10 december 2024
Na een rustige nacht op de parkeerplaats naast het crematorium in Nijmegen, rijden we omstreeks 10:00 uur weg richting Venlo. We rijden over de N271 langs de Maas naar Genooi en parkeren onze camper op een P4N plek achter de Genooihof.
Het blijft droog vandaag. De rugzakken gaan om en zonder paraplu vertrekken we richting Venlo om twee Labcaches te lopen en een museum te bezoeken. De eerste labcache voert ons langs een stuk van de Jacobsweg tussen Velden en Tegelen.


De Jacobsweg is een verzamelnaam voor de Europese pelgrimsroutes naar het graf van de apostel Jacobus in Santiago de Compostela. De klassieke Jacobsweg is de Camino Francés. Maar inmiddels zijn er talloze Jacobsroutes uit de Middeleeuwen herontdekt, zodat de Jacobsroute eigenlijk voor de deur begint. Wij vinden het ook erg leuk dat we deze routes door heel Europa aantreffen.




Wij beginnen bij de Genooihof, een sfeervolle kapel waar we ook de eerste kerststal van dit jaar zien (met stromend water). We raken er in gesprek met een andere bezoeker die ons vertelt dat de kapel ongeveer 30.000 bezoekers per jaar heeft die er een kaarsje branden. We kunnen niet achterblijven en betalen € 0,50 voor een kaarsje en omdat de kerk niet achterblijft, betalen we contactloos omdat we geen kleingeld op zak hebben.

Hierna wandelen we al gauw langs de Maas richting Venlo waar we het Wilhelminapark bezoeken (prachtige bomen) en zien dat niet alleen Wilhelmina hier een boom heeft maar ook Willem en Amalia. Het valt ons wel op dat de boom van Amalia sneller groeit dan die van haar vader. Hoe zou dat toch komen?




Het stadhuis van Venlo is al helemaal in de kerstsfeer en vandaar gaan we naar de grote krijger op de Maasoever. Het is een prachtige sculptuur. Wij zijn niet de enigen die dat vinden, het nest in het hoofd van de krijger getuigt van een andere liefhebber.

Bij het opvallende monument Tango van Fons Schrobbers steken we de Maasbrug over waar vier Wachters de brug bewaken. Ze waken tegen agressie, oorlog en geweld.


Op de website even klikken op de foto’s
Aan de andere kant van de Maas lopen we verder naar de volgende brug. Mooi stukje daar. Kunstenaars hebben er allerlei soorten bankjes en stoelen neergezet zodat je er relaxed je krentenbol kunt opeten.

De volgende brug steken we weer over en we keren terug naar Venlo. Het water staat redelijk hoog zodat een deel van de kades onder water staat. Gelukkig niet zo hoog dat het gevaar oplevert.



Op de website even klikken op de foto’s
Terug in Venlo bezoeken we het museum voor moderne kunst Van Bommel Van Dam dat sinds 2007 in het oude hoofdpostkantoor De Keulse Poort is gevestigd.
Als wij er zijn, kunnen we de permanente collectie niet bekijken. Het hele museum is tot 23 februari 2025 gewijd aan een overzichtstentoonstelling van Evert Thielen, een in Venlo geboren schilder. Zijn werk bestaat uit zeer realistisch geschilderde doeken waarvan er een aantal op zeer grote meerluiken zijn geschilderd die ingenieus open – en dichtgevouwen kunnen worden.

De tentoonstelling laat opdrachten en vrij werk zien. We merkten dat we gemengd reageerden op zijn werk. Aan één kant is zijn werk knap gemaakt aan de andere kant vonden we zijn werken maniëristisch van aard. Zijn vele naakten vonden we zelfs voyeuristisch, plat en gemaakt en hebben dus hier ook niet afgebeeld. We misten het “hart” in de tentoonstelling.






Op de website even klikken op de foto’s
Het is al donker als we in een uur teruglopen naar de camper bij de Genooihof. Hier vandaan rijden we in twintig minuten naar Nettetal in Duitsland waar we de nacht doorbrengen op een P4N plek.
Ontdek meer van Met de camper op pad
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Wat gezellig weer Agnes en Jan. Mooie foto’s en Venlo ken ik alleen van de vele terrassen. En om niet te vergeten heb ik vroeger toen ik ongeveer 5 jaar was in een kolonie gezeten met nonnen voor mijn astma!
Tot de volgende blog! Liefs 😍
Dank je, Roza!
Die tango vind ik prachtig.
De camino Primitivo is eigenlijk de originele. De Frances is wel de meest bekende en drukste.
Alfonso II, koning van Asturias zou in het jaar 814 als eerste deze route gekozen hebben voor zijn tocht naar Santiago de Compostella
We kwamen de camino’s in veel landen tegen. We zijn er zelf wel achter dat wij geen langeafstandslopers zijn…
Ja je ziet ze overal. Ik helaas door mijn knieën ook niet meer. De eerste was in 2010, 1800 km.
Knap hoor! Mijn vrouw loopt vanwege knie ook niet lange afstanden. We combineren het daarom vaak met fietsen. Dat smeert de knie 😉.