Op weg naar de Turkse grens

15 april 2022 ☀️ 20° C.

Nea Karpali

Met een lekker zonnetje op de motorkap rijden we op tijd weg van camping Oranoupoli. We tanken bij vertrek helemaal vol met water en onderweg komen we langs de snelweg zelfs nog een loospunt tegen bij een benzinestation. Ook weer een lege vuilwatertank en een schone toiletcassette.

Onderweg doen we bij een supermarkt boodschappen en daar naast blijkt ook een grote megastore te staan. Het personeel binnen spreekt alleen Chinees en de winkel is helemaal volgepropt met Ali Baba – achtige zaken. Met behulp van Google Translate lukt het ons om een baardtrimmer (kapot gegaan), een elektrische tandenborstel en nog wat rommeltjes te kopen. Het kost amper iets. Het zal het ook wel niet lang blijven doen maar als het tijdens deze reis maar volhoudt.

We schieten flink op en het is vandaag erg rustig op de weg. Nauwelijks verkeer. We arriveren omstreeks 14:00 uur op camping Alexandropos. Het is een mooie plek waar alle voorzieningen zijn. We hebben al weer uitzicht op zee (we staan op 15 meter van het strand).

We doen de rest van de dag niet echt veel meer. We lezen allebei een boek uit, wandelen even door het dorpje (niet veel bijzonders). We nemen een prima warme douche en laten ‘s avonds voor ons koken door Maria. De vrouw van de campingeigenaar zegt ons toe een speciale Griekse maaltijd te bereiden. Er is bij de camping namelijk een groot restaurant. Dat valt echter wat tegen. We eten gefrituurde sardientjes en dat is alles.

We zijn echter wel blij dat we een afspraak kunnen maken voor de volgende dag. De campingeigenaar brengt ons naar Kavala en haalt ons ook weer op.

Kavala

16 april 2022 ☀️ 21° C.

Midden in de nacht merkten we dat onze koelkast het niet meer deed. Na controles en raadpleging (bedankt Hindek) blijkt dat het waarschijnlijk om een defecte thermostaat gaat. We eten de vriezer en de koelkast de komende dagen leeg en maken een telefonische afspraak om m maandag te laten nakijken in Turkije. Hopelijk komt het dan weer in orde.

Vandaag echter andere dingen… We gaan naar Kavala. Om 10:00 uur komt de campingeigenaar voorrijden met z’n BMW. Hij spreekt z’n vreemde talen niet maar weet ons wel te vertellen dat de auto er al ruim 1.000.000 kilometers op heeft zitten. De auto heeft al een keer een nieuwe motor gekregen.

We worden afgezet in Kavala bij het oude Byzantijnse aquaduct. Dat loopt midden door de stad en voorzag het hoog gelegen kasteel van water.

We bezoeken daarna de oude citadel met het kasteel. Er zijn nog flink wat restanten van de oude stadsmuur te zien. Ook het kasteel is nog redelijk al hebben de Grieken er niet heel veel werk van gemaakt. Wel is vanuit het kasteel een magnifiek uitzicht over de stad die rondom de oude burcht is gebouwd op een aantal heuvels.

In de oude binnenstad zie je ook echt de Oosterse invloeden terug vanuit de tijd dat Kavala nog in handen was van het Ottomaanse rijk.

Na drie uur wandelen houden we het voor gezien en drinken we nog een kopje koffie met iets lekkers. We hebben een stuk Grieks gebak bij de koffie: Tahini gebak. Het wordt door de Grieken speciaal voor de vastentijd gemaakt. We vinden het erg lekker. Agnes heeft een recept gemaakt voor Tahinopta gebak uit de Omniaoven (zie onze website onder recepten).

De rest van de dag brengen we lui door op de camping. We hadden daar ook nog een leuke ontmoeting met een stel Nederlanders. Zij bleken de schrijvers van leuke reisverhalen: https://rodebusje.nl Mooie site met interessante reizen.

Turkije

17 april 2022 🌧🌧 11° C.

Het weerbericht voorspelde het al. We krijgen een aantal dagen met veel regen. Voor ons een goed excuus om een stuk verder te reizen. We gaan op weg naar Turkije.

Over een vrijwel lege snelweg (alleen de tolhokjes zijn bemenst) rijden we in twee uur naar de Turkse grens. De grenspassage gaat snel. We hoeven alleen onze paspoorten, groene kaart en kentekenbewijs te laten zien. Ook moet ik de busbiker even losmaken zodat men kan zien dat er onder de fietshoes twee fietsen zitten en niet een motor. Alles is verder in orde, na tien minuten rijden we Turkije in.

Bij een koffiestop na de grens gebeurt er een klein wondertje: onze koelkast blijkt het opeens weer te doen. We nemen dus toch maar de oorspronkelijke route naar Troje en niet naar de man die de koelkast zou repareren.

We komen er al rijdend ook achter dat we ipv de veerboot over de Dardanellen ook een nieuwe brug kunnen nemen. Dat scheelt een uur wachttijd.

Nieuwe brug over de Dardanellen

Rond 15:00 uur zijn we in Troje. De camperplaats blijkt gewoon bij iemand in de voortuin te zijn. Naast de giftshop tegenover de ingang van het museum van Troje. De ingang van de archeologische opgravingen is 800 meter verderop.

Het is ondertussen droog geworden en we bezoeken eerst de opgravingen. Die zijn niet heel bijzonder maar we vinden het toch wel heel interessant om in zo’n stuk geschiedenis rond te lopen. De oudste restanten dateren van 2950 vóór Christus. De opgravingen bestaan uit negen lagen met stadsresten.

Het museum is echt schitterend. Een gebouw met een moderne architectuur en binnen een prachtige modern opgezette tentoonstelling met allerlei opgegraven voorwerpen.

In het museum is het goed zichtbaar gemaakt uit welke tijdvakken de voorwerpen zijn. Prachtig gedaan!

De rest van de avond brengen we weer gezellig en relaxed in de camper door. Het is ook weer gaan regenen.

14 gedachten over “Op weg naar de Turkse grens

  1. Wat weer een prachtige foto’s. Jullie zien weer veel moois onderweg. Jammer van de regenbuien. Op de foto ziet het er erg nat uit. Maar er komen vast weer zonnige dagen. We gaan steeds meer naar de zomer toe. Wat een geluk dat de koelkast het ineens weer deed. Hoe kwam dat nou ineens? Nou ja. Het doet het. Veel plezier verder. Groetjes uit Haarlem.

    Geliked door 1 persoon

      • Oh dat verklaart het. Idd als je over hobbelige wegen rijdt dan schiet er wel eens wat los. Maar ook als je een bijrijder hebt die lange tenen heeft schiet er gewoon op de snelweg wel eens iets los. Een aantal jaren geleden waren we op weg met de auto naar Denemarken voor vakantie. Bij Nunspeet viel ineens alles uit en kon ik nog net een carpoolplek bereiken. Volvo service gebeld en al snel kwam de WW. Hij kon het maar niet vinden en had maar besloten om de auto op te laten halen en dat we dan maar met een leenauto op vakantie moesten gaan. Ineens is hij op een soort google voor auto’s aan het kijken en wat bleek, mijn bijrijder had met haar tenen een contact los getrokken die het hele systeem van de V50 uitschakelde. Zo zie je maar weer…..sommige dingen kunnen snel losschieten. Maar, we hebben wel de vakantie kunnen doen in mijn eigen vertrouwde auto en we letten nog steeds op al zijn we weer een V50 verder.

        Geliked door 1 persoon

        • Het kan ook te maken hebben met een zgn. antivries systeem dat er voor zorgt dat ie automatisch even stopt om te kunnen ontdooien. We weten het niet. In ieder geval zijn we blij dat ie het nog steeds doet 😀👍

          Like

  2. Het is nu al een mooie reis Jan! Zo leuk, wij hebben bijna dezelfde foto van het ‘paard van Troje’ 🤣. Nog een tip voor eventuele terugweg: Bursa, interessante stad, veel oosterse invloeden. Groetjes van een andere reiziger!

    Geliked door 1 persoon

    • Bedankt voor de reactie. We genieten ook nu weer volop. Bursa staat nog op het programma voor de terugweg. Weet nog niet of het doorgaat. Maar even kijken. We beginnen pas!

      Groeten, Jan en Agnes

      Like

  3. Wil je niet dezelfde route nemen als jullie terug rijden. Want je weet maar nooit of de koelkast weer uitslaat hahaha.
    Mooie foto’s weer, en dat moderne museum in Turkije, prachtig! Goede reis weer!!
    Liefs, Roza

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op ingridvertessen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s