Alexandroupoli

Zondag 26 mei 2024 – ☀️ 26° C.

Nu we weer in Europa zijn, kunnen we ook weer geocachen. Op de plekken die we in Turkije bezochten, waren geen geocaches te vinden. De geocaches bij Alexandroupoli hebben we bij een vorig bezoek al gedaan. Maar bij Makri, hier niet ver vandaan, zijn er nog wel enkele te vinden.

Makri ligt op tien kilometer afstand aan de kust. Het is een klein dorpje dat bekend is vanwege de grot van de Cycloop (Griekse Mythologie). Op de fiets zijn we er zo en op het voetpad naar de grot scoren we na lange tijd onze eerste geocache. We lopen ook nog even naar de grot van de Cycloop. Die stelde niet zoveel voor en de cycloop ook niet gezien. Na een kopje koffie in Makri, zijn we teruggegaan naar Alexandroupoli.

De rest van de middag brengen aan het strand door. Zwemmen en een boek lezen. De middag vliegt om. ‘s Avonds eten we in de stad aan de kust en fietsen nog even rond de haven waar we ook nog een leuk kapelletje bekijken.

Asproválta

Maandag 27 mei 2024 – 28° C.

Van Alexandroupoli naar Asproválta is een autorit van ongeveer tweeënhalf uur. We hebben een tip gekregen dat we daar mooi aan het strand kunnen staan. Als we daar aankomen, zien we wel gelijk een groot bord staan met daarop de mededeling dat het hier verboden is om te kamperen. Het zou echter geen probleem zijn als je stoelen niet naast de camper zet maar wat verder op het strand.

Op het moment dat we de camper neerzetten is er nog een grote markt gaande naast het strand. Het is een echte dagmarkt waar allerlei lokale producten worden verkocht. Groenten, fruit, olijven, vlees, noten, kleding… er is van alles. We kopen nog gauw voor het einde van de markt wat verse groenten en wat lekkers voor bij de borrel.

De rest van de middag zitten we aan het strand. Het is op ons stuk helemaal niet druk en eigenlijk zien we alleen de andere camperaars. Het strand is schoon en de temperatuur van het water is heerlijk. We genieten weer volop.

Als we aan het begin van de avond de boel willen afsluiten, komt er opeens een Griek langs die alle camperaars waarschuwt dat de politie zojuist foto’s heeft gemaakt van alle campers die langs het strand staan. Hij waarschuwt ons dat we beter een ander plekje kunnen zoeken omdat we anders de kans lopen om een fikse boete (€ 300,00) te krijgen.

Zover laten we het natuurlijk niet komen dus we pakken snel ons boeltje bij elkaar en rijden naar een plek 4,5 kilometer verderop waar we wel mogen staan en brengen daar de nacht door.

Asproválta

Dinsdag 28 mei 2024 – 26° C.

Vandaag wordt weer een warme dag en het strand bij Asproválta beviel ons erg goed. Zodra we wakker zijn, rijden we weer naar het zelfde plekje als gisteren. We parkeren nu echter op de asfaltweg naast het strand ipv op de zandweg waar het bord staat.

We ontbijten met verse aardbeien die we hier gisteren op de markt kochten en hebben opnieuw een heerlijke tijd op het vrijwel volledig lege strand. De enige mensen die we voorbij zien komen, zijn wat senioren die langs het strand “trimmen” (lees ochtendwandelen).

Rond 14:00 uur betrekt de lucht een beetje en valt een drupje. We ruimen de boel op, eten een paar boterhammen en gaan naar het stadje Asproválta.

Men heeft over de volle lengte van het stadje een leuke boulevard aangelegd. We verkennen de boel weer op de ouderwetse manier met een Adventure Labcache. Leuk dat dat hier ook weer kan.

Als om 16:00 uur de regen echt begint door te zetten, besluiten we om terug te gaan naar onze overnachtingsplek van de afgelopen nacht. We staan bij een verwaarloosde strandtent en het oogt allemaal erg vervallen. We krijgen daar zelfs nog even te maken met een onweersbui. We hebben nog genoeg water aan boord om ook nog een verfrissende douche te nemen.

‘s Avonds is er natuurlijk ook weer tijd voor een spelletje. Eén van de vele varianten van Keer op Keer blijft toch onze favoriet. In tegenstelling tot onze vorige reis lukt het me nu ook om soms van Agnes te winnen. We lezen deze reis ook weer wat meer. Agnes is vandaag aan haar zestiende boek begonnen en Jan aan het tiende.

Udënisht – Albanië

Woensdag 29 mei 2024 – 20° C.

Na een eenvoudig ontbijtje (Mirjam: brr 😉) vertrekken we uit Asproválta. Over een prima snelweg (even iets drukker bij Thessaloniki) rijden we naar onze eerste tussenstop Siatista. Wat we wel heel apart vinden, zijn de vele tolstations onderweg. Vanaf de Turkse grens tot aan Siatista tellen we er maar liefst tien!

Bij elk van die tolstations betalen we een bedrag rond de € 2,00. Het hoogste bedrag dat we moeten betalen is € 2,35 en het laagste bedrag waarvoor we moeten stoppen is € 0,35. Bij elk van die tolstations zitten ongeveer vijf personen achter de kassa. Dat moet toch een kostbare grap zijn… We kunnen niet echt bedenken waarom dit zo gaat. Het lijkt wel of elke gemeente z’n eigen tolpoort heeft. Je zou toch denken dat dit goedkoper kan.

Siatista is een leuk bergdorp niet ver van Kastoria waar we willen overnachten. We parkeren onze camper op de grote parkeerplaats bij het gymnasium en bijna tegenover de mooie Grieks-orthodoxe kerk. De kerk zelf is helaas gesloten. Vanaf het pleintje bij de kerk is het mooi foto’s maken. Je ziet overal de bergen om je heen.

Het dorpje zelf is niet zo spectaculair. We drinken er een kopje koffie op een terras. Het is er superdruk. Overal zitten scholieren iets te drinken. Het is waarschijnlijk middagpauze. Tegenover het stadhuis is een heel oud kerkje. Als we er binnen willen gaan, blijkt de deur op slot. Als we weer weglopen doet er opeens iemand open. Het is de restaurateur die binnen aan het werk is. We mogen binnen een kijkje nemen. Hij vertelt in z’n beste Engels dat hij al drie maanden bezig is om de fresco’s te restaureren.

Als we teruglopen naar de camper komen we nogmaals langs de grote Grieks-orthodoxe kerk. Ook hier hebben we een bijzondere ontmoeting. Er zitten twee priesters voor de kerk waarvan er eentje ons wel de kerk van binnen wil laten zien. Zo lukt het ons toch om wat plaatjes te schieten van de mooie binnenkant.

Eenmaal in Kastoria hebben we een tegenvaller. De beoogde overnachtingsplek blijkt bezet vanwege de dagmarkt en de kermis die er net wordt opgezet.

We besluiten om dan maar door te rijden naar Udënisht aan het Ohridmeer in Albanië. De grensovergang is in tien minuten gedaan en.. we rijden een uur vroeger door de bergen naar Udënisht. We kennen daar een mooie camping waar we al twee keer eerder hebben overnacht (2019 en 2022). We hebben geluk en kunnen nog een mooi plekje aan het meer uitzoeken.