Omstreeks 07:00 uur komt de zon. Vanwaar wij met de camper staan is het een schitterend schouwspel. Dus het statief er bij gepakt om fotoās te maken. Jan krijgt er geen genoeg vanā¦ voor meer fotoās: instagram.com/camper_op_pad
Als het āvuurwerkā achter de rug is, pakken we ons boeltje en rijden naar Elche / Elx. Elche staat vooral bekend om de vele palmen en een beeld (La Dama de Elche) dat daar ooit is gevonden in 1897. Het beeld zelf is na omzwervingen via het Louvre in 1941 in het Prado in Madrid beland. In Elche vind je overal replicaās.
De drie apostelen: āPakken we er nu wel of niet eentje?ā
We overnachten vannacht op een klein en gezellig camperpark dat gerund wordt door Tessa Wevers. We lassen een relax- en wasdag in en besluiten hier twee nachten te blijven.
San Isidro
25 november 2022 š¤ļø 23Ā° C.
Vandaag doen we niet zoveel, hoewelā¦ We doen de was en ruimen weer even op in de camper. We lezen lekker in het zonnetje in ons boek en pas als de was droog is, gaan we er op uit met de fiets.
We komen ook langs een aantal grote palmboomkwekerijen. Opvallend is dat de bladeren naar boven toe zijn opgebonden en in zwart landbouwplastic zijn verpakt tot een punt. Vreemd gezicht.
Catral is niet zo interessant. We doen er boodschappen en fietsen de labcache. Het laatste punt van de labcache ligt bij een kerkje met een leuk klein parkje. De bomen in het parkje zijn kleurrijk versierd met haakwerk.
Op de camperplaats drinken we nog wat met de aanwezige gasten. De meesten van hen zijn Nederlanders en een enkele Belg, twee Duitse campers en later arriveert nog een Nederlandse fietser die haar tentje in de tuin opzet. Heerlijk even zoān lui dagje.
Murcia – La Manga
26 november 2022 š¤ļø 20Ā° C.
Het was de bedoeling om vandaag Murcia te bezoeken. Dat liep echter anders dan geplandā¦
Na even zoeken vinden we een mooie parkeerplaats aan zee. We aarzelen niet lang (het weer is nog steeds prima) en parkeren ons huisje op wielen aan het strand. De stoelen voor de deur in het zand en wij houden het hier dit weekend wel uit!
Als we alle verzorging van de camper hebben gedaan, verlaten we Coll Vert. De receptie van de camping is gesloten in het weekend. Het lukt ons niet om de āoppasserā bij de slagboom duidelijk te maken dat we nog een extra nacht moeten betalen. Hij zwaait ons uit en wij vertrekken.
We rijden eerst naar het plaatsje Monserrat ten westen van Valencia. Zoon en schoondochter verblijven hier binnenkort een paar weken in een huis en we nemen alvast een kijkje hoe ze daar straks wonen. Na Monserrat rijden we door naar de camperplaats bij het dorpje BellĆŗs. Er is daar een mooie (gratis) plek bij een stuwdam. Als we daar aankomen, staat het behoorlijk vol. Aan het eind van de middag zijn er al weer veel (Spaanse) campers vertrokken. Voor hen zit het weekend er op. Wij zitten er heerlijk in het zonnetje te lezen. Wel jammer dat er ook hier (zoals op veel plaatsen in Spanje) weer veel vliegen zijn.
We wandelen van de camperplaats even naar het dorpje BellĆŗs om twee euro bij de burgemeester te brengen (onkosten camperplaats). De burgemeester zelf treffen we niet maar wel zijn zus. Ze was erg enthousiast dat wij de twee euro kwamen brengen š. In het dorpje zien we op een bord dat er hier veel wandel- en fietsroutes zijn. Morgen wandelen dus!
ās Avonds nog een (voor ons) nieuwe app gedownload waar we van veel andere camperaars positieve verhalen over horen: Wikiloc. De app geeft veel wandel- en fietsroutes op de plaats waar je bent. De app kost ā¬ 9,90 per jaar dus dat durven we wel aan.
Bij onze camperplaats starten verschillende routes. We kiezen voor morgen een wandelroute langs de rivier de Albaida.
BellĆŗs – Alcoy / Alcoi
21 november 2022 š¤ļø 19Ā° C.
De wandelroute loopt van onze camperplaats vanaf de stuwdam langs de oevers van de Albaida. We boffen weer! Het is een prachtige wandeling. We passeren onderweg het dorpje BellĆŗs en lopen de kloof in waar de rivier doorheen loopt.
In de kloof zien we dat de steile wanden gebruikt worden door klimmers. Op verschillende wanden zijn klimroutes uitgezet. Het blijkt dat deze wanden prima zijn voor startende klimmers.
In de kloof zijn ook een paar bekende grotten. Als we naar de grotten uit de Neanderthaler tijd) toelopen, blijkt dat de toegang is afgesloten. We vermoeden vanwege de veiligheid.
Na de laatste grot, blijkt de wandelroute voor ons iets te pittig te worden. Het pad wordt opeens erg smal en gaat zo steil omhoog dat wij omkeren en via een iets andere route naar de camper teruglopen.
Grappige graffiti op bouwvallen onderweg
Langs de route staan verschillende stenen putten. Deze putten staan in verbinding met een daaronder gelegen waterkanaal dat destijds is aangelegd door de Moren. Via de stenen putten klommen kinderen naar beneden om het afwateringskanaal schoon te maken.
Het leuke van de app Wikiloc is dat tijdens het wandelen je eigen looproute wordt opgenomen. Je kunt onderweg zelfs fotoās maken en die in de route opslaan. Je kunt de route vervolgens delen (met o.a. een QR – code) met anderen. Als je het dus leuk vindt om te zien welke route wij hebben gewandeld, scan dan deze QR – code in.
Van BellĆŗs naar Alcoy / Alcoi is het een klein uurtje rijden. We zetten onze camper bij een begin- en infopunt van een Via Verde neer. We hebben het plan om deze morgen te gaan fietsen. Het schijnt een schitterende tocht te zijn.
Het weer is omgeslagen. Volgens de weerberichten hebben we te maken met de nasleep van de storm Denise. Het waait vrij hard (windkracht 4 Ć” 5) en het is koud (12Ā° C.) voor Spaanse begrippen.
De wandelaars en fietsers die in grote getale hier voorbij komen, dragen mutsen, handschoenen en dikke winterjassen. Ook wij kleden ons warm aan als we op de fiets stappen. Wij vinden het erg opvallend dat er zoveel Spanjaarden wandelen op doordeweekse dagen. In Nederland zijn dat er veel minder.
Langs de Via Verde liggen enorm veel caches maar we vinden het te koud om de hele tijd af te stappen en de caches te loggen. We pikken genoeg caches op om de score te evenaren van onze kleinzoons/zoon in Oldemarkt. Er woedt al maanden een heftige āstrijdā wie de meeste punten scoort šš.
De Via Verde dāAlcoy / Alcoi (de juiste schrijfwijze hangt af van het feit of je in het Catalaans of Spaans schrijft) loopt richting Ibi licht glooiend omhoog over groen asfalt. Vergeleken met andere VV zijn er veel tunnels op de eerste tien kilometer van het traject. Twee tunnels zijn ruim een kilometer lang. Wat wel weer super is dat je de verlichting in de tunnels zelf kunt aanzetten met drukknoppen onderweg.
Na tien kilometer (na de laatste lange tunnel) verdwijnt het groene asfalt en wordt het verruild voor gravelachtige steenslag. Nog steeds prima te fietsen! Als echter deze steenslag verandert in groffe keien, keren we om en rijden terug (bijna zonder te trappen) naar de camper.
Vanochtend redelijk op tijd opgestaan en via de CV-70 naar de kust gereden. Een mooie weg door de bergen met prachtige uitzichtpunten.
Zonder het van te voren in te plannen kwamen we uit bij het mooie stadje El Castell de Guadelest. Het mooi gelegen plaatsje biedt de vele toeristen een mooi uitzicht over de wijde omgeving en het lager gelegen stuwmeer. Wie toegang tot het Moorse kasteel wil hebben, moet hiervoor toegang betalen en via Casa OrduƱa naar binnen. Wij hebben genoegen genomen met het uitzicht bij het dorpsplein.
Op de website even klikken op de fotoās
We hebben ook de vier aanwezige geocaches in het dorp gedaan en zijn toen verder gereden naar XĆ bia waar we eerst de camperverzorging hebben gedaan.
Het uitzicht boven bij de camping van AlbarracĆn was mooi. Het nadeel was wel dat de zeer harde wind die ās nachts op stak, ons noodzaakte om te verkassen. Om 01:30 uur besloten we een lager gelegen plek op de camping te zoeken. De camper stond zo te schudden dat van slapen geen sprake meer was. Nadat we de camper hadden verplaatst, hebben we nog een prima nachtje gemaakt tot ongeveer 9:00 uur. We hoorden later van andere campinggasten dat we niet de enigen waren die wakker waren geweest.
Toen we ās ochtends bij AlbarracĆn geen parkeerplaats voor ons campertje konden vinden, hebben we besloten om maar gelijk door te rijden naar de camping Coll Vert bij Valencia.
Camping Coll Vert was voor ons niet onbekend. Vorig jaar stonden we hier ook twee nachten. De camping is een prima uitvalsbasis voor Valencia. Vlakbij de camping loopt een fietspad langs de zee tot aan het park waar de overbekende musea staan. We zitten hier ook voor het eerst in onze korte broek te borrelen in het zonnetje. En we maken gelijk gebruik van de wasmachine om een wasje te doen.
Valencia
18 november 2022 āļøš„ļø 18Ā° C.
Na een prima nacht stappen we op de fiets naar Valencia (wel eerst even van de lekkere douches genoten). Vandaag een frisse dag. Het weer is wat omgeslagen en we waren blij met onze trui en windjack.
Bij het Museumpark maken we een eerste stop. We zijn hier vorig jaar ook geweest. Jan vindt het hier een Walhalla om mooie architectuur fotoās te maken. Toen was het schitterend weer. Nu is het zwaarbewolkt en alles is grijs. Ook nu maakt Jan weer fotoās. De uitstraling is weliswaar anders maar niet minder interessant. Voor wie het leuk vindt: de fotoās van vorig jaar vind je hier.
Op de website even klikken op de fotoās
Bij het Museumpark begint ook het grote park (Jardin del TĆŗria) dat 9 km lang door de stad loopt. Het park is aangelegd langs de oude rivierbedding van de TĆŗria. Deze rivier is ooit omgeleid om overstromingen in de stad te voorkomen.
In het park ligt ook De Gulliver speeltuin. Deze speeltuin bestaat uit een reusachtige figuur van Gulliver. Op sommige punten is de figuur wel negen meter hoog. Vanaf Gulliver gaan er allemaal glijbanen naar beneden. Jong en oud hebben er veel plezier.
We maken er een filmpje van met de drone zodat je Gulliver ook van boven kunt bekijken. Voor het filmpje moet je weer even schakelen met onze Instagram site: instagram.com/camper_op_pad
De volgende āhalteā van vandaag is het Museo Nacional de CerĆ”mica y Artes Suntuarias GonzĆ”lez MartĆ (nationaal keramiek museum) in Valencia. De buitenkant is nogal bombastisch met de gevel van albast. Binnen troffen we een tentoonstelling aan van een fantastisch keramiek werkstuk:
We hadden trouwens geen gelukā¦ we kochten om 13:30 uur allebei een kaartje en om 13:55 uur kregen we te horen dat het museum om 14:00 uur dichtging voor een lunchpauze van twee uur. Zal wel te maken hebben met het feit dat de man achter de kassa een T-shirt droeg waar āoptimistā op stond (en hij was ook nogal chagrijnig). De permanente tentoonstelling hebben we maar laten zitten omdat we geen zin hadden om twee uur later weer terug te komen.
Voordat we de grote markthal (Mercat Central) bezochten, hebben we een echte Valenciaanse paella gegeten in een klein restaurantje. Het was een eenvoudige lunch maar voor ons prima. De Mercat Central was aan het sluiten. We fietsen terug naar de camper. Morgen weer een dag!
Als we de stad in gaan, maken we andermaal eerst een stop bij het Museumpark. Het zijn wel andere omstandigheden dan gisteren. Het is nu zonnig weer en omdat het zaterdag is, zijn er enorm veel Spanjaarden op de been. Het is razend druk in de stad. Het is verder opvallend dat er zoveel Nederlanders zijn.
Het huidige museum is gebouwd op de resten van het oudeāÆkoninklijke klooster Nuestra SeƱora del Carmen de ValĆØncia, opgericht in 1281, na de christelijke verovering.āÆZo kreeg deze stadswijk een eigen naam: Barrio del Carmen.
Het huidige museum was ooit de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en de Scholen voor Schone Kunsten en Kunsten en Ambachten.
Op de website even klikken op de fotoās
We hebben enorm genoten van de moderne kunst die er in vele zalen valt te bewonderen. De grote tentoonstelling van JaĆme Hayon vonden wij schitterend. Wat een veelzijdig kunstenaar!
Toiletten CCCC
Nadat we in de stad een broodje hebben gegeten, sluiten we de middag af met een drankje aan het strand. Uit de wind in het zonnetje is het prima uit te houden.
Proost!
Als we terug bij de camper zijn, lezen we nog een half uurtje buiten in het zonnetje. Jan gaat om 17:45 uur weer op de fiets terug naar het Ciutat de les Arts i les CiĆØncies in Valencia. Vorig jaar hadden we al afgesproken om nog fotoās in het donker te maken van de sfeervol verlichte gebouwen van Santiago Calatrava. We sluiten deze dag af met wat fotoās van vanavond.
Op de website even klikken op de fotoās
Terwijl Jan fotoās maakt in Valencia, bakt Agnes nog een lekkere cake in de Omniaoven (zie de recepten pagina).
Opnieuw via een mooie route rijden we in een rustig tempo naar het dorpje Horta de San Joan. Je bereikt het centrum met zān leuke terrasjes via een steile weg omhoog.
Later die middag fietsen we nog even naar het begin van de Via Verde om te kijken waar we morgen starten. Van de enige andere camperaar naast ons horen we dat de Via Verde wat āschadeā heeft opgelopen door noodweer van twee dagen terug. Door kleine aardverschuivingen is de Via Verde richting Bot onbegaanbaar. De andere kant op is het geen probleem. We zullen het wel zien morgen.
Het Convent de Sant Salvador blijkt alleen open van 11:30 – 13:30 uur. We lopen er omheen, maken wat fotoās en fietsen terug naar de camper. Morgen weer een dag.
Via Verde – AlcaƱiz
14 november 2022 š¤ļø 21Ā° C.
We beginnen de dag met een flink stuk fietsen op de Via Verde. Vlakbij de camperplek ligt de oude spoorlijn waarop nu een mooi fietspad is gemaakt.
Wij rijden de Via Verde op bij het oude stationnetje van Horta de San Joan. We fietsen ongeveer 25 kilometer het pad op richting Arnes.
Onderweg passeren we verschillende oude stationsgebouwen. Allemaal verlaten behalve eentje. Het oude station met de bijbehorende gebouwen van Cretas is mooi verbouwd tot een jeugdherberg met zwembad en een restaurant op het terrein.
Op sommige stukken is te zien dat er hier flink noodweer heeft huisgehouden. De vette rode aarde/klei is op een enkele plaats over het fietspad gestroomd (even afstappen en schoonmaken) en hier en daar liggen grote stenen op het fietspad.
Maar de uitzichten zijn prachtig, al is het uitzicht in de ruim driehonderd meter lange tunnel minimaal. Er schijnen ook nog langere tunnels te zijn waarbij een zaklantaarn aangeraden wordt. We hadden die wel bij ons maar hadden ām niet nodig.
Na 25 kilometer zijn wij omgedraaid en teruggereden. De Via Verde zelf is ruim 80 km lang. Bij de camper aangekomen zijn we snel opgebroken en het wegrijden ging gelukkig zonder problemen. We rijden vrij snel naar AlcaƱiz waar vandaan we morgen richting Ejulve zullen rijden voor de Silent Route,
Op de camperplaats in AlcaƱiz treffen we nog een ander Nederlands stel in een camperbus. Zij bezoeken ās avonds nog het stadje waar we nu staan. We horen van hen dat het stadje AlcaƱiz wel een leuk oud centrum heeft. Morgenochtend gaan we eerst het centrum bekijken voor we weggaan.
AlcaƱiz – Silent Route – Teruel
AlcaƱiz
AlcaƱiz
Het oude centrum is inderdaad de moeite waard om even te bekijken. Het bezoek aan de oude kerk viel tegen omdat men (waarschijnlijk vanwege de energiekosten) het licht had uitgelaten. Opvallend in de kerk waren de grote altaarstukken die men in processies op de schouders meedraagt.
Neeā¦ is niet de nieuwe sponsor š
In het oude stadhuis (mooie gevel) troffen we vier grote āreuzenā aan die bij optochten worden meegedragen. Ook stonden daar de koppen van andere optochtgangers uitgestald. We vermoeden dat deze reuzen bij het carnavalsfeest door de stad rondlopen.
Op de website even klikken op de fotoās
Silent Route
Vanuit AlcaƱiz rijden we naar Ejulve waar de Silent Route begint. Deze route is vooral bekend bij motorrijders. De rit voert je over kleine wegen door de bergen door werkelijk schitterende (ruige) natuur. We hebben vorig jaar van een stel Nederlanders gehoord dat de Silent Route ook prima door campers is te rijden. Wij zijn door hun verhalen enthousiast geworden en gaan deze route nu zelf rijden.
Bij het begin van de route staat een groot beeld van een steenbok. Als je geluk hebt, kom je de steenbok tegen tijdens de rit. Wij hebben de steenbok niet ontmoet maar wel hele zwermen gieren, een slang op het wegdek en een kudde schapen. Bij het beeld van de steenbok ontmoetten we een groep motorrijders. Daarna zijn we geen motorrijders meer tegengekomen.
Op de website even klikken op de fotoās
Het is prima te rijden voor campers. Slechts op twee plekken wordt de weg zo smal dat er geen twee campers elkaar kunnen passeren. Dat wordt netjes op tijd aangegeven. De route is 68 kilometer lang. Je moet alleen geen haast hebben. Wij hebben er ruim drie uur over gedaan en vonden het landschap werkelijk fantastisch! Aanrader!
Het einde van de route wordt ook weer aangegeven. Ditmaal door een ācamperbusjeā. Een leuke foto maken is daar geen probleem. We zagen er voor het eerst een zgn. āselfiepaalā.
Teruel
Vanaf het eind van de Silent Route is het nog een goed uur rijden naar Teruel. Teruel is ÄÄn van de grootste en oudste steden van de provincie Aragon. We overnachten op de (alweer gratis) camperplaats vlakbij een winkelcentrum in het zuiden van de stad. Hoewel het vlakbij de snelweg naar Valencia aan de rand van Teruel ligt, hebben we er heerlijk rustig geslapen.
Camperplaats Teruel
Voor ons was Teruel een echte verrassing. De stad is zeer de moeite waard om te bezoeken. Vanaf de camperplaats nemen we de bus (linea A – ā¬ 1,20 p.p.) naar het centrum. Je kunt midden in de stad uitstappen. In de bus zijn mondkapjes nog steeds verplicht!
Los Amantes
Teruel heeft een aantal zeer opvallende torens die wij erg mooi vinden. De vierkante torens dragen de signatuur van de Moorse overheersers. Verder is de stad bekend vanwege het verhaal van twee geliefden die niet met elkaar konden trouwen en pas in de dood werden verenigd. De stad kent een heus mausoleum waar beide āamantesā liggen begraven. Voor het hele verhaal: klik hier!
Op de website even klikken op de fotoās
Het mooiste bouwwerk van de stad is de Catedral de Santa Maria de Mediavilla. Het houten plafond van de kathedraal is schitterend beschilderd en gebeeldhouwd.
ās Avonds gaan we een hapje eten in de oude stad en we āscorenā onze eerste tapas. De restaurants in Spanje gaan pas laat open. Na de tapas keren we terug naar de camper.
Teruel – AlbarracĆn
16 november 2022 ā ļø 18Ā° C.
Omdat we gisteravond nog niet alles hebben kunnen bekijken, gaan we vanochtend nogmaals met de bus Teruel bezoeken. We doen in de oude binnenstad maar liefst vier labcaches en bekijken en bezoeken onderweg alle bijzonderheden van deze prachtige stad.
Teruel
De labcache voert ons o.a. langs de vier mooie torens en de gezellige pleinen van de stad. Aan terrasjes geen gebrek!
Op de website even klikken op de fotoās
Als de bus ons weer bij de camperplaats terug heeft gebracht, rijden we in veertig minuten naar AlbarracĆn. Hier overnachten we op een camping met een prachtig uitzicht op het hooggelegen stadje met de grote vesting boven op een rots.
We zijn van plan om pas morgen het stadje te bezoeken en doen de rest van de dag rustig aan en genieten van ons huisje op wielen. Agnes bakt pannenkoeken als lunch en we drinken een kop lekkere chocolademelk.
Op Polarsteps kregen we ook nog een vraag hoe we toch aan al die reisideeĆ«n komenā¦ Het antwoord is eigenlijk vrij simpel. In de aanloopperiode van onze reis volgen we (vooral Agnes) andere camperaars op hun websites en via Facebook, YouTube en Polarsteps. Alle leuke ideeĆ«n komen per land gesorteerd op een lijst in onze telefoons (we delen elkaars lijsten) en Agnes maakt hiervan een reisplan met plekken die we willen gaan bezoeken. Ook gaan er altijd wel een paar reisgidsen mee in de camper. Het overkomt ons ook regelmatig dat we onderweg zomaar onverwachts iets moois tegenkomen. We krijgen elke reis op die manier wel wat ācadeautjesā.
Voor wie het leuk vindtā¦ er staan nog wat korte filmpjes op onze Instagram (nooit langer dan 1,5 minuut: Instagram.com/camper_op_pad
We bezoeken vandaag allereerst het verlaten dorp Janovas. Waar eens het dorp Janovas lag, zou een groot stuwmeer komen. Alle bewoners moesten het dorp verlaten vanwege de komst van het water. Echter… niet iedereen verliet het dorp. Drie families bleven in het dorp wonen. Hoewel er woningen werden opgeblazen met explosieven, bleven zij volharden. Ze kregen gelijk want uiteindelijk kwam het stuwmeer er toch niet.
We bekeken het nu verlaten dorp. We zien dat er nu ook weer bouwactiviteiten plaatsvinden. Het lijkt er op dat men het eens verlaten dorp weer bewoonbaar gaat maken. Dat is waarschijnlijk ook wel de moeite waard omdat de natuur rond Janovas en de rivier de Ara er schitterend is. De oude hangbrug ziet er weliswaar niet heel betrouwbaar uit maar is tegenwoordig een monument voor de volhouders die niet vertrokken.
Ainsa
Na Janovas rijden we door naar Ainsa. Ainsa is een oud vestingstadje dat boven op een punt van een rots is gebouwd en van waaruit je een schitterend uitzicht hebt over de omgeving. In de verte zien we de besneeuwde toppen van de Pyreneeƫn. Het stadje kent een mooi Plaza de Major waar je gezellig wat kunt drinken. In de smalle middeleeuwse straatjes vind je wat kleine winkeltjes waar je souvenirs kunt kopen. Als wij er zijn is het er niet echt druk. Voordeel van in het naseizoen reizen.
Een andere ontdekking is dat we er achter komen dat er vanuit het dorp een mooie kloofwandeling gaat langs de Rio Vero: Pasarelas del Vero. We besluiten om hier een nacht te blijven staan zodat we morgen uitgerust deze wandeling kunnen maken. Wel een klein beetje spannend omdat we op de boven het dorp gelegen parkeerplaats eigenlijk niet mogen overnachten. We zijn echter niet de enigen die het doen. Samen met zes andere campers brengen we hier de nacht door.
Het is tien uur als we vertrekken bij de camper om de kloofwandeling te maken. De wandeling begint midden in het dorp met een afdaling naar de Rio Vero van ongeveer 180 meter omlaag. Hierna gaat de wandeling vlak langs de rivier en op verschillende plaatsen boven de rivier. We hebben absoluut geen spijt van deze klimpartij omdat de uitzichten erg mooi zijn. We lopen langs watervalletjes en plekken waar je zomers ook nog even een kleine zwempartij kunt maken in de rivier. Voor nu te koud.
Op de website even klikken op de afbeeldingen
Op vier plekken loopt de kloofwandeling over “balkons” die aan de kloofwand hangen. Het is goed dat we niet te lang zijn want hier en daar is de looproute erg laag.
Als we de elektriciteitscentrale zijn gepasseerd, komen we bij het uitzichtspunt van waar we ook de route terug nemen naar het dorp. Het is nog even een flinke klim en we merken dat we nog niet helemaal fit zijn na onze griepperiode maar we vinden het al heel wat dat het ons weer lukt om zo’n wandeling te maken.
Poblet
Abdij Poblet
Onderweg naar Poblet rijden we langs Lleida waar we boodschappen (wat verse spulletjes) doen bij een grote Liddl. Het is dan nog een uurtje rijden naar Poblet. Hier bezoeken we het enorm grote klooster van de Cisterciƫnzers. De abdij heeft ooit ook als militair complex en en koninklijk paleis gediend en het is tevens een begraafplaats van verschillende koningen.
Op de website even klikken op de afbeeldingen
Het kloostercomplex is fantastisch mooi, het is sierlijk en toch ook sober qua inrichting. Wij vinden vooral het PanteĆ³ Reial (graven van de koningen) indrukwekkend (de graven hangen in de kerk). Ze zijn ook schitterend gemaakt van marmer en albast,
Een rustig-aan dagje vandaag. De afgelopen dagen hebben we behoorlijk doorgereden en het is fijn om even te relaxen met een boek bij de camper. We doen een wasje en Jan neemt de tijd om wat fotoās op te ruimen en uit te zoeken. We zitten lekker voor de camper want de temperatuur is weer prima vandaag.
ās Middags gaan we op de fiets naar Montblanc. Het is een oud middeleeuws stadje dat nog helemaal ommuurd is met flink wat torens en poorten.
Het is leuk om te zien dat een flink aantal van die torens tot appartementen zijn omgebouwd terwijl je aan de buitenkant daar niets van ziet.
De sterfdag van St. Joris op 23 april is een officiƫle feestdag en kent een bijzondere traditie. In 1436 werd voor het eerst een voorstel ingediend om van 23 april een officiƫle feestdag te maken in Cataloniƫ. Het werd in 1456 verwezenlijkt en sindsdien is de Diada de Sant Jordi de dag van de geliefden. Op deze dag het is gebruikelijk dat de man een rode roos geeft aan zijn partner en de vrouw op haar beurt een boek cadeau doet. Ondanks de traditionele status is het geven van rozen pas echt populair geworden vanaf 1914. Voor het hele verhaal, klik hier!
Op de website even klikken op de afbeeldingen
We sluiten de middag af met een drankje op het gezellige Plaza de Major.
Voor de liefhebbers heeft Agnes een eenvoudig Omniarecept met bulgur en groenten gemaakt. Je vindt het op onze website onder het kopje recepten.
Vandaag hebben we de fietsen van de camper gehaald en een klein fietstochtje gemaakt. Van CartelĆØgue naar Blaye is het ongeveer 35 minuten fietsen. We fietsen door de wijnvelden over onze eerste Voie Verte van deze reis.
Voie Verte naar Blaye
Voie Verte of Via Verdes (Spanje en Portugal) zijn fietspaden die vaak aangelegd zijn op oude spoordijken. Waar eens een treintje tufte, kun je nu heerlijk fietsen in vaak mooie natuur en ālosā van de drukke autowegen. Een overzicht van deze Via Verdes vind je op: https://www.fietseninspanje.nl
Blaye is een stadje aan de monding van de Gironde boven Bordeaux. Vanwege de strategische ligging heeft men er vroeger een citadel gebouwd om de monding tegen vijandelijke indringers te beschermen.
Citadel van Blaye
Als we Blaye hebben bezocht, fietsen we terug naar CartelĆØgue. De rest van de middag genieten we voor het eerst deze reis van een lekker zonnetje. We zitten lui voor onze camper een boek te lezen.
Camperplaats CartelĆØgue
De camperplaats in CartelĆØgue heeft bijna alle voorzieningen. Alleen een warme douche ontbreekt. Gelukkig beschikken we sinds een jaar over een buscamper waar we ook heerlijk kunnen douchen.
Camperplaats CartelĆØgue
LÄon
8 november 2022 ā ļø 20 Ā° C.
Vanuit nostalgische overwegingen besluiten we om vandaag via Lit et Mixe naar LÄon te rijden. In Lit et Mixe hebben we vroeger voor menige vakantie een start gemaakt. Na de laatste drukke weken voor een zomervakantie (we werkten beiden in het basisonderwijs) brachten we eerst wat dagen door met onze De Waard tent op camping La Cousade in Lit et Mixe. De camping ligt vlakbij een schitterend strand. Het dorpje kent een paar leuke restaurantjes waar we vaak hebben gegeten.
We rijden via de westkant van Bordeaux naar het zuiden en staan voor het eerst deze reis even in de file. Als we Bordeaux zijn gepasseerd, valt onmiddellijk de lange stoet vrachtwagens op die deze weg naar het zuiden (St. Sebastien) neemt. De rechterrijbaan is vrijwel helemaal in gebruik voor het vrachtverkeer. Gelukkig kunnen we op de andere rijbanen goed doorrijden.
āOnzeā camping in Lit et Mixe
In Lit et Mixe rijden we rustig door het dorpje en langs de camping die nu gesloten is. We maken een koffiestop bij de Super-U, doen een paar boodschapjes (vers fruit) en tanken. We hebben tot nu toe nog niet gemerkt dat tanken in Frankrijk een probleem zou zijn. De dieselprijzen zijn laag voor Nederlandse begrippen. Dit komt door de reductie van de Franse regering (30 cent korting per liter) en hierdoor betalen we tot nu toe gemiddeld zoān ā¬ 1,80 per liter.
In LÄon zetten we de camper op een mooie plek vlakbij het Lac LÄon. De camperplaats kost in het hoogseizoen ā¬ 12,00 per nacht. Van oktober t/m februari is het gratis. Ook hier dezelfde voorzieningen als in CartelĆØgue. Prima plek!
Saint-Girons Plage
Hier vandaan maken we een flinke fietstocht naar het strand van Saint-Girons. We rijden een route die grotendeels over vrijliggende fietspaden gaat tot aan de strandopgang. Daar is alles uitgestorven. We nemen even een kijkje aan het strand. Er zijn flinke golven en zo te zien heeft het onlangs ook hard gewaaid. Het zand ligt overal hoog opgewaaid.
Gelukkig hoefden we niet naar de WC š
Er lag hier ook een labcache waarvan we het derde punt niet konden oplossen. Helaas. We hebben de labcache dus niet kunnen voltooien. Volgende keer beter!
De oorspronkelijke tussenstop in Oloron slaan we over en we rijden via de tunnel bij de col de Somport naar de andere kant van de Pyreneeƫn en Spanje binnen. Het wordt daar ook weer droog zodat we het dorpje Canfranc kunnen gaan bekijken.
We stoppen vandaag voor een overnachting in het 15 km verderop gelegen Jaca. Hier is een grote en druk bezochte camperplaats (gratis).
Het oude vestingstadje heeft nog stadswallen en was ooit de eerste hoofdstad van Aragon. Er staat een oude kathedraal met frescoās (wordt op dit moment gerestaureerd) en ook de oude citadel is de moeite waard om te bezoeken.
Het stadje zelf kent een leuk centrum met kleine winkelstraatjes en oude winkeltjes.
Nog 15 nachtjes slapenā¦ dan vertrekken we weer voor een reis van twee en halve maand. Vanaf 1 november gaan we opnieuw naar Spanje met als voorlopig reisdoel Gibraltar. We (vooral Agnes š) hebben een interessante reis gepland via Frankrijk, onderlangs de PyreneeĆ«n en via de oostkust van Spanje.
Op het kaartje hierboven is te zien hoe onze route er globaal komt uit te zien. Het reistempo zal vooral door het weer bepaald worden. We houden niet echt van regen maar als het droog is, zijn we al snel tevreden. Op kou kun je je kleden.
Wil je weten op welke plekken we overnachten? Volg ons dan op Polarsteps. Daar vind je onze exacte overnachtingsplekken met coƶrdinaten. De link voor onze pagina op Polarsteps: https://www.polarsteps.com/JanJaarsma/5664421-viva-espana
Voorbereidingen
Tijdens onze vorige reis hebben we pech gehad met onze fietsendrager. Gelukkig zijn we goed geholpen door Buscamper Nederland en hebben we een vernieuwde fietsendrager achter op onze buscamper. We zijn hier blij mee want het plan is om in Spanje veel Via Verdes te fietsen. De vernieuwde fietsendrager is op een aantal punten verbeterd ten opzichte van ons vorige model.
Omdat we voor een grotere trip op pad gaan, hebben we ook weer een onderhoudsbeurt (camperdeel en auto) gepland. Het geeft ons een fijn gevoel dat we weer met een veilige bus op stap gaan.
Zelf doen we ook onze āonderhoudsbeurtenā. We bezoeken de tandarts voor de halfjaarlijkse controle en we hebben ook allebei de laatste Coronaprikken gehaald. We vieren onze gezamenlijke verjaardag zodat we veel bekenden nog even spreken voor we vertrekken.
Tijdens onze reis passen Annemarie en Arie op ons flatje. We zijn hier erg blij mee! Onze planten thuis overleven op deze manier onze roadtrip naar het zuiden.
Boodschappen
We reizen door landen waar je eigenlijk alles kunt kopen wat je nodig hebt voor de reis. Toch nemen we een soort van basisvoorraad mee zodat we altijd wel ergens kunnen overnachten waar geen winkels in de buurt zijn. In de laatste weken voor ons vertrek wordt deze voorraad op peil gebracht tijdens onze normale boodschappen.
Achter in onze buscamper staan altijd vier (stapelbare) kratten. Eentje met gereedschap e.d. en drie met voorraad. De voorraadkratten bevatten vooral blikgroenten, crackers (we eten koolhydraat-arm), drinken (š), pastaās, houdbare melk, enz.
Omdat we de komende tijd de kleinkinderen best zullen missen, komen die ook allemaal nog gezellig een paar dagen bij ons logeren in hun herfstvakantie.
Kortomā¦ we zijn er klaar voor en kijken uit naar een mooie reis.
Het fotoboek van onze laatste reis naar Spanje en Portugal is klaar. Zoals beloofd hieronder de link om het fotoboek online te bekijken.
Klik op foto
Tip: bekijk het fotoboek op volledig scherm van een PC of laptop.
We zijn inmiddels druk bezig met de voorbereidingen voor onze volgende reis. Deze reis gaat naar Turkije. We gaan drie maanden op reis: april, mei en juni.
Natuurlijk onder voorbehoud van āCorona-achtigeā omstandigheden die het niet toestaan dat we deze reis gaan ondernemen.
Vandaag stond Valencia op het programma. Eindelijk. Al heel lang stond een bezoek aan deze stad op ons lijstje. De bijzondere en moderne architectuur heeft een enorme aantrekkingskracht op mijn fotocamera. Ook het weer was mooi vandaag. Slechts enkele wolkjes aan een strakblauwe hemel. Wat hadden we een geluk!
Over het fietspad langs de kust
Vanaf de camping reden we het fietspad naar Valencia. Het fietspad rijdt na 6 kilometer zo de drooggelegde rivierbedding in van de Turia (Jardin del Turia). Het is een schitterend park van ruim negen kilometer lengte met fietspaden wat het erg makkelijk maakt om Valencia per fiets te bezoeken.
Ciudad de las Artes y las Ciencias
Als je het park binnenrijdt, ligt daar gelijk de Ciudad de las Arts y las Ciencias met zān moderne architectuur. Ciudad de las Artes y las Ciencias is ontworpen door Santiago Calatrava, een wereldberoemde Spaanse architect. De bouw startte in 1989 en heeft twee decennia geduurd. Het gebouwencomplex is gelegen in het JardĆn del Turia midden in het hart van Valencia, en beslaat hiervan ongeveer 2 kmĀ².
We vinden het er schitterend en lopen er bijna twee uur rond om alles te bekijken. Ik kan het niet laten om hieronder vrij veel fotoās te zetten (sorryā¦ gewoon enthousiast).
Klik op foto ās voor diavoorstelling
Nadat ik me heb voorgenomen om nog eens terug te komen voor avond/nachtfotografie, fietsen we verder het park door om verderop de oude binnenstad in te trekken. Het park leent zich uitstekend om eventjes op een bankje uit te rusten.
Mercado Central
Wij bezoeken de oude overdekte markt van Valencia, de Mercado Central, gehuisvest is in een prachtig marktgebouw. Het is in 1914 opgetrokken in Art Nouveau stijl. Er is van alles te koop maar vooral verse vis (in de ochtend komen), verse groenten en vlees.
Als we naar de Mercado fietsen, stuiten we per toeval ook op een klein alternatief wijkje met kleine groentetuinen midden in de oude binnenstad. De muren om de groentetuinen zijn voorzien van allerlei soorten graffiti.
In verschillende steden troffen we een stierenvechtersarena aan. In Valencia maar besloten om er toch maar eens binnen te kijken. Voor ā¬ 2,00 p.p. mochten we naar binnen. Het bijbehorende museum deed ons niet zoveel. De arena vonden we wel heel groot. Er kunnen maar liefst 12.000 mensen in!
Plaza de Toros de Valencia
Na een broodje op een bankje voor het stadhuis fietsen we via de Jardin de Turia en de haven terug naar de camping. Op het strand drinken we nog even een wijntje en een sangria voordat de zon ondergaat.
18 november 2021 š§š¤āļø 9 – 20Ā° C.
Albufera
Het plan is om vandaag een bezoek brengen aan het natuurpark Albufera dat vlak onder Valencia ligt. Het lijkt ons een mooi natuurgebied om rond te fietsen. In de Albufera wordt veel op paling gevist en het is mogelijk om rondvaarten te maken in oude vissersbootjes van vroeger.
Albufera – palingfuiken
Als we vertrekken is het nog droog maar als we aan de andere kant zijn van het natuurpark, begint het te regenen. De voorspellingen geven een flinke regenperiode aan. We gaan terug naar de camper.
Albufera – Veel broedende vogels
Terwijl we terugfietsen, nemen we het besluit om vandaag al in te pakken en een stuk richting huis te rijden. Om nu een hele middag in de regen te zitten wachten tot de volgende dag, heeft ook geen zin.
Al gauw rijden we op de snelweg richting huis. Maarā¦ als dan onderweg opeens de zon weer heerlijk gaat schijnen, blijkt dat afscheid nemen van dat heerlijk warme zonnetje niet meevalt. Honderddertig kilometer boven Valencia verlaten we de snelweg weer om nog even lekker de vakantie in Spanje af te sluiten in onze ligstoelen voor de camper op camping Alegria in BenicarlĆ³.
Havengebied BenicarlĆ³
We maken nog een avondwandeling naar het havengebied van BenicarlĆ³ en we eten een pizza in het restaurantje van de camping. We eindigen de dag met een spelletje Qwixx en een goed boek.
Zonsondergang camping BenicarlĆ³
19 november 2021 āļø 15Ā° C.
Vanochtend om 9:00 uur rijden we weg van Camping Alegria op weg richting Nederland. We gaan wel kijken hoe ver we komen voordat we een stop maken om te overnachten.
Het was heerlijk rustig op de weg tot aan Barcelona. Heerlijk luisteren naar twee podcasts (samenvattingen zomergasten VPRO over Erwin Olaf en Sonja Barend) en ondertussen glijden de kilometers eigenlijk ongemerkt aan je voorbij. Bij Barcelona wordt het wel wat drukker op de weg. We maken daar in de buurt ook even een koffiestop. De Spaanse parkeerplaatsen zijn niet geweldig maar de zelfgemaakte koffie smaakte prima.
Koffiestop
Als het tijd is voor de lunch, zijn we al in Frankrijk aanbeland. Op een mooie grote āAireā parkeren we ons busje tussen de grote vrachtwagens en maken onze eigen lunch klaar.
Lunchtime
We schrikken in Frankrijk ook weer van de brandstofprijzen. De diesel is hier maar liefst ā¬ 0,30 per liter duurder dan in Spanje en Portugal. Maar goedā¦ we krijgen er hier wel betere wegen voor terug. De Franse wegen zijn echt beter dan in Spanje en Portugal al vielen de wegen ons daar ook niet tegen.
Viaduct de Millau
We nemen vanaf Beziers de A75 omhoog richting Clermont-Ferrand. We hebben deze route al eerder gereden. Het is een erg mooie weg door een fantastisch landschap en passeren onderweg het Viaduct de Millau. Bij Le Buisson vinden we het genoeg en verlaten de snelweg om onze camper bij het Lac du Moulinet te parkeren voordat het donker wordt. Het is een gratis parkeerplaats zonder voorzieningen vlakbij een klein meer.
Lac du Moulinet
Wij zijn de enige camper die hier vannacht staat. Als het licht is, hebben we hier een prachtig uitzicht maar als het donker is, zijn het vooral de sterren die voor de verlichting zorgen.
Vandaag de wekker gezet omdat we op tijd aan de weg moeten staan. We gaan namelijk vanaf de camping met de bus naar CĆ³rdoba. In het buitenland met het OV gaan, vinden we altijd een belevenis. Het gaat ook nu weer perfect. We staan voor de camping aan de straat en als de bus er aan komt, steken we onze hand op š en vervolgens stopt de bus netjes voor onze neus.
Met de bus naar CĆ³rdoba
We betalen (ā¬ 4,20 p.p.) bij de chauffeur en worden bij het station in CĆ³rdoba afgeleverd. Op de terugweg worden we door de buschauffeur keurig voor de camping afgezet en dat terwijl er echt geen bushalte is.
Vanaf het busstation wandelen we via de Jardines de la Agricultura naar de oude binnenstad waar het leuk wandelen is. Bij veel oude huizen kun je naar binnen kijken vanachter gietijzeren hekken om de mooie binnentuin te bewonderen.
Mezquita moskee vanaf de Romeinse brug
We hebben om 13:00 uur kaartjes geboekt voor het absolute hoogtepunt van de stad: de Mezquita moskee/kathedraal.
Mezquita moskee / kathedraal
Het gebouw is indrukwekkend te noemen. Het dankt zān bekendheid vooral aan de grote ruimte met al zān bogen. Schitterende vormen maar wat een ratjetoe aan bouwstijlen. Elke keer zijn er nieuwe delen bijgebouwd en zijn er weer andere bouwstijlen gebruikt waardoor wij het qua architectuur enigszins een rommeltje vinden. Het feit dat het gebouw eerst als moskee en later als kerk is gebruikt, werkt bij ons bevreemdend.
De tentoonstelling in de kathedraal over relikwieƫn en kleding die tijdens processies worden gedragen is erg mooi. We bewonderen vooral het schitterende handwerk (borduurwerk).
We verbazen ons over de enorme vlaktes met alleen maar olijfbomen. Als Agnes er informatie over opzoekt, blijkt dat Spanje de grootste producent is van de olijfolie in de wereld (57%). Wat we ook niet wisten is het feit dat de olijfboom zichzelf bevrucht (de olijf is zowel mannelijk als vrouwelijk) via de wind. We wisten al wel dat olijfbomen erg oud kunnen worden. Er zijn bomen van wel vierduizend jaar oud. Er wordt onderzoek gedaan omdat men er achter wil hoe het kan dat zoān boom zo oud kan worden. Je kunt in Spanje dus ook enorm veel verschillende soorten olijfolie krijgen om allerlei maaltijden te bereiden.
Olijf
We rijden de ene keer door landbouwgebieden en de andere keer steken we een bergrug over. Om 15:45 uur arriveren we in Valencia.
Strand bij Camping Coll Vert
De camping ligt op de rand van het natuurpark Albufera. Hiervandaan is het 6 km fietsen naar Valencia. Ook het strand is dichtbij. Als we de camper hebben geĆÆnstalleerd, drinken we nog even een borrel in het zonnetje en maken een kleine strandwandeling waarbij we ook nog twee caches kunnen loggen.
Geocache gevonden!
De avond brengen we in de camper door. Morgen een nieuwe dag!
Op tijd vertrokken uit El Rocio. We willen een aantal hoogtepunten in Sevilla bekijken. Het is goed dat we vroeg vertrekken. Voor het eerst deze vakantie staan we in de file. De file kost ons drie kwartier. We zetten onze camper op een onooglijke camperplek (Area Autocaravanes Sevilla), midden in het havengebied van Sevilla. De toegangsweg zit vol grote kuilen waar je echt om heen moet manoeuvreren. Het is echter wel een veilige plek en dichtbij het oude centrum (5 min. fietsen). Je hebt er vrijwel alle faciliteiten voor ā¬ 12,00.
Vanaf het Plaza de EspaƱa is het 10 minuten fietsen naar de Metropol Parasol. Tenminste als je de weg weet te vinden. De fietsinfo van Google Maps deugt niet helemaal en we verdwalen in de kleine straatjes van de oude binnenstad. Wel leuk maar we doen er daardoor bijna drie kwartier over š.
De vorige keer dat we in Sevilla waren, hadden we vantevoren geen kaartjes besteld om het bekende paleis Real AlcĆ”zar te bekijken. Nu hadden we dat via internet de dag ervoor wel gedaan. Dat scheelt enorm in de lange wachtrij. Wel even goed kijken als je bestelt. De prijzen variĆ«ren enorm (wij hadden twee kaartjes voor ā¬ 21,50 – Jan krijgt als EU-burger een kaartje voor de helft van de prijs omdat hij de 65 is gepasseerd). Het paleis is fantastisch en ook de tuin mag er zijn. De fotoās hieronder spreken voor zich (even klikken op de fotoās dan krijg je een diavoorstelling).
Vlakbij het Real AlcƔzar staat de Giraldatoren, een van oorsprong Moorse minaret. Er zijn geen trappen in deze 97 meter hoge toren. Om boven te komen volg je hellende gangen, 34 in totaal. Die gangen zijn zo breed dat een paard met wagen naar boven zou kunnen rijden. Je moet naar boven lopen, maar je wordt beloond met een prachtig uitzicht over het oude centrum van Sevilla.
Het is bijna 18:00 uur als we weer bij de camper zijn. De gordijnen van onze camper gaan al gauw dicht want het uitzicht is niet echt geweldig. Maar het is al gauw donker en we slapen er niet minder om.
13 november 2021 āļø 22Ā° C.
Als we wakker zijn en hebben ontbeten, gaan we gelijk op weg richting onze volgende overnachtingsplek: Camping La CampiƱa vlakbij Santaella. Het is een camping die beheerd wordt door Nederlanders. Dat is toch wel weer makkelijk en handig als je wat info wilt over de omgeving.
Camping La CampiƱa
Als we aankomen is het rustig. Heerlijk om even bij te komen na het drukke Sevilla. We gaan de camping gebruiken als uitvalsbasis voor Cordoba. De bus naar Cordoba stopt voor de deur en brengt ons voor ā¬ 4,20 p.p. naar de oude binnenstad. Op werkdagen rijdt de bus zes keer per dag heen en vijf keer per dag terug. Op zondag maar twee keer. De bus doet er ongeveer een uur over. We besluiten dus om maandag te gaan en nemen morgen een rustdagje.
Agnes is dapperā¦
De camping heeft een mooi zwembad met ligbedden. Ik probeer de ligbedden uit en Agnes het (ijskoude) zwembad. De rest van de dag wordt er vooral gelezen en gerelaxt.
14 november 2021 āļø 22Ā° C.
Na een heerlijke nacht volgt opnieuw een heel rustig dagje. We zijn lui en lezen allebei een boek uit.
Olijven, olijven en nog eens olijven
ās Middags maken we een wandeling door de oneindige olijvenboomgaarden. We drinken wat op een terrasje in een naburig dorpje en gaan weer naar de camping. Het valt ons op dat er allemaal verschillende olijven aan de bomen hangen, verschillend qua kleur en grootte.
Behalve de olijven zien we hier ook veel andere bekende planten in het wild groeien. Palmen, cactussen, aardbeibomen, pampagras, sinaasappelen, enz. De sinaasappelen die overal in de straten van de steden groeien, zijn echter te zuur voor gewone consumptie al worden ze wel naar Engeland vervoerd om er marmelade van te maken. Verder valt ons op dat er erg veel pampagras in het wild groeit terwijl dat bij ons in Nederland toch echt een siergras is.
Vandaag fietsen we de andere kant op langs de Ecovia Litoral. We gaan eerst even een kijkje nemen bij de steiger van de ferry naar Ilha de Tavira. Hier kun je de lagune oversteken naar het strand van Tavira.
We besluiten door te fietsen en verderop over te steken. Het kost even moeite om de Ecovia te volgen en om Tavira uit te komen maar uiteindelijk vinden we een mooi blauw geschilderd fietspad naar Sante Luzia. In dit vissersdorpje drinken we een heerlijk kopje koffie.
De blauwe Ecovia verandert hier in een rood fietspad dat ons naar Pedras de El-Rei brengt. We doen hier een gave geocache die verstopt is in een olijfboom van 2000 jaar oud.
Bijzonder hier is het āAnker-kerkhof ā. Er liggen hier heel veel ankers in de duinen bij elkaar die ooit gebruikt zijn om de netten voor de tonijnvangst aan vast te maken. Levert leuke fotoās op! Agnes zwemt nog even (ik ben niet zo dapper) en we lezen een uurtje in ons boek waarna we terug gaan naar de camper. De dag is weer omgevlogen.
10 november 2021 š¤ 19Ā° C.
Om 11:00 komen we aan bij Camper Park Playas de Luz dat vlakbij Isla Christina ligt. Het is een camperplaats met alle voorzieningen waar andermaal veel overwinteraars staan. De afstand die we afleggen van Tavira is maar 49 km. We zijn hiervoor wel de grens overgestoken en bevinden ons nu in Spanje. Niet alleen een andere taal maar toch ook weer een heel ander landschap en opeens een uur later omdat we in Portugal de 0-meridiaan zijn gepasseerd.
Mooi uitzicht over de wetlands
Vanaf onze camperplaats hebben we een mooi uitzicht over de wetlands. Er fourageren vlak voor onze neus flamingoās en ooievaars.
Flamingoās on the move
Voor onze camperplaats loopt ook de Ecovia Litoral. Dit fietspad loopt hier over een oude spoorlijn naar Ayamonte. De trein werd vooral gebruikt om de vis landinwaarts te vervoeren. Nu is het dus in gebruik als fietspad. Hier en daar zie je nog restanten van de oude spoorbaan.
Watervoorziening voor de stoomtrein
We maken een fietstocht via Ayamonte naar Isla Canela. We hoopten hier met de ferry over te kunnen steken naar Isla Christina om zo met een mooi rondje weer op de camperplaats uit te komen. Helaasā¦ de ferry vaart alleen in het hoogseizoen. We moesten terug. De weg naar Isla Canela was zeer bijzonder te noemen. Een kilometerslange keurig geasfalteerde weg met aan weerszijden allemaal parkeerplaatsen (inclusief invalidenparkeerplaatsen) en hele mooie fiets- en wandelpaden. Deze weg grenst nergens aan en loopt dwars door de slikken naar Isla Canela dat nu (buiten het seizoen) een spookstad is. Duizenden appartementen en hotels met grote zwembaden (keurig schoon gehouden) en tuinen waar je geen mens ziet. Luguber! We vermoeden dat hier Europees geld is besteed maar dat controle achterwege is gebleven.
Mooie natuur
Eenmaal thuis werden we ās avonds beloond met een mooie zonsondergang.
Zonsondergang Playas de Luz
11 november 2021 š¤ 21Ā° C.
We hebben vandaag niet de kortste rit naar El Rocio gemaakt. We hebben gekozen voor een weg om Huelva heen zodat we op de kustweg naar MatalascaƱas kwamen. Via deze weg rijd je langs het Coto de DoƱana. Het is het grootste natuurpark van Spanje waar oa de lynx voor komt maar ook wilde paarden en flamingoās. We blijven ons verbazen hoe vaak het landschap verandert langs de kust.
Gereserveerd voor paarden
Aan de rand van dit natuurpark ligt het plaatsje El Rocio dat een Wild West aanblik heeft. Dit wordt vooral veroorzaakt doordat alle wegen in het plaatsje onverhard zijn. Dit is gedaan voor de vele paarden die hier altijd waren. Daarnaast hebben de gebouwen een brede en overdekte veranda waar nog vaak het bordje āreservados caballosā hangt.
Het stadje ligt eigenlijk aan een groot meer dat deel uitmaakt van het natuurpark. Het meer is nu (toen wij er waren) grotendeels droog gevallen. Langs het meer is een soort van boulevard aangelegd die wel mooi bestraat is.
Na een warme dag overnachten we nu op camping Al Aldea. Het is heerlijk om weer eens op een gewone camping te staan ipv een camperplaats.
Gisteravond om 21:00 uur naar bed. We waren erg moe. Vanochtend om 08:00 uur pas wakker. Prima nachtje! Vervolgens heel rustig aan gedaan. Eenvoudig ontbijtje, lekker douchen, de was gedaan en ook gelijk in de droger. Om 11:30 uur klaar om naar het dorp te gaan.
Het dorpje Zumaia is vooral de moeite waard vanwege zān ligging aan de mooie kust. Schitterende kliffen waar je allerlei aardlagen kunt zien die bij de vorming van de continenten omhoog zijn geduwd. Met de elektrische fiets is het een aardige klim maar er loopt ook een goed begaanbaar voetpad.
Baskische held?Baskisch voetpadStrand en kliffen
Bovenop de kliffen hebben ook de eerste geocache van deze week gedaan. Het betrof een earthcache bij de kliffen.
Na de fiets-wandeling doen we ons eerste terrasje naast het oude kerkje van Zumaia en we vullen de koelkast voor de komende week. We hebben namelijk voor we vorige week terugvlogen de hele koelkast moeten legen.
Het laatste deel van de dag brengen we voor de camper door. Lezen, tukkie doen en ons alvast een beetje oriƫnteren waar we morgen naar toe gaan.
19 oktober 2021 āļø 29Ā° C.
Vandaag allebei vroeg wakker na een onrustige nacht: harde wind en hoge temperaturen (het bleef vannacht 19Ā° C). We lagen te schudden in ons bed. Daarom vroeg onderweg, 9:15 uur reden we weg uit Zumaia op weg naar Lekeitio.
Lekeitio
We hebben gelezen dat Lekeitio een mooie havenplaats is. Ons viel het een beetje tegen. Mooi havenstadje, veel typische Spaanse huizen met balkons. Een heerlijk kopje koffie gedronken en een paar geocaches gedaan.
Lekeitio
Het ritje door de Baskische heuvels naar Lekeitio was erg mooi. Harder rijden dan gemiddeld 60 km per uur is niet echt mogelijk al rijden sommige Spanjaarden alsof ze willen bewijzen dat ze beter kunnen rijden dan Max Verstappen.
ās Avonds maken we nog een mooie wandeling langs en over de kliffen. Een plekje om te onthouden!
Zumaia – Playa de Berellin
20 oktober 2021 š¤ā 20Ā° C.
Uitgeslapen en vervolgens eerst een ochtendwandeling gemaakt naar de baai. Het was eb en de baai was droog aan het vallen. Eerst naar beneden om wat mooie fotoās te maken.
Droogvallende baai
Na de wandeling hebben we rustig ontbeten en Agnes heeft een brood gebakken in de Omniaoven.
Agnes achter het stuur
Vervolgens besloten om een ruk te maken naar het westen. We rijden een groter stuk dan gepland omdat we onderweg wat regenbuien tegenkomen en de geplande overnachtingsplek (San Andrean del Valle) valt tegen. Het stinkt er naar de nabijgelegen varkensstallen. We halen op deze manier ook wat in van de vorige week.
Uitgestorven wegen
We schieten trouwens lekker op. De Spaanse wegen zijn hier bijna uitgestorven. Het is 17:00 uur als we aankomen in Xinzo de Limia. Op de camperplaats zijn we de enige camper.
Camperplaats Xinzo de Limia
Het stadje Xinzo blijkt zelf niet echt de moeite waard. We scoren in het centrum de enige geocache (in augustus voor het laatst gelogd door een Nederlander) en drinken een drankje op het enige terras dat we in de zon kunnen vinden.
Agnes maakt nog een lekker visgerecht in de Omniaoven en de rest van de avond lezen we en doen natuurlijk een spelletje.
Morgen gaan we naar Portugal! Dan gaan we eigenlijk echt beginnen. We zijn benieuwd.
De afgelopen week zijn we druk in de weer geweest om alles rondom de begrafenis te regelen voor onze tante. Afgelopen zaterdag is zij begraven. De begrafenis is goed verlopen en wij hebben dankzij de alarmcentrale van de ANWB (via ING reisverzekeringen) onze retourvlucht kunnen vervroegen. In plaats van donderdag de 21e werd het zondag de 17e. Vanmorgen om 10:40 uur landde onze KLM Cityhopper op Toulouse AirPort. Een taxi bracht ons naar de camper terug.
We hebben van de oorspronkelijke route een paar stops afgesnoept en vervolgen onze oorspronkelijke reis richting Portugal en Spanje. Jullie kunnen onze volgende blog woensdagavond verwachten.
Maandag 4 oktober a.s. vertrekken we voor twee maanden naar het zuiden. Globaal ziet onze reisplan er als volgt uit: via Belgiƫ en Frankrijk naar het zuiden, op de hoogte van Pau gaan we de Pyreneeƫn over en vandaar door Noord Spanje richting Portugal. Door Portugal zigzaggend naar de Algarve en vervolgens door Spanje weer richting Nederland.
Via Polarsteps (gratis downloaden in de AppStore of Playstore) kun je de exacte route zien de we gaan afleggen. We plaatsen op elke overnachtingsplek een foto met het exacte adres. Als je het leuk vindt, kun je ons volgen: https://www.polarsteps.com/JanJaarsma/4258810-twee-maanden-naar-het-zuiden
Voor een uitgebreider verslag met fotoās volg je deze pagina: https://camperoppad.com. Hier kun je je abonneren door je e-mailadres in te vullen. Je krijgt dan bij elk nieuw bericht een verslagje in je mailbox.
Ondertussen zijn we al een poosje bezig met allerlei voorbereidingen voor de reis. We vertrekken met twee volle gasflessen propaangas aan boord. We moeten er zuinig mee doen. In Spanje en Portugal kunnen we onze lege flessen niet omwisselen voor volle omdat er een ander systeem flessen wordt gebruikt. Om het gewicht laag te houden, gebruiken we lichtgewicht flessen.
Op het laatste moment hebben we besloten om toch nog een nieuwe e-bike te kopen om mee te nemen. Met de batterij van de oude fiets van Jan rijdt de fiets van Agnes voorlopig weer prima. Een nieuwe en dit keer stevige en dikke hoes moet de fiets beschermen tegen alle weertypen. Bij onze fietsdrager (busbiker) was een riempje afgebroken. Gelukkig is de service van Buscamper.nl goed. We kregen zonder problemen een nieuwe.
De laatste boodschappen zijn ingeslagen. We nemen niet veel voorraad mee. Onderweg is het vrij eenvoudig om boodschappen te doen.
We hebben veel mooie plekjes uitgezocht om overdag te gaan bekijken. We verwachten dat vooral het weer ons reistempo zal gaan bepalen. We hopen op wat droger weer en warmere temperaturen dan hier. ās Avonds is er tijd voor lezen en een spelletje. Onze ereaders zijn gevuld met voldoende nieuwe boeken om het twee maanden uit te houden. Ook onze spelletjeskast is aangevuld met nieuwe spellen.
Onze woning in Delft is tijdens onze reis ook bewoond. Onze Noorse vriendin Benthe logeert tijdens deze maanden in ons huis en zorgt tegelijkertijd voor de planten en leegt de brievenbus.
