Sky Road – Omey Island – Kylemore Abbey – Mulranny
12 juni 2026
Sky Road
We beginnen de dag met het rijden van de Sky Road. Het is een prachtige weg en we begrijpen wel een beetje hoe deze weg aan z’n naam komt. Overal om je heen de wolken die met windkracht 5 door de lucht jagen. Het is goed dat we vandaag vroeg zijn vertrokken. We komen bijna geen andere auto’s tegen. Elkaar passeren op deze weg is trouwens geen probleem.
Omey Island
De volgende route gaat richting Omey Island. De weg brengt ons naar een discoverypoint van de Wild Atlantic. Bij het uitzichtpunt waar we de camper even parkeren, is vanwege het lage tij de baai drooggevallen.
Als je dat wilt, kun je hier de baai oversteken met je camper naar Omey Island. Als je maar drie uur voor hoog water terug bent. Wij durven dat niet aan. We hebben eenmaal een slechte ervaring gehad in Denemarken bij de oversteek naar Mandö. Toen kwamen we kantje boord aan de overkant.
Hier zien we verschillende auto’s zonder problemen de oversteek maken. De route staat met borden aangegeven op de zeebodem. De flora en fauna van de zee vinden we terug als we een stukje het “strand” oplopen. Bij Cleggan Harbour sluiten we dit stukje weer af. Opnieuw een mooie route!
Kylemore Abbey
Kylemore Abbey is weer één van Ierlands hoogtepunten. Het landgoed dat ooit eigendom was van Mitchell Henry is niet lang na zijn overlijden overgenomen door de Benedictijnse Orde, een gemeenschap van nonnen die vanaf 1920 hier leven, bidden en werken. Maar de orde exploiteert het landgoed zeer commercieel en verdient door de vele bezoekers genoeg kapitaal om het landgoed prima te onderhouden.
Je kunt het landhuis bekijken dat met smaak is ingericht. Behalve het landhuis wandelen we ook naar de Gotische kerk en het mausoleum waar Mitchell Henry en zijn vrouw begraven zijn.
Hierna rijden we met de shuttlebus (we zijn lui) naar de grote ommuurde tuin. De tuin is wederom prachtig.
Het kent een deel met sierplanten en een deel met groenten (een gigantische moestuin). Als we door de tuin wandelen, is er heel wat personeel aan het werk en dat zijn geen nonnen 😉.
Na Kylemore Abbey twijfelen we even waar we gaan overnachten. In eerste instantie gaan we naar Leenaun. Hier lunchen we aan het enige fjord dat Ierland rijk is. Omdat de beoogde camperplek erg dichtbij een doorgaande weg is en we er erg scheef staan, rijden we door.
Het wordt uiteindelijk Mulranny. Bij Leenaun pikken we nog een lifter op. Het is een jonge Zuid-Koreaan die de halve wereld rondreist. In Westport zetten we hem af.
We vinden bij Mulranny een grasveld vlakbij zee. De plek heeft niet zoveel faciliteiten maar met de warme douches zijn we heel blij. Dat we te midden van de grazende schapen staan, geeft de plek alleen maar meer charme.
Naar Achill Island
13 juni 2026
Mulranny Beach
Omdat we vandaag maar een klein stukje verder hoefden te reizen, hebben we uitgebreid ontbeten en daarna nog een wandeling gemaakt in de omgeving van de camperplek.
De omgeving hier is best wel bijzonder. Het land waar de schapen op grazen is doorschoten met allemaal kreekjes die bij laag water droogvallen en waar bij hoog tij nog wat water in loopt. Het is een soort overgangsgebied. In de buurt is ook al wat duinvorming te zien.
We lopen door het gebied heen en op twee wat diepere stromen steken we het water over met twee houten bruggen. Aan de overkant verdwijnt het pad tussen de varens. We vinden er nog een oud soort pomphuis met verroeste pijpen.
Op de terugweg maak ik nog wat plaatjes in en om het teruggetrokken water.
Achill Island
De rit naar onze volgende stop is maar kort. We schuiven vijftien kilometer op. De camperplek is op Achill Island. We vinden hier een mooie plek om twee nachtjes te overnachten. Ook weer de was gedaan die dit keer snel droogt in de zon en wind.
Morgen gaan we een fietstocht maken over de Great Western Greenway die hier vlakbij loopt.
The Great Western Greenway
14 juni 2026
Er wordt vandaag perfect fietsweer voorspeld. Zonnig, windkracht 3 en in de loop van de dag wordt het 18°. Zo goed hebben we het de laatste twee weken nog niet gehad.
Vlak voor de brug van Achill Island begint het deel van de Great Western Greenway dat wij willen rijden. Zoals alle greenways tot nu toe is deze ook weer pico bello verzorgd. Gereedschap, oplaadpunt en duidelijke uitleg over de route. Er zijn zelfs speciale parkeerplekjes voor invaliden.
We fietsen ‘s morgens de Greenway terug naar onze overnachtingsplek bij Mulranny. Prachtige uitzichten over zee. We zien dat er hier ook nog turf wordt gestoken. Het wordt hier lokaal op Achill Island nog gebruikt als brandstof voor open haarden en kachels.
Vanaf Mulranny gaan we opnieuw de Wild Atlantic op. Ditmaal op de fiets. De kustweg is rustig om te fietsen en de hoogteverschillen geven geen enkel probleem. Vanaf Mulranny hebben we windkracht drie mee. Ook nu weer fantastisch fietsen met de mooiste uitzichten. De kust verandert voortdurend.
Bij een klein strandje liggen we anderhalf uur in de zon wat te lezen. Agnes ziet zelfs dolfijnen.
Agnes leest op dit moment het boek van de Ierse schrijfster Elisabeth O’Connor. Het boek speelt zich af op één van de eilanden in deze omgeving. De schrijfster heeft zich onder andere laten inspireren door de verhalen van de Blasket eilanden.
Een stukje verderop is een herinneringsplaquette op te muur te vinden. Een groot deel van de Spaanse Armada is in 1588 op deze kusten vergaan. De plaquette geeft aan waar destijds de Spaanse scheepswrakken werden gevonden.
Terug op Achill Island eindigen we onze fietstocht bij de SuperValu supermarkt waar ze heerlijke softijsjes verkopen.
Met een Indiase toko en een muzikale avond (live muziek) in de pub sluiten we deze mooie dag af.
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken