Was het gisteren nog een dag met regen en sneeuw, vandaag hebben we een dag met prachtig weer om Pompeï te bezoeken. Om 9:00 uur staan we klaar bij de ingang. Naseizoen… dus geen lange rijen voor de kassa. We kopen een kaartje, krijgen een landkaart van het terrein en proberen voor onszelf een route te bedenken die ons door Pompeï moet leiden.
Pompeï (dat al bestaat van de zesde eeuw voor Chr.) is de best bewaarde Romeinse stad (met ooit zo’n 20.000 inwoners) doordat de vulkaanuitbarsting de hele stad met as bedekte. Al aan het eind van de 16e eeuw werden de eerste overblijfselen ontdekt. Sinds de 18e eeuw worden opgravingen verricht. De stad trekt jaarlijks zo’n 2,5 miljoen bezoekers. Er zijn inmiddels maatregelen genomen om de toeristenstroom tot 20.000 per dag te beperken.
Op dat moment wordt heel erg duidelijk hoe groot het archeologisch terrein van Pompeï is. Vantevoren hadden we ons wel enigszins voorbereid maar dat het zo’n enorme oppervlakte zou zijn, hebben we ons niet gerealiseerd.
Al op de lagere school heb ik de verhalen gehoord en gelezen over de uitbarsting van de Vesuvius die op 24 oktober 79 heel Pompeï onder een dikke laag as en steen bedekte. Dat de stad zo groot was, werd me gisteren voor het eerst duidelijk toen we bij de kazernes van de gladiatoren het opgravingsterrein opkwamen.
Nadat we daar ook de twee theaters hebben bekeken, lopen we de Via dell’Abbondanza op richting het Amfitheater. Deze weg heeft aan weerszijden een verhoogde “stoep” waarover het makkelijk lopen is. In lagere wegdek liggen op regelmatige afstand verhoogde stapstenen waarover je met droge / schone voeten de overkant kunt halen. De afstand tussen de stenen is ruim genoeg om karren door te laten.
Aan deze weg staan allerlei panden. We bekijken panden van wijnboeren, bakkers en “snackbarren” maar ook een aantal prachtige huizen met mooie mozaïeken en fresco’s. Er zijn huizen met diepe en mooi ingerichte tuinen, badkamers en meer. We hoeven er weinig moeite voor te doen om ons voor te stellen hoe het leven hier vroeger geweest moet zijn. We wanen ons echt in een Romeinse stad uit die tijd.
Wat een ontzetting moet dat geweest zijn toen dat leven door de uitbarsting van de vulkaan zo abrupt tot een halt kwam. In het Palestra Grande tegenover het amfitheater is een tentoonstelling ingericht waar we ook enkele versteende slachtoffers bekijken. Je leest aan de gelaatsuitdrukking van de slachtoffers (zo snel is het gegaan) de verschrikking af.
Het amfitheater zelf is groot. Het bood ooit plaats aan ongeveer 20.000 toeschouwers. Tegenover de uitgang van het amfitheater werd wijn verkocht. Vanaf deze plek heb je een mooi uitzicht over de wijnvelden tot aan de Vesuvius.
Op de website even klikken op de foto’s
We lopen de Via dell’Abbondanza helemaal terug naar het Forum. Onderweg bezoeken we nog het badhuis en een bordeel. Bij het Forum eten we een boterham (belaagd door een Felix Domestica di Pompeï).
We sluiten ons bezoek aan Pompeï af met een bezoek aan twee grote Romeinse villa’s die iets buiten de stadsmuren liggen. Villa dei Misteri is erg mooi met z’n kleurige muurschilderingen.
Pompeï – Modena
24 november 2025
Vandaag gaan we al vroeg weg (7:00 uur) en rijden een groot stuk richting het noorden. Het is vrijwel de hele dag slecht weer. Wel was het fijn dat we vanuit Pompeï snel en makkelijk de snelweg op konden rijden.Het eerste stuk als we rond Napels rijden, is het erg druk. Verder op werd het relaxter rijden met een mooie weg. Omstreeks 15:30 uur arriveren we bij de camperclub Mutina bij Modena.
Zij hebben daar werkelijk een schitterend ingerichte camperplek. Aan alles is gedacht! Zie onze Polarsteps voor meer info!
Modena – Efringen-Kirchen
25 november 2025
Vandaag opnieuw een grote rit. Ook nu rijden we weer vroeg weg. De camperplek is ook hier vlakbij de snelweg. We vermaken ons tijdens deze lange rit (drie kwartier langer dan nodig ivm de file voor Milaan) door te luisteren naar allerlei interessante podcasts. Heerlijk vermaak als je lange stukken gaat rijden, voor je het weet ben je weer een uur verder.
De route tot aan de Gotthardtunnel hebben we prachtig weer. We genieten van de besneeuwde bergtoppen om ons heen. Prachtig rijden! Na de tunnel is het mooie weer op. We rijden door tot Efringen-Kirchen in Zuid Duitsland (vlak boven Basel). We parkeren onze bus op de parkeerplaats bij weingut Huck waar we ’s avond ook nog een paar flesjes wijn meenemen voor thuis.
Delft
26 november 2025
Vanuit Zuid-Duitsland naar Delft is een flink stuk rijden maar als het paard de stal ruikt… We vertrekken weer om 7:00 uur en rijden over de 5 en de 61 door Duitsland naar Nederland. Ook nu weer vrijwel de hele weg wisselvallig weer met veel regen. Bij Venlo komen we Nederland binnen en… vanaf dat moment schijnt de zon!
Om 16:00 uur komen we aan in Delft en parkeren we de bus voor de flat. Toch wel moe van het lange stuk rijden, nemen we het hoognodige mee naar binnen. De rest komt morgen wel (de bus is inmiddels leeg – 27 november).
Vragen…
Een flink aantal van onze volgers verwonderden zich over het feit dat we na twee maanden al weer naar huis gingen. We hadden toch gezegd dat we drie maanden weg zouden gaan? We zouden ook nog naar Sardinië? Waarom dan toch nu al weer thuis? Is er iets gebeurd?
Nee. We hebben werkelijk enorm genoten van deze reis. Het is één van de mooiste reizen geweest die we tot nu hebben gemaakt. Veel mooie cultuur, geschiedenis en kunst. Ook een reis met leuke ontmoetingen onderweg. Daar houden we van. Ook het weer was de eerste zes weken fantastisch. Continu temperaturen rond de twintig graden, heerlijk weer om lekker in je t-shirtje buiten te lopen, niet te heet!
Toch eerder terug? Ja. We hadden weliswaar drie maanden de tijd maar eenmaal op het vaste land werd het weer minder. Het werd kouder en natter (!). We raakten ook verzadigd door al het moois! Weer een bijzondere kerk, weer een prachtig stadje. We realiseerden ons dat we sommige dingen te vanzelfsprekend gingen vinden. Wat ook een rol speelt om sneller naar huis terug te keren was het gemis aan onze kinderen en vooral de kleinkinderen. We kregen allebei last van heimwee naar het kleine grut. Toen we dan ook nog berichten kregen (en dat zelf ook meemaakten in de Apennijnen) dat het sneeuwt op Sardinië, is het besluit snel genomen. We gaan terug. We bewaren Sardinië voor een volgende reis.
Wanneer is jullie volgende reis?
We kregen ook vragen wanneer we weer op reis gaan. Op dit moment weten we dat nog niet. We wonen in een flatgebouw dat verduurzaamd gaat worden. Zodra de planning van de verduurzaming duidelijk is, plannen we ook weer onze reizen..
Wel staat er een reis op het programma naar Ierland, Wales en Schotland. Ook een reis naar Sardinië en Corsica staat op ons verlanglijstje. Zo kunnen we nog wel even doorgaan… We gaan het zien. Als de reisplannen definitieve vormen gaan aannemen, laten we het weten.
Bedankt!
We willen iedereen bedanken die weer met ons mee is gereisd. Bedankt voor alle tips, opmerkingen en reacties. Tot een volgende reis!
Is dit de laatste blog van deze reis? Nee, jullie houden nog één blog te goed. Hierin vind je in ieder geval ons inmiddels traditionele “huishoudboekje”.
Vandaag een dag met veel bewolking. Het historische centrum van Gallipoli ligt op drie kilometer fietsen van de camping. Het ligt op een schiereiland voor de kust en over een smalle toegangsweg fiets je het stadje binnen over de “ringweg” langs het water van de Ionische Zee. De toegangsweg wordt beschermd door het Castello di Gallipoli.
Gallipoli
Om het hele stadje heen vind je havens met pleziervaartuigen maar vlakbij het Castello liggen ook de vissersboten die je door de week aan het eind van de middag over zee ziet terugkeren.
Op de website even klikken op de foto’s
Een van de bekendste strandjes bij Gallipoli is het Spiaggia della Purità. Bijzonder omdat het beschermd wordt door een havenhoofd en de stadsmuur en hierdoor als het ware omsloten wordt.
Op de website even klikken op de foto’s
Het stadje zelf vinden we niet heel bijzonder. We raken een beetje verwend, denken we. De Duomo in het midden van de stad valt op omdat de rijk versierde gevel alleen valt te zien vanuit een smal straatje. Van binnen is de kerk bijna helemaal met schilderijen bedekt.
Op de website even klikken op de foto’s
Terug op de camping maken we lekker gebruik van de goede douches en gaan we “uit eten” bij het restaurant van de camping.
Langs de kust naar Otranto
17 november 2025
Vandaag maken een rondrit langs de kust van Gallipoli naar Otranto. Op verschillende plekken stappen we even uit als we iets interessants zien.
Het eerste uitstapje maken we bij Ex Colonia Scarciglia a Santa Maria di Leuca. Onder de vuurtoren die op het zuidelijkste punt van Puglia staat, is ooit een sanatorium voor TBC patiënten gebouwd in opdracht van Mussolini. Het oude gebouw staat boven de Cazzafri-grotten waar je o.a. kunt duiken.
Op de website even klikken op de foto’s
Wij nemen op de bouwval van het sanatorium een kijkje en rijden dan met de camper naar boven bij de vuurtoren. Daar blijkt ook een klooster te zijn: het Santuario di Santa Maria de Finibus Terrae. Het heiligdom staat er al vanaf de vroege dagen van het Christendom. Ooit zou hier Petrus aan land zijn gekomen op weg naar Rome. We vermoeden dat het een plek is die ook door pelgrims wordt bezocht omdat er veel wandelaars met bepakking de kerk bezoeken.
Op de website even klikken op de foto’s
Van het zuidelijkste punt van Puglia rijden we naar het oostelijkste punt van heel Italië. Het wordt ook wel Punta Palascia of Capo d’Otranto genoemd. De vuurtoren die er staat is in eerste instantie niet zichtbaar maar als je het pad naar beneden afloopt, komt hij tevoorschijn. Het museumpje bij de vuurtoren is tijdelijk gesloten. Boven de vuurtoren bevindt zich een militaire installatie.
Op de website even klikken op de foto’s
Vlakbij Otranto begeven we ons nog even op verboden terrein om een oude bauxietmijn te bekijken. We vinden een veilig paadje naar de voormalige mijn.
Op de website even klikken op de foto’s
De camping waar we gaan overnachten is drie kilometer verder. Het weerbericht voorspelt storm voor vannacht. We vinden een beschutte plek en hebben nog een gezellige en droge avond in de camper.
De kathedraal van Otranto
18 november 2025
Als we vandaag wakker worden, regent het nog steeds. Het zal waarschijnlijk de hele dag blijven regenen dus stellen we ons in op een “binnen” programma.
Gewapend met onze rode tweepersoonsparaplu lopen we door de regen naar de kathedraal in het oude centrum van Otranto. We lopen al om 9:00 uur de kathedraal binnen en zijn dan de enige bezoekers.
Op de website even klikken op de foto’s
Deze dom heeft haar bekendheid verworven door de “Martelaren van Otranto”. Honderden mannen zijn op 14 augustus 1480 door Turkse bezetters onthoofd omdat ze weigerden de Islam als geloof te aanvaarden. In de kasten van martelarenkapel zijn hun schedels en botresten opgeslagen.
Op de website even klikken op de foto’s
Ook heeft de kerk heeft over een lengte van 54 meter en een breedte van 28 meter een vloermozaïek. Het betreft een werk uit de jaren 1163-1166 dat tot stand kwam onder leiding van de monnik Pantaleone. Het mozaïek vertrekt vanuit een levensboom gedragen door twee olifanten en vertelt over legenden, maar ook over scènes uit de bijbel. Om het te kunnen maken waren er ongeveer 600.000 steentjes nodig.
Op de website even klikken op de foto’s
Onder de kerk bevindt zich een mooie crypte waar nu nog steeds diensten worden gehouden. Op de wanden van de crypte zijn mooie fresco’s te vinden.
Op de website even klikken op de foto’s
Na ons bezoek aan deze kathedraal gaan we met de camper naar Galatina. Daar staat ook nog een andere kerk die we willen bezichtigen. Als we daar aankomen, blijkt dat de kerk gesloten is van 13:00 – 16;00 uur. Het regent nog steeds en het blijft regenen. We besluiten om vandaag niet te gaan maar morgen als het hopelijk droger is. We overnachten op een grote parkeerplaats niet ver van de kathedraal en vermaken ons in de camper.
Basilica di Santa Caterina d’Alessandria.
19 november 2025
Op de website even klikken op de foto’s
Het is droog als we wakker worden! We maken er gelijk gebruik van door snel te ontbijten en op zoek te gaan naar de kerk die we willen bezoeken. Het stadje Galatina in het zuiden van Puglia heeft een basiliek met unieke fresco’s. De kerk heeft de op één na grootste oppervlakte aan fresco’s van Italië. Alleen de Dom in Assisi heeft er meer. De basiliek werd gebouwd op het einde van de 14de eeuw (tussen 1369 en 1391) in opdracht van de rijke graaf Raimondo Orsini del Balzo en zijn echtgenote Maria d’Enghien. De kerk biedt onderdak aan de vinger van de heilige Catharina van Alexandrië. Graaf Raimondo had die vinger als relikwie meegebracht na een bedevaart naar het Heilige Land.
Op de website even klikken op de foto’s
De basiliek is snel gevonden. Het is ongeveer een kilometer lopen van onze parkeerplaats. Zodra we binnenkomen, valt onze mond open van verbazing. Waar je ook kijkt – van links naar rechts, van boven naar onder – vrijwel elke centimeter van de wanden en plafonds van de kerk is beschilderd met fresco’s.
Op de website even klikken op de foto’s
Het scheppingsverhaal, Adam en Eva, Noach, alles komt voorbij. We zien scènes uit het leven van Jezus, van zijn geboorte tot zijn lijden en dood. Vanaf het plafond word je aangestaard door engelenscharen. Vooraan in de kerk zien we het gruwelijke verhaal van de marteldood van de heilige Catharina van Alexandrië.
Op de website even klikken op de foto’s
Bij de zijbeuken is iets eigenaardigs aan de hand. Hier is te zien dat eerdere fresco’s overschilderd zijn. Vrijwel de gehele middenbeuk is opnieuw beschilderd.
Op de website even klikken op de foto’s
Links van de kerk bevindt zich een klooster. De vierkante binnenplaats is omgeven door een kloostergang waarvan op de wanden ook fresco’s zijn te vinden. De scènes zijn uit het leven van Sint Franciscus en zijn volgelingen. Sommige scènes zijn nogal gruwelijk.
Op de website even klikken op de foto’s
Na de kathedraal gaan we ook nog op zoek naar de “Pozzo di San Paolo” (de Put van Paulus). Petrus en Paulus zouden hier hebben overnacht bij een familie. Als dank liet Paulus een put achter waarvan het water je kon genezen van de beet van een Tarantula spin.
Om niet zelf in de put te raken, verwennen we ons met een kop koffie en een pasticiotto. Dit gebakje (gevuld met room) is typisch voor de streek rondom Lecce. Het restaurant verwent z’n klanten nogal… Er stopt zo nu en dan een auto voor de deur, toetert en vervolgens krijgt deze automobilist koffie geserveerd achter het stuur!
Als wij terug gewandeld zijn naar de camper, begint het opnieuw te regenen. Onze overnachtingsplek voor vandaag is gelukkig niet ver. Wij rijden na 18 kilometer de poort door bij Agriturismo Arangea op ongeveer zes kilometer afstand van Lecce. We boeken hier voor twee nachten. Morgen wordt het een zonnige dag en gaan we op de fiets Lecce bezoeken.
Vlakbij deze Agriturismo gaan we nog een paar uurtjes naar de wasserette Ecowash die op 900 meter afstand ligt. Terwijl wij al ons klamme wasgoed wassen en drogen, hebben we erg leuke gesprekken met de andere bezoekers van de Ecowash. Ze zijn erg nieuwsgierig wat we van Italië vinden. Enkele van hen hebben zelf ook banden met Nederlanders. Leuk hoor!Het is trouwens heerlijk en comfortabel om weer op een camperplaats / camping te staan. Vannacht hebben toch een wat mindere nacht meegemaakt. De plek was weliswaar veilig en had goede reviews maar je gaat toch minder relaxed slapen. We lagen wakker van rondrijdende auto’s, jankende katten, vuurwerk en luid pratende voorbijgangers. Fijn dat we vannacht weer relaxed ons hoofd op het kussen kunnen leggen. Dan kost het maar wat meer…
Lecce
20 november 2025
Het lijkt er op dat het weer nu echt gaat omslaan. Vandaag en morgen nog twee mooie dagen met temperaturen rond de 20 graden en dan wordt het hier ook herfst. We gaan vandaag op de fiets naar Lecce. Vanaf de Agriturismo Arangea is het maar 7 km en een prima fietsroute tot aan één van de stadspoorten.
Op de website even klikken op de foto’s
Vlakbij het oude Romeinse theater (waar men nog druk bezig is met opgravingen) zetten we de fietsen vast (opnieuw aan een lantaarnpaal – we blijven Nederlanders). We gaan Lecce verkennen aan de hand van een labcache die ons langs verschillende hoogtepunten brengt.
Op de website even klikken op de foto’s
Lecce heeft de bijnaam “het Florence van Puglia” te zijn. We zijn zelf driemaal in Florence geweest en vinden deze bijnaam voor Lecce ietwat overdreven. Weliswaar is Lecce een leuke stad maar op Sicilië hebben we zeker vier stadjes gezien die deze bijnaam eerder verdienen (niet van Puglia natuurlijk) dan Lecce.
Op de website even klikken op de foto’s
We wandelen door de hoofdstraat van Lecce. De buitenkant van de Dom is mooi en ook de binnenkant is rijk versierd.
Op de website even klikken op de foto’s
Vlakbij de Dom zien we voor het eerst één van de “specialiteiten” van Lecce. Men werkt er veel met een vorm van papier-maché. Veel heiligenbeelden maar ook ander “beeldhouwwerk“ is van papier-maché gemaakt. We lopen een aantal ateliertjes binnen waar we kunnen zien hoe ze gemaakt worden. Vreemd genoeg mag er van verschillende eigenaren niet gefotografeerd worden. Een andere “specialiteit” van Lecce zijn de poppetjes van terracotta die je overal ziet. De toeristenwinkeltjes staan er vol mee. Oorspronkelijk handwerk maar tegenwoordig worden de meeste poppetjes gegoten en beschilderd. Kleurrijk gezicht.
We boffen ook weer met twee “cadeautjes”. Slenterend door Lecce liepen we een gallery binnen met schilderwerk van Riccardo Boccuzzi die prachtige portretten maakt van dieren.
Op de website even klikken op de foto’s
Bij de kunstacademie sluipen we stiekem naar binnen als daar een tentoonstelling wordt geopend met het werk van Luigi Spano. Werkelijk prachtig gedetailleerd en kleurrijk werk. We hadden nog niet eerder werk van hem gezien maar genoten van zijn fantasievolle creaties.
Op de website even klikken op de foto’s
We sluiten ons bezoek aan Lecce af bij het Garibaldipark en het kasteel en fietsen terug naar de camper. Hier genieten we nog even een uurtje van de zon voor de camper.
Alberobello
21 november 2025
Gisteravond hebben we besloten om in de provincie Puglia alleen nog Alberobello te gaan bekijken. De vele andere stadjes in Puglia slaan we voor nu over en bekijken we op een andere reis. Na Alberobello “stappen we over” naar de andere van Italië en reizen we naar Pompeï. Van hieruit gaan we in wat grotere stappen richting huis. Ook onze plannen voor Sardinië moeten wachten. We spelen met de gedachte om volgend jaar in dezelfde periode als dit jaar een reis naar Corsica en Sardinië te maken. “Wat in het vat zit, verzuurt niet” luidt het spreekwoord.
Op de website even klikken op de foto’s
Ook vandaag laten we het weer ons tempo bepalen. We willen op tijd in Alberobello aankomen omdat het daar vanaf 15:00 uur gaat regenen. We rijden daarom op tijd weg bij Lecce en zijn mooi op tijd bij Alberobello waar we de beroemde Trulli bezoeken.
Op de website even klikken op de foto’s
Omdat we er in het naseizoen zijn, is het lekker rustig. Geen hordes toeristen en het zonnetje schijnt heerlijk. We genieten er extra van want het zal voorlopig de laatste warme dag zijn.
Op de website even klikken op de foto’s
“Kenmerkend voor de trullo is het kegelvormige dak, soms versierd met primitieve, christelijke of magische symbolen. Bij de bouw van de kalkstenen huizen wordt geen gebruik gemaakt van cement. De trullo is rond het jaar 1500 ontstaan. Verhaal gaat dat de bewoners van de trulli de huizen zonder cement bouwden, omdat deze dan ook snel weer afgebroken konden worden. Dat was handig, omdat er dan minder belasting betaald hoefde te worden. Heden ten dage zijn de meeste trulli opgeknapt en extra verstevigd” (Wikipedia)
De meeste trulli staan in het hele gebied van de Valle d’Itria. De meeste staan echter in het dorp Alberobello. Er staan meer dan 1000 Trulli in het dorp en hierom is het gehele dorp terecht gekomen op het werelderfgoed van UNESCO.
Op de website even klikken op de foto’s
We wandelen bijna drie uur rond in het dorp waarbij we ook nog een bezoekje brengen aan het Trulli museum. Het museumpje stelt niet zoveel voor maar men laat er wel een leuke film zien waarin je kunt zien hoe een Trullo wordt gebouwd zonder cement. Best wel een secuur werkje.
Op de website even klikken op de foto’s
Na nog een lekker broodje in de zon op een bank op het centrale plein zijn we net op tijd weer bij de camper voor het gaat regenen. Omdat de overnachtingsplek vlakbij de Trulliwijk ligt, lopen we na de regenbuien nog even langs de Trulli om wat sfeerfoto’s in het donker te maken van de wijk.
Op de website even klikken op de foto’s
‘s Avonds koelt het voor het eerst sterk af. Het is de eerste keer dat we in de camper de verwarming even aanzetten.
Pompeï
22 november 2025
Vandaag vertrekken we vroeg. We rijden weg uit Alberobello om 8:00 uur. We steken dwars Puglia en Basilicata naar de provincie Campania. Tot aan Potenza hebben we redelijk weer en een schitterende route maar in de bergen bij Potenza gaat het sneeuwen en als we na Potenza afdalen richting de kust, verandert de sneeuw in regen die niet meer ophoudt. Ook de temperaturen zijn een stuk lager dan we de laatste dagen gewend waren.
In Pompeï parkeren we onze bus op camperplaats Fortuna Village tegen over de ingang van het archelogisch park van Pompeï. Morgen wordt het een droge en zonnige dag (tenminste… daar gaan we vanuit en de weerberichten beloven het ons).
We dalen vandaag af naar de kust van de Ionische Zee. Van Frascineto naar Matera is een mooie rit. We dalen eerst af naar Francavilla Marittimo via de SP 263 en daar pakken we de SS 92 tot aan de kust.
Er wordt hier een nieuwe snelweg gebouwd richting Matera. Dat duurt nog wel even voordat die weg klaar is dus wij nemen de SP 253 en de E90 naar Matera. We komen rond 14:00 uur aan bij Area Camper Kartodromo Matera. Onze overnachtingsplek is een voormalige kartbaan. Prima plek met goede voorzieningen.
We maken ‘s middags nog een kort fietstochtje (met wel een stevig klimmetje) naar een mooi uitzicht op Matera. Het uitzichtpunt is midden in het Parco Regionale della Murgia Materana. Het terrein is vergeven van de grotwoningen (Sassi) met zelfs hier en daar oude grotkerkjes.
Op de website even klikken op de foto’s
We blijven niet te lang want we willen voor het donker thuis zijn. We moeten er nog steeds aan wennen dat het hier al vroeg (17:00 uur) donker wordt.
Matera
14 november 2025
Vandaag gaan we naar het oudhistorische centrum van Matera. Er is een shuttlebus service vanaf onze camperplek voor € 5,00 (retour twee personen). Wij kiezen er echter voor op de fiets te gaan. Antonio, de eigenaar van de camperplek wijst ons een rustige weg en een route met tips door de stad.
Op de website even klikken op de foto’s
Matera ligt op 46 kilometer afstand van de Ionische Zee in de provincie Basilicata. De stad is bekend vanwege de Sassi, een wijk die bestaat uit huizen die deels in de bergen uitgehouwen zijn. De oorsprong van Matera ligt in de prehistorie toen men begonnen is met het uithakken van woningen in de kloven in de streek, waaronder in het Natuurpark MurgiaMaterana.
Op de website even klikken op de foto’s
De stad bestaat uit twee delen; de Sassi nabij de kloof en de moderne stad op de vlakte. De Sassi werden tot 1952 nog door 15.000 mensen bewoond toen de Italiaanse regering dit verbood in verband met de slechte hygiënische en sanitaire omstandigheden. In het centrum van de Sassi staat op het hoogste punt de kathedraal uit 1230. Naast deze kerk tellen de Sassi 155 grotkerken, vanaf enkele vierkante meters groot. (Vrij naar Wikipedia)
Wij fietsen allereerst naar het uitkijkpunt bij het Convento di Sant’Agostino. Hier zetten we de fietsen vast aan een lantaarnpaal tegenover de kerk.
Op de website even klikken op de foto’s
Vanaf daar wandelen en slenteren we door deze prachtige stad. Er zijn in de oude binnenstad maar enkele wegen waar auto’s kunnen komen. Daar omheen is het een wirwar van smalle straatjes met trappen. Als je niet van traplopen houdt of het niet kunt (!), breng dan geen bezoek aan Matera of doe een rondleiding met zo’n klein gemotoriseerd karretje als hieronder op de foto.
Er is in Matera één labcache. Die gaat langs de meest bekende uitkijkpunten. Bij veel van de uitkijkpunten staat ook een kunstwerk van Andrea Roggi. We kwamen in Spello ook al werk van hem tegen.
Op de website even klikken op de foto’s
Zo brengen wij natuurlijk ook een bezoek aan de kathedraal. Opvallend is de grote kroon die daar hangt en het fresco van de aartsengel Gabriel die de draak (het kwaad) verslaat.
Op de website even klikken op de foto’s
Tijdens het wandelen ontmoeten we Andamion Murataj die net uit Den Haag komt. Hij blijkt de regisseur van de Albanese speelfilm “Man of the house” die in november in première is gegaan bij het Filmhuis.
Het mooiste kerkje vonden wij echter de Chiesa di San Giovanni Batista. Het kerkje is in de 13e eeuw gebouwd en een mooi voorbeeld van Romaanse architectuur.
Op de website even klikken op de foto’s
Om 14:30 uur zijn wij weer terug op de kartbaan. We besluiten toch nog gebruik te maken van de shuttle service naar de oude binnenstad om de stad in het donker te bekijken.
Op de website even klikken op de foto’s
De wandeling die we in het donker maken, is ook fantastisch. Matera wordt ‘s avonds schitterend verlicht door de straatverlichting die de straatjes en de trappen in een sfeervol licht zet. Ook nu genieten we weer volop en… we zien zelfs voor het eerst kerstverlichting in Italië.
Tijdens het avondbezoek gaan we ook nog naar de Palombara Lungo, het grote waterreservoir (cisterne) onder het Piazza Vittorio Veneto. De Palombara Lungo is een enorme wateropslagtank onder de Piazza Vittorio Veneto. De cisterne is aangelegd vanaf de 16e eeuw en heeft een capaciteit van 5 miljoen liter water en is 50 meter lang en heeft een diepte van 16 meter.
Op de website even klikken op de foto’s
De rotswanden zijn bedekt met cocciopesto, een speciale waterbestendige pleisterlaag op basis van terracotta. We kunnen de opslagplaats bezoeken dankzij handige loopbruggen boven het water.
Moe gewandeld (vandaag twaalf km met vrijwel allemaal trappetjes) worden we door Antonio om 19:00 uur weer opgehaald en teruggebracht naar onze camper. We kijken terug op een fantastische dag!
Gallipoli
15 november 2025
Rustig opgestart vandaag. Ik (Jan) ben niet helemaal fit. Waarschijnlijk iets fout gegeten. Buikloop. Geen buikpijn maar we doen rustig aan. Het weer werkt in deze ook een beetje mee. Tot een uur of tien is het vrij mistig. We vertrekken pas om 10:30 uur.
We rijden over veel binnendoor-wegen naar Gallipoli. Halverwege in Loperano maken we een stop. Op een parkeerplaats hebben een gesprekje mbv Google Translate met twee Italiaanse mannen. Op onze vraag waarom er in Italië zoveel vuilnis langs de weg ligt, krijgen we het antwoord: “Omdat onze regering voortdurend de verkeerde beslissingen neemt!” We laten hen van onze speculaas proeven. Als bedankje haalt één van hen drie grote citroenen voor ons uit zijn auto. Altijd leuk zulke gesprekjes.
Het is een flink stuk rijden over de binnenwegen naar Gallipoli. We rijden door eindeloze velden met druiven en het valt ons op dat hier enorm veel oude olijfbomen staan waarvan de stammen de wonderlijkste vormen hebben.
Pas om 15:00 uur rijden we de prachtige camping Sabea met veel voorzieningen op. De camping heeft zelfs een restaurant en een zwembad. Van onze Oostenrijkse buren horen we dat hier veel mensen overwinteren. Roland is trouwens de eerste buitenlander die ik zie rondrijden met een Busbiker op zijn buscamper. Begrijp van hem dat de fietsendrager ook in Oostenrijk wordt verkocht.
Aan het eind van de middag lopen we nog even naar de zee. De kust is hier behoorlijk rotsachtig maar we genieten van de mooie zonsondergang.
Gisteravond met nog drie andere camperbezitters een wijnproeverij gedaan. We kregen een uitgebreide uitleg over de verschillende wijnsoorten die voortkomen uit de wijngaarden op de hellingen van de Etna. De eigenaresse vertelde dat het vooral de verschillende lavastromen zijn die de smaak bepalen van de wijn uit deze regio.
Wij hebben drie verschillende wijnen geproefd en uiteindelijk een witte wijn gekocht voor € 25,00. Vonden wij best wel prijzig voor één fles maar we begrepen dat voor een wijn van de Etna dat niet zo duur zou zijn.
Na het ontbijt in het zonnetje en uitzicht op de Etna rijden we naar een mooie kloof niet ver hier vandaan. Het is de Gole de Alcantara. Omdat we vroeg zijn, is het er nog niet druk. Je kunt kiezen om met een lift naar beneden te gaan en dan kun je door de kloof waden. Voor twee euro extra kun je ook een mooi aangelegde wandeling boven de kloof doen met prachtige uitzichten over die kloof.
Op de website even klikken op de foto’s
Wij doen de wandeling en de lift en hebben daar geen spijt van. We genieten van het uitzicht en beneden gekomen, blijkt de waterstand nogal hoog (tot je middel) te zijn. We houden onze voeten droog en kijken met veel plezier naar de fratsen die de andere bezoekers uithalen om zo droog mogelijk door de kloof te “wandelen”.
Van de kloof van Alcantara is het niet ver meer naar de camperplaats Lagani in Giardini Naxos. De plaatsen zijn niet super ruim maar we vinden de sfeer er erg gemoedelijk. Er staan hier nogal wat overwinteraars (die een iets grotere plek hebben) en de voorzieningen zijn prima. ‘s Middags gaan we nog naar het strand bij de haven (500 meter afstand) en lezen wat (en we doen er een tukje 😊).
‘s Avonds besluiten we om hier wat langer te blijven. Het weer blijft nog erg goed hier, er is veel te zien in de omgeving en de camperplaats geeft een leuke korting als je langer dan drie dagen blijft staan.
Giardini Naxos
3 november 2025
Vandaag een dag waarover weinig valt te melden. De camperplaats beschikt over een wasmachine met een droger en we hebben de sleutel van het washok gereserveerd voor 10:00 uur. Dat wordt uiteindelijk wat later en we gooien de trommel vol met bijna 10 kilo wasgoed. Als de wasmachine klaar is, blijkt hij niet zo goed te centrifugeren. Maar… het wordt vandaag 25° dus we hangen onze waslijn vol.
Voor ons het moment om het dorp te verkennen. We doen wat kleine boodschapjes en kopen voor Jan een extra korte broek. We hadden niet op zoveel mooi weer gerekend. ‘s Middags gaan we nog naar het strand en als we terugkomen bij de camper blijkt de was toch nog niet droog maar met de inzet van de droger ligt alles weer snel droog in de kast.
Op de website even klikken op de foto’s
‘s Avonds kijken we nog naar de eerste aflevering van “Wie is de Mol”. Het is één van onze favoriete programma’s en is leuk om zo ver van huis toch “bij” te blijven.
Taormina
4 november 2025
Bij het opstaan bleek dat onze waterpomp het had begeven. Het is de eerste keer in het tienjarig bestaan van onze camper. Gelukkig hebben we een reserve-pomp bij ons. Een half uurtje later is de klus gefikst en werkt alles weer naar behoren. Als we in de loop van deze week weer verder reizen, hopen we bij een camperzaak in de buurt weer een nieuwe reservepomp te halen.
Om 10:00 uur pakken we de bus naar Taormina. Dit plaatsje ligt ongeveer 7 kilometer verderop maar dan wel op 260 meter hoogte. Veel mensen op de camping hebben het gefietst maar wij gaan vandaag de weg verkennen met de bus voordat we morgen met de fiets naar boven gaan. We zijn om 10:35 uur boven. Onderweg prachtige uitzichten met veel haarspeldbochten. We gaan het morgen met de fiets proberen.
Op de website even klikken op de foto’s
Taormina is mooi! Het is er wel erg druk! We zien nogal wat groepen die van een cruiseschip afkomstig zijn. Rond het middaguur zijn die groepen opeens weer weg en wordt het wat rustiger. De Italianen hebben de hoofdstraat flink ingericht op de toeristen. Er zijn veel winkelketens van topmerken die je anders niet ziet. Op het mooie plein bij de kathedraal heb je een prachtig uitzicht. Het oude interieur is niet opvallend maar het oude Mariabeeld is mooi! Op het plein staat een bijzondere fontein.
Op de website even klikken op de foto’s
Verder zijn het vooral de balkonnetjes die de winkelstraat sfeer geven. Omdat Taormino hoog ligt, zijn er op veel punten echt mooie uitzichten. Wij vonden nog een pareltje bij het Fundazione Mazullo. Mooie tuin en gratis toegankelijk gebouw met aparte beelden. Het interieur oogde als een soort van trouwzaal.
Op de website even klikken op de foto’s
Zeer de moeite waard was daarna ook het Teatro Antico. Het oude Griekse theater ligt iets boven Taormina. Vanaf de tribunes kijk je over het half vergane toneel naar de Etna die een prachtig decor vormt voor dit mooie theater.
Op de website even klikken op de foto’s
Het laatste hoogtepunt van vandaag was het Parco Trevelyan (Parco Comunale). Onder het Griekse theater ligt een mooi aangelegde tuin rond een oorlogsmonument. Heerlijk rustig!
Op de website even klikken op de foto’s
Omstreeks 15:00 uur brengt de bus ons weer terug naar Giardini-Naxos. We hadden weer een heerlijke dag!
Taormina – Castelmola – Giardini Naxos
5 oktober 2025
We zijn de dag begonnen met het vieren van de verjaardag van Agnes. Telefoontjes van kinderen en kleinkinderen met felicitaties zorgden voor een feestelijke dag. Iedereen bedankt voor de lieve berichtjes en wensen.
We hoefden vandaag niet op de bus te wachten. Gisteren met de bus de weg naar Taormina verkend. Vandaag gaan we op onze eigen fiets omhoog. Om 9:00 uur rijden we weg bij de camper en fietsen naar boven. In vijfendertig minuten rijden we naar de plek waar onze wandeling straks eindigt. De rit naar boven op onze e-bikes viel reusachtig mee. We zetten de fietsen goed op slot en lopen naar het begin van onze wandeling.
Op de website even klikken op de foto’s
We lopen een “beroemde” wandeling omhoog naar Castelmola. Het is de “Sentiero dei Saraceni” (rood-witte route 176). Het pad dankt zijn naam aan de Saracenen die in 902 na Chr. Taormina (200 meter hoogte) veroverden door over dit pad via Castelmola (497 meter hoogte) naar beneden te komen.
Op de website even klikken op de foto’s
Het pad is tegenwoordig één grote trap naar boven (of naar beneden natuurlijk). We lopen in een rustig tempo vanuit Taormina in een uur naar boven. Onderweg hebben we voortdurend de prachtigste uitzichten op de Etna. Hoewel we ervoor hebben gekozen om vroeg naar boven te lopen, zweten we peentjes. Onze t-shirts zijn helemaal doorweekt als we boven komen.
In Castelmola lopen we gelijk door naar het pleintje bij de Chiesa Madre. Even afkoelen in de kerk is heerlijk. De overgang van het mooie Mariabeeld naar de “etalage” van Bar Turisi is nogal groot hoewel de bar recht tegenover de ingang van de kerk ligt.
Op de website even klikken op de foto’s
Bar Turisi is op heel Sicilië (en ver daarbuiten) bekend door de enorme hoeveelheid fallussen die in het interieur te vinden zijn. Ooit met een klein aantal begonnen, is het aantal fallussen steeds meer uitgebreid doordat bezoekers van over de hele wereld ze meenemen. Nu is het zo dat de vloer, de tafels en de shirts van het personeel fallussen vertonen.
Op de website even klikken op de foto’s
Het mooiste uitzicht van Castelmola heb je vanaf het Piazza Sant Antonio bij de bar van San Giorgio. In het dorpje is verder weinig bijzonders te zien. Het is vooral de hoge ligging boven Taormina aan zee waardoor het bekendheid geniet.
Op de website even klikken op de foto’s
Het rood-witte pad 196 dat ons naar beneden brengt, is een stuk mooier aangelegd. Het beginpunt is bij het heiligdom van de Madonna della Rocca. Het is vanuit Castelmola wat lastig te vinden maar over de Via Cuculunazzo kom je bij het heiligdom. Deze kerk is gebouwd in 1640 en maakt gebruik van een natuurlijke holte. Een deel van het dak bestaat uit kale rotsen en zorgt voor een speciale sfeer. We spreken er nog kort even met Nederlandse moeder Patricia en dochter die net naar boven zijn komen lopen uit Taormino. Langs het pad (is ook een kruisweg) naar beneden genieten we opnieuw van mooie uitzichten over Taormina. Je kijkt hiervandaan zelfs over het Teatro Antico bij Taormina.
Op de website even klikken op de foto’s
Onze fietsen staan keurig op ons te wachten als we beneden aankomen. Een stuk sneller dan op de heenweg gaan we naar beneden waar we nog een kijkje nemen bij het oude station van Taormina-Giardini. Vooral de plafondschilderingen zijn de moeite waard.
Op de website even klikken op de foto’s
Terug bij de camper, pakken we onze zwemspullen en nemen nog een duik in de Ionische Zee. Op het strand kregen we het aanbod om ons lekker te laten masseren. Normaal doen we zulke dingen niet maar Agnes is maar één keer per jaar jarig… ‘s Avonds gaan we bovendien heerlijk uit eten bij restaurant La Cambusa (tip van de eigenaar van de camperplaats).
Rommeldagje
6 november 2025
Vandaag een dagje met van alles… Jan doet wat vrijwilligerswerk voor Fietsmaatjes Delft en het Oogcafé Delft. Dat kost toch nog even wat tijd. Agnes gebruikt die tijd om de koelkast te ontdooien. Na een maand onderweg is er behoorlijk wat ijsafzetting aan de binnenkant. Nadat hij is ontdooid, kunnen we weer verder met een schone koelkast. Agnes doet ook nog een keer een wasje met alle strandspullen. Het weer gaat de komende dagen wat omslaan. We zijn benieuwd of we nog een keer in zee gaan zwemmen.
Op de website even klikken op de foto’s
‘s Middags wandelen we over het voetpad langs de rivier naar het strand. Via wat klauterwerk en een paadje over de rotsen bij het strand komen we weer uit bij het standbeeld bij de haven. Terug proberen we toch nog in de buurt een reserve-waterpomp te halen omdat we van Willem hoorden dat het bij Cantarella Camper niet lukte. Ons lukte het in Giardini uiteindelijk ook niet. Dan maar op het vasteland proberen.
‘s Avonds nog een technisch mankementje. De sensor in de vuilwatertank van onze buscamper is vervuild. Vervelend omdat dan steeds het alarm af gaat ook al is de tank leeg. Morgen de tank spoelen en schoonmaken. Voor nu even het geluid van het alarm weten uit te zetten mbv de handleiding van onze PC220 (zie onze website).
Naar het vasteland
7 november 2025
Na een maand Sicilië maken we vandaag de oversteek naar het vasteland. We nemen in Messina de ferry naar San Giovanni. Even verwarrend bij de haven… Er stonden borden die naar twee kanten wezen. Dus… moesten we omkeren. Nu wel de goede kant op. De veerboot oprijden was eenvoudig… Kaartje kopen en in de rij gaan staan. Twintig minuten later varen we weg.
Op de website even klikken op de foto’s
Vlakbij San Giovanni doen we boodschappen bij een Lidl en eten een verse boterham. Met een volle koelkast en met verse groenten vervolgen we onze reis.
Het laatste stuk van de route naar Tropea begint het te regenen. De regen houdt vandaag niet meer op en ‘s nachts gaat het ook nog onweren. Gelukkig niet zo erg als laatst bij Syracuse. Ik maak nog wel snel een foto van de mooi verlichte huizen boven de camperplek.
Tropea – Piedigrotta – Diamante
8 november 2025
Om 9:30 uur houdt het eindelijk op met regenen. Er is weer veel water naar beneden gekomen. Gewapend met een paraplu gaan we langs het strand naar het Santuario di Santa Maria dell’Isola dat hoog op een klif ligt. Vroeger is het klooster op een klein eiland voor de kust van Tropea gebouwd.
Op de website even klikken op de foto’s
De huizen van Tropea lijken versmolten met de rotsen waar ze op gebouwd zijn. Vanaf het klooster heb je prachtig uitzicht op het stadje. Het interieur is niet echt bijzonder en de tuin ligt nogal overhoop. Men is waarschijnlijk met een opknapbeurt bezig. Heel in de verte zie je ook de Stromboli nog liggen.
We doen ook weer een labcache die ons rondleidt door het stadje. Vanaf de andere kant hebben we ook nog een mooi uitzicht op onze camperplaats.
Op de website even klikken op de foto’s
Het blijft droog als we doorrijden naar Pizzo. Hier ligt de Piedigrotta. Het is een klein kerkje in de rotsen waar allerlei mensfiguren zijn uitgehakt in de zachte kalkrotsen. Het kerkje bereik je via een steile trap naar beneden waar de toegangsdeur zich net boven het strand bevindt.
Op de website even klikken op de foto’s
Het laatste reisdoel van vandaag is Diamante. We willen dit stadje graag bezoeken ivm de vele muurschilderingen die er zijn. We hebben via Magda en John een tip gekregen voor een mooie camperplek aan het strand met uitzicht op Isola de Cirella, een klein eilandje met daarop nog een oude verdedigingstoren uit 1562. De toren werd gebouwd om Diamante te beschermen tegen de Turkse piraten.
Isola di Cirella
We waren al van plan om hier twee nachtjes te blijven. Nu kan het niet anders… We staan hier met een storing van het Ad-Blue systeem. De motor geeft aan nog maximaal 400 km te kunnen rijden. Het is nu weekend en de mecanicien van de Citroën garage kan pas maandag komen. Dus we gaan extra genieten van dit mooie plekje.
Het is maar 37 kilometer van onze camping in Noto naar onze volgende stek. Het is nog maar net 10:00 uur geweest als we onze buscamper parkeren op camperplaats Syracuse bij Giardino. Deze camperplaats heeft alle voorzieningen maar ligt op een bijzondere plek ingeklemd tussen een groot industrieterrein en een groot winkelcentrum vlak boven Syracuse. Het is fijn dat de camperplaats goed is beveiligd.
Niet ver deze plek begint een vrijliggend fietspad naar Syracuse en voor de deur vertrekt een bus naar het oude centrum op het schiereiland Ortigia. Vandaag kiezen wij ervoor om op de fiets te gaan. Het fietspad is aangelegd op het traject van een oude spoorbaan van Targia naar Syracuse: “Ciclabile Rossanna Maiorca”. Het begin van het fietspad is lastig te bereiken. We moeten eerst 2,5 kilometer langs een drukke autoweg fietsen voordat we op het vrijliggende fietspad naar Syracuse kunnen rijden.
Op de website even klikken op de foto’s
We hebben de fietsroute gevonden dankzij één van de twee labcaches die Syracuse heeft. De oude spoorlijn loopt helemaal langs de kust tot aan een herdenkingsmonument van de Tweede Wereldoorlog.
Op de website even klikken op de foto’s
Vanaf hier loopt er opnieuw een fietspad tot aan het schiereiland Ortigia. Op het eilandje Ortigia ligt het historische stadscentrum omgeven met hoge stadsmuren. Het is tegenwoordig verbonden met de rest van de stad door drie bruggen die het smalle water overbruggen en Ortigia met het grote Syracuse verbinden.
Op de website even klikken op de foto’s
Het is druk in Ortigia. Veel toeristen dwalen door de gezellige straatjes. Nadat we wat hebben gegeten bij het standbeeld van de hier geboren Archimedes, fietsen we door de oude stad naar het uiterste puntje aan de zee waar het grote beeld van Icarus (Mitoraj) staat. Langs de westelijke kustlijn van Ortigia fietsen / wandelen we terug. We nemen dezelfde weg terug. Het lukte niet om de laatste 2,5 kilometer veiliger af te leggen. Op Google leek het alsof dit wel mogelijk was maar we kwamen vast te zitten op het industrieterrein. Net voor de zonsondergang waren we weer bij de camper.
Syracuse
31 oktober 2025
Vannacht zijn we vaak wakker geweest. Nadat we gisteravond tot laat met de deur open hebben gezeten, barst er midden in de nacht een gigantisch onweer los. De bliksem en de donder zijn een paar uur lang niet van de lucht. Er valt enorm veel regen. Gelukkig staan we op een goed verharde ondergrond en het water loopt goed weg. Bij het opstaan schijnt de zon weer en is het prima wandelweer met 23° C.
Op de website even klikken op de foto’s
De bus (retourtje Ortigia voor € 3,80 pp) brengt ons in een half uurtje bij het archeologisch park Neapolis. Het park is de grootste archeologische vindplaats in Syracuse, waar je de belangrijkste overblijfselen van de oude Griekse en Romeinse stad kunt zien.
Op de website even klikken op de foto’s
Je vindt er grafkamers (graftombe van Archimedes), een groot Grieks theater, een Romeins amfitheater, oude steengroeven, het oor van Dionysus en het altaar van Hiëro II.
Op de website even klikken op de foto’s
Het is voor ons een grote verrassing dat er in het park een twee jaar durende tentoonstelling is met beelden van de Poolse beeldhouwer Igor Mitoraj. Eén van zijn beelden zal voor velen bekend zijn omdat het bij museum Beelden aan Zee in de duinen staat in Scheveningen. We bezochten in 2021 daar ook een tentoonstelling met zijn werk. Wij zijn fan van zijn werk! Zijn klassiek ogende beelden staan prachtig in het decor van Neapolis.
Het oor van Dionysius
Op de website even klikken op de foto’s
Deze eeuwenoude grot, uitgehouwen in kalksteen, staat bekend om zijn ongelooflijke akoestiek. Volgens de legende gebruikte de tiran Dionysius hem om gevangenen te bespioneren. De unieke vorm versterkt gefluister. Ons bezoek viel letterlijk in het water. Door het nachtelijk noodweer was de grot maar moeizaam met droge voeten te bezoeken. Het licht dat het beeld van Mitoraj moest verlichten, was uitgevallen.
Het altaar van Hiëro II
Op de website even klikken op de foto’s
Het altaar van Hiëro II is gebouwd in de 3de eeuw voor Christus, is 198 meter lang en 22 meter breed. De kolossale fundamenten geven een idee van hoe ontzagwekkend het altaar er ooit in zijn geheel moet hebben uitgezien. Het wordt beschouwd als het grootste altaar uit de Griekse wereld. Van het altaar is nu niet zoveel meer te zien omdat Spaanse bezetters in latere jaren het altaar afbraken om de stenen voor andere gebouwen te gebruiken.
Op de website even klikken op de foto’s
Ortigia
Vanaf Neapolis nemen we één van de vele kleine rode bussen (€ 1,50 pp) die ons naar Ortigia brengen.We eten onze boterham op bij de fontein van Diane. Gisteren had ik wat problemen met mijn fototoestel maar dat is gelukkig weer opgelost en het lukte nu wel om van de fontein mooie foto’s te maken.
Op de website even klikken op de foto’s
We wandelen (ditmaal zonder fiets) door de smalle straten van het oude centrum. We willen graag het poppenmuseum bezoeken. Dat is echter gesloten als wij er zijn en we lopen door naar de fontein van Aretusa. Deze fontein grenst aan de stadsmuur aan de waterkant.
Op de website even klikken op de foto’s
Als we teruglopen, zien we in de haven ook nog het schip “Ocean Viking” liggen. Dit oude ondersteuningsschip voor de olie- en gasindustrie in de Noordzee, werd omgebouwd voor humanitaire doeleinden en probeert slachtoffers te voorkomen onder bootvluchtelingen uit Afrika.
Op de website even klikken op de foto’s
Bij het busstation van Syracuse pakken we de witte AST bus terug naar de camping. Ook nu brengen we de avond nog tot laat met een open deur door. Wel met onze horren stijf dicht want we zijn allebei sinds Noto behoorlijk door de muggen “onder handen genomen”. We zijn dus opnieuw erg blij met onze klamboe.
Naar de Etna
1 november 2025
Vandaag beginnen we de dag met het vieren van de verjaardag van onze oudste kleinzoon Tije. Hij wordt al weer 11 jaar! We hebben al een mooie verjaardagskaart gestuurd en voor ons vertrek een cadeautje achtergelaten. Een video-belletje maakt het helemaal compleet. Doordat we veel onderweg zijn en niet altijd de verjaardagen van de kleinkinderen meevieren, sturen we altijd een verjaardagskaart via één van de vele apps die je daarvoor kunt gebruiken. Als we weer thuis zijn, halen we de schade in met gezellige logeerpartijtjes.
Rond 9:30 uur vertrekken we richting de Etna. Het doel is om ergens boven in de buurt van de kabelbaan naar de Etna te overnachten. Echter… als we naar boven rijden, wordt het zicht steeds slechter en op de beoogde overnachtingsplek is er vrijwel geen (uit)zicht door de laaghangende bewolking.
Op de website even klikken op de foto’s
We rijden een stukje terug en maken een stop in de buurt bij een oude sterrenwacht. Aan de vergane vlaggen te zien waarschijnlijk ooit gesponsord door de EU maar nu volledig buiten gebruik. Aan de oude sneeuwschuivers is te zien dat het hier ook aardig kan sneeuwen. Na een korte wandeling dalen we weer af tot het zicht en de temperaturen weer normaal zijn.
Op de website even klikken op de foto’s
We vervolgen onze reis om de Etna (noordkant) heen tot aan Solicchiata waar we een mooie camperplek vinden bij een agriturismo. Het is een eenvoudige plek (kosten: 1 fles wijn) maar het uitzicht op de Etna is er grandioos!
Wij reden op de A – wegen en die zijn gewoon goed te noemen. Ook de kwaliteit van de SS wegen (Strata Statale) is goed maar meestal tweebaans. De kwaliteit van de SP en de SC wegen kan enorm verschillen. Soms zijn ze prima maar wegen met grote gaten komen ook voor. We hebben meegemaakt dat een geasfalteerde weg opeens veranderde in een zand- of grindweg. Ons advies t.a.v. Italiaanse wegen blijft dan ook: Let goed op de staat van het wegdek. Het onderhoud van de meeste wegen vertoont grote achterstand. Hoe meer je het “binnenland in gaat, hoe slechter de wegen worden.
Afval
Waar wij ons wel aan ergeren, is de grote hoeveelheid afval die je hier aantreft. Het schitterende landschap wordt bijna overal ontsierd door afval dat langs de wegen wordt gedumpt. We hebben gelezen dat het de schuld van de Maffia zou zijn die 50% van de afvalverwerking in handen heeft. Op veel stille landwegen zien we inderdaad opeens vanuit het niets hele hopen afval.
Dumping door de maffia veroorzaakt echter o.i. niet het feit dat het afval overal in de bermen ligt. Het kan niet anders dat het hier de gewoonte is om zomaar je troep uit het autoraam te gooien. Het blijft jammer dat er in dit mooie land zoveel vuilnis zomaar op straat belandt.
Vandaag valt er niet zoveel te melden. We doen twee keer een was (die gelukkig snel opdroogt met een lekker windje van zee). We geven de camper een schoonmaakbeurt en ruimen alle rommel op die we de afgelopen weken hebben gemaakt en nog niet hadden opgeruimd.
Terwijl we zitten te wachten op het drogen van ons wasgoed, nemen we ook een bad in zee. De temperatuur van het zeewater is heerlijk (klimaattechnisch gezien te warm) en we genieten van de golven omdat de wind aantrekt.
Op de website even klikken op de foto’s
‘s Avonds fietsen we nog even naar het dorpje naast de camping waar we op een terrasje genieten van een een drankje en “calamare”.
Marina di Ragusa
24 oktober 2025 – ☀️ 23° C.
Als we wakker worden, waait het al flink. Die wind zal in de loop van de dag nog toenemen tot ongeveer windkracht 6. Ondanks de harde wind maken we vandaag een fietstocht naar Marina di Ragusa. We “vliegen” bijna naar Marina. Zodra we de gemeentegrens passeren, wordt het helemaal mooi. Langs de hele kustlijn van Marina di Ragusa ligt een mooi fietspad. We fietsen door het centrum en langs de Marina en langs het prachtige strand.
Op de website even klikken op de foto’s
Als het fietspad ophoudt, keren we om en gaan we terug naar het centrum. We doen hier een poging om lekker op het mooie strand te liggen (de temperatuur is prima) maar na een half uurtje breken we toch op. We worden echt letterlijk gezandstraald. Terug op de camping vermaken we ons verder prima. Een goed boek en uit de wind in het zonnetje. Wat wil een mens nog meer?
Ragusa – Ibla
25 oktober 2025
Vandaag pakken we vanaf ons campinkje aan zee de bus (€ 11,40 voor twee retourtjes) naar Ragusa Ibla. Na een zeer grote aardbeving op Sicilië (11 januari 1693) stortte een groot deel van de stad in. Het was de zwaarste aardbeving ooit in Italië. De aardbeving had een geschatte sterkte van 7,4 op de Schaal van Richter.
Op de website even klikken op de foto’s
Minstens zeventig steden en dorpen werden verwoest en ongeveer 60.000 mensen kwamen om. De aardbeving veroorzaakte een tsunami die kustplaatsen aan de Straat van Messina en de Ionische Zee verwoestte. Het oude centrum van Ragusa is na deze aardbeving in barokke stijl herbouwd. Vanaf die tijd bestaat de stad Ragusa uit het historisch centrum: Ragusa Ibla en een moderne stad: Ragusa Superiore.
De bus brengt ons in een uurtje naar Ragusa Ibla aan de voet van de Chiesa delle anime Sante del Purgatorio. Dat komt mooi uit want hier begint ook onze labcache door Ragusa Ibla.
Op de website even klikken op de foto’s
De labcache brengt ons weer langs alle mooie plekjes van deze sfeervolle stad. Hoewel het zaterdag is, is het niet superdruk en we genieten van het slenteren door de smalle straatjes met leuke winkeltjes (nu eens niet het standaardwerk).
Als we de grote Duomo di San Giorgio binnengaan, hebben we geluk. Een grote groep toeristen wordt verrast met een orgelconcert. Wij genieten mee! Het is namelijk een heel bijzonder orgel: in het orgel zitten trommels “verstopt” die het gespeelde stuk van slagwerk voorzien. Nog nooit eerder meegemaakt.
Op de website even klikken op de foto’s
Agnes heeft via “Ciao Tutti” ontdekt dat we een oude rijtuigmaker kunnen bezoeken. Vooral het beschilderen van de oude rijtuigen (carretti) en het houtsnijwerk vereiste groot vakmanschap. De beschilderingen werden ook ontdekt en gebruikt voor modern design van koffiepotten, broodroosters, scooters, koelkasten (o.a. door Dolce Gabbane) en andere voorwerpen.
Op de website even klikken op de foto’s
Na ruim drie uur sluiten we ons bezoek af met het eten van een lekkere pasta (Agnes heeft een bijzondere pasta van Johannesbroodboompittenmeel) bij een restaurantje tegenover de Chiesa delle anime Sante del Purgatorio.
Om 15:00 uur pakken we de bus terug naar Punta Secca en nemen we nog even een lekkere duik in de zee bij onze camper.
Vandaag één van de vele door Mussolini gebouwde dorpen bezocht. Hij bouwde complete dorpen met een kerk, postkantoor, burgemeesterwoning, winkels en alle nutsvoorzieningen die een dorp nodig had. Hij hoopte dat de mensen in de dorpen kwamen wonen en de grond om het dorp zouden bebouwen.
Op de website even klikken op de foto’s
De mensen kwamen er echter niet en de meeste dorpen bleven leeg staan. Borgo Amerigo Fazio is zo’n dorp. De huizen, de kerk en de andere gebouwen zijn vervallen. De grond er omheen is verworden tot één grote dump voor huisvuil.
Op de website even klikken op de foto’s
De weg er naar toe en terug naar de kust gaat over weggetjes die bedekt zijn met een flinke laag modder. De aarde van de akkers en wijngaarden zijn door de zware regenbuien over de wegen gelopen. Als we bij Selinunte aankomen is de buscamper ongeveer twintig kilo zwaarder geworden door alle modder die aan en onder de bus hangt.
Selinunte
Pal aan zee ligt het groot archeologisch park Selinunte. Het terrein beslaat 270 hectare met een aantal Griekse tempels uit 550 jaar voor Christus.
Op de website even klikken op de foto’s
De tempel van Hera ligt op de Akropolis vlakbij de hoofdingang en is redelijk in stand gebleven. Er om heen liggen de omgevallen restanten van nog twee andere tempels.
Op de website even klikken op de foto’s
Het geeft een bijzonder gevoel om door het oude landschap aan zee te wandelen. Je beleeft als het ware de oude tijden opnieuw. Zeker een half uurtje wandelen (sneller als je een kaartje voor de shuttlebus koopt) verder ligt een andere tempel temidden van de oude stadsresten. Deze tempel is in de twintiger jaren opnieuw opgebouwd. De tempel ligt prachtig op een heuvel aan zee.
Stefano Bombardieri
Tussen de overblijfselen uit de Griekse oudheid staan de moderne kunstwerken opgesteld van Stefano Bombardieri. De groteske kunststof beelden van bedreigde dieren zetten je altijd aan het denken. We zagen al eerder een kunstwerk van hem in Brescia waar een groot nijlpaard in de touwen hangt aan een stadspoort.
In een poging om weer verder te rijden zonder het gewicht van alle modder die we gisteren hebben opgepikt, gaan we op zoek naar een autolavaggio. We vinden er eentje niet ver bij ons vandaan in Menfi.
Op de website even klikken op de foto’s
Negen muntjes a € 1,00 verder is onze bus weer helemaal schoon (van de onderkant zijn we niet helemaal zeker) en rijden we verder naar Sciacca.
Sciacca
We maken een tussenstop in Sciacca. Het plaatsje heeft een grote vissershaven en we zettten onze bus op een parkeerplaats bij één van de pieren. We zoeken hier vandaan via smalle straatjes en trappen onze weg omhoog naar het oude centrum.
Op de website even klikken op de foto’s
Onderweg wordt al gauw duidelijk dat in Sciacca veel keramiek wordt gemaakt. De huizen en trappen zijn vaak versierd met kleurig tegelwerk. Op diverse plekken zie je grote potten van keramiek staan die beschilderd zijn met allerlei voorstellingen.
Op de website even klikken op de foto’s
De oude basiliek en het oude stadhuis zijn leuk om te bekijken. Op het Piazza Scandaliato heb je een mooi uitzicht over de haven en we drinken er een kopje koffie. Op de terugweg naar beneden, passeren we nog een oude stadspoort.
Op de website even klikken op de foto’s
Realmonte – Scala dei Turchi
Onze laatste halte van vandaag is Realmonte. Zestig meter boven zee met een prachtig uitzicht over diezelfde zee parkeren we voor twee nachten bij Realmonte vlakbij de beroemde Scala dei Turchi.
Op de website even klikken op de foto’s
De Scala dei Turchi zijn kliffen van mergel en de kalksteenrotsformatie vormen een trap, vandaar de naam. Het laatste deel van de naam komt van Turkse piraten die vroeger beschutting vonden in dit gebied. We maken een strandwandeling tot aan de Scala, lopen terug en drinken nog een biertje bij een loungebar met uitzicht op het strand.
Pas op de plaats
18 oktober 2025
Het mooie weer last vandaag pauze in en dat doen wij ook. Het is bewolkt met zo nu en dan een drupje regen. We rommelen wat in en om de camper.
Op de website even klikken op de foto’s
Rond de middag maken we nog een wandeling over de bovenkant van de rotsen van de Scala dei Turchi. Het uitzicht van bovenaf is minder spectaculair dan van het strand.
Op de website even klikken op de foto’s
We eten halverwege de rotsen bij een klein restaurantje een lekkere tonijnsalade en genieten daar van het uitzicht over zee. Als we teruggaan naar de camper, ontmoeten we voor de tweede keer Nederlanders. We volgen elkaar op Polarsteps (Carine Hans en RogerDoggy). Zij komen net vanaf Sardinië waar wij later deze reis nog naar toe willen gaan.
De rest van de middag vermaken we ons prima. Jan schrijft het blog dat jullie nu lezen, terwijl Agnes de reis voor de komende dagen weer een beetje plant.
Vandaag een rustige dag. We hebben niet zoveel op het programma staan. We beginnen de dag met rustig ontbijten. Buiten! Dat wel… lekker in het zonnetje. Hierna halen we het bed af en doen voor de tweede keer hier de was. Vanavond slapen we weer in een fris bedje! Altijd lekker.
Terwijl het wasgoed hangt te drogen, gaan wij lekker op het strand liggen. Een paar uurtjes later is de was droog en ruimen we de was weer op.
Later in de middag wandelen we naar het centrum van Castellammare dat rond een grote jachthaven (del Golfo) ligt. De vissersbootjes liggen broederlijk naast de motorboten van de watersporters. Van het Castell am Mare is niet veel meer over. Het oude Normandische Kasteel is amper nog te herkennen. Het is vrij modern verbouwd tot een hotel zodat je het oude kasteel er bijna niet meer in herkent.
Op de website even klikken op de foto’s
We kopen een ijsje, slenteren door het drukke stadje (de Italianen hebben vandaag ook een vrije dag) en drinken nog een lekker drankje. Als we weer op de camping zijn en bijna gaan eten worden we opeens begroet door Ine en Kees die ons al een poosje volgen. Ze zijn bij ons op de camping komen staan. Nadat we allebei hebben gegeten, kletsen we gezellig bij over onze reiservaringen bij een kop thee en lekker glas “wijn” (heerlijke likeur). We krijgen van Ine en Kees nog wat tips voor onderweg. Zij hebben “de onderkant” van Sicilië er al op zitten.
San Vito lo Capo – Valderice
13 oktober 2025
Voor onze volgende stop hoeven we niet zo ver te rijden. We rijden over een schitterende weg met prachtige vergezichten naar San Vito lo Capo. Dit “stranddorp” ligt onder en achter een grote rots / kaap. We moeten een flinke omweg maken om bij het dorp te komen.
Castelammare del Golfo vanaf de berg
Als we daar arriveren, parkeren we de camper net buiten het dorp op een grote grasvlakte waar ook (als we terugkomen) de koeien zo nu en dan grazen. Hiervandaan lopen we naar de strandboulevard.
Op de website even klikken op de foto’s
San Vito Lo Capo is vooral bekend vanwege de mooie zandstranden. En dat is terecht. We hebben er na onze wandeling een beetje spijt van dat we de zwemspullen niet bij ons hebben. We lopen hier wel fijn te wandelen en doen onze eerste labcache (graffiti) op Sicilië en onze eerste drie gewone geocaches rond de vuurtoren. We maken er een leuke wandeling langs de zee.
Op de website even klikken op de foto’s
Als we terug zijn, eten we in de schaduw van de camper. Er lopen nog wat verdwaalde koeien die even later door de boer naar het goede weiland worden gejaagd (met de auto en gewoon over de weg!!), één zielig loeiend kalf blijft achter…
Na onze lunch rijden wij naar onze camping in Valderice. Deze familiecamping ligt vlakbij zee. We steken na aankomst de weg over en zwemmen nog lekker even. Het is niet druk op het strandje. Terug op de camping lekker douchen en we zijn weer helemaal fris. Prima dagje.
Erice en Trapani
14 oktober 2025
Het weerbericht belooft ons rond 14:00 uur onweer en regen. We stappen daarom al rond 9:00 uur op de fiets richting Trapani. Qua hoogteverschillen is de weg naar de kabelbaan (Erice ligt ca. 850 meter hoog op een berg bij Trapani) prima te doen. Het eerste stuk fietsen we vlak langs zee over een mooi vrijliggend fietspad.
Helaas gaat dat pad na vier kilometer fietsen over de autoweg verder. Maar… we moeten eerlijk zeggen dat de Italianen goed rekening houden met de fietsers op de weg. Het voelt alleen niet prettig als er grote wagens passeren. Na een half uurtje fietsen, bereiken we de Funivia naar Erice. We zetten de fietsen met twee sloten vast aan het hek en kopen twee retourtjes naar boven (€ 11,00 pp). Tien minuten later en 850 meter hoger lopen we Erice in.
Op de website even klikken op de foto’s
Het stadje ligt hoog op een rots / berg en is niet groot maar kent toch weer ruim twintig kerken. Niet allemaal even interessant maar we kopen een passe-partout voor € 6,60 pp waarmee we zes kerken kunnen bezoeken. De kastelen zijn tegen betaling ook nog te bekijken maar die slaan we over.
Op de website even klikken op de foto’s
Het eerste wat we bezoeken is de Dom van Erice. Hier valt vooral het met mooi stucwerk versierde plafond op. Waar het in Palermo nog marmer is, zien we hier veel stucwerk. Ook prachtig!
Op de website even klikken op de foto’s
Een andere opvallende kerk is de San Martino kerk waar men erg veel en mooi met hout heeft versierd. Prachtig, wat een werk. Vooral de congregatiekamer mag er zijn. Ook de plafondschilderingen zijn opvallend.
Op de website even klikken op de foto’s
In de San Giuliano zijn de wanden ernstig beschadigd. Het lijkt er op dat men met restauratiewerkzaamheden is gestart. Hier zijn het de houten staatsiebeelden die opvallen. Deze worden tijdens processies in de stad rondgedragen.
Op de website even klikken op de foto’s
Wat Erice vooral bijzonder maakt is het uitzicht dat men overal heeft op de wijde omgeving. Aan drie kanten van het stadje kijk je uit over de vlakten om de rots heen. Je hebt in ieder geval een mooi uitzicht over Trapani tot aan zee over de haven en de zoutpannen. De moderne kunstwerken die jullie zien tussen de foto’s zijn van Philip Colbert die een expositie in Erice houdt: Lobsteropolis.
Op de website even klikken op de foto’s
Nadat we na ruim twee uur uitgewandeld zijn, zoeken we de kabelbaan weer op en zoeven we naar beneden. Het weer is nog steeds prima en we doen nog even een boodschapje bij de plaatselijke Decathlon waar ik een riempje voor mijn rugzak haal. Op de terugweg naar de camping kopen we nog een broodje bij een bakkertje dat we aan het strand opeten. Hierna fietsen we weer terug en drinken en lezen we wat in een luie stoel (het is nog steeds droog) voor onze camper. Het beloofde noodweer barst pas rond 21:00 uur los. Het duurt gelukkig niet lang en we hebben een prima nacht.
Trapani
15 oktober 2025
Het eerste wat we vanochtend doen, is de camper verzorgen. We weten niet of we de komende nachten op een camping kunnen overnachten. Hierna rijden we weg en bezoeken in een buitenwijk van Trapani een Lidl om (verse) boodschappen in te slaan.
Op de website even klikken op de foto’s
We rijden vervolgens door naar onze (gratis) overnachtingsplek voor vandaag. Deze plek ligt achter een bar tegenover het informatiecentrum van de Salines van Marsala. Omdat er echt behoorlijk noodweer op komst is, gaan we er gauw een kijkje nemen. We krijgen een leuke film te zien waarin wordt uitgelegd hoe hier zout wordt gewonnen en we nemen een kijkje in het museumpje dat er bij hoort. Op de foto’s kunnen jullie wel zien dat er pikzwarte wolken in aantocht zijn. Het duurt dan ook niet lang voordat er een pittig onweer losbarst met enorm zware buien. Alles om de camper heen staat blank.
Op de website even klikken op de foto’s
Pas rond een uur of vier wordt het droog en zelfs het zonnetje komt tevoorschijn. We maken nog een korte fietstocht langs de Salinas en drinken nog iets lekkers voor de camper.
Speciaal voor de liefhebbers maakte Agnes weer eens een recept. Dit keer met Peas Makers (vegetarisch). Je vindt het recept op onze receptenpagina.
Na een nacht met heel veel regen, rijden we weg met een heerlijk zonnetje. We hebben vandaag een mooie rit op het oog. We zijn van plan om via de Simplonpas naar Italië door te steken. Voor vertrek controleren we nog even op de website Alpenpassen of de Simplonpas open is. Die is open en we rijden vol vertrouwen met behulp van Google Maps richting Simplon.
Door een schitterend landschap gaan we steeds hoger de bergen in. Echter… we zien de besneeuwde bergen steeds dichterbij komen. Jullie voelen ‘m al aankomen… Op een gegeven moment durven we niet verder te rijden, eerst ligt de weg vol met natte sneeuw en nog weer wat verder blijft de sneeuw liggen en rijden we over een besneeuwde weg. Nu hebben we wel sneeuwkettingen bij ons maar we keren toch om. Veiligheid voor alles.
Op de website even klikken op de foto’s
We besluiten om een andere route naar de Simplonpas te nemen. Ook hier gooit de sneeuw roet in het eten. De nieuwe route gaat over de Sustenpas en langs de weg wordt aangegeven dat deze pas ook gesloten is. De regen van vannacht is op een paar hooggelegen passen als sneeuw gevallen. We gooien het plan helemaal om en bereiken Italië uiteindelijk via de Gotthardtunnel. Doordat er behoorlijk wat passen dicht zijn gegaan vanwege de plotselinge sneeuwval, staat er een file van een uur voor de tunnel.
Op de website even klikken op de foto’s
Na zeven uur in de camper, bereiken we Albizzate. Hier overnachten we bij onze eerste Agricamper plaats. Voor de “prijs” van twee lekkere flesjes wijn, hebben we hier een prima overnachtingsplek.
Genova
6 oktober 2025
Vlakbij Albizzate liggen een aantal meren en een natuurgebied met kleinere watertjes. We parkeren onze buscamper op de camperplaats in Ternate waar we gelijk ons toilet lozen en we halen de fietsen van de busbiker.
Op de website even klikken op de foto’s
We maken een fietstocht om het Lago di Comabbio. Er loopt een fietspad om het meer met hier en daar een paar verraderlijke klimmetjes die overigens prima te doen zijn. Pas het tweede deel van de route rijden we echt langs het water en krijgen we mooie uitzichtpunten. Terug bij de camper fietsen we door naar het Lago di Varese waar we nog een labcache willen doen. Het laatste stukje van de weg loopt echter langs een drukke autoweg. We keren daarom om en nemen de fietsroute door het natuurgebied terug naar het meer.
Op de website even klikken op de foto’s
Omstreeks 12:00 uur rijden weg uit Ternate en over een rustige snelweg naar Genua. We parkeren bij een vriendelijke Alessandro de camper op het terrein van een grote camperstalling. Deze overnachtingsplek verdient geen schoonheidsprijs maar we staan er wel veilig als we morgen Genua gaan bezoeken.
Op de website even klikken op de foto’s
Vanmiddag doen we niet veel meer… we lopen naar een stukje strand bij Voltri. Er ligt hier veel rommel op het strand maar het ligt heerlijk in het zonnetje. Op de terugweg kopen een heerlijke foccacia bij de plaatselijke (beroemde) foccaciabakker.
Genova
7 oktober 2025
Vanaf de camperplek nemen we de trein naar Genova (Genova Pra – Genova Principe). Het ritje in de moderne trein duurt 20 minuten (€ 1,80 p.p.). Station Genova Principe is vlakbij de oude haven. Via onze wandel- en fietsapp Wikiloc vinden we een stadswandeling van ongeveer 10 kilometer die ons langs de leukste en mooiste plekjes van Genova brengt.
Op de website even klikken op de foto’s
We lopen o.a. langs het Palazzo Ducale (Hertogelijk Paleis), Palazzo Reale (Koninklijk Paleis),Palazzo Bianco, Palazzo Rossoen het Palazzo Doorsa Tursi (allemaal in één straat: Via Garibaldi), dePorto Antico (Oude Haven). Wat ons opvalt is dat er in Genova eigenlijk weinig echt grote pleinen zijn.
Op de website even klikken op de foto’s
We willen wel heel graag de Cattedrale di San Lorenzo bezoeken. Deze prachtige kathedraal herbergt hele oude fresco’s waar we in geïnteresseerd zijn. De teleurstelling was dan ook groot toen bleek dat de toegang weliswaar gratis was maar we niet verder kwamen dan de achterste kerkbanken. Hierdoor was het niet mogelijk om de fresco’s te bekijken.
Op de website even klikken op de foto’s
Voor mensen die van oude en kleine winkeltjes houden, is Genova geweldig. In de vele smalle straatjes van het oude centrum om de Oude Haven stikt het van zulk soort winkeltjes (en dan niet alleen toeristenshops).
Op de website even klikken op de foto’s
Om 15:00 uur zijn we moe geslenterd en drinken we nog wat bij het station voordat we de trein terugnemen. Bij de camper drinken we nog even een lekker wijntje (met foccacia 😋) in de zon. We hadden een fijne dag!
Op de boot
8 oktober 2025
Als we wakker worden, ontbijten we rustig voor de camper. Het is al heerlijk in het zonnetje. We pakken de tassen al in met onze spulletjes die we meenemen aan boord. Vanavond om 22:30 uur vertrekt onze boot (GNV ferries). Doordat we vroeg hebben geboekt, betalen we € 380,00 voor een ticket waarmee we met de camper overvaren naar Palermo. In de prijs zijn een hut en maaltijden inbegrepen. De vaartijd is ruim twintig uur en we komen morgen om 18:45 uur aan in de haven van Palermo op Sicilië.
Aan boord kun je wel gebruiken maken van WiFi maar de kosten hiervan vinden wij te hoog. Dus even lekker “op je telefoon zitten”, is er niet bij. Maar aan spelletjes en goede boeken geen gebrek. Dus “Clever” en “Keer op Keer” gaan mee. Trouwens… nog leuk om hier even te melden… we kochten gisteren in Genova voor € 20,00 een simkaart voor 250 GB (Lyca). Je schijnt aan boord ook prima in het zonnetje op het dek te kunnen zitten. Dus als het net zulk lekker weer is als de afgelopen dagen, hebben we helemaal niets te klagen.
We doen vandaag ook nog wat laatste boodschappen en doen nog wat kleine klusjes aan de camper. Ik zorg voor een paar ophangklemmetjes voor onze “afvalgrijper” en Agnes repareert het gat in onze fietshoes. Op weg naar de supermarkt, bezoeken we het naast de camperstalling gelegen kerkhof. We kunnen het niet laten om ook hier even een kijkje te nemen. De kerkhoven in Italië vallen op door de vele grafmonumenten. Ook de graven in de muur kennen wij amper in Nederland.
We zijn vertrokken. Iets later dan gepland omdat we nog ergens op moesten wachten. Onze eerste stop hebben we nog in Nederland gepland. We mochten ons campertje op de oprit zetten van Marga en John die in Halsteren wonen.
Tijdens onze vorige reis hebben we elkaar voor het eerst ontmoet bij Ptuj in Slovenië. Marga nodigt ons uit voor het avondeten en daar hebben we natuurlijk ja op geantwoord. Vervolgens hebben we gezellig bijgekletst, hun mooie huis bewonderd en heerlijk genoten van de kookkunsten van Marga. Het wijntje dat John aanbood konden we natuurlijk niet afslaan. Het paste helemaal bij onze reis en smaakte prima!
Halsteren – Mendig
1 oktober 2025
Als we vertrekken bij Marga en John is het nog behoorlijk mistig. Om 8:30 uur passeren we de grens met België. We hebben maar vijf minuten file bij Antwerpen. Dwars door België en Nederland rijden we (over een goede Belgische weg) naar Duitsland waar de mist eindelijk optrekt. Daarna hebben we vlot doorgereden en met één koffiepauze komen we om 12:05 uur aan onze camperplek bij Mendig. Het is een prima plekje naast het Vulkaanmuseum en de Vulkan Brouwerij. Vroeg komen is een pré. Om 12:00 uur staan we hier met vier campers. Aan het eind van de dag staat het bomvol met bijna 20 campers terwijl er maar acht mogen staan.
Op de website even klikken op de foto’s
Vanmiddag doen we wat labcaches in de omgeving. De eerste labcache is in het centrum. Het wordt gelijk duidelijk dat het in Mendig gaat om basalt, lavasteen en bier. Mendig ligt midden in een oud vulkanisch gebied. Behalve het Vulkaanmuseum kun je ook met een gids 30 meter diep een lavakelder in. Veel huizen in het dorp zijn gebouwd met lava-stenen. Er is ook een klein openluchtmuseum (gratis toegankelijk) met werkstukken van lava met o.a. ook een grote spiraal met lavastenen. Het decor wordt vaak gevormd door prachtige herfstkleuren.
Op de website even klikken op de foto’s
We kunnen hier ook een “mijn” bekijken waar men onder in de mijn de molenstenen uithakte die vervolgens met paarden naar boven werden getakeld en op een treintje werden afgevoerd. Aan het eind van de middag doen we nog een kleine bier-proeverij bij de “Brauerei Vulkan”. We vonden het een lekker biertje.
Mendig – Bad Schönborn
2 oktober 2025
Vanochtend zijn we om 8:30 uur opnieuw met flinke mist vertrokken uit Mendig. Na een korte koffiepauze en sanitaire stop komen we om 11:30 uur aan in Bad Schönborn. We parkeren de bus op de camperplaats naast het Thermen en Wellness centrum. We betalen hier € 14,00 (wel cash betalen) voor een overnachting. Alle voorzieningen (geen douche of wc) zijn aanwezig al zullen we die niet echt gaan gebruiken. Na de lunch in de camper pakken we onze saunaspullen in en gewapend met een e-reader brengen we de rest van de dag door in het saunacomplex. Het naastgelegen Heilbronbad is ook toegankelijk vanuit de sauna. Omdat je hier alleen in mag met je zwempak, nemen we die ook mee.
We kopen een kaartje voor vier uur en zitten na ons saunabezoek ook nog heerlijk een paar uurtjes in de zon voor onze camper. ’s Avonds duiken we al vroeg met een rood hoofd ons bed in. De sauna en de zon eisen hun tol.
Bad Schönborn – Kehl – Straatsburg
3 oktober 2025
Na een goed uur rijden vanuit Bad Schönborn staan we op een camperplek bij Kehl. Om 10:00 uur rijden we weg en bezoeken Straatsburg op de fiets. We nemen de fietsbrug over de Rijn bij Kehl en je bent in Frankrijk. Met twintig minuten zijn we in Straatsburg. We hebben een labcache gevonden die ons langs de tien mooiste plekjes van deze stad brengt.
Op de website even klikken op de foto’s
Bij de oude protestantse kerk Saint Pierre Le Jeune stappen we de kerk binnen en we worden erg verrast door het prachtige interieur. Terwijl we daar rondlopen oefent er een koor o.l.v. een Duitse dirigente dat prachtige liederen zingt.
Op de website even klikken op de foto’s
We laten de fietsen bij de kerk staan en lopen verder door de oude binnenstad. Hoewel het niet echt een zonnige dag is, lopen er veel toeristen rond. De stad heeft een prachtige Dom. Helaas zijn wij er rond lunchtijd en dan is deze kerk gesloten. We hebben onszelf daarom maar verwend met een lekkere flamkuche. We hebben genoten van al het moois en aan het eind van de middag kwam zelfs de zon er nog een beetje bij.
Op de website even klikken op de foto’s
Wij hebben de dag afgesloten met een bezoek aan het Europese Parlement. Het gebouw kent een mooie architectuur waarbij de architect geïnspireerd is door het schilderij van Pieter Breughel: De toren van Babylon. Eenmaal door de zware beveiliging volgen we een “bezoekersroute” door het Parlementsgebouw. Ook van binnen is het prachtig!
Op de website even klikken op de foto’s
Kehl – Brienzwiler
Om 9:00 uur weggegaan uit Kehl bij Straatsburg. Met mooi weer onderweg komen we om 13:00 uur aan Brienzwiler in Zwitserland. We staan hier op een camperplek bij een klein openluchtmuseum (Ballenberg) waar plek is voor tien campers.
Bij de kassa van het museum is sanitair beschikbaar. De camperplek zelf is niet zo interessant met name door het uitzicht op het bouwmateriaal. De weersvooruitzichten zijn nogal wisselend en er wordt veel regen verwacht dus we blijven vanmiddag lekker bij de camper hangen en lezen een boek.
De eigenaresse van de Boerderijcamping vond het goed dat ik vandaag de camper bij haar op de parkeerplaats liet staan. Prima plek en om 8:25 uur reed ik weg richting Franeker.
Werkelijk heerlijk stuk door de weilanden gereden. Weinig tegenliggers, nauwelijks tegenwind. Het zonnetje erbij. Het kan niet beter. Even een molen voor Harry op de foto gezet en genoten van het Friese landschap. Wel een bijzondere molen, Harry. Nog niet zo heel lang geleden stond deze molen nog bij Hallum. De oorspronkelijke molen die hier stond, is afgebrand. Die eendenkorf vond ik daar ook op een vreemde plek zitten.Veel kieviten op het land en maar weinig koeien. En dat terwijl de boeren er juist wel extra subsidie voor krijgen als ze de koeien in de wei zetten.
Bij Westerein was er wel een boer die de koeien losliet. Die waren volgens mij nog niet vaak buiten geweest. Het leek wel een kudde jonge veulens. Omdat het me wel leuk leek om weer eens een echte koe op de foto te zetten, stelde ik me op aan het eind van de wei bij een hek. Nou.. dat vonden ze wel leuk. Nog nooit eerder meegemaakt dat er zoveel dames belangstelling in mij hadden.
Franeker was voor mij niet onbekend. Ooit woonde in deze oude universiteitsstad familie van mij. Ze woonden in één van de huizen schuin tegenover het prachtige stadhuis. Van het planetarium van Eisinga had ik – toen ik bij neef Tjerk logeerde – nog nooit gehoord. Ik herinner me wel de enorme zweefdraaimolen die naast de kerk stond tijdens een kermis. Nu staat naast deze kerk het fontein van de stad. Langs het Sjukelân (heilige kaatsgrond – PC) fiets ik de stad weer uit.
Harlingen ligt dichtbij. Al eens eerder in deze stad geweest maar altijd met als doel om naar Terschelling of Vlieland te vertrekken. Nu wat meer in de stad rondgereden. Bij binnenkomst stond ik verbaasd om daar opeens een kameel tegen te komen. Bijzonder! Harlingen is een gezellige havenstad met veel schepen van de bruine vloot aan de kades. Voor de fontein moest ik wel een beetje omrijden. De spuitende potvis (?) ligt bijna buitengaats langs één van de havenhoofden. Hij spuit niet continu. Toen ik aan kwam fietsen, stopte ie net met spuiten. Ik heb een poosje gewacht om m spuitend op de foto te zetten maar hij had er geen zin meer in. Je moet maar geluk hebben.
Aan het eind van het havenhoofd hangt een brievenbus waar je je gedachten over de zee kunt in doen. Er is iemand of iets die jouw gedachten er uit haalt en er een boek van maakt. Leuk initiatief. Er is al één boek verschenen…
Vlak voorbij Harlingen eet ik bij een uitkijktoren mn boterhammetjes op en ik drink m’n flesje leeg. Met een stevig windje in de rug waai ik naar Bolsward waar ik m’n laatste stempel haal van deze dag en de mevrouw bij de VVV verbaas dat ik ook Fries spreek. In Bolsward bleek de fontein voor de gerestaureerde Broerekerk te staan. De ooit verwoeste kerk héeft een dak van glas gekregen. Prachtig gezicht en ook een opmerkelijke akoestiek. De muziek van de panfluitspeler klonk er hemels.
Terug op de boerderijcamping bleek ik toch weer een rondje van 63 kilometer te hebben gefietst. Eigenlijk was ik van plan om een pauzedag in te lassen maar omdat het weer na woensdag minder wordt, bewaar ik de rustdag voor later.
Dokkum – Leeuwarden – Dokkum
20 augustus 2025
Vanochtend was ik al vroeg wakker en het zonnetje scheen, dus… zat ik om 7:45 uur al op de fiets richting Leeuwarden. Eerst snel door Dokkum. Boven het ziekenhuis (daar waar de helikopter stond voor noodtransporten) pak ik het vrijliggend fietspad langs de Dokkumer Ee. Rijdend tussen het door riet omzoomde pad volg ik dit prachtige fietspad tot in Leeuwarden. Het riet staat zo hoog dat ik er nog net overheen kan kijken naar het landschap.
Ik maak een eerste step aan in Polarsteps bij het monument voor Maarten van der Weijden die hier na 163 km zijn poging opgaf om de Elfstedentocht zwemmend te volbrengen. Hij haalde hiermee geld op voor de kankerbestrijding. De tweede step is bij Bartlehiem. Bij dit beroemde bruggetje (het heeft zelfs een eigen naambordje) kwamen de schaatsers tweemaal langs (richting Dokkum en dan weer richting Leeuwarden)
Bij binnenkomst in Leeuwarden kwam ik een vreemde molen en een mooie muurschildering tegen bij het terrein van de NHL Stenden Hogeschool. De routebeschrijving van de Elfstedentocht van de VVV bracht me bij de oude finishlijn van deze tocht. Hier vond ik ook het voormalige Diaconessen ziekenhuis. Tijdens de finish van de Elfstedentocht in 1956 beviel hier mijn moeder van mijn tweelingbroertjes Tjerk en Hotze.
De labcache leidde me langs oude plekjes in Leeuwarden. Die plekken waren mij niet onbekend maar ik passeerde daarbij wel verschillende mooie muurschilderingen. ook voegde ik weer een mooi putdeksel toe aan mijn verzameling en zette ik Mata Hari op de foto.
Om mijn laatste stempels te halen moest ik bij de VVV langs. Die bevindt zich tegenover de Oldehove. Lang geleden zat er aan deze toren een kerkgebouw vast. Alleen de scheefgezakte toren is gebleven. Nu echter zijn de contouren van het oude kerkgebouw zichtbaar gemaakt met het “Bouwurk” waarin allerlei kunstvormen zichtbaar worden gemaakt. Ook duurzaamheid speelt bij Bouwurk een belangrijke rol. Na afloop van het project worden alle materialen hergebruikt.
De maker van het fontein in Leeuwarden is geen onbekende. We zagen op verschillende plekken in Europa al werk van Jaume Plensa. Zeer de moeite waard!
Op de terugweg naar Dokkum bracht ik in Hardegarijp een kort bezoek aan Daan en Joke, de ouders van onze schoondochter Roos. Even de nieuwe carport voor hun caravan bewonderen.
Drie kwartier later fietste ik Dokkum binnen. De labcache bracht me allereerst naar de Bonifatiuskapel. Het was niemand minder dan Titus Brandsma die meehielp deze kapel te bouwen (1934) voor de door de Friezen in 754 vermoorde Bonifatius. Het is een pelgrimsoord en er vinden nog steeds bedevaarten plaats.
Toen ik door deze mooie kapel liep, viel het me opeens op dat de muziek niet thuishoorde in deze Rooms-Katholieke kapel. Ik hoorde de muziek van liederen uit de Protestantse kerk. Toen ik dat opmerkte bij de enige “suppoost”, vertelde hij dat de muziek zijn eigen keuze was… De hele tijd moeten luisteren naar de katholieke muziek vond hij maar niks, deze muziek was veel mooier… In de binnenstad was het weer erg druk. De grachten lagen vol met boten. Ook de weekmarkt werd gehouden. Het drukst is de omgeving van de Zijl.
De Zijl is een pleinvormige brug midden in de stad voor het Stadhuis van Dokkum. Vandaag precies 72 jaar geleden trouwden hier mijn ouders. De brug gaat over de oude zeesluis van vroeger die hier zout en zoet water scheidde. Tegenwoordig is het vooral bekend als keerpunt voor de Elfstedentocht en de “GRANAET”. Je kunt een replica van deze geheimzinnige mascotte van Dokkum in de Zijl zien liggen. Hieronder het verhaal…
“HET VERHAAL VAN DE GRANAET. – Tijdens de stadhouderlijke regering ving men in Dokkum een reusachtige garnaal (een kreeft). Zo’n groot beest hadden ze in Dokkum nog niet eerder gezien. Omdat ze niet wisten wat ze er mee moesten doen werd het stadsbestuur bijeen geroepen. Zij besloten het dier aan een zilveren ketting te leggen onder de Zijl om het, als Prins Frederik Hendrik in Dokkum op bezoek kwam, te laten zien aan Zijne Hoogheid. Als een Dokkumer bezienswaardigheid. Helaas is de prins nooit in Dokkum gekomen en dus ligt de Dokkumer Granaet nog steeds geketend onder de Zijl.”
Met het bezoek aan Dokkum komt er ook een eind aan deze Elfstedentocht op de fiets. Ik heb enorm geboft met het weer en het was leuk om weer eens door Friesland te fietsen. Opgeteld heb ik de afgelopen vier dagen ruim 260 kilometer afgelegd. Sneller dan ik van te voren had gedacht heb ik de Elf Steden bezocht. Omdat ik vrijdag en zaterdag wat afspraken in de buurt heb, houd ik zelfs wat tijd over voor wat extra kilometers. Morgen meer hierover.
Ameland – Aldwâld
21 augustus 2025
Vandaag een dagje op Ameland gefietst. Weliswaar wat frisser maar prima fietsweer. Zonnetje met wat wolken. Temperatuur ook lekker: 17° C. De labcache bracht me van Nes naar Hollum langs wat historische plekken van Ameland. De mosterdmolen werd bezocht en natuurlijk ook de overbekende vuurtoren.
De weg er naar toe reed ik op de dijk langs de Waddenzee. Mooi fietsen. Het was hoog water en desondanks lagen er toch nog behoorlijke stukken land droog met veel vogels er op. Toch was ook aan deze kant van het eiland te zien dat er nog land gewonnen wordt.
Bij Hollum was ik bij het Maritiem Centrum “Abraham Fock”. Op de grote foto’s achter de ramen van dit museum laat men zien hoe de paarden de reddingboot de zee in trekken. Ik heb dit in mijn jonge jaren eens in het echt gezien. Mijn ouders waren met mijn opa en oma op vakantie in Nes op Ameland. We logeerden toen bij een schoenmaker in Nes die kamers verhuurde en zo wat bijverdiende. Het beeld van de sterke grote paarden die de zee inliepen, is me altijd bijgebleven. Of het voor een oefening was of een echte reddingsactie weet ik niet meer.
Van Hollum ging mijn route deels door de duinen maar ook door hier en daar bos. Ter hoogte van Ballum heb ik me zelf getrakteerd op een flamkuche. In de Elzas namen we dat vaak als lunch. Dus nu maar eens een Amelandse Flamkuche. Smaakte prima, al hadden ze hier maar één soort flamkuche op het menu en in Elzas al gauw tien verschillende. Na de lunch aan het strand ben ik naar Ballum gefietst en heb daar een bezoek gebracht aan Airport Ballum. Je kunt er je zelf uit een vliegtuig laten vallen en als je er in blijft zitten, kun je een rondvlucht maken boven Ameland.
Bij Ballum was in het kader van het toeristenseizoen een grote “kleedjes” verkoop georganiseerd. Het leek wel Koningsdag. Toch even rondgelopen en nog voor € 2,00 een Carcassonne Junior gekocht. Een leuk spel dat onze kleinkinderen ook graag spelen. Toen ik in Nes aankwam was het inmiddels al weer 15:00 uur en had ik nog even tijd om wat boodschappen bij De Spar te halen voordat ik naar de boot moest. Het was zo druk met vertrekkende vakantiegangers dat de laatste boot al uitverkocht bleek.
De boot vertrok keurig om 16:00 uur en 50 minuten later arriveerde ik weer op de pier bij Holwerd. Ik overnacht bij Harry en Sita op de camperplaats “De Feroaring” bij Aldwâld. Ik ben de enige camper en Harry (de eigenaar) laat me even zien waar ik alles kan vinden. Prima camperplaats met mooie voorzieningen (P4N #247570 en CC: 98664)
Het wordt een bijzondere reis dit keer. Agnes is vanochtend voor een weekje vertrokken naar haar vriendin Benthe in Noorwegen. Ik heb haar vanochtend met de camper om 5:20 uur afgezet bij vertrekhal 3 op Schiphol en ben gelijk daarna doorgereden naar een parkeerplaats vlak onder Hindeloopen ongeveer 7:30 uur aankom.
Ik ga een week lang fietsen in Friesland en heb de Friese Elfstedentocht in vier stukken geknipt. Vier fietsdagen die me langs de beroemde Elf Friese Steden brengen. In elke stad die ik aandoe, laat ik een strippenkaart afstempelen bij de VVV of bij een andere stempelpost, doe ik één labcache en zet ik de beroemde 11 fonteinen op de foto. Elke Friese stad heeft sinds het cultuurjaar 2018 een fontein die gemaakt is door een vooraanstaand kunstenaar. Bij mijn vertrek op deze eerste dag fiets ik snel door Hindeloopen. Het is bewolkt en nog vroeg. Daardoor ook vrij donker en het miezert. De regenbuitjes zullen de hele dag aanhouden. Het is niet anders en de temperatuur is prima. Het eerste cadeautje krijg ik, als ik Kolderwâld passeer. Hier staan “de Famkes van Kolderwâld”. Het is een serie beelden van kunstenaar Evert van Hemert. Prachtige kunstwerkjes die zomaar ergens langs de kant van de weg staan.
Het landschap van het Gaasterland (ooit ontstaan in de ijstijd) kent verschillende gezichten. Er zijn wat kleine heuveltjes, veel bossen maar natuurlijk ook het open Friese landschap. Voor dat ik het in de gaten heb, rijd ik Sloten binnen. Als je wat extra informatie over de fonteinen wilt, kijk dan eens op de website van de 11 fonteinen van friesland.nl In Sloten zelf is het nog stil. De terrasjes zijn amper bezet en in de kerk hoor ik orgelmuziek. Het is nog vroeg op deze zondagochtend. Als ik de fontein heb bezocht, gaat de kerk uit en wordt het drukker op straat.
Van Sloten naar Stavoren is het opnieuw een afwisselend landschap. In Balk staat een leuk oud stadhuis wat ik even op de foto zet. De weg langs de dijk is eentonig. Jammer dat je niet aan de IJsselmeerkant kunt fietsen.
Ongeveer vijf kilometer voor Stavoren passeer ik een grote steen die hoog boven het water ligt op de Reade klif (voor uitleg zie foto). Het is een verzetsmonument met een Friese spreuk die ik wel eens eerder heb gehoord. Het verzetsmonument herdenkt de slag bij Warns (Stavoren eigenlijk).
De laatste twee stadjes die ik bezoek zijn Stavoren en opnieuw Hindeloopen (nu wat uitgebreider). Het zijn twee leuke stadjes en dat weten de toeristen ook. Het is er erg druk en de havens en sluizen van Stavoren en Hindeloopen zijn bomvol. We hebben beide stadjes al eens eerder in het voor- en naseizoen bezocht en ze zijn zeker de moeite waard.
De fontein in Hindeloopen is vandaag de enige fontein die ook echt werkt! Het is bijzonder om te zien hoe verschillend de fonteinen zijn. Leuk! Na Hindeloopen zit m’n eerste fietsdag er op. Bijna tachtig kilometer met best wel hier en daar flinke tegenwind. Maar de moeite waard. Morgen weer een dag. Ik rijd naar Oudega waar vandaan ik morgen voor een tweede dag vertrek.
Ik overnacht vandaag op Camping De Bearshoeke in Oudega. De camping ligt aan de Oudegaaster Brekken. Ik sta met de buscamper op het tentenveld met zicht op het water. Mooi plekje dus.
Workum – IJlst – Sneek
18 augustus 2025
Vanochtend ben ik om 8:15 uur al helemaal klaar voor de tweede fietsetappe… Bij de receptie aangekomen om te betalen, blijkt dat er niemand aanwezig is. Bellen naar het telefoonnummer dat er hangt, levert ook niets op. Om hier te gaan staan wachten, had ik ook geen zin in. Ik kon gisteren niet vooruit betalen… Aangezien de route van vandaag nog een keer langs de camping komt, heb ik de camper maar voor de deur gezet en toen ik later nog een keer langskwam, alsnog betaald. Het was nog niet opgevallen dat ik weg was…
Het weer vandaag is wel heel wat anders dan gisteren, een heerlijk zonnetje, weinig wind en een prima temperatuur van rond de 24°. Wat wil een fietser nog meer? Nadat ik ben overgezet bij de Yntemasleat door een gezellig kletsende pontkapiteine, fiets ik voor het eerst door It Heidenskip. Dit dorp dankt z’n naam aan de woeste en ruige heideachtige streek die het vroeger was. Gek genoeg is er voor dit dorp alleen maar een Friese naam. Er staat dus maar één naam op het bord.
Workum is dan niet ver meer. Het is niet de eerste keer dat ik in Workum ben. Toch leuk om er weer door heen te fietsen! Ik doe er een nieuwe labcache en maak ook nog een labcache af die we de vorige keer niet meer hebben afgemaakt.
De fonteinen die ik vandaag bezoek, werken allemaal. Een nieuw fenomeen op deze dag zijn de vele open bruggen waar ik voor moet wachten. Het is druk op het water. Overal volle sluizen en wachttijden voor de bruggen (zowel op de weg als op het water). Nadat ik in Workum een kop koffie heb gedronken, fiets ik terug naar Oudega. Het museum van Jopie Huisman sla ik dit keer over. Agnes en ik hebben het samen al eens bezocht. Mocht je het zelf willen bezoeken, luister dan ook eens naar de podcast over de gestolen schilderijen van deze schilder. Erg interessant!
Via Oudega (waar ik de dus de camping betaal) fiets ik vervolgens naar IJlst. De schoorsteen van de Nooitgedagt fabriek is mooi gerestaureerd en de top van de oude schoorsteen is als een stalen frame teruggeplaatst. Thuis heb ik aan de wand nog een stel oude Friese doorlopers van Nooitgedagt uit IJlst hangen. Hoewel de Nooitgedagt fabriek voornamelijk houtbewerkingsgereedschap maakte, is de fabriek ook bekend geworden door het houten speelgoed en schaatsen. Verder opvallend in IJst zijn de zogenaamde “overtuinen” die gebruikt werden om het wasgoed te drogen en het witgoed te bleken. Het grasveld heet dan ook “de bleek” in het Fries. De overtuinen zijn nu niet meer als zodanig in gebruik. De komst van de wasmachine heeft hier een eind aan gemaakt. De overtuinen zijn nu eigendom van de gemeente en de bewoners mogen er gebruik van maken als ze er goed voor zorgen.Verder vind je er de oude houtzaagmolen “De Rat”. IJlst was vroeger echt de houtstad van Friesland.
Van IJlst naar watersportstad Sneek is niet ver. Rond de watertoren sta ik verschillende keren te wachten voor een open brug. Het is superdruk op het water met het mooie weer van vandaag. Als ik in Sneek ook een labcache heb opgelost en een boterahm heb opgegeten in het mooie Wilhelminapark, fiets ik in drie kwartier terug naar Oudega waar ik de camper oppik.
Vandaag toch weer bijna zestig kilometer gefietst. Morgen weer een etappe! Ik rijd de camper eerst naar Bolsward. Ik overnacht hier op boerderijcamping Half Hichtum van waar ik morgen verder fiets.
Het was bijzonder wakker worden vanochtend. Vannacht waren we ook al even wakker door de regen op het dak maar hebben vervolgens wel lekker doorgeslapen.
Maar als we echter vanochtend naar buiten kijken, staat een groot deel van het veld waar wij staan blank. Ook de fietsenschuur waar we onze fietsbatterijen opladen, staat onder water. Er zijn buren met schade omdat ze de luifel niet binnen hebben gehaald. Er viel in korte tijd zoveel water dat het doek van de luifel door het gewicht helemaal is afgescheurd. Daarom is het wel handig om de luifel schuin neer te zetten. Als we weg zijn of gaan slapen halen we de luifel altijd binnen. Veel campingbewoners maar ook de eigenaresse komen de schade taxeren.
Wij wachten niet tot de geschrokken caravaneigenaar de luifel heeft verwijderd. De fietsen gaan achterop de camper en gelukkig kunnen we met de buscamper goed wegkomen van het doorweekte kampeerterrein zonder het terrein kapot te rijden.
We blijven vanochtend nog even in de buurt voordat we verder gaan. Gisteren hebben we van Edith Musch de tip gekregen om De Onlanden te bezoeken. Toen we zagen dat we er ook nog een labcache konden lopen, hebben we besloten om vanochtend eerst naar De Onlanden te gaan.
De Onlanden is een ruig gebied dat tevens dient als “waterberging” voor de stad Groningen. Het is ook een prachtig wandelgebied waar je veel water- en weidevogels, otters, roerdompen kunt spotten. We bezoeken natuurlijk ook de opvallende uitkijktoren en komen langs de “grote grazers” die hier ook niet ontbreken.
Twee uur later voltooien we de labcache bij de Hoge Zit. Dit bouwsel is ooit gemaakt om hoog in de boom zittend de vogels in de plassen te kunnen bespieden.
We drinken nog een kopje koffie in de camper en rijden dan in twee uur naar Lienden. We willen hier twee nachten blijven en in deze omgeving is het mooi fietsen.
Een vorige keer konden we in deze omgeving moeilijk een camping vinden op zondag omdat veel campingeigenaars de zondagsrust respecteren. Bij camping De Fruitboom bij Lienden mogen we vandaag zelf een plekje uitzoeken. De eigenaar heeft een bordje hangen dat de zondag voor het gezin is.
Omdat het slecht weer is, brengen we de rest van de middag onder de luifel en in de camper door. Het is een ruime camping met prima voorzieningen en er is van alles te koop aan groenten en fruit. Tja… Het is tenslotte De Betuwe hier. Wij kunnen vooral de potjes jam aanbevelen.
Terug naar huis
28 juli 2025
Nadat we vanochtend het weerbericht voor vandaag hebben gelezen, besluiten we om door te rijden naar huis en hier niet nog een dag langer te blijven. De voorspellingen geven weer veel regen op en dan komt er van fietsen niet zoveel.
Camping De Fruitboom
We hebben wel mooi even de camping verkend en twee plekjes gereserveerd voor eind september als we hier met Jan Rijn en Mirjam twee nachten staan.
Washers
We rijden vlot naar huis, pakken de boel uit en brengen de camper weer naar de stalling. Voor we dat doen, geven we de camper nog een wasbeurt. Er is vlakbij ons in Den Hoorn een bedrijf gestart waar je behalve je auto ook de camper een wasbeurt kunt geven. Het bedrijf Washers doet dat meteen vrij uniek concept: Voor € 8 heb je onbeperkt (qua tijd) toegang tot een wasbox waar onze bus in gewassen kan worden. De wasboxen zijn hoog genoeg voor onze bus en er passen bussen in van 7 meter lengte. Je kunt er rustig het hele wasprogramma (zie foto) afwerken met gebruikmaking van alle producten die in het programma zitten. Voor het dak van de camper brengt het personeel een ladder zodat we ook daar goed bijkunnen. In de wasbox kun je gebruikmaken van drie verschillende spuitlansen waarvan er eentje is uitgerust met een zachte borstel.
Washers
Wij zijn blij met deze oplossing omdat we nu niet helemaal naar Bodegraven hoeven te rijden naar de Truckwash waar we de laatste keer € 45 moesten betalen. Wellicht is het ook een tip voor andere camperaars in deze omgeving. Washers is in 1 minuut bereikbaar vanaf de snelweg.
We hebben het hier nog niet eerder gemeld maar we hebben sinds kort de camper niet meer voor de deur maar in een stalling in Schipluiden. Dus vanochtend eerst naar “onze luxe buitenplek” gereden om de camper op te halen. Het woordje “luxe” in deze omschrijving houdt in dat we te allen tijde de camper kunnen halen en brengen. Dat is weliswaar een dure variant maar wel prettig omdat we dan altijd kunnen gaan en komen.
Thuis is de camper snel ingepakt, de fietsen er op en wegwezen. Drie dagen lekker fietsen in het Groene Hart. We staan op camping “De Boogaard” in Hekendorp. Zoals de naam het al doet vermoeden is de camping in een oude boomgaard. De camping ligt langs de Hollandsche IJssel en regelmatig varen er wat bootjes voorbij. Gezellig!
Op de website even klikken op de foto’s
De camping ademt een relaxed sfeertje met natuurtoiletten en douches en afwasplekken in het groen. Een oude caravan dient als ontmoetingsplekje met koffie en thee bij de hand. Op de laatste foto een speeldoosje dat je op alle toiletten vind voor als je je verveelt.
Op de website even klikken op de foto’s
Veel oudere mensen kennen Hekendorp wellicht onder de naam Goejanverwellesluis. Goejanverwellesluis is in de geschiedenisboeken terecht gekomen omdat de Patriotten hier prinses Wilhelmina van Pruisen enige tijd gevangen hielden in de tijd van Stadhouder Willem V Nassau van Oranje (1787). De bekende geschiedenisplaat van vroeger even opgezocht en bijgevoegd.
Als we weer geïnstalleerd zijn, doen we de rest van de dag niet zoveel meer. We lezen en luieren wat aan de kant bij het water.
De Hollandsche IJssel is ook diep genoeg om te zwemmen. Het gaat hier om stromend water en je kunt er prima zwemmen. Bij de camping zijn overal trapjes waar je makkelijk het water in en uit kunt. Agnes kan het dan ook niet laten en neemt ‘s avonds nog een duik. Afdouchen is geen probleem op De Boogaard. De douche is op twintig meter van de rivier.
‘s Avonds rijden we nog even op het fietsje naar Oudewater om een ijsje te halen. Oudewater is een gezellig dorpje dat vooral bekend is van de Heksenwaag. Hier konden vroeger vrouwen zich laten wegen om te bewijzen dat ze geen heks waren. Agnes heeft zich in 2023 al eens laten wegen en de bewijsstukken ontvangen.
Utrecht
12 juli 2025
We hebben vanmiddag een afspraak met Sjaak (broer Agnes) en Loes en we maken er een dagje Utrecht van. Met behulp van de app Fietsknoop maken we een fietsroute naar de Domtoren.
We hebben al eens eerder een fietsroute via Google gemaakt maar dan missen we veel leuke weggetjes. Fietsknoop brengt ons over vrijliggende fietspaden naar Utrecht. Ook in Utrecht zelf fietsen we over mooi gelegen fietsstraten naar de Dom. Op de weg naar Utrecht passeren we ook nog het oude Stadhuis (met poort) van Montfoort.
Het is al weer even geleden maar de Dom is eindelijk uit de steigers die er lang omheen hebben gestaan vanwege de restauratie. We bekijken ook de kerk en de ommuurde tuin bij de kerk. Schitterende plek.
We eten wat in de stad en slenteren wat langs de gezellige winkeltjes in het centrum. Ook besluiten we nog een kijkje te nemen in het Wilhelminapark in de hoop Maarten van Rossum op het aan hem geschonken bankje aan te treffen. Geen Maarten maar van de man op het bankje horen we dat we net te laat zijn. Hij was hier een kwartiertje geleden nog.
We rijden langs Sjaak en Loes en spelen daar ‘s middags nog een gezellig spelletje Dixit. Loes wint. Wel grappig spel waarbij je moet associëren. Als we uit geassocieerd zijn, fietsen we vrijwel dezelfde route terug naar Hekendorp. Daar aangekomen, blijkt dat we er zesenzestig kilometer op hebben zitten. Leuke dag! Ook weer fijn om bij ons campertje te zijn.
Stolwijk
13 juli 2025
Het weer is wat minder dan voorspeld. De dag begint bewolkt en we doen rustig aan. Het blijft droog en omdat de temperatuur goed is, ontbijten we buiten voor de camper.
Vanochtend maken we eerst een wandeling naar Goejanverwelle (Hekendorp) over het Jaagpad langs de Hollandsche IJssel. Het is een gezellig wandelingetje met aan de ene kant leuke huisjes met hier en daar fruitbomen en aan de andere kant het water met zo nu en dan een “golf” boten als er in Oudewater of Gouda weer een sluis open is gegaan.
In Hekendorp is het druk op de dijk. Aan de ene kant staat de dijk vol met auto’s omdat de kerk vol zit omdat het zondagochtend is en onderaan de dijk ziet het zwart van de fietsers bij het restaurant naast de sluis. Het is een geliefde plek om even je rit te onderbreken.
Als we teruglopen, moeten we even tien minuten schuilen voor een regenbuitje. Het blijft echter flink warm en als we terug bij de camper zijn, gaat de korte broek weer aan. We zetten de luie stoelen langs het water en lezen wat en eten een boterham.
Vanmiddag hebben we om 16:30 uur een afspraak met Mirjam en Jan Rijn. Agnes heeft een naambord gemaakt van keramiek voor hun nieuwe huis. Vlak voor we vertrekken voor een fietstocht naar Stolwijk, krijgen we nog bezoek op de camping. Oh Oh Santiago (één van onze trouwe volgers) zit in de buurt (Stolwijk) op een camping en komt ons even opzoeken. Hartstikke leuk om elkaar eens “live” te ontmoeten. We maken een kort praatje omdat we weg moeten en een afspraak hebben. Wellicht dat we een andere keer meer tijd hebben.
We hebben een leuk rondje uitgezet om te fietsen. Deze route gaat langs De Vlist bijna tot aan Schoonhoven en dan weer binnendoor naar Stolwijk. Prachtige fietsroute en langs de Vlist is het heerlijk rustig fietsen door de groene natuur.
Jan Rijn en Mirjam zijn blij met hun nieuwe naambord en wij bewonderen hun nieuwe onderkomen. Jan Rijn heeft zich al aardig uitgeleefd en het wordt er allemaal steeds mooier. Na een gezellige borrel fietsen wij weer terug naar de camper. We hebben opnieuw genoten van een fijne dag.
Morgen gaan we weer naar huis. Als we de camper hebben uitgepakt, willen we een nieuw adresje uitproberen om te camper te wassen. Als dat nieuwe adresje bevalt, horen jullie van ons. Voor nu: Tot onze volgende trip!
Vandaag een route met de fiets gereden. In de app Fietsknoop is het eenvoudig om een leuke route te maken. Gisteravond de route gemaakt en vandaag gereden.
Op de website even klikken op de foto’s
Omstreeks 10:30 uur gaan we van start. Het is eerst nog wat frisjes omdat de zon zich achter de wolken blijft verstoppen. Na een Labcache in Uithuizen brengen we een bezoek aan de Menkemaborg. De borg kent prachtig ingerichte stijlkamers.
De Menkemaborg heeft ook een schitterende tuin. We genieten volop van de bloemen en planten. Sommige planten zijn bijzonder en zien we niet zo vaak.
Hierna rijden we naar ons eerste “rare” plaatsnaam: “Doodstil”. Omdat het zo’n opvallende naam is, hebben de meeste Nederlanders er wel eens van gehoord. In 2005 was het de plaatsnaam van het jaar.
De naam komt waarschijnlijk van de mansnaam Doode of Doede. De naam Doede is nog steeds algemeen als voornaam in gebruik in Friesland en Groningen en leeft ook voort in de achternamen als Dooijes, Doma en Doema. De naam ‘Doodstil’ betekent dus: de brug van Doode. (Een overlevering wil dat de brug om een heel andere reden deze naam kreeg. In het verleden zou er namelijk op deze plek geen brug zijn geweest, maar een pontje. Zo moest op een dag een lijkkist worden overgezet. Midden op het Boterdiep maakte het bootje een onverwachte beweging, waardoor de kist in het water verdween. Om dat in het vervolg te voorkomen, werd toen “een brug voor de doden” aangelegd.)
Ook de naam Usquert vinden we bijzonder. De naam, in vroegmiddeleeuwse documenten geschreven als Wisewert en Viscvurt, suggereert een verband met water, mogelijk een verwijzing naar de ligging bij de zee of een rivier, of naar de visvangst. Usquert was lang bekend als een dorp van garnalenvisssers.
Inmiddels is de temperatuur ook prima. Het zonnetje kwam steeds meer te voorschijn en we hebben uiteindelijk op de dijk bij Noorpolderzijl heerlijk uitgerust en onze boterhammen opgegeten. Hiervandaan was het één lange weg langs de dijk tot aan de Noordkaap. Trouwe volgers weten dat we hier al eens eerder waren. Vanaf hier is het een paar keer rechts en links voorbij de windmolens voor we weer bij de camper zijn. Het was een prachtige route. Voor de liefhebbers: de QR code scannen en je fietst m zelf ook. De route is gemaakt met de app Wikiloc. Veel plezier er mee!
Naar Polen
31 juni 2025
Vandaag maken we opnieuw een fietstocht langs een aantal “rare” plaatsnamen. We vertrekken om een uur of tien als het nog niet te warm is en sluiten ons rare rondje af bij het openluchtzwembad De Dinge. Even lekker een fris plonsje. Van Harry en Anneke kregen we nog de tip om onderweg het museum van Eddy Roos te bezoeken. Bleek de verrassing van de dag!
Als we Roodeschool en Spijk zijn gepasseerd, zien we opeens midden tussen het koren een imker aan het werk. Als hij ziet dat we daar een foto van maken, gaat de kap af en komt naar ons om een praatje te maken. Zeker twintig minuten vertelt hij enthousiast over z’n werk. Hij werkt voor het bevruchtingsstation Buckfast op Ameland en beheert ruim 135 bijenvolken.
Tweehuizen is op zich niet zo’n bijzondere naam maar dat de twee huizen en een schuur die er staan een eigen plaatsnaambord hebben wel..
Polen – Dit dorpje dankt zijn naam aan het feit dat iedereen het ver van de andere dorpjes vond liggen en het daarom maar Polen heeft genoemd. Het schijnt er ook druk te zijn met overstekende kippen getuige het verkeersbord.
Nooitgedacht – De naam is een verwijzing naar dat men zich niet had kunnen voorstellen dat op zo’n onherbergzame plek huizen zouden worden gebouwd.
Oudeschip – De naam Oudeschip zou afkomstig zijn van het omstreeks 1760 gestrande zeilschip Azia. Het zou door een groep mannen over de dijk getrokken zijn en jarenlang tot woonhuis hebben gediend. Uiteindelijk was het schip zo bouwvallig, dat op dezelfde plek (aan de Buitenweg) een huis werd gebouwd, waarin de jeneverkroeg Het Oude Schip werd gevestigd.
Valom – Volgens overlevering verwijst de naam Valom naar drie huizen in aanbouw die tijdens de stormvloed van 1877 ‘omvielen’.
Net voorbij Valom op huisnummer 50 (in een oude dijkschool) aan de Emmaweg is het atelier van beeldend kunstenaar Eddy Roos. Normaal gesproken alleen te bezichtigen na afspraak maar als we afstappen, blijkt hij zelf met iemand aan het klussen te zijn en wij mogen op ons eigen gemakje rondkijken tussen alle modellen, gipsvormen en tekeningen. We zijn erg enthousiast over zijn werk en kijken onze ogen uit. Geboren in 1944 is hij nog hard aan het werk om zijn levenswerk te voltooien: De Beeldentuin bij de Borg Verhildersum bij Leens. We besluiten om daar overmorgen een kijkje te nemen.
‘t Lage van de weg – Het dorpje ontstond in het midden van de negentiende eeuw. De naam verwijst naar de verhoging die naast de weg is ontstaan na een dijkdoorbraak in de veertiende eeuw. Op die verhoging staat een aantal boerderijen, die als buurt ook bekend zijn als Bovenhuizen. De huizen langs de weg liggen een stuk lager en werden daarom aangeduid met het lage van de weg (van = bij).
We sluiten ons fietsdagje af bij openluchtzwembad De Dinge. Mooi zwembad met een 25-meter wedstrijdbad en een groot recreatiebad met glijbanen. Heerlijk met deze warme dagen.
(met dank aan Wikipedia voor de herkomst van de plaatsnamen)
Borkum
1 juli 2025
Vandaag even geen “rariteiten” maar een hittebestendig uitje naar een Duits eiland in de buurt. De vertreksteiger van de veerboot naar Borkum is op 12 minuten van de camping in de Eemshaven. We parkeren de camperbus voor de boot en rijden onze fietsen aan boord.
Een uur later rijden we de boot af en beginnen aan een fietstocht langs de zee en over de dijken. Omdat de aanlegsteiger van Borkum een flink eind van het dorp afligt, rijdt er al jaren een treintje dat de badgasten naar het dorp Borkum brengt.
Wij kiezen er voor om met de fiets te rijden. Onderweg doen we zelfs nog een labcache. De route brengt ons langs de Noordzeekust en over de dijk aan de Waddenzee.Halverwege stappen we af en doen we een verfrissende plons in de Noordzee. Dat doen we niet zo lang omdat het water vergeven is van de kwallen. Onderweg maken we al fietsend onze eigen “wind” en er waait op het eiland ook een fris windje op de dijk en op het fietspad dat hoog op de duinen ligt aan de Noordzeekant.
Na het zeebad rijden we naar de andere kant van het eiland en rijden over de zeedijk terug naar het centrum. Bij een strandtent aan het gezellige strand van Borkum (staat vol met ouderwetse strandstoelen) drinken we een biertje waarna we weer naar de boot fietsen.
We doen vandaag ook een bijzondere labcache. Het is een labcache die je alleen aan boord van de veerboot kunt oplossen. Op vijf verschillende coördinaten komt er een vraag beschikbaar waarvan je het antwoord ergens aan boord moet opzoeken. Aan het eind van de overtocht ken je het hele schip van binnen en buiten. Leuk! Omdat er twee veerboten heen en weer varen, zijn er ook twee Labcaches (voor elk schip één).
Terug aan de overkant gaan de fietsen weer op de camper en rijden we naar camping De Leenstertillen bij Leens. Het is de heetste dag van 2025 tot nu toe. We slapen vannacht met alle ramen open en door de hitte slapen we laat in.
Landgoed Verhildersum
2 juli 2025
Voor vandaag hebben we maar één programmapunt. We brengen een bezoek aan het landgoed / borg Verhildersum bij Leens. We willen hier vooral het levenswerk van Eddy Roos bekijken. In de mooi aangelegde tuin kunnen we genieten van zijn mooiste beelden. We moeten nog een keer terugkomen want nog niet alle beelden zijn geplaatst. Eddy Roos werkt nog aan één of twee beelden. Als deze er ook zijn, is de tuin af.
Niet alleen de beelden zijn mooi. Ook de borg zelf is de moeite waard met mooi ingerichte stijlkamers. Bijzonder vonden wij vooral de zolder waar een video je laat zien hoe het personeel vroeger de was deed. Een goed gevulde linnenkast was een pronkstuk in die tijd.
Naast de receptie is ook nog een ruimte ingericht voor kleine exposities. Wij bezoeken alleen de borg en de omringende tuinen. Voor wie meer wil zien… op het terrein is ook nog een museumboerderij, een ouderwetse arbeiderswoning en een boomgaard met oude vruchtenbomen.
Wij reden echter omstreeks 12:30 uur weer naar huis. Net toen we alles hadden uitgepakt en weer thuis waren, begon het in Delft flink te plenzen. Heerlijk dat alles weer een beetje afkoelt na deze warme dagen. Over anderhalve week gaan we weer op stap voor een paar dagen in Nederland.
Na twee dagen luieren in de zon op het eiland Pag bij Kolan (Terra Park Spiritos) steken we weer over naar het vasteland van Kroatië. We rijden de mooie kustweg tot aan Senj en verlaten dan de Adriatische kust op weg naar Slovenië.
Drie en half uur later komen we op onze overnachtingslocatie aan in Vinica (provincie Črnomelj) in Slovenië. Onze overnachtingsplek ligt net over de grens bij een houtzaagmolen aan de rivier de Kolpe onderaan de helling van een kasteel. We hebben de indruk dat er bij de houtzaagmolen niet zoveel hout meer wordt verwerkt. Er ligt nog maar weinig hout te drogen. De eigenaren zijn al een poosje druk in de weer om van het terrein van de molen een toeristische trekpleister te maken.
(Op de website even klikken op de foto’s)
De camperplaats ziet er al goed uit. Vlak bij de molen kun je zwemmen in de rivier en het terras is al klaar voor de toekomstige gasten. Wij vinden het een prima plek! We ontdekken ook dat er een handig weggetje (wel steil) langs het kasteel naar boven loopt om het dorp te bezoeken. Het kasteel is tegenwoordig in gebruik als hotel.
Žalec – Vbrje – Slovenië
4 juni 2025
Het is onze bedoeling om in Slovenië, Oostenrijk en Duitsland nog wat stops te maken voordat we naar huis gaan. Op de heenreis maakten we al een stop in Vbrje bij Žalec. Žalec ligt midden tussen de hopvelden. We maken er gebruik van dezelfde camperplek als de vorige keer. Op de heenreis was men nog druk bezig met de aanleg van de hopvelden. Er werden allemaal draden gespannen waar de hop langs omhoog kan groeien.
We maken na aankomst een fietsrit in de omgeving (langs o.a. de rivier de Savinja en door de hopvelden) en nu groeit de hop al meer dan twee meter hoog op de destijds gespannen draden. In Šempeter willen we nog een Romeinse Necropolis bezoeken maar bij aankomst blijkt dat we deze alleen kunnen bezoeken na het maken van een afspraak. Daarvoor is het nu te laat. De bierfontein in Žalec is nog wel open en we sluiten de middag af met de keuze van een aantal biertjes uit deze leuke fontein.
(Op de website even klikken op de foto’s)
’s Avonds krijgen we een aantal mailtjes waardoor we besluiten om wat sneller dan gepland naar huis te gaan. Op zich niets ernstigs maar er staan thuis een aantal zaken te gebeuren waar we graag bij willen zijn.
Übersee – Duitsland
5 juni 2025
Het plan is om vandaag een stop in Oostenrijk te maken om een fietstocht langs de Drau te maken. Echter… de beoogde camperplaats ligt zo hoog boven de Drau dat er met onze fiets niet tegenop te rijden is en het water komt er met bakken uit de lucht bij aankomst.
Daarom niet langer gewacht en gezocht en gelijk doorgereden naar Duitsland en we vonden na een lange file voor Salzburg een parkeerplaats bij een boerderij bij Übersee. De parkeerplaats ligt niet ver van de snelweg op doorrreis naar Oostenrijk en Kroatië. Het staat er al behoorlijk vol maar met de wetenschap dat het ook in Duitsland met Pinksteren overal erg druk is, besluiten we toch maar om hier te overnachten.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We maken ’s middags een wandeling naar het dorpje Übersee en doen er twee labcaches. Op zich is het dorpje niet echt interessant maar we willen ook een beetje bewegen na een hele dag in de auto. Na ons vertrek vanochtend uit Slovenië is het weer wel beduidend slechter geworden.Veel regen onderweg.
Douchen
Op de parkeerplek bij Übersee was er wel een mogelijkheid om te douchen. Maar zoals we deze reis verschillende keren hebben gemerkt, rijzen ook hier de kosten voor een warme douche de pan uit. Naast het parkeren van de camper (€ 24,00 per nacht) moeten we ook nog € 2,00 p.p. betalen voor 3 minuten douchen. Veel camperplekken rekenen een hoger bedrag voor het gebruik van douches of electriciteit. Hebben wij dus niet gedaan.
Wij zijn erg blij met onze omklapdouche in de camper waardoor we een prima douchegelegenheid aan boord hebben en dankzij onze twee zonnepanelen hebben we eigenlijk nooit gebrek aan elektrische stroom. Onze zonnepanelen leveren i.c.m. onze omvormer genoeg electriciteit om ook onze e-bikes op te laden.
Neuburg an der Donau – Duitsland
6 juni 2025
Als we de volgende dag aankomen in Neuburg an der Donau is het mooi weer. Het waait hard maar de temperatuur is prima. We boeken hier voor twee nachten. De camperplaats is niet echt druk bezet en ligt vlak bij het oude centrum van de stad.
Rondom de stad liggen een groot aantal labcaches langs de Donau. We maken een plan om vandaag de ene helft van de labcaches te fietsen en morgen de andere helft. Als we onderweg zijn, blijken de labcaches niet echt leuk. De vragen bestaan uit het invullen van de kilometeraanduidingen langs de Donau. Na tien keer gaat dat vervelen. We besluiten om ons plan te wijzigen en morgen alleen de labcaches in de “Altstadt” te doen.
Bad Schönborn – Duitsland
7 juni 2025
Helaas… ook dit plan laten we schieten. Het weer slaat in een rap tempo om en ’s nachts onweert het behoorlijk. Het slechte weer houdt ook de volgende dag aan. We blijven niet een tweede dag en rijden twee uur verder naar Bad Schönborn.
Bij deze camperplaats ligt een Thermarium (lees: sauna) dat bovendien grenst aan een groot zwembadcomplex. We kregen deze tip van Ria en Robbert die hier op de heenweg naar het zuiden ook al eens overnachtten (bedankt). Als we hier omstreeks 13:00 uur aankomen, blijven we de rest van de middag lekker lui in de sauna relaxen en eten een flamküche.
Delft – Nederland
8 juni 2025
Van Bad Schönborn naar huis (Delft) is dan niet ver meer. Op deze zondag rijden er geen vrachtwagens in Duitsland en de snelweg 61 mijdt de grote steden. We vertrekken na een prima nacht (lekker hoor zo’n saunaatje voordat je gaat slapen) om 7:35 uur en om 13:00 uur arriveren we in Delft.
En… als we dan alles weer uit de camper hebben gehaald… is het toch ook lekker om weer in je eigen huisje rond te lopen. Wat een groot huis hebben dan toch.na 10 weken in onze camper te hebben geleefd.
Is dit dan de laatste blog van deze reis? Nee! Je houdt van ons de traditionele terugblik nog tegoed met daarbij “ons huishoudboekje”. De terugblik komt gauw… eerst even opruimen en de was doen.
Van Trogir naar Primošten is het maar vijftig kilometer verder naar het Noorden. De camping waarop we overnachten is totaal anders dan we gewend zijn. Camping Horizont heeft maar twee terrassen en verder alle faciliteiten die je als camperaar nodig hebt. Er is echter één maar… het terras zelf is zo smal dat er alleen maar een camper kan passeren als wij onze luifel binnenhalen. Keren is eigenlijk geen optie al zegt de campingeigenaar dat het makkelijk kan.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Daarentegen is het uitzicht fantastisch en de camperplek ligt aan een goed aangelegd fietspad naar Primošten (7 km naar links en 2 km rechts naar de “Blue Lagoon”. Ook zijn er langs het fietspad en bij de camping allemaal plekjes waar je in zee kunt.
Wij gebruiken de rest van de dag om de “Blue Lagoon” te bezoeken en wachten nog even met de zee ingaan bij één van de vele andere trappetjes omdat het vandaag nogal waait. Al met al weer een prima “stranddag”.
Primošten
27 mei 2025
Vandaag rijden we over het fietspad naar Primošten. We passeren veel mooie plekjes om even te zwemmen. Via datzelfde fietspad passeren we ook twee grote campings aan zee voor we aankomen bij Primošten.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Vanaf de kustweg hadden we gisteren al een mooi uitzicht op het ommuurde stadje dat een klein schiereiland vult. Als we door de hoofdpoort binnenkomen, laten we ons weer leiden door een labcache om het schiereiland te verkennen. Primošten valt ons een beetje tegen, alleen het kerkje dat als middelpunt boven àlles uitsteekt, is wel leuk om te bekijken.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Hier en daar vind je wat oude huisjes tussen de nieuwe huizen. We eten nog een ijsje en gaan dan terug naar de camping. Hier lezen en zwemmen we nog tot de zon ondergaat.
Jezeera
28 mei 2025
Vanochtend willen we vertrekken naar Jezeera op het eiland Murter. Dat is best wel even spannend! We moeten achteruit rijdend langs drie andere campers ons terras verlaten en aan het eind keren om de camping te kunnen verlaten. Dat laatste valt niet mee omdat er een listig hoog randje in de bocht zit. Gelukkig loodst de eigenaar van de camping ons langs deze hindernis en rijden we zonder schade naar Jezera.
Bij Tisno rijden wij via een oude brug het eiland Murtur op en al gauw zijn we in het vissershaventje van Jezera. Net buiten het dorpje ligt de kleine maar mooie camping More. We worden hier fijn ontvangen door de jarige Lucia die ons zelf een mooi plekje wijst bij de olijfbomen. Als we ons hebben geÏnstalleerd, lopen we eerst even naar het dorpje voor een paar boodschappen en de rest van de middag zitten we aan het kleine strandje niet ver van de haven. We sluiten de dag af met een borrel bij John en Marga die hier even bijkomen totdat John weer een beetje is opgeknapt van een verkoudheid.
Murter
29 mei 2025
Na een nacht waarin we niet zoveel hebben geslapen vanwege de muggen (we telden er de volgende ochtend ruim dertig!!), gaan we vandaag er op de fiets op uit. Het eiland Murter ligt vlak voor de Kroatische kust bij Sibenik. Het eiland kent vier dorpjes: Tisno, Jezera, Betina en Murter. Het zijn kleine gezellige dorpjes waar men vroeger vooral van de visvangst leefde maar nu leeft men er vooral van het toerisme. Onze fietstocht van vandaag gaat langs alle hierboven genoemde dorpjes maar we rijden onderweg ook over grote “vakantiedorpen” die volstaan met campers.
(Op de website even klikken op de foto’s)
In Murter drinken we een kopje koffie en doen we een labcache. Agnes koopt nog een blouse en een jurkje en dan steken we door naar de andere kant van het eiland waar we een prachtig uitzicht hebben op de Kornati – eilanden. We hadden hier graag een boottocht willen maken langs deze eilanden maar de excursies worden alleen in het hoogseizoen aangeboden en dat is pas vanaf 1 juni.
(Op de website even kilkken op de foto’s)
De fietstocht terug is geen straf. We komen nog wel langs een klein scheepswerfje waar hard gewerkt wordt om wat oude boten op te kalefateren. Als we om drie uur weer op de camping zijn, gaan we nog gauw even naar het strand bij de camping in Jezera. We sluiten de dag af bij John en Marga. Marga heeft ons uitgenodigd om bij hun de komen eten. Nou… dat smaakte heerlijk!
Zadar
30 mei 2025
Vandaag rijden we onze camper opnieuw ongeveer vijftig kilometer verder naar het noorden. We hebben twee nachten geboekt bij Falkensteiner Camping Zadar. Het is een enorm luxe camping die werkelijk van alle gemakken is voorzien. Zo is er onder andere een groot zwembad en een sauna. De camping ligt ten noorden van Zadar op vier kilometer fietsen van het centrum aan het strand.
Door de camping van te voren te boeken, krijgen we een plek OP de camping. Camperaars die zich aanmelden bij de receptie krijgen een plek bij de slagboom achter de receptie. Dankzij het ACSI tarief staan we voor € 30 per nacht op een fantastische plek.We genieten nog dezelfde dag van de gemakken van de camping door gebruik te maken van het zwembad en de sauna. Aan zee is het vandaag nog een beetje fris door een vrij harde wind.
Zadar
31 mei 2025
Het is negen uur als we op onze fiets naar Zadar rijden. Na een klein kwartier komen we in het oude centrum aan. Onze eerste stop is een labcache bij de binnenhaven van het schiereiland waar Zadar op ligt. Hier vaart al heel lang een kleine sloep heen en weer met een veerman die mensen overzet van de ene kant (Brodarica genaamd) naar de oude stad. In 1651 werd bepaald dat het overzetten van mensen was voorbehouden aan “Barkajoli”. De Barkajoli doen dat tot op de dag van vandaag, al zijn het tegenwoordig vooral toeristen die zich voor € 2,00 laten overzetten tussen de enorme jachten en catamarans door.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Vlak bij het Romeinse forum midden in de stad, zetten we onze fietsen neer en wandelen we uitgebreid door de oude stad van Zadar, Het is niet de eerste keer dat we deze stad bezoeken maar toch zien we ook nu weer nieuwe plekjes in deze leuke stad. Dankzij de twee andere labcaches ontdekken we de vele hoogtepunten waaronder het zee-orgel, het forum, de oude gasverlichting, enz. Ook het straatje waar oude dames hun kantwerk en andere handwerkkunsten verkopen, is er nog steeds.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Op het plein voor het oudste park van Zadar wordt een volksdansfestival gehouden. Net als wij er zijn, vertonen de dames uit Bled (Slovenië) hun kunsten. Leuk om te zien en een kleurrijk gebeuren. We hebben niet gewacht op de klompendans…
Ook Zadar is tegenwoordig een gewilde stad voor bezoekende cruise-schepen. Toen wij er waren lag er een groot schip bij het zee-orgel. Zodra zo’n boot aanlegt en de passagiers het schip verlaten, neemt het aantal bezoekers in een stad enorm toe. Ook wij waren weer getuige van veel dames die zichzelf in allerlei poses vereeuwigden voor een oud gebouw. Dat levert soms ook wel komische plaatjes op.
Terug op de camping profiteren wij nog maar eens van het mooie weer en doen een rondje strand, zwembad en sauna. Heerlijk hoor.
Pag
1 en 2 juni 2025
Het laatste eiland langs de Kroatische kust dat we deze reis gaan bezoeken is Pag. Het eiland is erg bijzonder en als we het oprijden, valt het gelijk op. Op het hele eiland is niet of nauwelijks begroeiing en toch is het “kale” eiland erg populair onder vakantiegangers. Het kent veel zandstrandjes en kleine baaitjes waar het heerlijk toeven is.
(Op de website even klikken op de foto’s)
In eerste instantie willen we overnachten bij een schapenboerderij in het zuiden van Pag maar bij aankomst blijken er al twee campers te staan en de boer zelf is niet aanwezig om een alternatief plekje aan te wijzen. Hierdoor wijken wij uit naar een camping die wat verder op het eiland ligt bij Kolan. Op Park4Night stond vermeld dat de camping pas open zou zijn op 1 juni maar de receptie vertelde ons dat de camping al vanaf 10 mei open is. Voor ons wel fijn want hierdoor konden we (opnieuw met ACSI – korting) voor een habbekrats een mooi plekje aan het water krijgen.
(Op de website even klikken op de foto’s)
De plekken van Terra Park Spiritos hebben een bijzondere sfeer omdat de afscheidingen van de plekken gemaakt zijn door riet dat hier volop groeit. Het grootste deel van de middag maar ook de volgende dag hebben we hier heerlijk genoten van onze laatste eilanddagen in Kroatië. De camping beschikt over prima faciliteiten en ook een leuk restaurant (met lekker eten).
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het eiland zelf kent erg weinig begroeiing. Onder water groeit wel het één en ander (laatste foto). Op veel van de losse stenen groeit een leuk plantje: de Paraplu-alg. Na twee dagen zonnen op Pag, houden we morgen het eilandhoppen voor gezien. Morgen verlaten we Kroatië en gaan we verder omhoog naar Slovenië.
Tot ziens Kroatië
Terugkijkend op onze reis door Kroatië kunnen we spreken van een interessante reis door een land met twee gezichten. Het eerste deel van onze reis was echt nieuw voor ons. We reden door een voornamelijk agrarisch deel van Kroatië dat nog erg arm oogt. Misschien ook wel onbekend omdat er in het Noorden van Kroatië nog veel zichtbaar is van de onafhankelijkheidsoorlog. Men is op veel plaatsen bezig de schade van die tijd te herstellen. We vonden er relatief weinig campings of camperplekken maar werden overal gastvrij ontvangen. Men spreekt naast Kroatisch vrijwel overal Duits (vooral in het noorden) of Engels (meer in het zuiden of langs de kust). Voor ons waren er ook pareltjes: Rastoke, het niet afgemaakte monument Petrova Gora, het museum voor naïeve kunst in Hlebine en Vukovar (indrukwekkend is hier een beter woord).
Omdat we wat pech met het weer hadden in het begin zijn we doorgereisd naar de kust waar we niet alleen het mooie weer oppikten maar ook het andere Kroatië dat welvarend is (wordt) door de inkomsten van het toerisme dat hier en daar verstikkend kan zijn (Dubrovnik en Split). De eilanden zijn prachtig en als wij er reizen (het voorseizoen) heerlijk rustig. We hebben er genoten. Hoewel we het van te voren wisten, zijn we wel geschrokken van de dure prijzen van de overnachtingen.
Tijdens onze bezoeken aan Orebić, Trogir en Split maakten wij kennis met een vorm van a capella zang die in Kroatië “Klapa” wordt genoemd. Tijdens de regen in Split troffen wij een groep die in de restanten van het paleis van Diocletianus een lied ten gehore brachten voor de toeristen.
In ons laatste blog vergeten om het stukje over Klapa mee te nemen. Daarom maar in dit nagekomen bericht.
Volgens Wikipedia is Klapa:
Klapa -muziek is een vorm van traditionele a capella -zang met oorsprong in Dalmatië , Kroatië . [ 1 ] Het woord klapa vertaalt zich als “een groep vrienden” en vindt zijn oorsprong in kustkerkzang. [ 2 ] De motieven vieren over het algemeen liefde, wijn (druiven), land (vaderland) en de zee. De belangrijkste elementen van de muziek zijn harmonie en melodie, waarbij ritme zeer zelden erg belangrijk is. In 2008 riep het Kroatische Ministerie van Cultuur het uit tot Kroatisch Immaterieel Cultureel Erfgoed. [ 3 ] In 2012 werd klapa opgenomen in de UNESCO Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid
Het weer blijft ons toch nog weer parten spelen. Er staat voor vandaag veel regen op het programma. We gebruiken de regendag om een stuk verder te reizen.
We rijden al vroeg weg van de camping bij Jelsa. Dat gaat niet helemaal lekker. De bocht naar rechts vanaf de oprit is te schuin om de draai te maken. We zijn genoodzaakt om eerst naar links te rijden om te voorkomen dat we ons trapje eraf rijden en keren vervolgens 200 meter verderop. Drie kwartier later staan we in de eerste rij voor de veerboot van Stari Grad naar Split. De boot vertrekt stipt op tijd (11:30 uur) en bijna twee uur later rijden we de kade op. De aanlegsteiger in Split is midden in de stad en het duurt even voordat we Split achter ons laten.
(Op de website even klikken op de foto’s)
We gaan overnachten op het eiland Čiovo dat vlak voor de kust ligt. Hier ligt bij het dorpje Okrug Gorni de camping Rozac waar we een aantal nachten willen overnachten. Van hieruit kunnen we op de fiets het stadje Trogir bezoeken en vanaf Trogir gaat een boot naar Split.
Op de camping zien we Marga en John weer die we in Slovenië ook al eens hebben ontmoet op de camperplek bij Ptuj. We drinken een drankje met elkaar en aan het eind van de dag zijn met elkaar uit eten gegaan bij een restaurantje in de buurt en we spreken af om morgen samen Trogir te gaan bekijken.
Trogir
22 mei 2025
Trogir is een klein vestingstadje dat op een klein eilandje ligt tussen het vaste land en het eiland Čiovo waar onze camping op ligt. Onze Polarsteps noemt het stadje Trau maar de Kroaten noemen het Trogir. Trogir is ooit gesticht door de Grieken maar kende vele overheersers waaronder Venetië en het maakte deel uit van het Oostenrijks – Hongaarse rijk. Trogir is nog steeds ommuurd. Wij zetten onze fietsen neer bij de Oostelijke Poort en maken een wandeling door het stadje met Marga en John.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Het stadje is erg leuk en niet groot. Je bent er eigenlijk zo doorheen. Het plein bij de Sint-Laurentiuskerk trekt de meeste bezoekers en is inderdaad erg leuk om te bekijken. We moeten betalen om de kerk binnen te komen en besluiten dat we voor nu wel even genoeg kerken hebben bekeken. Ook langs de westkade is het erg druk. Veel toeristen die hier zo van de (wat kleinere) cruiseboten afstappen. Omdat Marga en John nieuwsgierig zijn hoe het met een labcache werkt, doen we vandaag twee van de drie labcaches die hier zijn. Ook hier verkennen we op die manier het grootste deel van Trogir. John wil liever niet te veel wandelen en we bewaren daarom de laatste labcache voor overmorgen. We sluiten ons uitstapje af met koffie en heerlijk gebak (Marga trakteert – mmm lekker hoor).’s Middags zitten we nog een poosje lui aan het strandje achter de camping aan de baai van Okrug Gorni. Je hebt daar een mooi uitzicht op Čiovo en zit er lekker uit de wind.
Split
23 mei 2025
Er staat vandaag opnieuw veel regen en zelfs ook onweer op de weerradar. Maar er zijn ook hier en daar “droge” buien. Tijdens zo’n opklaring fietsen we naar Trogir waar vlakbij de oude brug een bootdienst wordt onderhouden tussen Split en Trogir. Als we er aankomen, krijgen we te horen dat de boot vandaag niet vaart vanwege het slechte weer. We stappen weer op de fiets en rijden naar het busstation aan de andere kant van de oude brug. Hier kopen we een buskaartje (€ 4,00 p.p.) en rijden naar één uur naar Split. De laatste halte is het busstation in Split dat op vijf minuten lopen van het oude centrum ligt.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Ondanks de regen is het daar toch heel druk. Er ligt o.a. een groot cruiseschip in de haven waardoor er allerlei groepen een rondleiding krijgen. Het oude centrum wordt eigenlijk gevormd door de restanten van het paleis van Diocletianus (300 jaar na Chr). In het oude paleis zijn huizen, winkels, markten, paleizen en kerken gevestigd. Ook hier is weer een oude kathedraal te vinden waarvoor betaald moet worden. Er valt echter nog genoeg moois te zien zonder dat we hiervoor de kerk in hoeven. Split kent verder eigenlijk een beetje dezelfde geschiedenis als Trogir.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Vlak voordat er een geweldig noodweer losbarst, “vluchten” wij het museum “Split Fine Arts” in (€ 5,00 p.p.) . Het fraai gebouwde museum heeft een grote collectie met schilderijen en ook wat beeldhouwwerken. Terwijl het onweer over ons heen trekt, vermaken wij ons prima binnen.
(Op de website even op de foto’s klikken)
Na het zware onweer, klaart het op en maken wij onze stadswandeling af, bezoeken nog even de visveiling en lopen terug naar het busstation waar we de bus terug nemen. De terugreis gaat echter een stuk langzamer dan de heenreis. De bus komt gelijk vanaf het busstation in de file terecht. Het duurt ruim twee uur voordat de bus Split kan verlaten en gaat dan nog langs het vliegveld richting Trogir.
We lezen op onze Polarsteps dat Ria (oud-collega van OA) en Robbert bij ons op de camping staan. We volgen elkaar al een poosje via Polarsteps en het is bijna twintig jaar geleden dat we elkaar “live” hebben gesproken. Na de lange busreis sluiten we de dag goed af met een telefoontje naar de jarige kleinzoon Tobias en een borrel bij Ria en Robert. Leuk om elkaar weer eens te spreken en onze reiservaringen uit te wisselen.
Trogir
24 mei 2025
Vanndaag opnieuw een luie dag! We gaan nogmaals op het fietsje naar Trogir. Wandelen door de nu wat rustigere binnenstad en doen ook de laatste labcache. Deze laatste labcache brengt ons niet veel nieuws t.o.v. het vorige bezoek aan Trogir.
(Op de website even klikken op de foto’s)
Wat wel heel leuk is dat als we over de lange markt van Trogir lopen, we voorbij een bijzondere brug komen. De hele brug is gemaakt van corten-staal en heeft een bijzondere vorm. Op de brug zijn zitjes in het ontwerp verwerkt en midden op de brug is een groot gat dat met touwen wordt overspannen zodat je er toch “overheen” kunt lopen. Bijzonder!
(Op de website even klikken op de foto’s)
De rest van de dag brengen we andermaal op het strandje achter bij de camping door. Dit keer gaat zelfs Jan het water in. Aan het eind van de dag eten we een gezamenlijk klaar germaakt diner bij de camper van Ria en Robbert en omdat de wind aanwakkert en het wat frisser wordt, sluiten we in hun camper de dag af met een kopje koffie. Ria en Robert gaan morgen verder met hun reis richting Bosnië en wij blijven nog een dagje.
Čiovo
25 mei 2025
De laatste dag op dit eilandje Čiovo worden we wat aktiever. We vinden via Wikiloc een fietsroute die naar het andere uiteinde van het eiland gaat. De eerste tien kilometers van de fietstocht zijn best pittig. We fietsen door het dorp Okrug Gorni de heuvel op naar de top van het eiland. We worden daar beloond met een prachtig uitzicht over het eiland, de baai en zee tot aan Split. Het is helder weer en we zien de cruisschepen aanleggen.
Op de terugweg drinken we een kopje koffie met wat lekkers en fietsen weer naar de camping waar we opnieuw onze tijd zoet brengen met luieren aan het strand en lekker een boek lezen. Morgen gaan we verder!
