Donderdag 3 oktober 2024 – 🌧️🌧️ 19° C.

Onze laatste dag in Rome. We hebben in Nederland al kaartjes geboekt voor de museums van het Vaticaan waaronder ook de Sixtijnse kapel.

De lang aangekondigde regenbuien vielen vandaag wel. Gewapend met onze regenjassen vertrokken we omstreeks 9:15 uur richting het Vaticaan. We bleken niet de enigen… opnieuw een enorme mensenmassa die richting het St. Pieterplein trok. We waren blij dat we bij metrostation Ottaviano de metro konden verlaten. Nog niet eerder stonden we ergens zo “ingepakt” als hier.

De thuis gekochte toegangskaarten waren pas vanaf 13:00 uur geldig. Eerder naar binnen is geen optie. We namen daarom om 11:00 uur eerst een kijkje op het plein voor de Sint Pieter. Het miezert een beetje. Het plein is vol met rijen mensen die de basiliek willen bezoeken. We hebben geen zin om twee uur in de rij te staan.

In plaats daarvan doen we een labcache die ons langs vijf verschillende fonteinen brengt in de omgeving van de St. Pieter. In de zuilengalerij vinden we nog een droog plekje om uit te rusten voor we naar de ingang van de musea gaan. Bij de ingang worden behalve de toegangskaartjes ook ons paspoort nog even gecheckt voor we naar binnen mogen. Eenmaal binnen kunnen we de musea van het Vaticaan bezoeken. We worden min of meer gedwongen om in één lange rij achter elkaar aan de route te volgen die ons uiteindelijk bij de Sixtijnse kapel brengt. Op de weg er naar toe passeren we verschillende musea waar enorm veel kunstwerken worden tentoongesteld. Groepen kunnen hier en daar de route afsnijden. Wij moeten de lange route volgen.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Eenmaal in de Sixtijnse kapel krijgen we eigenlijk niet de tijd om van het mooie schilderwerk van Michelangelo te genieten. Suppoosten manen ons voortdurend om door te lopen en vragen ons om niet te stoppen. Foto’s maken is verboden! Het is er zo volgepropt dat we eigenlijk niet de aandacht op kunnen brengen om alles goed te bekijken.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Als we hier zo lopen, bespringt ons de waanzin en de idiotie van al het moois dat we hier zien. De ongelofelijke rijkdom van de kerk is in schril contrast met de armoe van velen die hun hoop op de kerk hebben gevestigd. De drukte van dit alles bezorgt ons een negatief gevoel over deze dag.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Na de Sixtijnse kapel lopen we weer via een vaste route door een aantal museumgangen richting de uitgang. Hier is nog wel de mogelijkheid om even in de tuin te verblijven. Van daaruit hebben we een mooi zicht op de koepel. Als we de uitgang (leuke trap) hebben gevonden, lopen we richting de metro. Het begint inmiddels steeds harder te regenen.

We schuilen nog een klein uurtje bij een restaurantje in de de buurt van het metrostation waar we wat eten. Eenmaal “thuis” komt de regen echt met bakken uit de hemel. Heerlijk om dan lekker in je eigen huisje wat te rommelen tot het tijd wordt om naar bed te gaan.

Rome – Cologna Spiaggia

Vrijdag 4 oktober 2024 – 🌤️⛅️☁️⛈️☁️ 20° C.

Vandaag bezoeken we geen stadjes. Vanaf Rome rijden we over de autostrada naar L’Aquila waar we de SS (Strada Statale) 80 op gaan. We hebben inmiddels besloten om niet verder naar het zuiden te gaan. We hebben al zoveel leuke plekjes laten schieten dat we binnenkort een langere en grotere reis willen plannen door heel Italië. Het zuiden willen we dan meenemen in de grotere reis.

Over de SS 80 rijden we door het bergmassief van de Gran Sasso d’Italia (deel van de bergketen Apennijnen). Het ligt in het Nationaal park Gran Sasso e Monti della Laga. Het park ligt rond de hoogste berg in dit gebied: de Corno Grande. Wij rijden de SS 80 van l’Aquila naar Teramo. Rond l’Aquila vielen in 2009 ruim 300 doden door zeer zware aardbevingen. Er wordt nog steeds aan reparaties gewerkt om verzakkingen te repareren.

We nemen twee keer een afslag en rijden een zijweg in om later weer terug te keren op de SS 80. De eerste zijweg die we inslaan gaat naar Assergi – Fonte Carreto. Deze zijweg brengt ons door een mooi landschap waar wilde paarden en koeien los rondlopen. Rustig rijden dus. Voor de wegsplitsing naar Fonte Carreto keren wij weer terug maar maken nog wel een stop bij een klein kerkje bovenop één van de heuvels.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Terug op de SS 80 slaan we ook even af om een kijkje te nemen bij het stuwmeer van Campotosto. De Corno Grande is bekend geworden omdat Mussolini gevangen is gehouden in een kamp op hellingen van deze berg totdat de Luftwaffe hem daar in 1943 bevrijdde met een speciaal ontworpen vliegtuig.

De SS 80 is een mooie weg om met een camper te rijden. Op verschillende plekken wordt er aan de weg gewerkt. De weg is hier en daar verzakt. Op de plekken waar aan de weg wordt gewerkt, regelen kleine stoplichten éenrichtingsverkeer.

In de buurt van Teramo dalen we steeds meer af en het laatste stukje naar de kust bij Cologna Spiaggio pakken we nog een klein stukje snelweg. Aan de kust vinden we aan de Via del Mare een eenvoudige maar leuke camperplek. Ongeveer een uur na onze aankomst zien we een pittige regenbui aankomen. Dit levert mooie foto’s op.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Cupra Marittima

Zaterdag 5 oktober 2024 – 🌥️☁️🌨️ 20° C.

Voor we vertrekken naar onze volgende overnachtingsplek, geven we de camper een kleine schoonmaakbeurt en we ruimen alles weer eens goed op. Als je een poosje reist, sluipt er toch wat rommel in ons systeem.

Geen probleem want we hoeven maar een korte afstand (49 km) te reizen. We hebben voor Cupra Marittima gekozen omdat we daar vandaan een leuke fietstocht kunnen maken langs de kust naar San Benedetto. Het blijkt dat we de enige camper zijn als we aankomen.

Om 13:00 uur stappen we op de fiets en rijden over een goed fietspad naar San Benedetto del Tronto. Onderweg passeren we het monument voor de 43° breedtegraad (door de paus ingezegend). Hier vlakbij loggen we vandaag ook onze eerste geocache. Bij de vindplaats hadden we een leuke ontmoeting met een groep mannen die hier een visbarbecue aan het voorbereiden waren.

Voorbij Grottammare (halverwege) eten we in een restaurantje zelf als verlate lunch een vismenuutje en fietsen we door naar San Benedetto. Hier willen we een labcache doen maar omdat er ook twee gewone geocaches zijn, komen we eigenlijk per ongeluk op de pier bij de haven terecht. Hier wacht ons een verrassing.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Net zoals de pier van Hoek van Holland wordt de pier van San Benedetto gevormd door grote blokken steen. Alleen hebben kunstenaars hier de stenen bewerkt op allerlei manieren en staan er her en der beelden op de pier. We fietsen / lopen langs een soort van beeldengalerij.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Richting het einde van de pier verandert de beeldengalerij in een graffiti-tentoonstelling. Er zijn echt prachtige kunstwerken op de steenblokken aangebracht.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Na al dit moois konden we in het stadje zelf ook nog veel kunst bewonderen. Onze labcache brengt ons opnieuw langs moderne kunstwerken in de winkelstraten. We hebben weer genoten!