Op naar Letland

Uitgelicht

Koude Oorlog Museum – Plateliai

2 juli 2023 – 🌧️☁️ 19° C.

Van Kurtuvénai naar Plateliai is ongeveer 80 kilometer rijden. We maken vandaag weinig kilometers. Het weerbericht geeft veel regen op. Als we wakker worden, is het echter nog droog. Voordat de eerste bui gaat vallen, hebben nog even tijd om een Adventure Labcache te doen. We verkennen er het museumdorp Kurtuvénai mee.

Kurtuvénai

De geocachers onder jullie snappen, denk ik, het volgende wel: Met deze labcache behaalden we niet alleen het laatste souvenir van de Out and About reeks maar we behaalden ook een mijlpaal: 7000 gevonden geocaches. Het aantal landen waarin we caches hebben gevonden bedraagt inmiddels 38.

Raketsilo

We zijn net voor de eerste bui binnen (in de camper) en rijden naar Plungé. We bezoeken daar een oude raketsilo van de Russen. De Litouwers hebben er nu een Museum over de Koude Oorlog van gemaakt.

De silo herbergde in de zestiger jaren raketten met kernkoppen. De hele silo is door Russische soldaten gegraven zonder er zwaar materieel voor te gebruiken om ontdekking te voorkomen. Het complex (nu dus een museum) ligt onder de grond. Aan het eind van de rondleiding kunnen we een kijkje in de raketsilo zelf nemen.

Plateliai

Het regent nog steeds als we onze overnachtingsplek aan de overkant van het meer bereiken. We vermaken ons zelf in de camper en ‘s avonds fietsen we nog een rondje (25 km) om het meer tijdens een droge bui.

Musédis – Camping Rugumi

3 juli 2023 – 🌤️🌧️☁️🌬️ 20° C.

Op weg naar Letland willen we vandaag nog twee stops doen. We moeten maar even kijken hoe het allemaal gaat want er staat ook weer veel regen op het programma.

Ingang Orvydastuin

De eerste stop van vandaag is de Orvydastuin. Toen de Russen op een gegeven moment alle volkskunst en alles wat met religie te maken had, verboden, is boer Orvydas begonnen om overal vandaan deze stenen voorwerpen te verzamelen op zijn land. Zijn zoon heeft deze hobby voortgezet en het is uitgegroeid tot een grote beeldentuin die ook wel het Stonehenge van Litouwen wordt genoemd. Wij wilden dat graag bekijken. Helaas… Als we voor het hek staan, blijkt de Orvydastuin gesloten. We hebben ons niet goed gerealiseerd dat het maandag is en dat is de enige dag dat de tuin gesloten is.

Musédis

Niet ver hier vandaan ligt het plaatsje Musédis. Hier is het Vaclovo Intas die een uit de hand gelopen stenenhobby heeft. Vaclovo is zelf steenhouwer van beroep en heeft duizenden stenen uit de Baltische Staten verzameld en bewerkt en gecombineerd met o.a. smeedwerk. Er is een mooie stenentuin ontstaan die nu nog steeds door zijn zoon wordt onderhouden en uitgebreid. Vaclovo is overleden en zijn as is verwerkt in een stenen grafmonument in deze tuin. Het is bijzonder om te zien wat voor soorten stenen er hier zijn verzameld.

Na Musédis gaan we (over de steeds slechter wordende Litouwse wegen) richting de grens met Letland. Om 13:08 uur passeren we de Litouws-Letse grens.

Dachten we in eerste instantie nog dat de Litouwse wegen slecht waren, we merken al gauw dat het nog slechter kan. Het blijkt dat de binnenwegen in Letland veelal grindwegen zijn. Door de vele ribbels in het wegdek worden het ook wel wasbord – wegen genoemd.

Litouws “plakwerk”

Nu hadden we al wat ervaring met dit type weg in Ijsland opgedaan. Daar hebben we geleerd om met een flinke snelheid over het “wasbord” te rijden zodat je maar weinig last van de trillingen hebt. Met onze camper durfden we dat echter niet aan. De boel trilde zo erg dat we gewoon heel langzaam zijn gaan rijden. We nemen voortaan in Letland niet meer het “wasbord”.

Lets “wasbord”

We overnachten op een mooi plekje aan de kust bij camping Rugumi. Knus ingericht met ruime plaatsen en prima douches. De toiletten bleken ouderwetse “ploemp” – toiletten (uitdrukking Agnes) te zijn. Geen water om door te spoelen dus… De camping was op 100 meter van het strand. De regen had plaatsgemaakt voor een stevige westenwind en na aankomst was er nog genoeg tijd om een strandwandeling te maken. Al met al weer een prima dag.

Kuldagi – Ventspils

4 juli 2023 – 🌧️🌤️ 19° C.

We rijden vandaag (deels weer over slechte wegen) naar Kuldagi. Een mooi oud stadje dat eens de hoofdstad was van de Koeren. De Koeren waren vroeger een volk dat met vooral een grote vloot de zee onveilig maakte rond 1650. De kunst van het schepen bouwen hadden ze in Nederland geleerd.

Waterval Kuldagi

Nu is Kuldagi vooral nog bekend vanwege de brede waterval (249 meter) in de rivier de Venta. Vanwege de waterval is er al vroeg een handelspost ontstaan die is uitgegegroeid tot het huidige stadje. Veel huizen in het oude centrum worden op dit moment gerestaureerd. Ook zijn er nog veel oude houten huizen te bewonderen.

Tegen het eind van de middag arriveren we op een camping bij Ventspils. Het is de grootste haven van Letland en als we ‘s avonds hebben gegeten, fietsen we nog even naar het havenhoofd. Door de harde wind kunnen we niet echt de pier op omdat de wind het zand vanaf het strand over de weg heen blaast en we een half duin op ons pad vinden. We gaan terug door een groot park waar men allerlei kunstwerken heeft gemaakt met grote oude scheepsankers.

Ventspils

5 juli 2023 🌤️☀️ 21° C.

Prima weer vandaag. Nog wel een stevige wind maar die zorgt er voor dat er nauwelijks een wolkje aan de hemel is. Wij doen vandaag niet veel en relaxen bij de camper. We hebben een nieuwe plek gezocht in de zon ipv onder de bomen. Rond een uur of elf gaan we op de fietsen de stad verkennen. Ventspils heeft de laatste jaren veel energie gestopt in het opknappen van de stad. Het stoffige imago van de havenstad uit de tijd dat de Sovjets hier de baas waren, is verdwenen.

In plaats daarvan zijn er leuke faciliteiten voor de jeugd aangelegd, Er is vanaf het havenhoofd tot aan de oude binnenstad een boulevard aangelegd met allerlei scheepvaartobjecten die een frisse kleur hebben gekregen.

Drie oude vissersboten zijn op het droge gehesen, geschilderd en nu vrij toegankelijk om te bezoeken.

Verder vind je overal in de havenstad koeien. Koeien? Ja, koeien! Kunstenaars hebben zich uitgeleefd op koeien en je vindt ze in alle soorten en maten door de stad verspreid.

Als we twee Labcaches hebben opgelost en geluncht hebben in de binnenstad, vinden we het genoeg en keren we terug naar de camper. De rest van de middag brengen we door op de camping. Lekker luieren in de zon.

Van oost naar west…

Uitgelicht

Vilnius

29 juni 2023 – 🌤️ 🌧️ ⛈️24° C.

Om half negen staat Irena voor ons klaar en brengt ons naar het station in Rūdiškės. Met de trein is het dan ongeveer drie kwartier naar de hoofdstad Vilnius. De afstand is niet zo groot maar het boemeltje stopt bij elk station.

Station Rūdiškės

Het station van Vilnius is vlakbij het oude centrum van de stad. Vandaag brengen we eerst een bezoek aan het nieuwe museum voor moderne kunst. Het gebouw valt op door z’n moderne architectuur maar ook de tentoonstelling is interessant. De indeling van het gebouw doet ons een beetje denken aan het Guggenheim museum uit New York. Dat komt vooral door het trappenhuis. Grappig detail… de lichtknopjes hebben hier ook braille aanduidingen. Blijft vreemd… blinden in het museum waar alleen maar beeldende kunst wordt geëxposeerd.

Vergeleken met de andere steden is de stad niet heel bijzonder maar het is de hoofdstad van Litouwen en hoort er daarom toch bij.

Na het museum voor moderne kunst maken we een wandeling door Vilnius. Het is een stad met een groot aantal oude kerken. Alle kerken zijn vrij toegankelijk wat vandaag wel handig is. We hadden te maken met wat regen- en onweersbuien. Fijn dat je dan even kunt schuilen in een kerk.

Meren – Trakai en het Kaunasmeer

30 juni 2023 – 🌤️ 24° C.

We nemen afscheid van Irena en Landgoed De Harmonie. Het kasteel van Trakai is niet ver. Eigenlijk waren we van plan om vandaag vanaf de camping naar het kasteel te fietsen maar de weg er naar toe is nogal druk met autoverkeer. Geen vrijliggend fietspad dus gevaarlijk.

Kasteel Trakai

Als we bij Trakai aankomen worden we door veel “parkeerwachters” uitgenodigd om bij hen op het erf te parkeren. De parkeerplaats iets voorbij het dorp wilde ons juist weer niet hebben omdat ze ons camperbus te lang (6.00 meter) vonden. Uiteindelijk was het vrij eenvoudig om onze camper op de officiële parkeerplaats (aan de parallelweg) te parkeren voor € 1,50 per uur. Dat scheelde dus € 3,50 met de andere parkeerwachters. Voor alle duidelijkheid: de afstand tussen de parallelweg en de hoofdweg is 20 meter…

Het kasteel zelf is schitterend gelegen aan een groot meer en de Litouwers bieden allerlei vaartuigen aan om het kasteel vanaf het water te bekijken. Wij lopen om het kasteel heen en doen onderweg ook nog een paar geocaches.

Kaunasmeer

De laatste stop van vandaag is een parkeerplaats aan het Kaunasmeer bij Rumšiškės. We staan hier op een vrije plek met een mooi uitzicht. In eerste instantie staan we hier alleen. Aan het eind van de middag parkeert er nog een joekel van een campertruck naast ons. De rest van de parkeerplaats wordt gevuld door vissers die hier hun auto met boottrailers parkeren. We zitten hier de hele middag lekker in het zonnetje en lezen in ons boek. Zwemmen in het meer leek ons geen optie omdat er nogal wat dode vissen lagen en we blauwalg vermoeden. Voor de vele vissers was het geen probleem en van de vele kikkers kregen we ‘s avonds en ‘s nachts een gratis concert.

Herdenken

1 juli 2023 – 🌤️ 21° C.

Met een beetje handig manoeuvreren, lukt het ons om de camper tussen de vele boottrailers uit te krijgen en rijden we de parkeerplaats af naar het Negende Fort dat boven Kaunas ligt.

Het Negende Fort

Het Negende Fort is een groot en indrukwekkend gedenkteken dat op het massagraf is gebouwd op de plek waar ruim 90.000 mensen omkwamen. Het is altijd een plaats geweest waar een fort of gevangenis was. Het door de Russen gebouwde fort diende eerst als gevangenis. In de tweede oorlog werd het een concentratiekamp onder de Duitse bezetter die er de complete Joodse bevolking van Kaunas ombracht. Daarna werd het door de Russen weer gebruikt om er politieke vluchtelingen op te sluiten voor ze naar Siberië werden getransporteerd.

De manier waarop het monument is gebouwd en de ligging maakte grote indruk op ons. Het doet ons beseffen dat er in Nederland maar weinig bekend is hoe de Nazi’s en de Russen ook hier hebben huisgehouden.

Kruisenheuvel

Een andere herdenkingsplaats is de volgende bestemming op onze reis naar het Westen van Litouwen: De kruisenheuvel. Op een heuveltje ten noorden van Šiauliai staan duizenden kruisen.

De plaatsing van kruisen op deze plek zijn oorspronkelijk een herinnering aan de strijd tegen Duitse ridders. Pas later groeide de kruisheuvel uit tot een nationaal symbool van verzet. Hoewel de Russen de heuvel driemaal hebben platgewalst, verschenen er telkens weer kruisen. Nadat paus Paulus Johannes II er een beeld had geplaatst, is er geen houden meer aan. Zelfs het omringende grasland loopt vol met kruisen.

We overnachten vandaag weer op een bijzondere plek. Het is een klein campinkje in het museumdorp Kurtuvėnai. Alle (moderne) faciliteiten zijn “ verstopt” in een houten huis. Mbv een tag krijgen we toegang tot de douches, wasmachine en droger. Naast een Pools echtpaar zijn we de enige gasten. Hoe rustig wil je het hebben? Geweldig!

Kurtuvénai

Langs en over de grens

Uitgelicht

Lublin – Bialystok

25 juni 2023 ☀️ 25° C.

Vannacht prima geslapen op de parkeerplaats achter het park. Het is nog stil op straat omdat het zondag is. Zodra we het ontbijt achter de kiezen hebben, vertrekken we. We willen vandaag een flink stuk naar het noorden rijden omdat we dinsdag de grens naar Litouwen willen oversteken. Onze route gaat op sommige plaatsen vlak langs de grens met Wit-Rusland. We merken daar verder niets van. Op het punt waar we op ongeveer 15 km van de grens met Belarus zijn, krijgen we eenmaal een politiecontrole. De agent wil weten of we nog vluchtelingen uit Belarus hebben opgepikt onderweg. Niet dus.

Grabarka

Op weg naar Bialystok (ons reisdoel van vandaag) doen we twee bijzondere plaatsen aan. De eerste stop is bij Grabarka. Het is een heuvel waar een klein beekje ontspringt. Bij de bron is ooit iemand genezen van zijn zieke ledematen nadat hij die waste in de beek. Na dit wonder is er door de orthodoxe christenen een kapel gebouwd waar jaarlijks op 19 augustus tienduizenden pelgrims de heuvel bezoeken en er kruizen in allerlei soorten en maten achterlaten. De kruizen zijn alvorens ze achter te laten, gezegend door de priesters. Het zorgt voor een bijzondere aanblik. Een dergelijke Kruisberg bevindt zich ook in Litouwen (bezoeken we later nog).

Hajnówka

Vijfenzestig kilometer boven Grabarka ligt het stadje Hajnówka. Daar staat de orthodoxe kathedraal van de Heilige Drie-eenheid met een opvallende architectuur. Het koperen dak doet ons denken aan het werk van Gehry in Bilbao en Herford. Helaas is de kathedraal gesloten en kunnen we niet naar binnen. Jammer maar niet erg. Aan de buitenkant zijn genoeg mooie foto’s te maken.

Bialystok

Camperplaats jachthaven Bialystok

Rond 15:00 uur komen we aan bij de jachthaven van Bialystok. Bij de jachthaven is een camperplaats aan het meer waar volop plek is voor onze bus. Aan het eind van de dag komen er nog een drietal campers bij. Aan de kant van de camperplaats is het rustig terwijl het aan de andere kant van de jachthaven erg druk is. Veel Polen vieren het weekend op het strand langs het meer.

Bialystok

26 juni 2023 ☀️ 🌤️ 24° C.

Naast de jachthaven (aan onze kant) is een restaurant in aanbouw. Dat betekent dat het vanmorgen al vroeg gedaan was met onze nachtrust. De eerste bouwvakkers parkeerden hun auto al om kwart over zes bij ons op de camperplaats. Niet erg omdat we deze dag voor wat klusjes wilden gebruiken. We werken met een “kratten” systeem in onze garage onder het bed. De eerste krat met boodschappen was zo goed als leeg en de volgende krat kon klaargezet worden.

Tijdens de plensbui toen we fietsten rond Sandomierz waren onze fietsen behoorlijk onder de modder komen te zitten. Een schoonmaakbeurt kon geen kwaad. Ook de ketting van mijn fiets even schoongemaakt en opnieuw gesmeerd zodat alles weer op rolletjes loopt.

De labcache in Bialystok was ook weer leuk om te doen. Deze stad heeft niet echt een oud centrum en oogt daarom weer heel anders. De stad is vooral bekend door het Branickipaleis met z’n prachtige tuinen.

Rochuskerk

Een opvallend kerkgebouw in de stad is de St. Rochuskerk. De kerk is helemaal wit en opgetrokken uit gewapend beton. Na wat kleine boodschapjes bij de plaatselijke Lidl brengen we de rest van de dag bij de camper door en bereiden ons een beetje voor op de reis naar Litouwen.

Bialystok – Druskininkai

27 juni 2023 ☁️ 🌧️ 20° C.

Opnieuw vroeg op pad. We gaan vandaag de grens over naar Litouwen. Tot drie uur (Litouwse tijd – we passeren een tijdgrens en er komt een uur bij) blijft het droog en daarna begint het te regenen en te onweren.

De weg van Bialystok naar Druskininkai is tweebaans en gaat door veel dorpen. Ook veel vrachtwagens op de weg. We schieten niet erg op. Pas om 15:00 uur komen we aan bij de (prima) camping.

Druskininkai is een oud kuuroord waar vroeger veel Russen kwamen. Opvallend zijn de grote (oude) houten huizen die her en der staan. Hoewel enigszins vervallen, zien ze er prachtig uit.

Soep in een broodkorst

‘s Avonds gaan we uit eten in restaurant Etno Dvaras. Gezellig en typische Litouwse gerechten (tenminste… het voorafje 😉). Morgen hopen we bij droog weer wat meer van Druskininkai te zien.

Grūtas Park – Zervynos – Rūdiskès

28 juni 2023 – 🌧️🌤️⛈️ 23° C.

Als we wakker zijn, regent het behoorlijk. Het weerbericht geeft aan dat het voorlopig blijft regenen. We besluiten om niet langer in Druskininkai te blijven maar verder te rijden. Dat is nu eenmaal het gemak van een camper.

Onze eerste stop van vandaag is bij Grūtas Park. Hier is een erg controversieel park aangelegd. Na de periode dat Litouwen bezet is geweest door de Russen, heeft men veel van de grote beelden van de Sovjets een plaats gegeven in dit park. Lenin, Stalin, Karl Marx en nog veel meer bekende grootheden staan hier tussen de lama’s, kangoeroes, struisvogels en er is zelfs een speeltuin voor de jongsten. Er staan ook een aantal barakken waarin allerlei parafernalia uit de Sovjettijd zijn verzameld. Er is ook een barak met kunstwerken die het communisme verheerlijken.

De tweede halte is Zervynos. Via een smalle weg bereiken we dit oude dorpje dat helemaal is opgetrokken uit houten huizen waar men vroeger in leefde. Leuk om te zien. Opvallend zijn de grote kruisbeelden waar men een “witte doek” heeft opgehangen. We zijn nog niet achter de betekenis hiervan. We blijven hier niet te lang omdat het opnieuw hevig begint met regenen.

We vinden onze overnachtingsplek op het “Landgoed van de Harmonie”. Het is onze mooiste overnachtingsplek tot nu toe. De kleine camping ligt midden in de natuur. De eigenaresse Irena Brauns is een Litouwse die tot voor kort nog getrouwd was met een Nederlander en die vorig jaar is overleden. Hierdoor spreekt ze goed Nederlands. Er zijn deze nacht maar drie gasten en we mogen zelf een plekje zoeken.

Morgen gaan we naar Vilnius. Irena brengt ons met de auto naar de trein waarmee we naar deze stad reizen.