Bijzondere ontmoeting

Zondag 28 april 2024 – 🌤️ 18° C.

Vandaag een andere dag dan we hadden gedacht. Gisteravond kregen we van onze schoondochter Malou te horen dat ze op Polarsteps had gezien dat we heel dicht bij haar overburen in de buurt zaten. Aangezien die dus net als wij in Delft wonen, hebben we even contact opgenomen. Zij vonden het ook gezellig om een “bakkie” te komen doen en zo gebeurde het dat we opeens een afspraak hadden met een stel andere camperaars uit Delft.

Iets later dan gepland (ze zaten vast met hun camper) kwamen ze bij ons de camping oprijden. Remco en Miranda kwamen met hun tot camper omgebouwde legerambulance Eddie om 14:00 uur naast ons staan.

Het ijs was snel gebroken en de tijd vloog om. Ook zij hebben heel wat afgereisd met hun camper en we wisselden drie uur lang allerlei ervaringen uit. Het was erg gezellig en bijzonder om zo ver van huis opeens stadgenoten te ontmoeten.

De voor vandaag geplande fietstocht naar Sinop gaan we morgen doen.

Sinop

Maandag 29 april 2024 – 🌧️☁️🌤️ 17° C.

‘s Nachts gaat het regenen. De volgende morgen halen we rond tien uur als het weer droog is, de fietsen van de camper en rijden we langs lange zandstranden naar Sinop. Met onze e-bikes zijn de hellinkjes onderweg prima te doen.

Sinope is al in de zesde eeuw voor Christus een belangrijke Griekse haven. De haven ligt prachtig beschut in de baai achter de landtong die de Zwarte Zee in steekt.

Als allereerste bekijken we het kasteel. Vanaf de torens van het kasteel heb je een mooi uitzicht over de haven en de stad. Je kunt er op de muren wandelen en op de hoogste toren is een barretje ingericht met tafeltjes en uitzicht. Wij hebben er voor gekozen om op het grote plein naast het kasteel een broodje met köfte te eten.

De wandeling over de boulevard langs de haven brengt ons langs allemaal kleine parkjes met speeltuinen en picknickplaatsen. We wandelen terug door een laan met mooie palmen. We merken dat het echte toeristenseizoen nog niet is begonnen want het is erg rustig overal.

Een stuk drukker wordt het als we de binnenstad ingaan om de oude Büyük Cami te bekijken. De moskee dateert van 1270 en heeft een sobere sfeer. Tegenover de moskee ligt de Süleyman Pervane Medresesi. Deze koranschool werd al in 1262 gebouwd. De binnenplaatsen zijn nú gevuld met winkeltjes voor de toeristen. Wel interessant is hier de tombe van Gabi Çelesi de laatste Pervaanse heerser.

Voor we weer terugfietsen naar de camping bekijken we de oude gevangenis (nog in gebruik tot 1997): Tarihi Cezaevi. De oude gevangenis is vooral interessant omdat men bij de bouw van de muren allemaal brokstukken van oude vestingmuren uit de Griekse tijd heeft gebruikt. De restauratie van de gevangenis is nog in volle gang.

Perşembe

Dinsdag 30 april 2024 – ☁️🌧️ 15° C.

We willen vandaag weer een flink stuk richting het oosten rijden. We rijden echter verder dan we hadden gedacht. Vanaf Sinop richting Samsun over de D010 krijgen we eerst een mooie weg met prachtige uitzichten. Zelfs met de laaghangende bewolking en de grijze lucht kunnen we wel genieten van de rit.

Als we echter in de buurt van Samsun komen, is er aan weerszijden van de weg veel bebouwing. Allerlei bedrijfjes en woonhuizen. Dit stuk langs de Zwarte Zee vinden we minder leuk om te rijden. De weg wordt steeds drukker en als het dan ook nog begint te miezeren, besluiten we om door te rijden naar het plaatsje Perşembe. Bij een pompstation na Samsun tanken we onze tank vol met de tot nu toe goedkoopste diesel van de afgelopen twee jaar: € 1,12 per liter! Bijzonder is dat er op de parkeerplaats ook een piepklein moskeetje is.

Vlak voor Perşembe verlaten we de D010 en rijden naar Yason Burnu. Op het kleine schiereiland/kaap is Jasons kerk (Yason Kilisesi) gebouwd. De kerk is een oude Grieks Orthodoxe kerk. Het verhaal gaat dat Jason hier naar het Gulden Vlies heeft gezocht en de draak die het bewaakte, heeft verslagen. Het is een verhaal uit de Griekse mythologie en men heeft een aantal beeldhouwwerken opgehangen die aan dit verhaal zijn gewijd.

Het is een leuke plek om te bezoeken maar het mooie weer laat ons in de steek. Het blijft de rest van de dag flink miezeren. Toch blijven we hier overnachten. We hebben op de parkeerplaats bij Yasin Kilisesi ook nog een ontmoeting met een Nederlands sprekende Turk die ooit in Den Bosch woonde en nu weer in Turkije woont. We merken wel vaker dat de Turkse mensen het fijn vinden om je te laten weten welke talen zij allemaal spreken en een praatje komen maken.

Tot slot: Voor de liefhebbers! Op onze website vind je ook weer een nieuw (en lekker) recept van Agnes voor in de Omnia: Pastaschotel met prei en champignons.

Trabzon – Maçka

Woensdag 1 mei 2024 – ☁️🌧️ 14° C.

Vandaag rijden we opnieuw een flink stuk richting het oosten. Op Polarsteps kregen we al een aantal keren de vraag waarom we zo “hard” gaan. De voornaamste reden is toch wel het weer. We wisten dat het weerbeeld langs de Zwarte Zee grillig kan zijn. Toch valt het momenteel erg tegen. Lage temperaturen en vaak regen. We hebben dan geen zin om te blijven staan en te wachten tot het droog wordt en rijden door. De komende week staat er ook nog flink wat regen op het programma. Als het droger wordt, zullen we zeker de tijd nemen want de natuur is hier wel erg mooi. We willen graag door naar het Oosten omdat er daar mooie dingen zijn die we willen bekijken.

Bij Trabzon maken we een tussenstop. Net als in Istanboel staat hier ook een Aya Sofia. Ook hier is de oorspronkelijke christelijke kerk na de verovering veranderd in een moskee.

In de centrale ruimte zijn de oorspronkelijke fresco’s ietwat weggeschuurd en vaag maar in een nevenruimte zijn ze goed bewaard gebleven. We denken dat de Aya Sofia vooral in gebruik is als toeristische trekpleister maar bij de ingang zit wel een dame die er scherp op toeziet dat we de schoenen uittrekken en dat de vrouwen het hoofd bedekken.

Aansluitend lunchen we in het restaurant naast de Aya Sofia. We eten allebei een gözleme met kaas (Jan) en gehakt (Agnes). Smaakt prima!

Het laatste ritje van de dag maken door dwars door Trabzon naar Maçka te rijden. Het rijgedrag van de Turkse automobilisten in de stad valt niet te vergelijken wat we in andere grote steden wel hebben meegemaakt. Het verkeer schiet links en rechts aan ons voorbij en in combinatie met de vele dubbel – soms driedubbel – geparkeerde auto’s, de vele loslopende honden en de plotseling overstekende voetgangers maakt dat dat je enorm goed uit je doppen moet kijken. We zijn blij als we de afslag naar het Sümelaklooster nemen en de weg langs de rivier nemen naar Maçka.

Hier is onze overnachtingsplek voor de komende twee nachten. Er zijn maar vijf plekjes voor een camper maar de eigenaar van de camping brengt ons morgen naar het wereldberoemde Sümelaklooster dat op 1290 meter hoogte tegen een bergwand is aangeplakt. Behalve de kleine camping is er ook nog een forellenkwekerij op het terrein. We hebben al gehoord dat we in het restaurantje van de familie forel kunnen eten. Je kunt de forel zelfs in je camper geserveerd krijgen. Wij weten al wat we morgen gaan eten!