filmpje met de drone van het fort.
Montemolin Op de website even klikken op de foto’s
Het verderop gelegen Llerena is een kleine verrassing. We bezoeken het plaatsje vanwege een museumpje in het bisschoppelijk paleis. Dat is helaas gesloten op oudejaarsdag. Het plaatsje zelf is echter erg leuk. Het dorpsplein tegenover de opvallende kerk is prachtig. We drinken er een kopje koffie en bezoeken de grote kerk.
Llerena Op de website even klikken op de foto’s
Ook de Ermita del Ara vlakbij Fuente del Arco is op oudejaarsdag gesloten. Dat is wel jammer omdat we daar de beroemde plafondschilderingen wilden bekijken. De afbeelding van het plafond hieronder heb ik dus van het internet “gepikt”. De weg naar de Ermita is niet echt geschikt voor grote campers (flink hellingspercentage en matig wegdek).
Ermita del Ara
We overnachten op de camperplaats bij Fuente del Arco. We staan hier heerlijk rustig met een uitzicht (lekker in het zonnetje) op het hoog op de heuvel gelegen kerkhof.
Kerkhof Fuente del Arco
We zijn met een Zwitsers stel de enige twee campers en vieren hier heerlijk rustig oudejaarsavond en drinken hierbij een toepasselijke cava.
Iedereen de allerbeste wensen voor 2024!
Via Verde Fuente del Arco – Azuaga
1 januari 2024 – ☀️ 18° C.
Vandaag maken we een fietstocht door de omgeving tussen Fuente del Arco en Azuaga. We rijden de Via Verde die over een oude mijnspoorwegbaan door het landschap slingert.
Via Verde Fuente del Arco – Azagua
Het eerste stuk van de Via Verde gaat door het kenmerkende landschap van de Extramadura. De Dehesa: Weiden met steeneiken of kurkeiken, maar vooral steeneiken. We hebben geluk, we komen er niet alleen schaapkuddes tegen maar ook de varkens die hier gefokt worden voor de beroemde Iberico ham. Ze doen zich graag te goed aan de eikels van de steeneiken die zorgen voor de typische smaak van deze ham.
Varkens onder de steeneiken
Halverwege de Via Verde verandert het landschap en maken de weiden plaats voor velden met olijfbomen. Na 19,8 kilometer eindigt de Via Verde abrupt niet ver van Azuaga en fietsen we terug naar Fuente del Arco.
Via Verde Fuente del Arco – Azuaga Op de website even klikken op de foto’s
Zafra – Los Santos de Maimona – Mérida
2 januari 2024 – ☀️ 18° C.
Zafra
Vandaag gaan we eerst naar Zafra. Het is veertig kilometer rijden. We parkeren de camper op een gratis camperplaats vlakbij het het centrum. Voor de juiste coördinaten: kijk op onze Polarsteps.
Zafra
Zafra is een gezellig klein stadje. Het oude Palácio is nu in gebruik als Parador. We bezoeken het oude klooster “Santa Clara”. Het is grotendeels in gebruik als museum met allemaal religieuze kunst en je kunt er zien hoe de nonnen er leefden. De nonnen verkopen nog steeds via een loket achteraf hún zelfgebakken koekjes.
Los Santos de Moimona
Huis Francisco González
Zes kilometer verderop ligt Los Santos de Moimona. In dit dorpje staat het zelfgebouwde huis van Francisco González. Hij heeft er zijn levenswerk van gemaakt. Je kunt zien dat hij er nog steeds mee bezig is… Agnes vond deze bijzondere plek via de app Atlas Obscura.
Huis Francio González Op de website even klikken op de foto’s
Op de poort hangt het telefoonnummer dat je kunt bellen als je het van binnen wilt bekijken. Wij kiezen er voor om er alleen om heen te lopen. We kijken onze ogen uit. Het wonderbaarlijke huis vertoont trekjes van Gaudi en Hundertwasser door elkaar. We vinden het sprookjesachtig mooi.
Mérida
Omdat we al vroeg in Mérida aankomen, gaan gelijk bij aankomst de fietsen er af en doen we een Adventure Labcache die ons langs alle Romeinse hoogtepunten brengt. Auguste Emerita zoals Mérida vroeger heette, kent veel overblijfselen die de moeite waard zijn om te bekijken.
Aquaduct Mérida
De eerste stop is bij het grote aquaduct. Een flink stuk van dit mooie bouwwerk is bewaard gebleven. Een ander bouwwerk is de poort van Trajanus. Het is duidelijk geen ereboog maar waarschijnlijk een toegang tot het forum.
Poort van Trajanus
Niet ver hiervandaan ligt de oude Romeinse brug over de rivier. Het is één van de langste Romeinse bruggen die er nog zijn.
Romeinse brug Mérida
We rijden van de brug terug naar het centrum van de stad en bekijken we de tempel van Diana.
Tempel van Diana
Tot nu toe was al het moois nog gratis te bezichtigen. De laatste stop van de labcache was bij het amfitheater en het theater. Hiervoor moesten we € 18,00 (Agnes) en € 8,00 (Jan) betalen. Een paspoort moest de meneer bij de kassa overtuigen dat Jan de 65 al was gepasseerd… (toch wel een compliment 😉).
Romeins Amfitheater Mérida
We vonden vooral het theater mooi. Het deed ons denken aan het theater in Efeze en bij Hierapolis (Turkije).
Romeins Theater Mérida
Als we door de opgravingen lopen bij het theater, gaat de zon onder en gaan we terug naar de camper. Morgen weer een dag.
Mérida – Cáceres
3 januari 2024 – 🌧️☁️ 18° C.
Het weerbericht voorspelde het een paar dagen geleden al. Vandaag een donkere dag met regen. We starten de dag daarom met een regenprogramma. We bezoeken het Museo Nacional de Arte Romano en slaan daarmee twee vliegen in één klap.
Museo Nacional de Arte Romano Mérida
Allereerst heeft het museum een prachtige architectuur. Het door Rafael Moneo Vallés ontworpen gebouw is schitterend. Het heeft van binnen zulke enorme proporties dat men de muren kan gebruiken om er hele grote mozaïekvloeren op te hangen. Prachtig!
Collectie Museo Nacional de Arte Romano Mérida
Ten tweede heeft het museum een grote collectie Romeinse objecten. Het museum leent zich er prima voor om alles ten toon te stellen.
Crypto Museo Nacional de Arte Romano Mérida
Bij de aanleg van het museum stuitte men op nog meer Romeinse overblijfselen die dus nu deel uitmaken van datzelfde museum (in de crypte).
Stuk van de Romeinse weg naar Cordoba
Na dit museumbezoek in Mérida rijden we door naar een camping bij Cáceres. Morgen staat er ons nog weer een ietwat regenachtige dag te wachten. We willen dan de oude binnenstad gaan bekijken. Ook moeten we even op zoek naar een garage om onze motorolie te laten verversen voordat we verder naar het Noorden gaan rijden.
Costa de la Luz (kust van het licht) dankt zijn naam aan de felle zon die weerkaatst van de Atlantische Oceaan op de Spaanse kust vanaf Tarifa tot aan de Portugese grens.
Om een uur of elf vertrekken we op de fiets (eerst nog met de handschoenen aan want het is nog erg fris) richting Rota. We nemen de Via Verde die hier pal langs de camping loopt. De Via Verde loopt op het voormalige traject van de “sherryspoorweg”. Ooit aangelegd door de Engelsen tussen Sanlúcar de Barrameda en Rota om de sherry naar de haven te brengen.
Hee… er mist een stuk van de brug!
Nu loopt er een goed verharde fietsroute tussen beide steden. Wij fietsen de route vanaf de camping die ongeveer 5 km voor Chipiona ligt. We komen onderweg tweemaal voor een verrassing te staan omdat de fietsbruggen over twee grote autowegen verdwenen zijn. Net nu wij er zijn, is men bezig met onderhoud van deze bruggen. We moeten hierdoor een stuk omrijden. Op de heenweg is het even zoeken maar op de terugweg vinden we de goede weg. De hele fietsroute is hierdoor vandaag 49 kilometer.
Rota Op de website even klikken op de foto’s
Het eerste stuk naar Rota gaat door een gebied met veel plastic kassen en is niet zo aantrekkelijk. Daarna loopt het fietspad door bos en langs velden met o.a. snijbloemen. We zien ook kassen met anjers. Bij Rota eindigt het fietspad en fietsen we naar de lange boulevard (langs een prachtig strand) die ons tot het oude centrum van deze havenplaats brengt.
Boulevard bij Rota
We drinken aan de boulevard een kopje koffie met iets lekkers en fietsen weer terug naar de camping. De terugweg gaat zoals gezegd een stuk sneller. We maken nog even een korte stop bij Chipiona en besluiten om dat stadje morgen uitgebreider te bekijken.
Het laatste stukje van de dag brengen we door bij de camper waar we heerlijk in het zonnetje een boek lezen. Agnes geniet nog even van een heerlijke massage die ze hier gisteren op de camping heeft geboekt.
Chipiona – El Puerto de Santa Maria
22 december 2023 – ☀️ 19° C.
We staan laat op en wachten tot de zon op de camper staat voor we ons bed uitkomen. We hebben immers alle tijd omdat we vandaag hooguit 30 km zullen reizen.
We starten bij Chipiona. We hebben gisteren al gezien dat het een gezellig stadje is. We parkeren de camper op de grote maar vrijwel lege parkeerplaats Cruz del Mar. Vrij camperen wordt hier ook gedoogd tijdens het laagseizoen.
De enige Adventure Labcache die Chipiona rijk is, loopt vrijwel helemaal langs de zee. Als je nieuwsgierig bent wat een labcache nu precies is, kijk dan even op onze website. In het menu vind je een hoofdstuk over geocaching met een uitgebreide uitleg.
Vissersdammen bij Chipiona Monument voor vissersOp de website even klikken op de foto’s
Als we langs de zee lopen, vallen de dammetjes in de zee op. Op infoborden lezen we dat deze dammen kleine meertjes vormen. Bij hoog water liggen ze onder water en zwemt de vis er in. Bij laag water kan de vis er niet meer uit en is dan een makkelijke prooi voor vissers die te voet de vis vangen en meenemen. De vissers hebben elk een eigen plek.
Kasteel Chipiona
Als we het kasteel zijn gepasseerd, treffen we bij de vuurtoren (met 68 m de hoogste van Spanje) een tweetal grote ijzeren krabben aan.
De krabben van Chipiona
Chipiona is ook bekend van de moscatelwijnen. We konden het niet laten om er even eentje te proeven… Hierna hebben we nog even door de gezellige winkelstraatjes geslenterd waarbij we ook nog tegen een live-optreden van een Spaanse groep aanliepen.
Muscatel Chipiona
Terug bij de camper reden we in een half uur naar onze overnachtingsplek in El Puerto de Santa Maria. Camping de las Dunant wordt voor de kerstdagen onze thuisbasis.
Vandaag is het nog een dag met heerlijke temperaturen. Vanaf morgen wordt het wat minder. We besluiten daarom om vandaag wat te “rommelen” rond de camper. Gisteravond is onze tweede gasfles leeggeraakt. Het gaat hard met het gas. Dat komt omdat het ‘‘s nachts kouder is dan afgelopen jaren. We hebben de verwarming wat vaker aan.
We gaan daarom op zoek naar een “regulador de salida libre”. Met deze regulador kunnen we een Spaanse gasfles aansluiten. De gasfles inclusief 11 liter propaangas (Cepsa) kopen we bij de campingwinkel voor € 20,00. Ter vergelijking: in Nederland betalen we hier meer dan € 100,00 (met statiegeld) voor…
We kijken ook al vast waar de boot naar Cádiz vertrekt. Morgen willen we met de catamaran de baai oversteken om Cádiz te bekijken. Omdat men op de kade aan het werk is, moeten we even zoeken waar we moeten zijn.
We rijden door El Puerto om nog wat andere boodschapjes te doen en krijgen alvast een beeld van het stadje dat we later nog uitgebreider willen bekijken. Terug op de camping blijkt dat de zon “weg” is. Er is een grote Franse camper naast ons komen staan die ons helemaal in de schaduw zet.
Puerto Sherry Op de website even klikken op de foto’s
We sluiten de dag af door “buiten” de deur te eten. Voor de camping langs loopt een vrijliggend fietspad dat naar Puerto Sherry gaat. We fietsen langs het strand naar een terrasje en in de ondergaande zon drinken we een drankje en eten wat met een prachtig uitzicht op de baai voor Cádiz.
Brug naar Cádiz
Voor de trouwe volgers: ons blog gaat even met kerstreces. Ons volgende reisverslag is er pas weer op zaterdagavond 30 december 2023. Op Polarsteps kun je ons nog wel volgen.
Vandaag hebben we een fietstochtje op het programma. Midden in de zoutpannen ligt Fort Tavira. Het is nu niet meer in gebruik en de weg er naar toe wordt vooral gebruikt om het iets verderop gelegen strand te bereiken. Het langgerekte strand wordt hier onderbroken door de havenhoofden van Tavira. Net achter de havenhoofden ligt ook de jachthaven van het stadje.
We laten hier even de drone omhooggaan om een klein fimpje te maken. Je vindt het op onze Instagram pagina.
We fietsen door na het strandje aan de Ria Formosa waar we twee jaar geleden ook al eens waren. Heerlijk rustig (alleen een visser die pieren aan het vangen was) op een dekentje een boek gelezen. Daarna terug naar de camper.
Jerez de la Frontera
18 december 2023 – ☀️ 20° C. (overdag) 3° C. (‘‘s nachts)
We verlaten vandaag Portugal en gaan wat zuidelijker naar Jerez de la Frontera in Spanje. We hebben andere jaren deze kant nog niet bezocht. De Atlantische kust tot aan Tarifa is voor ons nog onbekend terrein.
Om in Jerez de la Frontera te komen, moeten we helemaal via Sevilla reizen omdat we om het grote Nationaal Park de Doñana heen moeten. Jerez de la Frontera (= grens) dankt zijn “achternaam” aan het feit dat het vroeger op de grens lag van het gebied dat door de Moren was bezet. Het Alcazar in de stad herinnert nog het meest aan die tijd.
Camper and Van
Wij parkeren onze camper op de veilige camperplaats “Camper and Van”. Hiervandaan is het 3 km fietsen naar de binnenstad. Vanmiddag gaan we er even op de fiets naar toe. We zijn te laat om nog een aantal attracties te bekijken. Dat doen we morgen.
Fietstochtje door Jerez de la Frontera
Omdat de camperplek midden in een groot winkelcentrum ligt, doen we nog wel een paar boodschapjes. We kopen er o.a. een simkaartje voor onze wifirouter (€ 20 voor 100 GB). ‘s Avonds koelt het hier trouwens nu heel snel af, overdag met de zon is het nog 20° C. en ‘s nachts wordt het 4° C.
Jerez de la Frontera
19 december 2023 – ☀️ 20° C. – 0° C.
Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre
We zijn vroeg op vandaag. We hebben een afspraak gemaakt voor een rondleiding door de beroemde rijschool Fundación Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre. We krijgen allereerst uitleg over oprichter Alvaro Domecq, de bouw van de rijschool, het paleis dat op het terrein staat, de stallen, de ruiters en het rijtuigmuseum. Na de uitleg krijgen we ruim de tijd om alles te bekijken en het geheel wordt afgesloten met een korte show (een uur) in de grote piste die zich op het terrein (4 ha) bevindt. Op ons YouTube kanaal een korte film met wat stukjes uit deze show.
Rijschool Jerez de Frontera Op de website even klikken op de foto’s
Alcazar
We kenden al het Alcazar van Sevilla en Malaga. Het Alcazar van Jerez is nieuw voor ons. We vonden het wel leuk om er even rond te lopen (we waren vrijwel de enige gasten) maar toch viel het ons wat tegen. Het Alcazar in Jerez kent een moskee, een badhuis, enkele torens, een paleis met daarin een apotheek en een Camera Obscura. Deze laatste was helaas gesloten.
Moskee Alcazar Alcazar Jerez Op de website even klikken op de foto’s
Ook was er een opvallend grote persinstallatie voor olijfolie. Zo’n grote hefboom hadden we nog niet eerder gezien.
Pers-installatie voor olijfolie
Cathedral
Vlakbij het Alcazar staat de kathedraal van Jerez. Wij werden blij van de binnenkant van deze kerk. Het lijnenspel van de mooi bewerkte zuilen en het zonlicht dat naar binnenviel verraste ons.
Kathedraal Jerez de la Frontera Op de website even klikken op de foto’s
De audiotour voegt weinig toe maar wat we wel leuk vonden, waren de vr-helmen die je achter in de kerk (verstopt achter het altaar) kunt gebruiken. Je vliegt als het ware hoog door de kathedraal en kunt 360° om je heen kijken (als je last van hoogtevrees hebt, zet dan even je voeten stevig op de grond).
VR – bril (gaaf!)
Op één van de gezellige terrasjes hebben we de dag afgesloten met een drankje en een tapas. We hebben nog een gezellig gesprek met een deels Nederlands stel dat in Spanje is gaan wonen.
Terrasje pakken
Sanlúcar de Barrameda – Chipiona
20 december 2023 – 🌤️ ☁️🌧️ 14° C.
Vannacht lag de buitentemperatuur rond het vriespunt. Dus zijn we lekker lang in ons bedje blijven liggen totdat de zon de buitenwereld weer wat had opgewarmd.
Rond 10:00 uur rijden we weg naar Sanlúcar de Barrameda . Dit stadje ligt op een half uur rijden van Jerez en is vooral bekend omdat hier vandaan Magelhaens met vijf schepen is vertrokken voor een ontdekkingstocht om de wereld. Het bleek dat er een Adventure Labcache was met dit onderwerp. Voor ons weer een prima manier om het stadje te verkennen! Dat scheelt uitzoekwerk.
Sanlúcar de Barrameda
Omstreeks 15:00 uur komen we aan op een camping bij Chipiona. De camping ligt vlakbij het strand (heeft een privé-strandje)en naast de camping loopt de Via Verde naar Rota. Morgen gaan we fietsen!
We maken er vandaag een rustig-aan-dagje van. Het regent de hele dag flink door. Jammer, want Chaves is een leuk klein stadje om doorheen te wandelen. Met een zonnetje erbij was het nog leuker geweest.
Chaves is wel het begin van onze N2 reis. We gaan daarom gewapend met onze tweepersoons paraplu de oude Romeinse brug over de binnenstad in.
Paspoort N2 gekocht
We kopen er een paspoort voor de N2. Je kunt het paspoort onderweg op plaatsen die je bezoekt, laten afstempelen. Jan koopt er als aandenken ook een t-shirt. De N2 route wordt flink gepromoot!
Nieuw spelletje: Anarun
We wandelen door het stadje en doen nog wat boodschapjes. Terug bij de camper doen we nog wat klusjes en spelen een nieuw spelletje dat we van Mirjam en Jan-Rijn hebben gekregen. Was leuk!
Chaves Op de website even klikken op de foto’s
Rond vijf uur wordt het droog en besluiten we om lekker uit eten te gaan bij restaurant Adega Faustino. Het voorafje met de Portugese worstjes op de “barbecue” was leuk om te zien.
Restaurant Adega Faustino Op de website even klikken op de foto’s
Het restaurant was vrijwel leeg maar we hebben er heerlijk gegeten. De avondwandeling terug was ook sfeervol. Al met al een prima dag!
Chaves by Night Op de website even klikken op de foto’s
Chaves – Vila Real – Peso de Regua – Lamego – Terra de Iguana
1 december 2023 – 🌤️ 14° C.
Vandaag zijn de weergoden ons goed gezind. We rijden het eerste deel van de N2 met prima weer. We gaan vandaag al met al toch een behoorlijke afstand naar beneden afzakken. De route van vandaag gaat langs een aantal plaatsen waar we twee jaar geleden ook al waren.
Ons eerste stempel in Vila Real
De eerste plaats waar we vandaag stoppen voor een stempel in ons paspoort is Vila Real. We verkennen het stadje met een labcache die over graffitikunst gaat. Er is hier behoorlijk wat graffiti te vinden. Overal in Vila Real is men druk bezig met voorbereidingen voor het kerstfeest.
Vila Real Op de website even klikken op de foto’s
Het volgende stuk van de N2 gaat door de Douro vallei. De zon komt er goed door en het is werkelijk schitterend om door de wijnvelden van de Dourovallei te rijden.
Wijnvelden bij de Douro
We eten een boterhammetje onder één van de drie viaducten bij Peso de Régua. Twee jaar geleden stonden we hier op de camperplaats. Van het station vertrekt een leuk treintje naar Pinhão. Daar vind je één van de mooiste stationnetjes van Portugal.
Peso de Régua
Vanaf hier gaat de N2 verder over een kronkelende weg met prachtige uitzichten. We maken een korte stop bij Lamego voor het volgende stempel. Bij onze vorige Portugalreis bezochten we in Lamego het Santuário Nossa Senhora dos Remédios. Deze kerk is zeer de moeite waard. De vele trappen naar beneden zijn versierd met allemaal Azulejos.
Lamego Op de website even klikken op de foto’s
Als ook dit stempel in ons N2 paspoort staat, rijden we door naar de eindbestemming van vandaag: Terra de Iguana in São João de Areias niet ver van de N2. De eigenaar van deze mooie camperplek is een Belg die ons een warm welkom biedt. We staan hier twee nachten omdat we morgen de Ecopista vanaf Viseu willen fietsen.
Terra de Iguanas
Voor de liefhebbers: Agnes maakte weer een heerlijk recept voor de Omnia: Rodekool schotel!
Ecopista do Dão
2 december 2023 – ⛅️ 4° C.
‘s Morgens omstreeks 10:00 uur brengt Ronnie ons met fietsen en al naar het startpunt van de Ecopista do Dão in Viseu. Twee jaar geleden fietsten we al de helft van dit mooi aangelegde fietspad maar nu rijden we de hele route.
Ecopista deel 1
Het fietspad is aangelegd over de oude spoorlijn die Viseu verbond met Santa Comba Dão. Het fietspad loopt langzaam naar beneden en is daarom prima te doen. Het loopt (vooral het laatste stuk) door mooie natuur en kruist ook de N2. Opvallend zijn de vele Eucalyptusbomen die we zien. Deze exotische bomen horen hier eigenlijk niet en tegenwoordig probeert men ze zoveel mogelijk weer te kappen omdat ze de oorspronkelijke flora bedreigen.
Ecopista 2
Aan het begin van de route was het nog erg fris om te fietsen door de laaghangende wolken maar na een paar kopjes koffie en thee (in de oude stationnetjes onderweg zijn kleine barretjes gehuisvest) breekt de zon door het wolkendek. Na 52 kilometer komen we weer veilig bij ons huisje op wielen aan.
Vanaf de jachthaven (onze camperplaats) naar de grens van de Britse kroonkolonie Gibraltar is slechts vijf minuten lopen. De grens oversteken is een lachertje. Even zwaaien met je paspoort en je bent in de UK.
Tien meter na de paspoortcontrole staan er “touroperators” klaar die je een tour aanbieden voor rond de € 43,00 p.p. Ze brengen je dan naar boven bij alle highlights op de rots. Dat scheelt lopen. Wij namen een een retourtje met de bus (5 of 10) naar de Cable Car voor € 3,00 p.p. (retourtje) en kochten toen zelf een kaartje voor de kabelbaan en de Natural Reserve voor € 35,00 p.p. Voor dit geld bezochten we alle highlights op de Rock.
In de kabelbaan hadden we een ontmoeting met een Nederlands stel en hun zoontje. Het jongetje had gedrag ontwikkeld waarbij hij ontzettend schel ging gillen (het deed echt pijn aan mijn oren en dat terwijl ik de hoge tonen steeds minder hoor). Zijn vader reageerde daar o.i. niet erg adequaat op. Het hele voorval deed ons denken aan een conference van Harry Jekkers (over de apen van Gibraltar) die we jullie niet willen onthouden (duurt 13 minuten, dus lees eerst even deze blog 😉).
De cable car brengt je helemaal boven (426 meter). Het uitzicht is daar fenomenaal. Gelijk boven kom je de beroemde apen tegen. Er is een grote makakenkolonie op de rots. Deze kolonie wordt goed verzorgd en gevoerd door medewerkers van Nature Reserve. De kroonkolonie is al vele jaren een twistpunt tussen Spanje en Engeland. Churchill heeft ooit gezegd: “Zolang er apen op de rots zijn, blijft Gibraltar van ons!” Toen de oorspronkelijke kolonie apen dreigde uit te sterven, werd er snel een kleine kolonie van elders geïmporteerd.
Op de website even klikken op de foto’s
Behalve de apen zijn er meer highlights op de rots. Heel mooi vonden wij de St. Michaels Cave, een grote druipsteengrot die zijn naam te danken heeft aan de aartsengel Michael die lijkt te zijn afgebeeld in de stalactieten. De feeërieke verlichting helpt daar wel een beetje bij.
Je kunt er een aantal batterijen bezoeken (de grootste werd gerestaureerd en was afgesloten) en we liepen over de Suspension Bridge (hangbrug). Lopend van het ene hoogtepunt naar het andere heb je voortdurend prachtige uitzichten over zee. Het was helder genoeg om Marokko (14 km verderop) te kunnen zien en het drukke scheepvaartverkeer.
Na de Siege tunnels en de Moorse burcht hadden we nog een prachtig uitzicht over het vliegveld van Gibraltar. Heel bijzonder en ook wel een beetje spannend is de korte landingsbaan (1800 meter) die dwars over de enige toegangsweg naar Gibraltar loopt. Wanneer er een vliegtuig landt of opstijgt wordt het verkeer op deze weg tot stoppen gedwongen door middel van slagbomen. Ter info: de landingsbanen bij Schiphol zijn 3800 en 3500 meter.
Als je de rots na de Moorse Burcht afloopt, kom je bij trappen die je naar naar beneden brengen (Agnes telde 350 treden 🤪) tot in het gezellige centrum van Gibraltar. Eenmaal terug bij de camper, bleek er een Engels stel naast ons te staan waarvan de man verkeersleider was geweest op het vliegveld bij Gibraltar. We hoorden van hem onder andere dat de spanningen tussen Engeland en Spanje over Gibraltar nog niet zo lang geleden zo hoog waren opgelopen dat de grens vijf jaar dicht is geweest.
Het plan was om vandaag twee stadjes te bezoeken en dan door te rijden naar onze overnachtingsplek bij de Via Verde de Siërra bij El Coronil.
Het liep echter anders. In Ronda ontmoetten wij onze reisvrienden (ook fanatieke geocachers) Cora en Hindek. Zij reizen samen door heel Europa en soms ver daarbuiten. Drie jaar geleden hebben we kennisgemaakt toen zij op reis gingen naar Mongolië.
Op de website even klikken op de foto’s
Cora en Hindek stonden gisteren op een camperplaats bij Ronda en we hebben toen afgesproken samen te lunchen. Dat was heel gezellig en liep uit. We hebben toen maar besloten om bij Ronda een wat uitgebreidere wandeling te maken.
Na een klauterpartij en wandeling over de trappen omhoog bij het overbekende viaduct, zijn we toen een nachtje bij Cora en Hindek op de camperplaats (Le Sur) bij Ronda blijven staan.
Setenil en El Coronil
24 december 2022 ☀️ 23° C.
Vanmorgen brengen we het gisteren uitgestelde bezoek aan Setenil. Na het zeer toeristische Ronda is ook Setenil zeer geliefd bij de toeristen. Het is dan ook genomineerd als één van de mooiste dorpen van Spanje en de provincie Andalusië.
Op de website even klikken op de foto’s
Wellicht leuk om hier even op te merken dat de periode waarin we nu reizen een vrij rustige periode is. We hebben het deze reis al eerder gemerkt. Op anders hele drukke toeristische plekken is het nu overal erg rustig en de temperatuur is behaaglijk maar niet te warm.
Als we Setenil binnenkomen, is het nog rustig. Als we weggaan, zitten de terrasjes al weer aardig vol in dit mooie dorp. Het is vooral bekend vanwege de opvallende rotswoningen. Er zijn veel woningen waarvan het plafond gevormd wordt door de overhangende rotsen.
Na Setenil is het nog een uurtje rijden naar El Coronil. We rijden opnieuw door een prachtig landschap naar onze overnachtingsplek. Het is een prima plek met een mooi uitzicht over het dal vlakbij een restaurantje. Twintig meter verderop start de Via Verde die we morgen gaan fietsen. Vanmiddag doen we niks meer en zitten we lekker in het zonnetje voor de camper.
Prachtig weer vandaag. We maken de fietsen klaar voor een fietstochtje. In de buurt van onze camperplaats loopt de Via Verde van Cartagena naar Totana. De hele Via Verde is 53 kilometer lang. We fietsen vandaag slechts een deel van deze Via.
We rijden eerst naar La Aljorra, het dichtstbijzijnde punt waar we het fietspad op kunnen. Er staat een bord waarop we lezen dat dit stuk is gesloten omdat de VV in te slechte staat verkeert. Toch gaan we het pad op. Het eerste stuk is lastig fietsen. Slecht wegdek en geen mooie route omdat we om een groot industrieterrein worden heengeleid.
Via Verde Cartagena – Totana
Daarna komen we op de oude spoorlijn naar Fuente Alamo. Vanaf hier is de route goed te doen. We rijden door uitgestrekte akkers waar vooral veel ijsbergsla wordt verbouwd. Ondanks dat het vandaag een nationale feestdag is in Spanje (Dia de Inmaculada Conceptión), is men op veel plekken aan het oogsten. Op het land ziet de ijsbergsla er anders uit dan wij gewend zijn). De ijsbergsla wordt gelijk op het veld in plastic zakken verpakt. Daarbij lijkt het alsof de sla wordt dichtgevouwen.
Op de website even klikken op de foto’s
Voordat we bij Fuente Alamo zijn, verlaten we de VV en gaan door de heuvels terug richting de camperplaats. We fietsen nog langs een grote Aljibe (wateropvangput) die echter op slot zit. We hebben gelezen dat er in Spanje veel ongelukken gebeuren met mensen die in (illegale) waterputten vallen.
Aljibe
We hebben ongeveer 36 kilometer gefietst als we weer terug zijn bij onze camper. We sluiten de middag af met een boek in de zon.
Lorca
9 december 2022 🌤️🌦️ 18° C.
Ons Fiatje bewijst ons vandaag weer goede diensten! Als we opstaan, is het goed weer en volgens El Tiempo (de Spaanse weer-app) gaat het pas ‘s middags regenen.
Op de website even klikken op de foto’s
We rijden in ruim drie kwartier naar het middeleeuwse stadje Lorca. De stad geniet veel bekendheid vanwege de grootste wijze waarop het paasfeest wordt gevierd. Tijdens deze Semana Santa worden er grote processies gehouden in Lorca. In Lorca zijn twee partijen die elkaar proberen de loef af te steken. De groep Azul (de blauwen) en de groep Blanca (de witten).
Van de processies wordt een geweldig spektakel gemaakt waarbij heel veel energie wordt gestoken in werkelijk schitterend borduurwerk. Tijdens de processie draagt men prachtig geborduurde mantels en grote capes met afbeeldingen die vaak Bijbelse taferelen voorstellen. Ook paarden maken deel uit van de processie die tussen volgepakte tribunes heen gaat.
Op de website even klikken op de foto’s
We bezoeken Museo Azul de la Semana Santa en kijken onze ogen uit. We zien daar ook een korte film van de processie. Je kunt deze film ook hier bekijken op YouTube. De film van de Paso Blanca vind je hier.
Weefgetouw
Na het museumbezoek eten we wat tapas voor we terug gaan naar de auto. Ook kopen we in de stad een nieuw vloerkleed (en een leuk tafelkleedje voor in de camper) bij het Centro Régional para la Artesania dat spullen verkoopt die door de lokale bevolking zijn gemaakt.
Bloemstuk van keramiek
We rijden naar boven om het kasteel van Lorca te bezoeken. Het is een flinke klim omdat het kasteel hoog boven de stad ligt. We kiezen voor de gratis bezichtiging omdat we voor de betaalde versie nog zeker twee uur moeten wachten. Dan maar geen torens bekijken.
Het uitzicht vanaf het kasteel is mooi. We zien in de verte het slechte weer aan komen. Als we om 15:30 uur bij de auto terug zijn, begint het te regenen en ook de wind neemt flink toe (windkracht 5).
We rijden terug naar Los Albañiles waarbij we vanaf Lorca de RM-332 (ook wel de N-332) nemen. Deze weg voert ons door de heuvels van de Siërra del Contar. Opnieuw een mooie rit ondanks het slechte weer.
‘s Avonds kijken we naar het voetballen. Nederland wordt uitgeschakeld na het nemen van strafschoppen. We gaan laat slapen na de wedstrijd. Het waait behoorlijk hard… we liggen te schudden in ons bed. Pas rond 0:00 neemt de wind af. Morgen wordt een warme dag.
Dagje camperplaats
10 december 2022 ☀️🌤️ 21° C.
Un día social soleado! De zon schijnt volop, het is wat warmer dan anders en… er is gratis eten vandaag! De camperplaats zorgt voor een gratis maaltijd met kip en “patatas”.
Los Olivos
Om 9:00 uur (nog voor het ontbijt) staan we al in het zonnetje de afwas te doen. Gisteravond waaide ons afwas bijna over de camperplaats maar gelukkig hadden onze buren de pannen en potten veilig gesteld achter de camper. De bakker was laat vandaag en de kleinkinderen belden dus we waren pas om 11:00 uur klaar met het ontbijt. Ook de was zit dan al in de wasmachine. Het is 12:45 uur als we de eerste camperaars met hun stoel, tafel, borden en bestek voorbij zien komen.
Om 13:30 uur is het zover! We schuiven onze stoel aan bij een Franse tafel. Het is al gauw gezellig en onder het eten van een stoofschotel met kip, aardappels en knoflook praten we in het Frans over van alles en nog wat. Waar ons Frans ontoereikend is, worden we geholpen door Google Translate. Natuurlijk spreken we wel onze verbazing uit over het feit dat er zo weinig Fransen zijn die Engels spreken. Daar komt ook vandaag niet echt een duidelijk antwoord op.
Na de maaltijd schuiven we ook nog even aan bij Roy en Bea, een Nederlands stel dat ook met een buscamper door Europa rondreist. Agnes had Bea al even kort gesproken en gehoord dat ze in Portugal op de fiets was aangereden door een auto. Gelukkig is alles goed afgelopen. Als we het verhaal horen, zijn we toch maar weer blij met onze fietshelmen die in Spanje verplicht zijn als je buiten de bebouwde kom fietst.
Cartagena in kerstsferen
De rest van de dag doen we niet veel meer. We lezen in ons boek en doen nog een spelletje samen. O ja… er staat natuurlijk ook weer een recept klaar voor de Omnia oven op onze receptenpagina: Verse groenten en zalm met een Marokkaans tintje (vanwege de overwinning op Portugal 😉).
Als we alle verzorging van de camper hebben gedaan, verlaten we Coll Vert. De receptie van de camping is gesloten in het weekend. Het lukt ons niet om de “oppasser” bij de slagboom duidelijk te maken dat we nog een extra nacht moeten betalen. Hij zwaait ons uit en wij vertrekken.
We rijden eerst naar het plaatsje Monserrat ten westen van Valencia. Zoon en schoondochter verblijven hier binnenkort een paar weken in een huis en we nemen alvast een kijkje hoe ze daar straks wonen. Na Monserrat rijden we door naar de camperplaats bij het dorpje Bellús. Er is daar een mooie (gratis) plek bij een stuwdam. Als we daar aankomen, staat het behoorlijk vol. Aan het eind van de middag zijn er al weer veel (Spaanse) campers vertrokken. Voor hen zit het weekend er op. Wij zitten er heerlijk in het zonnetje te lezen. Wel jammer dat er ook hier (zoals op veel plaatsen in Spanje) weer veel vliegen zijn.
We wandelen van de camperplaats even naar het dorpje Bellús om twee euro bij de burgemeester te brengen (onkosten camperplaats). De burgemeester zelf treffen we niet maar wel zijn zus. Ze was erg enthousiast dat wij de twee euro kwamen brengen 😉. In het dorpje zien we op een bord dat er hier veel wandel- en fietsroutes zijn. Morgen wandelen dus!
‘s Avonds nog een (voor ons) nieuwe app gedownload waar we van veel andere camperaars positieve verhalen over horen: Wikiloc. De app geeft veel wandel- en fietsroutes op de plaats waar je bent. De app kost € 9,90 per jaar dus dat durven we wel aan.
Bij onze camperplaats starten verschillende routes. We kiezen voor morgen een wandelroute langs de rivier de Albaida.
Bellús – Alcoy / Alcoi
21 november 2022 🌤️ 19° C.
De wandelroute loopt van onze camperplaats vanaf de stuwdam langs de oevers van de Albaida. We boffen weer! Het is een prachtige wandeling. We passeren onderweg het dorpje Bellús en lopen de kloof in waar de rivier doorheen loopt.
In de kloof zien we dat de steile wanden gebruikt worden door klimmers. Op verschillende wanden zijn klimroutes uitgezet. Het blijkt dat deze wanden prima zijn voor startende klimmers.
In de kloof zijn ook een paar bekende grotten. Als we naar de grotten uit de Neanderthaler tijd) toelopen, blijkt dat de toegang is afgesloten. We vermoeden vanwege de veiligheid.
Na de laatste grot, blijkt de wandelroute voor ons iets te pittig te worden. Het pad wordt opeens erg smal en gaat zo steil omhoog dat wij omkeren en via een iets andere route naar de camper teruglopen.
Grappige graffiti op bouwvallen onderweg
Langs de route staan verschillende stenen putten. Deze putten staan in verbinding met een daaronder gelegen waterkanaal dat destijds is aangelegd door de Moren. Via de stenen putten klommen kinderen naar beneden om het afwateringskanaal schoon te maken.
Het leuke van de app Wikiloc is dat tijdens het wandelen je eigen looproute wordt opgenomen. Je kunt onderweg zelfs foto’s maken en die in de route opslaan. Je kunt de route vervolgens delen (met o.a. een QR – code) met anderen. Als je het dus leuk vindt om te zien welke route wij hebben gewandeld, scan dan deze QR – code in.
Van Bellús naar Alcoy / Alcoi is het een klein uurtje rijden. We zetten onze camper bij een begin- en infopunt van een Via Verde neer. We hebben het plan om deze morgen te gaan fietsen. Het schijnt een schitterende tocht te zijn.
Bij de (gratis) camperplaats kunnen veel (volgens CC wel 30) campers staan (niet op zondag – marktdag) maar als wij aankomen, zijn we de enige. Lekker rustig dachten we…‘s Avonds werd het weer echter behoorlijk stormachtig met veel regen. En net toen wij wilden gaan slapen, kwam er een personenauto op twee meter afstand van onze camper staan. Het jonge stel was van 11:00 – 02:30 uur in de auto aan het “sporten”. Schijnbaar waren ze zich er niet van bewust dat er mensen in de camper naast hen verbleven. Één voordeel: toen de rust was weergekeerd, hadden we allebei ons boek uit. Daarna hebben nog prima geslapen tot 08:30 uur.
Alcoy / Alcoi
22 november 2022 🌤️ 14° C.
Het weer is omgeslagen. Volgens de weerberichten hebben we te maken met de nasleep van de storm Denise. Het waait vrij hard (windkracht 4 á 5) en het is koud (12° C.) voor Spaanse begrippen.
De wandelaars en fietsers die in grote getale hier voorbij komen, dragen mutsen, handschoenen en dikke winterjassen. Ook wij kleden ons warm aan als we op de fiets stappen. Wij vinden het erg opvallend dat er zoveel Spanjaarden wandelen op doordeweekse dagen. In Nederland zijn dat er veel minder.
Langs de Via Verde liggen enorm veel caches maar we vinden het te koud om de hele tijd af te stappen en de caches te loggen. We pikken genoeg caches op om de score te evenaren van onze kleinzoons/zoon in Oldemarkt. Er woedt al maanden een heftige “strijd” wie de meeste punten scoort 😀😉.
De Via Verde d’Alcoy / Alcoi (de juiste schrijfwijze hangt af van het feit of je in het Catalaans of Spaans schrijft) loopt richting Ibi licht glooiend omhoog over groen asfalt. Vergeleken met andere VV zijn er veel tunnels op de eerste tien kilometer van het traject. Twee tunnels zijn ruim een kilometer lang. Wat wel weer super is dat je de verlichting in de tunnels zelf kunt aanzetten met drukknoppen onderweg.
Na tien kilometer (na de laatste lange tunnel) verdwijnt het groene asfalt en wordt het verruild voor gravelachtige steenslag. Nog steeds prima te fietsen! Als echter deze steenslag verandert in groffe keien, keren we om en rijden terug (bijna zonder te trappen) naar de camper.
Bij de camper maakt Agnes even een kop warme chocolademelk. Past goed bij de huidige temperatuur! Na deze pauze fietsen we door naar de oude binnenstad. Dat valt niet overal mee. Het stratenplan van Alcoy kent veel steile hellingen en éénrichting verkeer. Je merkt wel dat de Spaanse automobilisten goed rekening houden met fietsers (verplicht 1,5 meter afstand of anders € 400,00 boete).
We doen een labcache in de oude binnenstad. Er zijn veel “modernistische” (Jugendstil) huizen in Alcoi. De labcache laat ons enkele van deze huizen zien. Jammer genoeg mogen we maar in één van de panden een kijkje nemen. Omstreeks 15:00 uur zijn we weer “thuis”.
Alcoy – Cap de San Antoni
23 november 2022 🌤️ 23° C.
Vanochtend redelijk op tijd opgestaan en via de CV-70 naar de kust gereden. Een mooie weg door de bergen met prachtige uitzichtpunten.
Zonder het van te voren in te plannen kwamen we uit bij het mooie stadje El Castell de Guadelest. Het mooi gelegen plaatsje biedt de vele toeristen een mooi uitzicht over de wijde omgeving en het lager gelegen stuwmeer. Wie toegang tot het Moorse kasteel wil hebben, moet hiervoor toegang betalen en via Casa Orduña naar binnen. Wij hebben genoegen genomen met het uitzicht bij het dorpsplein.
Op de website even klikken op de foto’s
We hebben ook de vier aanwezige geocaches in het dorp gedaan en zijn toen verder gereden naar Xàbia waar we eerst de camperverzorging hebben gedaan.
Op de website even klikken op de foto’s
Toen zijn we doorgereden naar Cap de San Antoni. Hoog op de kaap is een camperplaats met aan twee kanten een schitterend uitzicht over zee en de baai bij Xàbia. Het was even zoeken om de juiste weg omhoog te vinden maar de moeite werd beloond. We staan vannacht op één van de mooiste plekjes tot nu toe. In eerste instantie zijn we enige camper die hier staat. Later op de avond staan we met z’n vieren bij de vuurtoren op de bijna 200 meter hoge kaap.
Opnieuw via een mooie route rijden we in een rustig tempo naar het dorpje Horta de San Joan. Je bereikt het centrum met z’n leuke terrasjes via een steile weg omhoog.
Midden in het centrum gaat een nog steilere weg omlaag naar de bijna gratis (€ 3,00 per dag) camperplaats waar we overnachten. We waren via Park4night al gewaarschuwd dat de toegang nogal oppassen geblazen is. Zeer ongelijk wegdek! Maar het oprijden ging prima. Echter… we waren er ook getuige van dat het wegrijden lastiger is. Een Duitse camperaar lukte het niet (door het ongelijke wegdek) om in één keer de camperplaats te verlaten. Zijn voorwielen kregen niet genoeg grip om de helling omhoog in één keer te nemen. Een andere camperaar gaf ons de gouden tip: eerst de camperplaats naar beneden verlaten, keren en dan omhoog! Dat ging gelukkig de volgende dag prima!
De plek was verder oké. Water en toilet lozen en water tappen. Lekker rustig en een goede uitvalsbasis voor de Via Verde die we er de volgende dag willen rijden. Voor nu zitten we eerst lui in het zonnetje genietend van het uitzicht een boek te lezen.
Later die middag fietsen we nog even naar het begin van de Via Verde om te kijken waar we morgen starten. Van de enige andere camperaar naast ons horen we dat de Via Verde wat “schade” heeft opgelopen door noodweer van twee dagen terug. Door kleine aardverschuivingen is de Via Verde richting Bot onbegaanbaar. De andere kant op is het geen probleem. We zullen het wel zien morgen.
Vanaf hier hadden we ook een mooi uitzicht op het Convent de (la Mare de Déu dels Àngels o Convent de) Sant Salvador. Het is een oude abdij uit de tijd van de tempeliers. We fietsen er even naar toe en zijn blij met onze elektrische fietsen want het is een steile klim.
Op de website even klikken op de foto’s
Het Convent de Sant Salvador blijkt alleen open van 11:30 – 13:30 uur. We lopen er omheen, maken wat foto’s en fietsen terug naar de camper. Morgen weer een dag.
Via Verde – Alcañiz
14 november 2022 🌤️ 21° C.
We beginnen de dag met een flink stuk fietsen op de Via Verde. Vlakbij de camperplek ligt de oude spoorlijn waarop nu een mooi fietspad is gemaakt.
Wij rijden de Via Verde op bij het oude stationnetje van Horta de San Joan. We fietsen ongeveer 25 kilometer het pad op richting Arnes.
Onderweg passeren we verschillende oude stationsgebouwen. Allemaal verlaten behalve eentje. Het oude station met de bijbehorende gebouwen van Cretas is mooi verbouwd tot een jeugdherberg met zwembad en een restaurant op het terrein.
Op sommige stukken is te zien dat er hier flink noodweer heeft huisgehouden. De vette rode aarde/klei is op een enkele plaats over het fietspad gestroomd (even afstappen en schoonmaken) en hier en daar liggen grote stenen op het fietspad.
Maar de uitzichten zijn prachtig, al is het uitzicht in de ruim driehonderd meter lange tunnel minimaal. Er schijnen ook nog langere tunnels te zijn waarbij een zaklantaarn aangeraden wordt. We hadden die wel bij ons maar hadden ‘m niet nodig.
Na 25 kilometer zijn wij omgedraaid en teruggereden. De Via Verde zelf is ruim 80 km lang. Bij de camper aangekomen zijn we snel opgebroken en het wegrijden ging gelukkig zonder problemen. We rijden vrij snel naar Alcañiz waar vandaan we morgen richting Ejulve zullen rijden voor de Silent Route,
Op de camperplaats in Alcañiz treffen we nog een ander Nederlands stel in een camperbus. Zij bezoeken ‘s avonds nog het stadje waar we nu staan. We horen van hen dat het stadje Alcañiz wel een leuk oud centrum heeft. Morgenochtend gaan we eerst het centrum bekijken voor we weggaan.
Alcañiz – Silent Route – Teruel
Alcañiz
Alcañiz
Het oude centrum is inderdaad de moeite waard om even te bekijken. Het bezoek aan de oude kerk viel tegen omdat men (waarschijnlijk vanwege de energiekosten) het licht had uitgelaten. Opvallend in de kerk waren de grote altaarstukken die men in processies op de schouders meedraagt.
Nee… is niet de nieuwe sponsor 😉
In het oude stadhuis (mooie gevel) troffen we vier grote “reuzen” aan die bij optochten worden meegedragen. Ook stonden daar de koppen van andere optochtgangers uitgestald. We vermoeden dat deze reuzen bij het carnavalsfeest door de stad rondlopen.
Op de website even klikken op de foto’s
Silent Route
Vanuit Alcañiz rijden we naar Ejulve waar de Silent Route begint. Deze route is vooral bekend bij motorrijders. De rit voert je over kleine wegen door de bergen door werkelijk schitterende (ruige) natuur. We hebben vorig jaar van een stel Nederlanders gehoord dat de Silent Route ook prima door campers is te rijden. Wij zijn door hun verhalen enthousiast geworden en gaan deze route nu zelf rijden.
Bij het begin van de route staat een groot beeld van een steenbok. Als je geluk hebt, kom je de steenbok tegen tijdens de rit. Wij hebben de steenbok niet ontmoet maar wel hele zwermen gieren, een slang op het wegdek en een kudde schapen. Bij het beeld van de steenbok ontmoetten we een groep motorrijders. Daarna zijn we geen motorrijders meer tegengekomen.
Op de website even klikken op de foto’s
Het is prima te rijden voor campers. Slechts op twee plekken wordt de weg zo smal dat er geen twee campers elkaar kunnen passeren. Dat wordt netjes op tijd aangegeven. De route is 68 kilometer lang. Je moet alleen geen haast hebben. Wij hebben er ruim drie uur over gedaan en vonden het landschap werkelijk fantastisch! Aanrader!
Het einde van de route wordt ook weer aangegeven. Ditmaal door een “camperbusje”. Een leuke foto maken is daar geen probleem. We zagen er voor het eerst een zgn. “selfiepaal”.
Teruel
Vanaf het eind van de Silent Route is het nog een goed uur rijden naar Teruel. Teruel is ėėn van de grootste en oudste steden van de provincie Aragon. We overnachten op de (alweer gratis) camperplaats vlakbij een winkelcentrum in het zuiden van de stad. Hoewel het vlakbij de snelweg naar Valencia aan de rand van Teruel ligt, hebben we er heerlijk rustig geslapen.
Camperplaats Teruel
Voor ons was Teruel een echte verrassing. De stad is zeer de moeite waard om te bezoeken. Vanaf de camperplaats nemen we de bus (linea A – € 1,20 p.p.) naar het centrum. Je kunt midden in de stad uitstappen. In de bus zijn mondkapjes nog steeds verplicht!
Los Amantes
Teruel heeft een aantal zeer opvallende torens die wij erg mooi vinden. De vierkante torens dragen de signatuur van de Moorse overheersers. Verder is de stad bekend vanwege het verhaal van twee geliefden die niet met elkaar konden trouwen en pas in de dood werden verenigd. De stad kent een heus mausoleum waar beide “amantes” liggen begraven. Voor het hele verhaal: klik hier!
Op de website even klikken op de foto’s
Het mooiste bouwwerk van de stad is de Catedral de Santa Maria de Mediavilla. Het houten plafond van de kathedraal is schitterend beschilderd en gebeeldhouwd.
‘s Avonds gaan we een hapje eten in de oude stad en we “scoren” onze eerste tapas. De restaurants in Spanje gaan pas laat open. Na de tapas keren we terug naar de camper.
Teruel – Albarracín
16 november 2022 ⛅️ 18° C.
Omdat we gisteravond nog niet alles hebben kunnen bekijken, gaan we vanochtend nogmaals met de bus Teruel bezoeken. We doen in de oude binnenstad maar liefst vier labcaches en bekijken en bezoeken onderweg alle bijzonderheden van deze prachtige stad.
Teruel
De labcache voert ons o.a. langs de vier mooie torens en de gezellige pleinen van de stad. Aan terrasjes geen gebrek!
Op de website even klikken op de foto’s
Als de bus ons weer bij de camperplaats terug heeft gebracht, rijden we in veertig minuten naar Albarracín. Hier overnachten we op een camping met een prachtig uitzicht op het hooggelegen stadje met de grote vesting boven op een rots.
We zijn van plan om pas morgen het stadje te bezoeken en doen de rest van de dag rustig aan en genieten van ons huisje op wielen. Agnes bakt pannenkoeken als lunch en we drinken een kop lekkere chocolademelk.
Op Polarsteps kregen we ook nog een vraag hoe we toch aan al die reisideeën komen… Het antwoord is eigenlijk vrij simpel. In de aanloopperiode van onze reis volgen we (vooral Agnes) andere camperaars op hun websites en via Facebook, YouTube en Polarsteps. Alle leuke ideeën komen per land gesorteerd op een lijst in onze telefoons (we delen elkaars lijsten) en Agnes maakt hiervan een reisplan met plekken die we willen gaan bezoeken. Ook gaan er altijd wel een paar reisgidsen mee in de camper. Het overkomt ons ook regelmatig dat we onderweg zomaar onverwachts iets moois tegenkomen. We krijgen elke reis op die manier wel wat “cadeautjes”.
Voor wie het leuk vindt… er staan nog wat korte filmpjes op onze Instagram (nooit langer dan 1,5 minuut: Instagram.com/camper_op_pad
