Na regen komt zonneschijn

Uitgelicht

Kumrovec – Varaždin

5 mei 2025

De weerapps geven voor de komende dagen slecht weer op. We gaan kijken of we in ons reisschema wat “binnenshuis” kunnen doen. We rijden naar het plaatsje Kumrovec. Hier staat het geboortehuis van Tito.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Rond het geboortehuis heeft men het oude boerendorpje in stand gehouden en er een klein openluchtmuseum van gemaakt. Toen we bij de ingang kwamen, bleek het museum op maandag gesloten. Gelukkig was de ingang wel open en konden we ongestoord in het dorpje rondlopen en alles bekijken. En… we boffen, het is even droog tijdens ons bezoek.

Het geboortehuis van Tito is nog steeds populair. Zijn standbeeld bij de voordeur is bedolven onder de bloemstukken.

Ons volgende bezoekje (het museum over Neanderthalers in Krapina) gaat niet door omdat het ook gesloten is op maandag. We rijden door (de regen) naar Varaždin, een oude hoofdstad van Kroatië (1756 – 1766). Voordat we de stad gaan bekijken, zoeken we eerst een overnachtingsplek waar we met camper kunnen staan. Het is best lastig om in dit deel van Kroatië een geschikte camperplaats te vinden. We vinden een plekje aan de oever van de Drava.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Het oude centrum van Varaždin is erg gezellig. Het heeft één van de oudste stadhuizen van Europa. Het stadje maakt een gezellige indruk met een leuk centrum. Het is vooral het kasteel dat aan de rand van het centrum ligt dat opvalt. Het kasteel zelf wordt gerenoveerd en we lopen een rondje over de aarden wal die er om heen ligt. Opnieuw treffen we het… het stopt even met regenen. Ook hier een museum (het Engelen Museum) dat op maandag dicht is. Als het weer begint te regenen, gaan we naar onze overnachtingsplek aan de Drava waar we nog gezellig in de camper de avond doorbrengen aan het snelstromende water van de rivier.

Čakovec – Hlebine

6 mei 2025

Als we opstaan, miezert het alweer. Na ons ontbijt rijden nog even langs de begraafplaats van Varaždin. We hebben gelezen dat een bijzondere begraafplaats zou moeten zijn. We vinden het een beetje tegenvallen. In het oude deel staan vooral hele grote coniferen die om de graven heen gesnoeid zijn.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Onze volgende stop is het stadje Čakovec. We rijden ruim een kwartier om een geschikte parkeerplaats te vinden in de buurt van het centrum. De vier parkeerplaatsen die we via Park4Night bezoeken, staan overvol. Waarschijnlijk omdat het bezoekuur is in het nabijgelegen ziekenhuis. Het lukt ons uiteindelijk toch om vlakbij het fort van Čakovec een mooie parkeerplaats te vinden. We drinken in het fort een kopje koffie met (ook traditioneel) gebak en verkennen het stadje. Het gebak valt enigszins tegen en het stadje ook. Het vakbondsgebouw daarentegen is de moeite van het bekijken waard.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Onze laatste stop van deze dag is een grote verrassing. In het dorpje Hlebine is een gallery met allemaal naïeve schilderkunst. Het blijkt dat Hlebine de bakermat is van de naïeve schilderkunst in Kroatië. Als we de mooie tentoonstelling bekijken, komen we er achter dat alle voorstellingen op glas zijn geschilderd!

(Op de website even klikken op de foto’s)

Op (de achterkant van) glas schilderen, vereist een speciale techniek. Alles wordt in spiegelbeeld geschilderd en ook de handtekening van de schilders wordt dus in spiegelbeeld op het glas gezet. Wij vinden de tentoonstelling prachtig. Ons feestje wordt helemaal compleet als de galleryhoudster ons verteld dat we vannacht gratis op de parkeerplaats naast het museum mogen staan. In het dorp wonen nog steeds een aantal bekende schilders van naïeve kunst. Als wij die willen bezoeken, treffen we ze niet thuis.

Ook het houtsnijwerk van Hlebine is bekend. Overal in het dorp staan houten beelden. De kruisgang achter de kerk is helemaal uit hout gesneden.

Koprivnica – Kozarevac

7 mei 2025

Van de galleryhoudster krijgen we de tip dat er in het nabijgelegen stadje Koprivnica ook een gallery is waar op dit moment een tentoonstelling is met naïeve schilderkunst. Voor ons een goede aanleiding om dit stadje ook nog te bekijken.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Nadat we in de galleria op het centrale plein opnieuw een mooie tentoonstelling hebben bezocht, doen we in het stadje nog weer een labcache langs een aantal oude gebouwen. Men is in dit stadje overal bezig om oude gebouwen te renoveren. Dat gaat soms wel heel ver…

(Op de website even klikken op de foto’s)

Na Koprivnica reizen we door naar Kozarevac. Agnes heeft hier een overnachtingsplek gevonden bij een wijnboer. We mogen hier gratis staan en tot onze verrassing krijgen we ook nog een welkomspakket met eigen verbouwde groenten en twee flessen wijn. Samen met Dorrit en Jos, een Nederlands stel dat hier ook overnacht, maken we met z’n vieren twee flessen (heerlijke wijn) soldaat.

(Op de website even kilkken op de foto’s)

Kopačevo

8 en 9 mei 2025

Van Kozarevac naar Kopačevo is één lange bijna rechte weg. Terwijl de regen gestaag blijft vallen, rijden wij naar een camping bij Kopačevo. De camping heeft warme douches en een wasmachine in de aanbieding. Als we omstreeks 13:00 uur aankomen, regent het nog steeds. We brengen de middag door in de camper en spelen een “groot” spel.

We hebben deze reis alle varianten van het kaartspel van Catan bij ons. We nemen vanmiddag voor de eerste keer de doos op tafel en spelen het basisspel om er weer even in te komen. Helaas… Agnes wint en de komende dagen wordt het droog en mooi weer dus een revanche zit er voorlopig niet in.

De volgende morgen is het droog! We doen ons eerste wasje en hangen die aan de waslijn. Vervolgens fietsen we naar het vlakbij gelegen natuurgebied Kopački Rit. Het natuurgebied vertoont grote overeenkomsten met onze Biesbosch.

(Op de website even kilkken op de foto’s)

Van het natuurpark vertrekken ook een aantal fietsroutes. We kiezen vandaag eerst voor de “Paprikaroute”. Overal in de buurt van Kopačevo worden paprika’s geteeld die vooral voor veel van de visgerechten worden gebruikt. Veel bewoners van Kopačevo werkten vroeger in de visserij. De fietstocht laat echter niet veel van de paprikateelt zien. Het is er waarschijnlijk nog te vroeg voor. We komen wel langs mooi natuurgebied. Eigenlijk is dit hele gebied een soort delta van de Donau die hier niet ver vandaan stroomt en waar de Drava op uit komt. Na de fietstocht zetten we de fietsen neer bij de hoofdingang van het natuurpark en lopen we over lange vlonderpaden naar de aanlegsteiger van de fluisterboten. Hier vandaan maken we een rondvaart van een uur door het watergebied. Er huizen hier 800 paren aalscholvers en 90 paren visarenden. De visarenden hebben we niet gezien maar wel veel reigers.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Bij terugkomst is de eerste was droog en hebben we ook nog tijd voor een tweede wasje. In de late avondzon droogt alles lekker snel.

Osijek

10 april 2025

Onze laatste dag in Kopačevo gebruiken we om een fietstocht te maken naar Osijek. Dit is één van de grotere steden van Kroatië. Om 9:00 uur zitten we al op de fiets. Hoewel het over gravelpaden gaat, is het een mooie tocht die ook weer door de rivierdelta gaat. Het fietspad komt uit bij de spoorbrug over de Drava. Iets verderop gebruiken wij de fietsbrug om in de oude binnenstad te komen.

(Op de werbsite even klikken op de foto’s)

Osijek is een stad van tegenstellingen. Het oude fort bij de Drava is er een levend bewijs van. Als je de ene poort neemt om het fort binnen te komen (met het bord Verboden in te rijden) kom je in het deel van het fort dat nog niet is opgeknapt. Kogelgaten in de muur met veel graffitti. Hier kun je gelijk al zien dat er in Osijek fel gevochten is in de Onafhankelijkheidsoorlog in 1992. Via de andere poort kom je op het al weer opgeknapte plein aan de andere kant van het fort.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Aan de hand van de stadswandeling uit het boek van Ingrid Vertessen en een labcache fietsen we door de hele stad heen. Op veel plekken is de oorlogsschade wel weer hersteld maar de kogelgaten zijn in veel gbouwen ook nog zichtbaar. Het centrum rond de Osijek Co-cathedral met z’n kleine trammetjes is erg gezellig. We drinken er een kopje koffie.

(Op de website even kilkken op de foto’s)

Het monument “Red fićo” is één van de bekendste monumenten uit Osijek. Het toont een T-55 tank die door een Fiat 600 (Fico) wordt overreden.

Dit beeld is gebaseerd op een echt gebeurd verhaal (zie het filmpje). Op het moment dat de tanks van het Joegoslavische volksleger de straten binnenrijden van Osijek (nadat Kroatië zich in 1991 onafhankelijk heeft verklaard), zet Branko Breškić zijn Fiatje voor de aanrollende tanks neer, stapt uit en loopt weg.

Men vermoedt dat hij is geïnspireerd door de man die op het Tienamen plein in Beijing in z’n eentje een rij tanks tegenhield. Branko Breškić is door zijn actie zo beroemd geworden dat men er later een monument aan heeft gewijd. Na een broodje aan de oever van de Drava, fietsen we weer terug naar de camping waar we nog lekker van het zonnetje genieten. Al met al weer een prima dag!

Hallo Kroatië

Uitgelicht

Rastoke

1 mei 2025

Over de kleine wegen van Ljubljana (Slovenië) naar Rastoke in Kroatië duurt ongeveer twee uur en vijfenvijftig minuten. Je rijdt over rustige kronkelweggetjes en we passeren zonder oponthoud de grens. Waarom beginnen in Rastoke? Ons avontuur in Kroatië begint daar omdat we in grote lijnen de route volgen die Ingrid Vertessen beschrijft in haar laatste reisboek: “Met de camper door Noord-Kroatië”.

Wij slaan de Plitvice meren over en starten in Rastoke. In het oude dorpje dat deel uit maakt van de stad Slunj vind je een minivariant van het grote Plitvice.

(Op de website even klikken op de foto’s)

We zijn er op 1 mei en dan hebben veel mensen een vrije dag. Dat betekent dat het ook hier afgeladen vol is. De oude watermolentjes die draaiden op het water van de Slunjčica zijn vervangen door horecagelegenheden die langs de vele watervalletjes staan voordat het water in de Korana rivier terecht komt.

We drinken er een biertje en wandelen door de fantasy-tuin in het dorpje. We vonden het een mooi alternatief voor de Plitvice meren die we al eerder bezochten.

Petrova Gora – Karlovac – Samobor

2 mei 2025

Petrova Gora

Als eerste brengen we vandaag een bezoek aan een bijzondere plaats: Het Petrova Gora Monument. Het monument op de top van de Veliki Petrovac is gebouwd ter nagedachtenis aan de burgerslachtoffers en aan de partizanen die tijdens WO II vochten tegen het fascisme.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Het ontwerp is bedacht door Vojin Bakic. De buitenkant van de constructie was af in 1981. Het gebouw is van gewapend beton en bekleed met roestvrijstalen platen, is 37 meter hoog en telt 12 verdiepingen. Vanaf het dakterras kijk je uit op Slovenië, Bosnië en Herzegowina en Zagreb. De grootste plannen voor dit enorme monument zijn nooit werkelijkheid geworden. In de jaren negentig raakte het monument, o.a. door de onafhankelijkheidsoorlog in verval. Vandalen en plaatselijke bewoners sloopten de roestvrijstalen platen er af waardoor het gebouw zijn huidige uiterlijk heeft gekregen. We vonden het gebouw imposant genoeg om er een ritje naar toe te maken en er wat foto’s en een filmpje te maken. Veel kijkplezier.

Karlovac

Onze volgende stop is het stadje Karlovac. Dit stadje is een oud vestingstadje waarvan de bastions zijn verdwenen maar nog wel zichtbaar zijn in de parken die nu op de oude bastions zijn ontstaan. We eten wat aan de oever van de Korana en bekijken de oude binnenstad. Er staat echter nog veel in de steigers en men is druk bezig om alles weer op te knappen na de gevechten tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Na een kort rondje stappen we weer op en gaan naar onze volgende overnachtingsplek. Dat gaat niet helemaal van een leien dakje dit keer. We gaan als eerste naar een plaats bij een wijnboer. Deze heeft echter niet veel tijd om goed uit te leggen wat onze overnachtingsplek is. We besluiten om door te rijden en kiezen uiteindelijk voor een kleine camping bij Samobor: Camp Vugec Plac. Het is een prima plek met veel luxe (o.a. een zwembad) voor een lage prijs. We boeken voor drie nachten.

Samobor

3 mei 2025

Het is warm vandaag. We stappen daarom al vroeg op de fiets. De campingeigenaar heeft fietsroutes liggen waarvan er eentje kiezen die ons wel aanspreekt. We fietsen route nr. 6 in de omgeving van Samobor. De route is goed aangegeven met blauwe bordjes en makkelijk te volgen.We komen onderweg door kleine dorpjes en wat wij heel leuk vonden… we fietsen voor het eerst door grote velden met kamille. We zien zelfs hoe de kamille wordt geoogst.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Een ander – en een beetje – spectaculair plaatje leverde de veerpont bij Skela Medsave op. Op een oude houten veerpont is het een komen en gaan van auto’s die hier de rivier de Sava oversteken.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Terug in Samobor drinken we koffie met een Kremšnita (traditioneel gebak van Samobor). Dit gebak lijkt ook veel op het traditionele gebak dat we aten bij Bled. We vermoeden dat er veel plekken zijn met traditioneel gebak… Ook leuk was dat we zittend op het terras de kerk aan de overkant zagen uitgaan. Een prachtig gezicht… heel veel kinderen en ouders op hun paasbest vanwege de eerste communie.

De middag hebben we op de camping doorgebracht, Agnes (hoe dapper) nam haar eerste duik en we hebben lekker in onze boeken zitten lezen.

Zagreb

4 mei 2025

Vandaag staat Zagreb op het programma. De bushalte is tegenover de ingang van ons campinkje. We zijn niet de enigen. Even later komt er nog een Nederlands stel aanlopen bij de bushalte. Het zijn Sybren en Jannie uit Genemuiden die hier ook met een camper staan. Bij het eindpunt van de bus stappen we uit en pakken daar gelijk tramlijn 11 naar het centrum waar we uitstappen bij de een groot plein grenzend aan de bloemenmarkt.

(Op de website even klikken op de foto’s)

We lopen hier vandaan eerst naar de grote kathedraal (Crkva Marijinog uznesenja). Deze kathedraal torent hoog uit boven de oude stad… alleen momenteel staan beide torens dik in de steigers. De torens van deze eeuwenoude (1217) kathedraal worden gerestaureerd nadat tijdens de aardbeving van 2020 één van de torenspitsen afbrak.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Via een kapel in de Stenen Poort lopen we naar het Sint Markusplein. Ook hier wordt flink verbouwd en / of gerestaureerd. De Gric-tunnel loopt 350 meter onder de stad door en is destijds gebouwd ivm de bombardementen tijdens WO II. De constructie was pas klaar toen de oorlog was afgelopen. Om de tunnel een andere functie te geven is er niet van gekomen. Toen wij er vanmiddag doorheen liepen was er een kleine tentoonstelling van amateurkunst.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Hierna bezoeken we het museum van de verbroken relaties. Er zijn voorwerpen te zien die op één of andere manier een rol hebben gespeeld bij het verbreken van een relatie. Op zich een grappig gegeven. Het museum zelf is niet zo heel bijzonder. Vanaf het centrale plein waar we uitstapten met de tram, lopen we door een lang park naar het station en niet ver van het stationsgebouw ligt de botanische tuin van de universiteit. De tuin is aangelegd als een arboretum met overal naambordjes van de plantensoorten.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Na zeven kilometer wandelen in de warme stad vinden wij het genoeg en pakken vanaf het station de tram terug naar de bushalte waar we om 15:30 uur ook Sybren en Jannie weer treffen. Als we weer bij de camper zijn, nemen we nog even een plons in het zwembadje en sluiten we de middag af met een borreltje met Sybren en Jannie.

Tot ziens Slovenië…

Uitgelicht

Rogaška Slatina – Malkovci

26 april 2025

Vandaag de laatste dag met wisselvallig weer. Dan is het droog en dan miezert het weer. We rijden 15 minuten verder naar een camperplaats bij de sportvelden van Rogaška Slatina. Dit is het bekendste kuuroord van Slovenië. Ondanks het miezertje halen we toch de fietsen er af en verkennen het kuuroord aan de hand van drie labcaches.

(Op de website even klikken op de foto’s)

We vinden het stadje niet zo heel bijzonder. Om het oudste hotel in het kuuroord vind je tegenwoordig een groot aantal hotels rondom een wandelgebied en dan heb je het leukste van het stadje wel gezien. Vraag je je af waarom er overal beelden staan van Pegasus? Dat komt omdat de legende verhaalt dat Pegasus hier het mineraalwater van Slatina ontdekte door met zijn hoef op de grond te slaan.

(Op de website even klikken op de foto’s)

We rijden door (prachtig weggetje wederom) naar een camperplek aan de rand van een stuwmeer bij Malkovci. Het is een prachtige plek met goed verzorgde douches en alle andere faciliteiten. We blijven hier twee nachten omdat we morgen op de fiets naar Ptuj gaan. Tijdens een avondwandeling over de dijk langs het meer, ontdekken we dat er overal Japanse Duizendknoop in de berm staat. Deze exoot is erg moeilijk uit te roeien en verdringt alle andere planten. De wortels van deze plant zijn zo sterk dat ze door asfalt en beton heen groeien (de rand van het stuwmeer is van beton!!).

Ptuj

27 april 2025

(Op de website even klikken op de foto’s)

Zes kilometer van onze camperplek ligt het stadje Ptuj. Het stadje dateert al uit de tweede eeuw, toen nog Poetoviona geheten). Het kasteel ligt hoog boven de Drava en als je eenmaal boven bent, kijk je uit over de wijnvelden. Ptuj is vooral bekend van de wijnkelders (de grootste wijnkelder van Slovenië is in Ptuj) en van het Kurentovanje – carnaval. De oude maskers van dit carnaval zijn tentoongesteld in het kasteel en behoren tot het UNESCO – erfgoed.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Behalve de mooie carnavalsmaskers is ook het kasteel erg de moeite waard om te bekijken. Veel van de originele huisraad is bewaard gebleven in dit kasteel omdat de laatste bewoners vlak voor WO II het kasteel hals over kop moesten verlaten.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Ook het uitzicht vanaf het kasteel is prachtig. Je kijkt uit over de rivier, het meer en de rode daken van het stadje Ptuj. We hebben erg genoten van dit bezoek. Als we terugkomen op de camperplaats worden we voor een drankje uitgenodigd door Marga en John die ook met hun camper rondtrekken door Slovenië en Kroatië. Was gezellig!

(Op de website even klikken op de foto’s)

Žalec

28 april 2025

Van Ptuj rijden we naar Žalec. De rit naar deze plaats is weer prachtige. Omdat we ook in Slovenië de snelwegen mijden (scheelt bijna € 50,00 tol per week), rijden we over kleine wegen (die prima zijn) door rivierdalen. Het rustige tempo waarin we nu reizen, bevalt ons prima. We zijn ook blij dat we hier rondrijden in een buscamper omdat het op deze kleine wegen best lastig manoevreren is met een grotere camper.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Žalec is het middelpunt van een groot hopgebied. We parkeren de camper op alweer een mooie “camperstop” en halen de fietsen er af. Een half uur later rijden we door de hoplanden waar druk gewerkt wordt om de hopplantages klaar te maken voor de nieuwe hopplanten. Aan hoge palen worden draden gespannen waar vanaf dan ook weer draden naar beneden worden gespannen (arbeidsintensief klusje) zodat de hop er tegenop kan groeien. Omdat de hop nog niet overal groeit maar de draden al wel gespannen zijn, ontstaat er een merkwaardig “nevelig” effekt als je door de draden heen het landschap bekijkt.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Als de fietstocht het dorp Žalec bereikt, komen we langs de bekende “bierfontein” die midden op het plein staat in het dorp. Je koopt een bierpul (met een chip op de bodem) en dan kun je vervolgens zes verschillende biertjes proeven die met de hop uit de omgeving zijn gebrouwen. We leren hier dat de hopplant familie is van de cannabisplant. Het groene biertje (cannabisbier maar zonder de geestverruimende middelen die je bij ons in een coffeshop koopt) smaakt ons prima! Nadat we allebei een aantal biertjes hebben geproefd, maken we de fietstocht niet echt af maar fietsen terug naar de camper… Na een bierslaapje in de zon, wandelen we ’s avonds nog even door het natuurgebied achter de camperplek in Vbrj.

Velika Planina

29 april 2025

Bijna een week geleden stonden we hier ook. Even verkennen hoe we hiervandaan met de kabelbaan omhoog kunnen naar Velika Planina. Velika Planina is een soort van groene hoogvlakte waar vroeger alleen maar herders leefden met hun koeien en schapen. Vorige week was het slecht weer maar nu was het prima weer om boven te wandelen.

De “cablecar” naar boven vonden we wel een beetje spannend. De cabine werd zo volgepropt dat de deur met moeite gesloten kon worden. Met wat gepiep onderweg ging het erg steil omhoog. Vijf minuten later stapten we opgelucht naar buiten. Om helemaal boven te komen (1667 m), moesten we ook nog een stuk verder met een stoeltjeslift (6 personen). Dat was een verademing. Het was alsof de stilte van de bergen over je heen viel.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Eenmaal boven kun je kiezen uit een groot aantal wandelingen. De wandelingen verschillen door lengte en zwaarte (=hoogtemeters). Het is hierboven schitterend! Overal waar je kijkt, zie je de bergen waarvan veel met besneeuwde toppen. De paden zijn goed begaanbaar en overal staan (opvallende) wegwijzers.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Wij kiezen voor een wandeling van bijna 10 kilometer. De woningen van de herders staan hier en daar bij elkaar in de groene vlaktes en vormen op die manier kleine dorpjes. De vlaktes zelf zijn trouwens begroeid met allerlei bloemen. Vooral de paars bloeiende krokussen en de bloeiende!! hei vallen op!

(Op de website even klikken op de foto’s)

Als we na drie uur weer bij de kabelbaan terug zijn, zijn we toch behoorlijk moe. Na opnieuw een volle rit met de de “cablecar” (hij piepte nu minder) naar beneden, rijden we naar onze laatste overnachtingsplek in Ljubljana.

Ljubljana

30 april 2025

Vandaag niet echt een spannende dag. We maken er een “huishouddagje” van. Op deze prima camping doen we de was, ruimen de camper weer eens goed op en halen onze “zomer” – kleren te voorschijn. De wat dikkere kleren verdwijnen in het opruimvak onder ons bed. We maken de camper van binnen weer eens goed schoon (gaat snel hoor in zo’n buscamper… is niet zo groot) en lezen een goed boek.

Slovenië

Omdat we morgen Slovenië verlaten en de grens oversteken naar Kroatië is het misschien wel leuk om even stil te staan bij hoe we dit land hebben ervaren. Wij vinden het een land met schitterende natuur, het is schoon en opgeruimd. De mensen zijn erg vriendelijk en spreken goed Duits en Engels (we spraken verschilende Slovenen die de voorkeur gaven aan Engels). De wegen zijn goed en dan niet alleen de snel – maar ook de kleinere wegen. Wij hebben in dit land veel kilometers gefietst. Er zijn overal fietspaden en ondervonden ook erg vaak dat de automobilisten zeer beleefd zijn voor fietsers. De maand april is een goede tijd om van het land te genieten. De natuur krijgt een extra boost door de overal bloeiende bomen. Wij hebben genoten! We komen hier vast nog eens terug.

Bled – Ljubljana – Domžale

Uitgelicht

Bled – Ljubljana

22 april 2025

Slovenië is een prachtig land! Één van de mooiste plekjes is het meer van Bled. Het meer ligt tussen de bergen met in het midden een eilandje met daarop een kerk. Het Mariaeiland heeft daarom de bijnaam “kerkeiland” gekregen. Toeristen kunnen het eilandje bezoeken met een Pletna (overdekte gondel) en mogen voor € 5,00 drie keer de klok luiden (zorgt voor eeuwige trouw).

(Op de website even klikken op de foto’s)

Wij nemen niet de Pletna maar fietsen ’s morgens vroeg (lekker rustig) een rondje om het meer. Onderweg nemen we een kijkje bij Vila Bled (woonhuis Tito) dat tegenwoordig een hotel huisvest. Je mag binnen een kijkje nemen. Wij nemen ook een kijkje vanaf het uitzichtpunt Belvedère. Vanaf hier vang je in het uitzicht zowel het Maria – eiland als het Blejski Grad. Dit kasteel torent op een hoge rots boven het meer uit.

Meer van Bled met Maria – eiland en Blejski Grad

Als we terugkomen gaan de fietsen weer achter op de camper en rijden we naar Ljubljana, de hoofdstad van Slovenië. We overnachten op dezelfde camping waar we vorig jaar ook twee nachtjes hebben gestaan. Naar onze maatstaven best wel een kostbare camping maar wel eentje met prima voorzieningen en op fietsafstand van het centrum van de hoofdstad. We maken ’s avonds nog een kleine wandeling langs de Sava rivier die vlak achter de de camping loopt.

Ljubljana

23 april 2025

Toen we vorig jaar Ljubljana bezochten hadden we niet zoveel tijd. Vandaag gaan we de stad met een uitgebreid bezoek vereren. We doen dat dit keer met een heel speciale labcache. Normaal gesproken bestaat een labcache uit vijf punten waar je iets moet opzoeken en een vraag moet beantwoorden. Wij doen vandaag de labcache die speciaal door de geocaching-club van Ljubljana is gemaakt en deze brengt ons langs tien bijzondere plekken.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Als we de hele labcache hebben opgelost (en dus tien unieke plekken hebben bezocht) gaan wij nog naar het kasteel van de hoofdstad. Je kunt het kasteel bezoeken met een funiculair. Als we boven komen, vinden we het kasteel tegenvallen. Het is één groot commercieel pretpark geworden. We genieten even van het uitzicht en gaan terug naar onze fietsen die we achter hadden gelaten bij een terrasje in de binnenstad.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Op de terugweg naar de camping gaan we ook nog langs de grote moskee van Ljubljana. De moskee is gebouwd met geld uit Saoedie Arabië en kent een opvallende architectuur. We hebben we een beetje pech als we bij de moskee aankomen. Rondom de moskee is het één grote bouwput. De moskee is ook gesloten voor bezoek. Als we het terrein van de moskee oplopen om wat foto’s te maken, worden we door de beveiliging weggestuurd.

Domžale

24 april 2025

Het wordt vandaag wat wisselend weer dus besluiten we opnieuw ook het Arboretum Volčji Potok in Domžale te bezoeken. Vorig jaar waren we hier in de zomer (dank voor de tip, Ria) en we willen het nu wel eens bekijken in het voorjaar.

Als we het park binnenkomen begint het net flink te regenen. We gaan daarom eerst naar de overdekte orchideeën- en cactussenkas. Als het weer droog is lopen we via de rozentuin en de rodendendrons naar de oude kasteelruïne die op een heuvel boven het park ligt. Vanaf de uitkijktoren heb je een prachtig uitzicht over het hele park en omgeving.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Hierna gaan we naar de “kasteeltuin” waar ik een klein filmpje maak van de tuin van boven. Als laatste lopen we naar de “kinderhoek”. Er is een mooie grote speeltuin en er staan grote dinosaurussen waar je tussendoor kunt klimmen. We genieten weer volop van ons bezoek aan dit schitterende arboretum met al z’n planten en bloemen.

We rijden ook nog even naar de kabelbaan bij Kamnik waarmee we later deze week omhoog willen om op de hoogvlakte Velika Planina te wandelen. De eerste dagen is het echter te slecht weer om te wandelen. Dus hierover later meer.

Olimje

25 april 2025

We hebben gisteravond besloten om ons reisschema om te gooien. De komende dagen wordt het erg slecht weer met veel regen. We maken er daarom vandaag een reisdag van en rijden helemaal naar de andere kant van Slovenië met de bedoeling om volgende week met beter weer terug te keren naar Velika Planina.

Niet ver van de grens met Kroatië ligt een mooi klooster in het dorpje Olimje. Omdat we de snelwegen en grote wegen mijden (scheelt een hoop tol), rijden we weer over veel kleine wegen door rivierdalen (langs bijvoorbeeld de Sava) naar de Oostgrens. Zelfs met regen is Slovenië adembenemend!

(Op de website even klikken op de foto’s)

De kloosterkerk van Olimje is dat in zekere zin ook… als je tenminste van veel pracht en praal houdt. De kloosterkerk heeft een barokke uitstraling. Het klooster is echter ook bekend vanwege de kruidentuin. In de oude apotheek bij het klooster worden nu nog steeds allerlei kruiden verkocht die tegen allerlei kwalen zouden helpen.

Niet ver van Olimje is onze overnachtingsplek bij een bierbrouwerij. We mogen hier gratis overnachten als we eten in het restaurant. Het eten smaakt ons prima en we doen er ook een kleine bierproeverij. We hebben het hier al vaker gezien… we proeven vier keer één dl (verschillend) bier waarvan één (groen) biertje van de cannabisplant.

Slovenië – Kobarid – Bled

Uitgelicht

Kobarid – Slap Kozjak

18 april 2025

Na een heerlijk nacht ontbijten we rustig, verzorgen de camper (lozen en water innemen) en vertrekken richting Slovenië. We hoeven vandaag niet zo’n grote afstand af te leggen naar onze volgende overnachtingsplek. Na ongeveer negentig prachtige kilometers komen we aan op Kamp Rut in Slovenië. De camping ligt in het dal van de Soča net buiten het dorpje Kobarid.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Bij aankomst blijkt dat de camping eigenlijk nog niet geopend is. We spreken de eigenaar en hij geeft ons toestemming om gewoon een plekje te zoeken en we kunnen al van alle faciliteiten (inclusief warme douches) gebruik maken. Het komt er op neer dat we de komende drie dagen de hele camping voor ons zelf hebben en voor Sloveense begrippen krijgen we het voor een koopje (€ 15,00 per nacht).

(Op de website even klikken op de foto’s)

We installeren ons op een plekje met een mooi uitzicht op het dal en halen de fietsen van de camper. We fietsen naar de parkeerplaats bij Slap Kozjak (Slap = waterval). Op de weg naar de waterval is ook een labache met wat vragen die we moeten beantwoorden. Dat lukt ons echter niet omdat we geen bereik meer hebben op onze mobiele telefoons. We lopen natuurlijk wel door op het pad naar de waterval. Het pad zelf is niet moeilijk begaanbaar maar het motregentje aan het begin van de wandeling wordt wel steeds erger. De laatste meters naar de waterval haken we af omdat door de hevige regenval van de laatste dagen we voor het laatste stukje door water moeten waden dat boven onze wandelschoenen uitkomt.

We fietsen door de ondertussen pittige regenbui naar de camping terug en zetten daar de luifel uit zodat we alles onder de luifel te “drogen” kunnen hangen. Het waait gelukkig amper zodat de luifel blijft staan. Onze kleren drogen echter niet zo snel. Vochtige bedoening in de camper maar desondanks slapen we heerlijk!

Kobarid – Svino

19 april 2025

Het regent de hele nacht aardig door maar ’s ochtends rond een uur of 11:00 uur wordt het dan toch droog. We zetten alle deuren van de camper open en laten alles even lekker doortochten. We ventileren op deze manier de camper zo goed mogelijk om wat vocht van al die natte spullen kwijt te raken. We hebben een waslijntje onder de luifel gespannen en hangen daar wat broeken en handdoeken te drogen.

(Op de website even klikken op de foto’s)

We fietsen naar het dorp om wat boodschapjes te doen. Er is in het hele dorp één grote winkel waar je levensmiddelen kunt kopen maar waar ze ook allerlei “ijzerwaren” e.d. verkopen. Het lukt ons zowaar om een thee-ei te kopen en een zeefje voor in de gootsteen. Deze “dringende” boodschappen stonden al een poosje op ons camperlijstje. We gingen eigenlijk voor een Sloveens SIM – kaartje maar daarvoor moesten we naar Tolmin.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Na een lunch op de camping maken we ’s middags een mooie wandeling. Vanaf de camping loopt een wandelroute die ons door een klein natuurgebiedje in het prachtige dal voert. Het is een rondwandeling die ons langs een waterval naar het nabijgelegen dorpje Svino brengt. Daar vandaan lopen we weer naar de camping waar we ons prima vermaken met een boek.

Kobarid – Tolmin Klamm

20 april 2025

We worden vanochtend wakker met een zonnetje. Voor het eerst zien we hoe mooi de camping in het dal ligt. We hebben vanaf onze plek een prachtig uitzicht. Op de bergen achter ons ligt zelfs nog wat sneeuw.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Vanaf Kobarid (over de Napoleo brug) langs de rivier de Soča fietsen we naar Tolmin waar we de bekende Tolmin Klamm (Klamm = kloof) willen wandelen. Vanaf Kobarid kiezen wij er voor om de linkeroever van de Soča te fietsen. Je komt dan door allerlei boerendorpjes en deze weg is veel rustiger dan de weg op de rechteroever. Omdat we op deze paasochtend al vroeg op pad zijn, is het helemaal rustig. We komen amper verkeer tegen en het rivierdal is prachtig om door heen te fietsen! Het water van de rivier de Soča is turquoise van kleur en enorm helder. Het zorgt er voor dat het frisgroene prachtig plaatjes oplevert.

De wandeling door de Tolmin Klamm is ook fantastisch. We mogen voor € 10,00 door de tourniquets (Ik krijg het senioren-tarief en Agnes mag er door voor het studententarief :)). De wandeling gaat over prima onderhouden paden en is een rondwandeling van twee kilometer lang. In de kloof komt de Zadlaška rivier uit in de Tolminka rivier. We lopen en klimmen in anderhalf uur (in een rustig tempo) door de schitterende kloof en genieten volop. Overal zijn mooie uitzichtpunten en bankjes om even uit te rusten.

Na de wandeling drinken we in het dorpje Tolmin een kopje koffie met wat lekkers er bij. Bij het benzinestation lukt het ons om een simkaart te kopen. We zijn al door onze data heen en willen wat extra GB bijkopen. We kopen een simkaart voor € 1,00 waarmee we de eerste zeven dagen gebruik kunnen maken van een aanbieding van 100 GB. (Bij de camper blijkt het eenvoudig om de simkaart van MOBI te activeren en in onze Wifi-router te gebruiken). Terug op de camping zitten we nog heerlijk in het zonnetje en lezen wat. Opnieuw een prima dagje!

Bled

21 april 2025

Één van de boekjes die we voor deze reis hadden geraadpleegd gaf aan dat we van Kobarid naar Bled een mooie autorit konden maken door twee grote rivierdalen van de Soča en over de pas bij Trenta. De autorit is inderdaad prachtig. Na elke bocht is er opnieuw een prachtig uitzicht over het dal.

(Op de website even klikken op de foto’s)

We maken onderweg nog een korte stop om een mooie kloof te bekijken die vlak langs de weg loopt. Opnieuw practig helder water! De grote verrassing van deze autorit komt na Trenta als we over de Trentapas richting Bled willen rijden.

(Op de website even klikken op de foto’s)

De pas bestaat uit 50 haarspeldbochten die ons over 18 kilometer naar de andere kant van berg brengen. Na de eerste negen kilometer naar boven in de tweede versnelling, komen we tot boven de sneeuwgrens en dan gaat het weer negen kilometer naar beneden tot in het zonnige dal aan de andere kant van de berg. Al met al een prachtige autorit maar wel enerverend!

(Op de website even klikken op de foto’s)

In Bled vinden we niet ver van het beroemde meer een camperplek en maken we nog een korte wandeling langs de oevers. Terwijl wij genieten van een lekker ijsje op een bankje, genieten we ook van het flanerende publiek dat op deze tweede paasdag langs het meer loopt. De rest van de middag zijn we bij de camper. Morgen maken we een fietstocht om het meer.

Onze laatste dagen in Italië

Uitgelicht

Brescia

15 april 2025

De weerapp speelt op dit moment een belangrijke rol. In Bergamo gaat het regenen vandaag maar in Brescia blijft het droog. We pakken dus de trein naar Brescia. Voor € 20,00 nemen we twee retourtjes naar Brescia. Wel even zoeken waar de trein vertrekt… want de trein naar Brescia vertrekt van spoor 1B en dat is bijna een kwartier lopen vanaf het stationsgebouw.

De trein naar Brescia doet er een uur over en als we aankomen, is het bijna helemaal droog. We lopen als eerste naar het Piazza della Loggia waar vooral de Torre dell’Orologio opvalt met z’n astromische klok.

Hierna gaan we naar het Piazza del Duomo waar de nieuwe Dom de aandacht trekt maar de Duomo Vecchio vinden we veel interessanter om te bekijken omdat de vorm (rond) een opvallende uitzondering is ten opzichte van de andere kerken die we al hebben gezien.

Hier vandaan is het maar vijf minuten lopen naar het Capolitium waar we de Romeinse opgravingen van Brescia kunnen bekijken. Op het plein voor de Dom eten we nog een lekkere antipasto en een smaakvolle penne.

Op de terugweg naar het station komen we nog een rariteit tegen. Als we onder een poort doorlopen, hangt er opeens een grote neushoorn boven ons hoofd. Het kunstwerk “Il peso del tempo sospeso” stelt een een staat van zijn voor waarin je niet vooruit en niet achteruit gaat.

Bergamo

16 april 2025

Vandaag belooft de weerapp ons vele droge uren en zelfs een beetje zon in Bergamo. We gaan opnieuw de stad bekijken… Nu met wat mooier weer dan de eerste keer. We beginnen met een labcache niet ver van onze camperplek. Op ongeveer één kilometer afstand is in 2024 een groot modern winkelcentrum (Chorus Line) gebouwd met niet alleen winkels maar ook een grote ‘Arena’ waar sportwedstrijden en voorstellingen georganiseerd worden. We vinden het leuk om dit complex te bekijken vanwege o.a. de moderne architectuur.

Vanaf het terras met het uitzicht op de bergen in de omgeving blijkt ook dat we vlak bij het Cimiterio Monumentale di Bergamo zijn. We wandelen even kort over het gigantische kerkhof dat ons ook een beetje doet denken aan het kerkhof in Milaan. We zien heel opvallende grafmonumenten.

De bus en de funiculare brengt ons weer naar de Città Alta waar we lunchen en vervolgens nemen we nog een andere funiculare die naar het het kasteel hoog boven de stad gaat. Het blijkt dat we het kasteel zelf niet echt kunnen bezoeken. Wel de kasteeltuin en dus gaan we snel weer met de funiculare naar beneden. De bus en de tram brengen ons voor de regen weer bij de camper. Vanaf dat moment houdt het niet echt meer op met regenen. Zware buien komen komen over ons heen.

Agriturismo Fossa Mala

17 april 2025

Als we ’s morgens wakker worden, valt er nog steeds veel regen. We besluiten om een flink eind naar het Oosten te rijden om de ergste regenbuien achter ons te laten. Bij het verlaten van de camping rijden we ons nog even klem. We moeten de weg tegenover de camperplaats bijna 300 meter achteruit rijden omdat we met ons campertje de bocht niet kunnen maken.

Als eindpunt van onze reisdag hebben we Pordenone uitgezocht. Vlakbij deze plaats ligt het Agriturismo Fossa Mala. Vorig jaar zijn we lid geworden van Agricamper. Het lidmaatschap kost op dit moment € 39,90 voor een jaar. Hierdoor kunnen we in heel Italië gratis gebruik maken van agrarische bedrijven die gratis camperplaatsen aanbieden. Als je ergens overnacht, wordt er wel verwacht dat je iets van hun produkten koopt. Wij vinden dat een prima manier om op mooie en rustige plaatsen te kamperen.

Vlak voor het Agriturismo Fossa Mala lopen we nog een keertje vast. Google wijst ons een weggetje waar opeens een viaduct opduikt dat maar 2.20 meter hoog is. Onze buscamper van 2.65 meter hoog past hier niet onder door. We moeten opnieuw terug. Gelukkig vindt Google ook snel een alternatieve route.

We worden beloond met een prima plek! Als dan ook de zon nog gaat schijnen, kan onze dag niet meer stuk. Om de dag af te sluiten kopen we bij deze Agriturismo een lekkere prosecco!

Torino – Venaria Reale – Bergamo

Uitgelicht

Museo Egizio Turijn

10 april 2025

De camping ligt op ruim 15 kilometer afstand van Turijn. Het is mogelijk om vanaf de camping een shuttlebus te nemen naar het openbaar vervoer dat je naar Turijn brengt. Wij kiezen er voor om op de fiets te gaan. Het is mooi weer en vanuit de camping zijn er goede fietsroutes aangegeven hoe we kunnen rijden (Google Maps en Komoot). Op de fiets naar Turijn is goed te doen. In de stad zelf is het goed opletten waar je fietst. De “fietspaden” zijn niet zo goed zichtbaar als bij ons in Nederland en bevinden zich dan eens links van de weg en dan weer rechts of ze houden opeens op en dan is er meestal een strook asfalt gereserveerd voor je. Maar de routes via Komoot bevallen prima.

We arriveren midden in de stad op het Piazzetta Reale. Hier staat het Koninklijk Paleis. Het is één van de grootste pleinen van de stad met mooie fonteinen. Wij gaan eerst op zoek naar het Filmmuseum (Mole Antonelliana). We hebben gehoord dat dit museum geweldig moet zijn. Helaas… er zijn voor vandaag geen kaartjes meer om met de Panoramalift naar boven te gaan. We bestellen kaarten via internet zodat we zaterdag wel omhoog kunnen.

Maar Turijn heeft nog meer in petto. We gaan naar een ander fantastisch museum dat niet ver is… het Museo Egizio. Het Egyptisch museum in Turijn is een museum met één van de grootste collecties met Egyptische kunst. Het museum is al in 1824 opgericht door koning Karel van Sardinië. De collectie bevat mummies, papyri en van alles dat te maken heeft met het oude Egypte. We kijken onze ogen uit. Nog niet eerder zagen we zoveel Egyptische kunst bij elkaar.

Als we na drie uur weer op de fiets stappen zit het hoofd helemaal vol met al dat moois. Ook bekruipt ons het gevoel dat al dat moois wellicht niet op de goede manier in dit museum terecht is gekomen. Is hier ook sprake van “roofkunst”? We weten het niet… Na het bezoek aan Museo Egizio fietsen we naar één van de vele mooie parken in Turijn. We eten een broodje in het park Valentino aan de rivier de Po. Na een fietstochtje langs de Po gaan we weer terug naar de camping.

Venaria Reale

11 april 2025

Vanaf 1675 liet Karel Emanuel II van Savoye een paleis bouwen in de heuvels ten noorden van Turijn als uitvalsbasis voor jachtpartijen. In de jaren er na werd het paleis steeds weer uitgebreid tot in de 18e eeuw. Hierna raakt het paleis in verval en werd het op een gegeven moment zelfs als kazerne gebruikt (tot 1978).

Vanaf 2007 wordt het paleis weer gerestaureerd en ook de tuinen zijn de moeite waard. Er is o.a. een grote moestuin. Volgens onze stappenteller lopen we vandaag ruim 9 kilometer door en over het paleizencomplex. Er zit ook een wandeling bij door het dorpje voor het paleis (labcache).

Het is niet zo ver fietsen als gisteren maar wel veel mooier. De fietstocht brengt ons door het Mandria Park. Het voormalige jachtterrein wordt nu beheerd als natuurpark. We zien op de terugweg door het park nog een vos de weg oversteken.

Mole Antoniellana – Turijn

12 april 2025

Opnieuw maken we de fietstocht naar Turijn. Het gaat nu sneller, we kennen de route en het is rustig op de vroege zaterdagochtend. Vandaag hebben we wel kaartjes voor het filmmuseum maar we bezoeken eerst de Dom van Turijn.

De Dom is vooral bekend vanwege de “Lijkwade van Turijn”. In deze doek zou het lichaam van Christus gewikkeld zijn. De vlekken op de doek lijken een lichaam van iemand weer te geven. Er is al jaren veel discussie over de lijkwade, wetenschappelijk onderzoek zou uitwijzen dat het niet het lichaam van Christus kan zijn maar er zijn ook deskundigen die dit onderzoek in twijfel trekken. Zolang deze twijfel blijft bestaan, zullen de mensen in de rij blijven staan om het doek te mogen bewonderen. Alleen… de laatste jaren is de lijkwade zelf niet meer te zien. Bezoekers moeten het doen met een digitale weergave en een lege tafel waar de lijkwade ooit heeft gelegen…

De volgende halte is de grote zaterdagmarkt. In de oude hallen worden grote hoeveelheden groenten, fruit en vlees(waren) te koop aan geboden. Het is er een drukte van belang. Schitterend om even door heen te lopen. Behalve etenswaren worden om de markthallen heen ook allerlei andere waren aangeboden. We zien o.a. veel Chinese stalletjes die hier hun goederen slijten zonder de importheffingen van meneer Trump. We drinken op de markt ook nog even een lekker kopje koffie (café Machiato) met een perentaartje. Mmmm!

Om 12:30 uur moeten we bij het filmmuseum “Mole Antoniellana” zijn. Als we aankomen, staan er al behoorlijke rijen voor de ingang. We mogen pas tien minuten voor tijd naar binnen. Eenmaal binnen moeten we eerst met de Panoramalift naar boven (zie filmpje). Na een korte reis door de koepel van het gebouw komen we bovenin het gebouw waar we kunnen genieten van het uitzicht over Turijn. Het uitzicht is minder spectaculair dan anders omdat het weer vandaag niet helemaal meewerkt. Het is bewolkt en grauw weer.

Eenmaal weer terug beneden, maken we een reis door de geschiedenis van de film. Alles is prachtig tentoongesteld en hier en daar zijn fragmenten te zien van beroemde films. Van de eerste bewegende beelden tot de laatste met AI gemaakte beelden. Alles is er te zien. Centraal in het museum (op een “rondweg” door de hal) staat een tentoonstelling met en over het werk van James Cameron, de maker van o.a. Avatar. We lopen bijna drie uur rond in dit schitterende museum. Het is half vier als we weer op de fiets stappen naar de camping waar we een uur later vermoeid maar voldaan een borreltje pakken.

Parco di Burcina

13 april 2025

Na vier nachten op Camping Belle Torino reizen we nu weer verder. We zullen de boer missen die ons elke ochtend om 7:30 uur ploegend, eggend of zaaiend met zijn tractor wakker maakte..

Alle weerapps voorspellen behoorlijk wat regen voor de komende week dus goed reisweer. We rijden weer wat naar het Noorden omdat we bovenlangs Milaan naar het Oosten willen. Na twee uur op rustige binnenweggetjes vinden we een mooie camperplaats bij het Parco di Burcina bij het plaatsje Pollone. Volg me op mijn reis ‘Naar de Balkan…’ via https://www.polarsteps.com/JanJaarsma/16291855-naar-de-balkan

We zien op de weerapp dat we hier vanmiddag precies tussen de buien door laveren. Het Parco di Burcina is een prachtig aangelegd park op een heuvel dat vanaf 1800 is aangelegd door Felice Piacenza. Behalve een groot aantal sequoia’s is één van de grote attracties van het park een vallei met rodendendrons. We maken vanmiddag een wandeling die over de heuvel naar naar boven slingert met overal schitterende uitzichtjes over de omgeving. Het is nog te vroeg voor bloeiende rodendendrons maar de bloesems van andere bomen maken dit meer dan goed.Na een wandeling van ruim twee uur komen we moe gewandeld weer bij de camper terug en genieten nog van een rustige avond. Het echte regenweer begint ’s avonds pas om 22:00 uur.

Bergamo

14 april 2025

Werklui die op onze camperplaats aan de slag gaan, zorgen er voor dat we al vroeg op zijn en (dit keer over de tolwegen) naar Bergamo rijden. We parkeren ons huisje op wielen op een camperplaats in de buitenwijken. Het is een echte stadscamperplaats met weinig ruimte om de camper maar wel heel centraal gelegen. De bus naar het centrum stopt voor de deur en achter de camperplaats stopt de tram die je naar het station brengt. ’s Middags gaan we met het trammetje naar het Centraal Station van Bergamo en lopen vandaar naar de Funiculare die ons naar boven brengt naar het oude centrum van de Città Alta. Bergamo kent een boven- en een benedenstad. De bovenstad ligt op 249 meter boven de zeespiegel en heeft de meeste oude monumenten.

We bezoeken als eerste het Piazza Vecchia. Het is het bekendstre plein van Bergamo met de Contarini fontein. Aan dit plein ligt het Palazzo della Ragione. Onder de overkapping vinden we een oude zonnewijzer met tekens van de dierenriem.

Achter het plein ligt de basiliek van Sant’Alessandro, de Colleonikapel, het baptisterium van Giovanni da Campione en de basiliek van Sant Maria Maggiori. Als we al deze godshuizen hebben bezocht, hebben we wel weer even genoeg kerken bekeken en wandelen verder door de straatjes naar boven.

We drinken daar een kopje thee / koffie en eten daarbij een Polenta e Osei, het bekendste taartje van Bergamo, waarna we met de bus en tram naar de camperplaats teruggaan.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Van Frankrijk naar Italië

Uitgelicht

Gray – Saint-André-sur-Vieux-Jonc

5 april 2025

Opnieuw een korte reisdag. Hoewel we niet zo hard opschieten als anders omdat we de grote tolwegen mijden, bevalt het ons prima. We rijden over mooie wegen weer zo’n twee en half uur verder. De weg naar Saint-André-sur-Vieux-Jonc loopt door een prachtig landschap dat vol met bloesemende bomen staat. Dat we zo nu nu en dan even moeten afremmen voor een dorpje vinden we niet erg.

De overnachtingsplek in Saint-André-sur-Vieux-Jonc is prachtig. In het kleine dorpje (1137 inwoners volgens wikipedia) ligt een groot sportcomplex met daarnaast vijf prachtig aangelegde camperplekken. ’s Avonds om een uur of acht wordt € 6,00 opgehaald door de “parkeerwachter” die ons verteld dat we bij een volgende keer ook rustig bij het sportveld mogen parkeren als de camperplaatsen vol zijn.

In het dorpje zelf valt niet veel te beleven. Het hoogtepunt in onze dorpswandeling is de enige geocache die het dorp rijk is. De geocache is op een klassieke wijze verstopt in een wegwijzer bij de ingang van het dorp.

Saint-André-sur-Vieux-Jonc – Hauterives

6 april 2025

Vandaag reizen we naar Hauterives. Hier ligt het paleis van “Facteur Cheval” oftewel postbode Cheval. De Franse postbode bouwt hier in zijn moestuin een “droompaleis”. Hij doet hier drie en dertig jaar over. In het begin wordt hij voor gek versleten maar later wordt zijn bouwwerk tot kunst verklaard. Op 76-jarige leeftijd is zijn paleis af (1912) en daarna besteedt hij ook nog eens acht jaar aan zijn eigen graftombe.

We brengen ’s middags een bezoek aan het paleis en zien dat om het “paleis” van deze postbode een hele toeristische industrie is ontstaan. Dat had hij zelf vast niet verwacht. Na het avondeten maken we nog een wandeling naar het kerkhof van Hauterives waar we de graftombe bewonderen. Geïnteresseerd in het uitgebreide verhaal van deze postbode? Klik dan hier voor de “guide de visite”,

Er zijn veel plekken waar mensen heel creatief zijn en hun eigen bouwwerken neerzetten zonder dat ze hiervoor enige architectonische opleiding hebben genoten of een studie voor beeldende kunsten hebben gevolgd. De afgelopen jaren hebben we in diverse Europese landen de werken van autodidactische kunstenaars bekeken. Zo bezochten we bijvoorbeeld in Winkel (NH) het “Nederlandse Kremlin”.

Hauterives – Saint Bonnet

7 april 2025

Een groot deel van de rit naar Saint Bonnet loopt over de N85. Een prachtige weg door de bergen die een historische route volgt. Ooit liep hier Napoleon met zijn troepen richting Parijs nadat hij zijn ballingschap op Elba was ontvlucht. Sinds 1932 heet de N85 daarom ook wel de “Route Napoleon”. De weg is prima met een camper te rijden en je treft onderweg voldoende camperplaatsen of campings waar je vaak van prachtige uitzichten kunt genieten.

Wij stoppen vandaag op een camperplaats bij het dorpje Saint Bonnet-en-Champsaur. We kijken hier uit op de Franse Alpen om ons heen. We lazen langs de weg dat Saint Bonnet een Village Étape is. Wij denken al jaren dat het een plaats is die wat te maken heeft met de Tour de France. Het blijkt echter om een dorp te gaan dat aan bepaalde normen moet voldoen van het Ministerie van Ecologische Transitie.

We verkennen het dorpje met een labcache die handelt over het leven de beroemde fotografe Vivian Maier. Overal in het dorpje staan informatieborden met haar foto’s. We komen dankzij de labcache er ook achter dat het dorpje een echte middeleeuwse kern heeft met leuke steegjes en poortjes. Het is onze laatste dag in Frankrijk. Morgen gaan we de Alpen over naar Italië.

Saint Bonnet – Chianocco

8 april 2025

Het is schitterend weer om de Alpen over te steken. We rijden van Saint Bonnet naar Chianocco. Dit plaatsje ligt in Italië op de weg naar Turijn. We passeren de Alpen via de pas bij Col de Montgenèvre. We kunnen de pas die op 1850 meter hoogte ligt zonder problemen passeren.

Op de col zelf komen we langs skipistes waar veel wintersportliefhebbers nog op de skilatten staan.

Vlakbij het dorpje Chianocco overnachten we op een mooie camperplaats. Omdat we al vroeg arriveren, hebben we ’s middags nog alle tijd voor een wandeling in de omgeving. We komen er achter dat er een historische wandeling loopt door en rond Chianocco. Via deze route komen we bij een grote kloof waar we naar boven kunnen lopen. Boven aangekomen (langs een kleine waterval) kunnen we er ook nog een geocache loggen.

Sacra di San Michele – Camping Bella Torino

9 april 2025

De afstand die we moeten afleggen om naar de Sacra di San Michele te rijden is niet groot maar de hoogtemeters tellen dubbel. Het klooster is gebouwd op een hoge rots die boven de vallei uittorent. Het weggetje is alleen tweerichtingsverkeer voor auto’s die niet breder zijn dan twee meter. Het lukt het ons om vrij dichtbij het klooster te raken met de camper en ook nog een parkeerplek te vinden van zeven meter lang.

Het is een indrukwekkend gebouw op een fascinerende plek. De legende vertelt dat de plek ooit is aangewezen door engelen die het bouwmateriaal op de Monte Pirchiriano brachten zodat de bisschop van Ravenna besloot om hier de abdij te bouwen. Je vindt in het gebouw behoorlijk wat beelden van de aartsengel Michaël.

Als we de abdij hebben bezichtigd, rijden we naar camping Bella Torino. De camping ligt op fietsafstand van Turijn. We zijn van plan om hier drie a vier nachtjes te blijven staan om het vele moois in Turijn te gaan bekijken. Het is een camping die van alle gemakken is voorzien zodat we ook even de tijd nemen om de was te doen.

We zijn op weg…

Uitgelicht

Zaterdag 29 maart 2025

Delft – Marnemoende en startproblemen

Al vroeg wakker… we gaan na vijf maanden thuis eindelijk weer op reis. De laatste week alles al klaar gezet. Alleen de laatste (wat meer waardevolle) spulletjes liggen nog op tafel. We ontbijten rustig, lopen naar de camper en zetten de fietsen er op. We zeggen Arie en Annemarie gedag die op onze flat gaan passen als wij weg zijn.

Lekker!

We vissen een zakje Wilhelmina pepermunt uit de brievenbus (bedankt anonieme gever!). We tanken nog even bij de Makro (lekker goedkoop) en rijden weg…

Nog op de rondweg bij Delft waar we wonen, vraagt Agnes zich hardop af of we de kaarten en reisgidsen wel bij ons hebben. Oeps… vergeten! Terug dus. Aan het eind van de Kruithuisweg de rotonde gereden en weer naar huis en starten voor de tweede keer onze reis. Veertig minuten later arriveren we bij onze eerste stop: Jachthaven Marnemoende vlakbij IJsselstein. Hiervandaan is het maar twintig miuten fietsen naar Sjaak en Loes waarmee we vandaag een afspraak hebben.

Jachthaven Marnemoende

Als we ons hebben geïnstalleerd, blijkt dat ik (Jan) m’n e-reader thuis in Delft heb laten liggen. Niet op tafel bij de andere spulletjes maar nog onder m’n hoofdkussen in de slaapkamer. Balen. Op de e-reader staan alle boeken die ik al had klaargezet voor deze reis. Drie maanden zonder deze boeken, zie ik niet zitten. We besluiten dat morgenochtend Jan terug rijdt naar Delft om de e-reader op te halen en dat Agnes alvast op de fiets naar Vianen gaat waar we om 10:00 uur een afspraak hebben met Lisa.

Gelukkig zijn we nog niet ver weg van huis. In de tijd dat we nog met een De Waard tent op stap gingen, zijn we een keertje in Zuid-Frankrijk aangekomen en kwamen we er daar pas achter dat onze tentstokken nog thuis lagen…

De rest van de middag was heel gezellig bij Sjaak en Loes. Lekker bijgekletst en op het fietsje naar de Ping Pong club. Deze club is gehuisvest in een oude treinloods in de wijk Wisselspoor. Je kunt er wat drinken en eten maar natuurlijk vooral pingpongen! Loes was ons allemaal de baas!

Sjaak heeft weer heerlijk voor ons gekookt en Loes zorgde voor een liefdevol Italiaans toetje. Na een spelletje “Barbu” fietsen we terug naar jachthaven Marnemoende. Ondanks onze opstartproblemen een prima eerste dagje.

Marnemoende – Vianen – Geel – Thieu

Zondag 30 maart 2025

Na een heerlijk eerste nachtje in de camper rijd ik snel naar Delft en fietst Agnes naar Vianen. Lisa is een oud-collega en vriendin van Agnes die onlangs haar huis heeft verkocht en in een boot is gaan wonen. Omdat we nu voor het eerst in de buurt zijn, drinken we een kopje thee en bewonderen we de nieuwe huisvesting.

Lisa’s nieuwe huis.

Hierna rijden we door naar onze laatste afspraak van deze reis. We bezoeken Ingrid Vertessen (lees ook haar verhalen op: Toeren met ons busje) in Geel. Ooit zijn we door haar reisverhalen enthousiast geworden om naar Turkije te reizen. Nu zijn het haar reisboeken die duizenden anderen ook de reiskriebels bezorgen. We haalden in Geel haar laatste boek op over Noord-Kroatië. Hartstikke handig voor deze reis! Het boek is inmiddels overal in de winkel verkrijgbaar.

Ingrid met haar nieuwe boek

Het laatste ritje bracht ons naar Thieu. Bekend vanwege de oude – en nieuwe scheepsliften.

Oude scheepslift bij Thieu.

We willen hier twee nachtjes overnachten omdat er mooie fietsroutes in de omgeving te doen zijn. Vandaag doen we er alleen een kleine labcache.

Over de scheepsliften de volgende keer meer.

Voorbereidingen 2

Uitgelicht

Zondag 23 maart 2025

Nog zes nachtjes slapen en dan is het zover. Zaterdag 29 maart gaan we weer op reis met onze camper. Voor ons doen hebben we lang “stil” gestaan. Bijna vijf maanden bleven we in Nederland. De camper heeft alleen gereden voor een paar korte zwerftochtjes en bezoekjes aan onze familie in het Noorden.

Zaterdag beginnen we aan een reis naar het Zuiden. Een aantal stops zijn al zeker. We beginnen in Utrecht omdat we zaterdag nog een familiebezoek brengen. Daarna reizen we naar Kasterlee in België waar we Ingrid Vertessen zullen ontmoeten. Zij heeft een reisboek over Noord-Kroatië geschreven dat nog net niet in de winkel ligt maar dat we zondag wel bij haar kunnen ophalen. Van Kasterlee gaan we naar Thieu om de scheepsliften te bekijken. Vanaf deze stop staat er eigenlijk nog niets helemaal vast.

Op weg naar Slovenië, Noord-Kroatië en Bosnië-Herzegowina staan er veel interessante stops op het programma. Het weer zal bepalen hoe snel we reizen. Ook gaan we echt proberen in een wat rustiger tempo te reizen dan voorgaande jaren. Laat ons tijdens de reis maar weten wat je er van vindt.

Hieronder nog een overzichtje van wat voorbereidingen en een reactie op onze brief naar de NKC en hun podcast waarin Ron Smits.buscampers als “roestbakken” afschilderde.

Kleine beurt autodeel en jaarbeurt camperdeel

Één keer per jaar (voordat we de eerste grotere reis maken) brengen wij onze buscamper naar Buscamper Nederland in Culemborg voor onderhoud. Het ene jaar is dat een grote beurt en dit jaar waren we aan de beurt voor een kleine beurt waarbij onze buscamper weer helemaal wordt nagekeken en we met veilig gevoel op reis gaan. Behalve het onderhoud voor het autodeel, krijgt het camperdeel ook een beurt waarbij o.a. alle leidingen en slangen worden gecontroleerd. Lekker gevoel als alles weer tiptop in orde is.

Medicijnen en verbanddoos

Langer op reis betekent voor ons ook dat we nauwkeurig onze medicijnen en verbanddoos nalopen. Is alles nog compleet of moeten we nog iets aanvullen? We bestellen eventuele medicijnen tijdig omdat niet alles op voorraad is en de levertijd soms langer is dan we gewend zijn.

Facebook – Instagram

Met ingang van 6 april kun je onze reisavonturen alleen nog volgen via onze eigen website: https://camperoppad.com. We hebben besloten om te stoppen met Facebook en Instagram. We zoeken naar een alternatief voor deze sociale media. Als jullie goede tips voor ons hebben, laat het ons dan weten. Als je je abonneert (gratis) op onze website, ontvang je elke keer onze (wekelijkse) nieuwsbrief in je mailbox.

Polarsteps en YouTube

We zijn nog steeds te volgen via Polarsteps. Hier vind je dagelijks de plekken (met foto’s) waar we overnachten met o.a. de gps – coördinaten. Op ons YouTube – kanaal vind je korte video’s van onze reizen.

Weekendje er op uit

In het kader van ons voorbereiden, hebben we het afgelopen weekend alvast even proefgedraaid met de camper bij Scheer’s Hoeve bij Wapenveld. We stonden op een mooi plekje niet ver van de IJssel en met prachtig weer hebben we er heerlijk gefietst. Met zo’n proefreisje kom je er soms toch achter dat je nog wat mist.

Reactie Ron Smits n.a.v. nieuwsbrief NKC

Zowel in de podcast Hannah’s Hymer aflevering 97 (van de NKC) als in een persoonlijk geschreven brief van Ron Smits neemt hij terug dat buscampers na tien jaar rijp voor de sloop zijn omdat het roestbakken zouden zijn. Eigenaren van buscampers gaan (aldus Ron Smits) zo voorzichtig om met hun kampeervoertuig dat het roestprobleem pas na vijfentwintig jaar op treedt. Dank je wel voor dit antwoord, Ron! Laat je ons de volgende keer niet meer zo schrikken?

Podcast Hannah’s Hymer promoveerde ons tot “camperaar van de week” (voor wat dat waard moge zijn) in aflevering 97 en van de adviesafdeling van de NKC… hoorden we niks.

Voorbereidingen 1

Uitgelicht

Reactie op artikel in de NKC Nieuwsbrief

Hoewel het niet echt hoort bij de voorbereidingen van ons volgende grote reis wil ik onze volgers toch even laten weten dat wij nogal geschrokken zijn van berichtgeving vanuit de NKC (waar we trouwens al sinds 2013 lid van zijn) betreffende buscampers. Het gaat om een aflevering van de NKC nieuwsbrief van 2 februari 2025. We vinden dat jammer omdat we zelf zo enorm tevreden zijn met ons huisje op wielen. De berichtgeving komt voort uit een optreden van Ron Smits (van Smits Campertechniek uit Ede) in de (overigens leuke) camperpodcast – aflevering 92 van: Hannahs Hymer Podcast (gesponsord door de NKC). We hebben daarom dit keer gemeend om een reactie te schrijven aan de NKC, Ron Smits en de makers van de podcast. We willen jullie deze reactie niet onthouden: klik hier voor onze reactie.

Gasflessen vullen

Één van de vaste klussen voor we een grote reis gaan maken, is het vullen van onze gasflessen. Onze buscamper heeft geen buitenvulopening voor LPG dus gebruiken we lichtgewichtgasflessen die we vullen met propaangas. We kiezen voor propaangas omdat dat niet bevriest als de temperaturen onder nul dalen.

Op lichtgewichtgasflessen zit een “houdbaarheidsdatum”. Zolang deze datum niet wordt bereikt, kunnen we de gasflessen eenvoudig laten bijvullen. Dat is goedkoper dan de gasflessen omruilen bij sommige dealers. Wij laten onze gasflessen altijd bijvullen bij Kerkhof – Aldoc in Schiedam. Prima service en snel klaar! Je brengt en haalt in één keer en binnen 5 minuten klaar. Het navullen geldt niet voor de merkflessen van bijv. Benegas. Wij gebruiken de blauwe (I-light) lichtgewicht gasflessen van 10 kg. Deze lichtgewichtgasfelssen gaan 10 jaar mee en dan moeten ze opnieuw worden gekeurd.

Grauwe schildwantsen verwijderen

Toen we de afgelopen week weer een begin maakten om de camper reisklaar te maken, troffen we in onze camper twee ‘grauwe schildwantsen” aan. Deze schildwants is ongevaarlijk maar… als de schildwants zich bedreigd voelt kan hij met zijn stinkklieren een heel onaangename geur vrijgeven. De schildwants voedt zich met planten en andere insecten. Als we een raam of deur open hebben, komen ze soms binnen in de camper.

Wat wij dan doen? Wij pakken de schildwantsen op met een WC – papiertje en gooien ‘m snel naar buiten zodat we niet in de stank komen te zitten. Doe dat snel voordat ze hun stinkgeur afgeven. Als je ze wegslaat, voelen ze zich bedreigd en gaan ze stinken (in het engels worden ze “stink bug” genoemd. De geur is zoetig stinkend (volgens kenners) en schijnt niet prettig te zijn.

Boodschappen inslaan

Als we een grote reis hebben gepland, doen we voordat we op reis gaan inkopen. We vullen ongeveer drie kratten met zogenaamde “basisvoorraad”. In de basisvoorraad zitten zaken als rijst, pasta, potten met bonen, blikken met bruine bonen, koffie, enz. Eigenlijk van alles wat we niet vers halen onderweg. Een paar weken voordat we echt vertrekken staan de kratten al klaar om te vullen. De kruidenvoorraad wordt ook aangevuld en we slaan thuis al kaas in (even laten sealen).

Meer voorbereidingen

Dit zijn natuurlijk niet alle voorbereidingen. Voor we echt weer vertrekken, zullen we nog meer van ons laten horen.

Terugblik en vooruitkijken

Uitgelicht

Het jaar 2024 loopt ten einde. Overal verschijnen overzichten van het afgelopen jaar. Ook van Polarsteps ontvingen we een soort van jaaroverzicht over onze camperreizen.

Jaaroverzicht Polarsteps

Volgens Polarsteps waren we in het jaar 2024 162 dagen op reis en bezochten we 22 landen. Deze cijfers moeten we wel een beetje nuanceren… Het aantal reisdagen was in werkelijkheid wat meer omdat we onze tripjes met de camper in Nederland niet altijd tracken met Polarsteps. Het aantal landen is een beetje geflatteerd omdat we de meeste landen bezochten op doorreis naar Turkije, Spanje, Portugal en Italië.

We hebben de afgelopen tijd onze camper vooral gebruikt om in Nederland rond te toeren. Het betroffen hier vooral familiebezoekjes en korte uitstapjes om wat leuke plekjes te bekijken. Onze reizen van het afgelopen jaar vind je op onze website onder het kopje “Blogs” in het menu per jaar gegroepeerd.

Op onze website vind je reisverslagen zonder reclame. Wel hebben we één sponsor. Zij sponsoren ons voor de kosten van deze website. We kunnen hier achter staan omdat we daar onze buscamper hebben aangeschaft en we tevreden zijn over het onderhoud van onze camper. Het bijhouden van onze website is verder hobby. We vinden het leuk om onze “reisavonturen” te delen met anderen. Laat ons gerust weten wat je er van vindt. Voor de liefhebbers wat cijfers…

Onze website heeft 689 abonnees die onze nieuwsbrief ontvangen als wij een nieuw bricht plaatsen. In 2024 werden er op onze website 84.600 pagina’s bekeken door 37.000 bezoekers. Dat zijn gemiddeld 231 pagina’s en 101 bezoekers per dag. Onze Facebookberichten worden gevolgd door 458 abonnees. Op Instagram hebben wij 1376 volgers. Ons YouTube kanaal heeft 653 abonnees. Op Polarsteps hebben wij 652 volgers

We bedanken al onze volgers en abonnees voor alle reacties en tips!

Op de website even klikken op de foto’s

Reisplannen 2025

Inmiddels kriebelt het echter wel. We hebben al veel zin om er op uit te trekken. Vanaf april 2025 gaan we weer een grote reis maken. Aan een gedetailleerde planning wordt nog gewerkt maar op (hele grote) hoofdlijnen willen we een aantal landen op de Balkan gaan bezoeken. De definitieve planning is nog niet af maar we willen starten in Slovenië, Noord-Kroatië en Bosnië-Herzegowina. De weg ernaar toe brengt ons door Frankrijk en Italië. Andere landen die ook nog op ons lijstje staan, zijn: Montenegro, Albanië, Bulgarije en Roemenië. We zijn in al deze landen al eens geweest maar willen er nu wat meer tijd doorbrengen. We gaan wel zien hoe ver we komen!

Zoals altijd is het weer een belangrijke factor dat ons reistempo bepaalt maar we hebben ons wel voorgenomen om wat “rustiger” te gaan reizen. Er valt in deze landen zoveel moois te zien! We hebben het plan om voor de eerste trip ongeveer drie maanden uit te trekken.

In het najaar willen we bekijken of het mogelijk is om Italië uitgebreider te ontdekken. Italië heeft ons tijdens onze reis in september en oktober erg verrast. We willen er meer van zien. Maar… er zijn meer landen die ons trekken. We willen ook nog steeds graag naar Schotland, Wales en Ierland. We laten jullie weten wat het uiteindelijk wordt.

In de wintermaanden hebben we al een aantal keren Spanje en Portugal bezocht. Het is in deze maanden niet alleen het (zonnige) weer dat ons trekt maar ook in deze landen zelf is nog enorm veel te zien. Via de nieuwsbrief van SpanjeVandaag ontvangen we altijd veel nieuwtjes over Spanje. In één van de laatste nieuwsbrieven troffen we een tip aan die we jullie niet willen onthouden.

Fietsen en wandelen in Spanje

Driemaal per jaar verschijnt het online magazine “Fietsen en wandelen in Spanje”. We hebben de eerste drie nummers binnengehaald en we werden verrast door het grote aantal tips en ideeën om in Spanje te fietsen en te wandelen. Omdat wij graag fietsen, vinden wij het een absolute aanrader. Je kunt de nieuwsbrieven downloaden en je gratis abonneren op https://www.spanjemagazine.net.

We wensen jullie allemaal een reislustig en prachtig camperjaar!

Kerstwensen uit Culemborg

Uitgelicht

15 december 2024

Gisteravond bezochten we Buscamper Nederland in Culemborg voor een bijzondere gelegenheid. Voor het tweede achtereenvolgende jaar organiseerde Buscamper Nederland in haar showroom een kerstconcert met de Koninklijke Pieter Aafjes.

Middenorkest

Voor deze gelegenheid waren bijna alle campers uit de showroom naar elders gereden om ruimte te maken voor het grote orkest van Pieter Aafjes en de honderden klanten van Buscamper Nederland. De eigenaar van Buscamper Nederland Ralph Ramdhani opende het evenement en heette iedereen welkom.

Het Groot Orkest

Er waren deze avond drie orkesten van Pieter Aafjes aanwezig. Het Opstaporkest speelde bij binnenkomst, het Middenorkest speelde voor de pauze en het Groot Orkest sloot de avond af. Het Groot Orkest speelde o.a. een aantal stukken met de sopraan Judith Weusten die met haar stem de harten van alle aanwezigen stal. Fantastisch zoals zij zong!

De hele avond was weer prima verzorgd. Toch wel heel bijzonder dat Buscamper Nederland dit voor haar klanten doet! We hebben deze avond enorm genoten! Bedankt!

Een lege gasfles – Griendtsveen – De Wit – Delft

Uitgelicht

12 december 2024

Gisteravond laat werd het onverwacht koud in de camper. De code op ons PC 220 scherm was duidelijk. Lege gasfles. Dat gebeurt toch wel vaak als het pikkedonker is. Het omwisselen in het donker is altijd een gedoe. Dit keer niet. We hebben al weer een poosje geleden twee magnetische ledlampen gekocht. Hierbij zit een “plakstrip” waar je de lampjes op kunt plakken.

Eentje zit in de gaskast en eentje zit in de camper boven de stoel van de bestuurder. Twee plekken waarbij extra licht handig kan zijn. Het handige van onze ledlampjes is dat ze oplaadbaar zijn. Eenmaal opgeladen geven de ledlampjes een uur prima licht. ‘s Zomers ook fijn omdat de magnetische lampen op de buitenwand van onze bus “kleven”.

Vanochtend zijn we al vroeg op pad voor de turfroute in De Peel in het dorpje Griendtsveen. We doen er de Turfroute – een historische labcache. Wandelend door Griendtsveen en zijn omgeving is het amper voor te stellen dat tussen 1866 en 1956 het hele sociale leven van alle inwoners volledig werd gedomineerd door de turfindustrie van de firma Van Der Griendt.

Het dorp kende, naast een eigen station ook fabrieken voor het maken van turfstrooisel, een eigen scheepswerf waar de turfschepen werden gebouwd en onderhouden en een uitgebreid kanalenstelsel om het transport van de gestoken turf naar het station mogelijk te maken. Nu is enkel nog een idyllisch dorp te zien. In het kader van “Horst aan de Maas 800” zijn fotoborden geplaatst die inzicht geven in het verleden van ieder plekje in het dorp en de menskracht die daarmee gepaard ging.

Een wandelroute voert de bezoeker langs vele gebouwen en plekken die net zo vele verhalen vertellen over het bizarre sociale leven in deze voormalige veenkolonie en de grootse prestaties in een volstrekt onontgonnen gebied.

We sluiten de wandeling af met een kopje koffie in Herberg De Morgenstond. De tip van de kok voor deze dag is een stuk Arretjescake. Mmmm… In de nissen van het café zien we een minitentoonstelling over Toon Kortooms (schrijver van Beekman en Beekman) die in Griendtsveen is geboren.

De volgende stop is De Wit in Schijndel waar we een paar accessoires kopen die we nog nodig hadden in de camper. Een campingtafeltje, twee raamfixen, een gootsteenzeefje (hadden ze niet helaas), een nieuwe koekenpan en een paar scherpe aardappelschilmesjes. Altijd leuk om weer eens in zo’n snoepwinkel voor camperaars rond te lopen.

Inmiddels zitten we weer lekker bij de kerstboom en de wasmachine draait al weer. Het donkere, soms miezerige weer bracht ons weer naar huis.

Zuurkool frittata met zoete aardappel

Winters weer deze dagen. Hier past een winters recept voor de Omnia bij. Agnes maakte een heerlijk recept voor zuurkool dat eenvoudig in de camper in de Omnia is te maken. Klik hier en eet smakelijk!

Labcache – Viersen – Grashoek

Uitgelicht

11 december 2024

Als we vanochtend wakker worden en de horren omhoog doen, blijkt dat de camper naast een meertje ligt in een natuurgebied. Hebben we gisteren niet gezien omdat het donker was toen we aankwamen. Ook blijkt dat er een labcache met wandeling om het meertje is. We zijn de dag daarom maar gezond begonnen met een wandeling van een uurtje om het meertje bij Nettetal.

Wandelen bij Nettetal

Eén kopje koffie later rijden we naar het tien kilometer verderop gelegen Viersen. We hebben van iemand (sorry, naam vergeten) de tip gekregen dat we daar een mooie beeldencollectie kunnen bekijken.

Beeldentuin Viersen

Als het gelukt is om de camper in de buurt te parkeren (even zoeken bij het volle en gezellige winkelcentrum) wacht ons een kleine teleurstelling. De beeldentuin is open voor iedereen maar het paviljoen waar diverse moderne beeldhouwwerken worden tentoongesteld, is gesloten. Het gaat pas om 15:00 uur open. We hebben geen zin om zo lang te wachten en slenteren door de gezellige winkelstraatjes terug naar de camper.

We kopen onderweg een paar lekkere broodjes, lunchen in de camper en rijden terug naar Nederland.

In de Brabantse Peel bij Grashoek vinden we een mooie camperplaats: De Zevende Hemel. Of het in de hemel altijd zo rustig is, weten we niet maar hier staan we wel weer helemaal alleen. Waarschijnlijk een groot verschil met het zomerseizoen. Omdat het al vroeg donker is, doen we hier niet veel meer vandaag. We vullen de rest van de dag met wat lezen en wat tv kijken (doen we op onze iPad) en doen een spelletje. Agnes maakt een lekker recept voor in de Omnia (komt pas morgen op de website). Dan is er weer een dag.

Fotoboek Italiëreis

Onze vaste volgers weten dat ik altijd een fotoboek maak van een grote reis. De laatste lange reis was naar Italië. Door op de foto hieronder (op de website) te klikken kun je het fotoboek bekijken. Tip: Doe dat op een tablet of een laptop. Dan komt het fotoboek beter tot zijn recht dan op je telefoon.

Langs de Maas bij Venlo

Uitgelicht

10 december 2024

Na een rustige nacht op de parkeerplaats naast het crematorium in Nijmegen, rijden we omstreeks 10:00 uur weg richting Venlo. We rijden over de N271 langs de Maas naar Genooi en parkeren onze camper op een P4N plek achter de Genooihof.

Het blijft droog vandaag. De rugzakken gaan om en zonder paraplu vertrekken we richting Venlo om twee Labcaches te lopen en een museum te bezoeken. De eerste labcache voert ons langs een stuk van de Jacobsweg tussen Velden en Tegelen.

De Jacobsweg is een verzamelnaam voor de Europese pelgrimsroutes naar het graf van de apostel Jacobus in Santiago de Compostela. De klassieke Jacobsweg is de Camino Francés. Maar inmiddels zijn er talloze Jacobsroutes uit de Middeleeuwen herontdekt, zodat de Jacobsroute eigenlijk voor de deur begint. Wij vinden het ook erg leuk dat we deze routes door heel Europa aantreffen.

Wij beginnen bij de Genooihof, een sfeervolle kapel waar we ook de eerste kerststal van dit jaar zien (met stromend water). We raken er in gesprek met een andere bezoeker die ons vertelt dat de kapel ongeveer 30.000 bezoekers per jaar heeft die er een kaarsje branden. We kunnen niet achterblijven en betalen € 0,50 voor een kaarsje en omdat de kerk niet achterblijft, betalen we contactloos omdat we geen kleingeld op zak hebben.

Hierna wandelen we al gauw langs de Maas richting Venlo waar we het Wilhelminapark bezoeken (prachtige bomen) en zien dat niet alleen Wilhelmina hier een boom heeft maar ook Willem en Amalia. Het valt ons wel op dat de boom van Amalia sneller groeit dan die van haar vader. Hoe zou dat toch komen?

Het stadhuis van Venlo is al helemaal in de kerstsfeer en vandaar gaan we naar de grote krijger op de Maasoever. Het is een prachtige sculptuur. Wij zijn niet de enigen die dat vinden, het nest in het hoofd van de krijger getuigt van een andere liefhebber.

Tango

Bij het opvallende monument Tango van Fons Schrobbers steken we de Maasbrug over waar vier Wachters de brug bewaken. Ze waken tegen agressie, oorlog en geweld.

Aan de andere kant van de Maas lopen we verder naar de volgende brug. Mooi stukje daar. Kunstenaars hebben er allerlei soorten bankjes en stoelen neergezet zodat je er relaxed je krentenbol kunt opeten.

De volgende brug steken we weer over en we keren terug naar Venlo. Het water staat redelijk hoog zodat een deel van de kades onder water staat. Gelukkig niet zo hoog dat het gevaar oplevert.

Terug in Venlo bezoeken we het museum voor moderne kunst Van Bommel Van Dam dat sinds 2007 in het oude hoofdpostkantoor De Keulse Poort is gevestigd.

Als wij er zijn, kunnen we de permanente collectie niet bekijken. Het hele museum is tot 23 februari 2025 gewijd aan een overzichtstentoonstelling van Evert Thielen, een in Venlo geboren schilder. Zijn werk bestaat uit zeer realistisch geschilderde doeken waarvan er een aantal op zeer grote meerluiken zijn geschilderd die ingenieus open – en dichtgevouwen kunnen worden.

De tentoonstelling laat opdrachten en vrij werk zien. We merkten dat we gemengd reageerden op zijn werk. Aan één kant is zijn werk knap gemaakt aan de andere kant vonden we zijn werken maniëristisch van aard. Zijn vele naakten vonden we zelfs voyeuristisch, plat en gemaakt en hebben dus hier ook niet afgebeeld. We misten het “hart” in de tentoonstelling.

Het is al donker als we in een uur teruglopen naar de camper bij de Genooihof. Hier vandaan rijden we in twintig minuten naar Nettetal in Duitsland waar we de nacht doorbrengen op een P4N plek.

Raam van de camper opengetrapt

Uitgelicht

9 december 2024

Vanochtend werden we wakker met een open getrapt raam aan het voeteneind van ons bed. Nu waren we midden in de nacht al wakker geworden doordat Agnes in haar slaap met iemand ruzie kreeg en deze persoon een flinke trap verkocht. Vanochtend werden we echter wakker met koude voeten en toen we de ingedeukte raamhor opentrokken, bleek dat ze achterste raampje van de camper had opengetrapt. We hebben dit raampje altijd op een klein haakje staan voor wat extra ventilatie. Gelukkig. Geen inbrekers! Ook geen narcosegas…

Als je trouwens wat meer achtergrondinformatie wilt lezen over het broodjeaapverhaal van narcosegas, lees dan eens dit artikel!

Voor ons vertrek wachtte ons nog klein klusje. De schroeven van de ladegeleiders van de hoogste keukenlade bleken te zijn losgetrild. Het open en dicht schuiven van de la ging hierdoor moeizaam. Gelukkig brachten een schroevendraaier en wat extra schroefjes uitkomst. Het klusje was in tien minuten gefikst.

Konikpaarden op het voetpad

Na een kopje koffie vertrokken we naar Bemmel. Het plan was om in de Bemmelerwaard een wandeling te maken langs de afgravingen bij De Waal. Er lag ook een mooie labcache. Helaas… de toegang tot het wandelgebied werd ons versperd door een kudde Konikpaarden. Ze stonden ons op te wachten achter het veerooster maar gingen geen duimbreed uit de weg toen we het voetpad wilden oplopen. Aangezien ik geen held ben met zo’n kudde hebben we maar rechtsomkeert gemaakt en zijn we terug naar de camper gegaan.

Een andere labcache die we wilden lopen, bevond zich in het Goffertpark. Het park is in de jaren dertig aangelegd als werkgelegenheidsproject en dankt zijn naam aan een oude boerderij: De Goffertboerderij. De meeste mensen zullen de naam Goffert vooral verbinden aan het voetbalstadion van NEC. Voor dit stadion moest moest 80.000 m3 grond worden verplaatst waardoor het de naam “Bloedkuul” kreeg.

Het Goffertpark vertoont veel overeenkomsten met het Haagse Zuiderpark dat ook als werkgelegenheidsproject werd aangelegd. Beide parken kennen één voetbalstadion, een kinderboerderij, een openluchttheater, een rozentuin enz. Ook in het Goffertpark zijn regelmatig grote evenementen. Toen wij er vanochtend doorheen wandelden, werd voorzichtig begonnen met de opbouw van het kerstcircus uit Duitsland van de familie Freiwald.

We lieten vervolgens de gestaag vallende motregen niet langer onze dag verpesten. We hebben de rest van de dag doorgebracht bij Thermen Berendonck. Wat is dit een prachtig saunacomplex. De hele inrichting en aankleding van de sauna is in Indiase sfeer gedaan. We hebben er genoten.

Na afloop hebben we ons campertje dichtbij kunnen parkeren op een grote parkeerplaats naast het crematorium Waalstede. Heerlijk rustig.

Een verrassend Depot

Uitgelicht

8 december 2024

Vanochtend thuis wakker geworden in Delft met een koude verwarming. Ook het warme water deed het niet dus de douche maar even overgeslagen. De koelkast leeggehaald en de camper gevuld met de laatste boodschappen en het water aangevuld. Nog even gecheckt of de vorstbeveiliging nog niet was uitgeschakeld en niet veel later met een volle watertank op stap. Bij de Makro in Delft tanken we voor de laagste dieselprijs ( € 1,63 p/l) en gaan we op pad.

Twee weken geleden hebben we spontaan besloten om deze week wat rond te zwerven in Nederland en misschien nog wel wat daarbuiten. Zaterdag moeten we weer terug zijn omdat we dan het concert in Culemborg gaan bijwonen dat Buscamper NL voor haar klanten heeft georganiseerd. Daarover later meer. We gaan elke dag bekijken wat er op het programma komt te staan. Vandaag beginnen we bij het Depot in Wageningen. We zijn getipt door twee van onze volgers dat er daar een mooi museum is met prachtig beeldhouwwerk.

Na een rit over de snelweg met een miezerig regentje arriveren we omstreeks 12:00 uur in Wageningen en parkeren we onze camper vlak voor de ingang. Het Depot is gelegen in een prachtige tuin / Arboretum en heeft naast het hoofdgebouw nog twee andere locaties die aan deze tuin grenzen (Villa Hinkeloord en de Peppel). De toegang tot het museum is gratis. We horen dat het museum bekostigd wordt door een particuliere stichting (Utopa).

Eenmaal binnen, weten we niet wat we zien… Wat is dit een schitterend museum! Alle ruimtes zijn gevuld met werkelijk prachtige beeldhouwwerken. We kijken onze ogen uit. Bijna drie uur lang dwalen we door ide zalen en bekijken het een na het andere mooie kunstwerk. Het blijft niet alleen bij kijken trouwens… je mag vrijwel alle kunstwerken aanraken.

Het thema van de permanente tentoonstelling is het menselijk lichaam. Het is prachtig om te zien met welke materialen de kunstenaars het thema vorm geven.

We vinden het bijzonder dat we in de Randstad niet of nauwelijks van dit museum horen. We bezoeken regelmatig het museum Beelden aan Zee in Scheveningen maar het Depot in Wageningen doet hier zeker niet voor onder. Ook de ligging van Het Depot is prachtig en doet ons denken aan het museum Voorlinden in Wassenaar. Het combineert de collectie en de ligging van deze musea.

Het is 15:30 uur als we wegrijden naar Kesteren. We hopen daar de nacht door te brengen bij camperplaats De Linie of Markplas. Tot onze grote verbazing worden we daar niet toegelaten omdat de slagboom op zondag gesloten blijft ivm de zondagsrust. Tja… we waren even vergeten dat we op Biblebelt bivakkeren. Gelukkig vinden we niet ver van Nijmegen bij Landwinkel De Woerdt een prima plekje voor de nacht.

O ja… We kunnen hier ook onze watervoorraad weer aanvullen. De honderd liter water die we vanmorgen hebben getankt, raakten we in Wageningen kwijt omdat de vorstbeveiliging toch was uitgeslagen. Een luchtbel in de waterleiding zorgde er voor dat het water pas laat wegliep. Al met al een prima dag om ons zwerftochtje van een week te starten.

Fotoboek Turkije, tips en reizen

Uitgelicht

Fotoboek Turkije reis

Als we een grote reis hebben gemaakt – zoals dit jaar naar Turkije – beleef ik (Jan) onze reis voor de tweede keer als ik van ons reisverslag een mooi fotoboek maak. Voor ons is dat een blijvend aandenken aan een prachtige reis dat een jaar lang op tafel ligt tot het volgende fotoboek er ligt.

Mevlana museum Konia

Voor mij is het maken van foto’s en fotoboeken een grote hobby. We willen het fotoboek graag met onze volgers delen. Als je op onderstaande link klikt, kun je het fotoboek bekijken. Als je een vaste volger bent van onze reisverslagen op deze website, is de tekst bekend. Ik gebruik de tekst van onze reisverslagen. Wel zul je nieuwe foto’s aantreffen die je nog niet eerder op de website kon bekijken.

https://www.albelli.nl/onlinefotoboek-bekijken?widgetId=925adeb4-cde7-4bfb-b496-6e508322d4ae&securityId=2b2d0e51-a239-4fed-91db-1a3fc47c441c

Fotoboek maken

Ik krijg vaak vragen hoe ik het album heb gemaakt. De fotoalbums maak ik met de zgn. “offline software” van Albelli. Die software biedt je veel mogelijkheden om je eigen layout te maken en je kunt met sjablonen werken. In mijn fotoboeken maak ik gebruik van zelf-gemaakte sjablonen (Photoshop) maar ook van sjablonen die door andere leden van de werkgroep zijn gemaakt. Er is op facebook een zeer enthousiaste gebruikersgroep van deze Albelli-software. Je kunt hier allerlei tips krijgen en ideeën opdoen. Hier vind je ook sjablonen die je in je eigen fotoboeken kunt gebruiken.

Tips?

Je hebt het vast wel gemerkt. We proberen in onze reisverslagen en op onze website ook tips voor andere reizigers / camperaars te vermelden. We horen graag als je nog bepaalde tips mist. Laat het ons weten! We proberen dan deze tips in onze volgende reisverslagen mee te nemen en te vermelden op onze website.

Misschien heb je ook nog tips hoe we onze website kunnen verbeteren of aantrekkelijker kunnen maken.

Of we nog reizen?

Vanaf 2018 reizen we de helft van het jaar. Meestal maken we twee grotere reizen zoals het afgelopen jaar (Portugal-Spanje en Turkije).

We staan echter nooit in de stalling (hebben we ook niet) omdat we de camper tussendoor voor veel korte tripjes gebruiken. We bezoeken familie in Friesland en Overijssel en koppelen aan die bezoekjes dan vaak aan fiets- of wandeltocht. In die provincies zijn er genoeg camperplekken te vinden waar je veilig en gratis kunt overnachten. Je komt ons dan meestal tegen op dinsdag t/m donderdag omdat Agnes keramiekles geeft op de maandag en vrijdag.

We moeten er dan wel op letten dat onze camper nooit langer dan drie dagen op dezelfde plaats staat in de omgeving van ons huis omdat de Algemene Politie Verordening dat niet toestaat. In de praktijk lukt dat prima. Onze buscamper is 6 meter lang en past op een gewone parkeerplaats.

De volgende grote reis gaat begin april van start. Waar we heen gaan? We weten het nog niet. Er staan nog zeker vier grote reizen op ons programma. Jullie horen nog van ons.

Rustig aan naar boven

Uitgelicht

Woensdag 9 oktober 2024 – 🌤️ 24° C.

Castelfranco di Sopra – Florence

We zijn deze dag begonnen met een prachtige wandeling bij Castelfranco. Via een tip van één van onze volgers (Jolly Jumper: wij volgen haar ook 😉) hebben we deze tip gekregen. De wandeling Acqua Zolfina begint bij een informatiebord aan de rand van het dorpje Castelfranco di Sopra.

Eén van de informatieborden Acqua Zolfina

De wandeling gaat naar de bron van de Acqua Zolfina en duurt ongeveer 1:15 uur en gaat door een mooi dal met uitzicht op kliffen waarvan men beweert dat ze model hebben gestaan voor de achtergrond van de Mona Lisa. De wandeling begint en eindigt met een pittige afdaling / klim.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Terug bij de parkeerplaats na een kopje koffie in het dorp bij Mr. Jack’s bar, rijden we naar Florence. We parkeren op een echte stadscamperplaats in Florence zelf op een kwartiertje fietsen afstand van de Ponte Vecchio. Wij hebben er weliswaar een nachtje gestaan maar raden iedereen af deze plek te gebruiken. De eigenaar van deze camperplaats propt zoveel campers op een klein oppervlak dat het absoluut niet veilig is. Voor meer details zie onze Polarsteps.

Ponte Vecchio

Ons fietstochtje naar de binnenstad van Florence was een herkenningsfeestje omdat we er in 2001 ook al eens waren. Ook nu hebben we weer enorm genoten van de Ponte Vecchio en de Cattedrale di Santa Maria del Fiore. Hier was het wederom erg druk. We besloten om de fietsen bij de Ponte Vecchio op slot te zetten om vervolgens lekker door de mooie binnenstad te wandelen.

Vraag van de dag kwam van een Aziatische toeriste die mij voor de Ponte Vecchio aansprak met de vraag: Hoe kom ik aan de overkant van de rivier?

(Op de website even klikken op de foto’s)

Lugagnano Val d’Arda

Donderdag 10 oktober 2024 – 🌧️🌤️ 24° C.

Een reisdag vandaag. We vertrekken op tijd en rijden ruim 235 km met erg veel regen naar Lugagnano Val d’Arda waar het bij aankomst droog is. Omdat Jan een beetje door de schone t-shirts heen is, maken we hier gebruik van de wasserette die op 500 meter van de camperplaats is.

Als de was is gedaan, breekt de zon door en zitten we nog heerlijk in het zonnetje.

Oorspronkelijk hadden we geboekt voor een Agriturismo maar we kregen pas om 15:15 uur een bevestiging van onze aanvraag. Dat was dus te laat. Volgende keer beter. Meestal krijgen we snel een reactie op onze aanvragen.

Ook nu valt het ons op dat (als we voor de camper zitten) dat er dit jaar enorm veel vliegen zijn. Vandaag zijn het er zoveel dat we op een gegeven moment naar binnen vluchten. We lezen van andere camperaars dat het niet specifiek een Italiaans probleem is maar dat men er in Spanje en Portugal er ook erg veel last van heeft. Is het een klimaatdingetje?

Vercelli – Ricetto de Candelo

Vrijdag 11 oktober 2024 – 23 ° C.

Vandaag staat de stad Vercelli op het programma. Vercelli is de rijsthoofdstad van Italië. Wie aan rijst denkt, denkt vaak meteen aan Azië. Maar ook in Europa en vooral dan in Italië wordt rijst verbouwd. Met bijna 120 duizend hectare rijstvelden is de Italiaanse regio Piemonte de belangrijkse rijstregio van Europa. Omdat we een mooie fietsroute hebben gevonden op het internet, gaan we de rijstvelden rondom Vercelli op de fiets verkennen. De route start bij het station van Vercelli. Een prima plek omdat er ook een grote gratis parkeerplaats is waar we de camper kunnen stallen. Vanaf het station zijn we snel bij de rijstvelden.

(Op de website even klikken op de foto’s)

We rijden door de rijstvelden waar overal de oogst van de rijst in volle gang is. Grote dorsmachines halen de rijst binnen en storten de verse oogst in de bakken van tractors die langs de velden klaarstaan.

(Op de website even klikken op de foto’s)

Tussen de rijstvelden staan veel Cascina’s. Het zijn grote boerderijen met een ommuurde binnenplaats waar schuren aan grenzen. In de schuren staan vaak landbouwmachines. Het valt ons op dat er veel niet meer in gebruik zijn en behoorlijk vervallen.

Een ander opvallend verschijnsel zijn de vele ibissen die we in de velden zien. Vooral als er net een dorsmachine is langsgereden.

Als we met de route klaar zijn, hebben we er ongeveer 47 kilometer opzitten. De route was goed te rijden. Wel hier en daar drassig maar dat hoort bij natte rijstvelden. Ook moesten we zo nu en dan uitwijken voor de grote landbouwmachines.

Cafeetje Vercelli

We drinken nog een lekker Italiaans biertje (Birra Moretti) op het terras in het centrum van Vercelli bij een oud café, laden de fietsen op de camper en rijden naar onze overnachtingsplek Ricetto de Candelo. Dit oude middeleeuwse stadje gaan we morgen bezoeken.