Naar Zaragoza

Uitgelicht

Artieda – Zaragoza

29 oktober 2026

Op weg naar Zaragoza maken we een paar tussenstops.

Monasterio de Leyre

Niet ver van Artieda ligt op een berghelling het Monasterio de Leyre. Voor € 5,00 p.p. krijgen we de sleutel van de crypte en de kerk. Een deel van het kloostergebouw wordt momenteel verbouwd tot appartementen voor “touristicos”…

Het klooster heeft uitzicht op het (stuw)meer van Yesa. Het gebouw was vroeger einddoel van bedevaarten in Navarra. Sinds 1954 huist hier de Orde van St.-Benedictus uit Santo Domingo de Silos.

Het oudste gedeelte dateert uit de 10e eeuw, maar werd verwoest door de Moren. Een van de meest lugubere legendes over het kasteel is die over de onthoofde nonnen, omdat ze weigerden het islamitische geloof aan te nemen.

In de 11e eeuw gaf koning Sancho García opdracht tot het bouwen van een nieuw klooster. Uit die periode is nog de crypte intact en uit de 12e eeuw de romaanse gevel. De bijgebouwen van het klooster worden nog steeds bewoond door monikken. In de crypte liggen de graven van de eerste koningen van Navarra.

Kasteel van Javier

Na het klooster rijden we 10 km verder naar het kasteel van Javier. We vinden het kasteel een beetje tegenvallen. Het is duidelijk niet een echt authentiek kasteel dat ooit gebouwd is als verdediging tegen een vijand. De ligging is mooi. We bekijken wel de gratis toegankelijke kerk maar laten het interieur van het kasteel voor wat het is.

Sangüesa

Onze laatste stop voor Zaragoza is het kleine dorpje Sangüesa aan de rivier de Aragón. Het is een gezellig dorpje met wat oude gebouwen.

Vlak voor het dorpje passeren we nog een betonmortelwagen die in een bocht op z’n kant is gevallen.

Agnes komt bovendien tot de ontdekking dat haar schoenzool helemaal heeft losgelaten. Een schoenmaker in de Dorpsstraat wil de schoen wel repareren. Omdat we tien minuten moeten wachten, drinken we een biertje in de Bodega tegenover de schoenmakerij. Als we 15 minuten later de schoen ophalen, hoeft Agnes niets te betalen! Fantastisch!

De oude kerk is helaas gesloten. We lopen nog door de winkelstraat met wat oude huizen en gebouwen naar de oude brug over de Aragón en kopen een vers brood bij een bakker dat we terug bij de camper eten voor de lunch. Een leuk dorp om even een stop te maken.

Camping Zaragoza

De weg naar Zaragoza valt tegen. De hele route (A127 en A126) wordt vernieuwd. We mogen de hele weg van Sangüesa naar Zaragoza niet harder dan 60 km/u rijden. We komen hierdoor pas om 16:45 uur op de camping aan. Erg laat voor ons doen. Gelukkig hebben we dit keer gereserveerd. De camping zelf maakt alles weer goed. Alles is hier werkelijk perfect geregeld. Niet vaak meegemaakt dat alles zo netjes is ingericht als hier!

Zaragoza I

30 oktober 2026

Vandaag rustig op, in het zonnetje ontbijten en dan op het fietsje naar het oude centrum van Zaragoza. Als eerste gaan we naar het Plaza de Nuestra Señora del Pilar. We willen de beroemde kathedraal Nuestra Señora del Pilar bezoeken.

De fietsroute naar dit plein verloopt niet helemaal volgens plan… er zijn nogal wat werkzaamheden en wegomleidingen. Toch aangekomen op het plein voor de kathedraal, blijkt het plein veranderd in een bouwput. Men is namelijk al druk in de weer om een kerstdorp op te bouwen. Het aanzicht van de gevel is niet wat het normaal is.

Het dak van de kathedraal met alle gekleurde torentjes is gezichtsbepalend voor Zaragoza. De baroksfeer van het interieur van de kathedraal valt bij binnenkomst gelijk over ons heen. De kathedraal herbergt verschillende kapellen waarvan de bekendste de Capella del Virgen is. We vonden vooral de dakconstructie van deze kapel in de kerk heel speciaal.

Fresco Francisco Goya

Er zijn twee koepels die beschilderd zijn met fresco’s van Francisco Goya. Wel moeilijk te zien omdat de koepels niet verlicht mogen worden.

Het altaarstuk van Damián Forment vinden we zeer indrukwekkend. Wat een werk! We hebben al eerder werk van deze kunstenaar gezien in Poblet. De drukte in de kathedraal wordt ook te weeg gebracht door de vele bedevaartgangers. Ooit is Maria hier verschenen bij een pilaar waar vervolgens een kapel en later de kathedraal op is gebouwd (vandaar de naam El Pilar).

Er is nog een kathedraal aan het Plaza del Pilar. Deze slaan we over. Even genoeg kerk voor vandaag.

We lunchen vandaag in de grote markthal vlakbij Plaza del Pilar. Heerlijk tapas (visgerechtjes) zitten snoepen.

Palácio de la Aljafería

We fietsen vervolgens door naar het Palácio de la Aljafería. Het is een paleis dat van oorsprong is gebouwd met een Islamitische architectuur.

Van binnen is het paleis rijk versierd met Mudéjar stijl die we ook al eerder in Spanje en in Marokko hebben gezien. Wij vinden “kantwerk” prachtig.

Het Paleis doet ook dienst als museum. Wij zagen een tentoonstelling met werk van Goya (volgens ons blijvend) en een tentoonstelling met mooi borduurwerk van mantels die door een Mariabeeld worden gedragen tijdens processies in Zaragoza.

Het Palácio is ook de zetel van het regionale parlement van Aragón (Cortes de Aragón). We mochten even een kijkje nemen in de grote vergaderzaal.

Parlement Aragón

Omdat ons hoofd al weer aardig vol zit met alle indrukken, fietsen we op tijd weer naar de camping, zitten daar nog even in de zon en doen een wasje.

Zaragoza II

31 oktober 2026

Vandaag opnieuw naar de stad met maar drie “reisdoelen”. We willen (via een betere fietsroute) naar de Iglesia de San Pablo, de oude brug over de Ebro en het Expoterrein. De fietsroute van vandaag rijdt een stuk beter.

Iglesia de San Pablo

De oorsprong van het grote gebouw van de Iglesia de San Pablo ligt in een kapel uit 1118. Kort na 1259 werd de kapel afgebroken om plaats te maken voor een grotere kerk, die werd gebouwd in de huidige gotische-mudéjarstijl . Een aantal verbouwingen maakte het grote gebouw dat er tot op de dag van vandaag staat.

De kerk staat niet aan een groot plein maar in een kleine straat met wat cafeetjes tussen de woningen ingeklemd. Het zijn de mooie torens op het dak die je er op wijzen dat hier een grote kerk staat. Op bepaalde dagen is de grote toren te beklimmen met een rondleiding van een gids.

Wij vonden de kerk van binnen erg sfeervol. Opvallend is het altaarstuk met de grote luiken aan weerszijden. Ook is er achter in de kerk een kapel met erg veel mooi houtsnijwerk die de kapel een intieme sfeer geeft. In de kerk zelf staan ook erg veel houten beelden.

Via de Puente de Piedra naar het Expoterrein

Voor we naar de Puente de Piedra fietsen, gaan we nog even langs de La Seo del Salvador – Catedral. Voor de deur was het erg druk. Er wordt op zaterdag veel getrouwd in deze kerk. Wij komen er om de mooie toren en zijkant (mudéjar-stijl) op de foto te zetten.

Vanaf de Puente de Piedra (de oude brug over de Ebro) hebben we de Cathedral del Pilar nog een keer mooi op de foto gezet. De brug is alleen toegankelijk voor voetgangers en bussen en taxi’s.

Langs de Ebro fietsen we naar het Expoterrein uit 2008. Het voormalige Terre van de Expo 2008 is nu in gebruik als een multifunctionele wijk voor kantoren, cultuur en recreatie.

Opvallende onderdelen van het terrein zijn het openbare stadspark van Luis Buñuel. Terwijl wij er fietsen, geeft een jonge fietsacrobaat een leuk showtje.

Je vind er o.a. het grootste zoetwateraquarium van Europa, de Ciudad de la Justicia (gerechtsgebouwen van Zaragoza). het Pabellón Puente (Brugpaviljoen) dat is ontworpen door Zaha Hadid en nu in gebruik voor Mobility City (siësta van 14:00 – 16:00 uur), de druppelvormige watertoren en het Palacio de Congresos de Zaragoza (congres- en tentoonstellingscentrum met ervoor het El Alma del Ebro (De ziel van de Ebro) met een opvallende sculptuur van Jaume Plensa.

Ook van dit moderne gezicht van Zaragoza hebben we weer erg genoten. Als laatste fietsen we over de Puente del Tercer Milenio (Brug van het derde Milennium) weer terug naar de camping.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

De Pyreneeën over

Uitgelicht

Lescun – Camping du Lauzart

Zondag 25 oktober 2026

Vanochtend eerst heerlijk uitgeslapen. We vertrekken aan de – voor ons – late kant. Om 9:30 uur bellen we eerst om de jarige Lot (onze kleindochter is drie jaar geworden) te feliciteren. We hebben thuis al cadeautjes gekocht en die mag ze nu uitpakken. Ze is blij met onze cadeautjes maar met het cadeau van haar ouders is ze superblij: Een echte “trapperfiets”..

Na het servicen van de camper doen we boodschappen bij de Lidl en rijden we over een mooie weg binnendoor naar Lescun.

Lescun ligt in de Franse Pyreneeën en vlakbij het dorpje zelf staan we voor twee nachtjes op camping du Lauzart. We gaan van hieruit wandelen in de schitterende omgeving van de Pyrenees Atlantic.

Camping du Lauzart

Morgen belooft het mooi weer te worden terwijl het nú zachtjes regent. Maar we vermaken ons prima in de camper.

Omgeving camping du Lauzart (3:26)

Als we ‘s avonds wat TV kijken in de camper, komt bij “Dit was het nieuws” een grap voorbij die misschien wel een leuke spreuk voor achter op een camper zou kunnen zijn: “Leef nu, rollator…” (TV – kijken doen we op onze iPad).

Plateau Sanchèse

Maandag 26 oktober 2026

Bij het opstaan is het al heerlijk weer. We ontbijten rustig en zetten de fietsen klaar voor een ritje van drie kilometer (onderweg hebben we wel “heuveltje“) naar de parkeerplaats bij Napia.

Hiervandaan lopen we naar het Plateau van Sanchèse. Prachtig plateau om te wandelen tussen de bergmassieven van de Pyreneeën en er is ook een waterval met twee kleine stroompjes. Schitterende omgeving en heerlijk rustig. Je voelt je hier even helemaal van de wereld.

Als we thuiskomen na onze wandeling, komen we bij de camper nog een andere wandelaar tegen. Het is een rups van de Meriansborstel (Calliteara pudibunda), een opvallende soort nachtvlinder uit de familie van de spinneruilen. Hij eet o.a. graag berkeblaadjes en verpopt zich tot een cocon waar in de lente een nachtvlinder uitkomt.

Vanavond eten we mee bij Gîte op de camping. We hebben zoiets nog niet eerder gedaan. Het was een eenvoudige maar voedzame maaltijd: een soufflé vooraf, rijst met een droge kipfilet en champignonsaus en een soort appelcake toe.

Canfranc – Artieda

Dinsdag 27 oktober 2026

Van een aantal volgers kregen we de vraag of het mogelijk is om met een wat grotere camper mogelijk is om naar de camping te rijden. Dat is lastig in te schatten. Ik heb daarom een filmpje gemaakt van de terugweg van de camping naar de grote weg. Het filmpje wordt afgespeeld op dubbele snelheid. Kijk en oordeel zelf. Je ziet op dit filmpje ook even kort hoe een motorrijder is omgevallen toen hij moest afremmen voor een auto bij een haarspeldbocht. Hij kon daarna gewoon de weg vervolgen.

Route van Camping du Lauzart naar de N134

Canfranc Estaçion

We vertrekken vandaag richting Spanje en gaan via de N134 / N330 en de tunnel van Somport (lengte 8800 m) de Pyreneeën over. Net als we de tunnel door zijn nemen we de afslag naar Canfranc Estacion. We parkeren de camper achter het station.

Het station dat hier ligt, is gebouwd aan een spoorwegtunnel die tussen 1908 en 1915 (vertraagd door WO I) is gebouwd en geopend is op 19 juli 1928.

In de tijd van de Spaanse burgeroorlog en WO II speelde het station ook een belangrijke rol o.a. bij de Jodenvervolging. Via deze link krijg je meer uitgebreide info over dit station.

De spoortunnel verbond het Franse en Spaanse spoorwegnet van Pau naar Zaragoza. Nadat een ontsporing in Frankrijk de brug van L’Estanguet verwoestte (en die niet is hersteld ) is de tunnel niet meer gebruikt en werd het treinstation een soort van spookstation.

Het oude station is inmiddels prachtig gerestaureerd en nu in gebruik als 5-sterren hotel. In 2022 bezochten we het oude station ook al en toen was men nog volop bezig met het herstel van de oude glorie.

Als we rond het gerestaureerde hotel lopen, zien we dat er allerlei oude elementen van de vroegere spoorweg in de nieuwe architectuur zijn opgenomen. Het is een prachtig complex geworden. Vlak achter het station – nu hotel – ligt bovendien ook een nieuw aangelegde camperplek.

Er zijn wel plannen om de spoorlijn en de tunnel in de toekomst te renoveren voor een mogelijke heropening van de internationale verbinding tussen Zaragoza en Pau.

Artieda

Op weg richting Zaragoza overnachten we op een campinkje bij Artieda. Als we er omstreeks half twee aankomen, staan er pas twee campers.

Camping Artieda

We staan hier op een prachtig plekje met uitzicht op de Valle del Aragón. Arie en Caroline: Bedankt voor de tip. Het schijnt dat van deze plek ook regelmatig gebruik wordt gemaakt door lopers van de Camino. We hebben ze vandaag nog niet ontmoet.

Het betonnen gebouw (waterbeheer ??) wordt gebruikt door actiegroepen (zie foto’s) die zich verzetten tegen het verhogen van de stuwdam (Yesa No) in de Aragón rivier, tegen Israël (Pro Palestina) en het in de steek laten van oorspronkelijke bevolking van de West Sahara (Free Sahara from Morocco). De tekst op de blauwe mural luidt vertaald:

“Het verdedigen van het land is geen misdaad, het is een recht. Artiedo geeft niet op.”

Het zonnetje schijnt heerlijk en we zitten in een t-shirtje buiten voor de camper van het lekkere weer te genieten. We luieren en lezen tot het tijd is om voor de camperplaats in te checken bij de bar in het dorpje naast de camperplaats om daar het “menu del dia” te gaan eten.

Helaas… geen “menu del dia”. De herberg blijkt gesloten. Er wordt in een ruimte gesleuteld aan iets wat een hele grote boiler lijkt. We krijgen te horen dat de bar pas na 19:00 uur open gaat. We lopen terug door het leuke dorpje en Agnes fixed zelf een lekker maal (heerlijke bietensalade). In het dorpje treffen we op de huizen ook weer veel “revolutionaire” teksten aan.

Bij de camper gekomen, is er nog wel tijd om wat foto’s te maken van de dramatische avondlucht.

Artieda

Woensdag 28 oktober 2026

Vandaag plannen we een rustig dagje waarin we weinig doen. Het is deze reis voor het eerst dat we buiten in het zonnetje ontbijten. Lekker hoor!

Ontbijt in de zon

De rest van de ochtend “rommelen” we wat bij de camper… lezen een boek… hebben even contact met het thuisfront… en ik zet wat filmpjes op You Tube (zie hierboven).

Omdat we gisteravond niet konden inchecken bij de bar en ook daar niet gegeten hebben, gaan we omstreeks 13:30 uur naar de auberge om er te lunchen en in te checken. Nadat we dat hebben gedaan, wandelen we nog even door het dorpje.

Het oude Romaanse kerkje is helaas gesloten. Er zou een oude mozaïekvloer in moeten liggen die we wel hadden willen bekijken.

De bewoners (het zijn er nog 92) van het kleine (hooggelegen) dorpje doen hun best om de huizen en straten met van alles op te vrolijken. Ze gebruiken er veel geverfde stenen bij.

We ontdekken ook nog meer muurschilderingen die veel verzet uitstralen. Het wordt vooral veroorzaakt door de onzekerheid t.a.v. de stuwdamuitbreiding. Die zou al het land onder water zetten. De andere reden voor verzet is het feit dat Artieda al eeuwenlang niet tot een bepaalde gemeente hoort. Het is bijvoorbeeld niet geregeld waar bewoners bij calamiteiten zoals ziekenhuisopnames terecht kunnen. Artieda is door het verzet van haar vooral jonge bevolking bekend in heel Spanje.

‘s Middags luieren we onze tijd vol. Morgen gaan we verder richting Zaragoza.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Van Bergerac naar Lourdes

Périgueux – Bergerac

Donderdag 22 oktober 2026

Van verschillende mensen gehoord dat Bergerac een leuk stadje is om te bezoeken. Daarom rijden we vandaag slechts 59 km verder naar het zuiden en parkeren we ons huisje op wielen op camping La Pelouse aan de Dordogne bij Bergerac.

Na een kopje thee en koffie doen we eerst wat klusjes. Agnes maakt gebruik van de wasmachine en droger en Jan vervangt de waterpomp die er toch mee gestopt is. Gelukkig hebben we altijd een reserve waterpomp bij ons en na een half uurtje zit de nieuwe pomp erin en werkt alles weer naar behoren. De kapotte pomp is nog maar een jaar oud terwijl de vorige daarvoor het vier jaar had uitgehouden.

Bergerac

Na een lunch in de camper (het zonnetje is dan even weg) lopen we langs de Dordogne naar de stad. Er zijn in Bergerac drie korte labcaches die we lopen om het stadje te bekijken. De eerste labcache brengt ons naar de oude brug die la Madeleine (faubourg van Bergerac) met Bergerac verbindt. Deze wijk was vroeger vooral bekend door de keramiek fabriek die er stond.

Over de Oude brug (zo wordt de brug zelf ook in Bergerac genoemd) lopen we binnenstad in. Het stadje oogt gezellig, heeft meerdere kleine pleintjes en veel oude vakwerkhuizen (met bakstenen). We passeren twee standbeelden van Cyrano de Bergerac (die dus niets met Bergerac te maken heeft) en vinden de eerste wateraangedreven “dynamo” die de stad van elektrisch licht voorzag: Moulin des Cinq Cannelles.

Moulin des Cinq Cannelles

Sinds enige jaren organiseert Bergerac jaarlijks een festival voor street art. Dat heeft er voor gezorgd dat er hier en daar prachtige muurschilderingen zijn te vinden in de stad. De tweede labcache wijst ons de weg naar vijf prachtige exemplaren.

Op weg naar één van die murals komen we langs de Notre Dame de Bergerac. Van binnen maakt het sobere grijze interieur van deze kerk een verrassende indruk op ons.

Al met al genieten we weer volop van dit mooie stadje.

Bergerac – Lourdes

Vrijdag 23 oktober 2026

Het weer is vandaag erg wisselvallig. Veel regenbuien. We rijden vandaag van Bergerac naar Lourdes. Maar niet nadat we eerst weer een nieuwe reserve waterpomp hebben gekocht. Vlak buiten aan de rand van Bergerac is een grote camperzaak Passion Camper Car waar we een nieuwe waterpomp halen maar gelijk ook nog wat andere spulletjes. We worden er goed geholpen. Deze zaak is echt een aanrader!

Het is meer dan twintig jaar geleden dat we al eens eerder in Lourdes waren. Toen nog met de auto en tent. Nu dus met de camper.

Onderweg…

We rijden in een rustig tempo over wat kleinere wegen naar de camperplaats in Lourdes en komen daar omstreeks 16:15 uur aan.

Vertrek naar Pic du Jer

Vlakbij de camperplaats is ook de tandradbaan naar de Pic du Jer (ook de naam van onze camperplaats). Vanaf deze Pic schijn je een prachtig uitzicht te hebben over Lourdes en de Pyreneeën. Als we er ‘s avonds heenlopen. blijkt dat de tandradbaan vanwege de weersomstandigheden vandaag niet heeft gereden. We gaan kijken of hij morgen wel rijdt, dan gaan we met het treintje naar boven en wandelen terug.

Behalve het vriendinnetje van de chauffeur zijn we de enige passagiers

Nu pakken we er de bus (Ligne 4) naar de Grotte des Apparitions in Lourdes. We mogen gratis mee want de betaalautomaat in de bus is kapot.

In het centrum van Lourdes bij de Basilique de Notre Dame de Rosaire is nog behoorlijk druk. Ondanks het regenachtige weer is het druk in de grote winkelstraat. In vrijwel alle winkels zijn er flacons, flessen en jerrycans te koop om het heilige bronwater van Lourdes in op te vangen en mee te nemen. Ook de hoeveelheid beelden (in allerlei formaten) van Maria is onafzienbaar. Ook andere heiligen (we zagen beelden van veel pausen) zijn te koop voor de gelovigen.

Blijft natuurlijk het assortiment aan kaarsen dat overal wordt aangeboden. We zagen kaarsen in allerlei formaten. Er waren er bij van meer dan € 300, die later in de kaarsenkapel stonden te branden.

We hebben nog een deel van een mis bijgewoond in de Notre Dame waar het ook ‘s avonds nog erg druk was. Toen het buiten wat droger werd. zijn wij nog even langs de grot gelopen waar Maria achttien keer aan Bernadette is verschenen. Ook hier stonden ondanks de regen nog steeds mensen in de rij.

We sluiten de avond af met een bezoek aan de kaarsen-kapel waar nog steeds kaarsen worden aangestoken.

Op de foto’s is te zien dat het kasteel van Lourdes baadt in het rose licht. Overal waar we de afgelopen week hebben gereisd wordt er veel aandacht besteed aan het feit dat oktober de maand is waar aandacht is voor borstkanker. Op veel plekken zijn allerlei voorwerpen (soms hele gebouwen) in roze stof of papier gewikkeld.

Grotte des Apparitions

Omdat lijn 4 niet meer rijdt, lopen we terug naar de camperplaats. Morgen weer een dag.

Lourdes

Zaterdag 24 oktober 2026

Vandaag doen we een dagje Lourdes maar nu met beter weer dan gisteravond.

Vanmorgen lopen we om 11:00 uur eerst naar de tandradbaan Pic du Jer. Gisteren was de Pic du Jer gesloten vanwege het regenachtige weer maar vandaag schijnt de zon. De steile baan brengt ons in een kwartiertje naar boven. Daar moeten we nog een stukje lopen om het kruis op de top (950 meter) te bereiken.

Het was onze bedoeling om lopend naar beneden te gaan. De voetpaden van de Pic du Jer naar beneden bleken echter afgesloten. Het slechte weer van de laatste dagen had de veiligheid in gevaar gebracht (losliggende stenen e.d.). We gaan dus met de tandradbaan weer naar beneden.

In plaats van de bergwandeling doen we nog een labcache in Lourdes met vragen rond de kerkgebouwen. We komen hierdoor nog op een aantal plekken waar we nog niet eerder waren. Eentje daarvan is de moderne kerk die tussen 1956 en 1958 onder de grond is gebouwd voor de Notre Dame ter gelegenheid van het honderdjarig jubileum van de verschijningen.

De basiliek van Sint Pius X doet denken aan een omgekeerd scheepsruim. De afmetingen zijn indrukwekkend (191 meter lang en 61 meter breed). Het wordt ook wel de grootste crypte ter wereld genoemd. De basiliek biedt plaats aan 25.000 mensen.

Ook wandelen we nog rond bij de grot waar Maria verschenen zou zijn en kijken onze ogen uit naar de mensen die hier komen uit werkelijk alle delen van de wereld. Eenmaal terug bij de camper zitten we ook nog even lekker buiten. De temperatuur is prima.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Van Chartres naar Périgueux

Uitgelicht

Chartres – dag 1

Zondag 18 oktober 2026

We zijn allebei na een prima nacht al vroeg wakker en over de lege zondagswegen (op honderden marathonlopers na vlakbij Rouen) komen we rond 11:00 uur aan op onze overnachtingsplek in Chartres. We kiezen voor het gemak van de camping en laten de gratis plekken voor de deur voor andere camperaars.

Na een vroege lunch lopen we in een kwartiertje naar het historische centrum van Chartres. De wandelroute (verkrijgbaar bij de receptie van de camping) voert ons langs een aantal kerken – vast een zondagsroute – en een mooie markthal naar de prachtige kathedraal die op een heuvel hoog boven Chartres uittorent.

Église St. Pierre

De eerste kerk op onze route (Église St. Pierre) valt tegen. Alleen het koor van de kerk is beschermd tegen de duiven die alles onderschijten. Jammer. De kerk is best wel de moeite waard om te restaureren.

De volgende kerk, de Église St. Aignan, vinden we best bijzonder met z’n geschilderde wanden. Deze rooms-katholieke kerk krijgt er een beetje een oosterse uitstraling door. De gebrandschilderde ramen zijn prachtig.

Markthal groentemarkt

Via de oude markthal komen we bij de grote kathedraal van Chartres. Het is vooral deze kathedraal waarom naar Chartres zijn gereden.

Kathedraal Chartres

Het beroemde labyrint is in 1200 aangelegd in het middenschip van de kathedraal. Het heeft een diameter van bijna 13 meter en een wandelpad van 261,5 meter lang.

We wilden heel graag het beroemde labyrint met eigen ogen zien. Er zijn allerlei niet bewezen theorieën over het ontstaan van dit labyrint. Over dit labyrint in de kathedraal kun je een leuk artikel vinden op deze website. Je vindt hier ook foto’s hoe het labyrint er uitziet zonder stoelen. De tweede foto hierboven is één van de vele putdeksels die je om de kathedraal kunt vinden. Het labyrint zelf kan alleen op vrijdag gelopen worden maar desondanks vinden we het de moeite waard om het vandaag te bekijken.

Er is in de kathedraal nog veel meer moois te zien. Wij zijn vooral onder de indruk van de fantastische gebrandschilderde ramen en het reliëfwerk dat het koor omvat: 100 meter lang en 7 meter hoog. Geweldig.

We doen in en buiten de kerk een labcache en komen op die manier veel te weten over het ontstaan van de kathedraal. Het valt ons op dat de buitenkant van de kathedraal een rommelige indruk maakt met alle verschillende bouwstijlen. Ook zien we veel beschadigingen. Jammer. Aan de achterkant van de kathedraal was een dame bezig met een fotoshoot. Ik mocht ook een kiekje maken…

Moegelopen gaan we weer terug naar de camping en nemen het er nog lekker even van. Wel jammer dat ons campertje in de schaduw staat. Het zonnetje schijnt nog lekker tot een uur of half zes.

Chartres – dag 2

Maandag 19 oktober 2026

Het was voor het eerst koud. 2°C. Voor alle zekerheid vannacht de verwarming op 10°C. om te voorkomen dat de vorstbeveiliging ons water laat vallen.

Na een prima nacht rustig aan gedaan en wat gerommeld rond de camper. Tijdens de afwas een tip gekregen voor een klein kacheltje dat onze camper vol warme lucht blaast op 500 W.

Dus de fietsen eraf en naar een grote bouwmarkt in de buurt en een kacheltje gekocht voor € 14,80. Het werkt wel maar maakt wel wat veel geluid en doet het alleen als we ergens aan de stroompaal staan. Maar goed… alle kleine beetjes helpen om gas te besparen.

Na deze aankoop rijden we door naar het Maison Picassiete waar iemand z’n hele leven heeft gewijd aan het be-mozaïeken van zijn huis en tuin. Helaas… de informatie die we via het internet hadden gevonden, bleek onjuist. Het Maison was op niet op maandag geopend. We komen er een volgende keer voor terug.

We zetten de fietsen vlakbij de trap naar de kathedraal op slot en zwerven tot ongeveer 15:00 uur aan de hand van wat andere labcaches door oud-Chartres.

We eten onze boterhammen op in de kathedraal (warmer dan buiten) en ontdekken daar dat we toch in het koor kunnen wandelen.

Achter het spreekgestoelte (met vier byzondere koperen koppen) is een doorgang waarlangs je het koor kunt bekijken.

De rest van de middag vermaken we ons in en om de camper. Morgen reizen we weer verder en maken weer een sprongetje richting het zuiden.

St. Amand-Magnazeix

Dinsdag 20 oktober 2026

Vanochtend wakker geworden met regen en omdat het blijft regenen, vertrekken we vroeg. Beter om te rijden in de regen dan af te wachten. Via Orleans en Vierzon rijden we over de A20 richting Limoges richting onze overnachtingsplek van vandaag.

We tanken (gewoon volle tank – we horen verhalen over lange rijen en dieseltekort) bij een tankstation van Le Clerc en doen boodschappen bij een Lidl.

Camperplaats St. Amand-Magnazeix

Om 13:30 stoppen we bij St.-Amand-Magnazeix. Prachtige gratis camperplek.

We maken een korte wandeling door het dorpje (iets van 25 huizen groot) en lopen even over het best wel grote kerkhof. We zagen op de Michelinkaart dat hier iets bijzonders staat. Het is een “Lanterne des mortes”. Het is een torentje dat boven het kerkhof uitsteekt met bovenin een lantaarn die ‘s nachts “de dolende zielen” de weg wijst.

We vinden het kerkhof ook bijzonder omdat er allemaal glazen serres te vinden zijn waarin zich graven bevinden.

Omdat onze waterpomp kuren heeft, kijk ik die ook nog even na. Na controle doet ie het gewoon weer. Ik laat de reservepomp nog even in de krat zittten.

Campertje…

De rest van de middag zitten we heerlijk in het zonnetje. In de loop van de middag loopt de camperplaats aardig vol. De bus van de Zwitserse post heeft een Nederlands nummerbord en van de eigenaar hoor ik dat hij al drie jaar de bus als camper gebruikt. Bijzonder plaatje.

Périgueux

Woensdag 21 oktober 2026

We vertrekken na een rustig ontbijt door de regen (hier en daar fikse buien) en komen in Périgueux aan met een mager zonnetje. We zien op het weerbericht dat er nog twee flinke buien aankomen. De eerste bui wachten we af in de camper en dan gaan we de stad in.

Het beproefde recept: We bezoeken de oude binnenstad van Périgueux aan de hand van een aantal labcaches. Het is toch elke keer weer verrassend hoe simpel het werkt. We krijgen de leukste plekjes van de stad op een presenteerblaadje aangeboden.

De eerste labcache laat ons vooral de oude binnenstad zien rondom de kathedraal. Deze dateert uit de 12e eeuw. De huidige architectuur heeft veel weg van de Byzantijnse architectuur. De klokkentoren in dezelfde stijl is 60 meter hoog. Door alle koepels heeft het gebouw een oosterse sfeer die ons deed denken aan de moskeeën we in Turkije bezochten.

De oude binnenstad is erg sfeervol en heeft kleine pleintjes en smalle straatjes met leuke winkeltjes. De tweede regenbui hebben we even afgewacht in een cafeetje met een kop thee en koffie.

Périgueux heeft ook een Romeins verleden en we ontdekten zelfs de restanten van een Romeins amfitheater. Het Gallo-Romeins museum is zeker ook de moeite waard maar hebben wij wel overgeslagen omdat we vorig jaar al veel oude villa’s hebben bezocht op Sicilië.

Hoewel de dag begon met veel regen, sluiten we m toch weer af met een heerlijk zonnetje.


Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken

Op weg naar het zuiden

Uitgelicht

Delft – Sas van Gent

15 oktober 2026

We vertrekken weer. Dit keer voor een langere reis naar het zuiden waar we door Frankrijk richting Spanje en Portugal gaan reizen. We zullen proberen om elke woensdag en zaterdag hier verslag te doen van onze avonturen.

We beginnen de reis met een kopje koffie bij zoonlief Casper die vandaag 40 jaar wordt en vertrekken richting het Zuiden.

We vinden het niet erg om te vertrekken omdat we elkaar thuis niet kunnen verstaan door de herrie die veroorzaakt wordt door de bouwlieden die de kopgevels van onze flat aanpakken. Nieuwe voegen, nieuwe muurankers, nestkasten voor de gierzwaluwen en vleermuizen en zowaar isolatie. We zijn er blij mee maar de herrie zijn we liever kwijt dan rijk.

Ons huis in de steigers

We kiezen voor de Zeeuwse route en rijden door de (gratis) Westerschelde tunnel naar camperplaats “‘t Eiland” in Sas van Gent. Hier zitten we nog lekker even een poosje met een warm zonnetje (bijna) aan het water dat ons morgen richting Gent gaat brengen.

Ons “reisaltaar” is verrijkt met een echte edelstenenboom uit Duitsland. Met dank aan Rosemarije, Jelmer, Jochem en Tobias.

Ons “reisaltaar” voorin de camper

Sas van Gent – Arras

16 oktober 2026

Het is 9:00 uur als we vertrekken uit Sas van Gent. In een rustig tempo doorstaan we wegomleidingen bij Gent en de ochtendspits tot aan Arras waar ook het zonnetje een beetje doorbreekt.

De vorige keer dat we Arras bezochten, was de stad ondergedompeld in kerstsfeer. Nu willen we Atrecht (In Nederland bekend van de Unie van Atrecht uit 1579) zonder al deze opsmuk bekijken.

Place des Héros

We lopen een labcache door de stad waarbij we veel bezienswaardigheden ontdekken. De stad is vooral bekend door twee pleinen met mooie gevelrijen. Het Place des Heros is het gezelligst met z’n terrasjes en het mooie stadhuis waarin ook het Office de tourisme is gehuisvest.

Als we hier even een kijkje nemen, komen we ook de Géants van Arras tegen. Deze grote reuzen komen tevoorschijn op grote evenementen in Arras en dansen dan door de straten. Ze staan o.a. symbool voor de wederopbouw van de stad omdat ze tijdens beide wereldoorlogen vernietigd zijn door bombardementen en daarna weer opnieuw zijn gebouwd.

Het Grand’Place heeft ook schitterende gevels maar is nu vooral bekend door het grote reuzenrad dat daar staat. De grote parkeerplaats komt de gezelligheid niet ten goede.

Op veel plekken in Arras vind je ronde metalen plaatjes met een rat er op afgebeeld. De rat is een officiële en geliefde mascotte van Arras. “Arras” wordt in het Frans uitgesproken zonder de ‘s’ (Arra), wat klinkt als à rat (naar de rat). Je vindt het symbool van de rat op verschillende plekken. Ook op het stadhuis zijn sculpturen van ratten verwerkt.

Ons viel vandaag op dat er veel gebouwen zijn die gerestaureerd of gerenoveerd worden. De complexen van de grote kathedraal die we in 2023 nog wel konden bekijken, zijn nu allemaal gesloten en staan in de steigers.

La Citadine

Opvallend vinden we ook de kleine busjes die we overal in de binnenstad zien rijden. Het zijn Citadines… gratis en ecologisch vervoer in Arras. Goede regeling. Elke twaalf minuten komt de bus voorbij.

Wij wandelen weer terug naar de camperplaats en nemen nog gauw een lekkere warme douche voordat het om 16:00 uur gaat regenen.

Arras – Neufchâtel-en-Bray

17 oktober 2026

Als we de camperplek in Arras verlaten, rijden we eerst naar Carrière Wellington. Dit museum ligt onder de grond. Het is de toegang tot een gangenstelsel dat zich onder de straten van Arras bevindt.

Ingang Carrière Wellington

De grote zalen waren vroeger onderdeel van een oude steengroeve waar men kalksteen won. In de laatste jaren van WO
I werden de ruimtes verbonden door een gangenstelsel dat door mijndeskundigen uit Nieuw Zeeland werd gegraven om er 24.000 Britse militairen te kunnen verbergen.

Arras bevond zich zo dicht bij het front met de Duitse loopgraven dat men een verrassingsaanval voorbereidde door de Britse soldaten bij een aanval achter de Duitse linies naar boven te laten komen.

In eerste instantie was de verrassingsaanval succesvol. De Duitsers herstelden zich echter snel en de slag om Arras ontaardde in een bloedbad.

De Tommy-helm diende als bescherming…

Tijdens de rondleiding (Frans- en Engelstalig) met een Nederlandse audioguide en Tommy-helm op het hoofd hoorden we anderhalf uur lang alle bijzonderheden. Hierna waren we ook weer blij om bovengronds te komen omdat het toch wel erg fris was (11 ° C. ). Arie en Caroline: Bedankt voor de tip. Het was zeker de moeite waard.

Camperplaats Neufchâtel-en-Bray

Om 14:00 uur komen we na een fraaie rit aan bij de camperplaats in Neufchâtel-en-Bray waar we nog een paar uurtjes lekker in het zonnetje zitten. Prima dagje weer.