Kumrovec – Varaždin

5 mei 2025

De weerapps geven voor de komende dagen slecht weer op. We gaan kijken of we in ons reisschema wat “binnenshuis” kunnen doen. We rijden naar het plaatsje Kumrovec. Hier staat het geboortehuis van Tito.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Rond het geboortehuis heeft men het oude boerendorpje in stand gehouden en er een klein openluchtmuseum van gemaakt. Toen we bij de ingang kwamen, bleek het museum op maandag gesloten. Gelukkig was de ingang wel open en konden we ongestoord in het dorpje rondlopen en alles bekijken. En… we boffen, het is even droog tijdens ons bezoek.

Het geboortehuis van Tito is nog steeds populair. Zijn standbeeld bij de voordeur is bedolven onder de bloemstukken.

Ons volgende bezoekje (het museum over Neanderthalers in Krapina) gaat niet door omdat het ook gesloten is op maandag. We rijden door (de regen) naar Varaždin, een oude hoofdstad van Kroatië (1756 – 1766). Voordat we de stad gaan bekijken, zoeken we eerst een overnachtingsplek waar we met camper kunnen staan. Het is best lastig om in dit deel van Kroatië een geschikte camperplaats te vinden. We vinden een plekje aan de oever van de Drava.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Het oude centrum van Varaždin is erg gezellig. Het heeft één van de oudste stadhuizen van Europa. Het stadje maakt een gezellige indruk met een leuk centrum. Het is vooral het kasteel dat aan de rand van het centrum ligt dat opvalt. Het kasteel zelf wordt gerenoveerd en we lopen een rondje over de aarden wal die er om heen ligt. Opnieuw treffen we het… het stopt even met regenen. Ook hier een museum (het Engelen Museum) dat op maandag dicht is. Als het weer begint te regenen, gaan we naar onze overnachtingsplek aan de Drava waar we nog gezellig in de camper de avond doorbrengen aan het snelstromende water van de rivier.

Čakovec – Hlebine

6 mei 2025

Als we opstaan, miezert het alweer. Na ons ontbijt rijden nog even langs de begraafplaats van Varaždin. We hebben gelezen dat een bijzondere begraafplaats zou moeten zijn. We vinden het een beetje tegenvallen. In het oude deel staan vooral hele grote coniferen die om de graven heen gesnoeid zijn.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Onze volgende stop is het stadje Čakovec. We rijden ruim een kwartier om een geschikte parkeerplaats te vinden in de buurt van het centrum. De vier parkeerplaatsen die we via Park4Night bezoeken, staan overvol. Waarschijnlijk omdat het bezoekuur is in het nabijgelegen ziekenhuis. Het lukt ons uiteindelijk toch om vlakbij het fort van Čakovec een mooie parkeerplaats te vinden. We drinken in het fort een kopje koffie met (ook traditioneel) gebak en verkennen het stadje. Het gebak valt enigszins tegen en het stadje ook. Het vakbondsgebouw daarentegen is de moeite van het bekijken waard.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Onze laatste stop van deze dag is een grote verrassing. In het dorpje Hlebine is een gallery met allemaal naïeve schilderkunst. Het blijkt dat Hlebine de bakermat is van de naïeve schilderkunst in Kroatië. Als we de mooie tentoonstelling bekijken, komen we er achter dat alle voorstellingen op glas zijn geschilderd!

(Op de website even klikken op de foto’s)

Op (de achterkant van) glas schilderen, vereist een speciale techniek. Alles wordt in spiegelbeeld geschilderd en ook de handtekening van de schilders wordt dus in spiegelbeeld op het glas gezet. Wij vinden de tentoonstelling prachtig. Ons feestje wordt helemaal compleet als de galleryhoudster ons verteld dat we vannacht gratis op de parkeerplaats naast het museum mogen staan. In het dorp wonen nog steeds een aantal bekende schilders van naïeve kunst. Als wij die willen bezoeken, treffen we ze niet thuis.

Ook het houtsnijwerk van Hlebine is bekend. Overal in het dorp staan houten beelden. De kruisgang achter de kerk is helemaal uit hout gesneden.

Koprivnica – Kozarevac

7 mei 2025

Van de galleryhoudster krijgen we de tip dat er in het nabijgelegen stadje Koprivnica ook een gallery is waar op dit moment een tentoonstelling is met naïeve schilderkunst. Voor ons een goede aanleiding om dit stadje ook nog te bekijken.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Nadat we in de galleria op het centrale plein opnieuw een mooie tentoonstelling hebben bezocht, doen we in het stadje nog weer een labcache langs een aantal oude gebouwen. Men is in dit stadje overal bezig om oude gebouwen te renoveren. Dat gaat soms wel heel ver…

(Op de website even klikken op de foto’s)

Na Koprivnica reizen we door naar Kozarevac. Agnes heeft hier een overnachtingsplek gevonden bij een wijnboer. We mogen hier gratis staan en tot onze verrassing krijgen we ook nog een welkomspakket met eigen verbouwde groenten en twee flessen wijn. Samen met Dorrit en Jos, een Nederlands stel dat hier ook overnacht, maken we met z’n vieren twee flessen (heerlijke wijn) soldaat.

(Op de website even kilkken op de foto’s)

Kopačevo

8 en 9 mei 2025

Van Kozarevac naar Kopačevo is één lange bijna rechte weg. Terwijl de regen gestaag blijft vallen, rijden wij naar een camping bij Kopačevo. De camping heeft warme douches en een wasmachine in de aanbieding. Als we omstreeks 13:00 uur aankomen, regent het nog steeds. We brengen de middag door in de camper en spelen een “groot” spel.

We hebben deze reis alle varianten van het kaartspel van Catan bij ons. We nemen vanmiddag voor de eerste keer de doos op tafel en spelen het basisspel om er weer even in te komen. Helaas… Agnes wint en de komende dagen wordt het droog en mooi weer dus een revanche zit er voorlopig niet in.

De volgende morgen is het droog! We doen ons eerste wasje en hangen die aan de waslijn. Vervolgens fietsen we naar het vlakbij gelegen natuurgebied Kopački Rit. Het natuurgebied vertoont grote overeenkomsten met onze Biesbosch.

(Op de website even kilkken op de foto’s)

Van het natuurpark vertrekken ook een aantal fietsroutes. We kiezen vandaag eerst voor de “Paprikaroute”. Overal in de buurt van Kopačevo worden paprika’s geteeld die vooral voor veel van de visgerechten worden gebruikt. Veel bewoners van Kopačevo werkten vroeger in de visserij. De fietstocht laat echter niet veel van de paprikateelt zien. Het is er waarschijnlijk nog te vroeg voor. We komen wel langs mooi natuurgebied. Eigenlijk is dit hele gebied een soort delta van de Donau die hier niet ver vandaan stroomt en waar de Drava op uit komt. Na de fietstocht zetten we de fietsen neer bij de hoofdingang van het natuurpark en lopen we over lange vlonderpaden naar de aanlegsteiger van de fluisterboten. Hier vandaan maken we een rondvaart van een uur door het watergebied. Er huizen hier 800 paren aalscholvers en 90 paren visarenden. De visarenden hebben we niet gezien maar wel veel reigers.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Bij terugkomst is de eerste was droog en hebben we ook nog tijd voor een tweede wasje. In de late avondzon droogt alles lekker snel.

Osijek

10 april 2025

Onze laatste dag in Kopačevo gebruiken we om een fietstocht te maken naar Osijek. Dit is één van de grotere steden van Kroatië. Om 9:00 uur zitten we al op de fiets. Hoewel het over gravelpaden gaat, is het een mooie tocht die ook weer door de rivierdelta gaat. Het fietspad komt uit bij de spoorbrug over de Drava. Iets verderop gebruiken wij de fietsbrug om in de oude binnenstad te komen.

(Op de werbsite even klikken op de foto’s)

Osijek is een stad van tegenstellingen. Het oude fort bij de Drava is er een levend bewijs van. Als je de ene poort neemt om het fort binnen te komen (met het bord Verboden in te rijden) kom je in het deel van het fort dat nog niet is opgeknapt. Kogelgaten in de muur met veel graffitti. Hier kun je gelijk al zien dat er in Osijek fel gevochten is in de Onafhankelijkheidsoorlog in 1992. Via de andere poort kom je op het al weer opgeknapte plein aan de andere kant van het fort.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Aan de hand van de stadswandeling uit het boek van Ingrid Vertessen en een labcache fietsen we door de hele stad heen. Op veel plekken is de oorlogsschade wel weer hersteld maar de kogelgaten zijn in veel gbouwen ook nog zichtbaar. Het centrum rond de Osijek Co-cathedral met z’n kleine trammetjes is erg gezellig. We drinken er een kopje koffie.

(Op de website even kilkken op de foto’s)

Het monument “Red fićo” is één van de bekendste monumenten uit Osijek. Het toont een T-55 tank die door een Fiat 600 (Fico) wordt overreden.

Dit beeld is gebaseerd op een echt gebeurd verhaal (zie het filmpje). Op het moment dat de tanks van het Joegoslavische volksleger de straten binnenrijden van Osijek (nadat Kroatië zich in 1991 onafhankelijk heeft verklaard), zet Branko Breškić zijn Fiatje voor de aanrollende tanks neer, stapt uit en loopt weg.

Men vermoedt dat hij is geïnspireerd door de man die op het Tienamen plein in Beijing in z’n eentje een rij tanks tegenhield. Branko Breškić is door zijn actie zo beroemd geworden dat men er later een monument aan heeft gewijd. Na een broodje aan de oever van de Drava, fietsen we weer terug naar de camping waar we nog lekker van het zonnetje genieten. Al met al weer een prima dag!