Sümelaklooster (bij Trabzon)

Donderdag 2 mei 2024 – ☁️🌧️16° C.

Om 8:45 uur stappen we de deur uit. De eigenaar van de camping brengt ons voor 700 lira naar het Sümelaklooster dat op 1290 meter tegen de bergwand is aangeplakt. Helaas hangen de wolken zo laag dat we geen foto’s kunnen maken van de buitenkant. Omdat de ligging (nou ja… ophanging) juist heel spectaculair is, doe ik er even een fotootje bij van internet.

Het ritje naar boven duurt ongeveer twintig minuten. Het klooster ligt in het nationale park Altindere en als we twee toegangspoorten zijn gepasseerd, komen we bij het voetpad dat naar de ingang leidt. De toegangsprijs is 700 lira p.p. die we betalen bij het kantoortje voor de kaartverkoop aan de voet van het aquaduct dat het klooster van drinkwater voorzag. Dan is het nog een steile trap naar de eigenlijke ingang van het klooster.

Vanaf de ingang daal je vervolgens een trap af naar een binnenplaats, waar een kerkje is gebouwd op een heilige bron.

De rotskerk aan de linkerzijde van de binnenplaats is in feite een grot. Het is het oudste gedeelte van het kloostercomplex. Binnen- en buitenmuren zijn beschilderd met fresco’s van verschillende ouderdom. De oudste dateren uit de tijd van Alexios III van Trabzon (13e eeuw); andere dateren uit de 18e eeuw. Veel fresco’s zijn ernstig beschadigd doordat ze met stenen bekogeld zijn of bekrast. Het merendeel van de fresco’s laat bijbeltaferelen zien.

Tegenover de kerk, aan de rechterzijde van de binnenplaats, liggen de kloostergebouwen her en der verspreid. Er bevinden zich een aantal gastenverblijven uit rond 1860, een bibliotheek en een aantal kleinere kapelletjes. Een deel daarvan wordt momenteel gerestaureerd.

Het is jammer dat de laaghangende bewolking het moeilijk maakt om mooie foto’s te maken maar we zijn al blij dat het tijdens ons bezoek droog blijft. We ontmoeten hier ook weer drie Nederlanders van Turkse afkomst die een reis maken om het graf van hun vader te bezoeken. We maken een gezellig praatje. Altijd bijzonder om zo ver van huis weer Nederlanders tegen te komen.

Na anderhalf uur brengt onze chauffeur ons weer bij de camping. Hij heeft al die tijd op ons staan wachten.

Terug op de camping vermaken we ons rond de camper met lezen en een spelletje en we kijken een filmpje.

Ardeşen

Vrijdag 3 mei 2024 – ☁️🌧️ 15° C.

Vandaag rijden het laatste stuk van de D010 langs de Zwarte Zee. Nog maar net buiten Trabzon (we moesten vanaf de Dereiçi camping een stukje terug naar de kust) begint het al weer te regenen. We doen nog even wat boodschappen bij een Migros (prima Turkse supermarkt waar ze ook biertjes en een fles wijn verkopen) en rijden in één keer door naar Ardeşen.

We overnachten bij de Danzi camping die aan de Firtina rivier ligt. Een prima klein vijf sterren campinkje waar plaats is voor vijf campers. Er zijn wat tentjes op vlonders boven de rivier en voor de rest verhuren ze wat kleine mini-stacaravans. Het ziet er allemaal perfect uit en dat voor de prijs van 500 lira. We maken ook nog gebruik van een wasmachine en een droger. Daarmee komen we op een totaal van 700 lira (€ 20,16) voor deze overnachting. Geweldig! Ze hebben zelfs een mooie binnenruimte met spelletjes!

We gebruiken deze stop om de camper even uitgebreid te verzorgen. We doen de was (die we zelfs kunnen drogen) en verzorgen uitgebreid de camper zodat we morgen helemaal klaar zijn voor de “oversteek” naar het Zuiden. Er staat een grote bergrit op het programma waarbij het lastig inschatten is wanneer we weer kunnen verzorgen.

Wegenwiki

Wellicht leuk om hier nog eens te melden dat we voor het plannen van een route soms ook gebruik maken van de pagina “Wegenwiki” (als je op de link klikt, kom je uit op de D010). Hier vind je een prima beschrijving van de wegen die je zou willen rijden.

Terugblik route Zwarte Zee

Omdat we vandaag het laatste stukje reden langs de Zwarte Zee, willen we kort terugkijken op de afgelopen 12 dagen (8 reisdagen) waarin we vooral op de D010 reden en ruim 1250 kilometer hebben afgelegd (zo’n 150 km per dag). De wegen waren vrijwel overal goed te doen met onze buscamper. Het weer zat niet mee. We hadden veel regen en dat verklaart ook wel een beetje dat we hier de tabak-, thee- en hazelnootplantages zagen. De route heeft best veel bijzonderheden (veel schitterende natuur) maar daar is goed weer wel belangrijk bij.

Hoogtepunten voor ons waren Amasra, Sinop en het Sümelaklooster. Er zijn heel veel mooie stranden maar zon is er hier minder dan aan de Zuidkust. Misschien is het hierdoor dat veel uitspanningen langs de Zwarte Zee een vervallen indruk maken. De volle en lelijke bebouwing van de D010 maken die indruk er niet beter op. Aan de mensen ligt het niet, die bleven onveranderd super vriendelijk.

Volgende blog?

Jullie ontvangen deze blog iets vroeger dan je van ons gewend bent. De komende dagen rijden we door de bergen langs de grens van Georgië, Armenië en Iran richting het zuiden naar de stad Van. We verwachten dat we daardoor minder internetbereik hebben. Daarom nu alvast deze blog. Wanneer de volgende blog? We laten het afhangen van het bereik! Tot later.