Naar Bremerhaven

Geplaatst op 14 maart 2026 door Camper op pad

Bremen

12 maart 2026

Prachtig weer vandaag. Wel wat frisser dan de afgelopen dagen maar de zon warmt ons snel op.

Op de fiets langs de Weser zijn we snel in de oude binnenstad waar we de fietsen aan de ketting leggen en onze Brementour te voet voortzetten. Onderweg passeren we nog een vreemd, op een kasteel lijkend, gebouw dat als we het opzoeken een grote watertoren blijkt te zijn.

Het plein voor het Rathaus is een prima start. Als we daar aankomen schreeuwt een oudere Duitse onderwijzer net zijn kennis van het oude Rathaus over de hoofden van twee klasjes met basisschoolleerlingen zodat het halve stadhuisplein kan meegenieten.

Het oude stadhuis van Bremen is echt prachtig met veel mooie details. Ook de andere gevels aan en om het plein zijn het bekijken waard. Het is te zien dat Bremen ooit één van de Hanzesteden was die met de handel veel rijkdom heeft verworven.

Naast het stadhuis staat de meer dan 1200 jaar oude St. Petri Dom (St. Pieterkathedraal). De Dom is behalve door de vele kunstwerken ook beroemd door de Bleikeller (loodkelder). In acht sarcofagen in de Bleikeller liggen volledig gemummificeerde lichamen. De kelder werd gebruikt voor de opslag van lood voor het dak van de Dom. Door het droge klimaat in de kelder mummificeerden de lichamen op een natuurlijke manier. De kelder is in de wintertijd gesloten en dat noodzaakt ons om nog eens terug te komen.

De wandeling door het oude visserswijkje “Schnoor” was ook de moeite waard. Veel kleine huisjes met leuke winkeltjes. Een kopje koffie met een lekkere apfelstrudel konden we niet laten staan.

Tegenover het Rathaus is nog een interessant straatje. De Böttcherstraße is een klein straatje dat in de oorlog is platgebombardeerd maar nu opnieuw is opgebouwd in een modernistische stijl met mooie architectuur en o.a. beeldhouwkunst.

Je vindt er ook het
Paula Becker-Modersohn museum. Ons bezoek aan het museum vonden we vanwege het tentoongestelde werk tegenvallen.

Als afsluiting fietsen we door het grote Burgerpark naar de andere kant van Bremen waar het Universum Bremen staat. Dit wetenschapsmuseum is een architectonisch hoogstandje. We maken een kleine wandeling om het museum, zetten het mooi op de foto en fietsen terug naar de camper.

Bremerhaven

13 maart 2026

Bunker Valentin

Door enkele van onze volgers (Frans en Truus Nijland) werden we attent gemaakt op het Denkort Bunker Valentin. Op weg naar Bremerhaven doen we deze voormalige bunker – bouwplaats voor U-boten aan.

De Valentin-onderzeebootbunker, ook bekend als de Farge-onderzeebootbunker, is een bouwwerk aan de rivier de Weser in wat nu de wijk Rekum van Bremen is – toen Farge – Rekum. De bunker werd gebouwd tijdens de Tweede Wereldoorlog, van 1943 tot maart 1945, met behulp van dwangarbeid, wat duizenden doden tot gevolg had. De bunker was bedoeld voor de bouw van onderzeeboten. Het was het grootste bewapeningsproject van de Kriegsmarine. De bunker was voor ongeveer 95 procent voltooid toen de RAF de laatste uitbreiding bombardeerde. Uiteindelijk is er nooit een onderzeeër gebouwd. (Wikipedia)

Het gebouw kreeg verschillende bestemmingen na het einde van WO II. Tussen mei 2011 en november 2015 werd het omgebouwd tot een gedenkplaats met een bezoekerscentrum. De federale overheid en de deelstaat Bremen investeerden elk € 1,9 miljoen in het project. De gedenkplaats, bekend als de Bunker Valentin Gedenkplaats , werd geopend op 8 november 2015.

Als je hier rondloopt, is de omvang van dit project niet te bevatten. Gedurende bepaalde periodes waren er wel 10.000 dwangarbeiders aan het werk. Ze moesten 12 uur per dag achter elkaar werken en werden zeer slecht verzorgd. Ze werkten zich letterlijk dood.

In het herdenkingscentrum horen we ook Nederlandse getuigen het verslag doen van de tijd dat ze hier te werk werden gesteld. Heftig!

De grootschalige aanpak van deze bunker doet ons gek genoeg denken aan de grote bouwhal in Papenburg waar geen U-boten worden gebouwd maar cruiseschepen.

Het monument bij de hoofdingang doet recht en eer aan hen die hier hun leven lieten. We vinden het ook bijzonder dat dit monument (en het verhaal) in Nederland niet echt bekend is.

Bremerhaven

Na ons bezoek aan dit Denkort rijden we door naar Bremerhaven. We vinden een prima overnachtingsplek vlakbij de haven naast de sluis die de Fischereihaven met de open zee verbindt.

Het weer maar ook de vooruitzichten voor morgen zijn slecht geworden en we besluiten om vanmiddag al naar het Klimahaus in Bremerhaven te gaan.

We willen het gebouw vooral bekijken vanwege de architectuur. Samen het Atlantic Hotel Sail vormt het een futuristisch plaatje en samen de koepel van het Moin-outletcentrum bepalen ze de skyline van Bremerhaven.

Vlak voor het Klimahaus liggen ook nog wat oude schepen (waaronder een U-boot) van het scheepvaartmuseum in het water. De toegangsprijs voor het Klimahaus is fors (€ 22,50 p.p). In het Klimahaus maak je een reis door vijf ecologische systemen van deze wereld waarbij we o.a. de gletsjers van Zwitserland, de tropen, de woestijn en Antarctica voorbij zien komen.

Het gebouw zelf is erg mooi maar we vinden de “tentoonstelling” zelf tegenvallen. Veel leeswerk en presentatie maar weinig interactie. We zijn er in een uurtje doorheen gelopen. Jammer. Hier ligt een kans om de bezoekers iets duidelijk te maken over het milieu maar die kans laat men hier liggen.

Na twee blouses gekocht te hebben in de outletstore en een eenvoudige maaltijd in een visrestaurant zit ons bezoek in Bremerhaven er op. Morgen keren we om en rijden we weer richting Delft.

Delft

14 maart 2026

We vertrekken met slecht weer en de wetenschap dat het de komende dagen niet beter gaat worden. Het is de bedoeling dat we naar Kleef rijden en daar een klein museum gaan bezoeken (tip van Maarten van Rossum) en een dagje gaan fietsen vlakbij Nijmegen.

Als we echter in de stromende regen een bord passeren met daarop “Groningen 70 km” bezwijken we onder de druk om ons andere huis op te zoeken. Dan maar een weekje eerder thuis.

Zo gezegd, zo gedaan! Om 14:30 zijn we thuis.
Inmiddels draait de wasmachine en is de camper weer bijna klaar voor onze volgende trip.

Terugkijkend is het dit keer een vreemde reis geworden. Het plan was om wat meer tijd in Spanje en Frankrijk door te brengen. Door perikelen rond de verduurzaming liepen onze plannen anders. De tijd na onze VVE vergadering was voor ons weliswaar improviseren maar toch ook leuk om te doen. We zochten in Frankrijk en Spanje het lekkere weer. Dat hebben we al met al voldoende gehad. Nu een beetje een abrupt einde maar over twee maanden gaan we weer!

Bedankt allemaal voor het meereizen en tot 25 mei als we vertrekken naar Ierland. De boot vanuit Cherbourg is inmiddels geboekt.

Naar Bremen

Uitgelicht

Geplaatst op 11 maart 2026 door Camper op pad

Papenburg

8 maart 2026

Van de Woudfennen bij Joure zijn we met een half uurtje in Oldemarkt. Hier wonen Jelmer en Roos (Jans oudste zoon). Onze één na oudste kleinzoon Jochem viert vandaag zijn verjaardag. Nu we onverwachts toch in Nederland zijn, maken we natuurlijk een tussenstop om hem te feliciteren. Gezellig moment omdat we gelijk andere familieleden even spreken.

Drie uurtjes later rijden we door naar Duitsland. Voor de ingang van Camping Papenburg is een prima camperplek en we kunnen daar gebruik maken van alle faciliteiten van de camping.

Nadat we een half uurtje in het zonnetje te hebben gezeten, doen we drie labcaches tijdens een mooie wandeling door het oude bos (nog uit de ijstijd) dat achter de camping ligt. Heerlijke wandeling gemaakt.

Papenburg

9 maart 2026

Weet u waar Papenburg bekend door is geworden? Wij wisten het niet maar nu wel! Om 11:00 uur staan wij klaar voor een rondleiding over de Meyer Werft.

Deze werf (ooit begonnen in 1780) bouwt sinds 1987 de grootste cruiseschepen. Voor de allergrootste cruiseschepen heeft de werf een “dependance” in Finland (Turku).

De rondleiding (onder leiding van een gids) duurt bijna twee uur en aan de hand van o.a. drie films wordt ons het gigantische technische kunststukje haarfijn uitgelegd. De werft bouwt in drie jaar tijd deze enorme schepen.

In de grote bouwhal bouwt men in drie jaar tijd het hele schip af. We krijgen een kijkje in de grootste hal (504 m lang, 125 m breed en 75 m hoog). Terwijl we rondkijken in deze grote hal, zien we enorme kranen rondrijden die hele secties en blokken kunnen optillen van wel 800 ton. Als een “blok” is afgebouwd, schuift men het blok tegen het vorige blok en last de stukken aan elkaar tot één geheel.

De rondleiding wordt afgesloten met een film waarin we zien hoe een kant en klaar schip de bouwhal uitvaart. Vanuit de haven van Papenburg is het 40 kilometer naar open zee en bruggen die het nieuwe schip passeert moeten gebouwd zijn om het hoge en brede cruiseschip doorgang te verlenen. Een technisch hoogstandje.

Promotie Meyer Werft

Dat zo’n cruiseschip als het eenmaal vaart ook een enorme ecologische voetafdruk achterlaat, wordt niet echt onder de aandacht gebracht. Wie daar meer over wil weten, verwijzen we naar dit artikel.

Wij hebben de werf bezocht omdat we wel onder de indruk zijn van het technische plaatje. Op een cruise meegaan is niet ons ding. We komen de grote groepen passagiers van de cruiseschepen nogal eens tegen tijdens onze reisjes en dat leidt dan vaak tot overvolle bezienswaardigheden en overlast.

Na de rondleiding fietsen we terug naar het centrum van Papenburg. Het oude centrum van Papenburg heeft veel weg van het Nederlandse Stadskanaal. Het is dan ook een oude veenkolonie waar men heel veel turf heeft afgegraven naar Nederlands voorbeeld.

Het is leuk om door het oude centrum langs het Hauptkanal te wandelen en te fietsen. Je kunt aan beide kanten van het kanaal door de stad lopen of rijden. In het water van het Hauptkanal liggen allemaal oude schepen.

Van de vele Labcaches doen we alleen de Labcaches langs het water van het Hauptkanal dat bijna twee kilometer lang is.

We bezoeken ook nog de grote kerk tegenover het Rathaus. Het is zowel van buiten als van binnen prachtig vormgegeven met bakstenen.

In het midden van Papenburg kun je voor de molen ook nog even op de foto met “Moin”. Toen we gisteren wandelden werd elke keer “moin” gezegd als we andere wandelaars begroetten. Het betekent in Noord-Duitsland zoiets als “Goedendag”.

Meer informatie over het oude Papenburg vind je hier.

Papenburg

10 maart 2026

Het weerbericht belooft nog één mooie dag in Papenburg. Er is nog tijd voor een kleine fietstocht in de omgeving omdat het omstreeks 14:00 uur zal gaan regenen.

We maken met de Nederlandse app (ontworpen door een Belg volgens één van onze volgers) “Fietsknoop” een route met Duitse Knotenpunkten. In de grensgebieden van Nederland werkt dat prima. We probeerden dat al eens uit in België.

De richtingbordjes van de Duitse zusterorganisatie zien er iets anders uit. Aan de richtingbordjes hangen groene nummers die de kant opwijzen van het volgende knooppunt. Boven op de paal staat het grote nummer van het knooppunt waar je je nu bevindt (zie foto). Fietsbordjes wijzen onderweg naar het traject dat je moet volgen voor het volgende knooppunt. Het is in Duitsland trouwens nog steeds dezelfde Nederlandse dame die je vertelt dat je in de buurt komt van dat volgende “knotenpunkt”.

Het rondje vandaag is niet zo inspirerend. Veel open landbouwgebied. Gelukkig staat er nauwelijks wind. Gelukkig? Ach… het is maar hoe je het bekijkt… met de regen op komst hebben de landbouwers behoorlijk gegierd 🫢😷.

De route voert ons wel opnieuw langs een prachtige kerk. De meer dan 100 jaar oude St. Michael heeft een weliswaar sober maar toch strak versierd interieur met mooie details op de wanden en op het plafond.

Voor de kerk staat een oude toren die nu in gebruik is als oorlogsmonument. Op afspraak is de toren te beklimmen. De toren is een replica van de vuurtoren van Riga.

Na een kopje koffie met iets lekkers er bij rijden we door naar Papenburg om het terrein van de oude scheepswerf te bekijken. Veel oude werfgebouwen hebben nu een culturele bestemming gekregen en er is o.a. een hotel en een theater. Machines van de oude werf herinneren aan oude tijden en versieren de pleintjes bij de oude werf.

Er is nog tijd voor een labcache voordat we snel naar de camper racen om voor de buien binnen te zijn.

Tijdens de regenbuien lezen we lekker in onze boeken maar kijken ook naar een fantastische documentaire / film: Praten met de Nachtwacht (tip: echt mooi interview door Coen Verbraak met de mensen die op de Nachtwacht van Rembrandt staan afgebeeld). De film is terug te zien op NPO – Het uur van de Wolf.

Trailer Praten met de Nachtwacht

Bremen

11 maart 2026

Vandaag rijden we weer door. We lozen nog even grijs water en “tanken” onze watertank helemaal vol. Het belooft vandaag wat minder weer te worden dus voor ons een goede reden om een eindje verder te gaan. Het reisdoel van vandaag is Bremen.

Vanaf Papenburg loopt de weg voor een groot deel langs het Kustenkanaal naar Oldenburg. Daarna is het nog maar een klein stukje naar de camperplek aan de Weser waar we in ieder geval twee nachten gaan staan. Om 12:00 uur rijden we het terrein op. Er is plaats voor zo’n honderd campers op deze CP vlakbij de oude binnenstad. Hoewel het nog vroeg in het jaar is, staan er denken we wel een stuk of 45 campers.

We installeren ons, eten een boterhammetje en gaan vervolgens te voet naar De Kunsthalle. Vlakbij de camperplek brengt een veerbootje fietsers en voetgangers naar de overkant. Vanaf de aanlegplaats van de pont is het nog tien minuutjes wandelen naar het museum.

We lopen dan weliswaar door een gezellige wijk van Bremen (Das Viertel) maar de grote hoeveelheid graffiti die we hier zien, staat ons wel tegen.

Het bezoek aan De Kunsthalle maakt dat gelukkig snel goed. Voor maar € 12,00 p.p. krijgen we toegang tot een schitterende collectie.

Op de begane grond zien we een originele manier om een beelden uit alle tijdvakken ten toon te stellen.

Er zijn thematische kamers met schilderijen maar ook ruimtes waar de schilderijen per kunststroming worden getoond. We komen in de collectie veel bekende namen tegen.

Na ruim twee uur verlaten we het museum en lopen terug naar ons huisje op wielen. Het regent behoorlijk. Morgen schijnt hopelijk de zon en gaan we de oude binnenstad bekijken.

Als je dit bericht in je mail ontvangt, klik dan bovenin het bericht om het in de blog te lezen of in de reader. Het bericht heeft dan een juiste opmaak en je kunt de foto’s aanklikken zodat ze schermvullend kunnen worden bekeken.

En door…

Uitgelicht

Geplaatst op 7 maart 2026 door Camper op pad

Kolhorn

5 maart 2026

De voorjaarsreis wordt voortgezet. We hebben de naam van deze reis op Polarsteps maar aangepast. Het is niet langer een reis naar alleen maar Frankrijk en Spanje. Daarom noemen we het nu maar onze “Voorjaarsreis”. De oorspronkelijke plannetjes voor die twee landen schorten we op. Er komt vast nog een andere mogelijkheid. En… we hebben de zon meegenomen uit Spanje.

De vergadering van onze VVE is teleurstellend verlopen. Voor de verduurzaming was geen 2/3 meerderheid van de aanwezige stemmen. Het huidige bestuur stapt op. Nieuwe plannen zullen hierdoor lang op zich blijven wachten. Hoewel we vijf jaar geleden onze flat helemaal hebben opgeknapt, komt er nu van de VVE geen toestemming om onze flat goed te isoleren terwijl de energieprijzen blijven stijgen.

Welnu, ook nu is het reizen met de camper een probaat middel om onze zinnen te verzetten. Onze voorjaarsreis brengt ons nu naar Noord-Holland. De eerste stop is het haventje van Kolhorn. Eerst even bijkomen van de frustratie die de vergadering van gisteravond heeft veroorzaakt.

Tot een uurtje of vier zitten we lui in het zonnetje. Daarna toch maar even de kuierlatten genomen. Langs De Strook (buurtschap) naar Kolhorn is tien minuten wandelen. Een klein rondje door dit dorp brengt ons bij het Havenkantoor waar we doorgeven dat we op de camperplaats staan. Vanavond komen ze dan afrekenen.

Bij het havenkantoor is een klein restaurantje (eilandenrij) waar we buiten op het terras een biertje drinken en een ijsje eten… en dat op 5 maart!! Op de terugweg spotten we nog een old-timer, een Hobby 600.

Kolhorn – Kolhorn

6 maart 2026

Vandaag staat er een kleine fietstocht op het programma. Het rondje dat we vandaag fietsen is zo’n 38 km en gaat via de voormalige Zuiderzeehaven Kolhorn naar Barsingerhorn, Haringhuizen, ‘t Veld, Nieuwe Nieland en naar Winkel.

Het is mooi fietsen in het afwisselende landschap. Bij Barsingerhorn (vroeger het tweelingdorp van Haringhuizen) zetten we het oude Raedshuys op de foto.

Bij Zijdewind is het de rotonde die de aandacht trekt met een bijzondere “klok”? In ‘t Veld brengt een labcache ons bij de torenspits van een oude rooms-katholieke meisjesschool. Eén leuke foto voor één van onze collega camperaar die beelden spaart van rotondes.

In Nieuwe Nieland eten we een broodje kroket als lunch nadat we de molen hebben bezocht.

Maar Winkel is het hoofddoel van onze fietstocht, de “Kunsttuin van Winkel”. Toen we er de vorige keer waren, regende het pijpenstelen. Een goeie reden om nog eens terug te komen met mooi weer.

Behalve een leuk gesprek met de nu 80-jarige maker (Ger Leegwater) van deze bijzondere kunsttuin, kijken we ook nu weer onze ogen uit met al het moois dat hier staat. Vier jaar geleden op 4 april 2022 spraken we ook al met elkaar.

Hij vertelde ons nu dat hij niet echt meer grote bouwsels maakt maar nog wel veel beelden die een plek in het voormalige “Nederlandse Kremlin” krijgen.

Als we door de tuin wandelen, hebben we de tuin helemaal voor ons zelf. Na drie kwartier zit het er op. We zijn weer helemaal bij. Het blijft knap dat één man (samen met z’n meissie – Ger) zoiets kan maken.

In Winkel wordt ook het oude Raadhuis van Winkel gefotografeerd. Het gebouw diende voorheen als waag. brandweerpost, school, postkantoor en politiebureau, parfumflessenmuseum en nu is het een woning!

Iets verder op hebben we geluk. De een na laatste stop van een labcache is de Lucaskerk. We treffen medewerker Sjaak Bakker van de kerkgemeente die ons even de prachtige binnenkant van de kerk liet zien met het oude orgel. Dat zijn altijd leuke cadeautjes!

Als we bij de camper zijn, zitten we nog lekker even in het zonnetje. De loods van de ansjovisjol de KH44 naast de camperplek staat open en ik als ik toestemming krijg om een paar gieters water te pakken voor de camper, raak ik in gesprek met één van de vrijwilligers die bezig is met het onderhoud van de KH44.

Deze jol is het enige varende monument van Kolhorn. ‘s Zomers is het mogelijk om een vaartocht te maken over het Kolhornerdiep.

Aan het eind van de dag gaan we uit eten bij de Eilanderij (naast het Havenhuis). Heerlijke pizza gegeten!

Joure – De Woudfennen

7 maart 2026

Het is vandaag een grijze dag en het weerbericht voorspelt dat het de hele dag grijs blijft. Wij steken een grijze afsluitdijk over en parkeren onze bus bij De Woudfennen bij Joure en gaan genieten van een heerlijk dagje sauna.

Overnachten kan hier ook. Gratis omdat we de sauna gebruiken. Er zijn een aantal keurig aangelegde camperplekken achter de sauna met gratis water en elektriciteit. Perfect geregeld. Lozen behoort niet tot de mogelijkheden.

Morgen gaan we weer verder. Geen foto’s 😉 vandaag.

Terug naar Nederland

Uitgelicht

Geplaatst op 4 maart 2026 door Camper op pad

Beantwoorden

Figueres

26 februari 2026

Vanmorgen (veel vroeger dan gepland) is het besluit genomen om langzaam terug naar huis te gaan vanuit Spanje.

Op 4 maart is er een besluitvormende vergadering van onze VVE t.a.v. de verduurzaming van onze flat. Op de inhoud van het besluit krijgen we geen duidelijkheid en we hebben er op afstand geen goed gevoel bij. De kosten lijken op te gaan lopen tot een verdubbeling van onze woonlasten per maand en de communicatie vanuit onze VVE is zo slecht dat we er niet wijs uit worden met telefoontjes en mailtjes. Het is niet anders.

Soms lopen dingen zo en we hebben gelukkig de tijd aan ons zelf en het reizen met de camper maakt ons flexibel. Na de vergadering hopen we door te gaan met onze reis door in Nederland en daarbuiten nog wat rond te toeren…

Onze eerste stop op de terugreis is Figueres. Het is vandaag nog prachtig weer om een mooie fietstocht te maken. We kiezen een reeds bestaande fietsroute van Wikiloc (we passen ‘m een beetje aan) door het natuurgebied tussen Figueres en Ampuria Brava: Parc Natural dels Aiguamolls de l’Empordà.

Parc Natural dels Aiguamolls de l’Empordà

Het park kent veel verschillende landschappen. Het opvallendste zijn de wetlands met hier en daar loslopende paarden. Op het strand van Ampuriabrava eten we even ons boterhammetje.

Bij La Torroelles liggen reusachtige stenen in het land. Datzelfde landschap wordt doorkruist door veel irrigatiekanalen.

Bijzonder is de moderne boerderij Torre d’en Mornau die er uitziet als een oud klooster. Vroeger lag daar wel een klooster.

Al fietsend komen we langs een vuilnisbelt waar tientallen ooievaars op de loer staan voor een “hapje”.

Al met al een leuke fietstocht!

St. Flour

27 februari 2026

Onze rit vanaf Figueres naar St Flour verloopt soepeltjes. We rijden over de prachtige A75 (tolvrij en één van onze favoriete snelwegen) richting Millau (daar wel even tol ivm het passeren van het Viaduc de Millau) en we lunchen rond 13:30 uur bij de l’aire de Aveyron met een fantastisch uitzicht over de vallei.

Hier komt ook de zon tevoorschijn en die blijft weer bij ons tot we de camperplek bij St. Flour oprijden. Deze stad is prachtig hoog gelegen op basaltrotsen en vanaf de camperplaats kijken we uit over de landerijen om de stad.

Op de stoelen buiten genieten we er nog even lekker van. Hopelijk lukt het ons om dit mooie lenteweer mee naar Nederland te nemen.

Het centrum van St Flour is vlakbij en we lopen nog even het stadje in voor een labcache. Het stadje maakt een gezellige indruk. Vanaf de stadsmuren heb je ook een mooi uitzicht over de omgeving.

Als we weer bij de camper zijn, krijgen we bezoek van Anja Leermakers en haar man die ons volgen en op dezelfde camperplek staan als wij. Altijd leuk om volgers te ontmoeten en te horen dat ze enthousiast zijn over onze schrijfsels.

Donzy

28 februari 2026

In Nevers was er geen plaats meer op de beoogde camperstop. Daarom rijden we door naar Donzy. Prima camperplek met alle voorzieningen voor € 13,00.

Donzy ziet er gezellig uit. Het dorpje is al oud en dateert van de zesde eeuw. De labcache laat ons een aantal oude plekjes zien. Het eerste komen we bij een oude watermolen. Verschillende watermolens in Donzy gebruiken het water van het riviertje de Nohain voor het maken van graan en noten. Het water van de Nohain staat erg hoog. Op de omringende akkers was ook al te zien dat het veel geregend heeft.

De toren van het oude kerkje is typerend voor het dorpsgezicht maar niet langer in gebruik. Om het kerkje heen staan hekken zodat passanten niet de dakgoten op hun hoofd krijgen.

Het dorpje heeft sfeervolle oude panden en winkeltjes en men is hier ook bezig met het renoveren van de riolering.

De leuke wandeling is een prima afsluiting van deze reisdag en op een klein motregenbuitje (5 minuten) na houden we het helemaal droog.

Mareuil-sur-Ay

1 maart 2026

Vandaag maken we een hele mooie rit door een zonovergoten landschap. Een frisse start – het was vannacht -1° C. – maar al gauw zorgde de zon voor warmte.

Omstreeks 14:00 uur rijden we de bekendste wijnstreek van Frankrijk (de Champagne) binnen en parkeren onze bus aan het haventje van Mareuil-sur-Ay. De camperplek is gratis en we staan eigenlijk aan het Marnekanaal waar het vrolijk is versierd met gekleurde ballonnen.

In dit kleine dorpje zijn drie labcaches die we alledrie kunnen oplossen door een wandeling te maken langs de oevers van het Marnekanaal. Aan de foto’s kunnen jullie wel zien dat het windstil is.

We steken het kanaal in het centrum over en komen zo via het kasteel weer bij de camper. De wandeling die we doen, is ook erg populair bij de inwoners van het dorp. Er zitten veel mensen te vissen.

Sas van Gent

2 maart 2026

Nadat de vuilnisophaaldienst van Mareuil-sur-Ay ons rond 5:00 uur heeft wakker gerammeld, vertrekken we vandaag om 8:00 uur richting Nederland.

Over een rustige snelweg (dit keer nemen we toch maar de tolweg), wat drukte bij Lille en wegwerkzaamheden bij Gent, arriveren we om 13:00 uur in Sas van Gent.

Met het uitzicht op de schepen die hier voorbij varen richting Gent, Brugge en Antwerpen zetten we onze stoelen in de zon naast de camper.

Vandaag doen we het verder rustig aan. Even genieten van het heerlijke Nederlandse weer.

Omstreeks 16:00 uur lopen we een rondje door Sas van Gent. Ooit was het een vestingstadje dat de toegang naar de vaarweg naar Gent beveiligde.

Van het vestingstadje is nu niet veel meer te zien. Een klein stukje bolwerk met de restanten van een oude korenmolen herinnert aan oude tijden. Het schijnt dat de oude kerk is veranderd in een markthal. De kerk is vandaag gesloten.

Langs de Oostkade staan nog wat oude panden maar het leukste schouwspel bij dit oude stadje is en blijft het drukke scheepvaartverkeer dat de grootste draaibrug van Europa voortdurend passeert.

Sommige schepen die hier langs op weg gaan naar Gent en Brugge zijn zo hoog dat hiervoor de 320 meter lange brug open draait. Leuk om lekker in het zonnetje naar te kijken.

Delft

3 maart 2026

Na een reis van anderhalf uur maken we een korte stop in Schiedam om weer even de gasflessen bij te vullen. Bij de firma Kerkhof Aldoc in Schiedam kost een volle gasfles slechts € 17,00 (moet wel een blauwe merkloze navulbare fles zijn).

We parkeren de camper om 11:00 uur thuis voor de deur. We halen de fietsen er af en nemen de waardevolle spullen mee naar binnen. Verder laten we camper ingepakt staan zodat we snel weer verder kunnen reizen.

Vandaag en morgen even wat dingen op een rij zetten en woensdagavond is de vergadering van onze VVE.

Donderdag zullen we onze reis weer voortzetten. Tot die tijd zetten we onze tracker van Polarsteps even uit.

Tot donderdag!

Barcelona

Uitgelicht

Geplaatst op 25 februari 2026 door Camper op pad

Barcelona op de fiets

22 februari 2026

Het ritje naar onze volgende camperplek (Wheels Rest Barcelona) kost ons 40 minuten. We zijn er lekker vroeg en kunnen daardoor een mooi plekje uitkiezen. We zijn snel klaar en hebben ons om 12:30 uur geïnstalleerd en hebben de fietsen klaar staan om Barcelona te verkennen.

We rijden een route van 27 kilometer door de stad die ons langs de Sagrada Familia brengt. Het is zondag en niet alleen de toeristen maar ook de Spanjaarden zelf zijn op de been. We lopen met de fiets aan de hand stapje voor stapje door de mensenmassa bij de kathedraal. Morgen gaan we echt naar binnen. Gisteren is net het hoogste punt bereikt door het plaatsen van het kruis op de hoogste toren.

Van hier rijden we naar de wijk Poblenou waar we een labcache fietsen. Het is een gezellige wijk met veel street-art en ligt vlak bij het strand.

Op het strand is het ongelofelijk druk. Het is zondag en het lijkt of alle inwoners van Barcelona naar het strand zijn. We fietsen naar de Barceloneta waar zich de oude Olympische haven bevindt.

Via de zuil van Columbus fietsen we naar het Parc de la Ciutadella. De plantenhal is nog niet zo lang geleden opgeknapt en ziet er prachtig uit. Ook hier is het erg druk. Iedereen is buiten met dit mooie weer. Via de Arc de Triomf rijden we weer terug naar de camperplaats.

Het is prettig fietsen in de stad. Er zijn veel vrijliggende fietspaden (ook wel links van de rijrichting of in het midden van de weg). Het is wel goed opletten omdat de fietspaden niet altijd goed worden aangegeven. Opvallend zijn ook de kleine stoplichten voor de fietsers.

We hebben op deze manier een prima eerste verkenning gedaan. Morgen gaan we met de metro.

Barcelona met de metro

23 februari 2026

Gisteren op de fiets maar vandaag gaan we de stad in met de metro. We kopen bij de automaat voor € 13,00 pp een dagkaart (T – dia) voor de metro (ook geldig op de bussen).

Casa Batllo – La Pedrera – Palau Macaya

We brengen eerst een bezoekje aan de de buitenkant van Casa Batllo, La Pedrera en Palau Macaya. We zouden bij Casa Batllo best ook binnen een kijkje willen nemen maar de toegangsprijzen zijn in Barcelona hoog en overal naar binnen wordt voor ons te kostbaar. Wil je Casa Batllo wel bezoeken, bestel dan tijdig kaartjes want deze morgen staan er al vroeg lange rijen voor de toegangsdeur.

La Pedrera bezochten we al eerder en bij Palau Macaya is de toegang tot de hal gratis.

Sagrada Familia

Voor het bezoek aan de Sagrada hadden we in de kerstvakantie al kaartjes besteld. Samen met de app (= gelijk audioguide) gaan we om 12:15 uur goed voorbereid naar binnen. Vierentwintig jaar geleden deden we deze bezichtiging ook.

Wat is er veel veranderd. We kijken onze ogen uit en genieten van al het moois. Ik maak gigantisch veel foto’s maar zal het onze volgers niet aandoen om die hier allemaal te laten zien. Want… we vinden het schitterend. Wat is het mooi geworden. En nog is de bouw niet helemaal af. Er wordt nog volop gewerkt aan de kathedraal en de voltooiing staat pas over tien jaar gepland. We moeten over tien jaar nog eens 😀.

De architect Antoni Gaudi heeft er voor gekozen om alle beelden aan de buitenkant van de Sagrada te plaatsen op de torens. Aan de binnenkant zijn er geen beelden en is het vooral de lichtval door de gekleurde ramen die voor een prachtig schouwspel zorgt. De bijzondere architectuur geeft je echt het gevoel dat je in een groot bos loopt.

Bij ons kaartje zit ook de toegang voor één van de torens. Met de lift naar 55 meter hoogte en dan met de trappen naar beneden. Het uitzicht boven valt ons een beetje tegen. Er wordt nog veel gewerkt aan de torens. De wenteltrap naar beneden is prachtig!

Hospital de Sant Pau

Na de Sagrada Familia lopen we in een half uur naar het Hospital de Sant Pau. Dit is opnieuw een grote verrassing voor ons. Voor een ziekenhuis is het van een fantastische architectuur. Het is ontworpen door de architect Lluís Domènech i Montaner.

Ook hier is het de natuur die model heeft gestaan voor veel elementen en ornamenten van het grote ziekenhuis-complex. Het is destijds gebouwd om de patiënten zich op hun gemak te laten voelen. Wel nu, dat kunnen wij ons bij deze paviljoens wel voorstellen.

Onder de prachtige gebouwen met ziekenzalen lopen tunnels onder de grond die de verschillende paviljoens met elkaar verbinden. Ze werden gebruikt door het verplegend personeel om patiënten met bed en al overal naar toe te brengen.

Aan het einde van ons bezoek aan Hospital de Sant Pau pakken we vlakbij de metro naar de Barceloneta aan het strand en drinken daar een biertje en eten wat tapas. Ondertussen is het heerlijk om naar alle mensen te kijken die voorbij komen. Wat is het toch een verschil met Nederland hoe de mensen hier buiten leven. Dat heeft natuurlijk veel te maken met het klimaat maar toch…

Het is al donker als we na een korte wandeling over de Rambla de metro pakken naar de camperplek. De laatste die ons deze dag gedag zwaait is het levende standbeeld van een mooie engel.

Barcelona op de fiets

24 februari 2026

Onze laatste dag in Barcelona. Het is prachtig weer met heerlijke temperaturen van zo’n 20° C. We gaan opnieuw met de fiets de stad in.

MOCO Barcelona

Ons eerste doel is het MOCO. Barcelona ‘s museum voor moderne kunst. Het MOCO heeft in z’n collectie werken van Keith Haring, Bosquiat, Dali. Takashi Murakami, Andy Warhol, Jeff Koons en Banksky. Het museum is niet erg groot. Misschien omdat ze ook afdelingen in Amsterdam en Londen hebben?

Behalve het werk van de hiervoor genoemde kunstenaars is er ook werk van andere pop-art kunstenaars. Er is best veel digitaal werk te zien. Mooi om naar te kijken maar er is tegenwoordig erg veel werk te zien dat met AI is gemaakt. Er zit daar soms wel prachtig werk bij.

Als we het museum uitkomen, laten we de fietsen nog staan. We lopen hier zo de Gotische wijk van Barcelona in en slenteren een uurtje langs allerlei winkeltjes en galeries. Bij de kathedraal van Barcelona eten we op een bankje op het plein onze boterhammen op.

De kathedraal van Barcelona is tegenwoordig alleen nog te bezichtigen voor € 16,00 pp. Dat vinden we echt te gek worden. Het valt ons op dat alles waar toeristen op af komen, erg duur is geworden. We hebben gehoord dat dit de toeristen in Amsterdam ook staat te wachten. Of de toeristen hierdoor echt minder massaal de stad gaan bezoeken? We moeten het nog zien. Wandelen door de oude wijk van Barcelona is gelukkig nog gratis en erg gezellig.

De Caganer

Als we door de Gotische wijk lopen en later ook op andere plekken in Barcelona, komen we winkeltjes tegen die de “Caganer” verkopen.

De “Caganer” (kakker) is een typische figuur in de Catalaanse kerststal en stamt uit de 18e eeuw. Hij wordt meestal uitgebeeld als een boer met baret, zwarte broek en een rode sjerp. Hij is een symbool voor geluk, vrolijkheid en voorspoed voor het huis omdat zijn ontlasting het land zou bevruchten. We hebben daarom zo’n Caganertje gekocht en m voorin de camper geplakt.

Waarom? In Dokkum gaf men vroeger bekende personen een bijnaam. Mijn grootvader woonde en werkte in Dokkum en had de bijnaam “Jan de Kakker” omdat hij veel winden liet 🫣 (bron: Mirjam Hoekstra). Jullie begrijpen dat ik zo’n kakker niet kon laten staan.

Palau de la Música Catalana

De laatste stop voor vandaag is het Palau de la Música Catalana. Het ontwerp van dit muziektheater is van de architect Lluís Domènech i Montaner. Dezelfde architect als van het Hospital de Sant Pau. Ook hier is weer veel moois te bewonderen. Het lijkt ons een feest om in zo’n muziektheater naar een mooi stuk klassieke muziek te luisteren. Terwijl je luistert, kijk je hier je ogen uit.

We genieten enorm van de modernistische architectuur met z’n kleurrijke planten- en bloemenmotieven. Het overdadige gebruik van keramiek en glas-in-lood maakt het theater tot in alle ruimtes een prachtig feest.

Met een vol hoofd, rijden we terug naar de camper en zetten we bij aankomst gelijk de fietsen achterop. Morgen rijden we weer verder.

Sant Antonie de Vilamajor

25 februari 2026

We staan weer op het mooie plekje van de Montseny Camper Club vlakbij het dorpje Sant Antoni de Vilamajor. We zijn weer de enige camperaars.

Na drie drukke dagen in Barcelona gaan we hier even een pas op de plaats maken voor we weer verder reizen. Agnes heeft spierpijn en is een beetje rillerig. We kijken even aan of het griep is.

Op naar Barcelona

Uitgelicht

Geplaatst op 21 februari 2026 door Camper op pad

Estartit

19 februari 2026

Vanochtend hebben we een afweging moeten maken… Gaan we nog naar Narbonne en nemen we een storm met windkracht 7 voor lief (eind deze middag) of reizen we door naar Spanje richting Barcelona. We hebben namelijk al kaartjes voor de Sagrada Familia op 23 februari.

We kiezen er voor om door te rijden naar Estartit omdat het daar nu heerlijk weer is en bijna windstil. Bovendien… vanuit daar rijden we in twee uurtjes naar Barcelona waar we voor drie nachtjes een parkeerplaats hebben gereserveerd om de stad te bezoeken.

Onderweg naar Estartit komen we de storm toch nog tegen. Tot de Spaanse grens worden we vaak bijna van de weg geblazen. Er zijn meer chauffeurs die moeite hebben met het weer.

Vanwege een ernstig ongeval hebben we ruim een half uur vertraging. Een bestuurder was de macht over het stuur verloren en zijn auto miste de voorkant. De vele mannen in witte pakken om het wrak doen het ergste vermoeden…. Brrr. Wij rijden extra rustig verder.

Na aankomst in Estartit wandelen we langs het strand naar het centrum in de hoop er een simkaartje te kunnen kopen. Helaas… veel winkeltjes zijn hier nog dicht. Morgen nog een poging…

We voelen ons wel gedwongen om ons eerste terrasje (met uitzicht op zee) te pakken. Terug op de camperplaats pakken we nog het laatste zonnetje mee voor we om 18:00 uur naar binnen gaan.

Na het eten neemt Agnes revanche door ook het tweede spelletje Keer op Keer te winnen.

Torroella de Montgri

20 februari 2026

Heerlijk weer vandaag. Een zonnetje, een beetje wind en heldere lucht. Prachtig weer voor een fietstocht in de omgeving. Tussen Estartit en de rivier de Ter die hier in zee uitmondt ligt een groot natuurgebied langs de kust waar je heerlijk kunt wandelen en fietsen.

We maken een rondrit door het natuurgebied Gola de Ter, langs de rivier de Ter naar Torroella de Montgri en weer terug naar Estartit tot aan het uitkijkpunt op de eilandjes van Meles.

In het natuurgebied zelf zijn meerdere leuk vormgegeven hutten die je uitzicht geven op de vele watervogels die je van hieruit kunt bespieden.

Onderweg kopen we in Torroella een simkaart voor Spanje (€ 15,00 voor 240 GB) en bespreken vlakbij de camperplaats een klein restaurantje waar we vanavond uit eten gaan (onze trouwdag 😉).

‘s Middags draaien we op de camperplek nog een wasje (€ 9,00 voor wassen en drogen).

Voor mij ook tijd om weer een nieuw boek uit te zoeken nadat ik gisteren het laatste deel (“De Loods”) van de Waddenthrillers van Mathijs Deen heb uitgelezen. Goed geschreven boeken!Agnes is net begonnen in een boek van Marlies Medema: “Lysbeth”.

s’ Avonds zijn we heerlijk uit eten geweest in een klein restaurantje niet ver van onze camperplaats. Authentiek Spaanse gerechten voor een mooie prijs.

Sant Antonie de Vilamajor

Omstreeks 10:00 vertrekken we naar een camperplaats bij Sant Feliou de Guixois. Als we daar aankomen, blijkt deze al helemaal vol. De vriendelijke eigenaar vertelt ons dat veel campings langs de kust al vol staan met camperaars uit Barcelona omdat voor het weekend mooi weer wordt opgegeven en veel campings in deze omgeving gaan pas op 1 maart open.

We zoeken daarom in de richting van Barcelona een camperplek meer landinwaarts. We reserveren een plek via de telefoon bij Montseny Campers Association bij het dorpje Sant Antonie de Villamajor. We krijgen gelijk de toegangscode voor het hek en een half uur later staan we helemaal alleen op een prachtige plek (zie foto’s).

De rest van de dag brengen we bij de camper door te met een boek in het zonnetje. Heerlijk luie dag.

Het fijne voor ons is dat we de camper hier volledig kunnen verzorgen. We komen morgen in Barcelona aan met een volle watertank en een lege toiletcassette. Op de parkeerplaats in Barcelona waar we de komende drie nachten staan, is lozen niet mogelijk. (In geval van nood hebben we altijd een reserve toiletcassette bij ons).

Mediterranée

Geplaatst op 18 februari 2026 door Camper op pad

Mèze

15 februari 2026

Vandaag een snelle rit over de snelweg (met een klein stukje tolweg bij Viaduc de Millau) naar Mèze waar we nu een plekje hebben aan één van lagunes bij de Middellandse Zee. Voorlopig is het onze laatste dag waarop we veel kilometers maken.

De A75 is een prachtige autoroute met veel kilometers op grotere hoogte en de uitzichten zijn werkelijk fantastisch. Het was opnieuw rustig op de weg, zondag in Frankrijk en slechts een enkele vrachtwagen.

Mèze is bekend van de oester- en mosselteelt maar ook de jachthaven ligt vol. Tijdens ons fietsrondje over de boulevard langs de haven komen we veel wandelaars tegen.

De andere kant op gaat de weg langs de plekken waar de vissers hun netten te drogen hangen. We zien bij het water van de lagune flamingo’s voedsel zoeken en in de verte de mossel- en oesterbanken.

We hebben de lage temperaturen achter ons gelaten. Terug bij de camper blijft de kachel uit. Dat was de afgelopen nacht wel anders met -3°.

Sète

16 februari 2026

Vandaag hebben we lekker lang in bed gelegen en zijn we pas om 10:30 uur op het fietsje naar Sète gereden over de Via Verde die hier loopt. Prima fietsen over deze geasfalteerde oude spoorbaan.

In de ondiepe randmeertjes van d’ Étang de Thau zagen we opnieuw veel flamingo’s die hier aan het fourageren waren.

Met windkracht 4 in de rug waren we snel in Sète waar we een labcache reden.

Op deze manier kwamen we langs de oude visserswijk Point Courte, de vuurtoren en Rue de Tunis waar veel leuke graffiti-kunst valt te bewonderen.

De terugweg naar de camper was pittig. Windkracht 4 tegen valt niet mee. Gelukkig bracht hier het traject van de oude spoorlijn wat beschutting. De bloeiende mimosa bij de camperplek heette ons welkom omstreeks 17:00 uur.

Mèze

17 februari 2026

Vandaag doen we het rustig aan. Het wordt heerlijk weer en daar willen we even van genieten. We doen wel eerst wat boodschappen bij de Lidl. Leuke en handige fietsenrekken hadden ze daar.

Daarna zitten we bij de camper lekker uit de wind en in het zonnetje (16° C. ) te lezen. Jan kampt al twee dagen met wat vage nekklachten en houdt zich gedeisd met het laatste deel van de Waddenthrillers van Mathijs Deen (De Loods).

Agnes maakt een wandeling om het nabijgelegen meertje. Aan de bloeiende amandelbomen is te zien dat de lente hier ook doorbreekt.

‘s Avonds doen we een spelletje Yahtzee (we doen altijd 3 kolommen tegelijk) en Level 8 (opvolger Phase 10). Jan is schijnbaar goed uitgerust en wint ze allebei.

Portiragnes

18 februari 2026

We zijn weer een klein stukje naar het zuiden opgeschoven. We staan nu aan de andere kant van Agde bij het strand van Portiragnes. Opnieuw een camperplek van Camping Car Park.

Na aankomst en een kopje koffie hebben we gelijk een kleine wandeling over het strand gemaakt vlakbij de camperplaats. Het is te zien dat het hier flink heeft gestormd. Onderweg hier naar toe zagen we al veel omgewaaide bomen (met elektriciteitsdraden er aan) en ook op het strand ligt veel wrakhout.

Na de lunch halen we de fietsen van de camper en fietsen we naar Agde. De route gaat langs het Canal de Midi. Het is prima fietsen over de gravelpaden. Waar het kanaal het watertje de Libron kruist, is ooit een tamelijk ingewikkelde constructie gemaakt om bootjes van de Libron over te laten steken bij wisselende waterstanden.

Agde hebben we opnieuw verkend met een labcache langs oude gebouwen waaronder de opvallende klokkentoren met kapel en kerk.

Als we zien dat het weer betrekt. gaan we wat eerder dan gepland naar de camper omdat we een dakluik open hebben laten staan. Gelukkig blijft het droog. Bij thuiskomst wel nog even de fietsen op de camper gezet omdat we morgen weer wat verder reizen.

Camper Car Park

Wij maken deze reis voor het eerst gebruik van de camperplaatsen van Camper Car Park. Prima en goedkope camperplekken met elektra, water en loosmogelijkheden.

Voor ons zijn ze ook ideaal omdat we onze eigen douche aan boord hebben.

We reizen weer

Uitgelicht

Geplaatst op 14 februari 2026 door Camper op pad

Rocroi

11 februari 2026

Het is 10:00 uur als we met een licht motregentje wegrijden uit Delft. We gaan deze reis op zoek naar mooie plekjes met wat zon. Onze eerste stop is het Franse vestingstadje Rocroi. We staan hier op een mooie camperplek pal naast de verdedigingswallen.

Onderweg door België rijden we over veel slechte wegen (waar we misschien binnenkort € 100 tol voor moeten neertellen). Het weer valt tegen. Veel zware regenbuien maken het zicht soms zeer slecht. We doen het rustig aan.

Na aankomst in Rocroi wachten we de ergste buien af voordat we het stadje gaan bekijken. Om 17:00 uur wordt het een uurtje droog. We maken er gelijk gebruik van om Rocroi te verkennen met een labcache die ons langs wat leuke plekjes van dit kleine stadje brengt.

De vesting is voor Franse begrippen goed onderhouden en we vinden het erg leuk dat we onder de wallen door de gangen kunnen lopen. Een wandeling over en langs de wallen was met zonniger weer zeker de moeite waard geweest. Nu houden we het kort. We lopen langs de vijf punten van de Adventure labcache en zijn na een uurtje weer terug bij de camper. Toch nog even lekker er uit geweest en gewandeld.

Dijon

12 februari 2026

We maken vandaag een flinke ruk naar het zuiden. De wegen zijn een verademing na de wegen in België maar ook het weer werkt mee. Nog wel buien maar ook veel droge stukken. We rijden in vijf uur naar Dijon over rustige binnenwegen. We mijden de tolweg. De pepermuntjes die we onderweg snoepen, kregen we van Annemarie (bedankt!).

Nadat we bij Dijon water hebben ingenomen en hebben geloosd, maken we een mooie wandeling om het meer bij de camperplaats (Lac de Kir). Onderweg doen we nog twee Labcaches.

Het plan is om hier twee nachtjes te staan. Morgen belooft het droog te worden en gaan we naar Dijon.

Dijon

13 februari 2026

We zijn al vele jaren LANGS Dijon gereden maar hebben nu dan toch de stad zelf bezocht. Bij vertrek regende het nog. We hebben de fietsen laten staan en de bus gepakt (halte op 400 meter van de camperplaats). Met bus 12 en 3 rijden we naar Place de Republique en je loopt in vijf minuten naar het centrum. Een kaartje kopen in de bus doe je net zoals in Nederland met je pinpas.

In Dijon is het verder de hele dag droog. We bezoeken het Musée des Beaux Arts. Het museum biedt prachtige kunst uit alle periodes. De toegang is gratis. Voor een tijdelijke tentoonstelling van beeldhouwer Jean Dampt (werkelijk prachtig) betalen we € 5,00 pp. Tip: maak bij de receptie een foto van de plattegrond. Je verdwaalt anders echt…

We zijn trouwens geïnspireerd door een NPO serie van Sinan Can en Pieter Roelofs over de gebroeders van Lymborch om dit museum te bezoeken. Aan het hier tentoongestelde grafmonument van Philips de Stoute heeft een oom van de broers Lymborch meegewerkt. Claus Sluter (uit Haarlem) gaf de vele gestaltes van de tombe een menselijke uitdrukking. We vonden het van albast en zwart marmer gemaakte monument prachtig.

Het was trouwens opvallend rustig in het museum. We hadden bijna alle zalen voor ons zelf…

Ruim twee en een half uur later bezoeken we (na een kopje koffie) de oude markthal. Sommige marktkraampjes sluiten al en we kopen wat lekkers voor bij de borrel van vanavond. Natuurlijk kopen we ook een paar potjes mosterd waar Dijon beroemd door is. Wat Abraham kan, kunnen wij ook…

Daarna wandelen we ruim anderhalf uur door de gezellige oude binnenstad (veel moois) en doen ook nog een labcache langs allerlei beelden. Tijdens deze wandeling bezoeken we de Église Notre-Dame de Dijon en Église de Saint-Michel.

Met bijna tien kilometer slenteren (museum en stad) pakken we dit keer de tram en de bus en zijn om 17:00 uur weer bij onze camper.

Riom

14 februari 2026

We rijden vandaag naar Riom. Vanaf Dijon geeft Google Maps ons veel kleine weggetjes over het Centraal Plateau naar onze bestemming bij Riom. De route die we rijden is prachtig, het weer is dat niet. We kunnen vandaag wel weer lekker opschieten. Omdat we de tolwegen mijden, is het heerlijk dat er vandaag (zaterdag) maar weinig vrachtwagens rijden.

Bij aankomst bij de slagboom bij de Camper Car Park plek hangt een waarschuwing dat de camperplek zich bevindt in een gebied dat gevaar kan opleveren voor een overstroming. In dat geval zullen we worden gebeld en moeten we de plek verlaten. Hoewel de akkers onderweg veel nattigheid laten zien, verwachten we de nacht wel zonder overstromingen door te komen. Het gaat wel koud worden (- 3°) en men verwacht wat sneeuw. We zijn benieuwd!

Riom is hooggelegen en ligt op ongeveer 400 m hoogte op het Centraal Plateau niet ver van de Puy-de-Dome in een oud vulkanisch gebied. Als we voor een korte wandeling (het is koud, maar 4°) het stadje in wandelen, is dat goed te zien. De oude gebouwen van het stadje zijn vaak gebouwd met zwarte stenen die hun vulkanische afkomst verraden. Het geeft het stadje een bijzonder karakter.

We bezoeken de leuke Tour d’Horloge en twee oude kerken. Voor de liefhebbers zijn er meerdere Labcaches. We doen er een paar maar maken ze niet helemaal af. Het levert ons wel weer een paar leuke plekken op die we anders niet hadden gevonden.

Voorjaarsreis 2026

Uitgelicht

Geplaatst op 9 februari 2026 door Camper op pad

Grote beurt en een nieuwe distributieriem

Dit keer heeft onze camper een grote beurt nodig voordat we op reis gaan. Behalve de standaard grote beurt is het ook nodig dat onze buscamper een nieuwe distributrieriem krijgt. De camper heeft er 115.000 kilometer opzitten. Verder kreeg onze bus twee nieuwe (AllWeather) voorbanden en een extra verenblad bij de achterwielen. We kunnen weer veilig op reis!

Nieuw logo

We hebben ons logo een beetje opgefrist. Het oude grijze logo is vervangen door een logo met wat meer kleur. We zullen tzt het logo op onze bus ook vervangen.

We verlaten Facebook en Instagram

Ik heb onlangs besloten om onze accounts van “Camper op Pad” op Facebook en Instagram te verwijderen. Ook mijn persoonlijke account (Jan) heb ik opgeheven. De grote hoeveelheid “rommel” en nepnieuws die ik via deze accounts ontving, werd me teveel.

Wil je onze reizen blijven volgen, kijk en/of abonneer je dan op onze website https://camperoppad.com. Je kunt ons ook volgen via Polarsteps. Zie hiervoor het hoofdmenu hierboven of klik hier! Ook ons YouTube kanaal zullen we blijven gebruiken voor korte filmpjes.

Reisdoel

Onze voorjaarsreis gaat dit keer naar Noord-Spanje. We vertrekken woensdag 11 februari 2026 en verwachten begin april terug te zijn. We bezoeken onderweg een aantal interessante plaatsen waar we ook fijn kunnen wandelen en fietsen.

Onze zomerreis staat ook al gepland. Op 24 mei vertrekken we naar Ierland waar we ongeveer zes weken (als het weer meewerkt) willen rondreizen. Uiterlijk 10 juli zijn we weer thuis.

Tijdens onze reizen passen Arie en Annemarie weer op ons huis. Alvast bedankt!

Fotoboek Italiëreis 2025

Eind november 2025 zijn we thuis gekomen van een reis naar Zuid-Italië en Sicilië. Zoals altijd is er weer een fotoboek gemaakt van deze reis. Behalve proberen mooie reisfoto’s te maken, doe ik ook mijn best er altijd een mooi fotoalbum van te maken. Voor de liefhebbers geef ik hieronder de link waarmee je een klein filmpje kunt bekijken van het fotoboek.

https://www.albelli.nl/onlinefotoboek-bekijken?widgetId=b591d340-939b-49a6-a4a5-a6c1995c3d33&securityId=931fbcb5-bb7f-4d80-8a8f-137217cf3b57

Tot voor kort was ik lid van de gebruikersgroep van Albelli op Facebook. Hier plaatste ik ook altijd de link van het reisalbum zodat andere “fotoboekmakers” het boek konden bekijken. Ik heb zelf altijd veel inspiratie gehaald uit de ideeën van deze groep. Speciaal voor de leden van deze groep lees je daarom hieronder een korte beschrijving hoe ik het boek heb gemaakt. Je kunt het album het beste bekijken op een laptop of PC. Op een telefoon of tablet bekijken, kan natuurlijk ook al is de paginaopmaak dan aan de kleine kant.

Om het album zelf te kunnen maken, werk ik met de downloadbare albumsoftware van Albelli. Het album is gemaakt op formaat XL. Ik heb dit keer alleen de sjablonen van Albelli zelf gebruikt. Voor de achtergronden werk ik met vormen en gekleurde tekstvakken. Voor grote koppen op de kaft gebruik ik het lettertype: College Halo. Voor koppen op de pagina’s gebruik ik lettertype: Felix Titling. Het lettertype voor de quotes is: Priestacy en het gewone lettertype voor de pagina’s is: Dubai

Voor de gebruikers van de Albelliclub: Je kunt je (gratis) abonneren op onze website dan krijg je altijd een nieuwsbrief in je mail en blijf je op de hoogte van mijn nieuwe fotoboeken.

Italiëreis 2025

Uitgelicht

Geplaatst op 29 november 2025 door Camper op pad

Terugblik

Twee maanden Zuid-Italië zitten er op. Wij hebben enorm genoten van deze reis. Het was een aaneenschakeling van culturele hoogtepunten. “Italië is één groot openluchtmuseum” is een kreet die we vaak hoorden. We snappen dat wel en zijn het er ook wel een beetje mee eens.

We hebben prachtige steden en dorpjes gezien. Ook het landschap was genieten. De temperatuur in de maanden oktober en november heeft ons aangenaam verrast. Vooral op Sicilië. We troffen er mensen die er voor gekozen hebben om op Sicilië te overwinteren.

Er is zoveel te zien dat wij in die twee maanden nog lang niet alles hebben gezien. We zeggen nu al tegen elkaar dat dat niet erg is. Hebben we een goede reden om nog eens terug te gaan voor de rest.

Helemaal geen minpuntjes? Ja hoor… de wegen kunnen beter… wat minder vuil in de berm… het kan altijd nog mooier natuurlijk. Wij kwamen echter ogen te kort met al het moois dat we hebben gezien en komen terug voor meer!

Nogmaals bedankt voor alle reacties, tips en het meereizen.

Jan en Agnes

Ons huishoudboekje

Zoals na elke lange reis geven we jullie ook weer een overzicht van onze Italiëreis:

Aantal reisdagen	57 dagen
Aantal overnachtigingsplekken	34 plekken of campings
Kosten overnachtigingsplekken	€ 878,50
Gemiddelde kosten overnachtigingsplek	€ 15,41 per nacht
Duurste overnachtigingsplek	€ 25,00 (meerdere locaties)
We stonden 9 x op een gratis plek.
Kosten wassen en drogen	€ 39,00

Gereden kilometers:	5748 kilometers
Gefietst:	323 kilometer
Gelopen:	233 kilometer

We tankten diesel:	€ 860,00 + AdBlue € 34,90
We betaalden aan tol:	€ 184,00
Veerboten:	€ 442,00
Openbaar vervoer (incl. funiculair e.d.)	€ 52,40
Musea:	€ 345,00
Simkaarten:	€ 20,00
Sauna (Duitsland)	€ 70,00
Monteur tbv storing AdBlue	€ 40,00
Auto wassen	€ 9,00

In totaal gaven we uit:	€ 2114,60 *

* Dit is zonder onze dagelijkse boodschappen en kopjes koffie met “iets lekkers” er bij.

We reden door 4 landen

We luisterden onderweg naar tientallen podcasts met als onze favorieten: Maarten van Rossem, De Publieke Tribune en Overleven van Human o.l.v. Coen Verbraak en “losse” podcasts veelal van de NRC en Volkskrant.

Agnes las 12 boeken waarvan ook een aantal luisterboeken via de Fluister-app (van DPG – media) met als tip dit keer: De Waddenthrillers van Matthijs Deen – weliswaar thrillers maar zeker ook literaire hoogstandjes.

We kijken alleen “terug” via de iPad: Mes op Tafel, Per Secdondewijzer, Twee voor twaalf en Arjan Lubach

We maken samen elke dag één cryptogram om onze hersenen te blijven trainen

Bijna elke avond spelen we een spelletje voor het slapen gaan. Deze reis waren populair: de verschillende varianten van Clever, Qwixx, Keer op Keer, Yathzee en Phase 8

Jan las 2 1/2 boek, schreef 18 blogs, schreef elke dag op Polarsteps en maakte veelal de foto’s en filmpjes.

Onze website

Als je je hebt geabonneerd op onze website, ontvang je een emailbericht met de inhoud van het bericht dat we sturen. Op de website zelf ziet het bericht er heel anders uit. De opmaak van het bericht in de mail is niet zo mooi als op de website. Foto’s en tekst komen op de website beter tot hun recht. We zien dat veel volgers alleen het bericht in de email lezen i.p.v. de website bezoeken. Dat is jammer.

Ik (Jan) probeer al een tijdje om de emailberichten er het zelfde uit te laten zien als op de website. Ik zal in de komende berichten proberen om de verschillen recht te breien. Mocht de opmaak van de berichten er dus anders uit gaan zien dan weten jullie waardoor dat komt. Het bezoeken van de website loont trouwens wel de moeite. Je kunt er ook veel tips op campergebied lezen.

Polarsteps overzicht

Wij gebruiken Polarsteps. Elke dag dat we reizen, plaatsen we een step. We vermelden er altijd de P4N codes en de codes van Camper Contact. Ook plaatsen we foto’s van de overnachtingsplek en wat we er zelf van vinden. In de menubalk van deze website vind je de link naar onze Polarsteps. Die is openbaar. Je hoeft je alleen maar aan te melden om ons te volgen. Polarsteps maakt tegenwoordig van de steps die je maakt een filmpje. Wel leuk (jammer van de muziek 😁)

Op huis aan

Uitgelicht

Geplaatst op 27 november 2025 door Camper op pad

Pompeï

23 november 2025

Was het gisteren nog een dag met regen en sneeuw, vandaag hebben we een dag met prachtig weer om Pompeï te bezoeken. Om 9:00 uur staan we klaar bij de ingang. Naseizoen… dus geen lange rijen voor de kassa. We kopen een kaartje, krijgen een landkaart van het terrein en proberen voor onszelf een route te bedenken die ons door Pompeï moet leiden.

Pompeï (dat al bestaat van de zesde eeuw voor Chr.) is de best bewaarde Romeinse stad (met ooit zo’n 20.000 inwoners) doordat de vulkaanuitbarsting de hele stad met as bedekte. Al aan het eind van de 16e eeuw werden de eerste overblijfselen ontdekt. Sinds de 18e eeuw worden opgravingen verricht. De stad trekt jaarlijks zo’n 2,5 miljoen bezoekers. Er zijn inmiddels maatregelen genomen om de toeristenstroom tot 20.000 per dag te beperken.

Op dat moment wordt heel erg duidelijk hoe groot het archeologisch terrein van Pompeï is. Vantevoren hadden we ons wel enigszins voorbereid maar dat het zo’n enorme oppervlakte zou zijn, hebben we ons niet gerealiseerd.

Al op de lagere school heb ik de verhalen gehoord en gelezen over de uitbarsting van de Vesuvius die op 24 oktober 79 heel Pompeï onder een dikke laag as en steen bedekte. Dat de stad zo groot was, werd me gisteren voor het eerst duidelijk toen we bij de kazernes van de gladiatoren het opgravingsterrein opkwamen.

Nadat we daar ook de twee theaters hebben bekeken, lopen we de Via dell’Abbondanza op richting het Amfitheater. Deze weg heeft aan weerszijden een verhoogde “stoep” waarover het makkelijk lopen is. In lagere wegdek liggen op regelmatige afstand verhoogde stapstenen waarover je met droge / schone voeten de overkant kunt halen. De afstand tussen de stenen is ruim genoeg om karren door te laten.

Aan deze weg staan allerlei panden. We bekijken panden van wijnboeren, bakkers en “snackbarren” maar ook een aantal prachtige huizen met mooie mozaïeken en fresco’s. Er zijn huizen met diepe en mooi ingerichte tuinen, badkamers en meer. We hoeven er weinig moeite voor te doen om ons voor te stellen hoe het leven hier vroeger geweest moet zijn. We wanen ons echt in een Romeinse stad uit die tijd.

Wat een ontzetting moet dat geweest zijn toen dat leven door de uitbarsting van de vulkaan zo abrupt tot een halt kwam. In het Palestra Grande tegenover het amfitheater is een tentoonstelling ingericht waar we ook enkele versteende slachtoffers bekijken. Je leest aan de gelaatsuitdrukking van de slachtoffers (zo snel is het gegaan) de verschrikking af.

Het amfitheater zelf is groot. Het bood ooit plaats aan ongeveer 20.000 toeschouwers. Tegenover de uitgang van het amfitheater werd wijn verkocht. Vanaf deze plek heb je een mooi uitzicht over de wijnvelden tot aan de Vesuvius.

Op de website even klikken op de foto’s

We lopen de Via dell’Abbondanza helemaal terug naar het Forum. Onderweg bezoeken we nog het badhuis en een bordeel. Bij het Forum eten we een boterham (belaagd door een Felix Domestica di Pompeï).

We sluiten ons bezoek aan Pompeï af met een bezoek aan twee grote Romeinse villa’s die iets buiten de stadsmuren liggen. Villa dei Misteri is erg mooi met z’n kleurige muurschilderingen.

Pompeï – Modena

24 november 2025

Vandaag gaan we al vroeg weg (7:00 uur) en rijden een groot stuk richting het noorden. Het is vrijwel de hele dag slecht weer. Wel was het fijn dat we vanuit Pompeï snel en makkelijk de snelweg op konden rijden.Het eerste stuk als we rond Napels rijden, is het erg druk. Verder op werd het relaxter rijden met een mooie weg. Omstreeks 15:30 uur arriveren we bij de camperclub Mutina bij Modena.

Zij hebben daar werkelijk een schitterend ingerichte camperplek. Aan alles is gedacht! Zie onze Polarsteps voor meer info!

Modena – Efringen-Kirchen

25 november 2025

Vandaag opnieuw een grote rit. Ook nu rijden we weer vroeg weg. De camperplek is ook hier vlakbij de snelweg. We vermaken ons tijdens deze lange rit (drie kwartier langer dan nodig ivm de file voor Milaan) door te luisteren naar allerlei interessante podcasts. Heerlijk vermaak als je lange stukken gaat rijden, voor je het weet ben je weer een uur verder.

De route tot aan de Gotthardtunnel hebben we prachtig weer. We genieten van de besneeuwde bergtoppen om ons heen. Prachtig rijden! Na de tunnel is het mooie weer op. We rijden door tot Efringen-Kirchen in Zuid Duitsland (vlak boven Basel). We parkeren onze bus op de parkeerplaats bij weingut Huck waar we ’s avond ook nog een paar flesjes wijn meenemen voor thuis.

Delft

26 november 2025

Vanuit Zuid-Duitsland naar Delft is een flink stuk rijden maar als het paard de stal ruikt… We vertrekken weer om 7:00 uur en rijden over de 5 en de 61 door Duitsland naar Nederland. Ook nu weer vrijwel de hele weg wisselvallig weer met veel regen. Bij Venlo komen we Nederland binnen en… vanaf dat moment schijnt de zon!

Om 16:00 uur komen we aan in Delft en parkeren we de bus voor de flat. Toch wel moe van het lange stuk rijden, nemen we het hoognodige mee naar binnen. De rest komt morgen wel (de bus is inmiddels leeg – 27 november).

Vragen…

Een flink aantal van onze volgers verwonderden zich over het feit dat we na twee maanden al weer naar huis gingen. We hadden toch gezegd dat we drie maanden weg zouden gaan? We zouden ook nog naar Sardinië? Waarom dan toch nu al weer thuis? Is er iets gebeurd?

Nee. We hebben werkelijk enorm genoten van deze reis. Het is één van de mooiste reizen geweest die we tot nu hebben gemaakt. Veel mooie cultuur, geschiedenis en kunst. Ook een reis met leuke ontmoetingen onderweg. Daar houden we van. Ook het weer was de eerste zes weken fantastisch. Continu temperaturen rond de twintig graden, heerlijk weer om lekker in je t-shirtje buiten te lopen, niet te heet!

Toch eerder terug? Ja. We hadden weliswaar drie maanden de tijd maar eenmaal op het vaste land werd het weer minder. Het werd kouder en natter (!). We raakten ook verzadigd door al het moois! Weer een bijzondere kerk, weer een prachtig stadje. We realiseerden ons dat we sommige dingen te vanzelfsprekend gingen vinden. Wat ook een rol speelt om sneller naar huis terug te keren was het gemis aan onze kinderen en vooral de kleinkinderen. We kregen allebei last van heimwee naar het kleine grut. Toen we dan ook nog berichten kregen (en dat zelf ook meemaakten in de Apennijnen) dat het sneeuwt op Sardinië, is het besluit snel genomen. We gaan terug. We bewaren Sardinië voor een volgende reis.

Wanneer is jullie volgende reis?

We kregen ook vragen wanneer we weer op reis gaan. Op dit moment weten we dat nog niet. We wonen in een flatgebouw dat verduurzaamd gaat worden. Zodra de planning van de verduurzaming duidelijk is, plannen we ook weer onze reizen..

Wel staat er een reis op het programma naar Ierland, Wales en Schotland. Ook een reis naar Sardinië en Corsica staat op ons verlanglijstje. Zo kunnen we nog wel even doorgaan… We gaan het zien. Als de reisplannen definitieve vormen gaan aannemen, laten we het weten.

Bedankt!

We willen iedereen bedanken die weer met ons mee is gereisd. Bedankt voor alle tips, opmerkingen en reacties. Tot een volgende reis!

Is dit de laatste blog van deze reis? Nee, jullie houden nog één blog te goed. Hierin vind je in ieder geval ons inmiddels traditionele “huishoudboekje”.

Puglia

Uitgelicht

Geplaatst op 22 november 2025 door Camper op pad

Gallipoli

16 november 2025

Vandaag een dag met veel bewolking. Het historische centrum van Gallipoli ligt op drie kilometer fietsen van de camping. Het ligt op een schiereiland voor de kust en over een smalle toegangsweg fiets je het stadje binnen over de “ringweg” langs het water van de Ionische Zee. De toegangsweg wordt beschermd door het Castello di Gallipoli.

Om het hele stadje heen vind je havens met pleziervaartuigen maar vlakbij het Castello liggen ook de vissersboten die je door de week aan het eind van de middag over zee ziet terugkeren.

Op de website even klikken op de foto’s

Een van de bekendste strandjes bij Gallipoli is het Spiaggia della Purità. Bijzonder omdat het beschermd wordt door een havenhoofd en de stadsmuur en hierdoor als het ware omsloten wordt.

Op de website even klikken op de foto’s

Het stadje zelf vinden we niet heel bijzonder. We raken een beetje verwend, denken we. De Duomo in het midden van de stad valt op omdat de rijk versierde gevel alleen valt te zien vanuit een smal straatje. Van binnen is de kerk bijna helemaal met schilderijen bedekt.

Op de website even klikken op de foto’s

Terug op de camping maken we lekker gebruik van de goede douches en gaan we “uit eten” bij het restaurant van de camping.

Langs de kust naar Otranto

17 november 2025

Vandaag maken een rondrit langs de kust van Gallipoli naar Otranto. Op verschillende plekken stappen we even uit als we iets interessants zien.

Het eerste uitstapje maken we bij Ex Colonia Scarciglia a Santa Maria di Leuca. Onder de vuurtoren die op het zuidelijkste punt van Puglia staat, is ooit een sanatorium voor TBC patiënten gebouwd in opdracht van Mussolini. Het oude gebouw staat boven de Cazzafri-grotten waar je o.a. kunt duiken.

Op de website even klikken op de foto’s

Wij nemen op de bouwval van het sanatorium een kijkje en rijden dan met de camper naar boven bij de vuurtoren. Daar blijkt ook een klooster te zijn: het Santuario di Santa Maria de Finibus Terrae. Het heiligdom staat er al vanaf de vroege dagen van het Christendom. Ooit zou hier Petrus aan land zijn gekomen op weg naar Rome. We vermoeden dat het een plek is die ook door pelgrims wordt bezocht omdat er veel wandelaars met bepakking de kerk bezoeken.

Op de website even klikken op de foto’s

Van het zuidelijkste punt van Puglia rijden we naar het oostelijkste punt van heel Italië. Het wordt ook wel Punta Palascia of Capo d’Otranto genoemd. De vuurtoren die er staat is in eerste instantie niet zichtbaar maar als je het pad naar beneden afloopt, komt hij tevoorschijn. Het museumpje bij de vuurtoren is tijdelijk gesloten. Boven de vuurtoren bevindt zich een militaire installatie.

Op de website even klikken op de foto’s

Vlakbij Otranto begeven we ons nog even op verboden terrein om een oude bauxietmijn te bekijken. We vinden een veilig paadje naar de voormalige mijn.

Op de website even klikken op de foto’s

De camping waar we gaan overnachten is drie kilometer verder. Het weerbericht voorspelt storm voor vannacht. We vinden een beschutte plek en hebben nog een gezellige en droge avond in de camper.

De kathedraal van Otranto

18 november 2025

Als we vandaag wakker worden, regent het nog steeds. Het zal waarschijnlijk de hele dag blijven regenen dus stellen we ons in op een “binnen” programma.

Gewapend met onze rode tweepersoonsparaplu lopen we door de regen naar de kathedraal in het oude centrum van Otranto. We lopen al om 9:00 uur de kathedraal binnen en zijn dan de enige bezoekers.

Op de website even klikken op de foto’s

Deze dom heeft haar bekendheid verworven door de “Martelaren van Otranto”. Honderden mannen zijn op 14 augustus 1480 door Turkse bezetters onthoofd omdat ze weigerden de Islam als geloof te aanvaarden. In de kasten van martelarenkapel zijn hun schedels en botresten opgeslagen.

Op de website even klikken op de foto’s

Ook heeft de kerk heeft over een lengte van 54 meter en een breedte van 28 meter een vloermozaïek. Het betreft een werk uit de jaren 1163-1166 dat tot stand kwam onder leiding van de monnik Pantaleone. Het mozaïek vertrekt vanuit een levensboom gedragen door twee olifanten en vertelt over legenden, maar ook over scènes uit de bijbel. Om het te kunnen maken waren er ongeveer 600.000 steentjes nodig.

Op de website even klikken op de foto’s

Onder de kerk bevindt zich een mooie crypte waar nu nog steeds diensten worden gehouden. Op de wanden van de crypte zijn mooie fresco’s te vinden.

Op de website even klikken op de foto’s

Na ons bezoek aan deze kathedraal gaan we met de camper naar Galatina. Daar staat ook nog een andere kerk die we willen bezichtigen. Als we daar aankomen, blijkt dat de kerk gesloten is van 13:00 – 16;00 uur. Het regent nog steeds en het blijft regenen. We besluiten om vandaag niet te gaan maar morgen als het hopelijk droger is. We overnachten op een grote parkeerplaats niet ver van de kathedraal en vermaken ons in de camper.

Basilica di Santa Caterina d’Alessandria.

19 november 2025

Op de website even klikken op de foto’s

Het is droog als we wakker worden! We maken er gelijk gebruik van door snel te ontbijten en op zoek te gaan naar de kerk die we willen bezoeken. Het stadje Galatina in het zuiden van Puglia heeft een basiliek met unieke fresco’s. De kerk heeft de op één na grootste oppervlakte aan fresco’s van Italië. Alleen de Dom in Assisi heeft er meer. De basiliek werd gebouwd op het einde van de 14de eeuw (tussen 1369 en 1391) in opdracht van de rijke graaf Raimondo Orsini del Balzo en zijn echtgenote Maria d’Enghien. De kerk biedt onderdak aan de vinger van de heilige Catharina van Alexandrië. Graaf Raimondo had die vinger als relikwie meegebracht na een bedevaart naar het Heilige Land.

Op de website even klikken op de foto’s

De basiliek is snel gevonden. Het is ongeveer een kilometer lopen van onze parkeerplaats. Zodra we binnenkomen, valt onze mond open van verbazing. Waar je ook kijkt – van links naar rechts, van boven naar onder – vrijwel elke centimeter van de wanden en plafonds van de kerk is beschilderd met fresco’s.

Op de website even klikken op de foto’s

Het scheppingsverhaal, Adam en Eva, Noach, alles komt voorbij. We zien scènes uit het leven van Jezus, van zijn geboorte tot zijn lijden en dood. Vanaf het plafond word je aangestaard door engelenscharen. Vooraan in de kerk zien we het gruwelijke verhaal van de marteldood van de heilige Catharina van Alexandrië.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij de zijbeuken is iets eigenaardigs aan de hand. Hier is te zien dat eerdere fresco’s overschilderd zijn. Vrijwel de gehele middenbeuk is opnieuw beschilderd.

Op de website even klikken op de foto’s

Links van de kerk bevindt zich een klooster. De vierkante binnenplaats is omgeven door een kloostergang waarvan op de wanden ook fresco’s zijn te vinden. De scènes zijn uit het leven van Sint Franciscus en zijn volgelingen. Sommige scènes zijn nogal gruwelijk.

Op de website even klikken op de foto’s

Na de kathedraal gaan we ook nog op zoek naar de “Pozzo di San Paolo” (de Put van Paulus). Petrus en Paulus zouden hier hebben overnacht bij een familie. Als dank liet Paulus een put achter waarvan het water je kon genezen van de beet van een Tarantula spin.

Om niet zelf in de put te raken, verwennen we ons met een kop koffie en een pasticiotto. Dit gebakje (gevuld met room) is typisch voor de streek rondom Lecce. Het restaurant verwent z’n klanten nogal… Er stopt zo nu en dan een auto voor de deur, toetert en vervolgens krijgt deze automobilist koffie geserveerd achter het stuur!

Als wij terug gewandeld zijn naar de camper, begint het opnieuw te regenen. Onze overnachtingsplek voor vandaag is gelukkig niet ver. Wij rijden na 18 kilometer de poort door bij Agriturismo Arangea op ongeveer zes kilometer afstand van Lecce. We boeken hier voor twee nachten. Morgen wordt het een zonnige dag en gaan we op de fiets Lecce bezoeken.

Vlakbij deze Agriturismo gaan we nog een paar uurtjes naar de wasserette Ecowash die op 900 meter afstand ligt. Terwijl wij al ons klamme wasgoed wassen en drogen, hebben we erg leuke gesprekken met de andere bezoekers van de Ecowash. Ze zijn erg nieuwsgierig wat we van Italië vinden. Enkele van hen hebben zelf ook banden met Nederlanders. Leuk hoor!Het is trouwens heerlijk en comfortabel om weer op een camperplaats / camping te staan. Vannacht hebben toch een wat mindere nacht meegemaakt. De plek was weliswaar veilig en had goede reviews maar je gaat toch minder relaxed slapen. We lagen wakker van rondrijdende auto’s, jankende katten, vuurwerk en luid pratende voorbijgangers. Fijn dat we vannacht weer relaxed ons hoofd op het kussen kunnen leggen. Dan kost het maar wat meer…

Lecce

20 november 2025

Het lijkt er op dat het weer nu echt gaat omslaan. Vandaag en morgen nog twee mooie dagen met temperaturen rond de 20 graden en dan wordt het hier ook herfst. We gaan vandaag op de fiets naar Lecce. Vanaf de Agriturismo Arangea is het maar 7 km en een prima fietsroute tot aan één van de stadspoorten.

Op de website even klikken op de foto’s

Vlakbij het oude Romeinse theater (waar men nog druk bezig is met opgravingen) zetten we de fietsen vast (opnieuw aan een lantaarnpaal – we blijven Nederlanders). We gaan Lecce verkennen aan de hand van een labcache die ons langs verschillende hoogtepunten brengt.

Op de website even klikken op de foto’s

Lecce heeft de bijnaam “het Florence van Puglia” te zijn. We zijn zelf driemaal in Florence geweest en vinden deze bijnaam voor Lecce ietwat overdreven. Weliswaar is Lecce een leuke stad maar op Sicilië hebben we zeker vier stadjes gezien die deze bijnaam eerder verdienen (niet van Puglia natuurlijk) dan Lecce.

Op de website even klikken op de foto’s

We wandelen door de hoofdstraat van Lecce. De buitenkant van de Dom is mooi en ook de binnenkant is rijk versierd.

Op de website even klikken op de foto’s

Vlakbij de Dom zien we voor het eerst één van de “specialiteiten” van Lecce. Men werkt er veel met een vorm van papier-maché. Veel heiligenbeelden maar ook ander “beeldhouwwerk“ is van papier-maché gemaakt. We lopen een aantal ateliertjes binnen waar we kunnen zien hoe ze gemaakt worden. Vreemd genoeg mag er van verschillende eigenaren niet gefotografeerd worden. Een andere “specialiteit” van Lecce zijn de poppetjes van terracotta die je overal ziet. De toeristenwinkeltjes staan er vol mee. Oorspronkelijk handwerk maar tegenwoordig worden de meeste poppetjes gegoten en beschilderd. Kleurrijk gezicht.

We boffen ook weer met twee “cadeautjes”. Slenterend door Lecce liepen we een gallery binnen met schilderwerk van Riccardo Boccuzzi die prachtige portretten maakt van dieren.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij de kunstacademie sluipen we stiekem naar binnen als daar een tentoonstelling wordt geopend met het werk van Luigi Spano. Werkelijk prachtig gedetailleerd en kleurrijk werk. We hadden nog niet eerder werk van hem gezien maar genoten van zijn fantasievolle creaties.

Op de website even klikken op de foto’s

We sluiten ons bezoek aan Lecce af bij het Garibaldipark en het kasteel en fietsen terug naar de camper. Hier genieten we nog even een uurtje van de zon voor de camper.

Alberobello

21 november 2025

Gisteravond hebben we besloten om in de provincie Puglia alleen nog Alberobello te gaan bekijken. De vele andere stadjes in Puglia slaan we voor nu over en bekijken we op een andere reis. Na Alberobello “stappen we over” naar de andere van Italië en reizen we naar Pompeï. Van hieruit gaan we in wat grotere stappen richting huis. Ook onze plannen voor Sardinië moeten wachten. We spelen met de gedachte om volgend jaar in dezelfde periode als dit jaar een reis naar Corsica en Sardinië te maken. “Wat in het vat zit, verzuurt niet” luidt het spreekwoord.

Op de website even klikken op de foto’s

Ook vandaag laten we het weer ons tempo bepalen. We willen op tijd in Alberobello aankomen omdat het daar vanaf 15:00 uur gaat regenen. We rijden daarom op tijd weg bij Lecce en zijn mooi op tijd bij Alberobello waar we de beroemde Trulli bezoeken.

Op de website even klikken op de foto’s

Omdat we er in het naseizoen zijn, is het lekker rustig. Geen hordes toeristen en het zonnetje schijnt heerlijk. We genieten er extra van want het zal voorlopig de laatste warme dag zijn.

Op de website even klikken op de foto’s

“Kenmerkend voor de trullo is het kegelvormige dak, soms versierd met primitieve, christelijke of magische symbolen. Bij de bouw van de kalkstenen huizen wordt geen gebruik gemaakt van cement. De trullo is rond het jaar 1500 ontstaan. Verhaal gaat dat de bewoners van de trulli de huizen zonder cement bouwden, omdat deze dan ook snel weer afgebroken konden worden. Dat was handig, omdat er dan minder belasting betaald hoefde te worden. Heden ten dage zijn de meeste trulli opgeknapt en extra verstevigd” (Wikipedia)

De meeste trulli staan in het hele gebied van de Valle d’Itria. De meeste staan echter in het dorp Alberobello. Er staan meer dan 1000 Trulli in het dorp en hierom is het gehele dorp terecht gekomen op het werelderfgoed van UNESCO.

Op de website even klikken op de foto’s

We wandelen bijna drie uur rond in het dorp waarbij we ook nog een bezoekje brengen aan het Trulli museum. Het museumpje stelt niet zoveel voor maar men laat er wel een leuke film zien waarin je kunt zien hoe een Trullo wordt gebouwd zonder cement. Best wel een secuur werkje.

Op de website even klikken op de foto’s

Na nog een lekker broodje in de zon op een bank op het centrale plein zijn we net op tijd weer bij de camper voor het gaat regenen. Omdat de overnachtingsplek vlakbij de Trulliwijk ligt, lopen we na de regenbuien nog even langs de Trulli om wat sfeerfoto’s in het donker te maken van de wijk.

Op de website even klikken op de foto’s

‘s Avonds koelt het voor het eerst sterk af. Het is de eerste keer dat we in de camper de verwarming even aanzetten.

Pompeï

22 november 2025

Vandaag vertrekken we vroeg. We rijden weg uit Alberobello om 8:00 uur. We steken dwars Puglia en Basilicata naar de provincie Campania. Tot aan Potenza hebben we redelijk weer en een schitterende route maar in de bergen bij Potenza gaat het sneeuwen en als we na Potenza afdalen richting de kust, verandert de sneeuw in regen die niet meer ophoudt. Ook de temperaturen zijn een stuk lager dan we de laatste dagen gewend waren.

In Pompeï parkeren we onze bus op camperplaats Fortuna Village tegen over de ingang van het archelogisch park van Pompeï. Morgen wordt het een droge en zonnige dag (tenminste… daar gaan we vanuit en de weerberichten beloven het ons).

Basilicata – Puglia

Uitgelicht

Geplaatst op 15 november 2025 door Camper op pad

Naar Matera

13 november 2025

We dalen vandaag af naar de kust van de Ionische Zee. Van Frascineto naar Matera is een mooie rit. We dalen eerst af naar Francavilla Marittimo via de SP 263 en daar pakken we de SS 92 tot aan de kust.

Er wordt hier een nieuwe snelweg gebouwd richting Matera. Dat duurt nog wel even voordat die weg klaar is dus wij nemen de SP 253 en de E90 naar Matera. We komen rond 14:00 uur aan bij Area Camper Kartodromo Matera. Onze overnachtingsplek is een voormalige kartbaan. Prima plek met goede voorzieningen.

We maken ‘s middags nog een kort fietstochtje (met wel een stevig klimmetje) naar een mooi uitzicht op Matera. Het uitzichtpunt is midden in het Parco Regionale della Murgia Materana. Het terrein is vergeven van de grotwoningen (Sassi) met zelfs hier en daar oude grotkerkjes.

Op de website even klikken op de foto’s

We blijven niet te lang want we willen voor het donker thuis zijn. We moeten er nog steeds aan wennen dat het hier al vroeg (17:00 uur) donker wordt.

Matera

14 november 2025

Vandaag gaan we naar het oudhistorische centrum van Matera. Er is een shuttlebus service vanaf onze camperplek voor € 5,00 (retour twee personen). Wij kiezen er echter voor op de fiets te gaan. Antonio, de eigenaar van de camperplek wijst ons een rustige weg en een route met tips door de stad.

Op de website even klikken op de foto’s

Matera ligt op 46 kilometer afstand van de Ionische Zee in de provincie Basilicata. De stad is bekend vanwege de Sassi, een wijk die bestaat uit huizen die deels in de bergen uitgehouwen zijn. De oorsprong van Matera ligt in de prehistorie toen men begonnen is met het uithakken van woningen in de kloven in de streek, waaronder in het Natuurpark Murgia Materana.

Op de website even klikken op de foto’s

De stad bestaat uit twee delen; de Sassi nabij de kloof en de moderne stad op de vlakte. De Sassi werden tot 1952 nog door 15.000 mensen bewoond toen de Italiaanse regering dit verbood in verband met de slechte hygiënische en sanitaire omstandigheden. In het centrum van de Sassi staat op het hoogste punt de kathedraal uit 1230. Naast deze kerk tellen de Sassi 155 grotkerken, vanaf enkele vierkante meters groot. (Vrij naar Wikipedia)

Wij fietsen allereerst naar het uitkijkpunt bij het Convento di Sant’Agostino. Hier zetten we de fietsen vast aan een lantaarnpaal tegenover de kerk.

Op de website even klikken op de foto’s

Vanaf daar wandelen en slenteren we door deze prachtige stad. Er zijn in de oude binnenstad maar enkele wegen waar auto’s kunnen komen. Daar omheen is het een wirwar van smalle straatjes met trappen. Als je niet van traplopen houdt of het niet kunt (!), breng dan geen bezoek aan Matera of doe een rondleiding met zo’n klein gemotoriseerd karretje als hieronder op de foto.

Er is in Matera één labcache. Die gaat langs de meest bekende uitkijkpunten. Bij veel van de uitkijkpunten staat ook een kunstwerk van Andrea Roggi. We kwamen in Spello ook al werk van hem tegen.

Op de website even klikken op de foto’s

Zo brengen wij natuurlijk ook een bezoek aan de kathedraal. Opvallend is de grote kroon die daar hangt en het fresco van de aartsengel Gabriel die de draak (het kwaad) verslaat.

Op de website even klikken op de foto’s

Tijdens het wandelen ontmoeten we Andamion Murataj die net uit Den Haag komt. Hij blijkt de regisseur van de Albanese speelfilm “Man of the house” die in november in première is gegaan bij het Filmhuis.

Het mooiste kerkje vonden wij echter de Chiesa di San Giovanni Batista. Het kerkje is in de 13e eeuw gebouwd en een mooi voorbeeld van Romaanse architectuur.

Op de website even klikken op de foto’s

Om 14:30 uur zijn wij weer terug op de kartbaan. We besluiten toch nog gebruik te maken van de shuttle service naar de oude binnenstad om de stad in het donker te bekijken.

Op de website even klikken op de foto’s

De wandeling die we in het donker maken, is ook fantastisch. Matera wordt ‘s avonds schitterend verlicht door de straatverlichting die de straatjes en de trappen in een sfeervol licht zet. Ook nu genieten we weer volop en… we zien zelfs voor het eerst kerstverlichting in Italië.

Tijdens het avondbezoek gaan we ook nog naar de Palombara Lungo, het grote waterreservoir (cisterne) onder het Piazza Vittorio Veneto. De Palombara Lungo is een enorme wateropslagtank onder de Piazza Vittorio Veneto. De cisterne is aangelegd vanaf de 16e eeuw en heeft een capaciteit van 5 miljoen liter water en is 50 meter lang en heeft een diepte van 16 meter.

Op de website even klikken op de foto’s

De rotswanden zijn bedekt met cocciopesto, een speciale waterbestendige pleisterlaag op basis van terracotta. We kunnen de opslagplaats bezoeken dankzij handige loopbruggen boven het water.

Moe gewandeld (vandaag twaalf km met vrijwel allemaal trappetjes) worden we door Antonio om 19:00 uur weer opgehaald en teruggebracht naar onze camper. We kijken terug op een fantastische dag!

Gallipoli

15 november 2025

Rustig opgestart vandaag. Ik (Jan) ben niet helemaal fit. Waarschijnlijk iets fout gegeten. Buikloop. Geen buikpijn maar we doen rustig aan. Het weer werkt in deze ook een beetje mee. Tot een uur of tien is het vrij mistig. We vertrekken pas om 10:30 uur.

We rijden over veel binnendoor-wegen naar Gallipoli. Halverwege in Loperano maken we een stop. Op een parkeerplaats hebben een gesprekje mbv Google Translate met twee Italiaanse mannen. Op onze vraag waarom er in Italië zoveel vuilnis langs de weg ligt, krijgen we het antwoord: “Omdat onze regering voortdurend de verkeerde beslissingen neemt!” We laten hen van onze speculaas proeven. Als bedankje haalt één van hen drie grote citroenen voor ons uit zijn auto. Altijd leuk zulke gesprekjes.

Het is een flink stuk rijden over de binnenwegen naar Gallipoli. We rijden door eindeloze velden met druiven en het valt ons op dat hier enorm veel oude olijfbomen staan waarvan de stammen de wonderlijkste vormen hebben.

Pas om 15:00 uur rijden we de prachtige camping Sabea met veel voorzieningen op. De camping heeft zelfs een restaurant en een zwembad. Van onze Oostenrijkse buren horen we dat hier veel mensen overwinteren. Roland is trouwens de eerste buitenlander die ik zie rondrijden met een Busbiker op zijn buscamper. Begrijp van hem dat de fietsendrager ook in Oostenrijk wordt verkocht.

Aan het eind van de middag lopen we nog even naar de zee. De kust is hier behoorlijk rotsachtig maar we genieten van de mooie zonsondergang.

Calabrië

Uitgelicht

Geplaatst op 12 november 2025 door Camper op pad

Diamante

9 november 2025

Als we wakker worden, is het droog. Het weerbericht belooft in de loop van de dag nog een behoorlijke regenperiode met onweer. We gaan – nu het nog droog is – op de fiets naar Diamante.

Op de website even klikken op de foto’s

Het stadje staat bekend vanwege de vele muurschilderingen. In 1981 kwam men met het idee om oude vervuilde muren in het oude centrum van Diamante te beschilderen om te zorgen voor een frisse aanblik van de oude stad.

Op de website even klikken op de foto’s

Men hoopte ook meer toeristen te trekken, want Diamante dreigde leeg te lopen en te verpauperen. Het plan werd direct goedgekeurd. Deze Operazione Murales bracht ongeveer tachtig nationale en internationale artiesten naar Diamante. In juni 1981 begonnen ze met het beschilderen van verschillende muren in het historisch centrum, met veel verwijzingen naar de zee en het leven in een vissersplaats.

Op de website even klikken op de foto’s

Het stadje kent inmiddels meer dan 300 “murales” en ook het nieuwere deel vlakbij het station heeft veel moderne muurschilderingen waarbij er niet altijd een relatie met de zee valt te zien.

Op de website even klikken op de foto’s

We zetten de fietsen vast aan een lantaarnpaal bij de boulevard en lopen het oude stadje in. We kijken onze ogen uit en genieten van de vele schilderingen. In de straatjes zijn niet alleen “murales” te vinden, de bewoners hebben het oude centrum ook erg sfeervol ingericht met veel groene planten en haakwerk. Wij vonden het er heel gezellig. Kijk naar de foto’s en oordeel zelf.

Op de website even klikken op de foto’s

We sluiten rond 14:00 uur ons bezoek aan Diamante af met een kopje koffie op de boulevard en keren daarna vóór de regenbuien terug naar de camper. De rest van van de dag vermaken we ons binnen.

Diamante

10 november 2025

Prachtig weer! We ontbijten in het zonnetje voor de camper met uitzicht op zee. Daarna zitten we tot 12:00 uur te wachten tot er een monteur komt om ons te helpen met de storing van het AdBlue – systeem. Wij maken ons daar nogal zorgen om omdat de handleiding aangeeft dat als de storing niet wordt verholpen, de motor na 400 km er mee stopt. Als je over dit probleem leest op camperforums lopen de oplossingen nogal uiteen en daarmee ook de kosten…

Op de website even klikken op de foto’s

Gelukkig lost om 12:00 uur de monteur ons probleem op door het systeem uit te lezen en het systeem vervolgens te resetten. Dit moet zo goed gaan. Bang geworden door alle verhalen op het internet, moet ons vertrouwen de komende dagen weer wat groeien. Eén van onze volgers gaf aan dat hij dit soort problemen oplost met een zgn. OBDlink MX+. Onze vraag aan jullie is: Zijn er meer mensen die met dit apparaatje ervaring hebben? Wij overwegen er eentje aan te schaffen.

Op de website even klikken op de foto’s

Nadat de storing was verholpen, hebben wij nog genoten van het heerlijke weer en prachtige uitzicht vanaf onze plek. ‘s Middags zijn we nog een keer op de fiets naar Diamante gereden, nog wat muurschilderingen ontdekt en ons zelf getrakteerd op een heerlijk ijsje op de boulevard. Morgen rijden we weer verder!

Frascineto – Civita

11 november 2025

We maken vandaag een korte trip van iets meer dan 80 km naar Frascineto. We rijden van Diamante iets terug en pakken dan de SS 283 omhoog naar de E45. Het is een goede weg met prachtige uitzichten onder andere op het grootste nationale park van Italië het Parco Nazionale de Pollino. Aan het begin van de SS 283 moeten we een paar stevige klimmetjes maken met de camper maar het is prima te doen met onze bus.

Op de website even klikken op de foto’s

Na anderhalf uur rijden bereiken we onze overnachtingsplek de Vorea Campsite in Frascineto. Het is de beste camperplaats tot nu toe. De eigenaar geeft overal veel uitleg dmv QR – codes (bij de toiletten) op het terrein. Alles werkt prima. Alleen de QR code die toegang geeft tot het terrein, geeft problemen. Het duurde bijna twintig minuten om binnen te komen. Maar we staan nu op een werkelijk schitterende plek met de “ kleine Dolomieten“ als decor.

Civita

‘s Middags fietsen we naar het dorpje Civita. Hiervandaan hebben we een mooi uitzicht op de kloof “Gole del Raganello”.

Op de website even klikken op de foto’s

Civita zelf is gebouwd op de rand van de kloof. Eind 15e eeuw trokken grote groepen Albanezen weg uit Albanië ivm de overheersing van de Turken. In verschillende groepen kwamen ze naar onder andere Sicilië en Zuid-Italië. Deze Albanese vluchtelingen worden Arbëreshë genoemd. In Calabrië zijn momenteel nog zo’n vijftig dorpen waar de bewoners nog steeds oud-Albanees spreken. Ook in Civita wordt Albanees gesproken, al spreken de meeste mensen ook Italiaans. Het museumpje (waar de Albanese vlag buiten hangt) is gesloten als we het dorpje bezoeken. Je kunt vanuit het dorpje ook een steil pad naar beneden wandelen om de “Ponte del Diavolo” te bekijken. We vonden het pad “duivelssteil” en wilden nog voor het donker weer thuis zijn. Dus maar een klein stuk gedaan.

Morano Colabro

12 november 2025

De temperatuur zakte vannacht naar 7°C. Zo koud hebben we het deze reis nog niet meegemaakt. Lekker tot half negen in ons warme bed gelegen. Hierna had de zon de buitentemperatuur al weer aardig opgewarmd en hebben we voor de camper ons ontbijt genuttigd.

Op de website even klikken op de foto’s

De eigenaar van de camping had ons getipt dat het met een elektrische fiets geen probleem moest zijn om bij Castrovillari het fietspad te bereiken dat gebruik maakt van een oude spoorbaan. Dit stuk spoorbaan is onderdeel van de Ciclovia della Parchi Calabria. Deze fietsroute loopt door heel Calabrië (Zuid-Italië). De route is een combinatie van wegen met weinig verkeer, fietspaden en routes en loopt door 46 steden, 3 nationale parken en 1 regionaal park.

Op de website even klikken op de foto’s

Wij doen vandaag 15 kilometer van deze route naar Morano Colabro. Dit historische dorpje is schitterend gelegen op een heuvel langs de fietsroute. Onderaan deze heuvel is een mooi servicepunt voor fietsers waar je zelfs (opladers mee!) je ebikes kunt opladen.

Op de website even klikken op de foto’s

Over dezelfde weg terugrijden is geen straf. Het zonlicht doet je de route weer op een heel andere manier beleven. Het fietspad over deze oude spoorlijn is een echte aanrader. Terug bij de camper doen we nog even een wasje en genieten nog van de zon.

Van Giardini Naxos naar Diamante

Geplaatst op 8 november 2025 door Camper op pad

Gole de Alcantara – Giardini Naxos

2 november 2025

Gisteravond met nog drie andere camperbezitters een wijnproeverij gedaan. We kregen een uitgebreide uitleg over de verschillende wijnsoorten die voortkomen uit de wijngaarden op de hellingen van de Etna. De eigenaresse vertelde dat het vooral de verschillende lavastromen zijn die de smaak bepalen van de wijn uit deze regio.

Wij hebben drie verschillende wijnen geproefd en uiteindelijk een witte wijn gekocht voor € 25,00. Vonden wij best wel prijzig voor één fles maar we begrepen dat voor een wijn van de Etna dat niet zo duur zou zijn.

Na het ontbijt in het zonnetje en uitzicht op de Etna rijden we naar een mooie kloof niet ver hier vandaan. Het is de Gole de Alcantara. Omdat we vroeg zijn, is het er nog niet druk. Je kunt kiezen om met een lift naar beneden te gaan en dan kun je door de kloof waden. Voor twee euro extra kun je ook een mooi aangelegde wandeling boven de kloof doen met prachtige uitzichten over die kloof.

Op de website even klikken op de foto’s

Wij doen de wandeling en de lift en hebben daar geen spijt van. We genieten van het uitzicht en beneden gekomen, blijkt de waterstand nogal hoog (tot je middel) te zijn. We houden onze voeten droog en kijken met veel plezier naar de fratsen die de andere bezoekers uithalen om zo droog mogelijk door de kloof te “wandelen”.

Van de kloof van Alcantara is het niet ver meer naar de camperplaats Lagani in Giardini Naxos. De plaatsen zijn niet super ruim maar we vinden de sfeer er erg gemoedelijk. Er staan hier nogal wat overwinteraars (die een iets grotere plek hebben) en de voorzieningen zijn prima. ‘s Middags gaan we nog naar het strand bij de haven (500 meter afstand) en lezen wat (en we doen er een tukje 😊).

‘s Avonds besluiten we om hier wat langer te blijven. Het weer blijft nog erg goed hier, er is veel te zien in de omgeving en de camperplaats geeft een leuke korting als je langer dan drie dagen blijft staan.

Giardini Naxos

3 november 2025

Vandaag een dag waarover weinig valt te melden. De camperplaats beschikt over een wasmachine met een droger en we hebben de sleutel van het washok gereserveerd voor 10:00 uur. Dat wordt uiteindelijk wat later en we gooien de trommel vol met bijna 10 kilo wasgoed. Als de wasmachine klaar is, blijkt hij niet zo goed te centrifugeren. Maar… het wordt vandaag 25° dus we hangen onze waslijn vol.

Voor ons het moment om het dorp te verkennen. We doen wat kleine boodschapjes en kopen voor Jan een extra korte broek. We hadden niet op zoveel mooi weer gerekend. ‘s Middags gaan we nog naar het strand en als we terugkomen bij de camper blijkt de was toch nog niet droog maar met de inzet van de droger ligt alles weer snel droog in de kast.

Op de website even klikken op de foto’s

‘s Avonds kijken we nog naar de eerste aflevering van “Wie is de Mol”. Het is één van onze favoriete programma’s en is leuk om zo ver van huis toch “bij” te blijven.

Taormina

4 november 2025

Bij het opstaan bleek dat onze waterpomp het had begeven. Het is de eerste keer in het tienjarig bestaan van onze camper. Gelukkig hebben we een reserve-pomp bij ons. Een half uurtje later is de klus gefikst en werkt alles weer naar behoren. Als we in de loop van deze week weer verder reizen, hopen we bij een camperzaak in de buurt weer een nieuwe reservepomp te halen.

Om 10:00 uur pakken we de bus naar Taormina. Dit plaatsje ligt ongeveer 7 kilometer verderop maar dan wel op 260 meter hoogte. Veel mensen op de camping hebben het gefietst maar wij gaan vandaag de weg verkennen met de bus voordat we morgen met de fiets naar boven gaan. We zijn om 10:35 uur boven. Onderweg prachtige uitzichten met veel haarspeldbochten. We gaan het morgen met de fiets proberen.

Op de website even klikken op de foto’s

Taormina is mooi! Het is er wel erg druk! We zien nogal wat groepen die van een cruiseschip afkomstig zijn. Rond het middaguur zijn die groepen opeens weer weg en wordt het wat rustiger. De Italianen hebben de hoofdstraat flink ingericht op de toeristen. Er zijn veel winkelketens van topmerken die je anders niet ziet. Op het mooie plein bij de kathedraal heb je een prachtig uitzicht. Het oude interieur is niet opvallend maar het oude Mariabeeld is mooi! Op het plein staat een bijzondere fontein.

Op de website even klikken op de foto’s

Verder zijn het vooral de balkonnetjes die de winkelstraat sfeer geven. Omdat Taormino hoog ligt, zijn er op veel punten echt mooie uitzichten. Wij vonden nog een pareltje bij het Fundazione Mazullo. Mooie tuin en gratis toegankelijk gebouw met aparte beelden. Het interieur oogde als een soort van trouwzaal.

Op de website even klikken op de foto’s

Zeer de moeite waard was daarna ook het Teatro Antico. Het oude Griekse theater ligt iets boven Taormina. Vanaf de tribunes kijk je over het half vergane toneel naar de Etna die een prachtig decor vormt voor dit mooie theater.

Op de website even klikken op de foto’s

Het laatste hoogtepunt van vandaag was het Parco Trevelyan (Parco Comunale). Onder het Griekse theater ligt een mooi aangelegde tuin rond een oorlogsmonument. Heerlijk rustig!

Op de website even klikken op de foto’s

Omstreeks 15:00 uur brengt de bus ons weer terug naar Giardini-Naxos. We hadden weer een heerlijke dag!

Taormina – Castelmola – Giardini Naxos

5 oktober 2025

We zijn de dag begonnen met het vieren van de verjaardag van Agnes. Telefoontjes van kinderen en kleinkinderen met felicitaties zorgden voor een feestelijke dag. Iedereen bedankt voor de lieve berichtjes en wensen.

We hoefden vandaag niet op de bus te wachten. Gisteren met de bus de weg naar Taormina verkend. Vandaag gaan we op onze eigen fiets omhoog. Om 9:00 uur rijden we weg bij de camper en fietsen naar boven. In vijfendertig minuten rijden we naar de plek waar onze wandeling straks eindigt. De rit naar boven op onze e-bikes viel reusachtig mee. We zetten de fietsen goed op slot en lopen naar het begin van onze wandeling.

Op de website even klikken op de foto’s

We lopen een “beroemde” wandeling omhoog naar Castelmola. Het is de “Sentiero dei Saraceni” (rood-witte route 176). Het pad dankt zijn naam aan de Saracenen die in 902 na Chr. Taormina (200 meter hoogte) veroverden door over dit pad via Castelmola (497 meter hoogte) naar beneden te komen.

Op de website even klikken op de foto’s

Het pad is tegenwoordig één grote trap naar boven (of naar beneden natuurlijk). We lopen in een rustig tempo vanuit Taormina in een uur naar boven. Onderweg hebben we voortdurend de prachtigste uitzichten op de Etna. Hoewel we ervoor hebben gekozen om vroeg naar boven te lopen, zweten we peentjes. Onze t-shirts zijn helemaal doorweekt als we boven komen.

In Castelmola lopen we gelijk door naar het pleintje bij de Chiesa Madre. Even afkoelen in de kerk is heerlijk. De overgang van het mooie Mariabeeld naar de “etalage” van Bar Turisi is nogal groot hoewel de bar recht tegenover de ingang van de kerk ligt.

Op de website even klikken op de foto’s

Bar Turisi is op heel Sicilië (en ver daarbuiten) bekend door de enorme hoeveelheid fallussen die in het interieur te vinden zijn. Ooit met een klein aantal begonnen, is het aantal fallussen steeds meer uitgebreid doordat bezoekers van over de hele wereld ze meenemen. Nu is het zo dat de vloer, de tafels en de shirts van het personeel fallussen vertonen.

Op de website even klikken op de foto’s

Het mooiste uitzicht van Castelmola heb je vanaf het Piazza Sant Antonio bij de bar van San Giorgio. In het dorpje is verder weinig bijzonders te zien. Het is vooral de hoge ligging boven Taormina aan zee waardoor het bekendheid geniet.

Op de website even klikken op de foto’s

Het rood-witte pad 196 dat ons naar beneden brengt, is een stuk mooier aangelegd. Het beginpunt is bij het heiligdom van de Madonna della Rocca. Het is vanuit Castelmola wat lastig te vinden maar over de Via Cuculunazzo kom je bij het heiligdom. Deze kerk is gebouwd in 1640 en maakt gebruik van een natuurlijke holte. Een deel van het dak bestaat uit kale rotsen en zorgt voor een speciale sfeer. We spreken er nog kort even met Nederlandse moeder Patricia en dochter die net naar boven zijn komen lopen uit Taormino. Langs het pad (is ook een kruisweg) naar beneden genieten we opnieuw van mooie uitzichten over Taormina. Je kijkt hiervandaan zelfs over het Teatro Antico bij Taormina.

Op de website even klikken op de foto’s

Onze fietsen staan keurig op ons te wachten als we beneden aankomen. Een stuk sneller dan op de heenweg gaan we naar beneden waar we nog een kijkje nemen bij het oude station van Taormina-Giardini. Vooral de plafondschilderingen zijn de moeite waard.

Op de website even klikken op de foto’s

Terug bij de camper, pakken we onze zwemspullen en nemen nog een duik in de Ionische Zee. Op het strand kregen we het aanbod om ons lekker te laten masseren. Normaal doen we zulke dingen niet maar Agnes is maar één keer per jaar jarig… ‘s Avonds gaan we bovendien heerlijk uit eten bij restaurant La Cambusa (tip van de eigenaar van de camperplaats).

Rommeldagje

6 november 2025

Vandaag een dagje met van alles… Jan doet wat vrijwilligerswerk voor Fietsmaatjes Delft en het Oogcafé Delft. Dat kost toch nog even wat tijd. Agnes gebruikt die tijd om de koelkast te ontdooien. Na een maand onderweg is er behoorlijk wat ijsafzetting aan de binnenkant. Nadat hij is ontdooid, kunnen we weer verder met een schone koelkast. Agnes doet ook nog een keer een wasje met alle strandspullen. Het weer gaat de komende dagen wat omslaan. We zijn benieuwd of we nog een keer in zee gaan zwemmen.

Op de website even klikken op de foto’s

‘s Middags wandelen we over het voetpad langs de rivier naar het strand. Via wat klauterwerk en een paadje over de rotsen bij het strand komen we weer uit bij het standbeeld bij de haven. Terug proberen we toch nog in de buurt een reserve-waterpomp te halen omdat we van Willem hoorden dat het bij Cantarella Camper niet lukte. Ons lukte het in Giardini uiteindelijk ook niet. Dan maar op het vasteland proberen.

‘s Avonds nog een technisch mankementje. De sensor in de vuilwatertank van onze buscamper is vervuild. Vervelend omdat dan steeds het alarm af gaat ook al is de tank leeg. Morgen de tank spoelen en schoonmaken. Voor nu even het geluid van het alarm weten uit te zetten mbv de handleiding van onze PC220 (zie onze website).

Naar het vasteland

7 november 2025

Na een maand Sicilië maken we vandaag de oversteek naar het vasteland. We nemen in Messina de ferry naar San Giovanni. Even verwarrend bij de haven… Er stonden borden die naar twee kanten wezen. Dus… moesten we omkeren. Nu wel de goede kant op. De veerboot oprijden was eenvoudig… Kaartje kopen en in de rij gaan staan. Twintig minuten later varen we weg.

Op de website even klikken op de foto’s

Vlakbij San Giovanni doen we boodschappen bij een Lidl en eten een verse boterham. Met een volle koelkast en met verse groenten vervolgen we onze reis.

Het laatste stuk van de route naar Tropea begint het te regenen. De regen houdt vandaag niet meer op en ‘s nachts gaat het ook nog onweren. Gelukkig niet zo erg als laatst bij Syracuse. Ik maak nog wel snel een foto van de mooi verlichte huizen boven de camperplek.

Tropea – Piedigrotta – Diamante

8 november 2025

Om 9:30 uur houdt het eindelijk op met regenen. Er is weer veel water naar beneden gekomen. Gewapend met een paraplu gaan we langs het strand naar het Santuario di Santa Maria dell’Isola dat hoog op een klif ligt. Vroeger is het klooster op een klein eiland voor de kust van Tropea gebouwd.

Op de website even klikken op de foto’s

De huizen van Tropea lijken versmolten met de rotsen waar ze op gebouwd zijn. Vanaf het klooster heb je prachtig uitzicht op het stadje. Het interieur is niet echt bijzonder en de tuin ligt nogal overhoop. Men is waarschijnlijk met een opknapbeurt bezig. Heel in de verte zie je ook de Stromboli nog liggen.

We doen ook weer een labcache die ons rondleidt door het stadje. Vanaf de andere kant hebben we ook nog een mooi uitzicht op onze camperplaats.

Op de website even klikken op de foto’s

Het blijft droog als we doorrijden naar Pizzo. Hier ligt de Piedigrotta. Het is een klein kerkje in de rotsen waar allerlei mensfiguren zijn uitgehakt in de zachte kalkrotsen. Het kerkje bereik je via een steile trap naar beneden waar de toegangsdeur zich net boven het strand bevindt.

Op de website even klikken op de foto’s

Het laatste reisdoel van vandaag is Diamante. We willen dit stadje graag bezoeken ivm de vele muurschilderingen die er zijn. We hebben via Magda en John een tip gekregen voor een mooie camperplek aan het strand met uitzicht op Isola de Cirella, een klein eilandje met daarop nog een oude verdedigingstoren uit 1562. De toren werd gebouwd om Diamante te beschermen tegen de Turkse piraten.

We waren al van plan om hier twee nachtjes te blijven. Nu kan het niet anders… We staan hier met een storing van het Ad-Blue systeem. De motor geeft aan nog maximaal 400 km te kunnen rijden. Het is nu weekend en de mecanicien van de Citroën garage kan pas maandag komen. Dus we gaan extra genieten van dit mooie plekje.

Gefeliciteerd!

Uitgelicht

Geplaatst op 5 november 2025 door Camper op pad

Op weg naar de Etna

Uitgelicht

Geplaatst op 1 november 2025 door Camper op pad

Syracuse op de fiets

30 oktober 2025

Het is maar 37 kilometer van onze camping in Noto naar onze volgende stek. Het is nog maar net 10:00 uur geweest als we onze buscamper parkeren op camperplaats Syracuse bij Giardino. Deze camperplaats heeft alle voorzieningen maar ligt op een bijzondere plek ingeklemd tussen een groot industrieterrein en een groot winkelcentrum vlak boven Syracuse. Het is fijn dat de camperplaats goed is beveiligd.

Niet ver deze plek begint een vrijliggend fietspad naar Syracuse en voor de deur vertrekt een bus naar het oude centrum op het schiereiland Ortigia. Vandaag kiezen wij ervoor om op de fiets te gaan. Het fietspad is aangelegd op het traject van een oude spoorbaan van Targia naar Syracuse: “Ciclabile Rossanna Maiorca”. Het begin van het fietspad is lastig te bereiken. We moeten eerst 2,5 kilometer langs een drukke autoweg fietsen voordat we op het vrijliggende fietspad naar Syracuse kunnen rijden.

Op de website even klikken op de foto’s

We hebben de fietsroute gevonden dankzij één van de twee labcaches die Syracuse heeft. De oude spoorlijn loopt helemaal langs de kust tot aan een herdenkingsmonument van de Tweede Wereldoorlog.

Op de website even klikken op de foto’s

Vanaf hier loopt er opnieuw een fietspad tot aan het schiereiland Ortigia. Op het eilandje Ortigia ligt het historische stadscentrum omgeven met hoge stadsmuren. Het is tegenwoordig verbonden met de rest van de stad door drie bruggen die het smalle water overbruggen en Ortigia met het grote Syracuse verbinden.

Op de website even klikken op de foto’s

Het is druk in Ortigia. Veel toeristen dwalen door de gezellige straatjes. Nadat we wat hebben gegeten bij het standbeeld van de hier geboren Archimedes, fietsen we door de oude stad naar het uiterste puntje aan de zee waar het grote beeld van Icarus (Mitoraj) staat. Langs de westelijke kustlijn van Ortigia fietsen / wandelen we terug. We nemen dezelfde weg terug. Het lukte niet om de laatste 2,5 kilometer veiliger af te leggen. Op Google leek het alsof dit wel mogelijk was maar we kwamen vast te zitten op het industrieterrein. Net voor de zonsondergang waren we weer bij de camper.

Syracuse

31 oktober 2025

Vannacht zijn we vaak wakker geweest. Nadat we gisteravond tot laat met de deur open hebben gezeten, barst er midden in de nacht een gigantisch onweer los. De bliksem en de donder zijn een paar uur lang niet van de lucht. Er valt enorm veel regen. Gelukkig staan we op een goed verharde ondergrond en het water loopt goed weg. Bij het opstaan schijnt de zon weer en is het prima wandelweer met 23° C.

Op de website even klikken op de foto’s

De bus (retourtje Ortigia voor € 3,80 pp) brengt ons in een half uurtje bij het archeologisch park Neapolis. Het park is de grootste archeologische vindplaats in Syracuse, waar je de belangrijkste overblijfselen van de oude Griekse en Romeinse stad kunt zien.

Op de website even klikken op de foto’s

Je vindt er grafkamers (graftombe van Archimedes), een groot Grieks theater, een Romeins amfitheater, oude steengroeven, het oor van Dionysus en het altaar van Hiëro II.

Op de website even klikken op de foto’s

Het is voor ons een grote verrassing dat er in het park een twee jaar durende tentoonstelling is met beelden van de Poolse beeldhouwer Igor Mitoraj. Eén van zijn beelden zal voor velen bekend zijn omdat het bij museum Beelden aan Zee in de duinen staat in Scheveningen. We bezochten in 2021 daar ook een tentoonstelling met zijn werk. Wij zijn fan van zijn werk! Zijn klassiek ogende beelden staan prachtig in het decor van Neapolis.

Het oor van Dionysius

Op de website even klikken op de foto’s

Deze eeuwenoude grot, uitgehouwen in kalksteen, staat bekend om zijn ongelooflijke akoestiek. Volgens de legende gebruikte de tiran Dionysius hem om gevangenen te bespioneren. De unieke vorm versterkt gefluister. Ons bezoek viel letterlijk in het water. Door het nachtelijk noodweer was de grot maar moeizaam met droge voeten te bezoeken. Het licht dat het beeld van Mitoraj moest verlichten, was uitgevallen.

Het altaar van Hiëro II

Op de website even klikken op de foto’s

Het altaar van Hiëro II is gebouwd in de 3de eeuw voor Christus, is 198 meter lang en 22 meter breed. De kolossale fundamenten geven een idee van hoe ontzagwekkend het altaar er ooit in zijn geheel moet hebben uitgezien. Het wordt beschouwd als het grootste altaar uit de Griekse wereld. Van het altaar is nu niet zoveel meer te zien omdat Spaanse bezetters in latere jaren het altaar afbraken om de stenen voor andere gebouwen te gebruiken.

Op de website even klikken op de foto’s

Ortigia

Vanaf Neapolis nemen we één van de vele kleine rode bussen (€ 1,50 pp) die ons naar Ortigia brengen.We eten onze boterham op bij de fontein van Diane. Gisteren had ik wat problemen met mijn fototoestel maar dat is gelukkig weer opgelost en het lukte nu wel om van de fontein mooie foto’s te maken.

Op de website even klikken op de foto’s

We wandelen (ditmaal zonder fiets) door de smalle straten van het oude centrum. We willen graag het poppenmuseum bezoeken. Dat is echter gesloten als wij er zijn en we lopen door naar de fontein van Aretusa. Deze fontein grenst aan de stadsmuur aan de waterkant.

Op de website even klikken op de foto’s

Als we teruglopen, zien we in de haven ook nog het schip “Ocean Viking” liggen. Dit oude ondersteuningsschip voor de olie- en gasindustrie in de Noordzee, werd omgebouwd voor humanitaire doeleinden en probeert slachtoffers te voorkomen onder bootvluchtelingen uit Afrika.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij het busstation van Syracuse pakken we de witte AST bus terug naar de camping. Ook nu brengen we de avond nog tot laat met een open deur door. Wel met onze horren stijf dicht want we zijn allebei sinds Noto behoorlijk door de muggen “onder handen genomen”. We zijn dus opnieuw erg blij met onze klamboe.

Naar de Etna

1 november 2025

Vandaag beginnen we de dag met het vieren van de verjaardag van onze oudste kleinzoon Tije. Hij wordt al weer 11 jaar! We hebben al een mooie verjaardagskaart gestuurd en voor ons vertrek een cadeautje achtergelaten. Een video-belletje maakt het helemaal compleet. Doordat we veel onderweg zijn en niet altijd de verjaardagen van de kleinkinderen meevieren, sturen we altijd een verjaardagskaart via één van de vele apps die je daarvoor kunt gebruiken. Als we weer thuis zijn, halen we de schade in met gezellige logeerpartijtjes.

Rond 9:30 uur vertrekken we richting de Etna. Het doel is om ergens boven in de buurt van de kabelbaan naar de Etna te overnachten. Echter… als we naar boven rijden, wordt het zicht steeds slechter en op de beoogde overnachtingsplek is er vrijwel geen (uit)zicht door de laaghangende bewolking.

Op de website even klikken op de foto’s

We rijden een stukje terug en maken een stop in de buurt bij een oude sterrenwacht. Aan de vergane vlaggen te zien waarschijnlijk ooit gesponsord door de EU maar nu volledig buiten gebruik. Aan de oude sneeuwschuivers is te zien dat het hier ook aardig kan sneeuwen. Na een korte wandeling dalen we weer af tot het zicht en de temperaturen weer normaal zijn.

Op de website even klikken op de foto’s

We vervolgen onze reis om de Etna (noordkant) heen tot aan Solicchiata waar we een mooie camperplek vinden bij een agriturismo. Het is een eenvoudige plek (kosten: 1 fles wijn) maar het uitzicht op de Etna is er grandioos!

Op de website even klikken op de foto’s

De wegen op Sicilië

Eén van onze volgers informeerde naar de kwaliteit van de wegen op Sicilië. Op deze website vind je een overzicht van de Italiaanse wegen.

Wij reden op de A – wegen en die zijn gewoon goed te noemen. Ook de kwaliteit van de SS wegen (Strata Statale) is goed maar meestal tweebaans. De kwaliteit van de SP en de SC wegen kan enorm verschillen. Soms zijn ze prima maar wegen met grote gaten komen ook voor. We hebben meegemaakt dat een geasfalteerde weg opeens veranderde in een zand- of grindweg. Ons advies t.a.v. Italiaanse wegen blijft dan ook: Let goed op de staat van het wegdek. Het onderhoud van de meeste wegen vertoont grote achterstand. Hoe meer je het “binnenland in gaat, hoe slechter de wegen worden.

Afval

Waar wij ons wel aan ergeren, is de grote hoeveelheid afval die je hier aantreft. Het schitterende landschap wordt bijna overal ontsierd door afval dat langs de wegen wordt gedumpt. We hebben gelezen dat het de schuld van de Maffia zou zijn die 50% van de afvalverwerking in handen heeft. Op veel stille landwegen zien we inderdaad opeens vanuit het niets hele hopen afval.

Dumping door de maffia veroorzaakt echter o.i. niet het feit dat het afval overal in de bermen ligt. Het kan niet anders dat het hier de gewoonte is om zomaar je troep uit het autoraam te gooien. Het blijft jammer dat er in dit mooie land zoveel vuilnis zomaar op straat belandt.

Het hoekje om…

Uitgelicht

Geplaatst op 29 oktober 2025 door Camper op pad

Punta Secca

26 oktober 2025

Onze laatste dag op de Azienda Camping bij Punta Secca. We beginnen met het uitzetten van de luifel voor wat schaduw. Het weerbericht voorspelt een dag zonder wind en wolken met temperaturen die oplopen tot 29° C. Voordat we het dichtbij gelegen strand gaan opzoeken, bellen we eerst met onze kleindochter Lot die vandaag haar tweede verjaardag viert. We zijn er vandaag niet bij maar hebben wel voor twee cadeautjes gezorgd die we samen voor de camera uitpakken.

De rest van de dag doen we niet veel. De stoelen worden aan het strand gezet en we controleren regelmatig of de watertemperatuur nog goed is. Daarnaast heerlijk gelezen. Een laatste luierdag. Morgen gaan we weer verder!

Ispica – Cozzo del Parocco

27 oktober 2025

Vanochtend waren we al vroeg wakker. Harde wind schudde onze camper heen en weer. Gelukkig hadden we gisteravond bijna alles al opgeruimd. Het laatste wat we nog moesten binnen halen, was de waslijn.

Veel vroeger dan we hadden verwacht, staan we klaar bij de receptie om te betalen. Helaas… nog niemand aanwezig. Na twintig minuten konden we wel afrekenen en vertrekken.

Ispica

In Ispica brengen we een bezoek aan de Cava d’Ispica. Net buiten de bebouwing van de stad Ispica een archeologisch park waar ooit opgravingen zijn gedaan aan de rand van een lange kloof. In de dertien kilometer lange kloof vind je veel grotwoningen en overblijfselen van christelijke catacomben die in gaten in de rotsbodem hun doden begroeven.

Op de website even klikken op de fotos’s

Het archeologisch park zelf is niet groot en niet heel indrukwekkend. De foto van de grot met graven hebben we van het internet gepikt.

Op de website even klikken op de foto’s

De stad Ispica is één van de steden die door de al eerder genoemde aardbeving in 1639 zwaar is getroffen. Ook hier is veel opnieuw opgebouwd in de barokstijl. Na een korte wandeling (wel wat trappen op) bereiken we de Basilica della Santissima Annunziata.

Op de website even klikken op de foto’s

Het is elke keer weer een verrassing hoe verschillend alle kerken kunnen zijn die we bezoeken. Ook hier weer een bijzonder interieur. Wat vooral opviel was een aantal zeer grote kaarsen bij één van de altaren. het houten kruis bevat een complete kruisgang.

Op de website even klikken op de foto’s

Het Loggiata de Sinatra van de architect Vincenzo Sinatra is weliswaar een bijzonder plein (tegenover de basiliek Santa Maria Magiore) maar stelde ons teleur omdat het een vervallen indruk maakte. De basiliek was niet toegankelijk. Waarschijnlijk wordt er gerestaureerd.

Cozzo del Parocco

Wat vroeger dan gepland, vertrekken we naar Cozzo del Parocco. Het is onze Agricamper overnachtingsplek. De boerderij verbouwt druiven, amandelen en olijven. Als tegenprestatie voor onze overnachting hebben we gereserveerd voor een diner dat door de gastvrouw voor ons wordt bereid.

Het viel niet mee om de boerderij te bereiken. De gastheer had ons een “speld” van Google toegestuurd met de exacte locatie van de ingang. Alleen… de navigatie via Google bracht ons via zeer ongebruikelijke weggetjes en een stukje weiland naar de juiste plek. Dat was wel even zweten hier en daar. Maar… het lukte ons uiteindelijk. Ook het plekje voor de camper was niet helemaal waterpas. We hebben uiteindelijk overnacht op de parkeerplaats voor de deur.

Marzamemi

Nadat we kennis hebben gemaakt, hebben we de fiets gepakt en zijn we naar Marzememi gefietst. Via een paar drukke autowegen kwamen we om 16:30 uur aan bij het oude tonijnvissersdorp. Het dorp is tegenwoordig vooral bekend vanwege het gezellige pleintje vlak aan het water bij de zee.

Op de website even klikken op de foto’s

We realiseren ons echter dat het al snel weer donker wordt (wintertijd) en we moeten opschieten om voordat de avond valt we weer thuis moeten zijn. Hier werd het echt spannend. Google liet ons andermaal in de steek. We kozen voor een andere route (met minder heuvels) en in eerste instantie reed dat prima. Maar op een gegeven moment veranderden de asfaltwegen in zandweggetjes. Nog wat later was het pad (midden in de olijfboomgaarden) helemaal verdwenen. Het werd ook steeds donkerder. De zon was al onder de horizon verdwenen. Het lukte ons uiteindelijk om met wat geluk weer een weggetje te vinden dat ons rond 18:00 uur bij de boerderij terugbracht. Pfff…

Op de website even klikken op de foto’s

Het diner verliep ook niet helemaal zoals we hadden gehoopt. Ondanks de prima verzorgde maaltijd in een erg leuke eetkamer, hadden we opnieuw pech. Agnes verslikte zich en er schoot iets in haar luchtpijp waar ze erg veel last van bleef houden. We hebben hierdoor ons dinertje niet helemaal beëindigd zoals gepland. Gelukkig hebben we hierna wel een goede nacht kunnen maken.

Naar Noto

28 oktober 2025

Capo delle Correnti

Onze eerste uitstapje van vandaag is naar het meest zuidelijke punt van Sicilië. Via een matig toegangsweggetje komen we op een ruime parkeerplek bij de Capo delle Correnti. Normaal gesproken betaal je € 10,00 om je camper daar te parkeren maar we zijn buiten het seizoen en de “ticketoffice” is leeg. Het restaurant bij de Capo biedt een desolate indruk. De parasols werpen hun ronde schaduwen op het lege met lint afgezette terras.

De badmeester is er vandaag ook niet en omdat hij geen toezicht kan houden, heeft hij voor alle zekerheid de rode vlag maar gehesen. Een eenzame visser trekt zich er niets van aan en staat tot aan z’n knieën in het water.

Verder lopend langs het strand komen we bij het beeld van Jezus dat op de kaap tussen de Mar Mediterraneo en de Mare Ionio de wacht houdt.

Op de website even klikken op de foto’s

We vinden deze kaap een prachtige plek om even rond te wandelen. Na de dag van gisteren waaien we even heerlijk uit. Voor de kaap ligt een klein eilandje met de overblijfselen van een oude kazerne. Naast de restanten van de oude vuurtoren is er nu een kleiner exemplaar gemaakt van glasvezel. Als wij er zijn, is het vloed. Met eb en een niet te harde wind verandert het eiland Isola Dell Correnti even in een schiereiland. De oude “arm” die het eiland met het vaste land verbond, is door stormen weggevaagd. De resten zijn nog steeds zichtbaar.

Op de website even klikken op de foto’s

De ballen van Neptunus

Als we langs het strand teruglopen richting de camper, vallen ons opnieuw de wollige ballen op die hele stukken van het strand bedekken. De ballen variëren in grootte en vorm, van perfect rond tot meer cilindrisch. In sommige zit touw of stukjes plastic die eruit steken.

Nieuwsgierig geworden hebben we opgezocht wat deze ballen zijn…

“De sponsachtige ballen zijn compacte bundels Posidonia oceanica zeegras, beter bekend als Neptunusgras. Het blijkt dat ze oceaanplastic van de zeebodem opdweilen en naar ons teruggooien, aldus een groep onderzoekers in Barcelona. Stukjes plastic zakken, flessen en visnetten raken verstrikt in de wuivende onderwaterweiden van Posidonia. Elke herfst verliest het gras zijn bladeren en verstrengelen de vezelige strengen zich tot dichte ballen. De golfbewegingen maken er ronde vormen van: Neptunusballen.” (Wikipedia).

De Neptunusballen komen alleen voor in de Middellandse Zee. een aantal van onze volgers hebben ergens gelezen dat ze heel soms ook voorkomen op Nederlandse stranden. Laat maar eens horen of jullie ze ook hebben gevonden.

Capo Passero

Er is nog een kaap die genoemd wordt als je opzoekt waar het zuidelijkste stukje Sicilië zich bevindt. Het is de Capo Passero. Het is de kaap bij Portapalo. Ook hier ligt een klein eiland vlak voor de kust. Hier is het Maria die op het einde van een piertje staat.

Op de website even klikken op de foto’s

Een korte wandeling langs het strand brengt ons nog bij de ruïne van een tonijnfabriek. De vissen op de schoorsteen laten zien dat hier vroeger veel geld aan tonijn is verdiend. Of het nieuwerwetse kasteel bij de oude tonijnfabriek de woning is van de oud-eigenaar, weten we niet.

Noto

‘s Middags zijn we op tijd bij Camping “Area Noto Parking” bij Noto. We parkeren onze buscamper onder citroenbomen en we doen de rest van de middag niet veel meer. Morgen gaan we Noto bekijken.

Noto

29 oktober 2025

De gratis “navetta” (shuttlebus) van de camping brengt ons in vijf minuten naar de Porta Reale van de stad Noto. Deze oude stadspoort markeert het begin van de belangrijkste weg door de stad. Langs de Corso Vittorio Emanuele vind je veel van de meest opvallende palazzo’s en kerken van Noto.

Op de website even klikken op de foto’s

Ook Noto is in 1639 zwaar getroffen door de grote aardbeving. Besloten werd om de stad (op een lager gelegen stuk grond) opnieuw op te bouwen. Ook in Noto deed men dat in Barokstijl. In tegenstelling tot Ragusa gebeurde dat hier volgens een strak geplande plattegrond. Als je door Noto loopt, merk je dat gelijk. Wij vonden dat de stad hierdoor een minder gezellige sfeer uitstraalt.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij de Chiesa di San Francesco d’Assisi all’Immacolata kopen we een toegangsbewijs waarmee we toegang krijgen tot de vier belangrijkste kerken van Noto. We krijgen er ook toegang mee tot de klokkentoren en de crypte van twee andere kerken.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij caffé Sicilia eten we “granita” met een espresso. Het schaafijs van dit restaurant is wereldberoemd. We hebben gelezen dat een aflevering van “Chefs Table” (Netflix, serie 4 aflevering 2) helemaal is gewijd aan dit restaurant. We proeven allebei twee soorten: amandel, citroen en bosbessenijs. Heerlijk!

Op de website even klikken op de foto’s

Hoewel we de gebouwen prachtig vinden, merken wij wel dat we een beetje “kerkenmoe” beginnen te worden. Wat wel weer speciaal was om van het uitzicht bovenin een klokkentoren te genieten.

Op de website even klikken op de foto’s

Ook de crypte in de laatste kerk was voor ons nieuw. In deze crypte werden de overledenen in een zittende houding in de nissen geplaatst. Volgens de beschrijving was het gat in het midden van de vloer bedoeld om de lichaamssappen af te voeren.

Op de website even klikken op de foto’s

Aan het eind van onze wandeling krijgen we nog een klein “cadeautje”. In het oude Convento di Santa Chiara is een gratis toegankelijke tentoonstelling met werken van Andrea Chisesi. Deze kunstenaar maakt van oude kunstwerken een nieuw werk. Wij vonden ze erg mooi.

Op de website even klikken op de foto’s

Als uitsmijter van deze dag pikten we nog een klein concertje mee van een Siciliaanse zanger: Claudio Bertuccio. Prima zanger en gitaarspeler en afsluiter van onze Notodag. (Even een uitprobeerseltje… excuses als de uploadtijd te lang is).

Ragusa en omgeving

Uitgelicht

Geplaatst op 25 oktober 2025 door Camper op pad

Punta Secca

23 oktober 2025 – 🌞 24° C.

Vandaag valt er niet zoveel te melden. We doen twee keer een was (die gelukkig snel opdroogt met een lekker windje van zee). We geven de camper een schoonmaakbeurt en ruimen alle rommel op die we de afgelopen weken hebben gemaakt en nog niet hadden opgeruimd.

Terwijl we zitten te wachten op het drogen van ons wasgoed, nemen we ook een bad in zee. De temperatuur van het zeewater is heerlijk (klimaattechnisch gezien te warm) en we genieten van de golven omdat de wind aantrekt.

Op de website even klikken op de foto’s

‘s Avonds fietsen we nog even naar het dorpje naast de camping waar we op een terrasje genieten van een een drankje en “calamare”.

Marina di Ragusa

24 oktober 2025 – ☀️ 23° C.

Als we wakker worden, waait het al flink. Die wind zal in de loop van de dag nog toenemen tot ongeveer windkracht 6. Ondanks de harde wind maken we vandaag een fietstocht naar Marina di Ragusa. We “vliegen” bijna naar Marina. Zodra we de gemeentegrens passeren, wordt het helemaal mooi. Langs de hele kustlijn van Marina di Ragusa ligt een mooi fietspad. We fietsen door het centrum en langs de Marina en langs het prachtige strand.

Op de website even klikken op de foto’s

Als het fietspad ophoudt, keren we om en gaan we terug naar het centrum. We doen hier een poging om lekker op het mooie strand te liggen (de temperatuur is prima) maar na een half uurtje breken we toch op. We worden echt letterlijk gezandstraald. Terug op de camping vermaken we ons verder prima. Een goed boek en uit de wind in het zonnetje. Wat wil een mens nog meer?

Ragusa – Ibla

25 oktober 2025

Vandaag pakken we vanaf ons campinkje aan zee de bus (€ 11,40 voor twee retourtjes) naar Ragusa Ibla. Na een zeer grote aardbeving op Sicilië (11 januari 1693) stortte een groot deel van de stad in. Het was de zwaarste aardbeving ooit in Italië. De aardbeving had een geschatte sterkte van 7,4 op de Schaal van Richter.

Op de website even klikken op de foto’s

Minstens zeventig steden en dorpen werden verwoest en ongeveer 60.000 mensen kwamen om. De aardbeving veroorzaakte een tsunami die kustplaatsen aan de Straat van Messina en de Ionische Zee verwoestte. Het oude centrum van Ragusa is na deze aardbeving in barokke stijl herbouwd. Vanaf die tijd bestaat de stad Ragusa uit het historisch centrum: Ragusa Ibla en een moderne stad: Ragusa Superiore.

De bus brengt ons in een uurtje naar Ragusa Ibla aan de voet van de Chiesa delle anime Sante del Purgatorio. Dat komt mooi uit want hier begint ook onze labcache door Ragusa Ibla.

Op de website even klikken op de foto’s

De labcache brengt ons weer langs alle mooie plekjes van deze sfeervolle stad. Hoewel het zaterdag is, is het niet superdruk en we genieten van het slenteren door de smalle straatjes met leuke winkeltjes (nu eens niet het standaardwerk).

Als we de grote Duomo di San Giorgio binnengaan, hebben we geluk. Een grote groep toeristen wordt verrast met een orgelconcert. Wij genieten mee! Het is namelijk een heel bijzonder orgel: in het orgel zitten trommels “verstopt” die het gespeelde stuk van slagwerk voorzien. Nog nooit eerder meegemaakt.

Op de website even klikken op de foto’s

Agnes heeft via “Ciao Tutti” ontdekt dat we een oude rijtuigmaker kunnen bezoeken. Vooral het beschilderen van de oude rijtuigen (carretti) en het houtsnijwerk vereiste groot vakmanschap. De beschilderingen werden ook ontdekt en gebruikt voor modern design van koffiepotten, broodroosters, scooters, koelkasten (o.a. door Dolce Gabbane) en andere voorwerpen.

Op de website even klikken op de foto’s

Na ruim drie uur sluiten we ons bezoek af met het eten van een lekkere pasta (Agnes heeft een bijzondere pasta van Johannesbroodboompittenmeel) bij een restaurantje tegenover de Chiesa delle anime Sante del Purgatorio.

Om 15:00 uur pakken we de bus terug naar Punta Secca en nemen we nog even een lekkere duik in de zee bij onze camper.

Prachtig Sicilië

Uitgelicht

Geplaatst op 23 oktober 2025 door Camper op pad

Valle dei Templi

19 oktober 2025 ☀️ 25 °C.

Na een kort bezoekje aan de Lidl rijden we door naar de Valle dei Templi bij Agrigento. Akragas voor de Grieken, Agrigentum voor de Romeinen, Kerkent voor de Arabieren, Girgenti voor de Noormannen en tegenwoordig Agrigento.

Op de website even klikken op de foto’s

Het is het tweede archeologisch complex met Griekse tempels. Het grote complex van maar liefst 270 hectare ligt ook weer vrij hoog boven zee. Het uitzicht bij de hoogst gelegen tempel is prachtig.

Op de website even klikken op de foto’s

In de Vallei van de Tempels zijn overblijfselen van Dorische tempels te vinden uit de 5e en 6e eeuw en necropolissen uit de Griekse en Romeinse periodes. Als we door de Kolymbetra-tuin wandelen, komen we er achter dat er zich onder de tuin ondergrondse ruimtes bevinden die o.a. als grafkamers werden gebruikt.

Op de website even klikken op de foto’s

Het is druk op deze zondag en al lopend worden we tot twee keer toe verrast met Siciliaanse volksmuziek en dans.

Wij ontmoeten vóór de tweede keer Carine en Hans die we gisteren ook al tegen kwamen in Realmonte. We drinken bij de camper even samen een kopje koffie. Van de tempels rijden we over de grote weg naar camperplek Jean Beach even voorbij Licata. We staan hier samen met drie andere campers heerlijk rustig en vrij aan het strand. We hebben het hele strand voor ons zelf. Heerlijk plekje!

Op de website even klikken op de foto’s

Jean Beach

20 oktober 2025 ☀️24 °C.

Vandaag blijven we op de camperplek bij Jean Beach. Het is heerlijk strandweer en met zo’n mooi zandstrand voor de “deur” nemen we het er van. Het leven is eenvoudig… boekje lezen, cryptogram maken, dutje doen, even zwemmen, opdrogen, wat vliegen wegjagen (Care Plus helpt echt), een wandeling langs het strand, een spelletje doen (ik win eindelijk weer eens van Agnes), over zee kijken… wat wil een mens nog meer. Oh ja… we openen nog een lekker wijntje dat we laatst kochten bij een Agricultura in Albizzate.

Op de website even klikken op de foto’s

De dag vliegt om! Morgen rijden we weer verder, nu even genieten van het niets doen.

Villa del Casale

21 oktober 2025

Vandaag staat een bezoek aan de Romeinse Villa del Casale op het programma. De villa werd gebouwd tussen 310 en 340 na Christus. De villa behoorde in die tijd tot een groot landgoed van het Romeinse Rijk.

Op de website even klikken op de foto’s

De villa was één van de meest luxueuze in zijn soort en laat heel duidelijk de rijkdom en macht van zijn eigenaar zien. De overblijfselen van deze villa werden pas in 1950 gevonden, Het is ontworpen in de stijl van een traditionele Romeinse villa, maar met een luxe die nergens anders in het Romeinse Rijk te vinden was. Er is ongeveer 4000 m2 uitgegraven en het is slechts een deel van het volledige gebouw. Alle ruimtes (dat zijn er heel veel) zijn versierd met schitterende mozaïekvloeren.

Op de website even klikken op de foto’s

Er zijn zoveel mooie mozaïeken te zien dat er hier te weinig ruimte is om alles te tonen. Heel bekend zijn de afbeeldingen van de sportende vrouwen met een soort van “bikini”. Gelet op de afbeeldingen van allerlei wilde dieren, vermoedt men dat de mozaïeken door Afrikaanse kunstenaars zijn aangelegd.

Op de website even klikken op de foto’s

Caltagirone

We brengen ook nog even een bezoekje aan de stad Caltagirone. Het stadje staat al heel lang bekend om de keramiek. De naam Caltagirone komt van een Arabische term die “Kasteel van aardewerken potten” betekent. Helaas is het Pottenbakkersmuseum van de stad gesloten. Het beroemdste monument van de stad is de monumentale Santa Maria del Monte-trap, waarvan de 142 treden allemaal versierd zijn met handbeschilderde keramische tegels. We bekijken een aantal keramiek-winkeltjes maar vinden de stad verder niet interessant.

Op de website even klikken op de foto’s

Sicily Ranch

We overnachten deze dag op een heel leuke camperplek in het binnenland van Sicilië: de Sicily Ranch. Op deze biologische boerderij legt men stukje bij beetje een leuke camping / camperplaats aan met hele idyllische plekjes. Over het terrein lopen kippen, pauwen en ’s morgens bij het ontbijt krijgen we een warm broodje met wat eieren. Als we ’s morgens weer weg gaan, kopen we nog een liter heerlijke biologische olijfolie. Lekker voor over de salade.

Donafugata

22 oktober 2025

In het voorjaar al getipt door Ton en Chris (vroeger het “Rode busje”) gaan we vandaag naar het kasteel Donafugata. Het kasteel diende als decor voor een aantal bekende speelfilms en recent nog als achtergrond voor de Netflix-serie “Il Gattapardo” (Italiaanse bestseller). Als voorbereiding op ons bezoek aan Sicilië, keken we thuis deze serie al. Centraal in het verhaal staat een adellijke familie die leeft tijdens de eenwording van Italië in de tijd van Garibaldi.

Op de website even klikken op de foto’s

Het kasteel telt meer dan 120 kamers, waarvan er ongeveer twintig toegankelijk zijn voor bezoekers. Een bezoek aan de kamers, nog vol met de originele meubels voelt als een stap terug in de tijd. Elke kamer was met een andere smaak ingericht en had een andere functie. Zo is er o.a. een muziekkamer, een grote wapenzaal met de wapenschilden van alle adellijke Siciliaanse families en twee antieke harnassen en een Spiegelzaal.

Op de website even klikken op de foto’s

Heel wat van deze wapenschilden zijn echt en behoren toe aan andere Siciliaanse baronnen en edellieden, maar vele anderen zijn gefantaseerd en heraldisch onjuist of zelfs ondenkbaar. De baron moet het ongetwijfeld grappig hebben gevonden om “valse” wapenschilden te (laten) ontwerpen om zijn gasten voor het onoplosbare raadsel te plaatsen van wie deze onbekende wapenschilden dan wel mochten zijn.

Op de website even klikken op de foto’s

Het kasteel wordt omgeven door een groot park. Het herbergde meer dan 1500 plantensoorten. De bladeren van de grote ficusboom, die bij de ingang van de tuin van kasteel Donnafugata staat, konden worden gestempeld en als ansichtkaart worden verstuurd. De ficusboom is één van de grootste van zijn soort ter wereld.

Op de website even klikken op de foto’s

Bij het kasteel is ook een klein kostuum-museum dat kleding laat zien die door de bewoners van het kasteel is gedragen. Enkele jurken zijn later aan de collectie toegevoegd vanuit Afrikaanse landen. Wij vonden het erg leuk om dit te bezoeken.

Op de website even klikken op de foto’s

Rond 14:00 uur rijden we naar onze overnachtingsplek aan zee. We vinden hier wederom een mooi plekje vlakbij het strand. Alleen enkele duinen scheiden ons van de zee. Het is camping Capo Scalambri met alle voorzieningen die we nodig hebben waaronder een wasmachine. We zijn van plan om hier enkele dagen door te brengen. Het is namelijk ook mogelijk om wat fietstochtjes in de omgeving te maken.

Voor de liefhebbers: Agnes maakte nog een lekker recept voor een salade met Peas Makers. Zie hiervoor het menu met recepten.