omnia | Met de camper op pad

Via Tallinn naar Helsinki

Uitgelicht

Geplaatst op 17 juli 2023 door Camper op pad

Haapsalu – Saue

16 juli 2023 🌤️ 24° C.

Het is nog vroeg als we Haapsalu verlaten. We waren allebei al vroeg wakker en na het ontbijt is het 08:00 uur als we het stadje uit rijden. We willen overnachten op een camping bij Saue. Vandaar is het nog klein half uur met de trein naar Tallinn dat we morgen willen bezoeken.

We kiezen voor wat kleine weggetjes en zo nu en dan een omweg om wat highlights te bekijken. De eerste stop is bij het oude klooster van Padise. We zijn er te vroeg. Alles is nog gesloten. We rijden nu door naar een oude vuurtoren bij Pakri Pank. We nemen daar een kijkje bij de hoge kliffen. Erg dichtbij komen, durven we niet. Het instortingsgevaar is te groot.

Onze laatste camping in Estland is bij Saue. Het is een mooie grote camping die vlakbij het station ligt. Hier willen we morgen de trein nemen naar Tallinn. We doen er de was (die is erg snel droog vanwege de harde wind) en verkennen Saue door er op de fiets een labcache te doen.

Tijdens de labcache komen we op een disc-golfbaan. De sport disc-golf wordt gespeeld met verschillende soorten discs (frisbees) en je moet proberen om in zo weinig mogelijk worpen een “hole” af te leggen. In Estland is de sport erg populair en ze leveren o.a. de wereldkampioen bij de vrouwen.

Tallinn

17 juli 2023 🌤️ 24° C.

Met de trein naar Tallinn is ook leuk om weer eens mee te maken. We doen het vaker: bij een grote stad laten we de camper achter op een veilige camping en reizen dan met het openbaar vervoer naar het centrum. (geen parkeerproblemen). We kopen in de trein een kaartje. Dat is erg eenvoudig en je kunt er 🛜 eentje kopen met bankkaart (we betalen overal in de Baltische Staten met onze telefoon). Voor € 3,07 p.p. reizen we in een half uur naar Tallinn. De fiets mag gratis mee.

Tallinn kent een klein en ommuurd oud centrum. We wandelen langs alle hoogtepunten van deze oude stad. We beginnen bij het hoog gelegen deel en hebben daarvandaan een mooi uitzicht.

Voor de Esten is de “lange Hermann” een belangrijk onafhankelijkheid symbool. Elke ochtend om 7:00 uur wordt de vlag van Estland gehesen op deze hoge toren van het Toompeakkasteel waar het Estlandse parlement is gevestigd.

Aan de overkant van het Toompeakkasteel is de Aleksander Nevski kathedraal. Het is een schitterende orthodoxe kathedraal. Binnen mag je helaas geen foto’s maken. Toch is het gelukt om aan de aandacht van de “bewakers“ te ontsnappen en wat kiekjes te maken met onze mobiele telefoon.

Het laaggelegen deel van de binnenstad is erg gezellig en als wij er zijn, is het nog niet al te druk. We schrikken wel van de prijs van twee kopjes koffie met appeltaart op het marktplein bij het stadhuis: € 31,50 🥵.

Tallinn
Op de website even klikken op de foto’s

De stadswandeling door de gezellige straatjes van de oude stad maakt het dure kopje koffie weer goed.

Ook zien we hier een groot protest tegen de oorlog in Oekraïne. We vermoeden dat de vluchtelingen uit Oekraïne er aan hebben meegewerkt omdat er veel originele foto’s en zelfs schoenen van slachtoffers in het protest zijn verwerkt.

Het is 13:00 uur als we weer met de trein terug gaan naar Saue. ‘s Middags relaxen we bij de camper en plannen alvast een beetje onze reis in Finland. We besluiten om het merengebied van Finland te bezoeken en niet te hoog meer te rijden. We boeken zelfs al een boot om over te varen naar Zweden. We varen op 30 juli van Turku naar Stockholm.

Met de boot naar Helsinki

18 juli 2023 ⛅️🌧️ 21° C.

De rit naar de de passagiersterminal A in Tallinn duurt normaal gesproken 35 minuten. Dit duurt nu echter wat langer omdat in Tallinn overal werkzaamheden zijn rond de haven en de oude binnenstad. Dat betekent dus dat Google Maps niet overal de juiste route geeft en we de borden (in het Ests) moeten volgen. Gelukkig heeft men ons op de camping hier al voor gewaarschuwd en zijn we ruim op tijd bij de check in. Dat gaat supersnel en dan moeten we nog wachten tot we (als allerlaatsten) om 11:40 uur aan boord mogen. Om 12:00 uur varen we weg.

De weersverwachting gaf aan dat het hard zou gaan waaien maar dat viel gelukkig erg mee. De enigen die hard speelden waren de twee muzikanten op het zonnedek. Gelukkig konden we achter de schoorsteen “vluchten” en voor we het wisten, bereikten we de haven van Helsinki.

We mochten als één van de eerste auto’s van boord en hierdoor waren we op tijd op de camping in het vijftien km verderop gelegen Rastila. De camping heeft een metrostation op 100 meter voor de ingang.

Albert Edelfelt
Op de website even klikken op de foto’s

Hierdoor hadden we nog tijd genoeg om in Helsinki het Atheneum Museum te bezoeken. Dit museum heeft een grote collectie met Scandinavische kunst. Op de bovenste verdieping was een grote tentoonstelling met werken van Albert Edelfelt.

De Kalevala
Op de website even klikken op de foto’s

Op de andere verdiepingen zagen we ook nog een aantal andere bekende Finse schilderijen. Twee hele bekende zijn het drieluik van Akseli Gallen-Kallela “De Kalevala” en het doek “De gewonde engel” van Hugo Simberg.

De Kalevala is het nationale epos van Finland geschreven door Elias Lönnrot. De “Gewonde Engel” wordt gezien als het belangrijkste Finse kunstwerk en werd door de Finnen gekozen tot Nationaal Schilderij.

Helsinki

19 juli 2023 🌤️ 21° C.

We hadden vandaag de keuze om op de fiets naar Helsinki te gaan (15 km heen en 15 km terug) of met de fiets in de metro naar De Finse hoofdstad. We kiezen om te fietsen. Op de heenweg nemen we een wat langere route dan op de terugweg en zien zo ook. wat van de omgeving. Wat ook hier opvalt – net zoals in Tallinn – is dat er overal werkzaamheden zijn in de stad. Gelukkig kun je in Helsinki prima fietsen. Overal vind je mooie fietspaden.

We hebben zelf een route uitgezet door de binnenstad. Nu eens niet een stad met veel middeleeuwse overblijfselen maar vooral veel moderne architectuur. We genieten er wel van. Het is weer eens wat anders. Via de markt bij de haven en de Oespenski-kathedraal fietsen we naar het Centraal Station van Helsinki. Jugendstil heeft ook hier z’n sporen achtergelaten.

Vlak achter het station is een groot plein met moderne architectuur waar vooral de bibliotheek indruk op ons maakt.

Nog meer indruk maakt de Temppeliaukio Kirkko. Deze moderne kerk wordt ook wel de Rotskerk genoemd omdat de kerk grotendeels onder de grond ligt en is uitgehouwen in graniet.

Temppeliaukio Kirkko
Op de website even klikken op de foto’s

Als laatste rijden we naar het Sibelius monument in het Sibeliuspark waar we gelijk lunchen.

Helaas staat het modern vormgegeven Finlandiahuis helemaal in de steigers zodat we daarvandaan weer naar de camping fietsen. De terugweg gaat door de vele parken die langs het water van de Oostzee zijn aangelegd. Onderweg doen we nog wat boodschapjes en om 16:00 uur zijn we weer “thuis”.

Van Letland naar Estland

Uitgelicht

Geplaatst op 12 juli 2023 door Camper op pad

Beantwoorden

Cēsis en de Litouwse vlag

9 juli 2023 ☀️ 🌧️ 24° C.

Vanaf de schitterende camping Apalkalns is het ongeveer 9 kilometer op de fiets naar Cēsis. De weg er naar toe is prima te doen. Vlak voor Cēsis gaat de weg even steil omhoog maar met onze elektrische fietsen hebben we geen problemen.

Cēsis is een van oorsprong middeleeuws stadje met de restanten van een groot kasteel dat in de Middeleeuwen is gebouwd in de tijd dat het nog Wenden werd genoemd.

Cēsis
Op de website even klikken op de foto’s

Nu is men in Cēsis vooral trots dat het een echte Letse stad is waar volgens een legende de Letse vlag 🇱🇻 is ontstaan. Letse vrijheidsstrijders hadden een overwinning behaald op hun vijanden waarbij hun leider zwaar gewond raakte. Deze leider bevool zijn mannen om vooral door te vechten. Het laken waarop de bloedende leider had gelegen werd als vlag op een speer gehesen waarbij de witte baan de plek was waarop het lichaam het laken had bedekt.

Na Cēsis hebben we nog een poosje op de camping in de zon een boek gelezen totdat een fikse regen- en onweersbui er een eind aan maakte. Ook lukte het nog om de was droog binnen te halen.

De grens over naar Estland

10 juli 2023 🌤️☀️ 24° C.

Om 9:00 uur vertrekken we uit Letland richting Viljandi. We hebben gelezen dat dit één van de mooiste stadjes in de Baltische Staten zou zijn. Om 10:29 uur passeren we de grens Letland / Estland in de grensplaats Valka / Valga.

Viljandi is inderdaad een leuke plaats. De ligging is mooi aan het meer. Vanaf het meer liggen er oude huizen (maar ook veel prachtige nieuwe) op de hellingen naar het hoger gelegen Viljandi.

Viljandi
Op de website even klikken op de foto’s

Bovenop één van de hellingen ligt ook het kasteel waar men tussen de ruïnes een Openluchttheater heeft gemaakt. In Viljandi zelf zijn nog meer openbare podia te vinden. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat er elk jaar een groot cultureel festival wordt georganiseerd voor de jeugd. Wat verder opvalt als je door Viljandi wandelt, zijn de vele beelden van katten en aardbeien die je overal aantreft.

Soomaa Nationaal Park
Op de website even klikken op de foto’s

Onze volgende stop in Estland is bij het Soomaa Rahvuspark. In dit nationale park maken we nogmaals een mooie wandeling door de moerassen over schitterend aangelegde vlonderpaden. De natuur blijft genieten in deze landen!

Als laatste overnachten we vandaag bij de havenstad Pärnu. Achter de houthaven vinden we bij één van de havenlichten een mooi plekje (we staan weer eens vrij) aan het strand. Als ‘s avonds de laatste badgasten zijn vertrokken, is het heerlijk rustig en genieten we nog even van een mooie zonsondergang.

Met de boot naar Saaremaa

11 juli 2023 ☀️ 24° C.

Als we wakker zijn, rijden we gelijk na het ontbijt door naar Virtsu. Hier rijden we met de camper de veerboot op die ons naar het eiland Saaremaa brengt. Het is nu niet nodig om vooraf te boeken. We kopen gelijk bij de ingang van de veerhaven een kaartje (€ 29,60) en rijden 10 minuten later de boot op.

De overtocht duurt 29 minuten en onder het genot van een kopje koffie varen we (lekker in het zonnetje op het achterdek) naar Muhu (dit eilandje ligt met een lange dijk vast aan Saaremaa).

In Estland maken we graag gebruik van de app RMK. Met behulp van deze app vind je overal vrije overnachtingsplekken in de nationale parken. Deze plekken zijn vaak voorzien van hout (je mag hier dus veilig!! een vuurtje stoken), overdekte picknick-tafels en toiletten.

Wij vinden een werkelijk prachtig plekje aan zee in een baaitje bij Triigi. We besluiten gelijk om hier een aantal nachten te blijven. Het weer is heerlijk en we nemen regelmatig een plons in zee (Agnes wat vaker dan ik 😉).

Kinderdijk op Saaremaa

12 juli 2023 ☀️ 24° C.

Vanaf “ons” strandje maken we deze ochtend een fietstocht op het eiland. Het is al vroeg een prima temperatuurtje zodat we in ons t-shirt er op uit gaan.

We fietsen een rondje van ongeveer 35 kilometer. De eerste stop van ons is bij het Estlandse Kinderdijk. In Angla is een openluchtmuseum met 5 windmolens waar net zoals in Kinderdijk of bij de Zaanse Schans met een vaste regelmaat een bus met Koreanen, Chinezen of Japanners halt houdt.

Angla
Op de website even klikken op de foto’s

Na de molens gaan we naar een beroemd kerkje bij Karja. Het vroeg middeleeuwse kerkje is verrassend goed bewaard gebleven na alle oorlogen die Saaremaa heeft meegemaakt (In WO II moesten alle bewoners het eiland verlaten van de Duitsers).

Karja Kirik
Op de website even klikken op de foto’s

Bijzonder is het oude beeldhouwwerk aan de binnenkant maar wat het echt heel speciaal maakt, zijn de muurschilderingen op het plafond en de wanden van de kerk. Het plafond kent heidense schilderingen waarvan men het idee had dat ze de duivel weghielden van de kerk. Één er van (drie benen aan elkaar) kent men ook op Gotland en het Ilse of Man. Het wijst er op dat de oudste bewoners van Saaremaa (piraten) tot ver hun veroveringen maakten.

We maken ook nog een korte koffiestop bij de veerhaven van Triigi waar de veerboot naar Hiiumaa (eiland boven Saaremaa) vertrekt.

De rest van de dag zitten we lui voor onze camper in de zon en kijken naar bootjes die voorbij varen. Natuurlijk had Agnes nog wel tijd voor een nieuw recept: Straciatellacake a la Omnia.

Mooi Letland

Uitgelicht

Geplaatst op 7 juli 2023 door Camper op pad

Vlonderpaden – Kemeri Nationaal Patk

6 juli 2022 🌧️🌤️ 23° C.

Vanuit Ventspils rijden we over een prima (!) weg naar onze volgende bestemming Riga. We maken een tussenstop in het Nationale Park Kemeri. Op de parkeerplaats worden we in het Nederlands welkom geheten door de parkeerwachter die een aantal jaren in Smilde heeft gewerkt en het leuk vindt om weer eens wat Nederlands te spreken.

Kemeri Nationaal Park
Op de website even klikken op de foto’s

We maken hier een mooie wandeling door het bos en door de moerasgebieden. Het moerasgebied is toegankelijk gemaakt door mooie vlonderpaden. Op het verste punt is een mooie uitzichttoren waar je uit kijkt over de moerassen. Het water is zwavelhoudend maar we ruiken daar niets van. Het is een wandeling van vier kilometer. Omdat we onderweg ook nog een labcache oplossen en een poosje staan te praten met een Duits echtpaar doen we er ongeveer twee uur over.

Na onze wandeling rijden we in één keer door naar Riga City Camping. De camping is niet echt aantrekkelijk maar wel praktisch omdat het 10 minuten fietsen is naar de oude binnenstad. We overnachten hier twee nachten omdat we morgen de stad gaan bezoeken.

Riga

7 juli 2023 🌤️☀️ 24° C.

Na een prima nacht vertrekken we rond half tien op de fiets naar de oude binnenstad van Riga.

Riga
Op de website even klikken op de foto’s

We verkennen de binnenstad weer aan de hand van een aantal Labcaches die ons langs de hoogtepunten brengt van deze mooie stad. Riga is een echte toeristenstad. (We zien de volgende dag zelfs dat een gigantisch cruiseschip tot in de stad is gevaren.)

Dom van Riga
Op de website even klikken op de foto’s

We hebben een heerlijke dag in de stad. Bezoeken veel hoogtepunten, lunchen bij het Lido en brengen een bezoek aan de Dom van Riga met het op twee na grootste kerkorgel van Europa.

Orgel Dim van Riga

Om twaalf uur luisteren we hier naar een orgelconcert met een paar topnummers waaronder Bachs Toccata und Fugue.

Straatmuzikanten Riga

Ook elders in de stad kregen we nog vaak muziek te horen tijdens straatoptredens.

Vrijheidsbeeld Riga – Wisseling van de wacht Op de website even klikken op de foto’s

Bij het Vrijheidsbeeld staat een erewacht met twee soldaten. Deze wacht wordt elk heel uur gewisseld en is leuk om bij te wonen.

Aan het eind van de middag fietsen / lopen we nog door de Alberta- en Elizabethstraat waar we onze ogen uitkijken naar de uitbundige Jugendstil decoraties van de huizen daar. Schitterend! Terug op de City Camping zitten we nog lekker in het zonnetje en gaan op tijd naar bed.

Gauja Nationaal Park

8 juli 2023 🌤️ 23° C.

Van Riga naar Camping Apalkalns is het anderhalf uur rijden. We maken een tussenstop in het stadje Sigulda omdat we gelezen hadden dat dit bergsportstadje erg mooi gelegen zou zijn. Wij vonden het echter tegenvallen en zijn doorgereden naar camping Apalkalns bij Cesis in het Gauja Nationaal Park.

De camping overtreft onze stoutste verwachtingen. Erg mooi gelegen, ruime plaatsen met overal schitterend uitzicht over het meer. De camping is een mix met plekken voor tenten, campers en houten hutten. Erg mooi aangelegd allemaal!

Voor de liefhebbers heeft Agnes weer een Omniaoven recept geplaatst: Hawaï zalm uit de Omnia.

Op naar Letland

Uitgelicht

Geplaatst op 5 juli 2023 door Camper op pad

Koude Oorlog Museum – Plateliai

2 juli 2023 – 🌧️☁️ 19° C.

Van Kurtuvénai naar Plateliai is ongeveer 80 kilometer rijden. We maken vandaag weinig kilometers. Het weerbericht geeft veel regen op. Als we wakker worden, is het echter nog droog. Voordat de eerste bui gaat vallen, hebben nog even tijd om een Adventure Labcache te doen. We verkennen er het museumdorp Kurtuvénai mee.

De geocachers onder jullie snappen, denk ik, het volgende wel: Met deze labcache behaalden we niet alleen het laatste souvenir van de Out and About reeks maar we behaalden ook een mijlpaal: 7000 gevonden geocaches. Het aantal landen waarin we caches hebben gevonden bedraagt inmiddels 38.

We zijn net voor de eerste bui binnen (in de camper) en rijden naar Plungé. We bezoeken daar een oude raketsilo van de Russen. De Litouwers hebben er nu een Museum over de Koude Oorlog van gemaakt.

Koude Oorlog Museum
Op de website even klikken op de foto’s

De silo herbergde in de zestiger jaren raketten met kernkoppen. De hele silo is door Russische soldaten gegraven zonder er zwaar materieel voor te gebruiken om ontdekking te voorkomen. Het complex (nu dus een museum) ligt onder de grond. Aan het eind van de rondleiding kunnen we een kijkje in de raketsilo zelf nemen.

Het regent nog steeds als we onze overnachtingsplek aan de overkant van het meer bereiken. We vermaken ons zelf in de camper en ‘s avonds fietsen we nog een rondje (25 km) om het meer tijdens een droge bui.

Musédis – Camping Rugumi

3 juli 2023 – 🌤️🌧️☁️🌬️ 20° C.

Op weg naar Letland willen we vandaag nog twee stops doen. We moeten maar even kijken hoe het allemaal gaat want er staat ook weer veel regen op het programma.

De eerste stop van vandaag is de Orvydastuin. Toen de Russen op een gegeven moment alle volkskunst en alles wat met religie te maken had, verboden, is boer Orvydas begonnen om overal vandaan deze stenen voorwerpen te verzamelen op zijn land. Zijn zoon heeft deze hobby voortgezet en het is uitgegroeid tot een grote beeldentuin die ook wel het Stonehenge van Litouwen wordt genoemd. Wij wilden dat graag bekijken. Helaas… Als we voor het hek staan, blijkt de Orvydastuin gesloten. We hebben ons niet goed gerealiseerd dat het maandag is en dat is de enige dag dat de tuin gesloten is.

Niet ver hier vandaan ligt het plaatsje Musédis. Hier is het Vaclovo Intas die een uit de hand gelopen stenenhobby heeft. Vaclovo is zelf steenhouwer van beroep en heeft duizenden stenen uit de Baltische Staten verzameld en bewerkt en gecombineerd met o.a. smeedwerk. Er is een mooie stenentuin ontstaan die nu nog steeds door zijn zoon wordt onderhouden en uitgebreid. Vaclovo is overleden en zijn as is verwerkt in een stenen grafmonument in deze tuin. Het is bijzonder om te zien wat voor soorten stenen er hier zijn verzameld.

Na Musédis gaan we (over de steeds slechter wordende Litouwse wegen) richting de grens met Letland. Om 13:08 uur passeren we de Litouws-Letse grens.

Dachten we in eerste instantie nog dat de Litouwse wegen slecht waren, we merken al gauw dat het nog slechter kan. Het blijkt dat de binnenwegen in Letland veelal grindwegen zijn. Door de vele ribbels in het wegdek worden het ook wel wasbord – wegen genoemd.

Nu hadden we al wat ervaring met dit type weg in Ijsland opgedaan. Daar hebben we geleerd om met een flinke snelheid over het “wasbord” te rijden zodat je maar weinig last van de trillingen hebt. Met onze camper durfden we dat echter niet aan. De boel trilde zo erg dat we gewoon heel langzaam zijn gaan rijden. We nemen voortaan in Letland niet meer het “wasbord”.

We overnachten op een mooi plekje aan de kust bij camping Rugumi. Knus ingericht met ruime plaatsen en prima douches. De toiletten bleken ouderwetse “ploemp” – toiletten (uitdrukking Agnes) te zijn. Geen water om door te spoelen dus… De camping was op 100 meter van het strand. De regen had plaatsgemaakt voor een stevige westenwind en na aankomst was er nog genoeg tijd om een strandwandeling te maken. Al met al weer een prima dag.

Strand Oostzee
Op de website even klikken op de foto’s

Kuldagi – Ventspils

4 juli 2023 – 🌧️🌤️ 19° C.

We rijden vandaag (deels weer over slechte wegen) naar Kuldagi. Een mooi oud stadje dat eens de hoofdstad was van de Koeren. De Koeren waren vroeger een volk dat met vooral een grote vloot de zee onveilig maakte rond 1650. De kunst van het schepen bouwen hadden ze in Nederland geleerd.

Nu is Kuldagi vooral nog bekend vanwege de brede waterval (249 meter) in de rivier de Venta. Vanwege de waterval is er al vroeg een handelspost ontstaan die is uitgegegroeid tot het huidige stadje. Veel huizen in het oude centrum worden op dit moment gerestaureerd. Ook zijn er nog veel oude houten huizen te bewonderen.

Tegen het eind van de middag arriveren we op een camping bij Ventspils. Het is de grootste haven van Letland en als we ‘s avonds hebben gegeten, fietsen we nog even naar het havenhoofd. Door de harde wind kunnen we niet echt de pier op omdat de wind het zand vanaf het strand over de weg heen blaast en we een half duin op ons pad vinden. We gaan terug door een groot park waar men allerlei kunstwerken heeft gemaakt met grote oude scheepsankers.

Ventspils

5 juli 2023 🌤️☀️ 21° C.

Prima weer vandaag. Nog wel een stevige wind maar die zorgt er voor dat er nauwelijks een wolkje aan de hemel is. Wij doen vandaag niet veel en relaxen bij de camper. We hebben een nieuwe plek gezocht in de zon ipv onder de bomen. Rond een uur of elf gaan we op de fietsen de stad verkennen. Ventspils heeft de laatste jaren veel energie gestopt in het opknappen van de stad. Het stoffige imago van de havenstad uit de tijd dat de Sovjets hier de baas waren, is verdwenen.

In plaats daarvan zijn er leuke faciliteiten voor de jeugd aangelegd, Er is vanaf het havenhoofd tot aan de oude binnenstad een boulevard aangelegd met allerlei scheepvaartobjecten die een frisse kleur hebben gekregen.

Drie oude vissersboten zijn op het droge gehesen, geschilderd en nu vrij toegankelijk om te bezoeken.

Verder vind je overal in de havenstad koeien. Koeien? Ja, koeien! Kunstenaars hebben zich uitgeleefd op koeien en je vindt ze in alle soorten en maten door de stad verspreid.

Als we twee Labcaches hebben opgelost en geluncht hebben in de binnenstad, vinden we het genoeg en keren we terug naar de camper. De rest van de middag brengen we door op de camping. Lekker luieren in de zon.

Van oost naar west…

Uitgelicht

Geplaatst op 30 juni 2023 door Camper op pad

Vilnius

29 juni 2023 – 🌤️ 🌧️ ⛈️24° C.

Om half negen staat Irena voor ons klaar en brengt ons naar het station in Rūdiškės. Met de trein is het dan ongeveer drie kwartier naar de hoofdstad Vilnius. De afstand is niet zo groot maar het boemeltje stopt bij elk station.

Het station van Vilnius is vlakbij het oude centrum van de stad. Vandaag brengen we eerst een bezoek aan het nieuwe museum voor moderne kunst. Het gebouw valt op door z’n moderne architectuur maar ook de tentoonstelling is interessant. De indeling van het gebouw doet ons een beetje denken aan het Guggenheim museum uit New York. Dat komt vooral door het trappenhuis. Grappig detail… de lichtknopjes hebben hier ook braille aanduidingen. Blijft vreemd… blinden in het museum waar alleen maar beeldende kunst wordt geëxposeerd.

Museum Moderne Kunst
Op de website even klikken op de foto’s

Vergeleken met de andere steden is de stad niet heel bijzonder maar het is de hoofdstad van Litouwen en hoort er daarom toch bij.

Vilnius
Op de website even klikken op de foto’s

Na het museum voor moderne kunst maken we een wandeling door Vilnius. Het is een stad met een groot aantal oude kerken. Alle kerken zijn vrij toegankelijk wat vandaag wel handig is. We hadden te maken met wat regen- en onweersbuien. Fijn dat je dan even kunt schuilen in een kerk.

Meren – Trakai en het Kaunasmeer

30 juni 2023 – 🌤️ 24° C.

We nemen afscheid van Irena en Landgoed De Harmonie. Het kasteel van Trakai is niet ver. Eigenlijk waren we van plan om vandaag vanaf de camping naar het kasteel te fietsen maar de weg er naar toe is nogal druk met autoverkeer. Geen vrijliggend fietspad dus gevaarlijk.

Als we bij Trakai aankomen worden we door veel “parkeerwachters” uitgenodigd om bij hen op het erf te parkeren. De parkeerplaats iets voorbij het dorp wilde ons juist weer niet hebben omdat ze ons camperbus te lang (6.00 meter) vonden. Uiteindelijk was het vrij eenvoudig om onze camper op de officiële parkeerplaats (aan de parallelweg) te parkeren voor € 1,50 per uur. Dat scheelde dus € 3,50 met de andere parkeerwachters. Voor alle duidelijkheid: de afstand tussen de parallelweg en de hoofdweg is 20 meter…

Kasteel Trakai
Op de website even klikken op de foto’s

Het kasteel zelf is schitterend gelegen aan een groot meer en de Litouwers bieden allerlei vaartuigen aan om het kasteel vanaf het water te bekijken. Wij lopen om het kasteel heen en doen onderweg ook nog een paar geocaches.

De laatste stop van vandaag is een parkeerplaats aan het Kaunasmeer bij Rumšiškės. We staan hier op een vrije plek met een mooi uitzicht. In eerste instantie staan we hier alleen. Aan het eind van de middag parkeert er nog een joekel van een campertruck naast ons. De rest van de parkeerplaats wordt gevuld door vissers die hier hun auto met boottrailers parkeren. We zitten hier de hele middag lekker in het zonnetje en lezen in ons boek. Zwemmen in het meer leek ons geen optie omdat er nogal wat dode vissen lagen en we blauwalg vermoeden. Voor de vele vissers was het geen probleem en van de vele kikkers kregen we ‘s avonds en ‘s nachts een gratis concert.

Herdenken

1 juli 2023 – 🌤️ 21° C.

Met een beetje handig manoeuvreren, lukt het ons om de camper tussen de vele boottrailers uit te krijgen en rijden we de parkeerplaats af naar het Negende Fort dat boven Kaunas ligt.

Het Negende Fort is een groot en indrukwekkend gedenkteken dat op het massagraf is gebouwd op de plek waar ruim 90.000 mensen omkwamen. Het is altijd een plaats geweest waar een fort of gevangenis was. Het door de Russen gebouwde fort diende eerst als gevangenis. In de tweede oorlog werd het een concentratiekamp onder de Duitse bezetter die er de complete Joodse bevolking van Kaunas ombracht. Daarna werd het door de Russen weer gebruikt om er politieke vluchtelingen op te sluiten voor ze naar Siberië werden getransporteerd.

Het Negende Fort
Op de website even klikken op de foto’s

De manier waarop het monument is gebouwd en de ligging maakte grote indruk op ons. Het doet ons beseffen dat er in Nederland maar weinig bekend is hoe de Nazi’s en de Russen ook hier hebben huisgehouden.

Een andere herdenkingsplaats is de volgende bestemming op onze reis naar het Westen van Litouwen: De kruisenheuvel. Op een heuveltje ten noorden van Šiauliai staan duizenden kruisen.

De plaatsing van kruisen op deze plek zijn oorspronkelijk een herinnering aan de strijd tegen Duitse ridders. Pas later groeide de kruisheuvel uit tot een nationaal symbool van verzet. Hoewel de Russen de heuvel driemaal hebben platgewalst, verschenen er telkens weer kruisen. Nadat paus Paulus Johannes II er een beeld had geplaatst, is er geen houden meer aan. Zelfs het omringende grasland loopt vol met kruisen.

Kruisenheuvel
Op de website even klikken op de foto’s

We overnachten vandaag weer op een bijzondere plek. Het is een klein campinkje in het museumdorp Kurtuvėnai. Alle (moderne) faciliteiten zijn “ verstopt” in een houten huis. Mbv een tag krijgen we toegang tot de douches, wasmachine en droger. Naast een Pools echtpaar zijn we de enige gasten. Hoe rustig wil je het hebben? Geweldig!

Langs de Wisla

Uitgelicht

Geplaatst op 23 juni 2023 door Camper op pad

Zalipie – Sandomierz

22 juni 2023 – ☀️ 31° C.

Vannacht hebben we heerlijk geslapen naast het museumpje Dom Malarek. ‘s Ochtends was het rond 8:00 uur al behoorlijk druk. Het bleek dat we ook achter een school (voortgezet onderwijs) geparkeerd stonden die rond 8:00 uur met de lessen begon.

Bij Dom Malarek kregen wij een plattegrond van de geschilderde huizen in de wijde omgeving. Er was ook een handige wandel/fietsroute op aangegeven. We deden de route in ongeveer anderhalf uur inclusief een bezoek aan het werkelijk fraai beschilderde St. Jozef kerkje van Zalipie. Zelfs de kleding van de priester heeft de bloemmotieven.

Zalipie
Op de website even klikken op de foto’s

Ooit begonnen (eind 18e eeuw) als een manier om vlekken in het stucwerk weg te werken, zijn er nu veel huizen in het uitgestrekte dorp versierd met deze fleurige bloemmotieven.

Bij onze terugkomst bij Dom Malarek stond men ons ook toe de watertank van onze camper te vullen. Aan de zijkant van gebouw bevindt zich een waterkraan.

Voorafgegaan door een aantal pittige regenbuien rijden we over een rustige landweg naar Sandomierz. Vlak voor Sandomierz wordt het even uitkijken geblazen hoe we rijden… De hele weg is overstroomd door het regenwater uit het hooggelegen Sandomierz. Het lukt ons om veilig aan de andere kant van de overstroming te komen. Daar echter staat een bord “verboden in te rijden voor auto’s zwaarder dan 2,5 ton”. Aangezien Google aangeeft dat dat de weg is naar de camping… toch maar gedaan.

Camping Browarny nr. 201 ligt onderaan de heuvel waarop het oude Sandomierz is gebouwd. We kiezen er voor om twee nachtjes te boeken. Het eind van de middag (wat minder heet) bekijken we het schitterende Sandomierz dmv een labcache. Rond 18:00 uur eten we een heerlijke Poke-bowl bij een Italiaans restaurantje op het prachtige marktplein van de stad.

Sandomierz
Op de website even klikken op de foto’s

Als we na het eten teruglopen naar de camping maken we nog een klein filmpje van een luchtballon die net omhoog gaat bij de stad en wegvliegt over de rivier de Wisla.

Waterfietsen rond Sandomierz

23 juni 2023 ⛅️⛈️🌧️ 24° C.

Al eerder hebben geschreven dat we Polen een prima land vinden om in te fietsen. Er zijn veel vrijliggende fietspaden aangelegd en waar dat niet het geval is, worden de fiets- en voetpaden vaak gedeeld. Bij Sandomierz vinden we reclame langs de weg voor de “Green Velo” Eastern Cycle Trail. Deze oostelijke fietsroute verbindt fietsroutes door heel Oost-Polen en bij Sandomierz loopt een mooie route door de heuvels om het stadje.

Het valt ons op dat Polen een opgeruimd land is. Je vindt bijna nergens troep langs de weg. Polen besteden ook veel aandacht aan hun tuinen. Er staan vaak veel bloemen in de door hekken omheinde tuinen.

Een ander opvallende verschijning zijn de kruisbeelden of kleine kapellen die met gekleurde linten zijn versierd.

Onze weerapp geeft aan dat het pas om 13:00 gaat regenen. Goed… jullie voelen m al.. we waren halverwege de (mooie) route toen het begon te plenzen. De heuvelweggetjes veranderden in kleine riviertjes. Gelukkig was het niet koud en toen we om 11:00 uur bij de camper terugkwamen was het net weer droog zodat we even later met droge kleren op de fiets boodschappen konden halen aan de overkant van de weg.

De rest van de dag relaxen we lekker bij de camper. Agnes kookt weer iets lekkers (zie de receptenpagina: Groenten met zoete aardappel en zalm uit de Omnia) terwijl ik aan onze blogpagina werk. We lezen een boek en doen een spelletje. Morgen gaan we weer verder richting het Noorden.

Kazimierz Dolny en Lublin

24 juni 2023 ⛅️🌧️🌤️ 20-24° C.

We rijden vandaag weer een stuk richting het noorden. De tocht gaat over kleine en goed berijdbare landwegen. We zien veel verschillende producten die op de akkers verbouwd worden. Kersen, aalbessen, aardbeien, frambozen en appels. Het meest bijzondere gewas dat we vandaag tegenkwamen was de hop. De hop groeit hier aan netten op palen op vijf meter hoogte.

De eerste stop is het plaatsje Kazimierz Dolny waar zich een “löss-kloof” bevindt. In de loop van de tijd heeft het water een kloof uitgesleten door de zachte löss. Hierdoor komen aan de zijkant van de kloof enorme boomwortels bloot te liggen. Er komen veel toeristen/wandelaars die zich allemaal even op de foto laten zetten tussen de wortels.

Kazimierz Dolny
Op de website even klikken op de foto’s

Na de kloof rijden we verder naar Lublin. Het is even zoeken naar een geschikte overnachtingsplek. De beoogde plek bij het hotel laten we schieten omdat er twee bruiloften worden gevierd tot diep in de nacht. We vinden achter het grote park in de binnenstad een goede plek met een vriendelijke parkeerwachter die ook in Nederland heeft gewerkt.

Onze erg vriendelijke parkeerwachter Artur

De stad kent een oud centrum met verschillende gezellige pleintjes. Naast het oude centrum is er een groot “modern” plein met allerlei fonteinen en zgn. bedriegertjes.

Lublin
Op de website even klikken op de foto’s

Als we de stad hebben bezocht, merken we wel dat we een beetje “stedenmoe” beginnen te worden. We gaan de komende dagen de grotere steden proberen te mijden.

In het park is een cultureel jongerenfestival gaande met allerlei muzieksoorten. Artur verzekert ons dat het stopt om 20:00 uur. Op het moment dat we dit schrijven, wordt er nog gespeeld…. Benieuwd hoe laat we slapen 😉.

Krakow en omgeving

Uitgelicht

Geplaatst op 18 juni 2023 door Camper op pad

Jaworzno – Oświęcim (Auschwitz)

18 juni 2023 – ☀️ 25° C.

Uitgebreid ontbijten, camper verzorgen, een spannend boek lezen, breien (Agnes), koffie drinken… voor we het weten is het al weer 12:00 uur.

Katowice – Jaworzno – Auschwitz’

We rijden 16 km verder en maken een tussenstop bij Jaworzno waar Geosfera ligt. Het is een geologisch park waar veel overblijfselen zijn gevonden van dinosauriërs (Nothosauriër) gelegen in een oude kalksteengroeve. Het is vooral een educatief centrum voor kinderen met een uitkijktoren en een speeltuintje. Erg leuk gedaan! Één ding vonden wij jammer… we misten vertaling van de Poolse teksten.

Gelukkig konden we de antwoorden van de labcache oplossen met behulp van Google Translate. In het geopark was er ook tijd voor een ijsje en een lekkernij die wij nog niet in andere landen hadden gespot: skręcony ziemniak (twisted potato – schijnt uit Korea te komen). Wij vonden de aardappelen verdraaid lekker.

Nog eens zestien kilometer verderop vonden we onze volgende overnachtingsplek op de parkeerplaats bij Hotel Imperial. Voor € 6,70 kunnen we 24 uur parkeren recht tegenover de ingang van het Auschwitz’ museum waar we morgenochtend om 9:45 uur een rondleiding hebben geboekt. Naast deze parkeerplaats is er ook nog een supermarkt (Biedronka = Lieveheersbeestje) voor de liefhebbers. Deze keten vind je in heel Polen en er worden veel Poolse producten verkocht. Dus als je ergens lieveheersbeestjes ziet…

Auschwitz

19 juni 2023 – ☀️ 28° C.

Vandaag hebben we Auschwitz bezocht. Indrukwekkend! We hebben allebei al veel gelezen over dit vernietigingskamp. Om er nu zelf in levende lijve rond te lopen terwijl er bijna 1,5 miljoen mensen (vooral Joden) werden vermoord, heeft een enorme impact.

Via de nieuwe ingang (aan de andere kant van het terrein) komen we via een betonnen tunnel op het terrein van Auschwitz I.

Terwijl we langs en door de gebouwen lopen, zien en horen we de geschiedenis van dit vernietigingskamp. Eerder bezochten we Theresiënstadt en Dachau. We kennen dus al de verhalen.

Hier treft ons vooral de immense schaal waarop de mannen, vrouwen en kinderen werden vermoord en met een nietsontziende wreedheid. De lichamen werden van alles beroofd waarvan de Nazi’s dachten dat ze het konden gebruiken.

Het terrein van Auschwitz-Birkenau is ongeveer 5 km2 groot

Als we na twee uur met een pendelbus naar Auschwitz II (Birkenau) worden gebracht, zien we dat de schaal waarop de Nazi’s de mensen ombrachten nog weer groter wordt. Het enorme terrein stond ooit vol met barakken. Vier grote gaskamers en vier crematoria zorgden er hier voor dat 1,3 miljoen mensen werden vermoord. Het valt op dat de groep (we zitten in een groep met Duitse mensen) steeds stiller wordt en alleen de gids nog aan het woord is.

We bezoeken aan het eind van de ruim drie uur durende rondleiding het gedenkteken met de bronzen platen in allerlei talen die ons er aan herinneren dat wat hier heeft plaatsgevonden nooit meer mag gebeuren.

Na ons bezoek rijden we naar Camping 49 Adam bij Krakow. Hier blijven we twee nachten staan zodat morgen een bezoek aan Krakau kunnen brengen.

Kraków / Krakau

20 juni 2023 ☀️ 30° C.

We hebben voor een heel erg warme dag gekozen om Krakow te bezoeken. Het wordt vandaag 31° C. We gaan daarom al vroeg op pad. Vanaf de camping is het eenvoudig om het centrum te bereiken. Er loopt een vrijliggend fietspad langs de rivier die ons tot onder de Wawel “burcht” brengt. We zetten de fietsen onderaan de helling en bezoeken het Wawelplateau met o.a. de prachtige kathedraal met pal voor de ingang een beeld van paus Paulus Johannes II.

Sarcofaag St. Stanislaus vermoord door de Poolse koning Boleslaw II

Vanuit de kathedraal beklimmen we ook de Sigmundtoren met daarin de grootste en zwaarste (11 ton) klok van Polen. Wie de klok aanraakt mag een wens in vervulling laten gaan.

Na een wandeling over het burchtterrein waar zich vroeger de koningsresidentie bevond, rijden we naar de grote hoofdmarkt Rynek Glówny met in het midden de grote lakenhal. In de passage die door de lakenhal gaat, zien we allemaal toeristenwinkeltjes.

We drinken een kopje koffie bij het Hard Rockcafé (heerlijk in de schaduw nog) en bekijken de Mariakerk. Net zoals in de Wawelkathedraal mogen we in de Mariakerk eigenlijk geen foto’s maken maar… soms kijken de bewakers wel eens een andere kant op. We vonden vooral de Mariakerk het mooist. Zowel van binnen (dat blauw!!) als van buiten (aparte toren spits) vonden we deze kerk erg mooi. Bovendien wordt er elk heel uur van de hoogste toren door een trompetter een deuntje (de Hejnal) geblazen.

Agnes wordt nog heel vrolijk als ze naast de Mariakerk een winkeltje vindt met allemaal rollers met stempelpatronen die ze voor het maken van haar keramiek kan gebruiken.

Honderden kleirollers met allerlei patronen (ook voor koekjesdeeg)

Hierna gaan we voorlopig voor een paar uur naar de camper waar we heerlijk wat uurtjes zoekbrengen in de schaduw. Iets prettiger dan in de warme stad. Om 18:00 uur fietsen we weer terug. We kopen nog een extra klei-roller voor Dewi en eten tegenover de winkel een pizza.

Als we na de pizza terugfietsen naar de camping, komen we voorbij de Petrus- en Pauluskerk. Het blijkt dat hier elke avond een concert wordt gegeven door het Krakow Kamerorkest van St. Maurice. We kopen een kaartje voor dit concert en even later luisteren we naar o.a. De vier jaargetijden van Vivaldi en andere bekende stukken.

Terugkijkend op deze dag in Kraków vonden het weer erg de moeite waard. Vooral de relaxte sfeer in de stad en ‘s avonds langs de rivier vonden we het fijn. Wat is Kraków een leuke stad!

Wieliczka – Zalipie

21 juni 2023 – ☀️🌦️🌧️ 30° C.

Opnieuw een superwarme dag… meer dan 30° C. We gebruiken de ochtend om nog een laatste was te doen, te douchen, verzorgen de camper en lezen in ons boek. 11:15 uur vertrekken we naar Wieliczka.

In Wieliczka bevindt zich één van de grootste zoutmijnen ter wereld. Deze vindplaats van het “witte goud” zorgde voor grote inkomsten van de Poolse koningen en maakte Krakau tot de eerste hoofdstad van Polen. De mijngangen vormen een enorm ondergronds labyrint waarin duizenden mijnwerkers (10%) de dood vonden bij het naar boven halen van het zout. Tot 25 jaar terug werd de mijn nog commercieel geëxploiteerd voor zoutwinning.

We waren al eerder in mijnen (België en Spanje) maar wat hier opvalt dat men overal hout heeft gebruikt ipv staal omdat het zout hout niet aantast. We dalen vandaag over houten trappen af naar een diepte van 135 meter.

Tijdens de bijna drie uur durende rondleiding (in het Engels) komt de hele geschiedenis van deze gigantische mijn voorbij. We zien de oude originele houten installaties waarmee men de zoutsteen naar boven haalde. We zien drie zoutmeren waarvan het water zo verzadigd is dat je er wel in moet drijven. De vele sculpturen zijn gemaakt van zoutsteen.

Het indrukwekkendst is de grote kapel waarvan de rotswanden door drie mijnwerkers zijn bewerkt. De wanden laten veel afbeeldingen zien uit de bijbel (leven van Jezus).

Aan het eind van de rondleiding hoeven we niet nogmaals alle trappen op naar de uitgang maar overbruggen we de 135 meter met een lift. De uitgang is midden in het dorp Wieliczka en we moeten nog bijna tien minuten lopen om weer bij de ingang te komen. We vonden de zoutmijn in één woord fantastisch en de toegangsprijs van € 27,00 meer dan waard.

De laatste (regenachtige) rit van vandaag brengt ons naar Zalipie. In dit kleine dorp zijn vele huizen mooi beschilderd met bloemmotieven. We camperen vandaag weer eens “vrij” achter het kleine museum bij Dom Malarek. Als we aankomen is alles net gesloten. Morgen fietsen we een route langs de mooist beschilderde huizen.

Naar Polen

Uitgelicht

Geplaatst op 12 juni 2023 door Camper op pad

Hubertusburg

11 juni 2023 ☀️ 27° C.

Niet ver van onze camper was een klein tentje opgezet waarin de afgelopen nacht een tweetal jongens de nacht doorbracht. ‘s Avonds vielen ze al snel in slaap en ‘s ochtends waren ze al vroeg wakker en wij dus ook. Desondanks keken we terug op een prima nachtje.

Na een uitgebreid zondagsontbijt (met een eitje) fietsen we naar het jachtslot Hubertusburg. In Duitsland dus ook een jachtslot dat genoemd is naar St. Hubertus. Het jachtslot hier is echter van een veel grotere omvang dan dat op De Veluwe. Het is lang niet onderhouden en men is het weer aan het opknappen. De buitenkant is al behoorlijk gerestaureerd. Veel van de bijgebouwen worden aan andere instellingen verhuurd om middelen te werven voor verdere restauratie. Wij bezochten in het hoofdgebouw een tentoonstelling met moderne kunstvormen.

De iets verderop gelegen ruïne van de Nennenburg bleek moeilijk bereikbaar. We zijn daarom over hobbelige bosweggetjes teruggefietst naar de camping.

De rest van de dag hebben we lekker geluierd en een boek gelezen bij de camper. Agnes heeft haar eerste plons gedaan in het meer bij de camping (prima temperatuur).

Roda – Karlowice

12 juni 2023 – ☀️🌤️ 24° C.

Vandaag de grens overgestoken en Polen binnengereden. Geen speciale plekjes bekeken maar wel allerlei boodschappen gedaan.

Bij de Lidl onze koelkast aangevuld met verse spullen
Getankt net over de grens in Polen. Scheelde € 0,14 per liter vergeleken met de literprijs in Duitsland.
Een simkaart gekocht in een dorpje vlakbij de camping in Karlowice voor onze WiFi-router. We blijven best lang in Polen en dat scheelt dan weer in de telefoonkosten.

Onze eerste Poolse campingervaring was op zich prima. Het was een mooie plek. De eigenaar houdt allerlei dieren: geiten, alpaca’s, konijnen, een wasbeer, een ezel…

Prima voorzieningen al schrokken we wel een beetje van de overnachtingsprijs van € 25,00. De enige voorziening die ontbrak was het feit dat we geen grijs water konden lozen. ‘s Avonds hebben we nog even in de omgeving van de camping gefietst maar dat was niet zo bijzonder en de fietspaden waren er slecht.

Karlowice – Podgórzyn

13 juni 2023 – ☀️⛈️🌥️ 24-16° C.

‘s Ochtends werden we al op tijd gewekt door het gekrijs van drie Alpaca’s die geschoren werden naast onze camper. De wol wordt gebruikt om o.a. dekbedden van te maken. Aan het geluid van de Alpaca’s te horen vonden ze de scheerbeurt niet prettig maar na afloop dartelden ze alweer vrolijk rond.

Pas om een uur of elf vertrokken we naar Jelenia Góra. Het stadje heeft een gezellig oud en sfeervol centrum. We hebben er een labcache gedaan om het stadje te verkennen. Ook even bij de tourist information langs geweest. We hebben gehoord dat er dichtbij nog een beroemde glasblazerij moet zijn.

Deze glasblazerij bevindt zich in het dorpje Piechowice. Toen dit deel van Polen nog in Duitse handen was, droeg het glaswerk de merknaam “Josephine”. Na WO II moest de nu Poolse glasblazerij de merknaam teruggeven aan de Duitse eigenaren van weleer en nam het de merknaam “Julia”. We kregen er een interessante rondleiding en konden van dichtbij meemaken hoe het glasservies Julia tot stand werd gebracht. Men maakt er tegenwoordig veel verschillende soorten kristallen serviezen.

Vlakbij het dorpje Podgórzyn overnachten we op camperplaats Zloty Widok. Er is maar plaats voor 4 campers. Wij waren de enige vannacht. Bij de camperplaats was ook een klein restaurantje waar we “Fish and Chips” hebben gegeten. Als enige gasten had de Poolse eigenaresse wel even tijd voor een gezellig kletspraatje. Het bleek dat ze een aantal jaren in Londen had gewerkt en in Polen woonde met een Engelse man. Vandaar dus een Fish and Chipsrestaurant in Polen.

Het restaurant is trouwens prachtig gelegen en vanaf het terras heb je een schitterend uitzicht over het lagergelegen stuwmeer. Wij hebben er niet zoveel van kunnen genieten omdat er onweer met een fikse hagelbui kwam overzetten.

Podgórzyn – Wroclaw (Breslau)

14 juni 2023 – 🌤️ 🌦️ 22° C.

Onze eerste stop van vandaag is bij Wang. Er is hier een Noorse Staafkerk gebouwd met een losstaande stenen klokkentoren. Omdat het ons niet lukte om er een parkeerplaats te vinden (het is hier echt enorm druk!) besluiten we om door te rijden. Bij Wojanow hebben we meer geluk. We parkeren de camperbus voor de hoofdingang van een prachtig kasteel. Het in 1607 gebouwde kasteel is nu in gebruik als luxe hotel. We krijgen toestemming van de receptie om door de tuinen om het kasteel te wandelen. Het geheel heeft een erg romantische uitstraling.

Als de wandeling er op zit, rijden we door naar Wroclaw dat vroeger Breslau (en nog wel – op sommige landkaarten) heette. Onze reis gaat dwars door de erg drukke binnenstad naar de andere kant bij het Olympisch Stadion waar onze camping (Campin 117) is. Dit deel van de stad is een soort van groene oase te midden van alle drukte hier. De camping is prima. Voldoende ruime plekken met alle voorzieningen.

Als we geïnstalleerd zijn, gaan we op pad. Aan de overkant bij de camping is een groot “groengebied” met o.a. een Japanse tuin. Wij lopen echter door naar het aangrenzende terrein met de Hala Stulecia (Jahrhunderthalle – Centennial Hall). De hal is gebouwd in 1913 ter herdenking van de Slag bij Leipzig die een eeuw daarvoor had plaatsgevonden. Het gebouw is ontworpen door Max Berg en nu vooral in gebruik als evenementenhal (sportwedstrijden, popconcerten en beurzen). Er is wel plek voor 15.000 mensen.

Na een bezoek aan deze hal doen we ook nog een labcache in het ernaast gelegen park. Daar is ook een prachtige fontein aangelegd waar ‘s zomers elk heel uur een mooie watershow wordt opgevoerd.

Tot slot is er voor de liefhebbers nog een recept voor de Omniaoven op onze receptenpagina; Kippedijen in paprikasaus.

Van West naar Oost

Uitgelicht

Geplaatst op 9 juni 2023 door Camper op pad

Lavendelfelden und Horn

Voor het eerst deze week wat slechter geslapen in de camper. Het koelde ‘s nachts maar weinig af. We hebben het dekbed uit de hoes gehaald en slapen voorlopig onder het laken.

Na het ontbijt brengen we een bezoek aan de “lavendelfelden” die vlakbij liggen op 1,5 km afstand. Op de fiets zijn we er zo. Alleen het laatste hellinkje is pittig. Boven aangekomen hebben we wel een mooi uitzicht over de omgeving. De lavendel bloeit echter nog niet dus dat is minder spectaculair.

Hiervandaan is het maar 3,2 km naar Horn. Horn was heel vroeger al een vestingstadje met een “wal” er om heen. De enige labcache die Horn rijk is, toont ons de oude stadsmuur en laat een paar interessante plekjes zien. We maken ook een praatje met een Duits echtpaar dat zich afvraagt wat we aan het doen zijn. We leggen uit wat een labcache inhoudt. We hebben een enthousiast gesprek waarin de vrouw ons laat weten dat ze Horn wel een “nette” stad vindt maar niet “sauber”. Ik moet toch iets aan m’n Duits doen.

We zien er ook nog een opvallend verkeersbord. Een parkeerplaats voor vrouwen tussen 19:00 en 7:00 uur. Waarom zou dat zijn? Wij konden het antwoord niet vinden/bedenken.

De rest van de dag liggen we lui op een paar stoelen bij de camper alleen ‘s avonds kom ik in actie. Één van de boerderijbewoners is een jongen van negentien jaar die met een zelfbouwvliegtuig in de weer is. Leuk om te zien en natuurlijk kan ik het ook niet laten om een stukje te vliegen.

Hermannsdenkmal, grenzübergang Helmstedt/Marïenbor und Magdeburg

Na een prima nacht vertrekken we al vroeg. De eerste stop van vandaag is het Hermannsdenkmal. Het in 1875 gebouwde monument is ruim 53 meter hoog en verwijst naar een grote slag in het Teutoburgerwoud waarbij de Germanen de Romeinen in een hinderlaag lokten. Hermann wordt gezien als één van de eerste grondleggers van een groot Germaans rijk.

We bezoeken het beeld al voor openingstijd zodat er alle tijd is om even wat foto’s en een filmpje te maken. Het is jarenlang het grootste beeld in de Westerse wereld geweest. Toen het Vrijheidsbeeld in New York er kwam raakte het deze positie kwijt.

We rijden langs de oude grensovergang van West- naar Oost bij Helmstedt / Mariënbor. Er is een gratis toegankelijk museum ingericht dat laat zien hoe het er aan toeging tijdens de Koude oorlog. De grenscontroles waren zeer streng. De wachttijden konden oplopen tot enkele uren. Het lukte maar een enkeling om te ontsnappen aan het DDR -regime via deze grenspost en een groot aantal vonden er de dood toen ze het toch probeerden. Het museum laat ook de onzin zien van de Koude oorlog.

We overnachten vandaag aan de oever van de Elbe. Een mooie camperplaats in het midden van de stad Magdeburg. Na het avondeten lopen we door de sfeervolle binnenstad en doen twee Labcaches. Het “Hundertwasserhuis” is zeer de moeite waard om te bekijken. Het blijft één van onze favoriete architecten. En … tegenover het Hundertwassergebouw is een prima Eisbar waar ze heerlijk ijs verkopen.

Leipzig – Roda

10 juni 2023 ☀️⚡️☀️ 28° C.

Vanochtend eerst de tijd genomen om op ons gemak (Rowien, ik durf het woord rustig niet meer te gebruiken 😉) te ontbijten en een kop koffie te drinken. Omstreeks 11:00 uur nemen we afscheid van onze Friese buren en vertrekken richting Leipzig.

Het is rond 13:00 uur als we aankomen bij opnieuw een erg groot gedenkmonument dat door koning Wilhelm in 1913 werd ingewijd. Het Völkerslachtdenkmal herdenkt de slag van gezamenlijke legers van Zweden, Rusland, Pruisen en Oostenrijk die bij Leipzig het leger van Napoleon versloegen. Ruim 100.000 soldaten werden hierbij gedood of gewond. In Leipzig brak een typhus epidemie uit waarbij 10% van de bevolking omkwam. De doden van alle legers worden hier herdacht.

Het monument is kolossaal van omvang. We nemen twee liften en vele traptreden om helemaal boven te komen. Helemaal bovenin kun je door de drukte niet echt genieten van het uitzicht. Je kunt de bovenste twee omlopen o.i. beter overslaan.

De omlopen binnen zijn wel de moeite waard om te bekijken vanwege de enorme beelden. Deze etages waren ook minder druk.

De camping bij Leipzig die we in eerste instantie op het oog hadden, was vol en dat gold ook voor de ernaast gelegen camperplaats. We zijn daarom uitgeweken naar een camping bij het plaatsje Roda. Leipzig bekijken doen we een andere keer wel als het ook wat minder warm is. Bij Roda is een heerlijk rustige camping waar we op een veld bij een meertje een mooie plek vinden. Onderweg nog wel een fikse onweersbui op ons dak gekregen.

Drie meisjes aan het tekenen bij het meer

Elzas 2023 – 1

Uitgelicht

Geplaatst op 27 april 2023 door Camper op pad

Pont-á-Mousson, Ribeauvillé, Bergheim

27 april 2023 – ☀️⛅️ 19° C.

Van onze camperplaats bij Pont-á-Mousson is het ongeveer twee uur rijden naar de camping Pierre de Coubertin bij Ribeauvillé. Prima camping met goede voorzieningen midden in de Elzas. Bij aankomst kunnen we gelijk genieten van het heerlijke weer. Dat hadden we de laatste dagen echt gemist.

‘s Middags fietsen we naar het prachtige dorpje Bergheim waar we twee Adventure Labcaches doen. De foto’s hieronder spreken voor zich!

Ribeauvillé

28 april 2023 – 🌧️☁️ 20° C.

We wisten het vantevoren… vandaag hadden we ons ingesteld op een dagje regen. Tot 10:00 uur regende het pittig, daarna werd de regen steeds minder. Voor ons prima weer om te wandelen.

We maken een wandeling naar het nabijgelegen Ribeauvillé en pikken onderweg wat geocaches op. Het stadje (of is het een dorpje??) is nog net zo mooi als twee en half jaar geleden. We genieten van de kleurrijke vakwerkhuizen. O ja… natuurlijk hebben we ook de “flamkuchen” / “tarte flambée” geprobeerd! Mmm… Hieronder wat plaatjes van Ribeauvillé.

Châtenois – Sélestat

29 april 2023 – ☀️ 20° C.

Schitterend weer vandaag. Zon, niet teveel wind… kortom een mooie dag voor een fietstocht in de omgeving. Maar… eerst een ontbijt in de zon! Het eerste in dit jaar.

Vervolgens gaan we eerst op de fiets naar Châtenois waar we dankzij een labcache ontdekken dat het dorpje uit de de dertiende eeuw een dubbel ommuurde vesting heeft met een mooi kerkje met een bijzonder interieur.

Châtenois – Sélestat

Châtenois – Op de website even klikken op de foto’s

Na Châtenois moeten we een stukje terug op de route om de fietsroute naar Sélestat te pakken. Voor we afslaan picknicken we even tussen de wijngaarden. Voor mij de gelegenheid om een eerste proefvlucht met m’n nieuwe drone te maken.

Sélestat is behoorlijk groot vergeleken met de andere plaatsjes maar heeft ook een mooi centrum met de kenmerkende vakwerkhuizen die we hier overal in de Elzas kennen. Historisch gezien is het de bakermat van het Humanisme.

Met behulp van drie Labcaches verkennen we het oude centrum. Hierna gaan we weer op huis aan en zitten we nog even in het late zonnetje achter de camper.

Voor de liefhebbers heeft Agnes nog een appeltoetje gemaakt in de Omniaoven. Het recept vinden jullie op de receptenpagina.

Rare ronde 3 …

Uitgelicht

Geplaatst op 13 april 2023 door Camper op pad

Drachten – Mildam – Katlijk – Bontebok – Gorredijk

12 april 2023 – ☁️🌧️☀️ 11° C.

Als we wakker worden, regent het. Dus even geen fietstochtje meer in de omgeving terwijl we hier wel plannen hadden voor een mooi rondje om het Burgumermeer. Je kunt hier een leuke “pontjestocht” maken.

In plaats daarvan gaan we naar Drachten en brengen een bezoek aan het museum Dr8888. Het museum is gehuisvest in een oud Franciscaner klooster en niet erg groot. Met onze museumjaarkaart hebben we wel gratis toegang en genieten we van een mooie tentoonstelling van Jan Frearks van der Bij.

Na het museumbezoek rijden we naar boerencamping “De Geele Bosch” vlakbij Mildam (middelste dam in De Tsjonger) Dan is inmiddels de zon tevoorschijn gekomen. We halen gauw de fietsen van de camper voor een tripje langs een paar “rare” plaatsnamen: Katlijk en Bontebok.

De naam Katlijk heeft niets met een dode kat te maken. Lijk is afgeleid van “leek” hetgeen vroeger de naam voor een waterloop was. De waterloop is genoemd naar een kat. Net als we passeren wordt de klok van de klokkenstoel geluid ivm een begrafenis.

Bontebok is daarentegen vernoemd naar een herberg die hier vroeger stond met een uithangbord met daarop een bok en de spreuk: “Een bok is een bok, een bok ben ik geheten. Menigeen is een bok maar wil het niet weten.”

We besluiten ons ritje met een labcache bij Gorredijk. Dat blijkt een verrassend leuk oud plaatsje. De Schansvaart is ooit gegraven om om het dorpje een verdedigingswal aan te leggen. De naam Gorredijk is afgeleid van “dijk in het goor”. Goor is in dit geval natte moerassige bosgrond. Waarschijnlijk gaat het hierdoor ook flink regenen zodat we snel naar de camper terug fietsen.

‘s Avonds klaart het op en we bezoeken nog even in Mildam een wel heel bijzonder bouwwerk. Het gaat hier om de zgn. “Ecokathedraal”. Naar een idee van Louis le Roy kan hier door vrijwilligers gebouwd worden aan een “kathedraal”. Men gebruikt hiervoor losse stenen (overtollig materiaal van stratenmakers) die door diverse omliggende gemeenten beschikbaar worden gesteld. Het is de bedoeling dat er een gebouw ontstaat dat alleen door de natuur wordt aangetast.

Witte Paarden – Muggenbeet – Moespot – Doosje – Amersfoort – Delft

13 april 2023 – 🌧️☁️☀️ 13° C.

Opnieuw prutweer! Veel pittige regenbuien en harde wind. Met vaak slecht zicht rijden we via een aantal “rare” plaatsnamen naar Amersfoort. We rijden via Witte Paarden, Muggenbeet, Moespot, Doosje en Amersfoort naar Delft. We slapen één nachtje thuis omdat Agnes langs het ziekenhuis moet.

De plaatsnaam is ontstaan omdat er een oude herberg stond met deze naam. Hiervoor heette het dorp “Achterbuurt”. Dat vond men geen leuke naam. De nieuwe naam stamt uit de tijd dat paarden het belangrijkste vervoersmiddel waren. Het werd Witte Paarden omdat in vroeger tijden aan een wit paard dezelfde betekenis werd gehecht als aan een witte raaf: een uitblinker dus.

Muggenbeet is een verfrieste vorm van het oorspronkelijke Muggenbeke. Dat zegt dan ook precies wat het vroeger was: een beek met veel muggen!

Moespot komt van het gelijknamige café uit 1850 dat overdag maar één maaltijd serveerde: de moespot (pan met groenten). Grappig is dat dat café vroeger een soort van McDrive was. De koetsen reden door openslaande deuren zo naar binnen, kregen via een luikje een maaltijd aangereikt en reden er aan de andere kant weer uit. Het café is er nog steeds en ook het luikje schijnt er nog te zijn

Bij Doosje was vroeger een schutsluis (een “doos”) waar men het doorvaartgeld niet inde met een hengel en klomp maar met een hengel met een doosje er aan vast.

In Amersfoort bezoeken we een “bevreemdende” en “vervreemdende”tentoonstelling in Kunsthal Kade. Het is een tentoonstelling van Folkert de Jong die met atypische materialen (styrofoam en poly-urethaanschuim) levensgrote beeldhouwwerken maakt.

Nu we toch in Amersfoort zijn, gaan we ook naar het referentiepunt van de rijksdriehoekmeting bij de Onze Lieve Vrouwekerk. Het gaat om de zgn. Rijksdriehoekmeting van het Kadaster. Het coördinatenstelsel hiervan komt ook nogal eens voor bij geocachingpuzzels. Meer informatie over de rdm vind je hier.

Hierna gaan we naar huis. De lange files rond Utrecht doen ons gelijk weer beseffen hoe heerlijk rustig het is in het noorden en oosten van het land. Nu we toch weer thuis zijn, werken we gelijk de was even weg. Dat is dan weer mooi meegenomen.

Delft – Boskoop

14 april 2023 – ☀️ 14° C.

In Delft drinken we een kopje koffie bij Casper, Malou en kleinzoon Sam. Jan helpt iemand als vrijwilliger voor Seniorweb en Agnes doet haar ziekenhuisbezoek. Handig dat de camper ons de flexibiliteit biedt om zo ook even een nachtje thuis te zijn.

‘s Middags komen we mooi op tijd aan op camperplaats De Scheve Schoffel in Boskoop. We boeken er voor twee nachten omdat we ‘s avonds naar het feest van George gaan die afgelopen week 80 jaar is geworden. We hebben er een heel gezellige avond.

Tempel – Reeuwijk – Hekendorp – Oudewater – Papekop – Nieuwerbrug – Boskoop

15 april 2023 – ☀️ 13° C.

Prachtig weer voor een fietstocht in omgeving van Boskoop. We fietsen vandaag niet samen maar George fietst met ons mee. We hebben een rit uitgezet die ons ook weer langs een aantal vreemde plaatsnamen brengt. En… het is handig dat George met ons meefietst. Als ervaren geocacher kent hij de omgeving op z’n duimpje.

Het dorpje Tempel is dichtbij. De naam Tempel is afgeleid van “timpe” dat “een driehoekig stuk land” betekent. In het dorpje/buurtschap hangen overal vlaggen met daarop een Tempelierskruis. Dit heeft echter niets te maken met de naam Tempel.

Van Tempel fietsen we via schitterende (smalle) weggetjes naar de andere kant van de Reeuwijkse plassen. Op de weg naar de overkant komen we bij Sluipwijk. Sluipwijk ligt middenin de Reeuwijkse plassen. Waarschijnlijk komt ook daar de naam vandaan. Het betekent eigenlijk “schuilplaats”. Hoewel… de optrekjes zien er hier niet uit als schuilplekjes 😉.

Bij Hekendorp gebruiken we een kleine lunch bij de uitspanning Goejanverwelle. De uitspanning ligt naast de Goejanverwellesluis waar in 1787 prinses Wilhelmina is tegengehouden door de Patriotten en kort is vastgezet in de zgn. Prinsesseboerderij. Het hele verhaal vind je hier.

Vlakbij ligt het prachtige oude dorpje Oudewater dat beroemd is geworden omdat men daar op een eerlijke manier “heksen” woog. Een certificaat van de heksenwaag van Oudewater was het bewijs dat men niet te licht was bevonden en dus geen heks was. Natuurlijk heeft Agnes zich ook even laten wegen!

Via het dorpje Papekop komen we bij Nieuwerbrug waar zich de enige Nederlandse brug bevindt waar je nog tol voor moet betalen. Over het fietspad langs de Oude Rijn bereiken we Bodegraven.

Eenmaal terug in Boskoop kijken we terug op een heerlijk fietsdagje. Na 47 kilometer fietsen is het bovendien heerlijk om ook weer lekker in het zonnetje voor de camper te zitten.

Een “rare” ronde…

Uitgelicht

Geplaatst op 4 april 2023 door Camper op pad

4 april 2023 – ☀️ 10° C.

Onze Rare Ronde is begonnen. De komende weken bezoeken we dorpen en plaatsen met “rare” namen. Het eerste plaatsje dat we aandoen is: “Verloreneinde”.

We gaan niet alleen voor rare plaatsnamen maar gaan ook op zoek naar “rariteiten” in de buurt van deze plaatsen. Dat kunnen opvallend vreemde zaken zijn, kleine bijzondere musea of andere gekke dingen die we tegenkomen.

We overnachten op eenvoudige camperplekken in de nabijheid van de “rare” plaatsnamen, fietsen er naar toe en … als het even kan pikken we onderweg de nodige geocaches op.

Onze reis is weer te volgen op Polarsteps Hier vind je alleen de afgelegde route en de coördinaten van de overnachtingsplekken.

Voor het uitgebreidere reisverslag lees je hier onze blog. Abonneer je (gratis) op ons! Dan mis je niets en krijg je een mailtje in je mailbox als er weer een nieuwe blog online komt: https://camperoppad.com. Je kunt vooral op woensdag en zaterdag een nieuwe blog van ons verwachten.

Op ons Instagram-account vind je vaak een kort filmpje van de reis van die dag.

Vandaag pakken we de fiets vanaf onze camperplaats en rijden we een labcache die ons naar Graft en Noordeinde brengt.

Achter het oude raadhuis van Graft vinden we een zeer mooi vormgegeven begraafplaats met een vloer met allemaal grafzerken.

In Graft bezoeken we het kleinste snoepwinkeltje van Nederland: Bram en Aagje. Helaas gesloten maar toch leuk om te zien hoe dit oude winkeltje al sinds 1890 onveranderd is gebleven. De ouderwetse automaten aan de gevel maken het winkeltje compleet. Voor 2 eurocent trek je een stroopsoldaatje (wij hadden die niet bij ons 😁) uit de automaat.

In Noordeinde een bijzondere kerk. De kerkbanken van de oude doopsgezinde kerk “Noordeinde Vermaning” liggen vol met tweedehands boeken. Je bepaalt zelf de prijs en neemt de boeken mee! We scoren deze middag gelijk een fietstas vol met prima leesvoer. Achter de kerk zijn prachtige picknick plaatsen gemaakt.

Op de terugweg naar de camper bezoeken we nog “Het Houten Huys” waar we kennisnemen van de geschiedenis van De Rijp. We doen er nog een leuke ontdekking: in het museum doet een horlogemaker verslag hoe men vroeger een oud horloge repareerde.

Hij maakt daarbij gebruik van een oud apparaatje dat wij zelf ook al jaren in ons bezit hebben: een zgn. Engrenatiepasser. We hebben nooit geweten waartoe het apparaatje diende… nu dus wel.

Het is half vijf als we weer bij onze camper terug zijn. We hebben genoten van deze eerste dag en zitten zelfs nog even buiten in het zonnetje met een kop thee.

Uitslag verloting

In ons laatste blog hebben we toegezegd om een mooie campinggids mee kortingskaart te verloten. Deze is gewonnen door Erna Buys uit België. Gefeliciteerd!

Tijdschrift Dubbellucht

Onlangs heeft het blad “De Uitlaatklep” een artikel gewijd aan de recepten die Agnes met de Omniaoven maakt. Het artikel lees je hieronder:

Op de fiets en naar Lorca

Uitgelicht

Geplaatst op 9 december 2022 door Camper op pad

Via Verde

8 december 2022 🌤️ 20° C.

Prachtig weer vandaag. We maken de fietsen klaar voor een fietstochtje. In de buurt van onze camperplaats loopt de Via Verde van Cartagena naar Totana. De hele Via Verde is 53 kilometer lang. We fietsen vandaag slechts een deel van deze Via.

We rijden eerst naar La Aljorra, het dichtstbijzijnde punt waar we het fietspad op kunnen. Er staat een bord waarop we lezen dat dit stuk is gesloten omdat de VV in te slechte staat verkeert. Toch gaan we het pad op. Het eerste stuk is lastig fietsen. Slecht wegdek en geen mooie route omdat we om een groot industrieterrein worden heengeleid.

Daarna komen we op de oude spoorlijn naar Fuente Alamo. Vanaf hier is de route goed te doen. We rijden door uitgestrekte akkers waar vooral veel ijsbergsla wordt verbouwd. Ondanks dat het vandaag een nationale feestdag is in Spanje (Dia de Inmaculada Conceptión), is men op veel plekken aan het oogsten. Op het land ziet de ijsbergsla er anders uit dan wij gewend zijn). De ijsbergsla wordt gelijk op het veld in plastic zakken verpakt. Daarbij lijkt het alsof de sla wordt dichtgevouwen.

Voordat we bij Fuente Alamo zijn, verlaten we de VV en gaan door de heuvels terug richting de camperplaats. We fietsen nog langs een grote Aljibe (wateropvangput) die echter op slot zit. We hebben gelezen dat er in Spanje veel ongelukken gebeuren met mensen die in (illegale) waterputten vallen.

We hebben ongeveer 36 kilometer gefietst als we weer terug zijn bij onze camper. We sluiten de middag af met een boek in de zon.

Lorca

9 december 2022 🌤️🌦️ 18° C.

Ons Fiatje bewijst ons vandaag weer goede diensten! Als we opstaan, is het goed weer en volgens El Tiempo (de Spaanse weer-app) gaat het pas ‘s middags regenen.

We rijden in ruim drie kwartier naar het middeleeuwse stadje Lorca. De stad geniet veel bekendheid vanwege de grootste wijze waarop het paasfeest wordt gevierd. Tijdens deze Semana Santa worden er grote processies gehouden in Lorca. In Lorca zijn twee partijen die elkaar proberen de loef af te steken. De groep Azul (de blauwen) en de groep Blanca (de witten).

Van de processies wordt een geweldig spektakel gemaakt waarbij heel veel energie wordt gestoken in werkelijk schitterend borduurwerk. Tijdens de processie draagt men prachtig geborduurde mantels en grote capes met afbeeldingen die vaak Bijbelse taferelen voorstellen. Ook paarden maken deel uit van de processie die tussen volgepakte tribunes heen gaat.

We bezoeken Museo Azul de la Semana Santa en kijken onze ogen uit. We zien daar ook een korte film van de processie. Je kunt deze film ook hier bekijken op YouTube. De film van de Paso Blanca vind je hier.

Na het museumbezoek eten we wat tapas voor we terug gaan naar de auto. Ook kopen we in de stad een nieuw vloerkleed (en een leuk tafelkleedje voor in de camper) bij het Centro Régional para la Artesania dat spullen verkoopt die door de lokale bevolking zijn gemaakt.

We rijden naar boven om het kasteel van Lorca te bezoeken. Het is een flinke klim omdat het kasteel hoog boven de stad ligt. We kiezen voor de gratis bezichtiging omdat we voor de betaalde versie nog zeker twee uur moeten wachten. Dan maar geen torens bekijken.

Het uitzicht vanaf het kasteel is mooi. We zien in de verte het slechte weer aan komen. Als we om 15:30 uur bij de auto terug zijn, begint het te regenen en ook de wind neemt flink toe (windkracht 5).

We rijden terug naar Los Albañiles waarbij we vanaf Lorca de RM-332 (ook wel de N-332) nemen. Deze weg voert ons door de heuvels van de Siërra del Contar. Opnieuw een mooie rit ondanks het slechte weer.

‘s Avonds kijken we naar het voetballen. Nederland wordt uitgeschakeld na het nemen van strafschoppen. We gaan laat slapen na de wedstrijd. Het waait behoorlijk hard… we liggen te schudden in ons bed. Pas rond 0:00 neemt de wind af. Morgen wordt een warme dag.

Dagje camperplaats

10 december 2022 ☀️🌤️ 21° C.

Un día social soleado! De zon schijnt volop, het is wat warmer dan anders en… er is gratis eten vandaag! De camperplaats zorgt voor een gratis maaltijd met kip en “patatas”.

Om 9:00 uur (nog voor het ontbijt) staan we al in het zonnetje de afwas te doen. Gisteravond waaide ons afwas bijna over de camperplaats maar gelukkig hadden onze buren de pannen en potten veilig gesteld achter de camper. De bakker was laat vandaag en de kleinkinderen belden dus we waren pas om 11:00 uur klaar met het ontbijt. Ook de was zit dan al in de wasmachine. Het is 12:45 uur als we de eerste camperaars met hun stoel, tafel, borden en bestek voorbij zien komen.

Om 13:30 uur is het zover! We schuiven onze stoel aan bij een Franse tafel. Het is al gauw gezellig en onder het eten van een stoofschotel met kip, aardappels en knoflook praten we in het Frans over van alles en nog wat. Waar ons Frans ontoereikend is, worden we geholpen door Google Translate. Natuurlijk spreken we wel onze verbazing uit over het feit dat er zo weinig Fransen zijn die Engels spreken. Daar komt ook vandaag niet echt een duidelijk antwoord op.

Na de maaltijd schuiven we ook nog even aan bij Roy en Bea, een Nederlands stel dat ook met een buscamper door Europa rondreist. Agnes had Bea al even kort gesproken en gehoord dat ze in Portugal op de fiets was aangereden door een auto. Gelukkig is alles goed afgelopen. Als we het verhaal horen, zijn we toch maar weer blij met onze fietshelmen die in Spanje verplicht zijn als je buiten de bebouwde kom fietst.

De rest van de dag doen we niet veel meer. We lezen in ons boek en doen nog een spelletje samen. O ja… er staat natuurlijk ook weer een recept klaar voor de Omnia oven op onze receptenpagina: Verse groenten en zalm met een Marokkaans tintje (vanwege de overwinning op Portugal 😉).

Uitstapjes vanuit Los Albañiles

Uitgelicht

Geplaatst op 6 december 2022 door Camper op pad

Murcia

4 december 2022 🌤️ 19° C.

Er staat vandaag een dubbel uitstapje op het programma. Allereerst rijden we naar Torrevieja om bij de zoutmeren te kijken. We horen verschillende berichten hoe het er uit zou moeten zien… De één zegt dat de meren roze kleuren en de ander zegt van niet.

Als we aankomen en een wandeling maken door het natuurpark blijkt dat het water niet roze van kleur is. Bij het infocentrum lezen we dat het meer vooral in juni, juli en augustus roze kleurt. Microalgen met caroteen zorgen voor deze opvallende kleur. Toch zien we op filmpjes van anderen dat het andere meer (er zijn twee grote meren) wel een roze waas heeft.

Als tweede bezoeken we de oude binnenstad van Murcia. Dit keer is het eenvoudig om onze auto 😉 kwijt te raken in de binnenstad. We parkeren ons Fiatje in de parkeergarage van de universiteit vlakbij het centrum.

Tegenover de kathedraal van Murcia eten we een pizza in de openlucht. De kathedraal van St. Maria wordt gerestaureerd en de omheining maakt het fotograferen van de gevel moeilijk. Tussen de parkeergarage en de binnenstad treffen we een wijk aan met veel graffiti.

In de binnenstad is het gezellig druk. Veel Spanjaarden zijn zelf ook aan de wandel op deze zonnige (zon)dag. Als we zoals gewoonlijk de binnenstad verkennen met een labcache, komen we ook langs het Casino van Murcia. Het casino is een grote verrassing. Het oude gebouw is opgeknapt en gerenoveerd. Na de renovatie in 2006 kreeg het van de koning de titel “Real” (koninklijk) en sinds die tijd heet het Real Casino Murcia. Het gebouw heeft verschillende architectonische bouwstijlen. Voor € 5,00 p.p. (senioren € 3,00) kun je het Real bekijken. Het koninklijke wordt wel duidelijk bij het bekijken van de foto’s. Wij vonden het zeer de moeite waard.

In dezelfde straat als het Casino valt nog een vreemde gevel op. Het lijkt wel of er figuren uit een Star Wars film op staan. Het blijkt het Palacio Almodóvar. De “wilden” die hier op de gevel staan horen bij een tegenhanger in de architectuur van de barok die de klassieke schoonheid vertegenwoordigt.

Vanuit Murcia is het een half uurtje naar het camperpark in Los Albañiles. We drinken nog een borrel voor de camper en dan is deze dag ook weer om.

Torre Pacheco

5 december 2022 🌤️ 20° C.

Torre Pacheco bezoeken we om twee redenen. Het blijkt dat onze kleinzonen hun ouders weer onder druk hebben gezet om punten te scoren met geocachen. In Torre Pacheco wordt jaarlijks een geocache event gehouden en er zijn dus veel caches te vinden.

We doen een ultieme poging om hen nog in te halen. Echter om twaalf uur sluit de wedstrijd en helaas moeten we constateren dat ze opnieuw deze tweemaandelijkse strijd hebben gewonnen. Gefeliciteerd Jochem en Tobias!

De andere reden om Torre Pacheco te bezoeken is de grote hoeveelheid mooie graffiti die er is te vinden. Sommige graffiti is van een reusachtig formaat op een muur aangebracht. Wij vinden de beschilderingen erg leuk maar als je daar niet van houdt, hoef je het plaatsje niet echt te bezoeken. Het biedt verder weinig bijzonderheden. Het schijnt dat de bibliotheek wel de moeite waard is om te bekijken vanwege de opvallende architectuur. Echter… toen wij er waren, was de bieb gesloten.

Sorbas, Fort Bravo en zonnepanelen

6 december 2022 🌧️🌤️ 20° C.

De regen op het dakraam bij het wakker worden is al een voorproefje voor het weer bij Los Albañiles waar onze camper staat. Het besluit om Fort Bravo te gaan bezoeken is dan ook snel genomen. Fort Bravo ligt zo’n 160 km rijden naar het zuiden bij Tabernas. De filmstudio’s van vele spaghettiwesterns ligt in een onherbergzame vlakte waar het zelden regent. De weersverwachting voor Tabernas is prima en om 9:00 uur rijden we weg. De snelweg richting Tabernas is niet druk en het uitzicht is ook niet om over naar huis te schrijven of je moet van grote vlaktes met plastic groentekassen houden.

Sorbas

Eenmaal van de snelweg af bezoeken we het dorpje Sorbas dat boven de afgrond van een opgedroogde rivier is gebouwd. Sorbas kent ook een Barrio de Alfarerio (aardewerk) waar je de keramisten aan het werk kunt zien. Het aardewerk is eenvoudig maar wat wel weer leuk is dat er zo maar op straat opeens een “Horno de Alfareri” staat. In deze grote oven werd 500 jaar geleden al aardewerk gebakken.

Vlakbij Sorbas stuiten we nog op een bijzonder bouwwerk. Het blijkt een “ aljibe“ te zijn. Het is een grote diepe put waar op natuurlijke wijze (ondergronds door het karstgesteente) het regenwater in werd verzameld. Men bouwde er een dak overheen om te voorkomen dat de wilde dieren het water dronken.

Fort Bravo

De filmstudio’s van Fort Bravo zijn leuk om te bezoeken. Je kunt er door de straatjes wandelen die al in vele westerns een rol hebben gespeeld. Het plaatsje en de desolate omgeving zijn vooral gebruikt in de zgn spaghettiwesterns. De bekendste van die westerns is wel “Once upon a time in the West” waarvan vooral de filmmuziek van Sergio Leone bekend is geworden.

‘s Middags is er ook een show waar acteurs een scène naspelen met natuurlijk een duel waarbij de slechterik het onderspit delft. Wat niet echt in het script stond, was dat er tijdens de voorstelling een paard op hol sloeg. Wel even spannend maar het liep gelukkig goed af.

Na de show namen we een mooie (en wel een beetje spannende) route door de bergen terug. Onderweg passeerden we gigantische vlaktes met zonnepanelen. Het lijkt wel alsof er hier zonnepanelen worden verbouwd.

Vlakbij het plaatsje Lucainena de las Torres passeren we onverwachts de “Hornos de calcinación”. Acht reusachtige “hoogovens” die men in de jaren twintig nog gebruikte bij de winning van ijzererts. De ovens zijn hier gebouwd in het decor van fantastische heuvels. We hebben ook hier (ondanks de smalle weggetjes van de AL-3107) weer enorm genoten van het uitzicht!

Dagje klusjes en lui zijn…

7 december 2022 🌤️ 19° C.

Vandaag doen we niet veel. Het is een relaxed dagje. We hangen rond de camper en doen wat huishoudelijke klusjes.

De was wordt weer gedaan, we lezen in ons boek, doen een grote afwas en genieten vooral voor de camper van het zonnetje.

Jan laat de drone even boven de camperplaats vliegen om wat foto’s te maken voor bij deze blog. Verder valt er vandaag niet zoveel te melden. Volgende keer weer meer!

Op rondreis met de 500

Uitgelicht

Geplaatst op 2 december 2022 door Camper op pad

Bolnuevo en Las Minas de Mazarrón

1 december 2022 🌤️ 18° C.

Gisteravond heeft het verhuurbedrijf ons tijdelijk vervoer bij de camper gebracht. Het is een rode Fiat 500 geworden. Klein maar fijn en voor ons groot genoeg; een leuk “snoepie”!

Ons eerste ritje vandaag gaat naar een plaatsje vlakbij Mazarrón: Bolnuevo. Dit kleine plaatsje is bekend geworden door de vreemde kleisculpturen langs het strand. Door erosie zijn er bizarre vormen ontstaan naast de strandweg. Vandaar ook de bijnaam: Ciudad Encantada de Bolnuevo.

Nadat we een kopje koffie hebben gedronken in het restaurant naast deze sculpturen (met heerlijke chocoladetaart), rijden we verder naar Mazarrón. We willen naar de Minas de Mazarrón. De Romeinen kenden daar al mijnexploitatie in de bergen omdat het grondgebied rijk was aan verschillende mineralen waaronder zink, ijzer, lood en zilver.

In de 15de eeuw werd er ook aluin ontdekt. Aluin werd onder andere gebruikt om kledingstukken te kleuren. In de 19de eeuw kwam daar de exploitatie van ijzer en zilver bij. Dalende metaalprijzen leidden in de late jaren 60 tot stopzetting van de mijnexploitatie.

Door te kijken naar een aflevering van Camper TV van vorig jaar, kregen we de tip dat we het bekijken van de Minas de Mazarrón prima kunnen combineren met het zoeken naar een vijftal geocaches (plus een bonus). Als je de geocaches op volgorde zoekt, krijg je bovendien een mooie route om het hele terrein te verkennen.

Het verlaten mijnlandschap is werkelijk fantastisch! De kleuren van de grond en de aarde geven het terrein welhaast een futuristisch karakter. Dat gevoel wordt ook nog eens versterkt doordat we vrijwel alleen rondlopen op het grote terrein. Mocht je hier ook gaan kijken, trek er dan gerust twee á drie uur voor uit om hier rond te wandelen. Wij vonden het er prachtig!

Alle gebouwen en woningen zijn te bekijken. Het hele terrein is nu vrij toegankelijk. Pas wel op als je rondloopt.. Je wilt niet in een mijnschacht of ergens anders in vallen. Er is niets afgezet. Laat kleine kinderen dus niet zomaar los lopen. Als fotograaf kun je hier je hart ophalen.

De geocache-route was een succes! Leuk om bovendien een geocache te vinden waar het visitekaartje van Camper TV nog in zat. We hebben ons kaartje er maar bij gedaan!

Natuurlijk ook de drone nog even laten vliegen. Er zijn twee filmpjes van vandaag te bekijken op: https://instagram.com/ camper_op_pad. We hebben genoten! Terug bij de camper was de zon vertrokken. ‘s Avonds begon het rond een uur of negen te regenen.

Regendag – Boodschappendag

2 december 2022 🌧️🌧️ 12° C.

Het weerbericht voorspelt de hele dag regen. En inderdaad… als we wakker worden, horen we het al. We doen het rustig aan.

We maken van de regendag een boodschappendag. Onze buurman heeft nog een snoertje nodig om een volgende keer zelf zijn WiFi-versterker in te kunnen stellen. We hebben aangeboden om het snoertje voor hem mee te nemen als we een Chinese Megastore gaan bezoeken.

Helaas… het beoogde snoertje werd daar niet verkocht maar wij kochten er wel wat kerstversiering voor onze camper. Een beetje aangestoken door de Spaanse kerstversiering die we overal zien hangen, kopen een paar slingers, kerststerren en klokjes. Gezellig!

Voor het snoertje gaan we naar de Mediamarkt. Daar hebben ze na goed zoeken uiteindelijk dat wat we zoeken. Wel een beetje prijzig… (De buurman blijkt het later te duur te vinden en wij brengen het snoertje terug).

De laatste stop vandaag is bij een grote Lidl waar we voor een week boodschappen inslaan. We kunnen er weer even tegen!

Als we “thuis” zijn, ruimen we alles op en maken de camper een beetje gezelliger met de kerstversiering. De rest van de dag brengen we binnen door. Jan werkt de foto’s een beetje bij, Agnes bakt een cake, maakt een pan verse soep en we doen een spelletje. We hebben ons weer prima vermaakt ondanks de regen en… morgen schijnt de zon weer!

Batería de Castillitos

3 december 2022 🌤️☀️ 18° C.

Afwassen is een klusje wat we graag uitstellen. Nu kan dat echter niet langer wachten. Na het ontbijt doen we samen de afwas in het zonnetje. De camper wordt uitgeveegd en we luchten de boel.

Als het huishouden is gedaan, maken we een uitstapje naar de Batería de Castillitos. Het is ongeveer een half uurtje rijden vanaf onze camperplaats. Na een mooi ritje door de bergen bereiken we de toegangsweg naar de Batería.

Die weg hadden we met de camper niet kunnen rijden. Hij is verboden voor campers en als we met ons fiatje vijf ondert naar boven rijden, snappen we wel waarom. De gaten in de weg zijn soms zo groot dat we er niet omheen kunnen. Gelukkig hebben we weinig tegenliggers.

Als we boven zijn na ongeveer acht kilometer, is er weinig parkeerruimte omdat de officiële parkeerplaats niet bereikbaar is door een wel erg diepe kuil voor de ingang.

De batterij werd gebouwd tussen 1933 en 1936. Batería de Castillitos was uitgerust met twee grote vijftien inch kanonnen die krachtig genoeg waren om een projectiel van bijna een ton op 35 kilometer af te vuren. Uiteindelijk is er maar enkele malen mee geschoten.

De hele batterij is gebouwd op een hoge kaap en je hebt er schitterend uitzicht over zee en naar alle kanten. Voor de Spanjaarden is het een populair uitstapje en behalve veel jongelui kwamen we ook een stelletje tegen dat er trouwfoto’s maakte.

Na afloop hebben nog even wat gedronken op het strand bij La Azohia. Heerlijk dat we weer van het zonnetje kunnen genieten.

Later deze avond komt er ook nog weer een recept voor de Omniaoven online bij onze receptenpagina. Dat geldt ook voor een filmpje van de Batería op instagram.com/camper_op_pad

Even rustig aan…

Uitgelicht

Geplaatst op 28 november 2022 door Camper op pad

27 november 2022 ☀️ 23° C.

La Manga

‘s Ochtends als we wakker worden en het raam bij ons bed opendoen, kijken we uit over een leeg strand. Het geluid van de golven is het enige geluid dat we horen. Er is nauwelijks wind. Een uurtje later zitten we al in het zonnetje te ontbijten voor de camper.

Het besluit om hier een extra overnachting te doen, is snel genomen. Dankzij het in aanbouw zijnde gebouw naast de camper, zitten we heerlijk uit de wind. Behalve een boek lezen, doen we weinig. Agnes is dapper en neemt een duik in zee. Het zeewater is niet echt koud, beweert ze. Jan voelt niet de behoefte om haar te controleren 😇.

‘s Middags halen we nog wel even de fietsen van de camper en fietsen we naar het eind van de “strip”. Behalve de hotels en appartementen aan zee, is er niet zoveel te zien. De “strip” is achttien kilometer lang. Elke kilometer wordt aangegeven met een surfboard als kilometerpaal.

Het enige opvallende vinden wij de bijzondere vorm van het brugwachtershuis bij de jachthaven. Net als wij passeren, gaat de brug open. Veel boten maken een tochtje om het eiland Isla Grosa. Vroeger was er een duikersopleiding van de marine. Nu is het beschermd natuurgebied met een aantal vogelkolonies. Om het eiland (een oude vulkaankegel) wordt veel gedoken. Er liggen nog restanten van Romeinse en Fenischische schepen en de onderwaterfauna moet er mooi zijn.

Nadat we een Adventure Labcache hebben gedaan, fietsen we terug naar de camper en lezen en borrelen nog even in het laatste zonnetje. Als de zon weg is, wordt het ook gelijk frisser en we doen nog wat spelletjes in de camper.

We hebben weer een hele bak met spelletjes bij ons. Eigenlijk doen we elke avond wel een paar spelletjes. Televisie kijken doen we nooit en we missen het ook niet.

Cartagena

28 november 2022 ☀️ 18° C.

Vandaag weer hetzelfde opstaan-ritueel. Heerlijk ontbijten in de zon. Ook hebben we even kennisgemaakt met onze buurman uit Oostenrijk. Hij werkt in z’n camper (hij is video- editor van beroep) en reist door Europa.

Rond 11:00 uur verkassen wij naar een hele grote camperplaats 13 kilometer boven Cartagena. Voor het kleine bedrag van € 10,00 per nacht, staan we hier op een riante plek met prima voorzieningen. In de omgeving zijn mooie wandelingen te maken en we zitten weer dicht bij een Via Verde. Bij aankomst blijkt dat er volop plaats is. Elke ochtend komt er een bakkertje langs en de groenteman twee keer per week. De rest van de dag gebruiken we om nu echt alles te wassen. Er zijn prima douchevoorzieningen.

We staan ook voor het eerst op een plek waar veel grote campers staan die hier de hele winter blijven staan. Sommigen staan hier wel zes maanden. Het is ongelofelijk wat de “grote jongens” allemaal bij zich hebben. We zien aanbouwtenten, losse tenten, kleine auto’s, motoren, scooters. Aanhangers, kleine schuurtjes, quads, enz. ‘s Avonds kunnen we al volop genieten van een ware “lichtshow“ op de camperplaats. De echte overwinteraars hier hebben de kerstversiering al volop hangen.

Cartagena

29 november 2022 ☀️ 20° C.

De fietstocht naar Cartagena gaat over onverharde zandwegen. Nu met het droge weer is dat wel te doen. We zien op deze manier ook gelijk hoe de Spaanse boeren hun werk doen. Dat gaat hier toch vaak anders dan bij ons in Nederland.

Omdat hier veel minder regen valt dan bij ons, worden de akkers anders nat gehouden. We zien grote sproei-installaties zoals die ook bij ons op het land staan.

Niet ver daar vandaan zien we opeens ook een tractor met een nogal vreemd apparaat er achter. Het blijkt een “slangen-uitrol-apparaat” te zijn. Er worden op deze manier heel veel slangen met gaatjes er in uitgerold over de akker om de jonge aanplant van water te voorzien.

Eenmaal in Cartagena vinden we al snel de hoofdstraat van de stad. Als je niet naar de etalages kijkt van deze winkelstraat maar omhoog naar de gevels, zie je mooie voorbeelden van Spaanse art- déco uit de vorige eeuw.

Het stadhuis is een mooi voorbeeld daarvan. We mogen binnen in het palacio een foto maken van de centrale trap. Daarna eten we een hapje in de zon op het plein voor het stadhuis.

Hierna lopen we door naar de haven van Cartagena. Vlakbij de haven staat het grote beeld “El Zulo” van de Spaanse architect en kunstenaar Víctor Ochoa. Het beeld is bedoeld als monument voor de slachtoffers van terrorisme.

Nadat we ook nog wat Labcaches hebben gevonden, fietsen we terug naar de camper. We hebben nog net een half uurtje zon als we aankomen. Als de zon weg is, koelt het snel af en brengen we de rest van de avond in de camper door.

Omgeving Los Albañiles

30 november 2022 🌤️ 18° C.

Vroeg wakker worden, betekent voor ons ook al vroeg plannen maken voor de komende dagen. We zijn al een tijdje bezig met wat we de komende weken willen gaan doen. De weerberichten zien er somber uit als we verder naar het Zuiden zouden trekken. Dat terwijl het weer redelijk blijft waar we nu zijn. We besluiten om voor een klein bedrag voor twee weken een autootje te huren om van hieruit de wijde omgeving te verkennen. We worden bij de receptie perfect geholpen en vanaf morgen huren we een Fiat 500 en laten we de camper op de camping staan. Omdat we hier langer staan dan normaal, betalen we ook nog een gereduceerd tarief.

Nadat Jan een buurman op de camping heeft geholpen met het aansluiten van een WIFI-versterker (het werk van Seniorweb gaat hier gewoon door 😀), maken we een mooie fietstocht door de omringende heuvels. Natuurlijk hebben we de route opgeslagen met Wikiloc.

Wat ons ook al een paar keer is opgevallen, zijn de bijzondere begraafplaatsen. Het zijn als het ware kleine (ommuurde) dorpjes met heel veel “huisjes”. De “huisjes” zijn in feite kleine kapellen met meerdere graven (familiegraven).

Twee uur later zijn we weer terug bij de camper waar we nog voor een drankje door de buren worden uitgenodigd. Gezellig!

‘s Avonds wordt om 19:00 uur de huurauto gebracht. Klaar voor morgen!

Aan de wandel en op de fiets

Uitgelicht

Geplaatst op 21 november 2022 door Camper op pad

Valencia – Monserrat – Bellús

20 november 2022 🌤️ 20° C.

Als we alle verzorging van de camper hebben gedaan, verlaten we Coll Vert. De receptie van de camping is gesloten in het weekend. Het lukt ons niet om de “oppasser” bij de slagboom duidelijk te maken dat we nog een extra nacht moeten betalen. Hij zwaait ons uit en wij vertrekken.

We rijden eerst naar het plaatsje Monserrat ten westen van Valencia. Zoon en schoondochter verblijven hier binnenkort een paar weken in een huis en we nemen alvast een kijkje hoe ze daar straks wonen. Na Monserrat rijden we door naar de camperplaats bij het dorpje Bellús. Er is daar een mooie (gratis) plek bij een stuwdam. Als we daar aankomen, staat het behoorlijk vol. Aan het eind van de middag zijn er al weer veel (Spaanse) campers vertrokken. Voor hen zit het weekend er op. Wij zitten er heerlijk in het zonnetje te lezen. Wel jammer dat er ook hier (zoals op veel plaatsen in Spanje) weer veel vliegen zijn.

We wandelen van de camperplaats even naar het dorpje Bellús om twee euro bij de burgemeester te brengen (onkosten camperplaats). De burgemeester zelf treffen we niet maar wel zijn zus. Ze was erg enthousiast dat wij de twee euro kwamen brengen 😉. In het dorpje zien we op een bord dat er hier veel wandel- en fietsroutes zijn. Morgen wandelen dus!

‘s Avonds nog een (voor ons) nieuwe app gedownload waar we van veel andere camperaars positieve verhalen over horen: Wikiloc. De app geeft veel wandel- en fietsroutes op de plaats waar je bent. De app kost € 9,90 per jaar dus dat durven we wel aan.

Bij onze camperplaats starten verschillende routes. We kiezen voor morgen een wandelroute langs de rivier de Albaida.

Bellús – Alcoy / Alcoi

21 november 2022 🌤️ 19° C.

De wandelroute loopt van onze camperplaats vanaf de stuwdam langs de oevers van de Albaida. We boffen weer! Het is een prachtige wandeling. We passeren onderweg het dorpje Bellús en lopen de kloof in waar de rivier doorheen loopt.

In de kloof zien we dat de steile wanden gebruikt worden door klimmers. Op verschillende wanden zijn klimroutes uitgezet. Het blijkt dat deze wanden prima zijn voor startende klimmers.

In de kloof zijn ook een paar bekende grotten. Als we naar de grotten uit de Neanderthaler tijd) toelopen, blijkt dat de toegang is afgesloten. We vermoeden vanwege de veiligheid.

Na de laatste grot, blijkt de wandelroute voor ons iets te pittig te worden. Het pad wordt opeens erg smal en gaat zo steil omhoog dat wij omkeren en via een iets andere route naar de camper teruglopen.

Grappige graffiti op bouwvallen onderweg

Langs de route staan verschillende stenen putten. Deze putten staan in verbinding met een daaronder gelegen waterkanaal dat destijds is aangelegd door de Moren. Via de stenen putten klommen kinderen naar beneden om het afwateringskanaal schoon te maken.

Het leuke van de app Wikiloc is dat tijdens het wandelen je eigen looproute wordt opgenomen. Je kunt onderweg zelfs foto’s maken en die in de route opslaan. Je kunt de route vervolgens delen (met o.a. een QR – code) met anderen. Als je het dus leuk vindt om te zien welke route wij hebben gewandeld, scan dan deze QR – code in.

Van Bellús naar Alcoy / Alcoi is het een klein uurtje rijden. We zetten onze camper bij een begin- en infopunt van een Via Verde neer. We hebben het plan om deze morgen te gaan fietsen. Het schijnt een schitterende tocht te zijn.

Bij de (gratis) camperplaats kunnen veel (volgens CC wel 30) campers staan (niet op zondag – marktdag) maar als wij aankomen, zijn we de enige. Lekker rustig dachten we…‘s Avonds werd het weer echter behoorlijk stormachtig met veel regen. En net toen wij wilden gaan slapen, kwam er een personenauto op twee meter afstand van onze camper staan. Het jonge stel was van 11:00 – 02:30 uur in de auto aan het “sporten”. Schijnbaar waren ze zich er niet van bewust dat er mensen in de camper naast hen verbleven. Één voordeel: toen de rust was weergekeerd, hadden we allebei ons boek uit. Daarna hebben nog prima geslapen tot 08:30 uur.

Alcoy / Alcoi

22 november 2022 🌤️ 14° C.

Het weer is omgeslagen. Volgens de weerberichten hebben we te maken met de nasleep van de storm Denise. Het waait vrij hard (windkracht 4 á 5) en het is koud (12° C.) voor Spaanse begrippen.

De wandelaars en fietsers die in grote getale hier voorbij komen, dragen mutsen, handschoenen en dikke winterjassen. Ook wij kleden ons warm aan als we op de fiets stappen. Wij vinden het erg opvallend dat er zoveel Spanjaarden wandelen op doordeweekse dagen. In Nederland zijn dat er veel minder.

Langs de Via Verde liggen enorm veel caches maar we vinden het te koud om de hele tijd af te stappen en de caches te loggen. We pikken genoeg caches op om de score te evenaren van onze kleinzoons/zoon in Oldemarkt. Er woedt al maanden een heftige “strijd” wie de meeste punten scoort 😀😉.

De Via Verde d’Alcoy / Alcoi (de juiste schrijfwijze hangt af van het feit of je in het Catalaans of Spaans schrijft) loopt richting Ibi licht glooiend omhoog over groen asfalt. Vergeleken met andere VV zijn er veel tunnels op de eerste tien kilometer van het traject. Twee tunnels zijn ruim een kilometer lang. Wat wel weer super is dat je de verlichting in de tunnels zelf kunt aanzetten met drukknoppen onderweg.

Na tien kilometer (na de laatste lange tunnel) verdwijnt het groene asfalt en wordt het verruild voor gravelachtige steenslag. Nog steeds prima te fietsen! Als echter deze steenslag verandert in groffe keien, keren we om en rijden terug (bijna zonder te trappen) naar de camper.

Bij de camper maakt Agnes even een kop warme chocolademelk. Past goed bij de huidige temperatuur! Na deze pauze fietsen we door naar de oude binnenstad. Dat valt niet overal mee. Het stratenplan van Alcoy kent veel steile hellingen en éénrichting verkeer. Je merkt wel dat de Spaanse automobilisten goed rekening houden met fietsers (verplicht 1,5 meter afstand of anders € 400,00 boete).

We doen een labcache in de oude binnenstad. Er zijn veel “modernistische” (Jugendstil) huizen in Alcoi. De labcache laat ons enkele van deze huizen zien. Jammer genoeg mogen we maar in één van de panden een kijkje nemen. Omstreeks 15:00 uur zijn we weer “thuis”.

Alcoy – Cap de San Antoni

23 november 2022 🌤️ 23° C.

Vanochtend redelijk op tijd opgestaan en via de CV-70 naar de kust gereden. Een mooie weg door de bergen met prachtige uitzichtpunten.

Zonder het van te voren in te plannen kwamen we uit bij het mooie stadje El Castell de Guadelest. Het mooi gelegen plaatsje biedt de vele toeristen een mooi uitzicht over de wijde omgeving en het lager gelegen stuwmeer. Wie toegang tot het Moorse kasteel wil hebben, moet hiervoor toegang betalen en via Casa Orduña naar binnen. Wij hebben genoegen genomen met het uitzicht bij het dorpsplein.

We hebben ook de vier aanwezige geocaches in het dorp gedaan en zijn toen verder gereden naar Xàbia waar we eerst de camperverzorging hebben gedaan.

Toen zijn we doorgereden naar Cap de San Antoni. Hoog op de kaap is een camperplaats met aan twee kanten een schitterend uitzicht over zee en de baai bij Xàbia. Het was even zoeken om de juiste weg omhoog te vinden maar de moeite werd beloond. We staan vannacht op één van de mooiste plekjes tot nu toe. In eerste instantie zijn we enige camper die hier staat. Later op de avond staan we met z’n vieren bij de vuurtoren op de bijna 200 meter hoge kaap.

Terug naar de kust

Uitgelicht

Geplaatst op 18 november 2022 door Camper op pad

Albarracín – Valencia

17 november 2022 🌤️ 23° C

Het uitzicht boven bij de camping van Albarracín was mooi. Het nadeel was wel dat de zeer harde wind die ‘s nachts op stak, ons noodzaakte om te verkassen. Om 01:30 uur besloten we een lager gelegen plek op de camping te zoeken. De camper stond zo te schudden dat van slapen geen sprake meer was. Nadat we de camper hadden verplaatst, hebben we nog een prima nachtje gemaakt tot ongeveer 9:00 uur. We hoorden later van andere campinggasten dat we niet de enigen waren die wakker waren geweest.

Toen we ‘s ochtends bij Albarracín geen parkeerplaats voor ons campertje konden vinden, hebben we besloten om maar gelijk door te rijden naar de camping Coll Vert bij Valencia.

Camping Coll Vert was voor ons niet onbekend. Vorig jaar stonden we hier ook twee nachten. De camping is een prima uitvalsbasis voor Valencia. Vlakbij de camping loopt een fietspad langs de zee tot aan het park waar de overbekende musea staan. We zitten hier ook voor het eerst in onze korte broek te borrelen in het zonnetje. En we maken gelijk gebruik van de wasmachine om een wasje te doen.

Valencia

18 november 2022 ☁️🌥️ 18° C.

Na een prima nacht stappen we op de fiets naar Valencia (wel eerst even van de lekkere douches genoten). Vandaag een frisse dag. Het weer is wat omgeslagen en we waren blij met onze trui en windjack.

Bij het Museumpark maken we een eerste stop. We zijn hier vorig jaar ook geweest. Jan vindt het hier een Walhalla om mooie architectuur foto’s te maken. Toen was het schitterend weer. Nu is het zwaarbewolkt en alles is grijs. Ook nu maakt Jan weer foto’s. De uitstraling is weliswaar anders maar niet minder interessant. Voor wie het leuk vindt: de foto’s van vorig jaar vind je hier.

Bij het Museumpark begint ook het grote park (Jardin del Túria) dat 9 km lang door de stad loopt. Het park is aangelegd langs de oude rivierbedding van de Túria. Deze rivier is ooit omgeleid om overstromingen in de stad te voorkomen.

In het park ligt ook De Gulliver speeltuin. Deze speeltuin bestaat uit een reusachtige figuur van Gulliver. Op sommige punten is de figuur wel negen meter hoog. Vanaf Gulliver gaan er allemaal glijbanen naar beneden. Jong en oud hebben er veel plezier.

We maken er een filmpje van met de drone zodat je Gulliver ook van boven kunt bekijken. Voor het filmpje moet je weer even schakelen met onze Instagram site: instagram.com/camper_op_pad

De volgende “halte” van vandaag is het Museo Nacional de Cerámica y Artes Suntuarias González Martí (nationaal keramiek museum) in Valencia. De buitenkant is nogal bombastisch met de gevel van albast. Binnen troffen we een tentoonstelling aan van een fantastisch keramiek werkstuk:

We hadden trouwens geen geluk… we kochten om 13:30 uur allebei een kaartje en om 13:55 uur kregen we te horen dat het museum om 14:00 uur dichtging voor een lunchpauze van twee uur. Zal wel te maken hebben met het feit dat de man achter de kassa een T-shirt droeg waar “optimist” op stond (en hij was ook nogal chagrijnig). De permanente tentoonstelling hebben we maar laten zitten omdat we geen zin hadden om twee uur later weer terug te komen.

Voordat we de grote markthal (Mercat Central) bezochten, hebben we een echte Valenciaanse paella gegeten in een klein restaurantje. Het was een eenvoudige lunch maar voor ons prima. De Mercat Central was aan het sluiten. We fietsen terug naar de camper. Morgen weer een dag!

Valencia 2

19 november 2022 🌤️ 18° C.

We besluiten om nog een extra nachtje op Coll Vert te blijven staan omdat we nog een dagje de stad in willen. Vlak voor we vertrekken ontmoeten we op de camping nog één van onze volgers (Jolly Jumper uit Roosendaal). Zij zijn net aangekomen en staan (ook met een Pössl Summit) vlakbij onze camper. Het was leuk om te horen dat zij na het lezen van onze blog de Silent Route hebben gereden. We hebben nu al van vier camperaars enthousiaste verhalen gehoord over de route.

Als we de stad in gaan, maken we andermaal eerst een stop bij het Museumpark. Het zijn wel andere omstandigheden dan gisteren. Het is nu zonnig weer en omdat het zaterdag is, zijn er enorm veel Spanjaarden op de been. Het is razend druk in de stad. Het is verder opvallend dat er zoveel Nederlanders zijn.

Even later doen we dé ontdekking van de dag: Het CCCC. Het Centre del Carme Cultura Contemporánea is gehuisvest in een gebouw dat bestaat uit een oud gotisch klooster maar ook nog een ander renaissance klooster, die weer gebroederlijk staan naast de overblijfselen van een islamitisch huis.

Het huidige museum is gebouwd op de resten van het oude koninklijke klooster Nuestra Señora del Carmen de València, opgericht in 1281, na de christelijke verovering. Zo kreeg deze stadswijk een eigen naam: Barrio del Carmen.

Het huidige museum was ooit de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en de Scholen voor Schone Kunsten en Kunsten en Ambachten.

We hebben enorm genoten van de moderne kunst die er in vele zalen valt te bewonderen. De grote tentoonstelling van Jaíme Hayon vonden wij schitterend. Wat een veelzijdig kunstenaar!

Nadat we in de stad een broodje hebben gegeten, sluiten we de middag af met een drankje aan het strand. Uit de wind in het zonnetje is het prima uit te houden.

Als we terug bij de camper zijn, lezen we nog een half uurtje buiten in het zonnetje. Jan gaat om 17:45 uur weer op de fiets terug naar het Ciutat de les Arts i les Ciències in Valencia. Vorig jaar hadden we al afgesproken om nog foto’s in het donker te maken van de sfeervol verlichte gebouwen van Santiago Calatrava. We sluiten deze dag af met wat foto’s van vanavond.

Terwijl Jan foto’s maakt in Valencia, bakt Agnes nog een lekkere cake in de Omniaoven (zie de recepten pagina).

Dorpjes en stadjes

Uitgelicht

Geplaatst op 12 november 2022 door Camper op pad

10 november 2022 🌞 19° C.

Janovas – Ainsa – Alquézar

We bezoeken vandaag allereerst het verlaten dorp Janovas. Waar eens het dorp Janovas lag, zou een groot stuwmeer komen. Alle bewoners moesten het dorp verlaten vanwege de komst van het water. Echter… niet iedereen verliet het dorp. Drie families bleven in het dorp wonen. Hoewel er woningen werden opgeblazen met explosieven, bleven zij volharden. Ze kregen gelijk want uiteindelijk kwam het stuwmeer er toch niet.

We bekeken het nu verlaten dorp. We zien dat er nu ook weer bouwactiviteiten plaatsvinden. Het lijkt er op dat men het eens verlaten dorp weer bewoonbaar gaat maken. Dat is waarschijnlijk ook wel de moeite waard omdat de natuur rond Janovas en de rivier de Ara er schitterend is. De oude hangbrug ziet er weliswaar niet heel betrouwbaar uit maar is tegenwoordig een monument voor de volhouders die niet vertrokken.

Ainsa

Na Janovas rijden we door naar Ainsa. Ainsa is een oud vestingstadje dat boven op een punt van een rots is gebouwd en van waaruit je een schitterend uitzicht hebt over de omgeving. In de verte zien we de besneeuwde toppen van de Pyreneeën. Het stadje kent een mooi Plaza de Major waar je gezellig wat kunt drinken. In de smalle middeleeuwse straatjes vind je wat kleine winkeltjes waar je souvenirs kunt kopen. Als wij er zijn is het er niet echt druk. Voordeel van in het naseizoen reizen.

Voor wie het wil… vlakbij het stadje net buiten de stadsmuren is een grote parkeerplaats waar je ook kunt overnachten met je camper (maximaal één nacht).

Alquézar

Van Ainsa rijden we via de A-2205 naar Alquézar. De meeste mensen nemen een andere route die sneller gaat maar wel veel omrijdt en lang niet zo mooi is als de A-2205. Deze weg gaat voor een groot deel door het Nationale park van de Sierra y los Canones de Guara. Langs deze route kun je afdalen naar de canyons van het park en je vindt er ook vindplaatsen van prehistorische rotstekeningen. Wij rijden de route vanwege de prachtige vergezichten en de mooie natuur.

Na anderhalf uur komen we aan in het plaatsje Alquézar. Ook bij Alquézar vind je een oude vesting. Het wordt tot één van de mooiste dorpjes van Spanje gerekend. Wij zijn het daar helemaal mee eens. We moeten behoorlijk wat hoogtemeters maken om het dorpje te bekijken. Ook is het hier weer heerlijk rustig. Als we door het dorpje wandelen, zien we opeens grote groepen met gieren die hier in de buurt nestelen, boven ons hoofd vliegen.

Een andere ontdekking is dat we er achter komen dat er vanuit het dorp een mooie kloofwandeling gaat langs de Rio Vero: Pasarelas del Vero. We besluiten om hier een nacht te blijven staan zodat we morgen uitgerust deze wandeling kunnen maken. Wel een klein beetje spannend omdat we op de boven het dorp gelegen parkeerplaats eigenlijk niet mogen overnachten. We zijn echter niet de enigen die het doen. Samen met zes andere campers brengen we hier de nacht door.

Alquézar – Poblet – Montblanc

11 november 2022 🌤️ 22° C.

Pasarelas del Vero – Alquézar

Het is tien uur als we vertrekken bij de camper om de kloofwandeling te maken. De wandeling begint midden in het dorp met een afdaling naar de Rio Vero van ongeveer 180 meter omlaag. Hierna gaat de wandeling vlak langs de rivier en op verschillende plaatsen boven de rivier. We hebben absoluut geen spijt van deze klimpartij omdat de uitzichten erg mooi zijn. We lopen langs watervalletjes en plekken waar je zomers ook nog even een kleine zwempartij kunt maken in de rivier. Voor nu te koud.

Op de website even klikken op de afbeeldingen

Op vier plekken loopt de kloofwandeling over “balkons” die aan de kloofwand hangen. Het is goed dat we niet te lang zijn want hier en daar is de looproute erg laag.

Als we de elektriciteitscentrale zijn gepasseerd, komen we bij het uitzichtspunt van waar we ook de route terug nemen naar het dorp. Het is nog even een flinke klim en we merken dat we nog niet helemaal fit zijn na onze griepperiode maar we vinden het al heel wat dat het ons weer lukt om zo’n wandeling te maken.

Poblet

Onderweg naar Poblet rijden we langs Lleida waar we boodschappen (wat verse spulletjes) doen bij een grote Liddl. Het is dan nog een uurtje rijden naar Poblet. Hier bezoeken we het enorm grote klooster van de Cisterciënzers. De abdij heeft ooit ook als militair complex en en koninklijk paleis gediend en het is tevens een begraafplaats van verschillende koningen.

Het kloostercomplex is fantastisch mooi, het is sierlijk en toch ook sober qua inrichting. Wij vinden vooral het Panteó Reial (graven van de koningen) indrukwekkend (de graven hangen in de kerk). Ze zijn ook schitterend gemaakt van marmer en albast,

De abdij kent ook nog een mooie binnenplaats met een fontein en enkele sfeervolle zalen met in één daarvan een verzameling met (vaak kostbare) relikwieën. (kronen, monstransen, bekers e.d.).

Montblanc

We overnachten vlakbij het vestingstadje Montblanc waar we in de achtertuin staan bij mensen (via Park4Night). Een bijzonder plekje met alle voorzieningen inclusief een warme douche. We zullen hier twee nachtjes blijven staan omdat we een “rustdag” willen inlassen en we willen in de omgeving wat gaan fietsen. De camperplek heeft maar één nadeel. De toegang naar het terrein is niet al te groot. Met een grote camper van 7 meter moet je goed sturen om hier binnen te komen. Een Duitse camperaar lukte het niet om helemaal zonder schade van het terrein af te komen en beschadigde de achter-zijkant van zijn camper.

Montblanc

12 november 2022 🌤️ 21° C.

Een rustig-aan dagje vandaag. De afgelopen dagen hebben we behoorlijk doorgereden en het is fijn om even te relaxen met een boek bij de camper. We doen een wasje en Jan neemt de tijd om wat foto’s op te ruimen en uit te zoeken. We zitten lekker voor de camper want de temperatuur is weer prima vandaag.

‘s Middags gaan we op de fiets naar Montblanc. Het is een oud middeleeuws stadje dat nog helemaal ommuurd is met flink wat torens en poorten.

Het is leuk om te zien dat een flink aantal van die torens tot appartementen zijn omgebouwd terwijl je aan de buitenkant daar niets van ziet.

Met een labcache verkennen we de stadspoorten van het stadje. Montblanc is ook bekend van de legende van Sint Joris en de draak die in Montblanc verslagen zou zijn. Overal in het stadje zie je dingen die je aan dit verhaal doen denken. Bij één van de stadspoorten is het hele verhaal in het Catalaans opgeschreven.

De sterfdag van St. Joris op 23 april is een officiële feestdag en kent een bijzondere traditie. In 1436 werd voor het eerst een voorstel ingediend om van 23 april een officiële feestdag te maken in Catalonië. Het werd in 1456 verwezenlijkt en sindsdien is de Diada de Sant Jordi de dag van de geliefden. Op deze dag het is gebruikelijk dat de man een rode roos geeft aan zijn partner en de vrouw op haar beurt een boek cadeau doet. Ondanks de traditionele status is het geven van rozen pas echt populair geworden vanaf 1914. Voor het hele verhaal, klik hier!

We sluiten de middag af met een drankje op het gezellige Plaza de Major.

Voor de liefhebbers heeft Agnes een eenvoudig Omniarecept met bulgur en groenten gemaakt. Je vindt het op onze website onder het kopje recepten.