Vandaag is de laatste dag dat Jochem en Tobias bij ons logeren. We brengen ze vanmiddag weer terug maar voor we vertrekken en de jongens terugbrengen, gaan we nog op het fietsje naar het Klauterwoud in Vlaardingen.
Tobias (de jongste) fietste vandaag voor het eerst 23 kilometer. Een hele prestatie! Het Klauterwoud was voor de jongens weer een mooi avontuur. In de kringloopwinkel hebben we samen nog wat Donald Duckpockets gekocht want ze gaan volgende week op vakantie. Hebben ze wat te lezen onderweg.
Rond 17:00 uur hebben we de jongens thuisgebracht in Oldemarkt en zijn we zelf doorgereden naar Camping De Lindehoeve bij De Punt in Drenthe. We blijven hier drie nachtjes staan voor we verder gaan.
Museum De Buitenplaats Eelde
25 juli 2025
Vandaag zijn we de dag rustig begonnen. We hebben allebei vier intensieve dagen achter de rug en hebben behoefte aan een rustdag. Agnes heeft de ochtend gebruikt voor het bijwerken van haar mailbox en het doen van wat telefoontjes voor haar vrijwilligerswerk.
Ik heb de ochtend gebruikt voor een ander klusje. De laatste weken in Nederland maar ook tijdens onze laatste reis hebben we te maken gehad met hardnekkige muggen die de behoefte hadden om ons te prikken. Om te voorkomen dat deze beestjes ons uit de slaap houden, hebben we een klamboe gekocht van Deconet (Box L Pure). Vanochtend deze klamboe opgehangen met 5 schroefoogjes (zie foto’s). Vannacht gaan we “proefdraaien”.
De reden om hier een extra overnachting te maken, was een bijzonder museum vlakbij. Vanmiddag zijn we om Groningen Airport (vroeger heette dat vliegveld Eelde) gefietst naar het Drents Museum De Buitenplaats in Eelde – Paterswolde.
Via een tip uit het TV programma “Nu te Zien” zijn we er achter gekomen dat bij dit museum ook het Nysinghhuis staat. Met name dat laatste huis trok onze belangstelling. We hebben er geen spijt van gehad! Gewapend met een kaartje (€ 6,00 pp) voor de rondleiding (het museum is gratis met de MJK) maakten we onder leiding van een geweldig leuke en enthousiaste gids een wandeling door dit fantastische huis.
“In 1983 startte Matthijs Röling met schilderingen in de huidige ‘blauwe kamer’, gevolgd door schilderingen in de bibliotheek. Wout Muller voorzag het achterhuis van een erotisch kabinet. (Geen foto’s)
Wout Muller en Matthijs Röling schilderden op het plafond van de hal een sterrenhemel met dierenriem. Ook kunstenaars als Clary Mastenbroek, Olga Wiese en Pieter Pander leverden bijdragen door wandschilderingen in verschillende vertrekken.
Toen in de gemeente Eelde in 1990 plannen lanceerde voor de bouw van een flatgebouw tussen het Nijsinghhuis en de historische kerk, deden Jos van Groeningen en zijn vrouw Janneke van Groeningen-Hazenberg een tegenvoorstel. Op de plaats van het geplande flatgebouw wilden zij een museum voor figuratieve kunst bouwen. Het echtpaar Van Groeningen riep de Stichting Het Nijsinghhuis in het leven”. (Wikipedia).
Na het Nijsinghhuis wandelen we ook nog door de prachtig aangelegde tuin. In het museum zelf was een Mucha – experience. Muzikale videopresentaties rond het werk van Mucha. Veel van de originele werken zagen we al eens in het Mucha museum in Praag. Indrukwekkend werk! Al met al weer een leuke dag! Morgen weer verder.
Hunebed- en Heideroute
26 juli 2025
Vanochtend hebben we besloten om niet verder te reizen naar Bremen. We hebben even behoefte aan rust en blijven hier een dagje extra. Zo gaat dat nú eenmaal in het camperleven. Vrijheid blijheid. Bremen komt vast nog een andere keer. We hebben vannacht prima geslapen onder de klamboe. Zelfs even om 4:15 uur geoefend om in het donker naar de WC te gaan voor een plasje 😉. Ging prima zonder verstrikt te raken in de klamboe. We zoeken nog even naar een handige manier om de klamboe na gebruik ergens netjes op te hangen. Als jullie daar tips voor hebben, maak je ons blij met foto’s van jullie oplossing.
Net na het ontbijt vertrok er een buscamper met een mooie bestickering. Even gesproken met de eigenaren waar ze dit hebben laten doen. Iets dergelijks lijkt ons ook wel wat. We gaan eens kijken of we zoiets bij elkaar kunnen sparen.
Rond een uur of elf zijn we vertrokken voor een fietstochtje. We fietsen vandaag een deel van de Hunebed- en Heideroute (zie afbeelding). Vooral het deel langs de Drentse AA vonden we qua natuur erg mooi. Net over de helft voorbij Rolde hebben we een middagdutje gedaan bij een zandverstuiving.
Toen de wolken op een gegeven moment steeds dreigender werden en we op de weerapp onweer zagen naderen, hebben we de route afgebroken en vervolgens recht op huis (camper) aan gereden.
Vanzelfsprekend was er vervolgens bij de camper van onweer geen sprake meer. Dus maar lekker in ons boek gelezen. Ook niet verkeerd.
Juni 2025 – In de zomer editie van de ANWB Kampioen stond een pagina groot artikel over de kosten van het huren of kopen van een camper. De ANWB kwam tot de conclusie dat het huren van een camper (voor het gebruik van drie weken in het hoogseizoen) goedkoper is dan het kopen van een camper bij het gebruik van een heel jaar.
Altijd als wij voor een langere tijd op reis zijn geweest, geven wij inzage in de kosten die we tijdens de reis hebben gemaakt. Andere camperaars zijn nieuwsgierig naar de kosten van de gemaakte reis. Wij krijgen daar vaak positieve reacties op. Met dat gegeven in ons achterhoofd lijkt het ons leuk om de kosten van de door ons aangeschafte buscamper eens op een rijtje te zetten.
In onderstaand overzicht vermelden we zoveel mogelijk de door ons betaalde kosten. Voor zaken die jaarlijks terugkomen, geven we ons gemiddelde. Het kan natuurlijk best zijn dat jullie gemiddelde anders is. Als er sprake is van een gemiddelde, betreft het ons gemiddelde van de laatste vijf jaar.
Type buscamper: Citroën Jumper – 3,5 ton – 2.0 HDI – 130 PK – Euro 6 – Pössl Summit 600
Wij zijn de tweede eigenaar. Bij aankoop (Buscamper Nederland) stond er 9902 km op de teller*. Wij hebben een korting gekregen omdat we onze vorige buscamper hebben ingeruild. Het inruilbedrag is niet in de berekening meegenomen. Bij aanschaf kregen wij 6 maanden BOVAG garantie.
Aanschafprijs camper 3 juni 2021
€ 59.900,00
Starterspakket
€ 525,00
Luifel
€ 1.300,00
Lithium huishoudaccu
€ 1.675,00
Stopcontacten en USB poorten
€ 448,00
Radio, achteruitrijcamera, Apple carplay
€ 1.150,00
Busbiker X290 Light 2011 – zonder trekhaak
€ 2.099,00
Matras Seminautic
€ 1.431,00
Zonnepanelen (2) en omvormer
€ 1520,66
Bearlock
€ 594,21
Totaal:
€ 70.642,87
Kosten camper **
gemiddeld per maand:
Onderhoud tot juni 2025 toe:
€ 348,67
€ 668,13
(inclusief 4 nieuwe banden)
€ 3.086,71
€ 514,63
€ 96,22
Motorrijtuigenbelasting maandelijks
€ 88,00
Verzekering NKC
€ 1.301,09
€ 108,43
Stalling
€ 945,00
€ 78,75
Pechhulp ANWB
€ 148,00
€ 12,34
Totaal per maand:
€ 383,74
* De tellerstand van onze camper is op dit moment 104.024 kilometer (29 juni 2025).
** Brandstof is niet meegenomen in dit overzicht (wel in onze “huishoudboekjes”).
Camperplek De Boogaard
Zoals jullie lezen in het overzicht hebben we sinds 1 april 2025 een stalling genomen voor de buscamper. Bij ons huis in Delft wordt vanaf 1 januari 2026 betaald parkeren ingevoerd en we kregen de handhavers aan de deur omdat iemand had geklaagd dat we altijd de camper voor de flat parkeren. We zijn er in geslaagd om een camperstalling vlakbij te vinden in Schipluiden op vijf minuten fietsen. We hebben een “luxe” buitenplaats (dus niet overdekt) zodat we altijd kunnen komen en gaan wanneer we willen. Voor andere plaatsen moeten we elke keer afspreken wanneer we halen brengen en zijn we beperkte openingstijden. Dat hebben we niet gedaan omdat we ons dan beperkt voelen in onze vrijheid om te gaan en staan wanneer we willen.
We hebben het hier nog niet eerder gemeld maar we hebben sinds kort de camper niet meer voor de deur maar in een stalling in Schipluiden. Dus vanochtend eerst naar “onze luxe buitenplek” gereden om de camper op te halen. Het woordje “luxe” in deze omschrijving houdt in dat we te allen tijde de camper kunnen halen en brengen. Dat is weliswaar een dure variant maar wel prettig omdat we dan altijd kunnen gaan en komen.
Thuis is de camper snel ingepakt, de fietsen er op en wegwezen. Drie dagen lekker fietsen in het Groene Hart. We staan op camping “De Boogaard” in Hekendorp. Zoals de naam het al doet vermoeden is de camping in een oude boomgaard. De camping ligt langs de Hollandsche IJssel en regelmatig varen er wat bootjes voorbij. Gezellig!
Op de website even klikken op de foto’s
De camping ademt een relaxed sfeertje met natuurtoiletten en douches en afwasplekken in het groen. Een oude caravan dient als ontmoetingsplekje met koffie en thee bij de hand. Op de laatste foto een speeldoosje dat je op alle toiletten vind voor als je je verveelt.
Op de website even klikken op de foto’s
Veel oudere mensen kennen Hekendorp wellicht onder de naam Goejanverwellesluis. Goejanverwellesluis is in de geschiedenisboeken terecht gekomen omdat de Patriotten hier prinses Wilhelmina van Pruisen enige tijd gevangen hielden in de tijd van Stadhouder Willem V Nassau van Oranje (1787). De bekende geschiedenisplaat van vroeger even opgezocht en bijgevoegd.
Als we weer geïnstalleerd zijn, doen we de rest van de dag niet zoveel meer. We lezen en luieren wat aan de kant bij het water.
De Hollandsche IJssel is ook diep genoeg om te zwemmen. Het gaat hier om stromend water en je kunt er prima zwemmen. Bij de camping zijn overal trapjes waar je makkelijk het water in en uit kunt. Agnes kan het dan ook niet laten en neemt ‘s avonds nog een duik. Afdouchen is geen probleem op De Boogaard. De douche is op twintig meter van de rivier.
‘s Avonds rijden we nog even op het fietsje naar Oudewater om een ijsje te halen. Oudewater is een gezellig dorpje dat vooral bekend is van de Heksenwaag. Hier konden vroeger vrouwen zich laten wegen om te bewijzen dat ze geen heks waren. Agnes heeft zich in 2023 al eens laten wegen en de bewijsstukken ontvangen.
Utrecht
12 juli 2025
We hebben vanmiddag een afspraak met Sjaak (broer Agnes) en Loes en we maken er een dagje Utrecht van. Met behulp van de app Fietsknoop maken we een fietsroute naar de Domtoren.
We hebben al eens eerder een fietsroute via Google gemaakt maar dan missen we veel leuke weggetjes. Fietsknoop brengt ons over vrijliggende fietspaden naar Utrecht. Ook in Utrecht zelf fietsen we over mooi gelegen fietsstraten naar de Dom. Op de weg naar Utrecht passeren we ook nog het oude Stadhuis (met poort) van Montfoort.
Het is al weer even geleden maar de Dom is eindelijk uit de steigers die er lang omheen hebben gestaan vanwege de restauratie. We bekijken ook de kerk en de ommuurde tuin bij de kerk. Schitterende plek.
We eten wat in de stad en slenteren wat langs de gezellige winkeltjes in het centrum. Ook besluiten we nog een kijkje te nemen in het Wilhelminapark in de hoop Maarten van Rossum op het aan hem geschonken bankje aan te treffen. Geen Maarten maar van de man op het bankje horen we dat we net te laat zijn. Hij was hier een kwartiertje geleden nog.
We rijden langs Sjaak en Loes en spelen daar ‘s middags nog een gezellig spelletje Dixit. Loes wint. Wel grappig spel waarbij je moet associëren. Als we uit geassocieerd zijn, fietsen we vrijwel dezelfde route terug naar Hekendorp. Daar aangekomen, blijkt dat we er zesenzestig kilometer op hebben zitten. Leuke dag! Ook weer fijn om bij ons campertje te zijn.
Stolwijk
13 juli 2025
Het weer is wat minder dan voorspeld. De dag begint bewolkt en we doen rustig aan. Het blijft droog en omdat de temperatuur goed is, ontbijten we buiten voor de camper.
Vanochtend maken we eerst een wandeling naar Goejanverwelle (Hekendorp) over het Jaagpad langs de Hollandsche IJssel. Het is een gezellig wandelingetje met aan de ene kant leuke huisjes met hier en daar fruitbomen en aan de andere kant het water met zo nu en dan een “golf” boten als er in Oudewater of Gouda weer een sluis open is gegaan.
In Hekendorp is het druk op de dijk. Aan de ene kant staat de dijk vol met auto’s omdat de kerk vol zit omdat het zondagochtend is en onderaan de dijk ziet het zwart van de fietsers bij het restaurant naast de sluis. Het is een geliefde plek om even je rit te onderbreken.
Als we teruglopen, moeten we even tien minuten schuilen voor een regenbuitje. Het blijft echter flink warm en als we terug bij de camper zijn, gaat de korte broek weer aan. We zetten de luie stoelen langs het water en lezen wat en eten een boterham.
Vanmiddag hebben we om 16:30 uur een afspraak met Mirjam en Jan Rijn. Agnes heeft een naambord gemaakt van keramiek voor hun nieuwe huis. Vlak voor we vertrekken voor een fietstocht naar Stolwijk, krijgen we nog bezoek op de camping. Oh Oh Santiago (één van onze trouwe volgers) zit in de buurt (Stolwijk) op een camping en komt ons even opzoeken. Hartstikke leuk om elkaar eens “live” te ontmoeten. We maken een kort praatje omdat we weg moeten en een afspraak hebben. Wellicht dat we een andere keer meer tijd hebben.
We hebben een leuk rondje uitgezet om te fietsen. Deze route gaat langs De Vlist bijna tot aan Schoonhoven en dan weer binnendoor naar Stolwijk. Prachtige fietsroute en langs de Vlist is het heerlijk rustig fietsen door de groene natuur.
Jan Rijn en Mirjam zijn blij met hun nieuwe naambord en wij bewonderen hun nieuwe onderkomen. Jan Rijn heeft zich al aardig uitgeleefd en het wordt er allemaal steeds mooier. Na een gezellige borrel fietsen wij weer terug naar de camper. We hebben opnieuw genoten van een fijne dag.
Morgen gaan we weer naar huis. Als we de camper hebben uitgepakt, willen we een nieuw adresje uitproberen om te camper te wassen. Als dat nieuwe adresje bevalt, horen jullie van ons. Voor nu: Tot onze volgende trip!
Vandaag een route met de fiets gereden. In de app Fietsknoop is het eenvoudig om een leuke route te maken. Gisteravond de route gemaakt en vandaag gereden.
Op de website even klikken op de foto’s
Omstreeks 10:30 uur gaan we van start. Het is eerst nog wat frisjes omdat de zon zich achter de wolken blijft verstoppen. Na een Labcache in Uithuizen brengen we een bezoek aan de Menkemaborg. De borg kent prachtig ingerichte stijlkamers.
De Menkemaborg heeft ook een schitterende tuin. We genieten volop van de bloemen en planten. Sommige planten zijn bijzonder en zien we niet zo vaak.
Hierna rijden we naar ons eerste “rare” plaatsnaam: “Doodstil”. Omdat het zo’n opvallende naam is, hebben de meeste Nederlanders er wel eens van gehoord. In 2005 was het de plaatsnaam van het jaar.
De naam komt waarschijnlijk van de mansnaam Doode of Doede. De naam Doede is nog steeds algemeen als voornaam in gebruik in Friesland en Groningen en leeft ook voort in de achternamen als Dooijes, Doma en Doema. De naam ‘Doodstil’ betekent dus: de brug van Doode. (Een overlevering wil dat de brug om een heel andere reden deze naam kreeg. In het verleden zou er namelijk op deze plek geen brug zijn geweest, maar een pontje. Zo moest op een dag een lijkkist worden overgezet. Midden op het Boterdiep maakte het bootje een onverwachte beweging, waardoor de kist in het water verdween. Om dat in het vervolg te voorkomen, werd toen “een brug voor de doden” aangelegd.)
Ook de naam Usquert vinden we bijzonder. De naam, in vroegmiddeleeuwse documenten geschreven als Wisewert en Viscvurt, suggereert een verband met water, mogelijk een verwijzing naar de ligging bij de zee of een rivier, of naar de visvangst. Usquert was lang bekend als een dorp van garnalenvisssers.
Inmiddels is de temperatuur ook prima. Het zonnetje kwam steeds meer te voorschijn en we hebben uiteindelijk op de dijk bij Noorpolderzijl heerlijk uitgerust en onze boterhammen opgegeten. Hiervandaan was het één lange weg langs de dijk tot aan de Noordkaap. Trouwe volgers weten dat we hier al eens eerder waren. Vanaf hier is het een paar keer rechts en links voorbij de windmolens voor we weer bij de camper zijn. Het was een prachtige route. Voor de liefhebbers: de QR code scannen en je fietst m zelf ook. De route is gemaakt met de app Wikiloc. Veel plezier er mee!
Naar Polen
31 juni 2025
Vandaag maken we opnieuw een fietstocht langs een aantal “rare” plaatsnamen. We vertrekken om een uur of tien als het nog niet te warm is en sluiten ons rare rondje af bij het openluchtzwembad De Dinge. Even lekker een fris plonsje. Van Harry en Anneke kregen we nog de tip om onderweg het museum van Eddy Roos te bezoeken. Bleek de verrassing van de dag!
Als we Roodeschool en Spijk zijn gepasseerd, zien we opeens midden tussen het koren een imker aan het werk. Als hij ziet dat we daar een foto van maken, gaat de kap af en komt naar ons om een praatje te maken. Zeker twintig minuten vertelt hij enthousiast over z’n werk. Hij werkt voor het bevruchtingsstation Buckfast op Ameland en beheert ruim 135 bijenvolken.
Tweehuizen is op zich niet zo’n bijzondere naam maar dat de twee huizen en een schuur die er staan een eigen plaatsnaambord hebben wel..
Polen – Dit dorpje dankt zijn naam aan het feit dat iedereen het ver van de andere dorpjes vond liggen en het daarom maar Polen heeft genoemd. Het schijnt er ook druk te zijn met overstekende kippen getuige het verkeersbord.
Nooitgedacht – De naam is een verwijzing naar dat men zich niet had kunnen voorstellen dat op zo’n onherbergzame plek huizen zouden worden gebouwd.
Oudeschip – De naam Oudeschip zou afkomstig zijn van het omstreeks 1760 gestrande zeilschip Azia. Het zou door een groep mannen over de dijk getrokken zijn en jarenlang tot woonhuis hebben gediend. Uiteindelijk was het schip zo bouwvallig, dat op dezelfde plek (aan de Buitenweg) een huis werd gebouwd, waarin de jeneverkroeg Het Oude Schip werd gevestigd.
Valom – Volgens overlevering verwijst de naam Valom naar drie huizen in aanbouw die tijdens de stormvloed van 1877 ‘omvielen’.
Net voorbij Valom op huisnummer 50 (in een oude dijkschool) aan de Emmaweg is het atelier van beeldend kunstenaar Eddy Roos. Normaal gesproken alleen te bezichtigen na afspraak maar als we afstappen, blijkt hij zelf met iemand aan het klussen te zijn en wij mogen op ons eigen gemakje rondkijken tussen alle modellen, gipsvormen en tekeningen. We zijn erg enthousiast over zijn werk en kijken onze ogen uit. Geboren in 1944 is hij nog hard aan het werk om zijn levenswerk te voltooien: De Beeldentuin bij de Borg Verhildersum bij Leens. We besluiten om daar overmorgen een kijkje te nemen.
‘t Lage van de weg – Het dorpje ontstond in het midden van de negentiende eeuw. De naam verwijst naar de verhoging die naast de weg is ontstaan na een dijkdoorbraak in de veertiende eeuw. Op die verhoging staat een aantal boerderijen, die als buurt ook bekend zijn als Bovenhuizen. De huizen langs de weg liggen een stuk lager en werden daarom aangeduid met het lage van de weg (van = bij).
We sluiten ons fietsdagje af bij openluchtzwembad De Dinge. Mooi zwembad met een 25-meter wedstrijdbad en een groot recreatiebad met glijbanen. Heerlijk met deze warme dagen.
(met dank aan Wikipedia voor de herkomst van de plaatsnamen)
Borkum
1 juli 2025
Vandaag even geen “rariteiten” maar een hittebestendig uitje naar een Duits eiland in de buurt. De vertreksteiger van de veerboot naar Borkum is op 12 minuten van de camping in de Eemshaven. We parkeren de camperbus voor de boot en rijden onze fietsen aan boord.
Een uur later rijden we de boot af en beginnen aan een fietstocht langs de zee en over de dijken. Omdat de aanlegsteiger van Borkum een flink eind van het dorp afligt, rijdt er al jaren een treintje dat de badgasten naar het dorp Borkum brengt.
Wij kiezen er voor om met de fiets te rijden. Onderweg doen we zelfs nog een labcache. De route brengt ons langs de Noordzeekust en over de dijk aan de Waddenzee.Halverwege stappen we af en doen we een verfrissende plons in de Noordzee. Dat doen we niet zo lang omdat het water vergeven is van de kwallen. Onderweg maken we al fietsend onze eigen “wind” en er waait op het eiland ook een fris windje op de dijk en op het fietspad dat hoog op de duinen ligt aan de Noordzeekant.
Na het zeebad rijden we naar de andere kant van het eiland en rijden over de zeedijk terug naar het centrum. Bij een strandtent aan het gezellige strand van Borkum (staat vol met ouderwetse strandstoelen) drinken we een biertje waarna we weer naar de boot fietsen.
We doen vandaag ook een bijzondere labcache. Het is een labcache die je alleen aan boord van de veerboot kunt oplossen. Op vijf verschillende coördinaten komt er een vraag beschikbaar waarvan je het antwoord ergens aan boord moet opzoeken. Aan het eind van de overtocht ken je het hele schip van binnen en buiten. Leuk! Omdat er twee veerboten heen en weer varen, zijn er ook twee Labcaches (voor elk schip één).
Terug aan de overkant gaan de fietsen weer op de camper en rijden we naar camping De Leenstertillen bij Leens. Het is de heetste dag van 2025 tot nu toe. We slapen vannacht met alle ramen open en door de hitte slapen we laat in.
Landgoed Verhildersum
2 juli 2025
Voor vandaag hebben we maar één programmapunt. We brengen een bezoek aan het landgoed / borg Verhildersum bij Leens. We willen hier vooral het levenswerk van Eddy Roos bekijken. In de mooi aangelegde tuin kunnen we genieten van zijn mooiste beelden. We moeten nog een keer terugkomen want nog niet alle beelden zijn geplaatst. Eddy Roos werkt nog aan één of twee beelden. Als deze er ook zijn, is de tuin af.
Niet alleen de beelden zijn mooi. Ook de borg zelf is de moeite waard met mooi ingerichte stijlkamers. Bijzonder vonden wij vooral de zolder waar een video je laat zien hoe het personeel vroeger de was deed. Een goed gevulde linnenkast was een pronkstuk in die tijd.
Naast de receptie is ook nog een ruimte ingericht voor kleine exposities. Wij bezoeken alleen de borg en de omringende tuinen. Voor wie meer wil zien… op het terrein is ook nog een museumboerderij, een ouderwetse arbeiderswoning en een boomgaard met oude vruchtenbomen.
Wij reden echter omstreeks 12:30 uur weer naar huis. Net toen we alles hadden uitgepakt en weer thuis waren, begon het in Delft flink te plenzen. Heerlijk dat alles weer een beetje afkoelt na deze warme dagen. Over anderhalve week gaan we weer op stap voor een paar dagen in Nederland.
De titel van onze reis “Naar de Balkan” dekt niet helemaal de lading van de trip die we de afgelopen maanden maakten. Bij ons vertrek hadden we het plan om naast Slovenië en Kroatië ook nog Bosnië en Herzogowina te bezoeken. Dat is er uiteindelijk niet van gekomen terwijl het wel onze op één na langste reis (71 dagen) was.
“Langzamer” reizen – meer genieten
Gray
We hebben er voor gekozen om “langzamer” te reizen., We stonden langer op één en dezelfde plek dan bij onze vorige reizen. Meestal twee maar ook wel drie nachten. We verkenden op deze manier de omgeving van onze overnachtigingsplekken. Minder kilometers maken, betekende in ons geval dus niet minder zien. Het feit dat we vrijwel geen tolwegen hebben gereden (alleen een klein stukje in Italië) droeg ook bij aan het relaxte gevoel. De kleine weggetjes (lang leve de buscamper) brachten ons op erg mooie plekjes. Vooral van het landschap in Slovenié hebben we erg genoten.
Rastoke
Na Noord-Kroatië zorgde het wisselvallige weer er voor dat we sneller dan gepland naar de kust van Kroatië zijn gereden om daar wat meer van warmer weer te genieten. Onze terugreis naar Delft begon juist weer eerder doordat we het te warm kregen. Zoals al eerder gezegd: dat is nu eenmaal de vrijheid van het camperen.
Camperplekken vinden
Wie geïnteresseerd is in onze overnachtingsplekken, raden we aan om eens op onze Polarsteps te kijken. Op Polarsteps vermelden we eigenlijk alleen maar informatie (je vindt er alle coördinaten) over de camperplekken of campings waar we staan. Sommige zijn gratis en andere kosten wat meer. In Kroatië (langs de kust) hebben we eigenlijk voor het eerst gebruik gemaakt van (voor ons doen) behoorlijk dure campings. Dankzij de ACSI – voordeelkaart, kregen we aardig wat korting.
Brescia
Agnes is bij ons degene die altijd de overnachtingsplekken vindt en daardoor ook onze route bepaald. Ze heeft daarbij steun van andere camperaars die ze volgt (we noteren leuke en mooie plkjes op een lijst in onze telefoon) en van twee apps: Park4Night en CamperContact. Ook deze reis vonden we dankzij deze apps weer geschikte overnachtingsplekken in de buurt van interessante bezienswaardigheden. Voor we op stap gaan, bekijken we ook de nodige reisgidsen over ons reisdoel. (bijv. “Noord-Kroatië met de camper” door Ingrid Vertessen).
Polarsteps
Er wordt de laatste tijd behoorlijk “gesleuteld” aan de app van Polarsteps. Het uiterlijk is niet meer zo “statisch” als voorheen. Behalve dat de app je reis trackt en je er reisfoto’s plaatst, kun je tegenwoordig ook laten merken wat je van de “step” vindt (liken) en je kunt op iemands reactie aantwoorden. Het vertonen van de door jou geplaatste foto’s en video’s (maximaal 1 minuut lang) is ook verbeterd. Polarsteps begint steeds meer het “Facebook” van de reiziger te worden. We zijn benieuwd welke verbeteringen er nog meer volgen. Wij staan er van te kijken dat er heel veel mensen (741) ons ook via Polarsteps volgen.
Ons huishoudboekje
Zoals na elke lange reis geven we jullie ook weer een overzicht van de afgelopen trip:
Aantal reisdagen
71 dagen
Aantal overnachtigingsplekken
42 plekken of campings
Kosten overnachtigingsplekken
€ 1242,50
Gemiddelde kosten overnachtigingsplek
€ 17,50 per nacht
Duurste overnachtigingsplek
€ 42,50 (Hvar)
We stonden 8 x op een gratis plek.
Kosten wassen en drogen
€ 43,00
Gereden kilometers:
6528 kilometers
Gefietst:
777 kilometer
Gelopen:
340 kilometer
We tankten diesel:
€ 826,29
We betaalden aan tol:
€ 90,80
Veerboten:
€ 187,40
Openbaar vervoer (incl. funiculair e.d.)
€ 114,30
Musea:
€ 285,00
Simkaarten:
€ 19,90
Sauna (Duitsland)
€ 57,60
In totaal gaven we uit:
€ 2814,60 *
* Dit is zonder onze dagelijkse boodschappen en zonder de vele kopjes koffie met “iets lekkers” er bij.
We bezochten 9 landen
We luisterden onderweg naar tientallen podcasts met als onze favorieten: Maarten van Rossem, De Publieke Tribune en Overleven van Human o.l.v. Coen Verbraak en Nooit Geweten van Teun Duynstee
Agnes las 17 boeken waarvan 4 luisterboeken met als tip de boeken van Elif Shafak
We kijken alleen “terug” via de iPad: Mes op Tafel, Twee voor twaalf en Arjan Lubach
We maken samen elke dag éé cryptogram om onze hersenen te blijven trainen
Bijn elke avond spelen we een spelletje voor het slapen gaan. Deze reis waren populair: Catan (kaartspel) en de verschillende varianten van Clever, Qwixx, Keer op Keer.
Jan las 7 boeken, schreef 18 blogs, schreef elke dag op Polarsteps en maakte (te) veel foto’s en filmpjes
Diversen:
Onze volgende reis
Onze volgende reis begint omstreeks 1 oktober 2025. We willen dan Italië verder ontdekken. We gaan bekijken of het haalbaar is om in het zuiden van Italië (met o.a. Sicilië) te overwinteren. We houden ook de optie open om eventueel met de boot over te steken naar Spanje via de eilanden Sardinië / Corsica.
Amalfi kust
Hoewel we pas een week terug zijn, is ook ons eerste reisje naar Nederland al weer gemaakt. we bezochten de (klein)kinderen in Oldemarkt en maakten een mooie fietstocht op de Veluwe. Tot oktober zullen er nog wel meer van zulke reisjes volgen in Nederland.
Tot ziens!
Tot slot willen we iedereen bedanken die met ons meereisde, iedereen die ons reacties stuurde en voor diegenen die vragen stelde… we hopen dat we alles beantwoordt hebben. Heb je nog vragen die je hier niet wilt stellen? Stuur ze dan naar camperoppad@gmail.com
Na twee dagen luieren in de zon op het eiland Pag bij Kolan (Terra Park Spiritos) steken we weer over naar het vasteland van Kroatië. We rijden de mooie kustweg tot aan Senj en verlaten dan de Adriatische kust op weg naar Slovenië.
Drie en half uur later komen we op onze overnachtingslocatie aan in Vinica (provincie Črnomelj) in Slovenië. Onze overnachtingsplek ligt net over de grens bij een houtzaagmolen aan de rivier de Kolpe onderaan de helling van een kasteel. We hebben de indruk dat er bij de houtzaagmolen niet zoveel hout meer wordt verwerkt. Er ligt nog maar weinig hout te drogen. De eigenaren zijn al een poosje druk in de weer om van het terrein van de molen een toeristische trekpleister te maken.
(Op de website even klikken op de foto’s)
De camperplaats ziet er al goed uit. Vlak bij de molen kun je zwemmen in de rivier en het terras is al klaar voor de toekomstige gasten. Wij vinden het een prima plek! We ontdekken ook dat er een handig weggetje (wel steil) langs het kasteel naar boven loopt om het dorp te bezoeken. Het kasteel is tegenwoordig in gebruik als hotel.
Žalec – Vbrje – Slovenië
4 juni 2025
Het is onze bedoeling om in Slovenië, Oostenrijk en Duitsland nog wat stops te maken voordat we naar huis gaan. Op de heenreis maakten we al een stop in Vbrje bij Žalec. Žalec ligt midden tussen de hopvelden. We maken er gebruik van dezelfde camperplek als de vorige keer. Op de heenreis was men nog druk bezig met de aanleg van de hopvelden. Er werden allemaal draden gespannen waar de hop langs omhoog kan groeien.
We maken na aankomst een fietsrit in de omgeving (langs o.a. de rivier de Savinja en door de hopvelden) en nu groeit de hop al meer dan twee meter hoog op de destijds gespannen draden. In Šempeter willen we nog een Romeinse Necropolis bezoeken maar bij aankomst blijkt dat we deze alleen kunnen bezoeken na het maken van een afspraak. Daarvoor is het nu te laat. De bierfontein in Žalec is nog wel open en we sluiten de middag af met de keuze van een aantal biertjes uit deze leuke fontein.
(Op de website even klikken op de foto’s)
’s Avonds krijgen we een aantal mailtjes waardoor we besluiten om wat sneller dan gepland naar huis te gaan. Op zich niets ernstigs maar er staan thuis een aantal zaken te gebeuren waar we graag bij willen zijn.
Übersee – Duitsland
5 juni 2025
Het plan is om vandaag een stop in Oostenrijk te maken om een fietstocht langs de Drau te maken. Echter… de beoogde camperplaats ligt zo hoog boven de Drau dat er met onze fiets niet tegenop te rijden is en het water komt er met bakken uit de lucht bij aankomst.
Daarom niet langer gewacht en gezocht en gelijk doorgereden naar Duitsland en we vonden na een lange file voor Salzburg een parkeerplaats bij een boerderij bij Übersee. De parkeerplaats ligt niet ver van de snelweg op doorrreis naar Oostenrijk en Kroatië. Het staat er al behoorlijk vol maar met de wetenschap dat het ook in Duitsland met Pinksteren overal erg druk is, besluiten we toch maar om hier te overnachten.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We maken ’s middags een wandeling naar het dorpje Übersee en doen er twee labcaches. Op zich is het dorpje niet echt interessant maar we willen ook een beetje bewegen na een hele dag in de auto. Na ons vertrek vanochtend uit Slovenië is het weer wel beduidend slechter geworden.Veel regen onderweg.
Douchen
Op de parkeerplek bij Übersee was er wel een mogelijkheid om te douchen. Maar zoals we deze reis verschillende keren hebben gemerkt, rijzen ook hier de kosten voor een warme douche de pan uit. Naast het parkeren van de camper (€ 24,00 per nacht) moeten we ook nog € 2,00 p.p. betalen voor 3 minuten douchen. Veel camperplekken rekenen een hoger bedrag voor het gebruik van douches of electriciteit. Hebben wij dus niet gedaan.
Wij zijn erg blij met onze omklapdouche in de camper waardoor we een prima douchegelegenheid aan boord hebben en dankzij onze twee zonnepanelen hebben we eigenlijk nooit gebrek aan elektrische stroom. Onze zonnepanelen leveren i.c.m. onze omvormer genoeg electriciteit om ook onze e-bikes op te laden.
Neuburg an der Donau – Duitsland
6 juni 2025
Als we de volgende dag aankomen in Neuburg an der Donau is het mooi weer. Het waait hard maar de temperatuur is prima. We boeken hier voor twee nachten. De camperplaats is niet echt druk bezet en ligt vlak bij het oude centrum van de stad.
Rondom de stad liggen een groot aantal labcaches langs de Donau. We maken een plan om vandaag de ene helft van de labcaches te fietsen en morgen de andere helft. Als we onderweg zijn, blijken de labcaches niet echt leuk. De vragen bestaan uit het invullen van de kilometeraanduidingen langs de Donau. Na tien keer gaat dat vervelen. We besluiten om ons plan te wijzigen en morgen alleen de labcaches in de “Altstadt” te doen.
Bad Schönborn – Duitsland
7 juni 2025
Helaas… ook dit plan laten we schieten. Het weer slaat in een rap tempo om en ’s nachts onweert het behoorlijk. Het slechte weer houdt ook de volgende dag aan. We blijven niet een tweede dag en rijden twee uur verder naar Bad Schönborn.
Bij deze camperplaats ligt een Thermarium (lees: sauna) dat bovendien grenst aan een groot zwembadcomplex. We kregen deze tip van Ria en Robbert die hier op de heenweg naar het zuiden ook al eens overnachtten (bedankt). Als we hier omstreeks 13:00 uur aankomen, blijven we de rest van de middag lekker lui in de sauna relaxen en eten een flamküche.
Delft – Nederland
8 juni 2025
Van Bad Schönborn naar huis (Delft) is dan niet ver meer. Op deze zondag rijden er geen vrachtwagens in Duitsland en de snelweg 61 mijdt de grote steden. We vertrekken na een prima nacht (lekker hoor zo’n saunaatje voordat je gaat slapen) om 7:35 uur en om 13:00 uur arriveren we in Delft.
En… als we dan alles weer uit de camper hebben gehaald… is het toch ook lekker om weer in je eigen huisje rond te lopen. Wat een groot huis hebben dan toch.na 10 weken in onze camper te hebben geleefd.
Is dit dan de laatste blog van deze reis? Nee! Je houdt van ons de traditionele terugblik nog tegoed met daarbij “ons huishoudboekje”. De terugblik komt gauw… eerst even opruimen en de was doen.
Van Trogir naar Primošten is het maar vijftig kilometer verder naar het Noorden. De camping waarop we overnachten is totaal anders dan we gewend zijn. Camping Horizont heeft maar twee terrassen en verder alle faciliteiten die je als camperaar nodig hebt. Er is echter één maar… het terras zelf is zo smal dat er alleen maar een camper kan passeren als wij onze luifel binnenhalen. Keren is eigenlijk geen optie al zegt de campingeigenaar dat het makkelijk kan.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Daarentegen is het uitzicht fantastisch en de camperplek ligt aan een goed aangelegd fietspad naar Primošten (7 km naar links en 2 km rechts naar de “Blue Lagoon”. Ook zijn er langs het fietspad en bij de camping allemaal plekjes waar je in zee kunt.
Wij gebruiken de rest van de dag om de “Blue Lagoon” te bezoeken en wachten nog even met de zee ingaan bij één van de vele andere trappetjes omdat het vandaag nogal waait. Al met al weer een prima “stranddag”.
Primošten
27 mei 2025
Vandaag rijden we over het fietspad naar Primošten. We passeren veel mooie plekjes om even te zwemmen. Via datzelfde fietspad passeren we ook twee grote campings aan zee voor we aankomen bij Primošten.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Vanaf de kustweg hadden we gisteren al een mooi uitzicht op het ommuurde stadje dat een klein schiereiland vult. Als we door de hoofdpoort binnenkomen, laten we ons weer leiden door een labcache om het schiereiland te verkennen. Primošten valt ons een beetje tegen, alleen het kerkje dat als middelpunt boven àlles uitsteekt, is wel leuk om te bekijken.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Hier en daar vind je wat oude huisjes tussen de nieuwe huizen. We eten nog een ijsje en gaan dan terug naar de camping. Hier lezen en zwemmen we nog tot de zon ondergaat.
Jezeera
28 mei 2025
Vanochtend willen we vertrekken naar Jezeera op het eiland Murter. Dat is best wel even spannend! We moeten achteruit rijdend langs drie andere campers ons terras verlaten en aan het eind keren om de camping te kunnen verlaten. Dat laatste valt niet mee omdat er een listig hoog randje in de bocht zit. Gelukkig loodst de eigenaar van de camping ons langs deze hindernis en rijden we zonder schade naar Jezera.
Bij Tisno rijden wij via een oude brug het eiland Murtur op en al gauw zijn we in het vissershaventje van Jezera. Net buiten het dorpje ligt de kleine maar mooie camping More. We worden hier fijn ontvangen door de jarige Lucia die ons zelf een mooi plekje wijst bij de olijfbomen. Als we ons hebben geÏnstalleerd, lopen we eerst even naar het dorpje voor een paar boodschappen en de rest van de middag zitten we aan het kleine strandje niet ver van de haven. We sluiten de dag af met een borrel bij John en Marga die hier even bijkomen totdat John weer een beetje is opgeknapt van een verkoudheid.
Murter
29 mei 2025
Na een nacht waarin we niet zoveel hebben geslapen vanwege de muggen (we telden er de volgende ochtend ruim dertig!!), gaan we vandaag er op de fiets op uit. Het eiland Murter ligt vlak voor de Kroatische kust bij Sibenik. Het eiland kent vier dorpjes: Tisno, Jezera, Betina en Murter. Het zijn kleine gezellige dorpjes waar men vroeger vooral van de visvangst leefde maar nu leeft men er vooral van het toerisme. Onze fietstocht van vandaag gaat langs alle hierboven genoemde dorpjes maar we rijden onderweg ook over grote “vakantiedorpen” die volstaan met campers.
(Op de website even klikken op de foto’s)
In Murter drinken we een kopje koffie en doen we een labcache. Agnes koopt nog een blouse en een jurkje en dan steken we door naar de andere kant van het eiland waar we een prachtig uitzicht hebben op de Kornati – eilanden. We hadden hier graag een boottocht willen maken langs deze eilanden maar de excursies worden alleen in het hoogseizoen aangeboden en dat is pas vanaf 1 juni.
(Op de website even kilkken op de foto’s)
De fietstocht terug is geen straf. We komen nog wel langs een klein scheepswerfje waar hard gewerkt wordt om wat oude boten op te kalefateren. Als we om drie uur weer op de camping zijn, gaan we nog gauw even naar het strand bij de camping in Jezera. We sluiten de dag af bij John en Marga. Marga heeft ons uitgenodigd om bij hun de komen eten. Nou… dat smaakte heerlijk!
Zadar
30 mei 2025
Vandaag rijden we onze camper opnieuw ongeveer vijftig kilometer verder naar het noorden. We hebben twee nachten geboekt bij Falkensteiner Camping Zadar. Het is een enorm luxe camping die werkelijk van alle gemakken is voorzien. Zo is er onder andere een groot zwembad en een sauna. De camping ligt ten noorden van Zadar op vier kilometer fietsen van het centrum aan het strand.
Door de camping van te voren te boeken, krijgen we een plek OP de camping. Camperaars die zich aanmelden bij de receptie krijgen een plek bij de slagboom achter de receptie. Dankzij het ACSI tarief staan we voor € 30 per nacht op een fantastische plek.We genieten nog dezelfde dag van de gemakken van de camping door gebruik te maken van het zwembad en de sauna. Aan zee is het vandaag nog een beetje fris door een vrij harde wind.
Zadar
31 mei 2025
Het is negen uur als we op onze fiets naar Zadar rijden. Na een klein kwartier komen we in het oude centrum aan. Onze eerste stop is een labcache bij de binnenhaven van het schiereiland waar Zadar op ligt. Hier vaart al heel lang een kleine sloep heen en weer met een veerman die mensen overzet van de ene kant (Brodarica genaamd) naar de oude stad. In 1651 werd bepaald dat het overzetten van mensen was voorbehouden aan “Barkajoli”. De Barkajoli doen dat tot op de dag van vandaag, al zijn het tegenwoordig vooral toeristen die zich voor € 2,00 laten overzetten tussen de enorme jachten en catamarans door.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Vlak bij het Romeinse forum midden in de stad, zetten we onze fietsen neer en wandelen we uitgebreid door de oude stad van Zadar, Het is niet de eerste keer dat we deze stad bezoeken maar toch zien we ook nu weer nieuwe plekjes in deze leuke stad. Dankzij de twee andere labcaches ontdekken we de vele hoogtepunten waaronder het zee-orgel, het forum, de oude gasverlichting, enz. Ook het straatje waar oude dames hun kantwerk en andere handwerkkunsten verkopen, is er nog steeds.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Op het plein voor het oudste park van Zadar wordt een volksdansfestival gehouden. Net als wij er zijn, vertonen de dames uit Bled (Slovenië) hun kunsten. Leuk om te zien en een kleurrijk gebeuren. We hebben niet gewacht op de klompendans…
Ook Zadar is tegenwoordig een gewilde stad voor bezoekende cruise-schepen. Toen wij er waren lag er een groot schip bij het zee-orgel. Zodra zo’n boot aanlegt en de passagiers het schip verlaten, neemt het aantal bezoekers in een stad enorm toe. Ook wij waren weer getuige van veel dames die zichzelf in allerlei poses vereeuwigden voor een oud gebouw. Dat levert soms ook wel komische plaatjes op.
Terug op de camping profiteren wij nog maar eens van het mooie weer en doen een rondje strand, zwembad en sauna. Heerlijk hoor.
Pag
1 en 2 juni 2025
Het laatste eiland langs de Kroatische kust dat we deze reis gaan bezoeken is Pag. Het eiland is erg bijzonder en als we het oprijden, valt het gelijk op. Op het hele eiland is niet of nauwelijks begroeiing en toch is het “kale” eiland erg populair onder vakantiegangers. Het kent veel zandstrandjes en kleine baaitjes waar het heerlijk toeven is.
(Op de website even klikken op de foto’s)
In eerste instantie willen we overnachten bij een schapenboerderij in het zuiden van Pag maar bij aankomst blijken er al twee campers te staan en de boer zelf is niet aanwezig om een alternatief plekje aan te wijzen. Hierdoor wijken wij uit naar een camping die wat verder op het eiland ligt bij Kolan. Op Park4Night stond vermeld dat de camping pas open zou zijn op 1 juni maar de receptie vertelde ons dat de camping al vanaf 10 mei open is. Voor ons wel fijn want hierdoor konden we (opnieuw met ACSI – korting) voor een habbekrats een mooi plekje aan het water krijgen.
(Op de website even klikken op de foto’s)
De plekken van Terra Park Spiritos hebben een bijzondere sfeer omdat de afscheidingen van de plekken gemaakt zijn door riet dat hier volop groeit. Het grootste deel van de middag maar ook de volgende dag hebben we hier heerlijk genoten van onze laatste eilanddagen in Kroatië. De camping beschikt over prima faciliteiten en ook een leuk restaurant (met lekker eten).
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het eiland zelf kent erg weinig begroeiing. Onder water groeit wel het één en ander (laatste foto). Op veel van de losse stenen groeit een leuk plantje: de Paraplu-alg. Na twee dagen zonnen op Pag, houden we morgen het eilandhoppen voor gezien. Morgen verlaten we Kroatië en gaan we verder omhoog naar Slovenië.
Tot ziens Kroatië
Terugkijkend op onze reis door Kroatië kunnen we spreken van een interessante reis door een land met twee gezichten. Het eerste deel van onze reis was echt nieuw voor ons. We reden door een voornamelijk agrarisch deel van Kroatië dat nog erg arm oogt. Misschien ook wel onbekend omdat er in het Noorden van Kroatië nog veel zichtbaar is van de onafhankelijkheidsoorlog. Men is op veel plaatsen bezig de schade van die tijd te herstellen. We vonden er relatief weinig campings of camperplekken maar werden overal gastvrij ontvangen. Men spreekt naast Kroatisch vrijwel overal Duits (vooral in het noorden) of Engels (meer in het zuiden of langs de kust). Voor ons waren er ook pareltjes: Rastoke, het niet afgemaakte monument Petrova Gora, het museum voor naïeve kunst in Hlebine en Vukovar (indrukwekkend is hier een beter woord).
Omdat we wat pech met het weer hadden in het begin zijn we doorgereisd naar de kust waar we niet alleen het mooie weer oppikten maar ook het andere Kroatië dat welvarend is (wordt) door de inkomsten van het toerisme dat hier en daar verstikkend kan zijn (Dubrovnik en Split). De eilanden zijn prachtig en als wij er reizen (het voorseizoen) heerlijk rustig. We hebben er genoten. Hoewel we het van te voren wisten, zijn we wel geschrokken van de dure prijzen van de overnachtingen.
Tijdens onze bezoeken aan Orebić, Trogir en Split maakten wij kennis met een vorm van a capella zang die in Kroatië “Klapa” wordt genoemd. Tijdens de regen in Split troffen wij een groep die in de restanten van het paleis van Diocletianus een lied ten gehore brachten voor de toeristen.
In ons laatste blog vergeten om het stukje over Klapa mee te nemen. Daarom maar in dit nagekomen bericht.
Volgens Wikipedia is Klapa:
Klapa -muziek is een vorm van traditionele a capella -zang met oorsprong in Dalmatië , Kroatië . [ 1 ] Het woord klapa vertaalt zich als “een groep vrienden” en vindt zijn oorsprong in kustkerkzang. [ 2 ] De motieven vieren over het algemeen liefde, wijn (druiven), land (vaderland) en de zee. De belangrijkste elementen van de muziek zijn harmonie en melodie, waarbij ritme zeer zelden erg belangrijk is. In 2008 riep het Kroatische Ministerie van Cultuur het uit tot Kroatisch Immaterieel Cultureel Erfgoed. [ 3 ] In 2012 werd klapa opgenomen in de UNESCO Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid
Het weer blijft ons toch nog weer parten spelen. Er staat voor vandaag veel regen op het programma. We gebruiken de regendag om een stuk verder te reizen.
We rijden al vroeg weg van de camping bij Jelsa. Dat gaat niet helemaal lekker. De bocht naar rechts vanaf de oprit is te schuin om de draai te maken. We zijn genoodzaakt om eerst naar links te rijden om te voorkomen dat we ons trapje eraf rijden en keren vervolgens 200 meter verderop. Drie kwartier later staan we in de eerste rij voor de veerboot van Stari Grad naar Split. De boot vertrekt stipt op tijd (11:30 uur) en bijna twee uur later rijden we de kade op. De aanlegsteiger in Split is midden in de stad en het duurt even voordat we Split achter ons laten.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We gaan overnachten op het eiland Čiovo dat vlak voor de kust ligt. Hier ligt bij het dorpje Okrug Gorni de camping Rozac waar we een aantal nachten willen overnachten. Van hieruit kunnen we op de fiets het stadje Trogir bezoeken en vanaf Trogir gaat een boot naar Split.
Op de camping zien we Marga en John weer die we in Slovenië ook al eens hebben ontmoet op de camperplek bij Ptuj. We drinken een drankje met elkaar en aan het eind van de dag zijn met elkaar uit eten gegaan bij een restaurantje in de buurt en we spreken af om morgen samen Trogir te gaan bekijken.
Trogir
22 mei 2025
Trogir is een klein vestingstadje dat op een klein eilandje ligt tussen het vaste land en het eiland Čiovo waar onze camping op ligt. Onze Polarsteps noemt het stadje Trau maar de Kroaten noemen het Trogir. Trogir is ooit gesticht door de Grieken maar kende vele overheersers waaronder Venetië en het maakte deel uit van het Oostenrijks – Hongaarse rijk. Trogir is nog steeds ommuurd. Wij zetten onze fietsen neer bij de Oostelijke Poort en maken een wandeling door het stadje met Marga en John.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het stadje is erg leuk en niet groot. Je bent er eigenlijk zo doorheen. Het plein bij de Sint-Laurentiuskerk trekt de meeste bezoekers en is inderdaad erg leuk om te bekijken. We moeten betalen om de kerk binnen te komen en besluiten dat we voor nu wel even genoeg kerken hebben bekeken. Ook langs de westkade is het erg druk. Veel toeristen die hier zo van de (wat kleinere) cruiseboten afstappen. Omdat Marga en John nieuwsgierig zijn hoe het met een labcache werkt, doen we vandaag twee van de drie labcaches die hier zijn. Ook hier verkennen we op die manier het grootste deel van Trogir. John wil liever niet te veel wandelen en we bewaren daarom de laatste labcache voor overmorgen. We sluiten ons uitstapje af met koffie en heerlijk gebak (Marga trakteert – mmm lekker hoor).’s Middags zitten we nog een poosje lui aan het strandje achter de camping aan de baai van Okrug Gorni. Je hebt daar een mooi uitzicht op Čiovo en zit er lekker uit de wind.
Split
23 mei 2025
Er staat vandaag opnieuw veel regen en zelfs ook onweer op de weerradar. Maar er zijn ook hier en daar “droge” buien. Tijdens zo’n opklaring fietsen we naar Trogir waar vlakbij de oude brug een bootdienst wordt onderhouden tussen Split en Trogir. Als we er aankomen, krijgen we te horen dat de boot vandaag niet vaart vanwege het slechte weer. We stappen weer op de fiets en rijden naar het busstation aan de andere kant van de oude brug. Hier kopen we een buskaartje (€ 4,00 p.p.) en rijden naar één uur naar Split. De laatste halte is het busstation in Split dat op vijf minuten lopen van het oude centrum ligt.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Ondanks de regen is het daar toch heel druk. Er ligt o.a. een groot cruiseschip in de haven waardoor er allerlei groepen een rondleiding krijgen. Het oude centrum wordt eigenlijk gevormd door de restanten van het paleis van Diocletianus (300 jaar na Chr). In het oude paleis zijn huizen, winkels, markten, paleizen en kerken gevestigd. Ook hier is weer een oude kathedraal te vinden waarvoor betaald moet worden. Er valt echter nog genoeg moois te zien zonder dat we hiervoor de kerk in hoeven. Split kent verder eigenlijk een beetje dezelfde geschiedenis als Trogir.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Vlak voordat er een geweldig noodweer losbarst, “vluchten” wij het museum “Split Fine Arts” in (€ 5,00 p.p.) . Het fraai gebouwde museum heeft een grote collectie met schilderijen en ook wat beeldhouwwerken. Terwijl het onweer over ons heen trekt, vermaken wij ons prima binnen.
(Op de website even op de foto’s klikken)
Na het zware onweer, klaart het op en maken wij onze stadswandeling af, bezoeken nog even de visveiling en lopen terug naar het busstation waar we de bus terug nemen. De terugreis gaat echter een stuk langzamer dan de heenreis. De bus komt gelijk vanaf het busstation in de file terecht. Het duurt ruim twee uur voordat de bus Split kan verlaten en gaat dan nog langs het vliegveld richting Trogir.
We lezen op onze Polarsteps dat Ria (oud-collega van OA) en Robbert bij ons op de camping staan. We volgen elkaar al een poosje via Polarsteps en het is bijna twintig jaar geleden dat we elkaar “live” hebben gesproken. Na de lange busreis sluiten we de dag goed af met een telefoontje naar de jarige kleinzoon Tobias en een borrel bij Ria en Robert. Leuk om elkaar weer eens te spreken en onze reiservaringen uit te wisselen.
Trogir
24 mei 2025
Vanndaag opnieuw een luie dag! We gaan nogmaals op het fietsje naar Trogir. Wandelen door de nu wat rustigere binnenstad en doen ook de laatste labcache. Deze laatste labcache brengt ons niet veel nieuws t.o.v. het vorige bezoek aan Trogir.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Wat wel heel leuk is dat als we over de lange markt van Trogir lopen, we voorbij een bijzondere brug komen. De hele brug is gemaakt van corten-staal en heeft een bijzondere vorm. Op de brug zijn zitjes in het ontwerp verwerkt en midden op de brug is een groot gat dat met touwen wordt overspannen zodat je er toch “overheen” kunt lopen. Bijzonder!
(Op de website even klikken op de foto’s)
De rest van de dag brengen we andermaal op het strandje achter bij de camping door. Dit keer gaat zelfs Jan het water in. Aan het eind van de dag eten we een gezamenlijk klaar germaakt diner bij de camper van Ria en Robbert en omdat de wind aanwakkert en het wat frisser wordt, sluiten we in hun camper de dag af met een kopje koffie. Ria en Robert gaan morgen verder met hun reis richting Bosnië en wij blijven nog een dagje.
Čiovo
25 mei 2025
De laatste dag op dit eilandje Čiovo worden we wat aktiever. We vinden via Wikiloc een fietsroute die naar het andere uiteinde van het eiland gaat. De eerste tien kilometers van de fietstocht zijn best pittig. We fietsen door het dorp Okrug Gorni de heuvel op naar de top van het eiland. We worden daar beloond met een prachtig uitzicht over het eiland, de baai en zee tot aan Split. Het is helder weer en we zien de cruisschepen aanleggen.
Op de terugweg drinken we een kopje koffie met wat lekkers en fietsen weer naar de camping waar we opnieuw onze tijd zoet brengen met luieren aan het strand en lekker een boek lezen. Morgen gaan we verder!
Vandaag maken we maar een korte reis. We rijden van de ene kant van het schiereiland (waar Prapratno ook op ligt) naar de andere kant en vinden een camping bij het haventje van Orebić.
We boeken voor drie nachten op camping Nevio. We staan op een schitterend plekje (nr. 7) en hebben vanuit onze camper een mooi uitzicht op Mljet en andere eilanden waaronder Korčula. De camping beschikt over werkelijk alle faciliteiten die je maar wenst en is erg schoon. De ligging is bovenaan een heuvel bij Orebić. Als we weer gesetteld zijn, gaan we op de fiets naar de veerhaven. We rijden over een Italiaans aandoende boulevard naar de plek waar de veerboot aankomt en informeren naar de tickets voor de boot naar Korčula. We willen morgen oversteken met de fiets. De tickets zijn niet duur: € 2,50 p.p. en € 2,50 per fiets.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Nu we toch hier zijn, doen we gelijk de twee labcaches die hier liggen. Een heerlijk ijsje aan de boulevard en deze dag is al weer voorbij.
Korčula
17 mei 2025
De veerboot vertrekt keurig op tijd. Ondanks dat we de eerste boot nemen, is het al aardig druk op de boot. Er is ook een behoorlijke groep fietsers aan boord.
Als we aan de overkant zijn (duurt ongeveer 15 minuten), fietsen we eerst langs het water naar het stadje Korčula zelf. Het oude deel dat ooit door de Venetianen is gebouwd, is helemaal ommuurd. Je komt via een oude poort de stad in en loopt de centrale straat in die de “as” vormt. Vanaf deze straat lopen er links en rechts straatjes via trappetjes naar de zijkanten aan het water toe.
In het midden bij het centrale plein valt vooral de klokkentoren op van de Sint Marcuskathedraal. Wij slaan de bezichtiging van de kerk over en wandelen, nu het nog rustig is, door de smalle straatjes. Natuurlijk lossen we al lopend ook de labcache op die ons onder andere langs het geboortehuis van Marco Polo voert. Tenminste… in Venetië beweert men dat Marco Polo daar is geboren. Op één van de stadsmuren drinken we een kopje koffie en eten we een stuk appeltaart met uitzicht op het water. Nu het steeds drukker wordt, pakken wij de fiets weer en rijden naar het verderop gelegen vissersdorpje Lumbarda. Hier eten we een hapje bij een restaurantje aan het water en gaan dan terug naar de veerboot.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We gaan op tijd terug omdat we vanavond onverwachts nog een “concert” gaan bezoeken. In de plaatselijke kerk in Orebić is er een optreden van allerlei lokale “a capella” groepen die in het kader van een schippersfestival iedereen welkom heten om mee te luisteren. We maken er een leuk optreden mee van allerlei koren en ook wat solisten. Het varieert van kinderkoren tot een paar koren die heel professioneel zang ten gehore brengen. Leuk om mee te maken.
Camping Nevio
18 mei 2025
Vandaag doen we niet zoveel. We “rommelen” wat rond de camper en lezen een boek. We brengen een deel van de middag door aan het strandje bij de camping en later liggen we nog even bij het zwembad en drinken daar een drankje. Bij de camper verdwijnt de zon rond een uur of vier omdat onze plek op de helling (terrascamping) achter de heuvelrug verdwijnt. Bij het zwembad is dan nog wel zon. Natuurlijk is Agnes degene die een duik neemt in het nog best wel koude water.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Agnes maakt ook nog een plannetje waar we de komende dagen naar toe gaan. We rijden morgen naar Drvenik waar we de veerboot naar Hvar gaan nemen. We hebben in het blog van Feikje Meeuwsen (Reis ernaartoe) leuke verhalen over het eiland gelezen en willen het nu zelf gaan bekijken.
Hvar – Jelsa
19 mei 2025
Als we ’s morgens onze Nederlandse buurtjes gedag hebben gezegd, vertrekken we mooi op tijd naar Drvenik. We hadden de afgelopen dagen op de camping vaak bezoek van Mauve (bijna vier jaar) die vaak even een gezellig kletspraatje kwam maken en aangaf dat ze het wel jammer vond dat we al weer verder trokken.
In Drvenik pakken we de veerboot. we kiezen voor Drvenik omdat de kosten van de overtocht hier maar een derde is van de overtocht vanuit Split. De overtocht duurt ook niet zo lang. Er is maar één nadeel aan deze overtocht. Nadat je bent aangekomen in Sućuraj ben je genoodzaakt om over een wel erg smalle weg verder te rijden. Op zich is het wel te doen maar als er een bus of vrachtwagen je tegemoet komt, wordt het wel echt “balanceren” op de rand van de weg waar meestal geen berm of vangrail is en de berghelling steil naar beneden gaat. Als bestuurder heb je dan wel het stuur in handen maar voor Agnes als bijrijder is het dan billenknijpen.
(Op de website even klikken op de foto’s)
De camping die we hebben gepland, blijkt nog gesloten te zijn dus wijken we uit naar camping Grebišće. De overnachtingsprijs van deze camping is voor ons wel even schrikken: ruim € 45,00 per nacht. De camperplaatsen liggen wel mooi aan het water maar voor alle voorzieningen (warm water, douches, toiletten, chemisch toilet lozen) moeten we de autoweg oversteken naar het hoofdgebouw 150 m de helling op. Dat vonden we wel jammer voor die prijs.
(Op de website even klikken op de foto’s)
De ligging van de camping is wel fijn aan het water op fietsafstand van verschillende dorpjes en later nog naar Stari Grad. Vanmiddag verkennen we alleen de dorpjes Jelsa en Vrboska. Deze dorpjes aan het water hebben een intieme haven waar het aan het eind van de middag wel vol ligt met grote catamarans die in deze contreien volop verhuurd worden (met bemanning en al). Als we ons eerste ijsje op hebben in Jelsa, fietsen we weer terug naar de camping.
Hvar – Stari Grad
20 mei 2025
Er lopen op het eiland een aantal fietsroutes. Vandaag rijden wij een deel van één van die routes. Vanaf onze camping fietsen we via Jelsa en Vrboska naar Stari Grad. Na Vrboska gaat de route over een hele oude weg. Je fietst over een vlakte waarbij het land er nog steeds bij ligt zoals het vierhonderd jaar voor Christus al werd bewerkt door de Grieken. Kleine vruchtbare lapjes grond die door muurtjes van losse stenen van elkaar worden gescheiden. Ook de paden tussen de landjes lopen over stenen muurtjes. Het landschap is tegenwoordig officieel UNESCO erfgoed (cultureel landschap). Het grootste deel van de centrale weg is geasfalteerd. Het asfalt wordt voor een stuk van drie kilometer onderbroken door gravel maar is prima te fietsen.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het eiland Hvar kent maar liefst zes keer een UNESCO erfgoed. Ook Stari Grad behoort hier toe. Het oude centrum grenst aan de oude vissershaven waar vandaag de dag ook veel zeilboten aanleggen. De veerhaven van Stari Grad ligt twee kilometer buiten het stadje.
Stari Grad is ook weer een Italiaans aandoend stadje met een klein oud centrum. Wij zetten onze fietsen bij het postkantoor op het plein bij het “paleisje” van Petar Hektorović (1487-1572). Deze Kroatische dichter en architect/geleerde ontwierp een zomerhuis dat nu als museum kan worden bekeken.
(Op de website even kilkken op de foto’s)
Wij vonden het zomerhuis “Tvrdalj” een heel intieme sfeer uitstralen met in het midden een opvallerde visvijver. Overal in het huis zijn latijnse spreuken aangebracht. Ook de bijbehorende tuin is leuk om door heen te wandelen.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het stadje zelf kent een aantal mooie pleintjes. Het pleintje bij de centraal gelegen kerk wordt gerestaureerd als we passeren. Dit in tegenstelling tot het wat hoger gelegen klooster waar sprake is van veel achterstallig onderhoud. In het museumpje bij het klooster zijn wel wat oudheden te bewonderen.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Na de stadswandeling fietsen we terug naar de camper over dezelfde route. In Jelsa maken we nog een stop omdat Agnes een kleine vergadering heeft via Teams. Als we niet reizen doet Agnes vrijwilligerswerk voor “Fietsmaatjes Delft” en omdat het bereik van ons internet in Jelsa de goede snelheid biedt, vergaderen we daar op een bankje bij het water. Voor mij een mooi excuus om nog weer eens een heerlijk ijsje te halen bij de haven. Terwijl Agnes vergadert op haar iPad, geniet ik van het schouwspel van alle catamarans die hier aanleggen. De rest van de avond zitten we nog wat bij de camper totdat het begint te miezeren. Het zal de hele nacht en ook de volgende dag regenen. Een mooie dag om naar onze volgende bestemming te reizen.
Een half uurtje naar het noorden bij het “drielandenpunt” (Kroatië – Servië – Hongarije) ligt Batina. Op de heuvel bij Batina met uitzicht over de Donau staat een groot gedenkteken. Op deze plaats brachten eind WO II de Russen met het Partizanenleger de Duitsers een beslissende slag toe. Hierbij vielen veel slachtoffers aan de kant van de Partizanen.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We rijden met de camper helemaal naar boven en parkeren onze bus naast het restaurant op de top van de heuvel niet ver van het gedenkteken. Als we daar heenlopen, staan er nog veel verse kransen die er gelegd zijn op 9 mei j.l. Op deze dag vieren de Kroaten de overwinning op de nazi’s (vergelijkbaar met onze bevrijdingsdag). Er liggen kransen van o.a. Azerbeidzjan, Israël, Kazachstan en Servië. Het monument zelf heeft een typisch communistische uitstraling zoals we ze twee jaar geleden ook hebben gezien in de landen rond de Oostzee.
Vukovar
Het monument in Vukovar heeft een totaal andere uitstraling. Hier is het monument de kapotgeschoten watertoren die een symbool is geworden van het verzet tegen het Joegoslavische volksleger nadat Kroatië zich onafhankelijk had verklaard in 1991. De slag om Vukovar is beroemd geworden omdat een zelfgeorganiseerd leger van Kroatische burgers de stad drie maanden wist te verdedigen tegen 40.000 zwaarbewapende Servische soldaten. Iedere nacht van deze veldslag klommen twee soldaten naar de top van de inmiddels zwaar beschoten beschadigde watertoren om daar de Kroatische vlag te planten. Op deze manier werd de moraal hoog gehouden. De stad viel uiteindelijk in handen van de Serviërs en werd pas aan het eind van de oorlog teruggegeven aan de Kroaten. In de kapotgeschoten watertoren is tegenwoordig een museum gehuisvest en op het terras bovenop de toren wappert nog elke dag de vlag.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Als we rondlopen in Vukovar is er al veel hersteld maar er zijn nog veel huizen met kogelgaten die herinneren aan de strijd die hier heeft gewoed. De muurschilderingen herinneren ons ook aan de vele burgers die hier door de Serviërs zijn vermoord.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Na ons bezoek aan de watertoren brengen we ook nog een kort bezoek aan het oorlogsmuseum in Vukovar. We vinden het enigszins tegenvallen omdat het weinig meer is dan een grote verzameling wapentuig.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Van Vukovar rijden we door naar onze overnachtingsplek bij Ranč Ramarin vlakbij Slavonski Brod. Hier besluiten we ook om de volgende dagen in twee grote “rukken” naar het zuiden te rijden van Kroatië omdat er opnieuw een periode van minder weer op komst is in dit deel van Kroatië.
Jajce
12 mei 2025
Bij Slavonski Brod gaan we de grens over naar Bosnië Herzegowina. De grensovergang kost ons ongeveer een kwartier. Bij de Kroatische douane wordt ons gevraagd om de paspoorten en de autopapieren. De Bosnische douane vraagt alleen om onze paspoorten. We verlaten voor twee dagen de Europese Unie.
Onze reis naar Jajce in Bosnië duurt ongeveer vijf uur. Op zich is de afstand niet erg groot maar de route brengt ons over kleine (zeer mooie) wegen. Vooral het laatste stuk naar Jajce is erg intensief. De weg door het rivierdal is erg smal en er komt ons veel zwaar vrachtverkeer tegemoet. De ruimte om elkaar te passeren is krap en vergt voortdurend aandacht. We zijn opnieuw blij dat we deze trip maken met onze (compacte) buscamper.
In Jajce overnachten we op de voor ons bekende camping bij de plaatselijke Jeugdherberg. Van hieruit is het niet ver naar de bekende watermolens bij Mlinčići.
Prapratno
13 en 14 mei 2025
We zijn vandaag vroeg wakker. We rijden al omstreeks 8:00 uur weg. De weg naar de Kroatische grens hebben we al eerder gereden maar dan de andere kant op. We passeren de Kravica – watervallen en Medjugorje (zie onze vlogs in 2022) in Bosnië en komen omstreeks 12:00 uur aan bij de Kroatische grens bij Mali Prolog. We passeren de grens zonder problemen en komen aan bij onze eindbestemming voor vandaag n.l. de camping bij Prapratno.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het zonnetje schijnt hier heerlijk en vandaag (13 mei) maar ook de volgende dag (14 mei) doen we niet veel meer dan wat lezen en luieren en in zee zwemmen (Agnes). Heerlijk om weer even de tijd te hebben om lekker lang in een boek te lezen en te niksen.
Ston
15 mei 2025
Als we wakker worden is het zwaar bewolkt maar de temperatuur blijft rond de 20 graden. Mooi fietsweer en we rijden naar het plaatsje Ston dat op ongeveer 7 kilometer fietsen ligt. We nemen zonder problemen de helling van 6 % om uit de baai te klimmen en na 300 meter fietsen we dan weer op een “gewone” weg naar Ston.
Ston is een leuk stadje dat aan het eind van een baai ligt en is vooral bekend om de kilometerslange muur uit de Middeleeuwen. Deze muur heeft als bijnaam “De Chinese muur van Europa” en loopt helemaal door tot Mali Ston (klein Ston) aan de andere kant van de heuvel en was ooit bedoeld om de zoutwinning bij Ston te beschermen tegen aanvallers. Ston is nu nog steeds bekend vanwege de zoutwinning maar ook door de oesterteelt en de wijnbouw.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het grote kasteel met z’n dikke muren ligt tussen het knusse stadje en de zoutvelden. In het stadje zijn de ooit Italiaanse invloeden nog zichtbaar. Wij drinken er een kopje koffie en eten er (op aanraden van de ober) een broodje bij van het naast het restaurant gelegen bakkertje. Na een piepklein regenbuitje fietsen we nog een stuk langs de baai en door de zoutpannen naar Broce waar we niet verder kunnen en om moeten keren naar Prapratno,
Hier ‘rommelen” we nog wat in de camper en maken nog een klein afscheidswandelingetje om de baai. Morgen reizen we weer verder.
De weerapps geven voor de komende dagen slecht weer op. We gaan kijken of we in ons reisschema wat “binnenshuis” kunnen doen. We rijden naar het plaatsje Kumrovec. Hier staat het geboortehuis van Tito.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Rond het geboortehuis heeft men het oude boerendorpje in stand gehouden en er een klein openluchtmuseum van gemaakt. Toen we bij de ingang kwamen, bleek het museum op maandag gesloten. Gelukkig was de ingang wel open en konden we ongestoord in het dorpje rondlopen en alles bekijken. En… we boffen, het is even droog tijdens ons bezoek.
Het geboortehuis van Tito is nog steeds populair. Zijn standbeeld bij de voordeur is bedolven onder de bloemstukken.
Ons volgende bezoekje (het museum over Neanderthalers in Krapina) gaat niet door omdat het ook gesloten is op maandag. We rijden door (de regen) naar Varaždin, een oude hoofdstad van Kroatië (1756 – 1766). Voordat we de stad gaan bekijken, zoeken we eerst een overnachtingsplek waar we met camper kunnen staan. Het is best lastig om in dit deel van Kroatië een geschikte camperplaats te vinden. We vinden een plekje aan de oever van de Drava.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het oude centrum van Varaždin is erg gezellig. Het heeft één van de oudste stadhuizen van Europa. Het stadje maakt een gezellige indruk met een leuk centrum. Het is vooral het kasteel dat aan de rand van het centrum ligt dat opvalt. Het kasteel zelf wordt gerenoveerd en we lopen een rondje over de aarden wal die er om heen ligt. Opnieuw treffen we het… het stopt even met regenen. Ook hier een museum (het Engelen Museum) dat op maandag dicht is. Als het weer begint te regenen, gaan we naar onze overnachtingsplek aan de Drava waar we nog gezellig in de camper de avond doorbrengen aan het snelstromende water van de rivier.
Čakovec – Hlebine
6 mei 2025
Als we opstaan, miezert het alweer. Na ons ontbijt rijden nog even langs de begraafplaats van Varaždin. We hebben gelezen dat een bijzondere begraafplaats zou moeten zijn. We vinden het een beetje tegenvallen. In het oude deel staan vooral hele grote coniferen die om de graven heen gesnoeid zijn.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Onze volgende stop is het stadje Čakovec. We rijden ruim een kwartier om een geschikte parkeerplaats te vinden in de buurt van het centrum. De vier parkeerplaatsen die we via Park4Night bezoeken, staan overvol. Waarschijnlijk omdat het bezoekuur is in het nabijgelegen ziekenhuis. Het lukt ons uiteindelijk toch om vlakbij het fort van Čakovec een mooie parkeerplaats te vinden. We drinken in het fort een kopje koffie met (ook traditioneel) gebak en verkennen het stadje. Het gebak valt enigszins tegen en het stadje ook. Het vakbondsgebouw daarentegen is de moeite van het bekijken waard.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Onze laatste stop van deze dag is een grote verrassing. In het dorpje Hlebine is een gallery met allemaal naïeve schilderkunst. Het blijkt dat Hlebine de bakermat is van de naïeve schilderkunst in Kroatië. Als we de mooie tentoonstelling bekijken, komen we er achter dat alle voorstellingen op glas zijn geschilderd!
(Op de website even klikken op de foto’s)
Op (de achterkant van) glas schilderen, vereist een speciale techniek. Alles wordt in spiegelbeeld geschilderd en ook de handtekening van de schilders wordt dus in spiegelbeeld op het glas gezet. Wij vinden de tentoonstelling prachtig. Ons feestje wordt helemaal compleet als de galleryhoudster ons verteld dat we vannacht gratis op de parkeerplaats naast het museum mogen staan. In het dorp wonen nog steeds een aantal bekende schilders van naïeve kunst. Als wij die willen bezoeken, treffen we ze niet thuis.
Ook het houtsnijwerk van Hlebine is bekend. Overal in het dorp staan houten beelden. De kruisgang achter de kerk is helemaal uit hout gesneden.
Koprivnica – Kozarevac
7 mei 2025
Van de galleryhoudster krijgen we de tip dat er in het nabijgelegen stadje Koprivnica ook een gallery is waar op dit moment een tentoonstelling is met naïeve schilderkunst. Voor ons een goede aanleiding om dit stadje ook nog te bekijken.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Nadat we in de galleria op het centrale plein opnieuw een mooie tentoonstelling hebben bezocht, doen we in het stadje nog weer een labcache langs een aantal oude gebouwen. Men is in dit stadje overal bezig om oude gebouwen te renoveren. Dat gaat soms wel heel ver…
(Op de website even klikken op de foto’s)
Na Koprivnica reizen we door naar Kozarevac. Agnes heeft hier een overnachtingsplek gevonden bij een wijnboer. We mogen hier gratis staan en tot onze verrassing krijgen we ook nog een welkomspakket met eigen verbouwde groenten en twee flessen wijn. Samen met Dorrit en Jos, een Nederlands stel dat hier ook overnacht, maken we met z’n vieren twee flessen (heerlijke wijn) soldaat.
(Op de website even kilkken op de foto’s)
Kopačevo
8 en 9 mei 2025
Van Kozarevac naar Kopačevo is één lange bijna rechte weg. Terwijl de regen gestaag blijft vallen, rijden wij naar een camping bij Kopačevo. De camping heeft warme douches en een wasmachine in de aanbieding. Als we omstreeks 13:00 uur aankomen, regent het nog steeds. We brengen de middag door in de camper en spelen een “groot” spel.
We hebben deze reis alle varianten van het kaartspel van Catan bij ons. We nemen vanmiddag voor de eerste keer de doos op tafel en spelen het basisspel om er weer even in te komen. Helaas… Agnes wint en de komende dagen wordt het droog en mooi weer dus een revanche zit er voorlopig niet in.
De volgende morgen is het droog! We doen ons eerste wasje en hangen die aan de waslijn. Vervolgens fietsen we naar het vlakbij gelegen natuurgebied Kopački Rit. Het natuurgebied vertoont grote overeenkomsten met onze Biesbosch.
(Op de website even kilkken op de foto’s)
Van het natuurpark vertrekken ook een aantal fietsroutes. We kiezen vandaag eerst voor de “Paprikaroute”. Overal in de buurt van Kopačevo worden paprika’s geteeld die vooral voor veel van de visgerechten worden gebruikt. Veel bewoners van Kopačevo werkten vroeger in de visserij. De fietstocht laat echter niet veel van de paprikateelt zien. Het is er waarschijnlijk nog te vroeg voor. We komen wel langs mooi natuurgebied. Eigenlijk is dit hele gebied een soort delta van de Donau die hier niet ver vandaan stroomt en waar de Drava op uit komt. Na de fietstocht zetten we de fietsen neer bij de hoofdingang van het natuurpark en lopen we over lange vlonderpaden naar de aanlegsteiger van de fluisterboten. Hier vandaan maken we een rondvaart van een uur door het watergebied. Er huizen hier 800 paren aalscholvers en 90 paren visarenden. De visarenden hebben we niet gezien maar wel veel reigers.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Bij terugkomst is de eerste was droog en hebben we ook nog tijd voor een tweede wasje. In de late avondzon droogt alles lekker snel.
Osijek
10 april 2025
Onze laatste dag in Kopačevo gebruiken we om een fietstocht te maken naar Osijek. Dit is één van de grotere steden van Kroatië. Om 9:00 uur zitten we al op de fiets. Hoewel het over gravelpaden gaat, is het een mooie tocht die ook weer door de rivierdelta gaat. Het fietspad komt uit bij de spoorbrug over de Drava. Iets verderop gebruiken wij de fietsbrug om in de oude binnenstad te komen.
(Op de werbsite even klikken op de foto’s)
Osijek is een stad van tegenstellingen. Het oude fort bij de Drava is er een levend bewijs van. Als je de ene poort neemt om het fort binnen te komen (met het bord Verboden in te rijden) kom je in het deel van het fort dat nog niet is opgeknapt. Kogelgaten in de muur met veel graffitti. Hier kun je gelijk al zien dat er in Osijek fel gevochten is in de Onafhankelijkheidsoorlog in 1992. Via de andere poort kom je op het al weer opgeknapte plein aan de andere kant van het fort.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Aan de hand van de stadswandeling uit het boek van Ingrid Vertessen en een labcache fietsen we door de hele stad heen. Op veel plekken is de oorlogsschade wel weer hersteld maar de kogelgaten zijn in veel gbouwen ook nog zichtbaar. Het centrum rond de Osijek Co-cathedral met z’n kleine trammetjes is erg gezellig. We drinken er een kopje koffie.
(Op de website even kilkken op de foto’s)
Het monument “Red fićo” is één van de bekendste monumenten uit Osijek. Het toont een T-55 tank die door een Fiat 600 (Fico) wordt overreden.
Dit beeld is gebaseerd op een echt gebeurd verhaal (zie het filmpje). Op het moment dat de tanks van het Joegoslavische volksleger de straten binnenrijden van Osijek (nadat Kroatië zich in 1991 onafhankelijk heeft verklaard), zet Branko Breškić zijn Fiatje voor de aanrollende tanks neer, stapt uit en loopt weg.
Men vermoedt dat hij is geïnspireerd door de man die op het Tienamen plein in Beijing in z’n eentje een rij tanks tegenhield. Branko Breškić is door zijn actie zo beroemd geworden dat men er later een monument aan heeft gewijd. Na een broodje aan de oever van de Drava, fietsen we weer terug naar de camping waar we nog lekker van het zonnetje genieten. Al met al weer een prima dag!
Over de kleine wegen van Ljubljana (Slovenië) naar Rastoke in Kroatië duurt ongeveer twee uur en vijfenvijftig minuten. Je rijdt over rustige kronkelweggetjes en we passeren zonder oponthoud de grens. Waarom beginnen in Rastoke? Ons avontuur in Kroatië begint daar omdat we in grote lijnen de route volgen die Ingrid Vertessen beschrijft in haar laatste reisboek: “Met de camper door Noord-Kroatië”.
Wij slaan de Plitvice meren over en starten in Rastoke. In het oude dorpje dat deel uit maakt van de stad Slunj vind je een minivariant van het grote Plitvice.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We zijn er op 1 mei en dan hebben veel mensen een vrije dag. Dat betekent dat het ook hier afgeladen vol is. De oude watermolentjes die draaiden op het water van de Slunjčica zijn vervangen door horecagelegenheden die langs de vele watervalletjes staan voordat het water in de Korana rivier terecht komt.
We drinken er een biertje en wandelen door de fantasy-tuin in het dorpje. We vonden het een mooi alternatief voor de Plitvice meren die we al eerder bezochten.
Petrova Gora – Karlovac – Samobor
2 mei 2025
Petrova Gora
Als eerste brengen we vandaag een bezoek aan een bijzondere plaats: Het Petrova Gora Monument. Het monument op de top van de Veliki Petrovac is gebouwd ter nagedachtenis aan de burgerslachtoffers en aan de partizanen die tijdens WO II vochten tegen het fascisme.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het ontwerp is bedacht door Vojin Bakic. De buitenkant van de constructie was af in 1981. Het gebouw is van gewapend beton en bekleed met roestvrijstalen platen, is 37 meter hoog en telt 12 verdiepingen. Vanaf het dakterras kijk je uit op Slovenië, Bosnië en Herzegowina en Zagreb. De grootste plannen voor dit enorme monument zijn nooit werkelijkheid geworden. In de jaren negentig raakte het monument, o.a. door de onafhankelijkheidsoorlog in verval. Vandalen en plaatselijke bewoners sloopten de roestvrijstalen platen er af waardoor het gebouw zijn huidige uiterlijk heeft gekregen. We vonden het gebouw imposant genoeg om er een ritje naar toe te maken en er wat foto’s en een filmpje te maken. Veel kijkplezier.
Karlovac
Onze volgende stop is het stadje Karlovac. Dit stadje is een oud vestingstadje waarvan de bastions zijn verdwenen maar nog wel zichtbaar zijn in de parken die nu op de oude bastions zijn ontstaan. We eten wat aan de oever van de Korana en bekijken de oude binnenstad. Er staat echter nog veel in de steigers en men is druk bezig om alles weer op te knappen na de gevechten tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Na een kort rondje stappen we weer op en gaan naar onze volgende overnachtingsplek. Dat gaat niet helemaal van een leien dakje dit keer. We gaan als eerste naar een plaats bij een wijnboer. Deze heeft echter niet veel tijd om goed uit te leggen wat onze overnachtingsplek is. We besluiten om door te rijden en kiezen uiteindelijk voor een kleine camping bij Samobor: Camp Vugec Plac. Het is een prima plek met veel luxe (o.a. een zwembad) voor een lage prijs. We boeken voor drie nachten.
Samobor
3 mei 2025
Het is warm vandaag. We stappen daarom al vroeg op de fiets. De campingeigenaar heeft fietsroutes liggen waarvan er eentje kiezen die ons wel aanspreekt. We fietsen route nr. 6 in de omgeving van Samobor. De route is goed aangegeven met blauwe bordjes en makkelijk te volgen.We komen onderweg door kleine dorpjes en wat wij heel leuk vonden… we fietsen voor het eerst door grote velden met kamille. We zien zelfs hoe de kamille wordt geoogst.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Een ander – en een beetje – spectaculair plaatje leverde de veerpont bij Skela Medsave op. Op een oude houten veerpont is het een komen en gaan van auto’s die hier de rivier de Sava oversteken.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Terug in Samobor drinken we koffie met een Kremšnita (traditioneel gebak van Samobor). Dit gebak lijkt ook veel op het traditionele gebak dat we aten bij Bled. We vermoeden dat er veel plekken zijn met traditioneel gebak… Ook leuk was dat we zittend op het terras de kerk aan de overkant zagen uitgaan. Een prachtig gezicht… heel veel kinderen en ouders op hun paasbest vanwege de eerste communie.
De middag hebben we op de camping doorgebracht, Agnes (hoe dapper) nam haar eerste duik en we hebben lekker in onze boeken zitten lezen.
Zagreb
4 mei 2025
Vandaag staat Zagreb op het programma. De bushalte is tegenover de ingang van ons campinkje. We zijn niet de enigen. Even later komt er nog een Nederlands stel aanlopen bij de bushalte. Het zijn Sybren en Jannie uit Genemuiden die hier ook met een camper staan. Bij het eindpunt van de bus stappen we uit en pakken daar gelijk tramlijn 11 naar het centrum waar we uitstappen bij de een groot plein grenzend aan de bloemenmarkt.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We lopen hier vandaan eerst naar de grote kathedraal (Crkva Marijinog uznesenja). Deze kathedraal torent hoog uit boven de oude stad… alleen momenteel staan beide torens dik in de steigers. De torens van deze eeuwenoude (1217) kathedraal worden gerestaureerd nadat tijdens de aardbeving van 2020 één van de torenspitsen afbrak.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Via een kapel in de Stenen Poort lopen we naar het Sint Markusplein. Ook hier wordt flink verbouwd en / of gerestaureerd. De Gric-tunnel loopt 350 meter onder de stad door en is destijds gebouwd ivm de bombardementen tijdens WO II. De constructie was pas klaar toen de oorlog was afgelopen. Om de tunnel een andere functie te geven is er niet van gekomen. Toen wij er vanmiddag doorheen liepen was er een kleine tentoonstelling van amateurkunst.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Hierna bezoeken we het museum van de verbroken relaties. Er zijn voorwerpen te zien die op één of andere manier een rol hebben gespeeld bij het verbreken van een relatie. Op zich een grappig gegeven. Het museum zelf is niet zo heel bijzonder. Vanaf het centrale plein waar we uitstapten met de tram, lopen we door een lang park naar het station en niet ver van het stationsgebouw ligt de botanische tuin van de universiteit. De tuin is aangelegd als een arboretum met overal naambordjes van de plantensoorten.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Na zeven kilometer wandelen in de warme stad vinden wij het genoeg en pakken vanaf het station de tram terug naar de bushalte waar we om 15:30 uur ook Sybren en Jannie weer treffen. Als we weer bij de camper zijn, nemen we nog even een plons in het zwembadje en sluiten we de middag af met een borreltje met Sybren en Jannie.
Vandaag de laatste dag met wisselvallig weer. Dan is het droog en dan miezert het weer. We rijden 15 minuten verder naar een camperplaats bij de sportvelden van Rogaška Slatina. Dit is het bekendste kuuroord van Slovenië. Ondanks het miezertje halen we toch de fietsen er af en verkennen het kuuroord aan de hand van drie labcaches.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We vinden het stadje niet zo heel bijzonder. Om het oudste hotel in het kuuroord vind je tegenwoordig een groot aantal hotels rondom een wandelgebied en dan heb je het leukste van het stadje wel gezien. Vraag je je af waarom er overal beelden staan van Pegasus? Dat komt omdat de legende verhaalt dat Pegasus hier het mineraalwater van Slatina ontdekte door met zijn hoef op de grond te slaan.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We rijden door (prachtig weggetje wederom) naar een camperplek aan de rand van een stuwmeer bij Malkovci. Het is een prachtige plek met goed verzorgde douches en alle andere faciliteiten. We blijven hier twee nachten omdat we morgen op de fiets naar Ptuj gaan. Tijdens een avondwandeling over de dijk langs het meer, ontdekken we dat er overal Japanse Duizendknoop in de berm staat. Deze exoot is erg moeilijk uit te roeien en verdringt alle andere planten. De wortels van deze plant zijn zo sterk dat ze door asfalt en beton heen groeien (de rand van het stuwmeer is van beton!!).
Ptuj
27 april 2025
(Op de website even klikken op de foto’s)
Zes kilometer van onze camperplek ligt het stadje Ptuj. Het stadje dateert al uit de tweede eeuw, toen nog Poetoviona geheten). Het kasteel ligt hoog boven de Drava en als je eenmaal boven bent, kijk je uit over de wijnvelden. Ptuj is vooral bekend van de wijnkelders (de grootste wijnkelder van Slovenië is in Ptuj) en van het Kurentovanje – carnaval. De oude maskers van dit carnaval zijn tentoongesteld in het kasteel en behoren tot het UNESCO – erfgoed.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Behalve de mooie carnavalsmaskers is ook het kasteel erg de moeite waard om te bekijken. Veel van de originele huisraad is bewaard gebleven in dit kasteel omdat de laatste bewoners vlak voor WO II het kasteel hals over kop moesten verlaten.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Ook het uitzicht vanaf het kasteel is prachtig. Je kijkt uit over de rivier, het meer en de rode daken van het stadje Ptuj. We hebben erg genoten van dit bezoek. Als we terugkomen op de camperplaats worden we voor een drankje uitgenodigd door Marga en John die ook met hun camper rondtrekken door Slovenië en Kroatië. Was gezellig!
(Op de website even klikken op de foto’s)
Žalec
28 april 2025
Van Ptuj rijden we naar Žalec. De rit naar deze plaats is weer prachtige. Omdat we ook in Slovenië de snelwegen mijden (scheelt bijna € 50,00 tol per week), rijden we over kleine wegen (die prima zijn) door rivierdalen. Het rustige tempo waarin we nu reizen, bevalt ons prima. We zijn ook blij dat we hier rondrijden in een buscamper omdat het op deze kleine wegen best lastig manoevreren is met een grotere camper.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Žalec is het middelpunt van een groot hopgebied. We parkeren de camper op alweer een mooie “camperstop” en halen de fietsen er af. Een half uur later rijden we door de hoplanden waar druk gewerkt wordt om de hopplantages klaar te maken voor de nieuwe hopplanten. Aan hoge palen worden draden gespannen waar vanaf dan ook weer draden naar beneden worden gespannen (arbeidsintensief klusje) zodat de hop er tegenop kan groeien. Omdat de hop nog niet overal groeit maar de draden al wel gespannen zijn, ontstaat er een merkwaardig “nevelig” effekt als je door de draden heen het landschap bekijkt.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Als de fietstocht het dorp Žalec bereikt, komen we langs de bekende “bierfontein” die midden op het plein staat in het dorp. Je koopt een bierpul (met een chip op de bodem) en dan kun je vervolgens zes verschillende biertjes proeven die met de hop uit de omgeving zijn gebrouwen. We leren hier dat de hopplant familie is van de cannabisplant. Het groene biertje (cannabisbier maar zonder de geestverruimende middelen die je bij ons in een coffeshop koopt) smaakt ons prima! Nadat we allebei een aantal biertjes hebben geproefd, maken we de fietstocht niet echt af maar fietsen terug naar de camper… Na een bierslaapje in de zon, wandelen we ’s avonds nog even door het natuurgebied achter de camperplek in Vbrj.
Velika Planina
29 april 2025
Bijna een week geleden stonden we hier ook. Even verkennen hoe we hiervandaan met de kabelbaan omhoog kunnen naar Velika Planina. Velika Planina is een soort van groene hoogvlakte waar vroeger alleen maar herders leefden met hun koeien en schapen. Vorige week was het slecht weer maar nu was het prima weer om boven te wandelen.
De “cablecar” naar boven vonden we wel een beetje spannend. De cabine werd zo volgepropt dat de deur met moeite gesloten kon worden. Met wat gepiep onderweg ging het erg steil omhoog. Vijf minuten later stapten we opgelucht naar buiten. Om helemaal boven te komen (1667 m), moesten we ook nog een stuk verder met een stoeltjeslift (6 personen). Dat was een verademing. Het was alsof de stilte van de bergen over je heen viel.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Eenmaal boven kun je kiezen uit een groot aantal wandelingen. De wandelingen verschillen door lengte en zwaarte (=hoogtemeters). Het is hierboven schitterend! Overal waar je kijkt, zie je de bergen waarvan veel met besneeuwde toppen. De paden zijn goed begaanbaar en overal staan (opvallende) wegwijzers.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Wij kiezen voor een wandeling van bijna 10 kilometer. De woningen van de herders staan hier en daar bij elkaar in de groene vlaktes en vormen op die manier kleine dorpjes. De vlaktes zelf zijn trouwens begroeid met allerlei bloemen. Vooral de paars bloeiende krokussen en de bloeiende!! hei vallen op!
(Op de website even klikken op de foto’s)
Als we na drie uur weer bij de kabelbaan terug zijn, zijn we toch behoorlijk moe. Na opnieuw een volle rit met de de “cablecar” (hij piepte nu minder) naar beneden, rijden we naar onze laatste overnachtingsplek in Ljubljana.
Ljubljana
30 april 2025
Vandaag niet echt een spannende dag. We maken er een “huishouddagje” van. Op deze prima camping doen we de was, ruimen de camper weer eens goed op en halen onze “zomer” – kleren te voorschijn. De wat dikkere kleren verdwijnen in het opruimvak onder ons bed. We maken de camper van binnen weer eens goed schoon (gaat snel hoor in zo’n buscamper… is niet zo groot) en lezen een goed boek.
Slovenië
Omdat we morgen Slovenië verlaten en de grens oversteken naar Kroatië is het misschien wel leuk om even stil te staan bij hoe we dit land hebben ervaren. Wij vinden het een land met schitterende natuur, het is schoon en opgeruimd. De mensen zijn erg vriendelijk en spreken goed Duits en Engels (we spraken verschilende Slovenen die de voorkeur gaven aan Engels). De wegen zijn goed en dan niet alleen de snel – maar ook de kleinere wegen. Wij hebben in dit land veel kilometers gefietst. Er zijn overal fietspaden en ondervonden ook erg vaak dat de automobilisten zeer beleefd zijn voor fietsers. De maand april is een goede tijd om van het land te genieten. De natuur krijgt een extra boost door de overal bloeiende bomen. Wij hebben genoten! We komen hier vast nog eens terug.
Slovenië is een prachtig land! Één van de mooiste plekjes is het meer van Bled. Het meer ligt tussen de bergen met in het midden een eilandje met daarop een kerk. Het Mariaeiland heeft daarom de bijnaam “kerkeiland” gekregen. Toeristen kunnen het eilandje bezoeken met een Pletna (overdekte gondel) en mogen voor € 5,00 drie keer de klok luiden (zorgt voor eeuwige trouw).
(Op de website even klikken op de foto’s)
Wij nemen niet de Pletna maar fietsen ’s morgens vroeg (lekker rustig) een rondje om het meer. Onderweg nemen we een kijkje bij Vila Bled (woonhuis Tito) dat tegenwoordig een hotel huisvest. Je mag binnen een kijkje nemen. Wij nemen ook een kijkje vanaf het uitzichtpunt Belvedère. Vanaf hier vang je in het uitzicht zowel het Maria – eiland als het Blejski Grad. Dit kasteel torent op een hoge rots boven het meer uit.
Meer van Bled met Maria – eiland en Blejski Grad
Als we terugkomen gaan de fietsen weer achter op de camper en rijden we naar Ljubljana, de hoofdstad van Slovenië. We overnachten op dezelfde camping waar we vorig jaar ook twee nachtjes hebben gestaan. Naar onze maatstaven best wel een kostbare camping maar wel eentje met prima voorzieningen en op fietsafstand van het centrum van de hoofdstad. We maken ’s avonds nog een kleine wandeling langs de Sava rivier die vlak achter de de camping loopt.
Ljubljana
23 april 2025
Toen we vorig jaar Ljubljana bezochten hadden we niet zoveel tijd. Vandaag gaan we de stad met een uitgebreid bezoek vereren. We doen dat dit keer met een heel speciale labcache. Normaal gesproken bestaat een labcache uit vijf punten waar je iets moet opzoeken en een vraag moet beantwoorden. Wij doen vandaag de labcache die speciaal door de geocaching-club van Ljubljana is gemaakt en deze brengt ons langs tien bijzondere plekken.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Als we de hele labcache hebben opgelost (en dus tien unieke plekken hebben bezocht) gaan wij nog naar het kasteel van de hoofdstad. Je kunt het kasteel bezoeken met een funiculair. Als we boven komen, vinden we het kasteel tegenvallen. Het is één groot commercieel pretpark geworden. We genieten even van het uitzicht en gaan terug naar onze fietsen die we achter hadden gelaten bij een terrasje in de binnenstad.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Op de terugweg naar de camping gaan we ook nog langs de grote moskee van Ljubljana. De moskee is gebouwd met geld uit Saoedie Arabië en kent een opvallende architectuur. We hebben we een beetje pech als we bij de moskee aankomen. Rondom de moskee is het één grote bouwput. De moskee is ook gesloten voor bezoek. Als we het terrein van de moskee oplopen om wat foto’s te maken, worden we door de beveiliging weggestuurd.
Domžale
24 april 2025
Het wordt vandaag wat wisselend weer dus besluiten we opnieuw ook het Arboretum Volčji Potok in Domžale te bezoeken. Vorig jaar waren we hier in de zomer (dank voor de tip, Ria) en we willen het nu wel eens bekijken in het voorjaar.
Als we het park binnenkomen begint het net flink te regenen. We gaan daarom eerst naar de overdekte orchideeën- en cactussenkas. Als het weer droog is lopen we via de rozentuin en de rodendendrons naar de oude kasteelruïne die op een heuvel boven het park ligt. Vanaf de uitkijktoren heb je een prachtig uitzicht over het hele park en omgeving.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Hierna gaan we naar de “kasteeltuin” waar ik een klein filmpje maak van de tuin van boven. Als laatste lopen we naar de “kinderhoek”. Er is een mooie grote speeltuin en er staan grote dinosaurussen waar je tussendoor kunt klimmen. We genieten weer volop van ons bezoek aan dit schitterende arboretum met al z’n planten en bloemen.
We rijden ook nog even naar de kabelbaan bij Kamnik waarmee we later deze week omhoog willen om op de hoogvlakte Velika Planina te wandelen. De eerste dagen is het echter te slecht weer om te wandelen. Dus hierover later meer.
Olimje
25 april 2025
We hebben gisteravond besloten om ons reisschema om te gooien. De komende dagen wordt het erg slecht weer met veel regen. We maken er daarom vandaag een reisdag van en rijden helemaal naar de andere kant van Slovenië met de bedoeling om volgende week met beter weer terug te keren naar Velika Planina.
Niet ver van de grens met Kroatië ligt een mooi klooster in het dorpje Olimje. Omdat we de snelwegen en grote wegen mijden (scheelt een hoop tol), rijden we weer over veel kleine wegen door rivierdalen (langs bijvoorbeeld de Sava) naar de Oostgrens. Zelfs met regen is Slovenië adembenemend!
(Op de website even klikken op de foto’s)
De kloosterkerk van Olimje is dat in zekere zin ook… als je tenminste van veel pracht en praal houdt. De kloosterkerk heeft een barokke uitstraling. Het klooster is echter ook bekend vanwege de kruidentuin. In de oude apotheek bij het klooster worden nu nog steeds allerlei kruiden verkocht die tegen allerlei kwalen zouden helpen.
Niet ver van Olimje is onze overnachtingsplek bij een bierbrouwerij. We mogen hier gratis overnachten als we eten in het restaurant. Het eten smaakt ons prima en we doen er ook een kleine bierproeverij. We hebben het hier al vaker gezien… we proeven vier keer één dl (verschillend) bier waarvan één (groen) biertje van de cannabisplant.
Na een heerlijk nacht ontbijten we rustig, verzorgen de camper (lozen en water innemen) en vertrekken richting Slovenië. We hoeven vandaag niet zo’n grote afstand af te leggen naar onze volgende overnachtingsplek. Na ongeveer negentig prachtige kilometers komen we aan op Kamp Rut in Slovenië. De camping ligt in het dal van de Soča net buiten het dorpje Kobarid.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Bij aankomst blijkt dat de camping eigenlijk nog niet geopend is. We spreken de eigenaar en hij geeft ons toestemming om gewoon een plekje te zoeken en we kunnen al van alle faciliteiten (inclusief warme douches) gebruik maken. Het komt er op neer dat we de komende drie dagen de hele camping voor ons zelf hebben en voor Sloveense begrippen krijgen we het voor een koopje (€ 15,00 per nacht).
(Op de website even klikken op de foto’s)
We installeren ons op een plekje met een mooi uitzicht op het dal en halen de fietsen van de camper. We fietsen naar de parkeerplaats bij Slap Kozjak (Slap = waterval). Op de weg naar de waterval is ook een labache met wat vragen die we moeten beantwoorden. Dat lukt ons echter niet omdat we geen bereik meer hebben op onze mobiele telefoons. We lopen natuurlijk wel door op het pad naar de waterval. Het pad zelf is niet moeilijk begaanbaar maar het motregentje aan het begin van de wandeling wordt wel steeds erger. De laatste meters naar de waterval haken we af omdat door de hevige regenval van de laatste dagen we voor het laatste stukje door water moeten waden dat boven onze wandelschoenen uitkomt.
We fietsen door de ondertussen pittige regenbui naar de camping terug en zetten daar de luifel uit zodat we alles onder de luifel te “drogen” kunnen hangen. Het waait gelukkig amper zodat de luifel blijft staan. Onze kleren drogen echter niet zo snel. Vochtige bedoening in de camper maar desondanks slapen we heerlijk!
Kobarid – Svino
19 april 2025
Het regent de hele nacht aardig door maar ’s ochtends rond een uur of 11:00 uur wordt het dan toch droog. We zetten alle deuren van de camper open en laten alles even lekker doortochten. We ventileren op deze manier de camper zo goed mogelijk om wat vocht van al die natte spullen kwijt te raken. We hebben een waslijntje onder de luifel gespannen en hangen daar wat broeken en handdoeken te drogen.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We fietsen naar het dorp om wat boodschapjes te doen. Er is in het hele dorp één grote winkel waar je levensmiddelen kunt kopen maar waar ze ook allerlei “ijzerwaren” e.d. verkopen. Het lukt ons zowaar om een thee-ei te kopen en een zeefje voor in de gootsteen. Deze “dringende” boodschappen stonden al een poosje op ons camperlijstje. We gingen eigenlijk voor een Sloveens SIM – kaartje maar daarvoor moesten we naar Tolmin.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Na een lunch op de camping maken we ’s middags een mooie wandeling. Vanaf de camping loopt een wandelroute die ons door een klein natuurgebiedje in het prachtige dal voert. Het is een rondwandeling die ons langs een waterval naar het nabijgelegen dorpje Svino brengt. Daar vandaan lopen we weer naar de camping waar we ons prima vermaken met een boek.
Kobarid – Tolmin Klamm
20 april 2025
We worden vanochtend wakker met een zonnetje. Voor het eerst zien we hoe mooi de camping in het dal ligt. We hebben vanaf onze plek een prachtig uitzicht. Op de bergen achter ons ligt zelfs nog wat sneeuw.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Vanaf Kobarid (over de Napoleo brug) langs de rivier de Soča fietsen we naar Tolmin waar we de bekende Tolmin Klamm (Klamm = kloof) willen wandelen. Vanaf Kobarid kiezen wij er voor om de linkeroever van de Soča te fietsen. Je komt dan door allerlei boerendorpjes en deze weg is veel rustiger dan de weg op de rechteroever. Omdat we op deze paasochtend al vroeg op pad zijn, is het helemaal rustig. We komen amper verkeer tegen en het rivierdal is prachtig om door heen te fietsen! Het water van de rivier de Soča is turquoise van kleur en enorm helder. Het zorgt er voor dat het frisgroene prachtig plaatjes oplevert.
De wandeling door de Tolmin Klamm is ook fantastisch. We mogen voor € 10,00 door de tourniquets (Ik krijg het senioren-tarief en Agnes mag er door voor het studententarief :)). De wandeling gaat over prima onderhouden paden en is een rondwandeling van twee kilometer lang. In de kloof komt de Zadlaška rivier uit in de Tolminka rivier. We lopen en klimmen in anderhalf uur (in een rustig tempo) door de schitterende kloof en genieten volop. Overal zijn mooie uitzichtpunten en bankjes om even uit te rusten.
Na de wandeling drinken we in het dorpje Tolmin een kopje koffie met wat lekkers er bij. Bij het benzinestation lukt het ons om een simkaart te kopen. We zijn al door onze data heen en willen wat extra GB bijkopen. We kopen een simkaart voor € 1,00 waarmee we de eerste zeven dagen gebruik kunnen maken van een aanbieding van 100 GB. (Bij de camper blijkt het eenvoudig om de simkaart van MOBI te activeren en in onze Wifi-router te gebruiken). Terug op de camping zitten we nog heerlijk in het zonnetje en lezen wat. Opnieuw een prima dagje!
Bled
21 april 2025
Één van de boekjes die we voor deze reis hadden geraadpleegd gaf aan dat we van Kobarid naar Bled een mooie autorit konden maken door twee grote rivierdalen van de Soča en over de pas bij Trenta. De autorit is inderdaad prachtig. Na elke bocht is er opnieuw een prachtig uitzicht over het dal.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We maken onderweg nog een korte stop om een mooie kloof te bekijken die vlak langs de weg loopt. Opnieuw practig helder water! De grote verrassing van deze autorit komt na Trenta als we over de Trentapas richting Bled willen rijden.
(Op de website even klikken op de foto’s)
De pas bestaat uit 50 haarspeldbochten die ons over 18 kilometer naar de andere kant van berg brengen. Na de eerste negen kilometer naar boven in de tweede versnelling, komen we tot boven de sneeuwgrens en dan gaat het weer negen kilometer naar beneden tot in het zonnige dal aan de andere kant van de berg. Al met al een prachtige autorit maar wel enerverend!
(Op de website even klikken op de foto’s)
In Bled vinden we niet ver van het beroemde meer een camperplek en maken we nog een korte wandeling langs de oevers. Terwijl wij genieten van een lekker ijsje op een bankje, genieten we ook van het flanerende publiek dat op deze tweede paasdag langs het meer loopt. De rest van de middag zijn we bij de camper. Morgen maken we een fietstocht om het meer.
De weerapp speelt op dit moment een belangrijke rol. In Bergamo gaat het regenen vandaag maar in Brescia blijft het droog. We pakken dus de trein naar Brescia. Voor € 20,00 nemen we twee retourtjes naar Brescia. Wel even zoeken waar de trein vertrekt… want de trein naar Brescia vertrekt van spoor 1B en dat is bijna een kwartier lopen vanaf het stationsgebouw.
De trein naar Brescia doet er een uur over en als we aankomen, is het bijna helemaal droog. We lopen als eerste naar het Piazza della Loggia waar vooral de Torre dell’Orologio opvalt met z’n astromische klok.
Hierna gaan we naar het Piazza del Duomo waar de nieuwe Dom de aandacht trekt maar de Duomo Vecchio vinden we veel interessanter om te bekijken omdat de vorm (rond) een opvallende uitzondering is ten opzichte van de andere kerken die we al hebben gezien.
Hier vandaan is het maar vijf minuten lopen naar het Capolitium waar we de Romeinse opgravingen van Brescia kunnen bekijken. Op het plein voor de Dom eten we nog een lekkere antipasto en een smaakvolle penne.
Op de terugweg naar het station komen we nog een rariteit tegen. Als we onder een poort doorlopen, hangt er opeens een grote neushoorn boven ons hoofd. Het kunstwerk “Il peso del tempo sospeso” stelt een een staat van zijn voor waarin je niet vooruit en niet achteruit gaat.
Bergamo
16 april 2025
Vandaag belooft de weerapp ons vele droge uren en zelfs een beetje zon in Bergamo. We gaan opnieuw de stad bekijken… Nu met wat mooier weer dan de eerste keer. We beginnen met een labcache niet ver van onze camperplek. Op ongeveer één kilometer afstand is in 2024 een groot modern winkelcentrum (Chorus Line) gebouwd met niet alleen winkels maar ook een grote ‘Arena’ waar sportwedstrijden en voorstellingen georganiseerd worden. We vinden het leuk om dit complex te bekijken vanwege o.a. de moderne architectuur.
Vanaf het terras met het uitzicht op de bergen in de omgeving blijkt ook dat we vlak bij het Cimiterio Monumentale di Bergamo zijn. We wandelen even kort over het gigantische kerkhof dat ons ook een beetje doet denken aan het kerkhof in Milaan. We zien heel opvallende grafmonumenten.
De bus en de funiculare brengt ons weer naar de Città Alta waar we lunchen en vervolgens nemen we nog een andere funiculare die naar het het kasteel hoog boven de stad gaat. Het blijkt dat we het kasteel zelf niet echt kunnen bezoeken. Wel de kasteeltuin en dus gaan we snel weer met de funiculare naar beneden. De bus en de tram brengen ons voor de regen weer bij de camper. Vanaf dat moment houdt het niet echt meer op met regenen. Zware buien komen komen over ons heen.
Agriturismo Fossa Mala
17 april 2025
Als we ’s morgens wakker worden, valt er nog steeds veel regen. We besluiten om een flink eind naar het Oosten te rijden om de ergste regenbuien achter ons te laten. Bij het verlaten van de camping rijden we ons nog even klem. We moeten de weg tegenover de camperplaats bijna 300 meter achteruit rijden omdat we met ons campertje de bocht niet kunnen maken.
Als eindpunt van onze reisdag hebben we Pordenone uitgezocht. Vlakbij deze plaats ligt het Agriturismo Fossa Mala. Vorig jaar zijn we lid geworden van Agricamper. Het lidmaatschap kost op dit moment € 39,90 voor een jaar. Hierdoor kunnen we in heel Italië gratis gebruik maken van agrarische bedrijven die gratis camperplaatsen aanbieden. Als je ergens overnacht, wordt er wel verwacht dat je iets van hun produkten koopt. Wij vinden dat een prima manier om op mooie en rustige plaatsen te kamperen.
Vlak voor het Agriturismo Fossa Mala lopen we nog een keertje vast. Google wijst ons een weggetje waar opeens een viaduct opduikt dat maar 2.20 meter hoog is. Onze buscamper van 2.65 meter hoog past hier niet onder door. We moeten opnieuw terug. Gelukkig vindt Google ook snel een alternatieve route.
We worden beloond met een prima plek! Als dan ook de zon nog gaat schijnen, kan onze dag niet meer stuk. Om de dag af te sluiten kopen we bij deze Agriturismo een lekkere prosecco!
De camping ligt op ruim 15 kilometer afstand van Turijn. Het is mogelijk om vanaf de camping een shuttlebus te nemen naar het openbaar vervoer dat je naar Turijn brengt. Wij kiezen er voor om op de fiets te gaan. Het is mooi weer en vanuit de camping zijn er goede fietsroutes aangegeven hoe we kunnen rijden (Google Maps en Komoot). Op de fiets naar Turijn is goed te doen. In de stad zelf is het goed opletten waar je fietst. De “fietspaden” zijn niet zo goed zichtbaar als bij ons in Nederland en bevinden zich dan eens links van de weg en dan weer rechts of ze houden opeens op en dan is er meestal een strook asfalt gereserveerd voor je. Maar de routes via Komoot bevallen prima.
We arriveren midden in de stad op het Piazzetta Reale. Hier staat het Koninklijk Paleis. Het is één van de grootste pleinen van de stad met mooie fonteinen. Wij gaan eerst op zoek naar het Filmmuseum (Mole Antonelliana). We hebben gehoord dat dit museum geweldig moet zijn. Helaas… er zijn voor vandaag geen kaartjes meer om met de Panoramalift naar boven te gaan. We bestellen kaarten via internet zodat we zaterdag wel omhoog kunnen.
Maar Turijn heeft nog meer in petto. We gaan naar een ander fantastisch museum dat niet ver is… het Museo Egizio. Het Egyptisch museum in Turijn is een museum met één van de grootste collecties met Egyptische kunst. Het museum is al in 1824 opgericht door koning Karel van Sardinië. De collectie bevat mummies, papyri en van alles dat te maken heeft met het oude Egypte. We kijken onze ogen uit. Nog niet eerder zagen we zoveel Egyptische kunst bij elkaar.
Als we na drie uur weer op de fiets stappen zit het hoofd helemaal vol met al dat moois. Ook bekruipt ons het gevoel dat al dat moois wellicht niet op de goede manier in dit museum terecht is gekomen. Is hier ook sprake van “roofkunst”? We weten het niet… Na het bezoek aan Museo Egizio fietsen we naar één van de vele mooie parken in Turijn. We eten een broodje in het park Valentino aan de rivier de Po. Na een fietstochtje langs de Po gaan we weer terug naar de camping.
Venaria Reale
11 april 2025
Vanaf 1675 liet Karel Emanuel II van Savoye een paleis bouwen in de heuvels ten noorden van Turijn als uitvalsbasis voor jachtpartijen. In de jaren er na werd het paleis steeds weer uitgebreid tot in de 18e eeuw. Hierna raakt het paleis in verval en werd het op een gegeven moment zelfs als kazerne gebruikt (tot 1978).
Vanaf 2007 wordt het paleis weer gerestaureerd en ook de tuinen zijn de moeite waard. Er is o.a. een grote moestuin. Volgens onze stappenteller lopen we vandaag ruim 9 kilometer door en over het paleizencomplex. Er zit ook een wandeling bij door het dorpje voor het paleis (labcache).
Het is niet zo ver fietsen als gisteren maar wel veel mooier. De fietstocht brengt ons door het Mandria Park. Het voormalige jachtterrein wordt nu beheerd als natuurpark. We zien op de terugweg door het park nog een vos de weg oversteken.
Mole Antoniellana – Turijn
12 april 2025
Opnieuw maken we de fietstocht naar Turijn. Het gaat nu sneller, we kennen de route en het is rustig op de vroege zaterdagochtend. Vandaag hebben we wel kaartjes voor het filmmuseum maar we bezoeken eerst de Dom van Turijn.
De Dom is vooral bekend vanwege de “Lijkwade van Turijn”. In deze doek zou het lichaam van Christus gewikkeld zijn. De vlekken op de doek lijken een lichaam van iemand weer te geven. Er is al jaren veel discussie over de lijkwade, wetenschappelijk onderzoek zou uitwijzen dat het niet het lichaam van Christus kan zijn maar er zijn ook deskundigen die dit onderzoek in twijfel trekken. Zolang deze twijfel blijft bestaan, zullen de mensen in de rij blijven staan om het doek te mogen bewonderen. Alleen… de laatste jaren is de lijkwade zelf niet meer te zien. Bezoekers moeten het doen met een digitale weergave en een lege tafel waar de lijkwade ooit heeft gelegen…
De volgende halte is de grote zaterdagmarkt. In de oude hallen worden grote hoeveelheden groenten, fruit en vlees(waren) te koop aan geboden. Het is er een drukte van belang. Schitterend om even door heen te lopen. Behalve etenswaren worden om de markthallen heen ook allerlei andere waren aangeboden. We zien o.a. veel Chinese stalletjes die hier hun goederen slijten zonder de importheffingen van meneer Trump. We drinken op de markt ook nog even een lekker kopje koffie (café Machiato) met een perentaartje. Mmmm!
Om 12:30 uur moeten we bij het filmmuseum “Mole Antoniellana” zijn. Als we aankomen, staan er al behoorlijke rijen voor de ingang. We mogen pas tien minuten voor tijd naar binnen. Eenmaal binnen moeten we eerst met de Panoramalift naar boven (zie filmpje). Na een korte reis door de koepel van het gebouw komen we bovenin het gebouw waar we kunnen genieten van het uitzicht over Turijn. Het uitzicht is minder spectaculair dan anders omdat het weer vandaag niet helemaal meewerkt. Het is bewolkt en grauw weer.
Eenmaal weer terug beneden, maken we een reis door de geschiedenis van de film. Alles is prachtig tentoongesteld en hier en daar zijn fragmenten te zien van beroemde films. Van de eerste bewegende beelden tot de laatste met AI gemaakte beelden. Alles is er te zien. Centraal in het museum (op een “rondweg” door de hal) staat een tentoonstelling met en over het werk van James Cameron, de maker van o.a. Avatar. We lopen bijna drie uur rond in dit schitterende museum. Het is half vier als we weer op de fiets stappen naar de camping waar we een uur later vermoeid maar voldaan een borreltje pakken.
Parco di Burcina
13 april 2025
Na vier nachten op Camping Belle Torino reizen we nu weer verder. We zullen de boer missen die ons elke ochtend om 7:30 uur ploegend, eggend of zaaiend met zijn tractor wakker maakte..
Alle weerapps voorspellen behoorlijk wat regen voor de komende week dus goed reisweer. We rijden weer wat naar het Noorden omdat we bovenlangs Milaan naar het Oosten willen. Na twee uur op rustige binnenweggetjes vinden we een mooie camperplaats bij het Parco di Burcina bij het plaatsje Pollone. Volg me op mijn reis ‘Naar de Balkan…’ via https://www.polarsteps.com/JanJaarsma/16291855-naar-de-balkan
We zien op de weerapp dat we hier vanmiddag precies tussen de buien door laveren. Het Parco di Burcina is een prachtig aangelegd park op een heuvel dat vanaf 1800 is aangelegd door Felice Piacenza. Behalve een groot aantal sequoia’s is één van de grote attracties van het park een vallei met rodendendrons. We maken vanmiddag een wandeling die over de heuvel naar naar boven slingert met overal schitterende uitzichtjes over de omgeving. Het is nog te vroeg voor bloeiende rodendendrons maar de bloesems van andere bomen maken dit meer dan goed.Na een wandeling van ruim twee uur komen we moe gewandeld weer bij de camper terug en genieten nog van een rustige avond. Het echte regenweer begint ’s avonds pas om 22:00 uur.
Bergamo
14 april 2025
Werklui die op onze camperplaats aan de slag gaan, zorgen er voor dat we al vroeg op zijn en (dit keer over de tolwegen) naar Bergamo rijden. We parkeren ons huisje op wielen op een camperplaats in de buitenwijken. Het is een echte stadscamperplaats met weinig ruimte om de camper maar wel heel centraal gelegen. De bus naar het centrum stopt voor de deur en achter de camperplaats stopt de tram die je naar het station brengt. ’s Middags gaan we met het trammetje naar het Centraal Station van Bergamo en lopen vandaar naar de Funiculare die ons naar boven brengt naar het oude centrum van de Città Alta. Bergamo kent een boven- en een benedenstad. De bovenstad ligt op 249 meter boven de zeespiegel en heeft de meeste oude monumenten.
We bezoeken als eerste het Piazza Vecchia. Het is het bekendstre plein van Bergamo met de Contarini fontein. Aan dit plein ligt het Palazzo della Ragione. Onder de overkapping vinden we een oude zonnewijzer met tekens van de dierenriem.
Achter het plein ligt de basiliek van Sant’Alessandro, de Colleonikapel, het baptisterium van Giovanni da Campione en de basiliek van Sant Maria Maggiori. Als we al deze godshuizen hebben bezocht, hebben we wel weer even genoeg kerken bekeken en wandelen verder door de straatjes naar boven.
We drinken daar een kopje thee / koffie en eten daarbij een Polenta e Osei, het bekendste taartje van Bergamo, waarna we met de bus en tram naar de camperplaats teruggaan.
Opnieuw een korte reisdag. Hoewel we niet zo hard opschieten als anders omdat we de grote tolwegen mijden, bevalt het ons prima. We rijden over mooie wegen weer zo’n twee en half uur verder. De weg naar Saint-André-sur-Vieux-Jonc loopt door een prachtig landschap dat vol met bloesemende bomen staat. Dat we zo nu nu en dan even moeten afremmen voor een dorpje vinden we niet erg.
De overnachtingsplek in Saint-André-sur-Vieux-Jonc is prachtig. In het kleine dorpje (1137 inwoners volgens wikipedia) ligt een groot sportcomplex met daarnaast vijf prachtig aangelegde camperplekken. ’s Avonds om een uur of acht wordt € 6,00 opgehaald door de “parkeerwachter” die ons verteld dat we bij een volgende keer ook rustig bij het sportveld mogen parkeren als de camperplaatsen vol zijn.
In het dorpje zelf valt niet veel te beleven. Het hoogtepunt in onze dorpswandeling is de enige geocache die het dorp rijk is. De geocache is op een klassieke wijze verstopt in een wegwijzer bij de ingang van het dorp.
Saint-André-sur-Vieux-Jonc – Hauterives
6 april 2025
Vandaag reizen we naar Hauterives. Hier ligt het paleis van “Facteur Cheval” oftewel postbode Cheval. De Franse postbode bouwt hier in zijn moestuin een “droompaleis”. Hij doet hier drie en dertig jaar over. In het begin wordt hij voor gek versleten maar later wordt zijn bouwwerk tot kunst verklaard. Op 76-jarige leeftijd is zijn paleis af (1912) en daarna besteedt hij ook nog eens acht jaar aan zijn eigen graftombe.
We brengen ’s middags een bezoek aan het paleis en zien dat om het “paleis” van deze postbode een hele toeristische industrie is ontstaan. Dat had hij zelf vast niet verwacht. Na het avondeten maken we nog een wandeling naar het kerkhof van Hauterives waar we de graftombe bewonderen. Geïnteresseerd in het uitgebreide verhaal van deze postbode? Klik dan hier voor de “guide de visite”,
Er zijn veel plekken waar mensen heel creatief zijn en hun eigen bouwwerken neerzetten zonder dat ze hiervoor enige architectonische opleiding hebben genoten of een studie voor beeldende kunsten hebben gevolgd. De afgelopen jaren hebben we in diverse Europese landen de werken van autodidactische kunstenaars bekeken. Zo bezochten we bijvoorbeeld in Winkel (NH) het “Nederlandse Kremlin”.
Hauterives – Saint Bonnet
7 april 2025
Een groot deel van de rit naar Saint Bonnet loopt over de N85. Een prachtige weg door de bergen die een historische route volgt. Ooit liep hier Napoleon met zijn troepen richting Parijs nadat hij zijn ballingschap op Elba was ontvlucht. Sinds 1932 heet de N85 daarom ook wel de “Route Napoleon”. De weg is prima met een camper te rijden en je treft onderweg voldoende camperplaatsen of campings waar je vaak van prachtige uitzichten kunt genieten.
Wij stoppen vandaag op een camperplaats bij het dorpje Saint Bonnet-en-Champsaur. We kijken hier uit op de Franse Alpen om ons heen. We lazen langs de weg dat Saint Bonnet een Village Étape is. Wij denken al jaren dat het een plaats is die wat te maken heeft met de Tour de France. Het blijkt echter om een dorp te gaan dat aan bepaalde normen moet voldoen van het Ministerie van Ecologische Transitie.
Screenshot
We verkennen het dorpje met een labcache die handelt over het leven de beroemde fotografe Vivian Maier. Overal in het dorpje staan informatieborden met haar foto’s. We komen dankzij de labcache er ook achter dat het dorpje een echte middeleeuwse kern heeft met leuke steegjes en poortjes. Het is onze laatste dag in Frankrijk. Morgen gaan we de Alpen over naar Italië.
Saint Bonnet – Chianocco
8 april 2025
Het is schitterend weer om de Alpen over te steken. We rijden van Saint Bonnet naar Chianocco. Dit plaatsje ligt in Italië op de weg naar Turijn. We passeren de Alpen via de pas bij Col de Montgenèvre. We kunnen de pas die op 1850 meter hoogte ligt zonder problemen passeren.
Op de col zelf komen we langs skipistes waar veel wintersportliefhebbers nog op de skilatten staan.
Vlakbij het dorpje Chianocco overnachten we op een mooie camperplaats. Omdat we al vroeg arriveren, hebben we ’s middags nog alle tijd voor een wandeling in de omgeving. We komen er achter dat er een historische wandeling loopt door en rond Chianocco. Via deze route komen we bij een grote kloof waar we naar boven kunnen lopen. Boven aangekomen (langs een kleine waterval) kunnen we er ook nog een geocache loggen.
Sacra di San Michele – Camping Bella Torino
9 april 2025
De afstand die we moeten afleggen om naar de Sacra di San Michele te rijden is niet groot maar de hoogtemeters tellen dubbel. Het klooster is gebouwd op een hoge rots die boven de vallei uittorent. Het weggetje is alleen tweerichtingsverkeer voor auto’s die niet breder zijn dan twee meter. Het lukt het ons om vrij dichtbij het klooster te raken met de camper en ook nog een parkeerplek te vinden van zeven meter lang.
Als we de abdij hebben bezichtigd, rijden we naar camping Bella Torino. De camping ligt op fietsafstand van Turijn. We zijn van plan om hier drie a vier nachtjes te blijven staan om het vele moois in Turijn te gaan bekijken. Het is een camping die van alle gemakken is voorzien zodat we ook even de tijd nemen om de was te doen.
In 1810 tekent Napoleon Bonaparte een keizerlijk decreet waarin wordt bepaald dat er tussen Bergen (Mons) en Charleroi een vaarweg wordt geopend om de Schelde en de Maas met elkaar te verbinden. Dit enorme project nam tientallen jaren in beslag en pas in 1917 was men klaar.
Wij staan met de camper naast één van de oude scheepsliften (niet meer in gebruik) aan de kade van het nieuwe kanaal dat de schepen naar de Schelde brengt met nieuwe moderne liften.
We rijden vandaag een fietstocht door de omgeving (met flink wat steile hellinkjes) en bezoeken de oude – en nieuwe scheepslift. De scheepsliften zijn nodig om de grote hoogteverschillen te overbruggen. Vooral de nieuwe scheepslift vlakbij Thieu takelt een enorme bak met water en de binnenvaartschepen omhoog.
Na de fietstocht is er nog genoeg tijd om heerlijk in het zonnetje in een boek te lezen. Het is tot zeven uur ’s avonds nog lekker om buiten te zitten. We genieten volop.
Chalons-en-Champagne
1 april 2025
Het reisdoel van vandaag is Chalons-en-Champagne. We gaan proberen om dit keer zonder tolwegen door Frankrijk te komen. Scheelt een hoop geld en we zien wat meer van de omgeving. Het eerste stuk nemen we de rondweg om Charleroi. We weten dat dit een slechte weg is en doen het daarom rustig aan. Onder Charleroi verbetert de weg aanzienlijk en in Frankrijk hebben we eigenlijk alleen nog goede N-wegen.
Het laatste stuk naar Chalons-en Champagne treffen we een prachtige weg: de D 987 en de D977. We passeren daarbij het oorlogsmonument van de slag bij de Marne. er is een groot ossuariumgebouwd ter nagedachtenis aan deze waarbij vele duizenden slachtoffers vielen in WOI.
Circusschool Chalons-en-Champagne
In Chalons overnachten we op de camping municipal waar het ons opvalt dat er al veel mensen met een camper onderweg zijn. ’s Middags rijden we nog even de stad in. Die valt ons een beetje tegen. De labcache die we doen in het centrum blijkt te gaan over één van de slachtoffers van de terroristische aanslag op het hoofdkantoor van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo. Nadat we deze labcache hebben gedaan, ontmoeten we nog een studente van de circusschool in Chalons-en-Champagne. Ze vertelde ons dat de stad hier ook erg om bekend staat. Op weg terug naar de camping passeren we het monumentale gebouw van de circusschool.
l’ Épine
2 april 2025
Na een heldere nacht was het erg fris vanochtend. We staan laat op en rommelen wat in de camper totdat het buiten wat warmer wordt. De weersverwachting is prima, het wordt 17 graden. We gaan opnieuw een fietstocht maken. Ditmaal naar l’ Épine. Dit dorpje ligt niet ver van Chalons-en-Champagne en is bekend vanwege de grote basiliek die daar staat. Eens was l’ Epine een bedevaartsplaats omdat herders er in een brandende doornstruik (Épine betekent doorn) een beeld van de maagd Maria met kind hebben ontdekt. Dankzij de giften van de pelgrims kon er in de 15e en 16e eeuw een grote basiliek worden gebouwd.
We volgen een route van Wikiloc naar het dorpje. De rit valt niet mee. We fietsen dwars door de uitgestrekte koolzaadvelden over gravelweggetjes met een fikse tegenwind. Nergers beschutting. De kerk is de moeite waard om te bezichtigen en gebouwd in een gotische bouwstijl. Binnen proberen we een labcache op te lossen maar die is echt lastig en het lukt ons om slechts drie van de vijf vragen te beantwoorden.
Terug hebben we de zon op de neus, de wind in de rug en een mooi asfaltweggetje. We zijn hierdoor snel weer op de camping. We doen al vast een deel van de verzorging (water bijvullen) zodat we morgen op tijd verder kunnen rijden. De komende dagen zijn we van plan vrij te staan, dan is het fijn om genoeg water aan boord te hebben. Lekker in het zonnetje een boek lezen en ’s avonds nog samen een spelletje spelen, maakt de dag compleet!
Gray
3 april 2025
Vandaag is weer een reisdag. Dwars door de vele koolzaadvelden rijden we naar Gray op de hoogte van Dijon. Het plaatsje ligt aan de Saône en we vinden daar een mooie overnachtingsplek op een gratis camperplaats aan La Voie Bleu. Het is een fietsroute die van Luxemburg tot aan Dijon loopt. Wij gaan er morgen een stukje van fietsen.
Vanmiddag verkennen we al even het dorpje en drinken in een korte broek(!!) ons eerste biertje op een terras aan de Saône.
La Voie Bleu
4 april 2025
Opnieuw een dag met prachtig weer. Een stralend zonnetje met lekkere temperaturen. Wat wil een mens nog meer. We fietsen vandaag langs de Saône naar het noord-oosten. In het begin nog met een vest aan maar dat gaat al gauw uit en we rijden gewoon in een t-shirtje verder. Heerlijk.
Het fietspad van La Voie Blue loopt langs de oever van de Saône maar hier en daar is de rivier ook beter bevaarbaar gemaakt door bochten af te snijden met kleine kanaaltjes. Sluizen en soms een stuw houden de rivier enigszins bevaarbaar al zien we vandaag geen enkele keer een boot varen.
Onderweg pikken we de nodige geocaches op. Op vaste afstanden hebben geocachers de kleine doosjes verstopt. Soms even zoeken maar meestal snel gevonden, noteren we vandaag zeven keer onze naam op een logrol. Het landschap is hier prachtig en we komen maar weinig verkeer tegen op de landweggetjes.
Vijf kilometer voor het einde van de tocht hebben we pech. Een bandje van Jan’s rugzak komt in het tandwiel van de derailleur vast te zitten zodat gewoon verder fietsen niet lukt. Trappen lukt niet meer zodat Agnes me de laatste kilometers naar de camper trekt. Hier moet het achterwiel er uit om de schade te herstellen. Even zweten maar inmiddels is alles weer in orde.
