Burhaniye, Ören en Iskele

Donderdag 23 en vrijdag 24 mei 2024 – ☀️ ⛈️ ☀️ 30 – 28° C.

Twee dagen met weinig interessante zaken te melden al hebben we wel heerlijk geluierd aan ons strandje.

We zijn op de fiets naar Burhaniye geweest en hebben daar een typisch Turks cadeautje gehaald voor de kinderen en kleinkinderen. We verklappen hier natuurlijk niet wat we hebben gekocht. Dat blijft een verrassing.

Van Burhaniye fietsen we via Ören naar Iskele waar we een lekker kopje echte Turkse koffie (Jan) en een Turkse bergthee (Agnes) nemen. Terwijl we aan die kant van de baai zitten, wordt het boven onze camping steeds donkerder. Er komt een flinke bui aan. We zorgen snel dat we bij de camper zijn voordat de bui losbarst.

Het is een pittige onweersbui. Er valt weliswaar niet veel regen maar met de donderslagen zitten we toch echt te schudden in de camper. Het is al de tweede keer dat we zo’n zware bui meemaken. Maar gelukkig… na twee uur is de bui voorbij en ‘s avonds zitten we al weer heerlijk in de zon.

Tijdens de bui heeft Agnes de tijd nuttig gebruikt om een heerlijke abrikozentaart in de Omnia oven te maken. Het recept vind je op onze receptenpagina op de website.

Tot onze grote verbazing is de volgende dag het water echt veel warmer dan de dagen er voor. Bijzonder maar wel lekker. We doen de laatste dag op Altinkamp niet veel. Wat zwemmen, we ruimen de camper weer eens goed op en lezen allebei weer een boek uit. Morgen reizen we verder.

Alexandroupoli

Zaterdag 25 mei 2024 – ☀️🌤️ 27° C.

Vandaag wordt een reisdag. We willen terug naar Europa. Voor we echter Turkije verlaten, brengen we nog een bezoek aan het grote schiereiland boven Çanakkale.

Hiervoor moeten we eerst de Dardanellen oversteken. Dat kan natuurlijk met de grote nieuwe brug (klaar in 2022) maar wij varen over met de veerboot bij Çanakkale. Je voelt je dan wel even nietig als je oversteekt tussen de grote zeeschepen.

Aan de overkant drinken we gelijk een kop koffie bij het grote kasteel op het schiereiland.

Vrijwel het hele schiereiland ten oosten van Eceabat is één groot herdenkingsgebied. Overal zijn er plekken te vinden waar men gevallen soldaten herdenkt die zijn omgekomen bij de slag om Galipoli in 1915-1916. Het Turkse leger behaalde hier de overwinning in de Eerste Wereldoorlog in de slag om de controle op deze vaarweg en legde hiermee de basis voor de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog onder leiding van Mustafa Kemal Ataturk. Deze slag om de Dardanellen kostte meer dan een half miljoen slachtoffers. Zowel de Turken als de Engelsen, Fransen, Australiërs en Nieuw-Zeelanders leden er zware verliezen.

Het grootste monument vind je bij Seddülbahir: Çanakkale Şehitler Abidesi (Monument voor de martelaren van Canakkale). We zijn er gelukkig redelijk op tijd. Het is er erg druk. Het monument wordt al jarenlang bezocht door de Turken. We telden vandaag meer dan 100 bussen. Het is naast het mausoleum van Ataturk één van de grootste geschiedkundige trekpleisters van Turkije.

Na dit bezoek rijden wij verder richting de Turkse grens. We lunchen nog even bij de nieuwe brug over de Dardanellen. We reden deze brug al eens toen de kranen nog boven op de pylonen aan het werk waren.

Een uur later passeren we de Turks-Griekse grens (lekker vlot – 20 minuten) en nog weer een half uur later staan we op de Camping Municipale van Alexandroupoli waar we al gauw een plons nemen in het heerlijke zeewater.