Konya – dag 2

Donderdag 16 mei 2024 – 🌤️ 20° C.

Op onze tweede dag in Konya gaan we op zoek naar één van de bekendste museums van Konya. Het is het Karatay Medresesi museum.

We hoeven niet bang te zijn dat we ons verslapen want om 6:30 uur is er al een ploeg mannen van de gemeente druk bezig met het onderhoud van de camperplek.

De Karatay Medresesi bevat oude reliëfs die buiten zijn opgesteld en binnen in de Medresesi zijn oude keramische tegels tentoongesteld uit de Seltsjoekse periode. In die periode werden er nog mensen en dieren afgebeeld op keramiek.

De oude leerschool waarin het museum is gehuisvest, dateert uit de dertiende eeuw. De Medresesi was oorspronkelijk van binnen helemaal bedekt met prachtige tegels. In de loop van de tijd is er veel beschadigd.

Eigenlijk bij toeval ontdekken we dat er aan het plein achter dit museum nog een heel nieuw museum ligt dat nog maar een jaar oud is: Darülmülk Sergi Sarayı.

We mogen het museum gratis in en zijn opnieuw de enige gasten. Het toont de geschiedenis van de Seltsjoekse periode aan de hand van wassen beelden en een groots filmspektakel.

Voor de liefhebbers is er een groots opgezette tentoonstelling van allemaal munten van de verschillende Seltsjoekse heersers. Voor ons niet zo interessant maar de bewaker wilde ons wel graag op de foto zetten bij de aankondiging 😀.

Als laatste brengen we vandaag nog een bezoek aan de Alaaddin Keykubad Camii waar ook weer veel mooie keramiek is te bewonderen.

Achter de moskee bevinden zich een aantal tombes.

Gölbasi

Vrijdag 17 mei 2024 – ☀️ 24° C.

Vandaag doen we het rustig aan. Het is 9:00 uur als we vertrekken uit Konya. We reizen over een heel rustige (en prima) snelweg richting Ankara. We willen morgen de stad bezoeken.

Zo’n twintig kilometer voor Ankara ligt Gölbasi aan een meer. Het hotel Ulasan heeft een grote camperplaats aan dit meer. Nederlandse groepsreizen maken regelmatig gebruik van deze plek. Wij nu ook. Als campergasten mogen we gebruik maken van de faciliteiten van het hotel dwz de toiletten, douches en het zwembad.

Om 12:15 uur krijgen we een plekje dat wat hoger ligt dan de camperplaats zelf en hebben daarom een mooi uitzicht over het meer. De rest van de dag doen we niet veel en relaxen wat bij de camper en lezen allebei ons boek uit. Ook zoeken we uit hoe we hier vandaan het beste naar Ankara kunnen reizen. De manager van het hotel biedt ons zijn hulp aan en wil ons morgen wel naar Gölbasi brengen waar we dan de bus naar Ankara kunnen pakken.

Ankara

Zaterdag 17 mei 2024 – ☀️ 27° C.

Om 9:15 uur worden we door een busje van het hotel naar een bushalte in het vier kilometer verderop gelegen Gölbasi gebracht waar we een dolmus pakken naar het centrum van Ankara. De rit duurt ongeveer drie kwartier. Daarna lopen we nog ruim twee kilometer naar het het mausoleum van Atatürk (Anitkabir).

Als we bij de toegangspoort aankomen, worden alle bezoekers gescand en mensen met een tas worden apart gescand. Ik mag wel naar binnen maar omdat ik een drone in m’n fototas heb zitten, moet ik de tas achterlaten in een locker bij de bewaking. Als de bewaking ziet dat je kauwgom in je mond hebt, wordt je verzocht om die uit te doen.

Om 11:00 uur zijn we gelijk getuige van de wisseling van de wacht die op verschillende punten rond het mausoleum zijn opgesteld bij de toegangswegen. Wij vonden het mausoleum van Atatürk een zeer indrukwekkend monument en de ligging is prachtig. Overal rondom is er een prachtig uitzicht over de stad. De foto’s spreken verder voor zich.

Bijzonder om te zien was het feit dat er veel kinderen maar ook studenten zich in afstudeerkleding lieten fotograferen. Atatürk wordt als erg belangrijk gezien voor het Turkse onderwijs omdat hij duidelijk maakte dat de toekomst van Turkije in de hand van de jonge mensen lag.

Na het bezoek aan Anitkabir laten we ons door een taxi naar de oude binnenstad van Ankara brengen. Hier bevindt zich ook het Museum van Anatolische beschavingen.

Wij vonden dit opnieuw een geweldig museum. Men heeft er oudheidkundige en archeologische vondsten uit heel Turkije samengebracht.

Het museum kent een grote rondgang waar vooral kleine objecten worden tentoongesteld en een grote zaal in het midden waar grotere beelden en objecten staan.

Na het museum slenteren we door het oude centrum naar beneden. Het kost ons bijna een uur om de bus naar Gölbasi te vinden. Ankara is met z’n ruim zes miljoen inwoners een enorme stad en de metro gaat niet naar Gölbasi. De bus doet er meer dan een uur over en moe gelopen laten we ons vanuit Gölbasi door een taxi terugbrengen naar het hotel.