Ring of Dingle
7 juni 2026
Het weerbericht is vandaag niet veelbelovend. We starten rustig op en rijden met regen rond 9:00 uur weg van de camping uit Killarney. We tanken en de prijs van de diesel valt mee (€ 1,79 p/l). De berichten van voor ons vertrek, kloppen niet. Er is tot nu toe overal benzine en diesel te krijgen.
We slaan de Ring of Kerry over (al eens gereden in 2010) en rijden het schiereiland Dingle op. We boffen… bij de stad Dingle zelf is het even droog. We slenteren wat door het stadje en bekijken een paar winkeltjes.
Naast de grote kerk (begint net een dienst) ontdekken we een soort van bezinningstuin met een kerkhofje (hier liggen allemaal nonnen begraven), een labyrint en een familietuin. De tuin is mooi en met zorg aangelegd.
Als het weer begint met regenen, rijden we door naar het meest westelijke puntje van Ierland (en Europa).
Vlak voor het meest westelijke punt van Ierland maken we eerst een stop om een boterham te eten en maken alleen snel een paar foto’s. Het regent nog steeds. We genieten van een Ierse vrouw die allemaal “echte” Ierse koek verkoopt aan de toeristenbusjes die hier een stop maken. Ze loopt aardig binnen in de korte tijd dat wij hier staan (€ 3,00 per koek 😉).
Wat later stoppen we om bij het uitkijkpunt naar de Blasket eilanden te kijken. Hier ontdekken we min of meer bij toeval een mooi museum dat gaat over de oude bevolking van deze eilanden. Prachtig vormgegeven! Centraal in het museum staan de schrijvers die de Blasket eilanden heeft voortgebracht. Veel Ieren zijn grootgebracht met het werk van Peig die een voortrekkersrol heeft vervuld voor de Ierse taal. We krijgen in het museum ook een goed beeld hoe zwaar de bevolking van de vijf Blaskets het heeft gehad voordat de Ierse regering de eilanden heeft geëvacueerd in 1953. Het was niet meer mogelijk om er veilig te leven voor de laatste 23 bewoners.
We staan vanavond op een gratis plekje achter een Pub / Restaurant Tankard. Mooi uitzicht op zee en vlakbij de Tralee – Fenit Greenway die we morgen bij goed weer willen gaan fietsen. Vanavond hebben we bij het restaurant gereserveerd. We eten allebei een vismenu en proeven ons eerste Guiness biertje. We vinden het wel te drinken maar nu niet speciaal.
Fenit – Adare
8 juni 2026
We beginnen de dag met een fietstochtje naar Fenit. Onze overnachtingsplek ligt aan de Greenway van Tralee naar Fenit. Het is een gloednieuw aangelegde Greenway van 13,5 km. Opnieuw perfect uitgerust met kilometerbordjes en keurig geasfalteerd. Het stuk naar Fenit Harbour biedt prachtige uitzichten over de zee.
Bij Fenit Harbour zijn ondanks de temperatuur (het is ongeveer 10° C. ) een aantal mensen aan het zwemmen in het koude zeewater. Wij fietsen dan nog even de pier af naar het werkelijk schitterende beeld van Saint Brendan the Navigator. De gedetailleerde kleding zit vol met allerlei Ierse symboliek.
Die symbolen vind je ook weer terug in het kleine beeldenparkje op het havenhoofd bij het standbeeld. Wij loggen er bovendien onze eerste echte geocache in Ierland. We fietsen terug naar de camper en rijden naar onze volgende bestemming.
Via een bijzondere route rijden we naar Adare. Google stuurt ons weer eens over onnavolgbare weggetjes maar… we komen hier omstreeks 13:15 uur aan. We eten hier een boterhammetje en gaan dan op de fiets naar het dorpje.
Volgens de boekjes moet Adare het mooiste dorpje van Ierland zijn. Door de hoofdstraat rijdt veel langzaam rijdend verkeer omdat Adara precies op een driesprong van wegen ligt. Aan de hoofdstraat ligt een aantal kleine cottages met rieten daken waar in de meeste gevallen kleine winkeltjes zitten.
Het mooiste vinden wij de abdijkerk van de Holy Trinity tegenover deze huisjes. Door het gebruik van de ruwe onbewerkte grijze steen heeft de kerk een ruw, sober en ingetogen interieur. Vooral de prachtige glas en lood ramen komen hierdoor erg mooi uit.
Het Heritage Center biedt vooral toeristische informatie over de omgeving en verkoopt Ierse souvenirs. Na drie kwartier Adare fietsen we terug naar de camping voor de nodige huishoudelijke klusjes zoals wassen, een fris bed opmaken en lekker douchen.
Limerick – Newmarket-on-Fergus
9 juni 2026
We willen vandaag even rondkijken in Limerick. Nadat we weer helemaal geserviced hebben, komen we na een half uurtje daar aan. We rijden twintig minuten rond voordat we een vrije parkeerplaats vinden bij de Technische Universiteit. Dat is vast omdat wij uit Delft komen 😀.
We maken aan de hand van een labcache een rondje langs de toeristische hoogtepunten van Limerick. Als we het rondje lopen, komen we er achter dat dit rondje plaatselijk bekend staat als de Three Bridges Walk.
Wij nemen een kijkje in het Hunt Museum, lopen om St. Mary’s Cathedral, het St. John’s Castle en maken het rondje weer compleet bij de bootclub van Limerick.
We eten een heerlijke sandwich op het terras van de Spar (grappig… een supermarkt met een terras) en lopen naar de Limerick City Gallery of Art waar we een tentoonstelling met keramiek en schilderijen bekijken.
We staan vannacht op een gratis camperplek bij een kerk in het plaatsje Newmarket-on-Fergus. We kregen de tip voor deze plek van Alida van Veelen. Bedankt! Onder de bomen voor de kerk is het om 16:00 uur als we aankomen nog erg rustig. Er zijn hier geen faciliteiten maar na onze campingstop in Adare kunnen we er weer even tegen.
We gaan ook even de douche uitproberen. We hebben vanochtend vroeg nog een ultieme poging gedaan om de afvoer te fixen. Als het vanavond weer niet lukt, stoppen we er mee.
Na het avondeten wandelen we nog in de omgeving en we hebben een poosje zitten kijken naar de training van een Hurlingteam. Het spel gaat razendsnel en is een mix tussen honkbal, hockey en rugby. We zijn blij dat we hier kunnen kijken op een overdekte tribune want er komt net een enorme hoosbui voorbij.
Wat ook fijn is aan deze parkeerplaats zijn de grote prullenbakken waar we onze pakketjes met afval in kwijt kunnen. De afvoer liep wel iets beter maar nog niet echt helemaal jofel. We doen het er mee. Thuis mee naar de garage.
The Burren – Cliffs of Moher – Doolin
10 juni 2026
We beginnen vandaag in het dorpje Corofin waar het Nationale Centrum van The Burren is. In het centrum zelf, krijg je veel uitleg over het ontstaan van dit woeste gebied.
Het mooie van dit centrum is dat je voor de deur wordt opgehaald met een shuttlebus die je gratis naar een centrale plek op The Burren brengt. Vanaf die plek zijn er diverse routes uitgezet. In het centrum zelf krijg je van de routes een uitgebreide beschrijving mee.
Wij kiezen voor de witte natuurroute. Wit omdat de hele route met kleine witte bordjes is uitgezet. Onderweg staan genummerde paaltjes die corresponderen met de routebeschrijving. Wij vonden het erg leuk om te doen. Wel goede schoenen meenemen! De grond is erg rotsachtig.
Vlak voor het einde van de wandeling krijgen we ook nog net de kans om onze nieuwe (speciaal voor het Ierse weer aangeschaft) regenponcho’s / pelgrimjassen uit te proberen. Na afloop worden we weer keurig in Corofin afgezet door de shuttlebus die elk half uur heen en weer rijdt.
Hoewel we het eigenlijk niet van plan waren, zijn we toch naar de Cliffs of Moher gegaan. Toen we hier zestien jaar geleden waren, goot het. Nu is het prachtig weer dus hebben we ons toch maar met de honderden andere toeristen aan de Cliffs of Moher Experience gewaagd.
In de afgelopen zestien jaar is er enorm veel veranderd. Ierlands topattractie kent nu geasfalteerde paadjes omhoog en onderweg wordt in toeristenwinkeltjes heel Ierland verkocht. En… als we eerlijk zijn… we hebben tijdens deze reis al veel mooiere rotspartijen en kliffen gezien.
Maar… met dit heerlijke weer hebben we een prachtig uitzicht op de beroemde kliffen van Moher. Na een half uurtje wandelen houden we het voor gezien en gaan we weer verder.
We hebben na de Cliffs geen zin om nog een eind te rijden en gaan naar een camping in de buurt die enigszins betaalbaar is. Eigenlijk zouden we doorrijden maar rond Galway zijn de campingprijzen erg hoog. Deze camping in Doolin is prima!
Galway – Clifden
11 juni 2026
Het is een druilerige dag. Bovendien harde wind (windkracht 5). We reizen vandaag een stukje verder naar het Noorden langs de Wild Atlantic.
Onze eerste stop is de St. Mary’s Cathedral in Galway. Het kost weer flink wat moeite om hier je camper kwijt te raken. Maar… we hebben geluk. Niet ver van de kerk vinden we bij een kapotte parkeermeter een plekje.
De kathedraal is niet ver lopen. Aan de buitenkant is de kathedraal sober qua uiterlijk maar van binnen is het erg mooi vorm gegeven. Opnieuw eenvoudig met de grijze stenen maar de prachtige glas-in-loodramen geven het toch een warme uitstraling.
Het houten dak en de houten banken maken deze uitstraling compleet. De kapellen aan weerszijden van het schip krijgen met kunstlicht een aparte sfeer. De labcache die over deze kathedraal gaat, kun je alleen binnen oplossen. Best wel bijzonder omdat de locaties van een labcache 24/7 bereikbaar moeten zijn.
Voordat we weer verder rijden, brengen we weer een bezoekje aan de Lidl om onze verse voorraad wat aan te vullen. Bij de Lidl lukt het altijd wel om een parkeerplek te vinden.
Het weer blijft slecht. De hele dag is het grijs en miezerig weer. We rijden naar Clifden waar we morgen de Sky Way willen rijden. Vandaag rijden we alvast de eerste twee kilometer vande beroemde weg.
Pas als we bij onze overnachtingsplek aankomen, stopt het met regenen en wordt het wat lichter. De wind neemt alleen wel toe. Gelukkig staan we bij het Boat House in de luwte. We genieten van ons uitzicht.
Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken